Σαλεμή, Μυλωνάς (έσχατη προδοσία, νόμος περί ευθύνης υπουργών )

 

( τα υπομνήματα με πορτοκαλί ) 

Στον Εισαγγελέα Πρωτοδικών Χαλκίδας

ΜΗΝΥΤΗΡΙΑ ΑΝΑΦΟΡΑ – ΜΗΝΥΣΗ ΓΙΑ ΕΣΧΑΤΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ

Των :

Κωνσταντίνου Μυλωνά κατοίκου Δ.Δ Παραλίας, του Δήμου Αυλίδας

Χριστίνας Σαλεμή κατοίκου Δ.Δ Παραλίας του Δήμου Αυλίδας

ΚΑΤΑ

Όλων των Ελλήνων Βουλευτών της Ζ΄ Αναθεωρητικής Βουλής των Ελλήνων (περίοδος Απρίλιος 2000 – Μάρτιος 2004)

Εμείς, οι προαναφερόμενοι υπογεγραμμένοι, απευθυνόμενοι προς τις Εισαγγελικές Αρχές, ανταποκρινόμενοι στις επιταγές του άρθρου 120 του Συντάγματος των Ελλήνων και κάνοντας χρήση του δικαιώματός μας στην πραγματική προσφυγή ενώπιον των αρχών κατά προσώπων που εκτελούν δημόσια καθήκοντα (αρθ.13 ΕΣΔΑ), καταθέτουμε την παρούσα μηνυτήρια αναφορά – μήνυση, με σκοπό:

α. τον άμεσο έλεγχο της καταγγελίας μας, ότι δια της θέσπισης της διαδικασίαςαπόδοσης ποινικών ευθυνών κατά Υπουργών όπως αυτή καθορίζεται από το αρθ. 86 του Συντάγματος και το νόμο 3126/19.03.2003,οι βουλευτές της Ζ΄ Αναθεωρητικής Βουλής των Ελλήνων έχουν διαπράξει το έγκλημα της έσχατης προδοσίας σύμφωνα με το άρθρο 134.2α, β, το άρθρο 134 Α ε, στ, ζ, η , ή/και το άρθρο 135 παρ.1-4 του Ποινικού Κώδικα, διότι παραβίασαν κυρίως τα άρθρα 1, 2, 4.1, 5.1, 20, 25, 26, 28, 51.2, 52, 59, 70, 82.1, 85, 87  100 Α, 110, 120.2,3,4 του Συντάγματος των Ελλήνων και τα άρθρα 1, 6, 13, 14, 17 και 18 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την Προστασία των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών (ΕΣΔΑ) η οποία έχει υπερνομοθετική ισχύ.

β. τον έλεγχο όλων των πράξεων που σχετίζονται με την θέσπιση αυτής της διαδικασίας για να διαπιστωθεί εάν τελέσθηκαν και άλλες εγκληματικές πράξεις από τα ίδια ή/και διαφορετικά πρόσωπα, για τους ίδιους ή/και για διαφορετικούς λόγους από αυτούς που προβάλουμε εμείς.

γ. την παραδειγματική τιμωρία των ενόχων, την επαναφορά της νομιμότητας, την αποκατάσταση των ζημιών, την πρόληψη της εγκληματικότητας, την προστασία και την αποκατάσταση των δικαιωμάτων μας.

ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ 

Κύριε  Εισαγγελέα,

Τον Απρίλιο του 2001, έγινε η αναθεώρηση του άρθρου 86 του Συντάγματος που καθιερώνει την διαδικασία απόδοσης ποινικών ευθυνών σε όσους διατελούν ή διετέλεσαν μέλη της Κυβέρνησης ή Υφυπουργοί, για εγκλήματα που διέπραξαν κατά την άσκηση των καθηκόντών τους και έπειτα, ψηφίσθηκε από την ίδια Βουλή και ο σχετικός νόμος. Μιλάμε για τον γνωστό νόμο περί της ποινικής ευθύνης Υπουργών, που προκαλεί σφοδρές  αντιδράσεις στην κοινωνία και του οποίου η αρμοδιότητα επεκτείνεται και σε όσους άλλους συμμετείχαν στην τέλεση των προαναφερόμενων εγκλημάτων, όποιοι και αν είναι αυτοί. Με τον όρο ¨Υπουργός¨ νοείται σε αυτό το κείμενο μέλος της Κυβέρνησης ή Υφυπουργός και με τον όρο  “συμμέτοχος” νοείται: (α) ο συναυτουργός, ηθικός αυτουργός, άμεσος ή απλός συνεργός στην πράξη που αποδίδεται στον Υπουργό και (β) ο φυσικός ή ηθικός αυτουργός ή ο άμεσος ή απλός συνεργός στην πράξη, για την οποία αποδίδεται στον Υπουργό η κατηγορία του ηθικού αυτουργού, άμεσου ή απλού συνεργού.

Η εν λόγω διαδικασία απόδοσης ευθυνών, προβλέπει καταρχάς ότι ποινική δίωξη κατά Υπουργού μπορεί να ασκήσει μόνο η Βουλή. Για να γίνει αυτό, πρέπει να βρεθούν πρώτα τουλάχιστον 30 βουλευτές, δηλαδή το 10% του συνόλου των βουλευτών που να πληροφορηθούν και να πειστούν ότι τελέστηκε κάποιο ποινικό αδίκημα κατά την διεξαγωγή του κυβερνητικού έργου, να πειστούν ότι το έγκλημα έγινε από ή με την συμμετοχή Υπουργού, να διατυπώσουν συγκεκριμένες κατηγορίες εναντίον του, να βρεθούν μετά άλλοι 121 συνάδελφοι που να θεωρήσουν βάσιμες τις κατηγορίες αυτές και μαζί με τους καταγγέλλοντες να αποφασίσουν την συγκρότηση ειδικής κοινοβουλευτικής επιτροπής για τη διενέργεια προκαταρκτικής εξέτασης και τέλος, με μια δεύτερη απόφασητης Ολομέλειας της Βουλής, το πόρισμα της επιτροπής αυτής να γίνει δεκτό από την απόλυτη πλειοψηφία των βουλευτών, ώστε να ασκηθεί επιτέλους η ποινική δίωξη. Στην λήψη όλων αυτών των αποφάσεων έχουν πάντα δικαίωμα συμμετοχής και ψήφου οι ίδιοι οι κατηγορούμενοι επειδή κατά κανόνα οι Υπουργοί είναι και βουλευτές. Για την διεξαγωγή των ερευνών, την απαγγελία των κατηγοριών, του ελέγχου της βασιμότητάς τους  και την άσκηση της ποινικής δίωξης, υπάρχει μια  ασφυκτική προθεσμία. Τέλος, εάν παραπέμπεται κάποιος ενώπιον του Ειδικού Δικαστηρίου που θεσπίζεται ειδικά για την περίπτωση αυτή, με απόφασή της, η Βουλή έχει το δικαίωμα να παρέμβει, δηλαδή να αναβάλλει ή/και να διακόψει οριστικά την διαδικασία ενώπιον του δικαστηρίου οποτεδήποτε θελήσει, δηλαδή και αν ακόμη έχει περαιωθεί η ακροαματική διαδικασία και αναμένεται η έκδοση της απόφασης. Με την θεσμοθέτηση όλων αυτών των ¨δικλείδων ασφαλείας¨, ουσιαστικά κόπηκαν όλοι οι δρόμοι που οδηγούν στην τιμωρία των Υπουργών και των συμμέτοχων σε τυχόν εγκληματικές πράξεις που τελούνται  κατά την άσκηση του κυβερνητικού έργου και λόγω της ατιμωρησίας αυτής, η κάθε κυβερνητική ομάδα απέκτησε το δικαίωμα να κάνει ότι θέλει, να μην κυβερνά με γνώμονα το κοινό συμφέρον του γενικού συνόλου, να παραβιάζει τα δικαιώματα των πολιτών, τους νόμους, το Σύνταγμα και τις προεκλογικές δεσμεύσεις βάσει των οποίων ανέλαβε την διακυβέρνηση της χώρας, χωρίς καμία συνέπεια για τα μέλη της.

Μετά την θεσμοθέτηση της ατιμωρησίας, πολλοί από αυτούς που ήταν στην Βουλή το 2001, ανέλαβαν την διακυβέρνηση της χώρας επειδή  υποσχέθηκαν στον Ελληνικό Λαό ότι θα κάνουν την ¨επανίδρυση του κράτους δικαίου¨ οι πρώτοι και ότι ¨Λεφτά υπάρχουν¨ οι επόμενοι, αλλά όπως αποδείχτηκε εκ των υστέρων καμία σχέση δεν είχαν οι υποσχέσεις αυτές με τις μετέπειτα πράξεις των προσώπων αυτών. Ταυτόχρονα, μετά την θεσμοθέτηση της ατιμωρησίας, η κατάσταση στην Ελλάδα χειροτέρεψε μέρα με την μέρα, με θεαματική ενίσχυση φαινομένων διαφθοράς στη χώρα, αύξηση της εγκληματικότητας και επανεμφάνιση της τρομοκρατίας, ξέσπασμα σωρείας οικονομικών και πολιτικών σκανδάλων, άδειασμα των ταμείων, αύξηση του δημοσιονομικού ελλείμματος και του δανεισμού, υποθήκευση του μέλλοντος πολλών γενεών Ελλήνων, παραποίηση στοιχείων που στάλθηκαν στην Ευρωπαϊκή Ένωση, διεθνή δυσφήμιση της χώρας, ακρίβεια, μείωση του εισοδήματος όλων των Ελλήνων, ελλείψεις στα νοσοκομεία και πολλά άλλα. Αποκορύφωμα όλων ήταν η πρόσφατη προσφυγή της Κυβέρνησης στην Τρόικα (Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, Ευρωπαϊκή Επιτροπή και Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα). Με την προσφυγή αυτή, η Κυβέρνηση που είπε ότι ¨λεφτά υπάρχουν¨, ουσιαστικά αναγνώρισε ότι δεν είναι σε θέση να χειριστεί τα οικονομικά της χώρας που αποτελεί σημαντικό μέρος των καθηκόντων της και αντί να παραιτηθεί λόγω ανικανότητας, φώναξε κάποιους ξένους να ασκήσουν το σχετικό καθήκον, με αντάλλαγμα την παραχώρηση μέρους της εθνικής κυριαρχίας σε αυτούς.

Όμως: Βάσει του Συντάγματος, η Ελλάδα είναι μια δημοκρατική χώρα όπου : όλοι οι Έλληνες είναι ίσοι ενώπιον του νόμου, στην κοινωνική, οικονομική και πολιτική ζωή της Χώρας μπορούν να συμμετέχουν μόνο όσοι δεν παραβιάζουν τους νόμους και το Σύνταγμα, η κυριαρχία ανήκει στον Λαό και αυτοί που ασχολούνται με τα κοινά, ασκούν την εξουσία τους μόνο υπέρ του Λαού και μόνο με τον τρόπο που διατάζει το Σύνταγμα των Ελλήνων, δηλαδή η νομοθετική εξουσία από την Βουλή και τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, η εκτελεστική από την Κυβέρνηση και τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και η απονομή της δικαιοσύνης από τα δικαστήρια, μέσω των αποφάσεων τους που εκτελούνται στο Όνομα του Ελληνικού Λαού.

Εξαιτίας της εν λόγω διαδικασίας, τίποτα από αυτά δεν ισχύει πια, καθώς η λαϊκή κυριαρχία είναι ουσιαστικά πλασματική, η ισονομία καταργείται και οι εξουσίες στο Κράτος ασκούνται κατά το δοκούν με αυτονόητες και σοβαρότατες συνέπειες στη λειτουργία του πολιτεύματος και στα δικαιώματα των πολιτών. Οι σημαντικότεροι λόγοι που μας κάνουν να μιλήσουμε για εσχάτη προδοσία είναι :

Αγνοώντας εντελώς το Σύνταγμα και τον όρκο τους ότι θα είναι πιστοί στην Πατρίδα και το δημοκρατικό πολίτευμα, ότι θα υπακούν στο Σύνταγμα και τους νόμους και ότι θα  εκπληρώνουν ευσυνείδητα τα καθήκοντά τους, οι Έλληνες βουλευτές:

1. Μέσω της ατιμωρησίας μετέτρεψαν το έγκλημα σε δικαίωμα προστατευμένο από το Σύνταγμα (!!!) και εξασφάλισαν στους εαυτούς τους ως εν δυνάμει κυβερνώντες, την δυνατότητα να κερδίζουν εκλογές με ψεύτικες υποσχέσεις, να ασκούν κατά το δοκούν κυβερνητικά καθήκοντα, να παραβιάζουν τα δικαιώματά μας, το Σύνταγμα και τους νόμους, αλλά να συμμετέχουν ανενόχλητοι στην κοινωνική, οικονομική και πολιτική ζωή της χώρας χωρίς να μπορούμε να τους εμποδίσουμε.

Με αυτόν τον τρόπο, ουσιαστικά η κυριαρχία δεν ανήκει πια στον Λαό, καθώς οι αντιπρόσωποί μας δεν μας εκφράζουν, δεν εργάζονται για το κοινό συμφέρον του γενικού συνόλου, αλλά για το δικό τους προσωπικό συμφέρον και γενικά οι πολιτικοί μας ως απόλυτοι άρχοντες του τόπου, μετέτρεψαν την διακυβέρνηση της χώρας σε διαδικασία τύπου ¨Γιάννης κερνάει Γιάννης πίνει και οι εργοδότες πληρώνουν τον λογαριασμό¨. Μαζί με τους υπόλοιπους Έλληνες πολίτες, εργοδότες είμαστε και εμείς οι μηνυτές και ο λογαριασμός ανέρχεται αυτή την στιγμή σε περίπου 350 δις ευρώ, όσο και ο δανεισμός της χώρας που έγινε λόγω του ελλείμματος . Το έλλειμμα όμως προκλήθηκε από κακή διαχείριση και με αποκλειστική ευθύνη της κάθε Ελληνικής Κυβερνήσεως, η οποία ως επικεφαλής της εκτελεστικής εξουσίας είναι η μόνη αρμόδια να αποφασίζει την έκταση των φόρων και των δασμών, να τους συλλέγει και να χρησιμοποιεί τα χρήματα για την πληρωμή των μισθών, των δημόσιων υπαλλήλων που η ίδια  προσλαμβάνει καθώς και όλων των άλλων κυβερνητικών δαπανών. Αυτοί που ευθύνονται για την θέσπιση της διαδικασίας (μη)απόδοσης ποινικών ευθυνών σε μέλη της Κυβέρνησης και Υφυπουργούς, είναι ηθικοί αυτουργοί και συνένοχοι τόσο στην δημιουργία – διόγκωση του ελλείμματος και του δανεισμού, όσο και συμμέτοχοι σε όποιες κυβερνητικές εγκληματικές πράξεις μας οδήγησαν στην κατάσταση που βρισκόμαστε σήμερα, ως χώρα και ως πολίτες, επειδή άνοιξαν την πόρτα στην εγκληματικότητα ,την επέτρεψαν, την νομιμοποίησαν και την ενθάρρυναν. Εάν όσοι πολιτικοί εγκλημάτησαν εις βάρος του Ελληνικού Λαού είχαν τιμωρηθεί έγκαιρα, δεν θα είχαμε φτάσει εδώ που είμαστε σήμερα. Επειδή αυτό δεν έγινε, οι παράνομες πράξεις και οι παραλείψεις των κυβερνώντων αυξήθηκαν, οι συνέπειες είναι σοβαρότατες και εμείς καλούμαστε να πληρώσουμε τα σπασμένα για λογαριασμό τους. Σκεφτείτε όμως τι θα γίνει εάν αυτή η κατάσταση συνεχιστεί. Δεν έχουμε πιάσει πάτο. Υπάρχει αρκετός δρόμος ακόμα. Όλοι το ξέρουμε και όλοι το λέμε μεταξύ μας, αλλά η απλή διαπίστωση του προβλήματος δεν φτάνει. Εμείς έχουμε την απαίτηση να αποκτήσουμε επιτέλους εκείνο το κράτος δικαίου που το Σύνταγμα μας εγγυάται αλλά η Πολιτεία δεν μας το παρέχει επειδή αλλιώς ούτε ο ίδιος ο Θεός δεν θα μας σώσει.

(Σύνταγμα : αρθ. 1, 2, 4.1, 5.1, 25.1,2, 51.2, 59, 82.1, 85, 110, 120.2,3,4  και άμεσα ή έμμεσα όλες οι διατάξεις που προστατεύουν τα δικαιώματά μας στην ζωή, ελευθερία, υγεία, εργασία, περιουσία κλπ, ΕΣΔΑ: αρθ.1, 13, 14, 17,18 κλπ., ΠΚ αρθ. 134.2α, β, 134 Α ή/και 135)

2. Για να εξασφαλίσουν την ατιμωρησία, οι Έλληνες βουλευτές ως πρώην, νυν ή εν δυνάμει ¨Υπουργοί¨ και ενδεχομένως δράστες ή συμμέτοχοι σε κυβερνητικά εγκλήματα, ανέλαβαν το αποκλειστικό δικαίωμα έρευνας αυτών των αδικημάτων, της εντόπισης των δραστών, της διατύπωσης των σχετικών κατηγοριών, του έλεγχου των κατηγοριών μέσω αποφάσεων της Ολομελείας, της άσκησης της ποινικής δίωξης και της διακοπής της διαδικασίας απόδοσης ευθυνών. Με αυτόν τον τρόπο, ουσιαστικά, μια ομάδα Ελλήνων αφαίρεσε από τους υπόλοιπους Έλληνες που δεν συμμετέχουμε στην νομοθετική λειτουργία της Πολιτείας και οι οποίοι είμαστε τα θύματα των ενδεχόμενων παράνομων πράξεων των κυβερνώντων, το δικαίωμα πραγματικής προσφυγής ενώπιον των Εισαγγελικών Αρχών, από αυτές αφαίρεσαν το δικαίωμα – καθήκον να κινηθούν κατόπιν μηνύσεως, μηνυτήριας αναφοράς ή αυτεπάγγελτα και να ασκήσουν ποινική δίωξη σύμφωνα με τους νόμους και από τα δικαστήρια αφαίρεσαν το δικαίωμα – καθήκον να αποφασίσουν για το βάσιμο ή το αβάσιμο των κατηγοριών. Πολύ απλά, οι βουλευτές αποφάσισαν με το έτσι θέλω, ότι εμείς οι πολίτες είμαστε ανίκανοι να εκπροσωπήσουμε εαυτούς και συμφέροντα στην Δικαιοσύνη και δεν είμαστε σε θέση να κάνουμε μια καταγγελία, ότι οι εισαγγελείς και οι δικαστές είναι ανίκανοι να χειριστούν τις αυθεντίες τους και ότι βασικά, οι μόνοι κατάλληλοι και αρμόδιοι να τα κάνουν όλα αυτά όταν πρόκειται για  κυβερνητικά εγκλήματα είναι η ¨νομοθετο-κυβερνητική¨ ομάδα, δηλαδή οι δράστες, οι συνάδελφοι, οι γνωστοί και οι φίλοι τους, μέσω διαδικασίας που εκτός πολλών άλλων, είναι αυτονόητο ότι δεν εξασφαλίζει τις απαραίτητες προϋποθέσεις της αμεροληψίας των όποιων αποφάσεων.

Στην πραγματικότητα όμως :

– εμείς δεν είμαστε πνευματικά ανίκανοι, δεν χρειαζόμαστε κηδεμόνες και σε κάθε περίπτωση, αυτή δεν είναι δουλειά των εκπροσώπων μας στο Κοινοβούλιο.

–  αναφορικά με την χρηστή απονομή της δικαιοσύνης, οι Έλληνες βουλευτές όταν δεν νομοθετούν, έχουν τα ίδια δικαιώματα που έχουμε όλοι οι υπόλοιποι Έλληνες πολίτες (αρθ.4.1, Σ, αρθ.14 ΕΣΔΑ) και μπορούν να κάνουν μόνο ότι μπορούμε να κάνουμε και εμείς : Να καταγγείλουν στην Δικαιοσύνη με δική τους ευθύνη παράνομες πράξεις και παραβιάσεις των δικαιωμάτων τους, να ονομάσουν τους υπεύθυνους εάν τους γνωρίζουν, είτε είναι είτε δεν είναι Υπουργοί (αρθ.13 ΕΣΔΑ) και να δηλώνουν παράσταση πολιτικής αγωγής, ενώ η Βουλή ως νομοθετική και μόνο εξουσία στο κράτος, έχει τα ίδια δικαιώματα που έχουν οι επαγγελματικοί σύλλογοι, οι ομοσπονδίες, τα συνδικάτα, η Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων  κλπ.

–  βάσει του Συντάγματος (μέρος τρίτο, τμήμα Γ), κατά την άσκηση των καθηκόντων τους, δηλαδή κατά την διάρκεια του νομοθετικού έργου, σε σύγκριση με τρίτους, οι Έλληνες βουλευτές έχουν μια ενισχυμένη ελευθερία έκφρασης (Άρθρο 19 Οικουμενική Διακήρυξη, αρθ.10 ΕΣΔΑ) η οποία εκδηλώνεται ως σχεδόν απεριόριστη ελευθερία του λόγου και δικαίωμα ψήφου κατά συνείδηση. Η ελευθερία αυτή περιορίζεται μόνο από την απαγόρευση της συκοφαντικής δυσφήμισης και από τον όρκο των βουλευτών, να είναι πιστοί στην Πατρίδα και το δημοκρατικό πολίτευμα, να υπακούν τους νόμους και το Σύνταγμα και να εκπληρώνουν ευσυνείδητα τα καθήκοντά τους (αρθ.59,60,61). Πάλι βάσει του Συντάγματος,

(μέρος τρίτο, τμήμα Δ), κατά την άσκηση των καθηκόντων τους,  οι Έλληνες υπουργοί σε σύγκριση με τρίτους, δεν έχουν κανένα ενισχυμένο δικαίωμα το οποίο να απαιτεί κάποια ειδική προστασία, είναι υπάλληλοι κατά την έννοια του άρθρου 13 παρ. α του Ποινικού Κώδικακαι επειδή οι πράξεις τους επηρεάζουν άμεσα το κοινωνικό σύνολο, υποβάλλονται και αυτοί στην διαδικασία της ορκωμοσίας, πράγμα που ενισχύει όλες τις υποχρεώσεις τους. Κάνοντας όμως μια σύγκριση ανάμεσα στους βουλευτές και τους υπουργούς βάσει Συνταγματικών διατάξεων, διαπιστώνουμε ότι σε περίπτωση τέλεσης ποινικών αδικημάτων κατά την άσκηση των καθηκόντων τους, κατηγορίες κατά των βουλευτών διατυπώνει όποιος θέλει με δική του ευθύνη, ποινική δίωξη ασκεί ο εισαγγελέας,προανάκριση κάνουν οι δικαστικοί λειτουργοί και οι υποθέσεις τους εκδικάζονται από τα κανονικά δικαστήρια όπως ακριβώς γίνεται με τους υπόλοιπους πολίτες εάν εγκληματήσουν κατά την άσκηση των δικών τους καθηκόντων, με εξαίρεση την συκοφαντική δυσφήμιση η οποία εκδικάζεται από εφετείο και όχι από πλημμελειοδικείο (αρθ.61.2), ενώ τα εγκλήματά τους παραγράφονται κανονικά, δηλαδή μετά 20 ή 15 έτη τα κακουργήματαανάλογα εάν ο νόμος προβλέπει γι’ αυτά την ποινή της ισόβιας κάθειρξης ή όχι και μετά 5 έτητα πλημμελήματα, με δυνατότητα παράτασης της παραγραφής για άλλα 5 ή 3 έτη αντίστοιχα. Στην περίπτωση των Ελλήνων υπουργών όμως,τις κατηγορίες εναντίον τους τις διατυπώνουν και τις ελέγχουν οι βουλευτέςπου δεν έχουν καμία αστική, ποινική ή διοικητική ευθύνη αναφορικά με τις πράξεις αυτές, ποινική δίωξηασκεί η Βουλή, οι υποθέσεις εκδικάζονται από Ειδικό Δικαστήριο, η διαδικασία απόδοσης των ευθυνών μπορεί να διακοπεί ανά πάσα στιγμή με παρέμβαση της Βουλής και τα εγκλήματά τους παραγράφονται σε λίγα χρόνια, κάτω από 8 σύμφωνα με το Σύνταγμα και το πολύ 10 σύμφωνα με τον νόμο περί της ποινικής ευθύνης υπουργών. Δηλαδή, για εσχάτη προδοσία λόγου χάριν, τον βουλευτή τον κατηγορεί ο καθένας, τον διώκει ο εισαγγελέας, τον δικάζει το μικτό ορκωτό δικαστήριο, η Βουλή δεν μπορεί να σταματήσει την διαδικασία  και το έγκλημά του παραγράφεται σε 20 ή 25 χρόνια από την αποκατάσταση της νομιμότητας, ενώ τον Υπουργό τον κατηγορούν και τον διώκουν κατά το δοκούν οι βουλευτές, τον δικάζει το Ειδικό Δικαστήριο και το έγκλημά του παραγράφεται το πολύ σε 10 χρόνια (με την παράταση) από την τέλεση του αδικήματος. Εάν κοιτάξουμε και την συκοφαντική δυσφήμιση, διαπιστώνουμε ότι αυτή η αξιόποινη πράξη μπορεί να παραγράφει μετά από 8 χρόνια αν τελείται από βουλευτή και μετά από 10 χρόνια εάν τελείται από Υπουργό. Αυτόσημαίνει ότι, εάν πρόκειται για ένα και μόνο  πρόσωπο το οποίο είναι ταυτόχρονα υπουργός και βουλευτής όπως συμβαίνει συνήθως, αυτό το πρόσωπο και για το ίδιο ακριβώς έγκλημα, έχει διαφορετική μεταχείριση από το νόμο. Βάσει του  Συντάγματος όμως, όλοι οι Έλληνες είναι ίσοι ενώπιον του νόμου, πράγμα που σημαίνει και ότι για το κάθε έγκλημα υπάρχει ένας νόμος που ισχύει για όλους, μια διαδικασία, μια τιμωρία, ένας χρόνος παραγραφής και ίδια δικαιώματα των κατηγορούμενων. Όπως είδαμε όμως, ούτε καν ως μονάδα ο Έλληνας που είναι ταυτόχρονα βουλευτής και υπουργός δεν έχει την ίδια μεταχείριση για το ίδιο έγκλημα.

– στην Ελλάδα, μόνο το σύστημα διακυβέρνησης είναι κοινοβουλευτικό, όχι και το σύστημα απονομής δικαιοσύνης. Συγκεκριμένα, ως πολίτες της Ελλάδας, δώσαμε στους βουλευτές μας (αρθ. 51.2 , 26.2,) μόνο το δικαίωμα να μας εκπροσωπήσουν στην νομοθετική εξουσία μέσω της οποίας να ελέγχουν πολιτικά την Κυβέρνηση, υπερψηφίζοντας ή καταψηφίζοντας τα νομοσχέδια και τις προτάσεις νόμου που φέρνει προς συζήτηση στην Βουλή και όταν χρειαστεί, να άρει ακόμα και την εμπιστοσύνη της σε αυτήν. 

Την εξουσία της χρηστής απονομής της δικαιοσύνης,την δώσαμε επίτηδες ως λαός σε άλλους, υπό τον όρο ότι θα την ασκήσουν πάντα υπέρ μας μέσω δικαστικών αποφάσεων που εκτελούνται στο όνομα του Ελληνικού Λαού. Συγκεκριμένα, θέλοντας να είμαστε απόλυτα σίγουροι ότι η απονομή της δικαιοσύνης θα είναι αντικειμενική, έγκαιρη, έγκυρη και αποτελεσματική και ότι η τήρηση και η αποκατάσταση της νομιμότητας, θα γίνουν όπως ακριβώς επιτάσσουν το Σύνταγμα, οι νόμοι, οι διεθνείς κανόνες δικαίου και οι διεθνείς συμβάσεις που κατά κανόνα δεν γνωρίζουμε εμείς και οι αντιπρόσωποί μας, αλλά πρέπει να τηρηθούν αναγκαστικά επειδή  έχουν υπερνομοθετική ισχύ (αρθ.28.1 Σ), ενσυνείδητα δεχθήκαμε το συνταγματικό αυτοπεριορισμό της λαϊκής κυριαρχίας μας και αναθέσαμε αυτές τις αρμοδιότητες απευθείας σε επαγγελματίες. Αυτοί οι επαγγελματίες είναι δικαστικοί λειτουργοί, οι οποίοι έχουν τα κατάλληλα προσόντα, την εκπαίδευση και την πείρα, προκείμενου να εκτελέσουν σωστά τα καθήκοντά τους και μάλιστα, κάτω από πολλαπλούς ελέγχους της ορθότητας των αποφάσεών τους και με την επιβολή κυρώσεων εάν δεν τα ασκούν ορθά. Αυτή είναι η τρίτη εξουσία στο κράτος, (λειτουργία της Πολιτείας),  είναι εντελώς ανεξάρτητη και η όποια αφαίρεση αρμοδιοτήτων ή παρέμβαση στο έργο της, απαγορεύεται εντελώς.Υπενθυμίζουμε ότι η διαδικασία της χρηστής απονομής της δικαιοσύνης αρχίζει με την κατάθεση της αγωγής ή της καταγγελίας, ολοκληρώνεται με την εκτέλεση της απόφασης στο όνομα του Ελληνικού Λαού και οι προϋποθέσεις επίτευξης του ορθού αποτελέσματος καλύπτουν όλες τις φάσεις, από την αρχή έως το τέλος της διαδικασίας.

Αλλιώς : Έννομη προστασία παρέχουν μόνο τα νόμιμα, ανεξάρτητα και αμερόληπτα  δικαστήρια, τα οποία εντός λογικής προθεσμίας αποφασίζουν για το βάσιμο πάσης κατηγορίας ποινικής φύσεως μέσα από ειδικά και εμπεριστατωμένα αιτιολογημένες αποφάσεις και όχι από την Ολομέλεια της Βουλής μέσω των απαλλακτικών αποφάσεων με τις οποίες ισοδυναμεί η κάθε απόφαση να μη συγκροτηθεί ειδική κοινοβουλευτική επιτροπή, να μη ασκηθεί ποινική δίωξη ή να σταματήσει η δίωξη, η προδικασία ή και η  κύρια διαδικασία ακόμα, οποτεδήποτε θελήσει η Βουλή.

Συνεπώς, πράττοντας έτσι οι νομοθέτες, μέσω της συγκεκριμένης διαδικασίας, ανέθεσαν στους εαυτούς τους απαγορευμένη από τα άρθρα 1παρ.2 και 3, 26 και 87 του Συντάγματος, δικαστική εξουσία και έδωσαν σε μέλη της Κυβέρνησης (εκτελεστική εξουσία) και στους φερόμενους ως δράστες το δικαίωμα να απονέμουν και αυτοί δικαιοσύνη. Κατάργησαν έτσι την όποια έννοια χρηστής απονομής της δικαιοσύνης, την όποια ανεξαρτησία των εξουσιών στο Κράτος και τον Συνταγματικό τρόπο άσκησής τους. Ταυτόχρονα, παραβίασαν τις αρχές της ισότητας των Ελλήνων ενώπιον του Νόμου, της απαγόρευσης των διακρίσεων και της καταχρηστικής άσκησης δικαιώματος, της ελεύθερης συμμετοχής του καθενός στην κοινωνική, οικονομική και πολιτική ζωή της χώρας μόνο εάν δεν παραβιάζει το Σύνταγμα και τους νόμους, της πραγματικής προσφυγής στην Δικαιοσύνη, της προστασίας όλων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των Ελλήνων από το κράτος,  κλπ. 

(Σύνταγμα : αρθ.1, 4.1, 5.1, 20, 25, 26, 28, 51.2, 52, 59, 70, 85, 87επ, 110, 120,  ΕΣΔΑ: αρθ.1, 6, 13, 14, 17, 18 ΠΚ:αρθ. 134.2, 134 Α ε, στ, ζ, η ή/και 135 )

3) Έχοντας υπόψη ότι η εν λόγω διαδικασία απόδοσης ποινικών ευθυνών καλύπτει εκτός από τους υπουργούς και όλους τους συμμέτοχους σε πλημμελήματα και κακουργήματα που τελούνται κατά την άσκηση του κυβερνητικού έργου, όποιοι και αν είναι αυτοί, σημαίνει ότι και αυτά τα άτομα έχουν ειδική μεταχείριση από τον νόμο και μπορούν να αθωωθούν όχι από τα δικαστήρια αλλά από την  Βουλή, εάν αυτή αποφασίσει να σταματήσει την κύρια διαδικασία ενώπιον του ειδικού δικαστηρίου. (Σύνταγμα, αρθ. 4.1, 5.1, 20, 25, 26,28, 59  ΕΣΔΑ 6,13,14,17,18)

Εξαιτίας όλων των προαναφερόμενων,  θεωρούμε ότι η Βουλή θεσμοθέτησε το άρθρο 86 του Συντάγματος και τον νόμο 3126/19.03.2003 κατά κατάλυση του Συντάγματος των Ελλήνων, με σφετερισμό της λαϊκής κυριαρχίας και των εξουσιών που απορρέουν από αυτήν και ασκούνται μόνο όπως το Σύνταγμα διατάζει, δηλαδή η νομοθετική εξουσία από την Βουλή και τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, η εκτελεστική από την Κυβέρνηση και τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και η απονομή της δικαιοσύνης από τα δικαστήρια.

Θεωρούμε επίσης, ότι τα μέλη της Βουλής τέλεσαν τις πράξεις αυτές εν γνώσει και προς ίδιον όφελος, αφού ως βουλευτές και μερικοί από αυτούς ως μέλη της Κυβέρνησης, έδωσαν τουλάχιστον μια φορά όρκο ότι θα είναι πιστοί στην Πατρίδα και το δημοκρατικό Πολίτευμα, ότι θα υπακούουν στο Σύνταγμα και τους νόμους και θα ασκούν ενσυνείδητα τα καθήκοντα τους. Με τον όρκο τους επιβεβαίωσαν ότι γνωρίζουν το Σύνταγμα και τα καθήκοντα τους, καθώς είναι αδιανόητο να ορκιστεί κάποιος ότι θα κάνει πράγματα τα οποία δεν γνωρίζει ή με τα οποία διαφωνεί. Έπειτα, μια που υπάρχει η γνώση, αυτονόητο είναι και ότι όποιος παραβιάζει τον όρκο που έδωσε, έχει άμεσο προσωπικό συμφέρον / όφελος. Συνεπώς, επειδή οι βουλευτές γνώριζαν το Σύνταγμα, γνώριζαν την δέσμευση του νομοθέτη από αυτό, όπως γνώριζαν και την υποχρέωσή τους να  εμποδίσουν με κάθε μέσο την κατάλυσή του και κατ΄επέκταση, όσοι πρότειναν την εν λόγω διαδικασία, όσοι την ψήφισαν και όσοι δεν την ψήφισαν, διέπραξαν εν γνώσει εσχάτη προδοσία δια πράξεως ή παραλείψεως και το έκαναν έχοντας προσωπικό συμφέρον. Και μάλιστα μεγάλο. Αλλιώς γιατί να διακινδυνεύει κανείς να διαπράξει ένα τέτοιο έγκλημα; Κατά την γνώμη μας, εάν οι βουλευτές δεν είχαν συμφέρον από την μη διαλεύκανση των εγκλημάτων πού τελούνται κατά την διάρκεια του κυβερνητικού έργου και από την ατιμωρησία των Υπουργών και των συμμέτοχων, όχι μόνο ότι δεν θα θεσμοθετούσαν την εν λόγω διαδικασία  (μη) απόδοσης ποινικών ευθυνών, αλλά θα είχαν καταγγείλει αμέσως στις εισαγγελικές αρχές απόπειρα κατάλυσης του Συντάγματος και θα απέσυραν επί τόπου την εμπιστοσύνη της Βουλής από την Κυβέρνηση που την πρότεινε. Μόνο τότε θα είχαν κάνει τα πάντα για να εμποδίσουν με κάθε μέσο το σφετερισμό της λαϊκής κυριαρχίας μέσω της κατάλυσης του Συντάγματος, όπως το άρθρο 120 επιτάσσει. Δεν το έκαναν όμως.

Τέλος, 

Επειδή βάσει του Συντάγματος, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας είναι ο μοναδικός Έλληνας στον οποίο δεν αποδίδονται ευθύνες για πράξεις που έχει ενεργήσει κατά την άσκηση των καθηκόντων του, με εξαίρεση την εσχάτη προδοσία και την παραβίαση, με πρόθεση, του Συντάγματος,

Επειδή  όσοι βρίσκονται στην βουλή πρέπει να εκπροσωπούν εμάς και τα κοινά συμφέροντά μας, όχι τους εαυτούς τους και τα συμφέροντά τους, και έχουν εκλεγεί βάσει συγκεκριμένων δεσμεύσεων και υπό τον όρο ότι θα είναι πιστοί στην Πατρίδα και το δημοκρατικό Πολίτευμα, ότι θα υπακούν στο Σύνταγμα και τους νόμους και ότι θα  εκπληρώνουν ευσυνείδητα τα καθήκοντά τους αλλά δεν το έκαναν,

Επειδή  η κατά το δοκούν άσκηση των εξουσιών στο Κράτος και η παρανομία, δεν ανήκουν στα καθήκοντα που αναθέσαμε ως πολίτες στους αντιπρόσωπούς μας και γενικά στους πολιτικούς  μέσω των εκλογών και μέσω του Συντάγματός των Ελλήνων ως υπέρτατος νόμος του Κράτους και απόλυτος εγγυητής της λαϊκής κυριαρχίας,

Επειδή οι βουλευτές είναι εκπρόσωποί μας στην νομοθετική εξουσία όταν την ασκούν με υποταγή στο Σύνταγμα και δεν είναι μηνυτές στην θέση μας, ανακριτές, εισαγγελείς και δικαστές,

Επειδή εισαγγελείς και δικαστές μπορούν να είναι μόνο δικαστικοί λειτουργοί οι οποίοι διορίζονται με προεδρικό διάταγμα, σύμφωνα με νόμο που ορίζει τα προσόντα και τη διαδικασία της επιλογής τους και στους οποίους απαγορεύεται η συμμετοχή στην Κυβέρνηση και η παροχή κάθε άλλης μισθωτής υπηρεσίας,

Επειδή ως αναπόσπαστο μέρος του Ελληνικού Λαού θιγόμαστε άμεσα από την απώλεια της λαϊκής κυριαρχίας και λόγω της δυσλειτουργίας του πολιτεύματος, επηρεάζονται δυσμενέστατα όλοι οι τομείς της ζωής μας και παραβιάζονται άμεσα ή έμμεσα, όλα τα αναγνωρισμένα και εγγυημένα από το κράτος και το Σύνταγμα δικαιώματά μας,

Επειδή τώρα καταλάβαμε ότι τελέστηκε το έγκλημα της εσχάτης προδοσίας καισύμφωνα με τις διατάξεις του Συντάγματος της Ελλάδος ( άρθρα 120 § 2,3, 4 ) ως Έλληνες πολίτες υποχρεούμαστε να υπερασπίσουμε την τήρηση του Συντάγματος και την δέσμευση του νομοθέτη σε αυτό,

Επειδή σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 13 της ΕΣΔΑ έχουμε το δικαίωμα πραγματικής προσφυγής ενώπιον της εθνικής αρχής κατά προσώπων που ασκούν δημόσια καθήκοντα,  

Καταθέτουμε την παρούσα μηνυτήρια αναφορά – μήνυση

Και με την επιφύλαξη κάθε άλλου δικαιώματός μας, 

Ζητάμε:

1. Να ελεγχθούν αμέσως οι ισχυρισμοί μας ότι διαπράχτηκε εσχάτη προδοσία για τους λόγους που παρουσιάσαμε ή για οποιοδήποτε άλλο λόγο, από τα πρόσωπα τα οποία αναφέραμε αλλά ενδεχομένως και από άλλα πρόσωπα τα οποία άμεσα ή έμμεσα συμμετείχαν σε αυτό, να παρθούν όλα τα νόμιμα αναγκαία μέτρα για την παραδειγματική τιμωρία των ενόχων, την αποκατάσταση της νομιμότητας όπως και των ζημιών που έχουν προκληθεί από τις παράνομες πράξεις που θα διαπιστωθούν.

2. Όλοι οι δικαστικοί λειτουργοί που θα εξετάσουν την μηνυτήρια αναφορά – μήνυσή μας να ενεργήσουν σύμφωνα με το άρθρο 120 του Συντάγματος, ανάλογα με την νόμιμη εξουσία που έχουν, όπως κάνουμε και εμείς.

3. Έχοντας άμεσο έννομο συμφέρον,

α. Ζητάμε

– την παραδειγματική τιμωρία όλων των Ελλήνων Βουλευτών της Ζ΄ Αναθεωρητικής Βουλής των Ελλήνων, είτε επειδή ψηφίσαν την εν λόγω διαδικασία είτε επειδή δεν εμπόδισαν με κάθε μέσο την κατάλυση του Συντάγματος.

– την άμεση αποκατάσταση του δημοκρατικού πολιτεύματός μας όπου η κυριαρχία ανήκει στον Λαό και όλες οι εξουσίες  ασκούνται όπως ορίζει το Σύνταγμα και όχι κατά το δοκούν

– την άμεση αποκατάσταση των θεμελιωδών αρχών και θεσμών που έχουν καταλυθεί, αλλοιωθεί ή απενεργοποιηθεί,

– να υποχρεωθούν / αναγκαστούν οι ένοχοι να καταθέσουν στον «Λογαριασμό Αλληλεγγύης για την απόσβεση δημοσίου χρέους» ο οποίος υπάρχει στην Τράπεζα της Ελλάδος με κωδικό 26132462, το συνολικό πόσο των 60.000.000.000 εύρω ως μερική αποκατάσταση των ζημιών που έχουν προκληθεί από το 2001 μέχρι σήμερα αλλιώς  να δημευτεί όλη η περιουσία τους.

β. Δηλώνουμε παράσταση πολιτικής αγωγής για χρηματική ικανοποίηση (για 44 ευρώ, υπό την επιφύλαξη για επιπλέον).

Επιφυλασσόμαστε να προσκομίσουμε έγγραφα και να υποβάλουμε υπόμνημα.

Διευκρινίζουμε ότι η αναθεώρηση του Συντάγματος ολοκληρώθηκε με το ψήφισμα της 6ης Απριλίου 2001 της Ζ’ Αναθεωρητικής Βουλής των Ελλήνων, που δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ 84Α/17.4.2001. (ΦΕΚ 85Α/18.04.2001) αλλά δεν ξέρουμε επακριβώς την τότε σύνθεση της Ολομέλειας, επειδή στη σχετική ιστοσελίδα της Βουλής δεν εμφανίζονται τα ονόματα των βουλευτών και ούτε από άλλη πηγή βρήκαμε τον σχετικό κατάλογο. Γι’αυτό, προσκομίζουμε με κάθε επιφύλαξη τα πρακτικά της πρώτης συνεδρίασης της Ζ΄Αναθεωρητικής Βουλής (εγγρ. Α) όπου καταγράφονται όλα τα ονόματα των τότε βουλευτών, αλλά δεν ξέρουμε εάν η σύνθεση άλλαξε εκ των υστέρων ή όχι. Αυτή ενδέχεται να είναι και η σύνθεση της Ολομελείας η οποία θέσπισε και τον νόμο 3126/19.03.2003, αλλά δεν είμαστε σίγουροι ούτε γι’αυτό.  Επιφυλασσόμαστε να καταθέσουμε τους σχετικούς καταλόγους μόλις τους βρούμε

Προσκομίζουμε: 

Α. Πρακτικά της Βουλής, πρώτη συνεδρίαση της Ζ’ Αναθεωρητικής Βουλής των Ελλήνων, 20 Απριλίου 2000 όπου υπάρχουν τα ονόματα των τότε βουλευτών  Πηγή :  HYPERLINK “http://www.hellenicparliament.gr/UserFiles/a08fc2dd-61a9-4a83-b09a-09f4c564609d/SYN-20400.pdf”

Β. Το ψήφισμα της 6ης Απριλίου 2001 της Ζ’ Αναθεωρητικής Βουλής των Ελλήνων (ένα μέρος από τα πρακτικά της Ολομελείας) , μόνο σε ηλεκτρονική μορφή λόγω του όγκου  “http://anatheorisi.parliament.gr/ana_2001/04062001.doc”

Ενδεικτικά μια σελίδα από αυτό το ψήφισμα όπου υπάρχουν κάποια από τα ονόματα των βουλευτών (μάλλον 280) αλλά δεν εμφανίζονται σωστά ώστε να μπορούν να διαβαστούν Πηγή :  http://www.hellenicparliament.gr/UserFiles/a08fc2dd-61a9-4a83-b09a-09f4c564609d/SYN040601.pdf

Γ. Πρακτικά της Βουλής, Τρίτη 18 Φεβρουαρίου 2003, ομόφωνη ψήφιση επί της αρχής του σχεδίου νόμου για ¨ Ποινική ευθύνη των Υπουργών¨   http://www.hellenicparliament.gr/UserFiles/a08fc2dd-61a9-4a83-b09a-09f4c564609d/SYN20030218.pdf

Δ. ΦΕΚ , τεύχος πρώτο, αριθμός φύλλου 66 , ημερομηνία 19η Μαρτίου 2003, ΝΟΜΟΣ ΥΠ΄ΑΡΙΘ 3126 http://www.civilitas.gr/books/laws/3126-2003.pdf

Ε. Όλα τα άρθρα τα οποία επικαλούμαστε στην μήνυσή μας και οι σχετικές ιστοσελίδες όπου μπορούν να βρεθούν

ΣΤ. Οπτικός δίσκος που εμπεριέχει σε ηλεκτρονική μορφή την μηνυτήρια αναφορά – μήνυσή μας και όλα τα συνοδευτικά της

Ζ. Ενδεικτικές αποδείξεις 

Η μήνυσή μας είναι αυταπόδεικτη αλλά για να βοηθήσουμε το έργο της δικαιοσύνης προσκομίζουμε μερικές ενδεικτικές αποδείξεις των λεγόμενών μας.

1. Δηλώσεις του ιδίου του Προέδρου της Δημοκρατίας κ. Κάρολου Παπούλια σχετικά με την ατιμωρησία των πολιτικών και αίτημα για το τερματισμό της. Στις 3 Μάιου 2010, ο Πρόεδρος ζήτησε μεταξύ άλλων : «μηδενική ανοχή απέναντι σε οποιαδήποτε εξαίρεση πολιτικού από τους κανόνες που ισχύουν για τους πολίτες, είτε πρόκειται για τα μικρά είτε για τα μεγάλα »

HYPERLINK “http://www.megatv.com/megagegonota/summary.asp?catid=17532&subid=2&pubid=6908741”  HYPERLINK “http://www.e-go.gr/news/article.asp?catid=17826&subid=2&pubid=8118791”  HYPERLINK “http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=32&artid=329444&dt=04/05/2010”

2. Αναζήτηση στο Google για ¨Επανίδρυση του κράτους δικαίου¨ (67,600 αποτελέσματα ) και η ¨Συγγνώμη Σαμαρά για τα πεπραγμένα Καραμανλή¨

http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=11378&subid=2&pubid=11378945

HYPERLINK “http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&ct=1&artid=4571632”

3.Αναζήτηση στο Google για ¨Λεφτά υπάρχουν ¨ (8,940,000 αποτελέσματα) 

4. Ευρωπαϊκά Δικαστήρια, Καταδικαστικές αποφάσεις εναντίον της Ελλάδας , χρηματικές ποινές , επιστροφές και αποζημιώσεις 

4.1Δικαστήριο Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΔΕΚ)

HYPERLINK “http://news.kathimerini.gr/4Dcgi/4Dcgi/_w_articles_civ_12_17/03/2010_394418” http://news.kathimerini.gr/4Dcgi/4Dcgi/_w_articles_civ_12_17/03/2010_394418  HYPERLINK “http://www.newstime.gr/?i=nt.el.article&id=7325” http://www.newstime.gr/?i=nt.el.article&id=7325 7 Ιουλίου 2010  HYPERLINK “http://drasi.skai.gr/?p=3262ω” http://drasi.skai.gr/?p=3262ω

4.2 Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΔΑΔ)

4.2.1  Καταδίκες της Ελλάδας από το ΕΔΑΔ 02 Απριλίου 2009, http://www.sigmalive.com/news/greece/139865  Ένδεκα καταδικαστικές αποφάσεις κατά της Ελλάδος, εξέδωσε σήμερα το Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων,…..

4.2.2  Από 01 Ιανουαρίου και μέχρι 22 Ιουλίου 2010 το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων εξέδωσε 38 καταδικαστικές αποφάσεις  HYPERLINK “http://cmiskp.echr.coe.int/tkp197/search.asp?sessionid=44986722&skin=hudoc-en” http://cmiskp.echr.coe.int/tkp197/search.asp?sessionid=44986722&skin=hudoc-en

5.Πρώτοι σε διαφθορά, απάτες, ναρκωτικά, πορτοφολάδες

άρθρο της ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑΣ το οποίο δημοσιεύθηκε στις 11/06/2007 , Στοιχεία – σοκ για την εγκληματικότητα στην Ελλάδα Άρθρο, 31 Ιανουαρίου 2010

HYPERLINK “http://archive.enet.gr/online/online_text/c=112,dt=11.06.2007,id=20265836” http://archive.enet.gr/online/online_text/c=112,dt=11.06.2007,id=20265836  HYPERLINKhttp://www.madata.gr/epikairotita/social/51290.html”

6. Χώρα με έλλειψη διαφάνειας και αυξημένη διαφθορά η Ελλάδα  HYPERLINK “http://www.express.gr/news/ellada/234381oz_20091118234381.php3” http://www.express.gr/news/ellada/234381oz_20091118234381.php3

7.Σκάνδαλα και αποπροσανατολισμοί , Athens Voice, 03/06/2010 

HYPERLINK “http://www.typos.metarithmisi.gr/el/readText.asp?textID=8564”

HYPERLINK http://kostasxan.blogspot.com/2010/07/blog-post_5779.html” Πως με… κόλπα καλύπτονται τα σκάνδαλα και η ατιμωρησία βασιλεύειhttp://kostasxan.blogspot.com/2010/07/blog-post_5779.html

8.Τέσσερα σκάνδαλα που κόστισαν δισ. http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_politics_1_26/04/2009_312343

9.  HYPERLINK http://www.spindoc.gr/archives/3410” Σκάνδαλα σε ελληνικά νοσοκομεία την τετραετία 2002 – 2005 αποκαλύπτουν Βρετανοί

HYPERLINK “http://portal.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathbreak_1_15/04/2010_332991” http://portal.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathbreak_1_15/04/2010_332991

HYPERLINK “http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&artid=4553191&ct=1” http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&artid=4553191&ct=1

10. Σε «κώμα» η δημόσια Υγεία 

http://www.inews.gr/29/se-koma-i-dimosia-ygeia.htm

Σε… κώμα τα νοσοκομεία (Ιούνιος 20101)  HYPERLINK “http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=11424&subid=2&pubid=15046948”

http://news.in.gr/greece/article/?aid=1231048546

11. Έκθεση σοκ αποκαλύπτει πως το δημόσιο χρέος της Ελλάδας ήταν τον Ιανουάριο του 2010 μεγαλύτερο από 300 δις εύρω που μας έλεγαν (21/1/2010 )  HYPERLINK “http://www.inews.gr/88/ekthesi-sok-apokalyptei-pos-to-dimosio-chreos-tis-elladas-einai-parapano-apo-ta-300disefro-pou-mas-lenediavaste-kai-frixte.htm”

12. Greece’s budget deficit worse than first thought  HYPERLINK “http://news.bbc.co.uk/2/hi/8637270.stm” http://news.bbc.co.uk/2/hi/8637270.stm

13.  HYPERLINKhttp://www.google.com/advanced_search?q=greece+corruption+debt&hl=el&rls=com.microsoft:en-US” Σύνθετη αναζήτηση  για ¨Greece corruption debt ¨

http://www.google.com/search?hl=el&rls=com.microsoft%3Aen-US&q=Greece+corruption+debt+&btnG=…..

Σχετικά με 12,700,000 αποτελέσματα (0.32 δευτερόλεπτα)

14. Ποινική Ευθύνη Υπουργών, άρθρο

HYPERLINK “http://edo-makedonia.pblogs.gr/2010/05/idoy-o-arhitektwn-ths-atimwrhsias-twn-politikwn.html” http://edo-makedonia.pblogs.gr/2010/05/idoy-o-arhitektwn-ths-atimwrhsias-twn-politikwn.html,  HYPERLINK “http://www.zougla.gr/page.ashx?pid=2&aid=139575&cid=6” http://www.zougla.gr/page.ashx?pid=2&aid=139575&cid=6

Το άλλο πόνημα που ευτελίζει το δημόσιο βίο είναι ο νόμος 3126, …

15.  HYPERLINK http://www.google.com/advanced_search?q=%CE%B1%CF%84%CE%B9%CE%… “ Σύνθετη αναζήτηση για ¨ατιμωρησία Ελλάδα¨ 470,000 αποτελέσματα (0.17 δευτερόλεπτα)

16. Ζητιάνα η Αφροδίτη της Μήλου σε νέο εξώφυλλο του Focus  HYPERLINK “http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&ct=1&artId=4572826” http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&ct=1&artId=4572826

HYPERLINK “http://assets.tanea.gr/files/2010-05-03/thumbs/AFRODITH%20ZHTIANA%2003_450x.jpg” \o “”  INCLUDEPICTURE “http://assets.tanea.gr/files/2010-05-03/thumbs/AFRODITH%20ZHTIANA%2003_232x.jpg” \* MERGEFORMATINET

Χαλκίδα, 29 Ιουλίου 2010

Οι μηνυτές

Κωνσταντίνος Μυλωνάς

Χριστίνα Σαλεμή

 

ΥΠΟΜΝΗΜΑ 1

 

Προς: Εισαγγελία Πρωτοδικών Χαλκίδας και πάσα αρμόδια Εισαγγελική Αρχή

ΥΠΟΜΝΗΜΑ

Κύριε/-α Εισαγγελέα,

Στις 29.07.2010, οι κάτωθι υπογεγραμμένοι Κωνσταντίνος Μυλωνάς και Χριστίνα Σαλεμή, κάτοικοι Κ.Δ Παραλίας Αυλίδας του Δήμου Χαλκίδος καταθέσαμε στην Εισαγγελέα Πρωτόδικων ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ ΣΠΥΡΙΔΩΝΙΔΟΥ,  ΜΗΝΥΤΗΡΙΑ ΑΝΑΦΟΡΑ – ΜΗΝΥΣΗ ΓΙΑ ΕΣΧΑΤΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ κατά Όλων των Ελλήνων Βουλευτών της Ζ΄ Αναθεωρητικής Βουλής των Ελλήνων (Απρίλιος 2000/Μάρτιος 2004) και παντός άλλου υπευθύνου.

Συγκεκριμένα,

– καταγγείλαμε ότι διά της θέσπισης της διαδικασίας απόδοσης ποινικών ευθυνών κατά Υπουργών όπως αυτή καθορίζεται από το αρθ. 86 του Συντάγματος και το νόμο 3126/19.03.2003, οι βουλευτές της Ζ΄ Αναθεωρητικής Βουλής των Ελλήνων έχουν διαπράξει το έγκλημα της έσχατης προδοσίας σύμφωνα με το άρθρο 134.2 α, β, το άρθρο 134 Α ε, στ, ζ, η , ή/και το άρθρο 135 παρ.1-4 του Ποινικού Κώδικα, διότι παραβίασαν κυρίως τα άρθρα 1, 2, 4.1, 5.1, 20, 25, 26, 28, 51.2, 52, 59, 70, 82.1, 85, 87 à 100 Α, 110, 120.2,3,4 του Συντάγματος των Ελλήνων και τα άρθρα 1, 6, 13, 14, 17 και 18 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την Προστασία των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών-ΕΣΔΑ η οποία έχει υπερνομοθετική ισχύ. (Μήνυση – παράβολο πολιτικής αγωγής 4159298 – 5109947-8, παράβολο δημοσίου 5109943-44-5109945-46)

– και ζητήσαμε  τον έλεγχο όλων των πράξεων που σχετίζονται με την θέσπιση αυτής της διαδικασίας για να διαπιστωθεί εάν τελέσθηκαν και άλλες εγκληματικές πράξεις από τα ίδια ή/και διαφορετικά πρόσωπα, για τους ίδιους ή/και για διαφορετικούς λόγους από αυτούς που προβάλαμε εμείς (μηνυτήρια αναφορά).

Όλοι οι δικαστικοί λειτουργοί που θα εξετάζαν την μηνυτήρια αναφορά – μήνυσή μας, ζητήσαμε να ενεργήσουν άμεσα σύμφωνα με το άρθρο 120 του Συντάγματος και ανάλογα με την νόμιμη εξουσία που έχουν, όπως κάναμε και εμείς.

Με το παρών υπόμνημα προσκομίζουμε :

α) Τελευταία σύνθεση ολομέλειας Ι’ Περιόδου (20/04/2000 – 10/02/2004) και  Αντικαταστάσεις Βουλευτών κατά τη διάρκεια της Περιόδου

β) Μεταγενέστερα (κυρίως) της μηνύσεως μας στοιχεία, ήτοι το από 8.2.2011 Βούλευμα του Δικαστικού Συμβουλίου του αρθ.86 του Συντάγματος και την Αιτιολογική Έκθεση για την τροποποίηση του νόμου περί ευθύνης υπουργών, τα οποία αποδεικνύουν πλήρως και με τον πιο επίσημο τρόπο, την αυτονόητη και αυταπόδεικτη άλλωστε βασιμότητα της μηνύσεως μας.

Συγκεκριμένα :

1. Στις 8.2.2011 με  Βούλευμα του Δικαστικού Συμβουλίου του άρθρου 86 του Συντάγματος (έγγραφο Υ1.1),  διατάχτηκε η οριστική παύση της ποινικής δίωξης, την οποία εκπρόθεσμα η Βουλή άσκησε κατά τριών πρώην πολιτικών – δύο από τους οποίους ήταν και μέλη της καταγγελλόμενης Ζ΄ Αναθεωρητικής Βουλής – και η παραπομπή των συγκατηγορούμενών τους, μη πολιτικά πρόσωπα στην τακτική δικαιοσύνη. Με την παραπομπή αυτή διαφώνησαν όμως 2 από τα 5 μέλη του Συμβουλίου, επειδή κατά την γνώμη τους, η ανάκριση πρέπει να περατωθεί με αμετάκλητο βούλευμα του Δικαστικού Συμβουλίου για όλους τους κατηγορούμενους, καθώς η βούληση τόσο του συντακτικού όσο και του κοινού νομοθέτη είναι να επιληφθεί συνολικώς της υποθέσεως ένα δικαστικό όργανο και να τηρηθεί έτσι και η αρχή της  ισότητας μεταξύ πολιτικών και μη πολιτικών προσώπων.

Όσο  για τους τρεις πρώην πολιτικούς, τους οποίους η Βουλή είχε κατηγορήσει για κακουργηματικές πράξεις που φέρεται ότι τέλεσαν κατά την περίοδο 2004 – 2006, η απόφαση του Συμβουλίου για την οριστική παύση της ποινικής δίωξης ήταν ομόφωνη.

Για την ιστορία διευκρινίζουμε ότι για την “διερεύνηση”  της υπόθεσης αυτής (Βατοπέδι), η Βουλή δημιούργησε μία ειδική εξεταστική επιτροπή το 2008 από 23 βουλευτές  και μία το 2010, δηλαδή μετά το πέρας της δεύτερης τακτικής συνόδου της βουλευτικής περιόδου από  την τέλεση του  αδικήματος και συνεπώς, όταν πια ούτε η Βουλή ούτε κανένας άλλος δεν μπορούσαν να ασκήσουν  ποινική δίωξη κατά πολιτικών προσώπων όπως το περίφημο αρθ.86 του Συντάγματος προβλέπει, οι πάντες το γνωρίζαν (ενδεικτικά δημοσιεύματα εγγρ. Υ1.4) και το Δικαστικό Συμβούλιο το επιβεβαίωσε ομόφωνα, ενώ η Βουλή δεν είχε πια αρμοδιότητα κατά το αρθ. 86 του Συντάγματος να εξετάζει και να ανακρίνει μη πολιτικά πρόσωπα . Αναρωτιόμαστε τι θα συμβεί εάν όλοι αυτοί οι πολίτες  θα προσφύγουν στη Δικαιοσύνη και πόσο θα μας κοστίσει εάν δικαιωθούν. Η πρώτη εξεταστική επιτροπή ήταν εμπρόθεσμη, αποτελείτο από 23 βουλευτές, πραγματοποίησε συνολικά 47 συνεδριάσεις για τις οποίες ο κάθε βουλευτής-μέλος εισέπραξε από 13.583 ευρώ, αλλά δεν εντόπισε καμία πολιτική ευθύνη. Έχοντας υπόψιν ότι πολλές φορές γινόταν συνεδριάσεις και πρωί και απόγευμα, προκύπτει ότι πέραν της αποζημίωσης τους, εισέπρατταν οι βουλευτές και ημερήσιο μπόνους 570 ευρώ. (εγγρ. Υ1.4)

Επειδή μεταξύ άλλων αποδείχτηκε εμπράκτως :

α) η Θεσμοθέτηση  της ατιμωρησιάς των πολιτικών διά του αρθ.86 του Συντάγματος και του εκτελεστικού του νόμου 3126/2003, η οποία ατιμωρησία αντιβαίνει κυρίως στις διατάξεις του μη αναθεωρούμενου άρθρου 5.1 του Συντάγματος επειδή επιτρέπεται έτσι  η ανενόχλητη συμμετοχή στην κοινωνική, οικονομική και πολιτική ζωή της Χώρας, ατόμων που παραβίασαν το Σύνταγμα και τα δικαιώματα άλλων, με ανυπολόγιστες δυσμενείς συνέπειες στην λειτουργία του πολιτεύματος και στα δικαιώματα των πολιτών, αφού μπορούν να ασκήσουν ελεύθερα την εξουσία τους κατά του λαού και του Έθνους (αρθ. 1Σ) και πολλοί το έκαναν. Μια από τις σημαντικότερες πράξεις αυτού του είδους που αναφέραμε στην μήνυσή μας, ήταν η υπογραφή του Μνημονίου. Από τότε υπογράφηκαν και άλλα 2 μνημόνια και το αποτέλεσμα τους από ότι φαίνεται είναι ότι πάμε για χρεοκοπία. Δείτε τι είπαν για το μνημόνιο σημαντικότεροι από εμάς άνθρωποι :

” Σε μια πολύωρη εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στην αίθουσα τελετών του Πανεπιστημίου Αθηνών (προπύλαια), 20 Πανεπιστημιακοί δάσκαλοι έλαβαν μαζικά θέση απέναντι στο μνημόνιο και στα όσα βρίσκονται στα «ψιλά γράμματα» της συμφωνίας .

Ξεχωρίζει η καταγγελία ότι η Ελλάδα ΔΕΝ έχει δικαίωμα να ΕΞΟΡΥΞΕΙ τον φυσικό της πλούτο (πχ. πετρέλαιο) και για οποιαδήποτε κίνησή της θα πρέπει να έχει την έγκριση του μηχανισμού στήριξης.

Παράλληλα, η χώρα μας δεν έχει καμία δυνατότητα διαπραγμάτευσης και όπως χαρακτηριστικά λέει ο κορυφαίος συνταγματολόγος «Δεν έχει άμυνα έναντι στον εχθρό»!

Ο καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών και εκ των κορυφαίων συνταγματολόγων Γ. Κασιμάτης υποστήριξε πως το μνημόνιο αποτελεί πραξικόπημα, καθώς υποθηκεύει το μέλλον των επόμενων γενεών των Ελλήνων, κάτι που δεν έχει δικαίωμα νομικά να κάνει κανένας!

.

Χαρακτηριστικά είπε, ότι βάσει των όρων του μνημονίου η Ελλάδα έχει παραχωρήσει την εθνική κυριαρχία, κάτι το οποίο δεν έγινε και δε θα μπορούσε να γίνει ακόμα και όταν οι Γερμανοί είχαν μπει στην πατρίδα μας, κατά τη διάρκεια του πολέμου.

… 

Πάντως, όπως σημειώνει το «άκυρο» της σύμβασης έχει προβλεφθεί από τους δανειστές, οι οποίοι έχουν όρο στη συμφωνία με την ελληνική κυβέρνηση, όπου αναφέρουν ότι αν κάποιο δικαστήριο αποφανθεί για την παράβαση του δικαίου από το μνημόνιο, τότε η Ελλάδα υποχρεούται να επιστρέψει όλα τα χρήματα άμεσα και μάλιστα με τόκο!

Αποδεικνύει με απλά λόγια ότι ο ελληνικός λαός βρίσκεται στη σημερινή κατάσταση με αποφάσεις της Κυβέρνησης που κρίνονται και νομικά ως Αντισυνταγματικές- Πραξικοπηματικές και παραβιάζουν κατάφωρα το Διεθνές Δίκαιο. politisgr  ” http://eleftheriskepsii.blogspot.com/2011/04/blog-post_6932.html  ,  14 Απρ. 2011

Ο καθηγητής Γιώργος Πιπερόπουλος για την ίδια συνάντηση :

” Είπε και πολλά άλλα και ανάμεσά τους το επίσης ΣΥΝΤΑΡΑΚΤΙΚΟ ο κ Κασιμάτης: «ότι περίμενε έστω ΕΝΑΣ ή ΜΙΑ Βουλευτής να εγείρει τα 2 αυτά καυτά θέματα μέσα στη Βουλή δημιουργώντας τις προϋποθέσεις για άμεση ακύρωση του μνημονίου, αλλά κανείς και καμία δεν το έκανε!!!»

Τρίβω τα μάτια μου για όσα είδα, μπατονέτες ξανά τα αυτιά μου για όσα άκουσα και βρίσκομαι σε κατάσταση επικινδυνότητας! ”  Διαβάστε περισσότερα εδώ: http://apneagr.blogspot.com/2011/03/blog-post_24.html#ixzz1LkUZYq3

β) ο δικαστικός ρόλος της Βουλής και συνεπώς η παραβίαση των άρθρων 1 και 26 του Συντάγματος, τα οποία καθορίζουν την μορφή του πολιτεύματος μας,  στο οποίο  η δικαστική λειτουργία ασκείται αποκλειστικά και μόνο από τα δικαστήρια, οι αποφάσεις των οποίων εκτελούνται στο όνομα του Ελληνικού Λαού και όχι με απαλλακτικές αποφάσεις της Βουλής με τις οποίες ισοδυναμούν η μη άσκηση ή η εκπρόθεσμη άσκηση της ποινικής δίωξης.

γ) η απροθυμία της Βουλής  να τιμωρηθούν οι πολιτικοί, δηλαδή τα μέλη της, οι πολιτικοί τους φίλοι ή οι απλοί συνάδελφοι τους.

δ) η δόλια θέσπιση της όλης διαδικασίας που εκτός όλων των άλλων εμπεριέχει και το άμεσο οικονομικό όφελος των βουλευτών από την απαράδεκτη  άσκηση δικαστικών αρμοδιοτήτων με την αντίστοιχη  ζημίωση του δημοσίου. Θέτουμε εδώ και μια ερώτηση : από που ως που έχουν δικαίωμα οι βουλευτές να αμελήσουν τα νομοθετικά καθήκοντά τους για να κάνουν τους δικαστές, αλλά να εισπράττουν και την βουλευτική αποζημίωση και μπόνους ;

Υπενθυμίζουμε ότι χωρίς τις αντισυνταγματικές/εγκληματικές διατάξεις του άρθρου 86 και κατ΄επέκταση του ν. 3126/2003, οι τρεις αυτοί Έλληνες πολίτες είτε ως βουλευτές (αρθ. 62Σ) είτε ως “απλοί ” πολίτες πια την στιγμή που συστάθηκε η εξεταστική επιτροπή και ασκήθηκε η εναντίον τους ποινική δίωξη από την Βουλή, δεν θα απολάμβαναν καμία ειδική μεταχείριση για κακουργηματικές πράξεις, αλλά θα υπαγόταν στις διαδικασίες του ΠΚ και του ΚΠΔ.  Με την παρέμβαση της Βουλής όμως και μέσω όλων των άλλων δικλίδων ασφαλείας που οι βουλευτές θέσπισαν το 2001 και το 2003, απέκτησαν πρακτικά την εφ΄όρου ζωής ασυλία/ατιμωρησία τους και για κακουργηματικές πράξεις που τελούν ως μέλη κάποιας κυβέρνησης αλλά και ως συνένοχοι όπως αργότερα θα αποδειχτεί.

ε) η άνιση μεταχείριση Ελλήνων ενώπιον του νόμου και συνεπώς η παραβίαση του άρθρου 4.1 του Συντάγματος και 1, 6 & 14 της ΕΣΔΑ

στ) η μη απόδοση δικαιοσύνης, για ακόμα μια φορά, και η κατάρρευση του μύθου περί του κράτους δικαίου 

2) Στις 13.04.2011 η Βουλή των Ελλήνων ψήφησε τον νόμο 3961 με τον οποίο τροποποίησε τον νόμο περί ευθύνης υπουργών του 2003. Από την ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ για την τροποποίηση του νόμου (εγγρ.Υ1.3), προκύπτει ότι το Υπουργείο Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, η Ειδική Μόνιμη Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας και η υπόλοιπη Βουλή, πρότειναν/προχώρησαν σε αυτήν την κίνηση, επειδή θεωρούσαν ότι σε πλήρη αντίθεση με την λαϊκή βούληση, το άρθρο 86 του Συντάγματος  και ο  εκτελεστικός του νόμος, παρέχουν ένα ειδικό καθεστώς σχετικό με την ποινική ευθύνη των Υπουργών με σαφή διάκριση υπέρ αυτών που οδηγεί  στην ατιμωρησία και ότι με την εφαρμογή των διατάξεών της προβλεπόμενης διαδικασίας δεν επιτυγχάνεται η ασφαλή διάγνωση της υπόθεσης και η ορθή απονομή της δικαιοσύνης. Πάλι σύμφωνα με τα λεγόμενα τους , δεν μπόρεσαν να προχωρήσουν στις απαραίτητες ριζικές αλλαγές, επειδή δεσμεύονται από το αρθ. 86 και μέχρι στην αναθεώρησή του , έκαναν μόνο ” βελτιώσεις” που το άρθρο αυτό επιτρέπει. Με νομικούς όρους όμως,  αυτά ερμηνεύονται κάπως έτσι : η όλη διαδικασία του αρθ 86 και του εκτελεστικού του νόμου,  δεν είναι  σύμφωνη με συνταγματικές διατάξεις που καθορίζουν τη βάση και τη μορφή του πολιτεύματος και δεν υπόκεινται σε αναθεώρηση, ήτοι τις διατάξεις των άρθρων  1, 4.1, 5.1, 26 , αλλά και με άλλες διατάξεις όπως εκείνες του άρθρου 20 Σ , των άρθρων  1, 6 & 14 της ΕΣΔΑ και άλλα. Ενδεικτικό απόσπασμα :

”  ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ στο σχέδιο νόμου «Τροποποίηση του ν. 3126/2003 για την ποινική ευθύνη των Υπουργών»

Προς τη Βουλή των Ελλήνων

Όπως αναφέρεται στην από 19 Οκτωβρίου 2010, προς την Βουλή των Ελλήνων, Έκθεση της Ειδικής Μόνιμης Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας, το ειδικό συνταγματικό καθεστώς, το σχετικό με την ποινική ευθύνη των Υπουργών, υπάρχει προς όφελος της καλής λειτουργίας του πολιτεύματος και όχι για την αυξημένη προστασία των φυσικών προσώπων των Υπουργών. Είναι δε, ένας θεσμός που προβλέπεται σε όλες τις σύγχρονες κοινοβουλευτικές δημοκρατίες.

Με την αναθεώρηση του Συντάγματος το 2001 και με τον εκτελεστικό του νόμο 3126/2003, επήλθαν βελτιώσεις, σε σχέση με τις ρυθμίσεις του παρελθόντος. Ωστόσο, η εφαρμογή του ισχύοντος νόμου κατέδειξε την ανάγκη μιας ευρύτερης αναθεώρησης του θεσμικού πλαισίου για την ευθύνη των Υπουργών. Οι ριζικές αλλαγές στο νόμο περί της ποινικής ευθύνης των Υπουργών προϋποθέτουν αναθεώρηση του Συντάγματος, καθώς το άρθρο 86 του ισχύοντος Συντάγματος περιγράφει λεπτομερώς το σχετικό ρυθμιστικό πλαίσιο. Ως τότε, όμως, επιβάλλεται να επέλθουν μεταβολές, μέσα στο πλαίσιο και τα όρια που χαράσσει το προαναφερόμενο άρθρο του Συντάγματος, που να ικανοποιούν την καθολικά εκφραζόμενη απαίτηση να μη μένουν ατιμώρητοι οι Υπουργοί για πιθανές αξιόποινες πράξεις που τελούν κατά την άσκηση των καθηκόντων τους.

Οι επιχειρούμενες αλλαγές με το παρόν σχέδιο νόμου στοχεύουν κυρίως στην εξάλειψη διακρίσεων υπέρ των Υπουργών, που δεν επιβάλλονται από το Σύνταγμα και στην πρόβλεψη δικονομικών μέτρων που διευκολύνουν το ανακριτικό έργο. Με το άρθρο 1 του σχεδίου νόμου ορίζεται ότι η παραγραφή των εγκλημάτων που τελούνται από Υπουργό διέπεται πλέον από τις κοινές διατάξεις του Γενικού Μέρους του Ποινικού Κώδικα, αφού η βραχυχρόνια παραγραφή που καθιερώνει ο ισχύων νόμος, με μόνη αιτιολογία την ανάγκη ταχείας περαίωσης της διαδικασίας, εκτός από τη δημιουργία της εντύπωσης ότι θεσπίζεται αδικαιολόγητο υπουργικό προνόμιο, ουσιαστικά αντιστρατεύεται την αξίωση για ασφαλή διάγνωση της υπόθεσης και ορθή απονομή της δικαιοσύνης. Τούτο, άλλωστε, τονίζεται και στην από 19 Οκτωβρίου 2010 Έκθεση της Ειδικής Μόνιμης Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής, όπου αναφέρεται ότι πρέπει «να καταργηθεί ο ειδικός χρόνος παραγραφής των αδικημάτων που τελούν οι Υπουργοί και Υφυπουργοί και τα σχετικά αδικήματα να παραγράφονται με τη συνήθη παραγραφή που ισχύει για όλους τους πολίτες».

Με το άρθρο 2 (που τροποποιεί στο σύνολό του το άρθρο 5 του ν. 3126/2003) και λαμβάνοντας υπόψη σχετική πρόταση της Ειδικής Μόνιμης Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής, όπως αυτή διατυπώνεται στην παραπάνω Έκθεσή της προς την Βουλή των Ελλήνων, προτείνεται η θεσμοθέτηση ενός νέου σταδίου αξιολόγησης των στοιχείων που σχετίζονται με αξιόποινες πράξεις Υπουργών. Έτσι, προτού η Βουλή αποφασίσει για τη σύσταση Ειδικής Κοινοβουλευτικής Επιτροπής για τη διενέργεια προκαταρκτικής εξέτασης, συγκροτείται Τριμελές Γνωμοδοτικό Συμβούλιο, αποτελούμενο από ανώτατους δικαστικούς λειτουργούς, και το οποίο, αφού προβεί στο νομικό έλεγχο των στοιχείων της κατηγορίας και την αξιολόγηση της ουσιαστικής βασιμότητας αυτών, θα γνωμοδοτεί εάν προκύπτει ανάγκη διερεύνησης ποινικής ευθύνης Υπουργού. Θα γνωμοδοτεί, δηλαδή, εάν από τα στοιχεία που έχουν υποβληθεί στη Βουλή πιθανολογείται η ποινική ευθύνη Υπουργού. Το Γνωμοδοτικό Συμβούλιο θα υποβάλλει, όπως μόλις πιο πάνω αναφέρθηκε, τη γνωμοδότησή του στη Βουλή πριν η τελευταία αποφασίσει τη διενέργεια προκαταρκτικής εξέτασης, προκειμένου έτσι να υποβοηθηθούν στο έργο τους οι βουλευτές, αφού θα έχουν κατ’ αυτόν τον τρόπο τη δυνατότητα να μορφώσουν ασφαλέστερη άποψη για την υπόθεση. Ακόμη, με την εν λόγω γνωμοδότηση του Τριμε- λούς Γνωμοδοτικού Συμβουλίου, περιορίζεται η άσκοπη ενασχόληση της Βουλής με προδήλως αβάσιμες, προπε- τείς και ανεπίδεκτες δικαστικής εκτίμησης καταγγελίες κατά Υπουργών ………..

Τέλος, με τον ισχύοντα νόμο περί ποινικής ευθύνης των Υπουργών, δεν επιτρέπεται κατά Υπουργού η έκδοση εντάλματος βίαιης προσαγωγής, σύλληψης και προ- σωρινής κράτησης, ούτε δε και η επιβολή περιοριστικών όρων σε αυτόν. Και ενώ φαίνεται δικαιολογημένη η μη έκδοση σε βάρος Υπουργού εντάλματος βίαιης προσα- γωγής, σύλληψης και προσωρινής κράτησης, που αποτε- λούν σκληρά μέτρα δικονομικού καταναγκασμού και προκαλούν δυσανάλογη βλάβη στην πολιτική ζωή του τόπου σε σχέση με το δικονομικό όφελος στο οποίο στο- χεύουν (:εξασφάλιση της παρουσίας του κατηγορουμέ- νου στην ποινική διαδικασία), ωστόσο, δεν φαίνεται δι- καιολογημένη η απαγόρευση επιβολής περιοριστικών όρων, αφού οι τελευταίοι αποτελούν ήπιο μέτρο στοιχειώ- δους δικονομικής εξασφάλισης. Συνεπώς, με το άρθρο 5, προτείνεται με το σχέδιο νόμου ότι είναι δυνατή, κατά τους όρους των άρθρων 282 παράγραφοι 1 και 2 και 296 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, η επιβολή περιοριστι- κών όρων σε Υπουργό.

Αθήνα, 8 Μαρτίου 2011

ΟΙ ΥΠΟΥΡΓΟΙ …… “

Σύμφωνα με αυτά,  επιβεβαιώνουν όλοι και όλα τα προαναφερόμενα την βασιμότητα της μηνύσεως μας κατά των βουλευτών της Ζ΄ Αναθεωρητικής Βουλής , οι οποίοι εν γνώσει και προς ίδιον όφελος  θεσμοθέτησαν την σχετική διαδικασία  κατά κατάλυση του Συντάγματος και με σφετερισμό της λαϊκής κυριαρχίας. Ενδεικτικά, είπαμε εμείς  ότι ” βάσει του Συντάγματος, η Ελλάδα είναι μια δημοκρατική χώρα όπου : όλοι οι Έλληνες είναι ίσοι ενώπιον του νόμου, στην κοινωνική, οικονομική και πολιτική ζωή της Χώρας μπορούν να συμμετέχουν μόνο όσοι δεν παραβιάζουν τους νόμους και το Σύνταγμα, η κυριαρχία ανήκει στον Λαό και αυτοί που ασχολούνται με τα κοινά, ασκούν την εξουσία τους μόνο υπέρ του Λαού και μόνο με τον τρόπο που διατάζει το Σύνταγμα των Ελλήνων, δηλαδή η νομοθετική εξουσία από την Βουλή και τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, η εκτελεστική από την Κυβέρνηση και τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και η απονομή της δικαιοσύνης από τα δικαστήρια, μέσω των αποφάσεων τους που εκτελούνται στο Όνομα του Ελληνικού Λαού. Εξαιτίας της εν λόγω διαδικασίας, τίποτα από αυτά δεν ισχύει πια, καθώς η λαϊκή κυριαρχία είναι ουσιαστικά πλασματική, η ισονομία καταργείται και οι εξουσίες στο Κράτος ασκούνται κατά το δοκούν με αυτονόητες και σοβαρότατες συνέπειες στη λειτουργία του πολιτεύματος και στα δικαιώματα των πολιτών. “, ”  θεωρούμε ότι η Βουλή θεσμοθέτησε το άρθρο 86 του Συντάγματος και τον νόμο 3126/19.03.2003 κατά κατάλυση του Συντάγματος των Ελλήνων, με σφετερισμό της λαϊκής κυριαρχίας και των εξουσιών που απορρέουν από αυτήν και ασκούνται μόνο όπως το Σύνταγμα διατάζει, δηλαδή η νομοθετική εξουσία από την Βουλή και τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, η εκτελεστική από την Κυβέρνηση και τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και η απονομή της δικαιοσύνης από τα δικαστήρια.” κλπ .

Άρθρο 120 Σ

1. Το Σύνταγμα αυτό, που ψηφίστηκε από την Ε’ Αναθεωρητική Βουλή των Ελλήνων, υπογράφεται από τον Πρόεδρό της, δημοσιεύεται από τον προσωρινό Πρόεδρο της Δημοκρατίας στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, με διάταγμα που προσυπογράφεται από το Υπουργικό Συμβούλιο και αρχίζει να ισχύει από τις ένδεκα Ιουνίου 1975.

2. Ο σεβασμός στο Σύνταγμα και τους νόμους που συμφωνούν με αυτό και η αφοσίωση στην Πατρίδα και τη Δημοκρατία αποτελούν θεμελιώδη υποχρέωση όλων των Ελλήνων.

3. Ο σφετερισμός, με οποιονδήποτε τρόπο, της λαϊκής κυριαρχίας και των εξουσιών που απορρέουν από αυτή διώκεται μόλις αποκατασταθεί η νόμιμη εξουσία, οπότε αρχίζει και η παραγραφή του εγκλήματος.

4. Η τήρηση του Συντάγματος επαφίεται στον πατριωτισμό των Ελλήνων, που δικαιούνται και υποχρεούνται να αντιστέκονται με κάθε μέσο εναντίον οποιουδήποτε επιχειρεί να το καταλύσει με τη βία.

Έσχατη προδοσία : Με ισόβια ή πρόσκαιρη κάθειρξη τιμωρείται όποιος, επιχειρεί με βία ή απειλή βίας ή με σφετερισμό της ιδιότητάς του ως οργάνου του Κράτους να καταλύσει ή να αλλοιώσει ή να καταστήσει ανενεργό, διαρκώς ή προσκαίρως, το δημοκρατικό πολίτευμα που στηρίζεται στη λαϊκή κυριαρχία ή θεμελιώδεις αρχές ή θεσμούς του πολιτεύματος αυτού, όπου  θεμελιώδεις αρχές και θεσμοί του πολιτεύματος θεωρούνται και αυτοί : 

η αρχή της διάκρισης των εξουσιών, όπως προβλέπεται στο Σύνταγμα, 

η αρχή της δέσμευσης του νομοθέτη από το Σύνταγμα και της εκτελεστικής εξουσίας από το Σύνταγμα και τους νόμους, 

η αρχή της ανεξαρτησίας της δικαιοσύνης και

η γενική ισχύς και προστασία των ατομικών δικαιωμάτων που προβλέπει το Σύνταγμα. (αρθ.134,134α ΠΚ)  

 

Έγγραφα :

Υ1.0 Τελευταία σύνθεση ολομέλειας Ι’ Περιόδου (20/04/2000 – 10/02/2004) και  Αντικαταστάσεις Βουλευτών κατά τη διάρκεια της Περιόδου – σελ.12 http://www.hellenicparliament.gr/Organosi-kai-Leitourgia/Olomeleia/SInthesi-Proigoumenon-Periodon-New/?slctdPeriod=c6a30fb7-6116-48d8-81b6-e1a1eafb36e0

Υ1.1  Βούλευμα του Δικαστικού Συμβουλίου του άρθρου 86 του Συντάγματος όπως αυτό υπάρχει στα πρακτικά της Βουλής (σελ. 4899- 4929)  της συνεδρίασης ΟΓ΄ της  Τρίτης 8 Φεβρουαρίου 2011,  http://www.hellenicparliament.gr/UserFiles/a08fc2dd-61a9-4a83-b09a-09f4c564609d/es20110208.pdf

Υ1.2  Έκθεση της Ειδικής Μόνιμης Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας, (ΣΥΝΟΔΟΣ Α΄ ΚΑΙ ΤΜΗΜΑ ΔΙΑΚΟΠΗΣ ΤΩΝ ΕΡΓΑΣΙΩΝ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ),  η οποία εμπεριέχετε στην από 18.10.2010 τελική έκθεση της , όπως δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα της επιτροπής  http://www.hellenicparliament.gr/Koinovouleftikes-Epitropes/ektheseis?search=on&commission=2b188390-2f24-4d95-b867-912d485fa8cf&fromDate=19/10/2010&toDate=19/10/2010

Υ1.3  ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ  όπως αυτή αναφέρεται  στην σχετική ιστοσελίδα της βουλής όπου υπάρχουν όλα τα σχετικά με την τροποποίηση του νόμου έγγραφα http://www.hellenicparliament.gr/Nomothetiko-Ergo/Anazitisi-Nomothetikou-Ergou?law_id=1a52d1a3-707c-4ee9-9f4c-c891f3319df6 με λινκ εδώ

http://www.hellenicparliament.gr/UserFiles/2f026f42-950c-4efc-b950-340c4fb76a24/t-poinyp-eis.pdf αλλα και εδω

http://www.ministryofjustice.gr/site/LinkClick.aspx?fileticket=sEGQQ0ERzxY%3D&tabid=132

Εμπεριέχει :

– ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ στο σχέδιο νόμου «Τροποποίηση του ν. 3126/2003 για την ποινική ευθύνη των Υπουργών», 8 Μαρτίου 2011, (σελ. 1,2)

– τις τροποποιούμενες ή καταργούμενες διατάξεις με το εν λόγω σχέδιο νόμου (σελ.3)

– το σχέδιο νόμου, ημερομηνία 8 Μαρτίου,  αριθμ. 60/8/2011 (σελ. 4,5,6 )

– την έκθεση του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους, 3 Μαρτίου 2011 (σελ. 6)

– την έκθεση Αξιολόγησης Συνεπειών Ρυθμίσεων του Υπουργείου Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (σελ. 8, 9)

– την έκθεση δημόσιας διαβούλευσης ( σελ 10, 11, 12, 13) 

Υ1.4 Ενδεικτικά δημοσιεύματα

Έθνος “Η δικαστική διαπίστωση της εξάλειψης του αξιοποίνου επιβεβαιώνει τις καταγγελίες που είχαν γίνει από την πρώτη στιγμή από όλα τα κόμματα και νομικούς φορείς ότι η πρόωρη και αιφνίδια διάλυση της Βουλής από τον τ. πρωθυπουργό Κ. Καραμανλή, θα οδηγήσει σε παραγραφή τα τυχόν αδικήματα πολιτικών προσώπων, που δεν θα μπορέσουν να διερευνηθούν. ” http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=11378&subid=2&pubid=51884948# 

Σοφία Βούλτεψη 

” Σε μια χώρα όπου δεν έχει τιμωρηθεί κανείς και για τίποτε (για το Χρηματιστήριο, για την δράση της ΔΕΚΑ, για το Κτηματολόγιο, για το όργιο στα δημόσια έργα και στα εξοπλιστικά προγράμματα, για τα έργα των Ολυμπιακών Αγώνων, για την καταλήστευση των αποθεματικών των ταμείων, για τα διακομματικά σκάνδαλα της Ζήμενς και του Βατοπεδίου, για τα ομόλογα, για τα swaps και τις λογιστικές αλχημείες και τα «ιπτάμενα ομόλογα», η ομόφωνη απόφαση του Δικαστικού Συμβουλίου, που έγινε γνωστή χθες, ήταν η σταγόνα που έκανε το ποτήρι να ξεχειλίσει. 

……

Αποκαλύφθηκε έτσι η τρομερή (και σκόπιμη) υποκρισία της μεν κυβέρνησης να στήσει εξεταστικές επιτροπές εν γνώσει της ότι επρόκειτο για παραγεγραμμένα αδικήματα, του πολιτικού συστήματος που δέχθηκε να λάβει μέρος στο θέατρο συμμετέχοντας σ’ αυτές τις επιτροπές και των βουλευτών-μελών των επιτροπών που δήθεν δικάζουν (ενώ απλώς διασύρουν), στέλνοντας τις υποθέσεις πίσω στην Δικαιοσύνη, της οποίας όμως τα χέρια είναι δεμένα.

……

Η χθεσινή απόφαση του Δικαστικού Συμβουλίου αποτελεί κόλαφο για το πολιτικό σύστημα και περίτρανη απόδειξη ότι στις εξεταστικές παίζεται ένα πρωτοφανές θέατρο. 

.

Αν και εκ μέρους του υπουργού Δικαιοσύνης Χάρη Καστανίδη καταβάλλει φιλότιμες προσπάθειες για αλλαγή του νόμου, τίποτε το ουσιαστικό δεν πρόκειται να συμβεί. Διότι ό,τι κι’ αν λέει ο νέος νόμος, αυτός θα προσκρούει πάντα στο άρθρο 86 του Συντάγματος και επομένως δεν θα εφαρμοστεί ποτέ.  ” πηγη http://boraeinai.blogspot.com/2011/01/blog-post_4279.html

Οι Εξεταστικές που γεννούν τα… χρυσά αβγά 

30/1/2010 

http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=11420&subid=2&pubid=9908847

” Με τριπλή… αγωνία προσέρχονται αύριο και μεθαύριο, στις Εξεταστικές Επιτροπές για το Βατοπέδι και τη Siemens αντίστοιχα, οι 38 βουλευτές (19 σε κάθε μία) που κλήθηκαν από τα κόμματά τους να συμμετάσχουν σε αυτές. Πρώτη, αλλά όχι πρώτιστη «αγωνία» (τα εισαγωγικά δεν είναι τυχαία) αν θα καταφέρουν να φτάσουν στην αλήθεια, για την οποία -παρά τα όσα λέγονται- και οι ίδιοι αμφιβάλλουν σφόδρα.

Δεύτερη, να ξεχωρίσουν ο καθένας χωριστά (αυτό αφορά κυρίως τους βουλευτές των δύο μεγάλων κομμάτων), μέσα από το έργο που θα επιτελέσει η κάθε Επιτροπή. Να τους προσέξει δηλαδή ο αρχηγός. Κι αυτό διότι, όπως αποδείχτηκε από τις προηγούμενες, η συμμετοχή σε μια Εξεταστική Επιτροπή μπορεί να μην οδήγησε στο αποτέλεσμα για το οποίο συνεστήθη (αναζήτηση των υπευθύνων του σκανδάλου), αποτέλεσε όμως… διαβατήριο για την υπουργοποίηση αρκετών μελών της.

Ας πάρουμε την Εξεταστική Επιτροπή για το Βατοπέδι, την οποία και έχουμε ξανά, με διαφορετική αυτήν τη φορά σύνθεση. Τα μέλη της πραγματοποίησαν συνολικά 47 συνεδριάσεις, για τις οποίες ο κάθε βουλευτής-μέλος εισέπραξε από 13.583 ευρώ. ” 

Μήνυση κατά Καραμανλή για “υπόθαλψη εγκληματία”

“Μηνυτήρια αναφορά για κακουργηματικές πράξεις κατά του πρώην πρωθυπουργού Κωστα Καραμανλή υπέβαλε, σήμερα Πέμπτη, στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Αθήνας ο δικηγόρος Ιωάννης Μυταλούλης.

Ο κ. Μυταλούλης κατηγορεί τον πρώην πρωθυπουργό της χώρας, ότι με δόλο στις 8-5-2009 αποφάσισε να κλείσει τη Βουλή των Ελλήνων και να προκηρύξει εκλογές. Και τούτο γιατί, γνώριζε πολύ καλά ότι με την ενέργειά του αυτή θα παραγράφονταν οι ποινικές ευθύνες υπουργών της κυβέρνησής του για τα μεγάλα σκάνδαλα της περιόδου 2004-2009 (Βατοπέδι, Ζήμενς, δομημένα ομόλογα). ” 5/5/2011 http://www.directnews.gr/greece/2690–q-q.html

Υ1.5  ΦΕΚ A 97/2011

http://www.et.gr/idocs-nph/search/pdfViewerForm.html?args=5C7QrtC22wFYAFdDx4L2G3dtvSoClrL8_e1HEEkqZwLtIl9LGdkF53UIxsx942CdyqxSQYNuqAGCF0IfB9HI6qSYtMQEkEHLwnFqmgJSA5WIsluV-nRwO1oKqSe4BlOTSpEWYhszF8P8UqWb_zFijKmnrRC6hPu56kpf-1op56EmP-s3g3hhf31Iw2CnoWqt

Υ1.6 Aναφορά κατά παντός υπευθύνου για εγκλήματα τα οποία τελέστηκαν μετά την 29.7.2010

Με την επιφύλαξη κάθε άλλου δικαιώματός μας, καταθέτουμε το παρόν συμπληρωματικό της μηνύσεώς μας υπόμνημα  για να συμπεριληφθεί στην δικογραφία ( ΑΒΜ Ζ 10/614 )

 

Χαλκίδα, 9 Μαΐου 2011

Οι μηνυτές

Κωνσταντίνος Μυλωνάς

Χριστίνα Σαλεμή

 

ΥΠΟΜΝΗΜΑ 2

 

ΚΑΤΑΘΕΣΗ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ 

Για την περαιτέρω απόδειξη της βασιμότητας της μήνυσης προσκομίζω τα εξής αδιαμφισβήτητα αποδεικτικά στοιχεία σχετικά με το που οδηγεί η ατιμωρισία, 

1. ως παράδειγμα στο που οδηγεί η ατιμωρησία, αλλά και προς ενίσχυση εμπεριεχομένων στην μήνυση ισχυρισμών  προσκομίζω την σχετική μήνυση, την οποία κατάθεσα κατά του Γ.Α Παπανδρέου στις 20.06.2011 στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Χαλκίδας .

Περιληπτικά: μεταξύ άλλων, ισχυρίζομαι και αποδεικνύω ότι ηθελημένα ο τωρινός πρωθυπουργός κέρδισε τις εκλογές εξαπατώντας το εκλογικό σώμα, ότι  κυβερνά κατά το δοκούν επειδή εφαρμόζει μια πολιτική για την οποία δεν έλαβε ποτέ εντολή από κανέναν,  ότι χωρίς λόγο μας πήγε στο μηχανισμό στήριξης και ότι μεθόδευσε την παραχώρηση της εθνικής κυριαρχίας και την καταστροφή της Ελλάδας.

Επί τη ευκαιρία διορθώνω και τον ισχυρισμό ότι διά του μνημονίου παραχωρήθηκε η εθνική κυριαρχία. Αυτό έγινε με τη σύμβαση δανεισμού και όχι με το μνημόνιο.

2. Δήλωση Πάγκαλου

” Αφωνα άφησε τα μέλη της κοινοβουλευτικής επιτροπής δημόσιας διοίκησης ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Πάγκαλος με την δική του εξήγηση για το «πού πήγαν τα λεφτά».

Είπε, ο Αντιπρόεδρος της κυβέρνησης: : «Η απάντηση σε όλους αυτούς που μας ρωτάνε, πού τα φάγατε τα λεφτά, είναι μία: Σας διορίζαμε για χρόνια, τα φάγαμε μαζί, ακολουθώντας μια πρακτική αθλιότητας, εξαγοράς και διασπάθισης του δημοσίου χρήματος». ” http://athang2005.blogspot.com/2010/09/blog-post_22.html

Δηλαδή, ομολόγησε δημόσια ότι ως υπουργός διέπραξε ποινικά αδικήματα αλλά δεν έπαθε τίποτα. Αυτό επιβεβαιώνει τόσο την ύπαρξη της ατιμωρησίας όσο και την ύπαρξη του δόλου.

3. Ο  κ. Σακκάς,  πρώην εισαγγελέας και πολλοί άλλοι, κατηγορούν  την ολομέλεια της Βουλής ότι δεν άσκησε σωστά το δικαστικό της καθήκον στην υπόθεση Βατοπεδίου και όχι μόνο. Πώς να το ασκήσει όμως, όταν δεν ξέρει, δεν θέλει και ούτε μπορεί για διάφορους πρακτικούς λόγους όπως η έλλειψη χρόνου και αρμοδιότητας των βουλευτών  να ανακρίνει τους κατηγορούμενους υπουργούς και ιδιώτες.  Αυτοί είναι και κάποιοι από τους βασικούς λόγους άλλωστε, για τους οποίους η βουλή βάση του Συντάγματος  (πλην του άρθρου 86 βεβαίως) έχει  μόνο νομοθετική εξουσία και η ανεξαρτησία των εξουσιών είναι υποχρεωτική. Σε κάθε περίπτωση όμως, η σχετική καταγγελία επιβεβαιώνει για άλλη μια φορά,  την  παράβαση  ( κυρίως ) του μη αναθεωρούμενου άρθρου 26 του Συντάγματος,  την ύπαρξη του δικαστικού ρόλου της Βουλής όπως και την  ύπαρξη της ατιμωρησίας.

ΠΑΡΑΙΤΗΣΗ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ ΛΟΓΩ ΣΥΓΚΑΛΥΨΗΣ ΕΓΚΛΗΜΑΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ  

” Δεν ανέχομαι εγώ να υπηρετώ την ποινική δικαιοσύνη και να διώκω το έγκλημα και να βλέπουμε το έγκλημα των πολιτικών να συγκαλύπτεται. Να βλέπουμε το θεσμικό όργανο, τη Βουλή, που είχε από το Σύνταγμα ποινική αρμοδιότητα να ελέγξει και να διώξει τα εγκλήματα των κυβερνώντων να τα αφήνει να παραγράφονται. Μιλάμε για τις υποθέσεις στις οποίες εμπλέκονται και υποκρύπτονται πολιτικά πρόσωπα» τόνισε ο εισαγγελέας. Ο παραιτηθείς εισαγγελικός λειτουργός υπενθυμίζει και τις αναρίθμητες περιπτώσεις παραγραφής αδικημάτων πολιτικών προσώπων, θεωρώντας ως υπαίτιο όργανο της ατιμωρησίας τη Βουλή.”http://www.300prodotes.com/2011/03/blog-post_684.html

Ο Σακκάς μηνύει και τους 300 βουλευτές…

«Μιλάω για τις περιπτώσεις που από τον Άρειο Πάγο διαπιστώθηκαν ότι είχαν παραγραφεί. Η Βουλή ήταν εισαγγελέας. Δεν επιτέλεσε το καθήκον της ως συλλογικό όργανο και έχει ποινικές ευθύνες»  http://citypress-gr.blogspot.com/2011/04/300.html

4. Μια τελευταία απόδειξη είναι η πρόθεση του πρωθυπουργού να προχωρήσει σε δημοψήφισμα σχετικά με το αρθ. 86 του Συντάγματος. Με αυτόν τον τρόπο προσπαθεί να νομιμοποιήσει αναδρομικά το άρθρο 86 του Συντάγματος, όχι μόνο αφού μηνύθηκε για την συμμετοχή του στην θέσπιση της ατιμωρησίας των υπουργών μέσω του άρθρου αυτού, αλλά και μετά την έναρξη  της προκαταρκτικής εξέτασης για την έσχατη προδοσία του. Αποδεικνύεται έτσι ξεκάθαρα  η βασιμότητα της μήνυσης , περιλαμβανομένου και του δόλου βεβαίως. Ουσιαστικά, η κίνησή του αυτή, αποτελεί πλήρη ομολογία ενοχής.  Περιττό να πω ότι δημοψήφισμα έπρεπε να γίνει το 2001 ΠΡΙΝ  την θεσμοθέτηση της ατιμωρησίας των υπουργών και εάν ο κόσμος θα έλεγε ναι θα έπρεπε να προχωρήσουν σε δεύτερο δημοψήφισμα για την αλλαγή του πολιτεύματος επειδή η σχετική ασυλία αντιβαίνει σε μη αναθεωρούμενες διατάξεις οι οποίες καθορίζουν την μορφή του πολιτεύματος (αρθ.1, 5, 26 κλπ)

Δημοψήφισμα για το Σύνταγμα 43 χρόνια μετά…

«Όπως είπε ο Γ. Παπανδρέου, στην κορυφή των προτεραιοτήτων τοποθετείται η δημιουργία ενός νέου Συντάγματος. Προανήγγειλε την “αναθεώρηση στρεβλώσεων” κάνοντας ιδιαίτερη αναφορά στο άρθρο 86 περί ευθύνης υπουργών λέγοντας πως τέτοιου είδους ρυθμίσεις “πρέπει να εκλείψουν οριστικά”. http://www.antinews.gr/2011/06/20/107681/

 

Χαλκίδα, 22.06.2011 

Χριστίνα Σαλεμή

 (στον ανακριτή κατά την έναρξη της προκαταρκτικής εξέτασης της υπόθεσης)

 

ΣΧΕΤΙΚΟ 

Η ΑΠΟ 11/05/2011 ΑΝΑΦΟΡΑ Μυλωνά, Σαλεμή κατά παντός υπευθύνου για αξιόποινες πράξεις που τελέστηκαν μετά τη κατάθεση της μήνυσης από τα ίδια ή διαφορετικά πρόσωπα και έχουν το ίδιο αντικείμενο

49 comments on “Σαλεμή, Μυλωνάς (έσχατη προδοσία, νόμος περί ευθύνης υπουργών )

  1. Pingback: ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ ΤΟΥ 2001 – La loi c’est moi* « Ένας Έλληνας

  2. Pingback: Το Συνταγματικό πραξικόπημα του 2001 – La loi c’est moi*

  3. Pingback: Ξέρει απο νόμους ο άνθρωπος… βλ. χαράτσι στη ΔΕΗ… « topakas

  4. Pingback: ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ ΤΟΥ 2001 – La loi c’est moi* | Ενωμένοι Αδέσμευτοι Δικηγόροι

  5. Pingback: ΕΠΙΣΤΟΛΗ Όλγας Γεριτσίδου. Αξίζει να την διαβάσετε « Ένας Έλληνας

  6. Pingback: ΕΠΙΣΤΟΛΗ Όλγας Γεριτσίδου. Αξίζει να την διαβάσετε « Τόνοι καὶ Πνεύματα ….

  7. Pingback: ΕΠΙΣΤΟΛΗ Όλγας Γεριτσίδου. Αξίζει να την διαβάσετε « Αρχαία Ιθώμη

  8. Pingback: ΕΠΙΣΤΟΛΗ Όλγας Γεριτσίδου. Αξίζει να την διαβάσετε. « Στείριδα- el Steiri-Στείρι Βοιωτίας

  9. Pingback: Ο Βενιζέλος ηγετικό στέλεχος του υποκόσμου από το 2001, άνοιξε τον δρόμο για την καταστροφή της χώρας « ΜΕΤΩΠΟ ΟΧΙ

  10. Pingback: ΕΠΙΣΤΟΛΗ Όλγας Γεριτσίδου. Αξίζει να την διαβάσετε | αἰέν ἀριστεύειν

  11. Pingback: ΕΠΙΣΤΟΛΗ Όλγας Γεριτσίδου. Αξίζει να την διαβάσετε | Τα blogs της Πιερίας

  12. Pingback: Ακούτε άραγε το βογκητό; Ανοικτή επιστολή του Μάκη Ανδρονόπουλου με σχόλια. « Στείριδα- el Steiri-Στείρι Βοιωτίας

  13. Pingback: Κύριε Καμμένε, άλλα λέει το Σύνταγμα, άλλα λέτε εσείς! (βίντεο) « Ένας Έλληνας

  14. Pingback: Έκτακτη είδηση: Η Χάγη έπραξε το αναμενόμενο ! Χώρισε την υπόθεση και σχεδόν την απέρριψε …. « Τόνοι καὶ Πνεύματα ….

  15. Pingback: Η Χάγη έπραξε το αναμενόμενο ! Χώρισε την υπόθεση και σχεδόν την απέρριψε …. « Ένας Έλληνας

  16. Pingback: απόδημος Έλληνας

  17. Pingback: Άντε καλή αρχή !!! Ο Θ. Πάγκαλος καταδικάστηκε σε καταβολή αποζημίωσης 10 000 εύρω « Ένας Έλληνας

  18. Pingback: Σοκ! Το πραγματικό έλλειμμα του 2009 ήταν… 3,9% ένα από τα χαμηλότερα στην ΕΕ « Τόνοι καὶ Πνεύματα ….

  19. Pingback: Σοκ! Το πραγματικό έλλειμμα του 2009 ήταν… 3,9% ένα από τα χαμηλότερα στην ΕΕ. « Πετρίτης Ικαρίας

  20. Pingback: Σοκ! Το πραγματικό έλλειμμα του 2009 ήταν… 3,9% ένα από τα χαμηλότερα στην ΕΕ. « Πετρίτης Ικαρίας

  21. Pingback: Σοκ! Το πραγματικό έλλειμμα του 2009 ήταν… 3,9% ένα από τα χαμηλότερα στην ΕΕ. | TheNewsGr

  22. Pingback: Σοκ! Το πραγματικό έλλειμμα του 2009 ήταν… 3,9% ένα από τα χαμηλότερα στην ΕΕ. « Αntipalos

  23. Pingback: Σχετικά με : “ΕΚΤΑΚΤΗ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ για την Εισαγγελική Αρμοδιότητα της Βουλής” « Τόνοι καὶ Πνεύματα ….

  24. Pingback: Σχετικά με : “ΕΚΤΑΚΤΗ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ για την Εισαγγελική Αρμοδιότητα της Βουλής” « ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΚΟΚΚΙΝΟΣ-ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ

  25. Pingback: Πολλές συμπτώσεις και περίεργες συλλήψεις τώρα τελευταία …[βίντεο]

  26. Pingback: Αλλαγή του Συντάγματος, αναθεώρηση του Συντάγματος, ή κάτι άλλο; | Ελληνικά Νέα – Blog Ενημέρωσης και Σχολιασμού

  27. Pingback: Αλλαγή του Συντάγματος ή Συνταγματική Αναθεώρηση « Ε.ΠΑ.Μ Πάτρας

  28. Pingback: 22.02.2010 – 18.01.2013: Οι νομικές κινήσεις των πολιτών και η αδράνεια της δικαιοσύνης … | ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΚΟΚΚΙΝΟΣ-ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ

  29. Pingback: ΠΡΟΣΒΟΛΕΣ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΕΥΜΑΤΟΣ: ΕΣΧΑΤΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ και ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ | elatora

  30. Pingback: Το άρθρο 120 | topakas

  31. ΚΩΔΙΚΑΣ ΠΟΙΝΙΚΗΣ ΔΙΚΟΝΟΜΙΑΣ

    ΤΡΙΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ
    Αποκλεισμός, εξαίρεση και αποχή των δικαστικών προσώπων.

    Άρθρο 14.

    Λόγοι αποκλεισμού.

    1.Εκτός από όσα ορίζονται ειδικά στον οργανισμό των δικαστηρίων, στον ειδικό νόμο για τα μεικτά ορκωτά δικαστήρια και στον κώδικα αυτόν, δεν μπορούν στην ίδια ποινική υπόθεση να ασκήσουν έργα ανακριτή, δικαστή, εισαγγελέα ή γραμματέα όσοι είναι μεταξύ τους συγγενείς εξ αίματος ή εξ αγχιστείας έως και τον τρίτο βαθμό.
    2.Από την άσκηση των παραπάνω έργων σε ποινική υπόθεση αποκλείεται επίσης: α) όποιος αδικήθηκε από το έγκλημα, με εξαίρεση όσων ορίζονται σχετικά με τα εγκλήματα που γίνονται στο ακροατήριο (άρθρα 116 και 117) . β)όποιος είναι σύζυγος του κατηγορουμένου ή του αστικώς υπευθύνου ή εκείνου που αδικήθηκε από το έγκλημα. Το ίδιο ισχύει και στην περίπτωση που κάποιος είναι συγγενής εξ αίματος με τα πρόσωπα αυτά σε ευθεία γραμμή απεριόριστα και εκ πλαγίου έως και τον τέταρτο βαθμό ή συγγενής εξ αγχιστείας έως και το δεύτερο βαθμό. Ο λόγος αποκλεισμού που οφείλεται στην αγχιστεία εξακολουθεί να υπάρχει και μετά τη λύση του γάμου. Αποκλείεται επίσης εκείνος που είναι ή ήταν επίτροπος ή κηδεμόνας των ίδιων προσώπων ή που συνδέεται μαζί τους με υιοθεσία. γ)όποιος ήταν συνήγορος του κατηγορουμένου ή του πολιτικώς ενάγοντος ή του αστικώς υπευθύνου στην ίδια υπόθεση. δ)όποιος εξετάστηκε ως μάρτυρας ή γνωμοδότησε ως πραγματογνώμονας ή τεχνικός σύμβουλος στην ίδια υπόθεση.
    3.Ο δικαστικός που έχει συμπράξει στην έκδοση απόφασης, κατά της οποίας ασκήθηκε έφεση ή αναίρεση, αποκλείεται να δικάσει στις δύο τελευταίες περιπτώσεις.

    ΟΙ ΜΙΣΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΕΙΝΑΙ ΣΥΓΓΕΝΕΙΣ ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΥΣ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΩΝ ΥΠΟΥΡΓΩΝ

  32. https://justiceforgreece.wordpress.com/αναφορές/αναφορα-αιτηση-του-δημητρίου-αντωνίο/

    ΑΝΑΦΟΡΑ – ΑΙΤΗΣΗ του Δημητρίου Αντωνίου σχετικά με την μήνυση του για έσχατη προδοσία (23-08-2011)

    Η ΕΣΧΑΤΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΣΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΑΙ ΔΙΕΘΝΕΣ ΔΙΚΑΙΟ

    23-08-2011

    ΕΝΩΠΙΟΝ ΤΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

    ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΚΑΤΣHΡΩΔΗ

    ΑΝΑΦΟΡΑ – ΑΙΤΗΣΗ

    Του Δημητρίου ΑΝΤΩΝΙΟΥ, ιατρού, κατ. Χαλκίδος

    Σχετ. 1) Η ΑΒΜ ΙΔ` 2010/19473/15-10-2010 ΜΗΝΥΣΗΣ μου στην Εισαγγελία Αθηνών εναντίον των μελών του Ελληνικού Κοινοβουλίου, της Κυβέρνησης και του Προέδρου της Δημοκρατίας, για Εσχάτη Προδοσία κατά της Ελλάδος

    2) Το με αριθμ. Πρωτ. 171492/15-07-2011 διαβιβαστικό της εισαγγελίας πρωτοδικών Αθηνών προς τον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου

    Θέμα: 1) ) Παραπομπή της σχετικής δικογραφίας στην Τακτική Δικαιοσύνη, σύμφωνα με το άρθρο 97 Συντ.

    2) Αίτηση για την έκδοση διαταγής από τον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, για την άσκηση ποινικής δίωξης από τον Εισαγγελέα Πρωτοδικών Αθηνών, κατά το κατηγορητήριο

    3) Κατάθεση Συμπληρωματικών Στοιχείων

    Κε Εισαγγελέα

    1 & 2: Η Εσχάτη Προδοσία είναι Διαρκές(*) Πολιτικό Έγκλημα(**)και ως τέτοιο εκδικάζεται αρμοδίως από τα Τακτικά Δικαστήρια, σύμφωνα με το άρθρο 97 Συντ. (κι ΟΧΙ σύμφωνα με το άρθρο 86 Συντ. και τον ν. 3126/2003 «περί ευθύνης υπουργών»).

    Για τον λόγο αυτό

    ΖΗΤΩ

    α) Να παραπέμψετε την σχετική δικογραφία στην Τακτική Δικαιοσύνη, σύμφωνα με το άρθρο 97 Συντ.

    β) Να διατάξετε την άσκηση ποινικής δίωξης από τον Εισαγγελέα Πρωτοδικών Αθηνών, κατά το κατηγορητήριο

    (*) Η § 2 του άρθρου 134 που εισήχθη με το α. 2 § 2 και 3 του ν. 1366/1983, καθορίζει ως διαρκές του έγκλημα της Εσχάτης Προδοσίας, διότι οι μορφές υπο τις οποίες προβλέπεται η διάπραξη της εσχάτης προδοσίας περιλαμβάνουν και την περίπτωση που ο δράστης (ΠΚ 134 παρ.2γ): «γ) ασκεί ή άσκησε την εξουσία που ο ίδιος ή άλλος κατέλαβε με τους τρόπους και τα μέσα που προβλέπει το άρθρο αυτό».

    Με τη διάταξη αυτή το έγκλημα της εσχάτης προδοσίας προβλέπεται και τιμωρείται αναμφίβολα ως διαρκές έγκλημα.

    (**) Η έσχατη προδοσία ονομάζεται και πολιτικό έγκλημα, επειδή στρέφεται αμέσως κατά της Πολιτείας και τείνει στην ανατροπή ή αλλοίωση της “καθεστηκυίας” τάξεως, η οποία υπάρχει σύμφωνα με το ισχύον πολίτευμα, και ως συναφές προς το πολιτικό έγκλημα θεωρείται εκείνο που τελεί σε τέτοια συνάφεια προς το πολιτικό έγκλημα , ώστε η προσβολή που επέρχεται σε κάποιο έννομο αγαθό να έχει ως άμεσο αποτέλεσμα την παρασκευή των μέσων για τη διάπραξη πολιτικού εγκλήματος υπό την προεκτεθείσα έννοια, το οποίο και προϋποθέτει ως τελεσθέν. Κάθε άλλο έγκλημα, το οποίο δεν έχει τέτοιο χαρακτήρα , δεν υπάγεται στην έννοια του πολιτικού εγκλήματος.

    3) α): Το Διεθνές Δημόσιο Δίκαιο, σύμφωνα με το οποίο συνετάχθη (ή όφειλε να συνταχθεί) η από 08-05-2010 επίδικη Διεθνής Δανειακή Σύμβαση μεταξύ της Ελληνικής Κυβέρνησης και της Τρόικας (ΔΝΤ, ΕΚΤ, ΕΕ) (συμπεριλαμβανομένου αρρήκτως σε αυτήν και του Μνημονίου), πηγή και προυπόθεσή του έχει την Αρχή της Ανεξαρτησίας των Κρατών (*) και συνεπώς διέπεται (ή οφείλει να διέπεται) από το Διεθνές Δημόσιο Δίκαιο, καταλύει την Εθνική Κυριαρχία της Ελλάδος, διότι εκχωρεί παράνομα εξ ολοκλήρου την άσκηση της εθνικής κυριαρχίας της Ελλάδος σε ξένες δυνάμεις (Τρόκα), δια της παρανόμου εκχώρησης σε αυτές κυριαρχικά μας δικαιώματα (κι όχι απλά αρμοδιότητες), «θίγοντας τα δικαιώματα του ανθρώπου και χωρίς αυτό να υπαγορεύεται από σπουδαίο εθνικό συμφέρον (**) και χωρίς να τηρούνται οι αρχές της ισότητας και αμοιβαιότητας» του άρθρου 28 παρ.3 Συντ., εφόσον τα αντισυμβαλλόμενα κράτη (Τρόικα) δεν εκχωρούν στην Ελλάδα αντίστοιχο μέρος της Εθνικής των Κυριαρχίας. Κι όλα αυτά δια των συγκεκριμένων άρθρων της Σύμβασης και του Μνημονίου, τα οποία αναφέρω εκτενώς στην μήνυσή μου (βλ. και παρακάτω).

    (*) ισοδύναμα: Η Εθνική Κυριαρχία του Κράτους (sovereignty) εκφράζεται ως το σύνολο των Διεθνών Σχέσεων της κάθε χώρας με τις αντίστοιχες άλλες, σύμφωνα με τον Νόμο, ήτοι το Διεθνές Δίκαιο. Οι Διεθνείς Συνθήκες (μεταξύ ισοτίμων ανεξαρτήτων κρατών) διέπονται, εκπηγάζουν κι εκφράζουν το Διεθνές Δίκαιο.

    (**) Το Εθνικό Συμφέρον, νοείται υπό την διπλή του σημασία: α) ως συμφέρον του λαού στην διασφάλιση της εθνικής του ανεξαρτησίας και κυριαρχίας και β) στην εξασφάλιση της βιολογικής και ποιοτικής του επιβίωσης και ύπαρξής του, δια της κυρίαρχης και αποκλειστικής εξασφάλισης και χρήσης των βασικών προς τούτο οικονομικών του πόρων (βλ. παρακάτω παρ. 3γ). Στα πλαίσια αυτά η κάθε χώρα ευρισκόμενη σε κατάσταση εκτάκτου οικονομικής ανάγκης (η οποία μπορεί να έχει δυσμενή επίπτωση και στην εθνική της κυριαρχία), μπορεί και οφείλει να αρνηθεί να αποπληρώσει το εξωτερικό της χρέος για την εξασφάλιση της ύπαρξής της. Συνεπώς το εθνικό συμφέρον του Ελληνικού Λαού (και στις δύο εκφάνσεις του), διασφαλίζεται, σύμφωνα με το Εθνικό και Διεθνές Δημόσιο (περ. α,β) και Ιδιωτικό (περ. β)(***) Δίκαιο. Κι αυτό (το εθνικό συμφέρον) θα διασφαλίζετο δια την εξ αρχής άρνησης της Ελληνικής Κυβέρνησης στην σύναψη της συγκεκριμένης Δανειακής Συνθήκης με τους συγκεκριμένους όρους κατάλυσης της Εθνικής μας κυριαρχίας (περ. α), ταυτόχρονα βέβαια και με την άρνηση αποπληρωμής του εξωτερικού μας χρέους περ. β). Στην τελευταία αυτή περίπτωση αυτή βεβαίως, η Δανειακή Σύμβαση και το Μνημόνιο δεν είχαν λόγο ύπαρξης!

    (***) βλ. παρ. 3γ παρακάτω

    Η διασφάλιση και προστασία του Εθνικού Συμφέροντος (και στις δύο μορφές του) είναι εκ του νόμου (του Εθνικού και Διεθνούς) αναφαίρετο και εκούσια μη-αποποιήσιμο (μη-παραιτήσιμο) για κάθε Έλληνα. Αντίθετα, η παράβαση του Εθνικού Συμφέροντος ιδιαίτερα της πρώτης μορφής του (αυτό της Εθνικής Κυριαρχίας), αλλά υπό προυποθέσεις, και της δεύτερης μορφής του (της εκτάκτου οικονομικής ανάγκης που επιφέρει απώλεια της εθνικής κυριαρχίας), στοιχειοθετούν το έγκλημα της Εσχάτης Προδοσίας, κατά τις διατάξεις των άρθρων 134, 134Α ΠΚ. Και στην προκειμένη περίπτωση της συγκεκριμένης δικογραφίας, η Ελληνική Κυβέρνηση διάπραξε το έγκλημα της Εσχάτης Προδοσίας δια την υπογραφής της επίδικης Δανειακής Σύμβασης (και του Μνημονίου) με την Τρόικα.

    Η διασφάλιση του Εθνικού Συμφέροντος (και στις δύο παραπάνω μορφές του) ανήκει στην «αποκλειστική νομοθετική κι εκτελεστική εξουσία του κάθε κράτους» (Reserved Domain of Domestic Jurisdiction) (βλ.“Sovereignty and Equality of States,p.291,on the “Principles of Public International Law, by Prof. Ian Brownlie,Clarendon Press, ed. 4th ed. 1990).

    Η συγκεκριμένη Διεθνής Δανειακή Σύμβαση (Συνθήκη) μεταξύ της Ελληνικής Κυβέρνησης και της Τρόικας, καταλύει την Εθνική Κυριαρχία της Ελλάδος (άρθρο 1 Συντ.), τόσο κατά την εφαρμογή της (κυρίως δια της υπογραφής και εφαρμογής των συγκεκριμένων άρθρων της, τα οποία εκθέτω εκτενώς στην μήνυσή μου και δια των οποίων καταλύονται και οι τρείς συνιστώσες της Λαικής Κυριαρχίας, ήτοι η Νομοθετική, Εκτελεστική και Δικαστική Εξουσία της Ελλάδος), αλλά ακόμα και μετά την ενδεχόμενη και νόμιμα δυνατή μονομερή καταγγελία της εκ μέρους της Ελλάδος, της τελευταίας επικαλούσας του αντικειμενικού στοιχείου του Εθνικού της Συμφέροντος (και υπό τις δύο μορφές του, όπως ορίστηκε παραπάνω), σύμφωνα πάντα με τις προυποθέσεις που θεσπίζει το Διεθνές Δημόσιο Δίκαιο και το Δίκαιο των Διεθνών Συνθηκών για τις περιπτώσεις αυτές (βλ. βιβλιογραφία Α).

    Και η κατάλυση της Εθνικής Κυριαρχίας της Ελλάδος δια της Δανειακής Σύμβασης, επέρχεται –εκτός των άλλων άρθρων της – και δια του άρθρου 11 του Υποδείγματος Νομικής Γνωμοδότησης του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους (της Ελλάδος), που αποτελεί άρρηκτο μέρος της Δανειακής Σύμβασης, σύμφωνα με το οποίο (άρθρο 11) σε περίπτωση αδυναμίας αποπληρωμής του δανείου από την Ελλάδα, η τελευταία παραιτείται των δικαιωμάτων της λόγω εθνικής κυριαρχίας της επί όλων των περιουσιακών στοιχείων της Ελλάδος (κατασχετών και ακατασχέτων), παρέχοντας ταυτόχρονα στην δυνατότητα και το δικαίωμα στον δανειστή (Τρόικα) να προβεί σε αναγκαστικές κατασχέσεις των περιουσιακών αυτών στοιχείων της Ελλάδος, πράξη η οποία καταλύει ουσιαστικά την εδαφική ακεραιότητα (territorial sovereignty) και κυριαρχία της Ελλάδος. Με τον τρόπο αυτό, το νομικό δικαίωμα για την αναγκαστική κατάσχεση (εκτέλεση) του δανειστή (Τρόικα) καθίσταται κυριαρχικό του δικαίωμα επί της εθνικής κυριαρχίας της Ελλάδος, εφόσον το δικαίωμα κατάσχεσης, αφορά εθνική γεωγραφική επικράτεια, ήτοι του σημαντικότερου στοιχείου άσκησης και των λοιπών τριών συνιστωσών της, ήτοι της Νομοθετικής, Εκτελεστικής και Δικαστικής εξουσίας. Με άλλα λόγια, η Ελληνική Κυβέρνηση, για την ασφάλιση του δανείου που συνήψε, ενέγραψε εμπράγματες (ενυπόθηκες) εγγυήσεις (ασφάλειες) και επί ακατασχέτων (εκτός συναλλαγών) περιουσιακών στοιχείων της Ελλάδος υπέρ ξένων δυνάμεων (της Τρόικας), το ιδιοκτησιακό απαραβίαστο των οποίων συνιστά την ουσία της άσκηση της Εθνικής της Κυριαρχίας, ενώ αντίθετα, η παραβίασή του συνιστά κατάλυση της Εθνικής της Κυριαρχίας και την διάπραξη Εσχάτης Προδοσίας από τους υπαιτίους, διότι μαζί με την Εδαφική Κυριαρχία ((territorial sovereignty) καταλύονται αναγκαστικά –όπως προείπα ήδη, αλλά και επαναλαμβάνων για λόγους έμφασης- και οι τρείς συνιστώσες της Λαικής Κυριαρχίας (άρθρο 1 Συντ.), ήτοι η Νομοθετική (legislative competence), Εκτελεστική (executive competence) και Δικαστική (judicial competence) Εξουσία), προυπόθεση άσκησης των οποίων είναι φυσικά η εδαφική ακεραιότητα και κυριαρχία (territorial sovereignty/integrity) της Ελλάδος.

    Συνεπώς, επειδή, η από 08-05-2011 Διεθνής Δανειακή Σύμβαση μεταξύ της Ελλάδος και της Τρόικας, η οποία διέπεται (ή οφείλει να διέπεται) από το Διεθνές Δημόσιο Δίκαιο: α) έρχεται σε αντίθεση και παραβιάζει τόσο το Εθνικό Ελληνικό Δίκαιο και Δημόσιο Συμφέρον της Ελλάδος (όπως ορίστηκε παραπάνω), όσο και με το Διεθνές Δημόσιο Δίκαιο (****), λόγω της κατάλυσης δι` αυτής του Εσωτερικού Εθνικού Δικαίου της Ελλάδος και μάλιστα των θεμελειωδών άρθρων του Ελληνικού Συντάγματος 1 και 28 παρ. 3α,β (*****), τα οποία κυρίως εξασφαλίζουν την Εθνική Κυριαρχία της Ελλάδος και β) δεν έχει επικυρωθεί με κυρωτικό νόμο στην Βουλή (με πλειοψηφία τουλάχιστον των 3/5 του όλου αριθμού των βουλευτών), όπως το άρθρο 28 παρ.2 Συντ. ορίζει ρητά, είναι (η Σύμβαση) ακυρώσιμη και άκυρη, σύμφωνα με το Εθνικό και Διεθνές Δημόσιο Δίκαιο

    (****) ήτοι με την θεμελειώδη αρχή του για την Ανεξαρτησία των Κρατών

    (*****) Η παρ. 1 του άρθρου 28 παρ.1 Συντ. ισχύει με τους περιορισμούς της παρ. 3 του άρθρου 28 Συντ.

    Η ύπαρξη ενός εκάστου εκ των παραπάνω προυποθέσεων, καθιστά –σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο και το Δίκαιο των Διεθνών Συνθηκών, την μονομερή καταγγελία της Σύμβασης, νόμιμη και υποχρεωτική για την Ελληνική Κυβέρνηση (βλ. παρακάτω σχετική βιβλιογραφία Α) για το Δίκαιο των Διεθνών Συνθηκών).

    Συνεπώς, η Ελληνική Κυβέρνησης θα μπορούσε συνεπώς ακόμα και σήμερα, ήτοι και μετά την υπογραφή της Σύμβασης αυτής, να ζητήσει την ακύρωσή της-για τους παραπάνω λόγους- αλλά εγκληματικά δεν το πράττει. Και η παράλειψή της αυτή, συνιστά διάπραξη του εγκλήματος της Έγκλημα της Εσχάτης (ΠΚ 134, 134Α) προδοσίας και εκ παραλείψεως (ΠΚ 14.2), επιπλέον της διάπραξής του και θετικά με τους τρόπους που αναπτύσσω διεξοδικά στην μήνυσή μου.

    Επειδή συνεπώς μια Διεθνής Συνθήκη που παραβιάζει τα Κυριαρχικά Δικαιώματα και την Ανεξαρτησία εκατέρου των συμβαλλομένων κρατών, είναι εγγενώς παράνομη (unlawful per se) και συνεπώς όχι μόνο ακυρώσιμη αλλά και άκυρη, η Τρόικα απαίτησε από την προδοτική ελληνική κυβέρνηση και πέτυχε, να περιληφθεί όρος στην επίδικη Δανειακή Σύμβαση, με τον οποίο η τελευταία παραιτείται των δικαιωμάτων της Εθνικής Κυριαρχίας, επί των περιουσιακών στοιχείων της Ελλάδος, σε περίπτωση αναγκαστικής εκτέλεσης επ` αυτών από την Τρόικα, στην διαδικασία εφαρμογής κι εκτέλεσης της Σύμβασης! Όλα εξηγούνται πλέον!. Φυσικά ο όρος αυτός –και όλη η Σύμβαση- είναι και για τον λόγο αυτόν, μεταξύ άλλων, νομικά άκυρη, αλλά ταυτόχρονα δημιουργεί τεράστιες νομικές υποχρεώσεις (******) της Ελλάδος προς την Τρόικα και το Διεθνές Δίκαιο. Και τούτο διότι, παρόλο που η Σύμβαση αυτή δεν έχει κυρωθεί με νόμο στην Βουλή κατά το άρθρο 28 παρ.2, η υπογραφή της από όλο το υπουργικό συμβούλιο, δημιουργεί νομική δέσμευση της Ελλάδος έναντι της Τρόικας, διότι η υπογραφή αυτή έχει την έννοια του estoppel (*******)(νομικά ισχυρή δέσμευση ενός κράτους με την προφορική, ή άτυπη δέσμευση του νομίμου αντιπροσώπου του). Και βέβαια ο παραπάνω προδοτικός όρος της Δανειακής Σύμβασης, στοιχειοθετεί και την εγκληματική πρόθεση (δόλο) της Κυβέρνησης και του Ελληνικού Κοινοβουλίου για την εκχώρηση της Εθνικής Κυριαρχίας της Ελλάδος σε ξένες δυνάμεις (Τρόικα) και συνεπώς και την στοιχειοθέτηση του εγκλήματος της Εσχάτης Προδοσίας εκ μέρους των.

    (******) The Relation of Municipal and International Law, p. 35, on the “Principles of Public International Law, by Prof. Ian Brownlie, Clarendon Press, ed. 4th ed. 1990

    (*******) Εstoppel: “Principles of Public International Law, by Prof. Ian Brownlie, Clarendon Press, ed. 4th ed. 1990, p.18, 161-2, 404-5, 640-2

    Λήμμα: Η εκούσια κι ελεύθερη υπογραφή μιας Διεθνούς Σύμβασης μιας χώρας και η συμμόρφωσή της στους όρους της Σύμβασης, είναι μια κυριαρχική της πράξη στα πλαίσια της έκφρασης της Εθνικής της Κυριαρχίας, αρκεί βέβαια η Σύμβαση να μη θίγει καθόλου θεμελειώδεις αρχές του Συντάγματος της χώρας, με τα οποία θεμελειώνεται η Εθνική της Κυριαρχία (Συντ. 1, 28).

    β) Επειδή το Διεθνές Δημόσιο Δίκαιο, σύμφωνα με το οποίο συνετάχθη (ή όφειλε να συνταχθεί) η επίδικη Δανειακή Σύμβαση μεταξύ της Ελληνικής Κυβέρνησης και της Τρόικας την 08-05-2010, πηγή και προυπόθεσή του έχει την Αρχή της Ανεξαρτησίας των Κρατών, η Τρόικα είναι υπαίτια και συνεργός της Ελληνικής Κυβέρνησης, στο έγκλημα της Εσχάτης Προδοσίας κατά της Ελλάδος, κατά το Διεθνές Δίκαιο. Η υπαιτιότητα της Τρόικας συνεπώς, υπάγεται –εκτός των Διεθνών Δικαστηρίων- ισοτίμως και στην δικαιοδοσία και κρίση της Ελληνικής Ποινικής Δικαιοσύνης, δικάζουσα κατά το Διεθνές Δίκαιο.

    γ) Σύμφωνα με το Διεθνές Ιδιωτικό Δίκαιο και την Αρχή της Αποκλειστικής και Μόνιμης Εθνικής Κυριαρχίας των Κρατών επί των Φυσικών των Πλουτοπαραγωγικών πηγών (*) η Ελλάδα, λόγω των αντικειμενικών της δυσμενών οικονομικών δεδομένων, μπορούσε νόμιμα κι έπρεπε να αρνηθεί να αποπληρώσει το εξωτερικό της χρέος προς τους ιδιώτες επενδυτές (ιδιωτικές τράπεζες και διάφορα ιδιωτικά funds του εξωτερικού) συνηφθέντων με ιδιωτικά συμβόλαια (contracts) (τα οποία δεν είναι διεθνείς συνθήκες) για αντικειμενικούς και αληθείς λόγους Δημοσίου Συμφέροντός της και την κατάσταση εκτάκτου ανάγκης της χώρας (βλ. παρακάτω στην σχετική βιβλιογραφία Β, για την «Αρχή της Αποκλειστικής και Μόνιμης Εθνικής Κυριαρχίας των Κρατών επί των Φυσικών των Πλουτοπαραγωγικών Πηγών», το: «Τhe General Assembly Resolution of 1962 on Permanent Sovereignty over National Resources», καθώς και στο «Παράρτημα» για την «Αρχή της Εκτάκτου Ανάγκης των Κρατών»).

    (*) σε αυτά περιλαμβάνονται και τα εκ της εκμετάλλευσης αυτών κεφάλαια της κάθε χώρας (και της Ελλάδος), τα οποία –στην συγκεκριμένη υπόθεση της παρούσας δικογραφίας- χρησιμοποιούνται απαραδέκτως από την Ελληνική Κυβέρνηση- για την αποπληρωμή τοκοχρεεωλυσίων στην αποπληρωμή εξωτερικών δανείων που έχουν χορηγηθεί σε αυτήν (την Ελληνική Κυβέρνηση) δια της έκδοσης υπό της τελευταίας αντιστοίχου αριθμού και αξίας ομολόγων (bonds). Η Αρχή της Αποκλειστικής και Μόνιμης Εθνικής Κυριαρχίας των Κρατών επί των Φυσικών των Πλουτοπαραγωγικών Πηγών ανήκει κι αυτή στην «αποκλειστική νομοθετική κι εκτελεστική εξουσία του κάθε κράτους» (reserved Domain of Domestic Jurisdiction) (βλ. “Sovereignty and Equality of States, p. 291, on on the “Principles of Public International Law, by Prof. Ian Brownlie, Clarendon Press, ed. 4th ed. 1990).

    Σύμφωνα με την Αρχή αυτή της παρούσας παραγράφου (3γ) τα κεφάλαια εκ των πλουτοπαραγωγικών πηγών κάθε χώρας, πρέπει να χρησιμοποιούνται αποκλειστικά και –σε κάθε περίπτωση- κατ` απόλυτη προτεραιότητα για τις ανάγκες επιβίωσης και ευμάρειας του λαού του συγκεκριμένου κράτους κι όχι για την εξόφληση κερδοσκοπικών δανείων της χώρας από ξένους τοκογλύφους, με την μορφή τοκο-χρεωλυσίων (**)Συνεπώς, σύμφωνα με την Αρχή, όταν μια Κυβέρνηση δεν μπορεί να καλύψει και να αποπληρώσει ταυτόχρονα και εσωτερικές της ανάγκες του λαού της και την εξυπηρέτηση των εξωτερικών της δανείων, οφείλει κι έχει υποχρέωση να καλύψει κατ` απόλυτη προτεραιότητα τις εσωτερικές ανάγκες του λαού της, γιατί αυτό επιβάλει το Δημόσιο Συμφέρον της χώρας, για την εξυπηρέτηση του οποίου υπάρχει και λειτουργεί η Κυβέρνηση. Και η νομιμότητα της προτεραιότητας αυτής είναι έκφραση της Εθνικής Κυριαρχίας της κάθε χώρας (Sovereignty) (Νομοθετική, Εκτελεστική και Δικαστική Κυριαρχία). Πλείστες όσες χώρας έχουν κάνει χρήση της Αρχής αυτής του Διεθνούς Δικαίου κι έχουν αρνηθεί, για λόγους Εθνικού των Συμφέροντος να αποπληρώσουν τα Δημόσια Εξωτερικά των χρέη. Η μόνη κυβέρνηση που παγκόσμια δεν εφήρμοσε την Αρχή αυτή είναι η παρούσα Ελληνική Κυβέρνηση, η οποία έπραξε ακριβώς το αντίθετο. Ήτοι προτίμησε να βασανίσει το ελληνικό λαό, κόβοντας μισθούς και τις (πενιχρές) συντάξεις των 300-400 ευρώ και να αρνηθεί να καταβάλει εσωτερικές της υποχρεώσεις ύψους 6.5 δις. ευρώ, κυρίως σε προμηθευτές νοσοκομείων, ασφαλιστικών ταμείων και δημοσίων έργων, με τις αντίστοιχες ανυπολόγιστα τραγικές κοινωνικά επιπτώσεις, για να ικανοποιήσει πλήρως τα εξωτερικά τοκογλυφικά δάνειά της!! Γι αυτό είναι μια Προδοτική Κυβέρνηση, το τίμημα και κίνητρο της Προδοσίας της θα αποκαλυφθεί σίγουρα στον χρόνο. Είναι χαρακτηριστικό της εγκληματικής προαίρεσης της Κυβέρνησης στο θέμα αυτό, το γεγονός ότι η δική της πλειοψηφία καταψήφισε στην Βουλή την πρόταση του Συνασπισμού, για την δημιουργία «Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου», η οποία να εξέταζε το τμήμα εκείνο του Δημοσίου Χρέους της Ελλάδος, το οποίο είναι «επαχθές», δηλαδή αποτέλεσμα κρατικής διαφθοράς και το οποίο συνεπώς έπρεπε νόμιμα να αφαιρεθεί από τις δανειακές μας υποχρεώσεις προς τους συνεργούς στην διαφθορά ξένους δανειστές.

    (**) Διότι το χρήμα, σύμφωνα με την επιστήμη της οικονομίας, και τον νόμο, παράγεται κατ` απόλυτη προτεραιότητα από και αντιπροσωπεύει την εργασία και αποσκοπεί στην επιβίωση και την ευμάρεια του εργαζομένου ανθρώπου κι όχι στην δημιουργία περαιτέρω χρήματος (με την μορφή τόκων).

    Η άρνηση αποπληρωμής του δημοσίου χρέους της Ελλάδος –για λόγους Δημοσίου Συμφέροντος και Εκτάκτου Ανάγκης της Χώρας, ισοδυναμεί νομικά με την νόμιμη διαδικασία Εθνικοποίησης (nationalization), ή expropriation ξένων επενδύσεων (αντίστοιχα, των ξένων δανειακών κεφαλαίων) στην Ελλάδα, επίσης για τους παραπάνω λόγους του Εθνικού Συμφέροντος και της κατάστασης εκτάκτου ανάγκης της χώρας. Μάλιστα, η αρμοδιότητα ανήκει αποκλειστικά στα Εθνικά (Ελληνικά Δικαστήρια) τα οποία δικάζουν σύμφωνα με το Εθνικό Δίκαιο, σε σχέση (αλλά όχι αναγκαστική) και με το το Διεθνές Ιδιωτικό Δίκαιο. Η άσκηση του παραπάνω κυριαρχικού μας δικαιώματος για την μη-αποπληρωμή του εξωτερικού χρέους της Ελλάδος, καθιστούσε φυσικά την χρεία της υπογραφής της παραπάνω Διεθνούς Δανειακής Σύμβασης και του Μνημονίου περιττή και άνευ νοήματος. Αντί αυτού όμως, η Ελληνική Κυβέρνησης-και δια της εμπράκτου σιωπής και παράλειψής της και όλης της αντιπολίτευσης- δολίως μετέτρεψε μια ιδιωτική ανυπόθηκο οφειλή της Ελλάδος (το δημόσιο χρέος της), προς ιδιωτικές τράπεζες (διεπόμενο από το Διεθνές Ιδιωτικό Δίκαιο το οποίο παρέχει την δυνατότητα στην Ελλάδα να αρνηθεί νόμιμα την αποπληρωμή του υπό τις παραπάνω προυποθέσεις), σε μια ενυπόθηκη οφειλή της προς Κράτη και Διεθνείς Οργανισμούς (κράτη-μέλη της Ευρωζώνης και το ΔΝΤ-μέλη της Τρόικας μαζί με την ΕΚΤ), με τους όρους της παραπάνω Διεθνούς Δανειακής Σύμβασης της 08-05-2011, η οποία διέπεται πλέον από το Διεθνές Δημόσιο Δίκαιο, γεγονός που δυσχεραίνει σχετικά (αλλά δεν μηδενίζει) τις προυποθέσεις της νόμιμης μονομερούς καταγγελίας της Σύμβασης από την Ελλάδα, διότι στην τελευταία αυτή περίπτωση, η νομιμότητα της μονομερούς καταγγελίας της Σύμβασης από την Ελλάδα, βασίζεται πλέον στην ασυμφωνία του Διεθνούς Δημοσίου Δικαίου με το εσωτερικό της εθνικό δίκαιο της Ελλάδος και στην προσβολή του Εθνικού της συμφέροντος (προυποθέσεις που σε κάθε περίπτωση πράγματι πληρούται εδώ- βλ. παραπάνω παρ. 3α).

    δ) Φυσικά η παραπάνω Αρχή της Αποκλειστικής και Μόνιμης Εθνικής Κυριαρχίας των Κρατών επί των Φυσικών των Πλουτοπαραγωγικών (της παρ.3γ) και οι συνέπειές της στην νόμιμη άρνηση αποπληρωμής των εξωτερικών δανείων της Ελλάδος για λόγους Δημοσίου Συμφέροντος, ισχύει –όχι μόνο έναντι ιδιωτών δανειστών, αλλά – και έναντι δανειστών που είναι Κράτη (ΕΕ) ή/και Διεθνείς Οργανισμοί (ΔΝΤ), όπως συμβαίνει με την από 08-05-2010 επίδικη Διεθνή Δανειακή Σύμβαση της Ελλάδος με την Τρόικα.

    ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Το Εθνικό Συμφέρον της Ελλάδος, εξασφαλίζετο και με την εξ` αρχής άρνηση αποπληρωμής του εξωτερικού της ιδιωτικού χρέους κατά το Διεθνές Δημόσιο και Ιδιωτικό Δίκαιο (με δικαιοδοσία του Εθνικού Δικαίου), για τους παραπάνω αληθείς και αντικειμενικούς λόγους των παραγράφων 3 α,β.γ κι όχι το αντίθετο, όπως ισχυρίζονταν αναισχύντως και απατηλά ενώπιον του ευπειθούς ελληνικού λαού, οι προδότες του Ελληνικού Κοινοβουλίου.

    Οι παραπάνω δυνατότητες που παρέχει το Διεθνές Δημόσιο και Ιδιωτικό Δίκαιο για την προάσπιση του Δημοσίου Συμφέροντος της Ελλάδος, τόσο για την άρνηση αποπληρωμής του εξωτερικού της δημοσίου χρέους, όσο και την μονομερή εκ μέρους της Ελλάδος, καταγγελίας της από 08-05-2010 προδοτικής Διεθνούς Δανειακής Σύμβασής της με την Τρόικα, δεν συνιστούν μόνο αναφαίρετα εκ του νόμου παρεχόμενα δικαιώματα της Ελλάδος, αλλά και νομικές (και Εθνικές) υποχρεώσεις της. Και τούτο διότι από την άσκησή των (των δικαιωμάτων) η Ελληνική Κυβέρνηση όχι μόνο δεν μπορεί εκούσια να παραιτηθεί, αλλά είναι και υποχρεωμένη να τα ασκήσει προς όφελος του Δημοσίου Συμφέροντος του παρόντος, αλλά και του μελλοντικού Ελληνικού Λαού. Για τους ίδιους λόγους, τα παραπάνω δικαιώματα δεν υπόκεινται, ούτε στην εκούσια παραίτηση όλου του παρόντος Ελληνικού Λαού, διότι τα δικαιώματα αυτά –αφορώντα την διασφάλιση της Εθνικής Κυριαρχίας του Ελληνικού Λαού- αφορούν κι έχουν επίπτωση και στην μελλοντικές γενεές των Ελλήνων, τον εθνικό τους αφανισμό των οποίων ουδείς έχει δικαίωμα να επιφέρει.

    Η παραπάνω ασυγχώρητος παράλειψης της Ελληνικής Κυβέρνησης –με την σιωπηρή αποδοχή και των λοιπών κομμάτων της βουλής- να ασκήσει τα παραπάνω εκ του νόμου (Διεθνούς και Εθνικού Δικαίου) δικαιώματά της – συνιστά, μεταξύ των άλλων- ένα ακόμα στοιχείο του δόλου της στην διάπραξη της Εσχάτης Προδοσίας κατά της Ελλάδος, το τίμημα και κίνητρο της οποίας σίγουρα θα αποκαλυφθεί στο μέλλον, αλλά –βασιζόμενος σε ιστορικά δεδομένα- μπορώ βασίμως να εικάσω, ότι είναι το παράνομο οικονομικό –σε όλες της μορφές του- όφελος των προδοτών, πάνω στο πτώμα της Ελλάδος, της Ιστορίας της, του Ελληνικού Λαού και των Μελλοντικών της Γενεών.

    Παράρτημα: Η κατάσταση εκτάκτου ανάγκης στο Διεθνές Δίκαιο και τον ΟΗΕ

    Η έννοια «κατάσταση ανάγκης» (state of necessity) είναι μια διεθνώς

    αναγνωρισμένη νομικοπολιτική δικλείδα την οποία ένα κράτος μπορεί να

    επικαλεστεί για να μην εκπληρώσει τις υποχρεώσεις προς τους δανειστές του. Κι αυτό έχει γίνει πάρα πολλές φορές στο παρελθόν. Πότε μπορεί να επικαλεστεί ένα κράτος «κατάσταση ανάγκης»?

    Σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο όταν ένα κράτος κινδυνεύει από χρεωκοπία και καλείται να επιλέξει ανάμεσα στην εσωτερική του ομαλότητα και ασφάλεια του λαού του αφενός και αφετέρου την πληρωμή των χρεών του. Σύμφωνα με την Επιτροπή Διεθνούς Δικαίου του ΟΗΕ, «ένα κράτος δεν μπορεί να αναγκαστεί να κλείσει τα σχολεία, τα πανεπιστήμια και τα δικαστήριά του, να εγκαταλείψει τις δημόσιες υπηρεσίες του επιφέροντας το χάος και την αναρχία στην κοινωνία, μόνο και μόνο για να εξασφαλίσει τα χρήματα να πληρώσει τους ξένους ή ντόπιους δανειστές του.» (1613η Συνάντηση, 17 Ιουνίου 1980) (βλ. βιβλιογραφία Α). Την αρχή αυτή αναγνώρισε σχετικά πρόσφατα και το Συνταγματικό Δικαστήριο της Γερμανίας όταν κλήθηκε να αποφανθεί εναντίον της άρνησης της Αργεντινής το 2003 να πληρώσει ορισμένους δανειστές της, προκειμένου να διαφυλάξει το επίπεδο διαβίωσης και παροχών του κράτους προς το λαό της. Με απόφασή του στις 8 Μαΐου 2007, το undesverfassungsgericht αποδέχτηκε τον σχετικό ισχυρισμό της Αργεντινής. Η απόφαση αυτή, πέρα από όλα τ’ άλλα, αποτελεί ένα ισχυρό νομικοπολιτικό επιχείρημα για τον ελληνικό λαό ώστε να αρνηθεί να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις που προκύπτουν από τη Δανειακή Σύμβαση με την Τρόικα. Αρκεί να βρει τη δύναμη να επιβάλει το συμφέρον του και μην υποταχθεί στη μοίρα που άλλοι έχουν προδιαγράψει γι’ αυτόν.

    Α) Βιβλιογραφία Διεθνούς Δικαίου, αφορώσα το Δίκαιο των Διεθνών Συνθηκών

    1) Law of Treaties 1966 (Jus Cojens) (art. 43,50)

    2) Vienna Convention (Conference) on the Law of Treaties (+Annex), 1968, 1969, (into force on 1980) (art. 42,44,46,48, 50, 51, 52, 53, 60,62)

    3) Charter of the United Nations (art.2 par.4, 6, 7 and art. 81), Chapter VII, IX, XI

    4) League of Nations Covenant (art. 15 par.8)

    5) Treaty of Rome 1957 (art 211)

    6) Γνωμάτευση Επιτροπής Διεθνούς Δικαίου του ΟΗΕ (UN) για της «κατάσταση εκτάκτου ανάγκης των κρατών» (States` State of Emergency) (1613η Συνάντηση, 17 Ιουνίου 1980)

    7) Απόφαση του Permanent Court of International Justice με αρ. 78/15-06-1939 (απόφαση «Ι. Μεταξά», η οποία περιλαμβάνεται στην δικογραφία)

    8) Τhe Law of Treaties. Chapter VVX, p. 603-635, on the “Principles of Public International Law, by Prof. Ian Brownlie, Clarendon Press, ed. 4th ed. 1990

    Β) Βιβλιογραφία Διεθνούς Δικαίου, αφορώσα την Αρχή της Αποκλειστικής και Μόνιμης Εθνικής Κυριαρχίας των Κρατών επί των Φυσικών των Πλουτοπαραγωγικών Πηγών.

    1) European Convention on Human Rights –Protocol-I

    2) American Convention on Human Rights (Art. 21)

    3) African Convention on Human Rights (Art. 14)

    4) UN General Assembly Resolution on 21-12-1952 (for the rights of self-determination)

    5) 3d Committee of the UN General Assembly, 1955 (for the rights of self-determination)

    6) Works in the UN Comission on Permanent Soevereignty over Natural Resources

    7) Resolution 1804 (XVII) by the UN General Assembly on 14-12-1962

    8) UN General Assembly Resolution 3201 (S-VI) on 01-05-1974 (Declaration on the Establishment of a New International Economic Order)

    9) UN General Assembly adopted the Charter of the Economic Rights and Duties of States, on 12-12-1974, (Art. 2)

    10) “Injury to the persons and property of Alliens on state territory”, Chapter XXIII, p.518-552, on the “Principles of Public International Law, by Prof. Ian Brownlie, Clarendon Press, ed. 4th ed. 1990

    Γ) α) Ελληνικό Σύνταγμα (άρθρα 1, 28 παρ.1-3, 59-62, 86, 97)

    β) Ελληνικός Ποινικός Κώδικας (άρθρα 134, 134Α, 14 παρ.2)

    Δ) Ενοποιημένη Απόδοση της Συνθήκης για την Λειτουργία της Ευρωπαικής Ένωσης

    (ΣΛΕΕ) (άρθρα 2-7, 126, 136, 169)

    Χαλκίδα 23-08-2011

    Ο μηνυτής και πολιτικός ενάγων
    Δημ. Αντωνίου

    http://zoidosia.blogspot.gr/2011/08/blog-post_25.html

  33. ΣΧΕΤΙΚΟ:

    Από το 2009 έως το Ιανουάριο του 2014, η βουλή κλήθηκε από την δικαιοσύνη να εξετάσει 136 ποινικές δικογραφίες … Την μια την εξέτασε και τις άλλες τις έθαψε.

    https://justiceforgreece.wordpress.com/2014/01/15/από-το-2009-έως-σήμερα-η-βουλή-κλήθηκε-από-τ/

    Η “τυχερή” δικογραφία αφορά τον Γ Παπακωνσταντινου και σχετίζεται με την λίστα Λαγκάρντ:

    Καθημερινή, Tρίτη, 14 Iανoυαρίου 2014

    Συγκροτείται Ειδικό Δικαστήριο για τον Παπακωνσταντίνου
    Για πρώτη φορά ύστερα από 25 χρόνια, την εποχή της υπόθεσης Κοσκωτά, δρομολογούνται διαδικασίες συγκρότησης Ειδικού Δικαστηρίου για τον πρώην υπουργό Γ. Παπακωνσταντίνου μετά την απόφαση περί μη παραγραφής των αδικημάτων του, που σχετίζονται με την υπόθεση της λίστας Λαγκάρντ.

    Πέντε ανώτατοι δικαστικοί λειτουργοί, τρεις αρεοπαγίτες και δύο από το Συμβούλιο της Επικρατείας, ομοφώνως αποφάσισαν, ως μέλη του Δικαστικού Συμβουλίου που επωμίστηκε το βάρος της αξιολόγησης του υλικού που απέστειλε η Βουλή, ότι η διπλή εκλογική αναμέτρηση της περασμένης άνοιξης δεν επέφερε παραγραφή – συμπλήρωση της αποσβεστικής προθεσμίας του νόμου περί ευθύνης υπουργών- για τον Γ. Παπακωνσταντίνου.
    Το σκεπτικό των ανωτάτων δικαστικών βασίστηκε στην παραδοχή πως η Βουλή της μιας ημέρας, 8ης Μαΐου, που προέκυψε από τον α΄ γύρο της εκλογικής αναμέτρησης, δεν μπορούσε να εκτελέσει τα καθήκοντά της, άρα η κοινοβουλευτική ζωή μιας μέρας δεν μπορεί να θεωρηθεί βουλευτική σύνοδος (μετά δύο βουλευτικές συνόδους παραγράφονται αδικήματα υπουργών κατά τη νομοθεσία για την ευθύνη κυβερνητικών αξιωματούχων).

    Μετά την έκδοση της απόφασης του Δικαστικού Συμβουλίου δρομολογούνται ήδη οι διαδικασίες ανακρίσεων τις οποίες και θα διενεργήσει ο αρεοπαγίτης Δ. Τσαλαγανίδης, καλώντας μάρτυρες και ελέγχοντας το σύνολο της ογκωδέστατης δικογραφίας. Στο πλαίσιο των ανακρίσεων αυτών θα περιληφθούν και ως συμμέτοχοι στην υπόθεση και οι δύο πρώην επικεφαλής του ΣΔΟΕ, Ιω. Διώτης και Ιω. Καπελέρης.

    Οι κατηγορίες που αντιμετωπίζει ο πρώην υπουργός Γ. Παπακωνσταντίνου, όπως έχει παραπεμφθεί από τη Βουλή στη Δικαιοσύνη, είναι παράβαση καθήκοντος, απιστία και νόθευση εγγράφου και αφορούν την αφαίρεση αρχείων από τη λίστα Λαγκάρντ με λογαριασμούς συγγενικών του προσώπων (δύο πρώτων εξαδέλφων του και των συζύγων τους). Οι συγγενείς Παπακωνσταντίνου,που επίσης έχουν ποινική εμπλοκή για το θέμα της λίστας, θα απασχολήσουν τον αρεοπαγίτη – ανακριτή, ενώ η δικογραφία για Διώτη και Καπελέρη θα διαβιβαστεί στον Αρειο Πάγο, καθώς ώς τώρα ήταν στα χέρια του ειδικού ανακριτή Διαφθοράς, Χρ. Παπακώστα.

    Η σημασία της απόφασης των ανωτάτων δικαστικών λειτουργών ξεπερνά την υπόθεση Παπακωνσταντίνου – λίστα Λαγκάρντ και δημιουργεί, όπως τόνιζαν δικαστικές πηγές, και αυτό είναι εξαιρετικά σημαντικό, δικαστικό προηγούμενο για μη παραγραφή αδικημάτων και για άλλους πολιτικούς, αν τυχόν εμπλακούν σε ποινικές διαδικασίες.

    Οι ανακρίσεις για τον Γ. Παπακωνσταντίνου αναμένεται να ξεκινήσουν στις αρχές Φεβρουαρίου και σύμφωνα με πληροφορίες δεν πρόκειται να κληθούν εκ νέου οι δεκάδες μάρτυρες που παρήλασαν από την Εξεταστική Επιτροπή της Βουλής, αλλά όσοι κριθεί ότι είναι βασικοί και η μαρτυρία τους ουσιώδης

    http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathremote_1_13/01/2014_535685

  34. του κ. Σάββα Ε. Ιωακειμίδη
    Νομικού – Μ.Δ Ποινικού Δικαίου -Υπ. Διδάκτορος Νομικής Σχολής Αθηνών

    Περί ευθύνης Υπουργών και άλλων τινών
    Επιστολή προς δημοσίευση

    Σάββατο, 2 Μαρτίου 2013

    Η ακολουθηθείσα στην Βουλή διαδικασία για την σύσταση επιτροπής προς διενέργεια προκαταρκτικής εξέτασης για την υπόθεση της ούτω καλουμένης <> που απετέλεσε όνειδος για το κύρος του θεσμού και εν ταυτώ πρωτοφανή υποτίμηση της νοημοσύνης των πολιτών , συνιστά το έναυσμα για την αποστολή του παρόντος σημειώματος δια του οποίου επιτρέψατέ μου να υποβάλω τις ακόλουθες παρατηρήσεις:

    Α) Ως είναι ευρέως γνωστόν δια του άρθρου 86Σ – που συνιστά ελληνικής εμπνεύσεως παγκόσμια πρωτοτυπία -χορηγείται αποκλειστικώς στην Βουλή η αρμοδιότητα δίωξης των διατελούντων ή διατελεσάντων μελών της Κυβέρνησης και Υφυπουργών για διαπραχθέντα υπ’αυτών κατά την άσκηση των καθηκόντων των ποινικά αδικήματα .Σημειούται δε ότι πρό της αναθεωρήσεως του Συντάγματος το 2001 η Βουλή αποφαινόταν απευθείας για την άσκηση ποινικής δίωξης ,η οποία είχε ως αφετηριακή ενέργεια τη συσταση επιτροπής για την διεξαγωγή ποινικής προανακρίσεως ..Με την προρρηθείσα όμως αναθεώρηση με πρόταση του τότε εισηγητή της πλειοψηφίας Ε.Βενιζέλου προεβλέφθη ότι η Βουλή καθίστατο μόνη αρμόδια και για τη διενέργεια προκαταρκτικής εξέτασης (ίδετε την 3η παράγραφο του ως άνω άρθρου ) , αφαιρεθείσης ούτω κάθε δυνατότητος της Εισαγγελικής Αρχής να ελέγχει -έστω σε πρώιμο στάδιο – την βασιμότητα των καταγγελλομένων σε βάρος Υπουργών περί διαπράξεως ποινικών αδικημάτων , με τους περιορισμούς βεβαίως των άρθρων 31 και 54ΚΠΔ ,καθισταμένου τοιουτοτρόπως του προστατευτικού κλοιού υπέρ των αδικοπραγούντων ασφυκτικού. Τούτο σε συνδυασμό με την ταχεία αποσβεστική προθεσμία του εδ.β’της παρ.3 του άρθρου 86 Σ άγει κατ’ουσίαν στο απόλυτο ακαταδίωκτο.

    Β) Η διαδικασία που ακολουθείται για τη σύσταση επιτροπής προκαταρκτικής εξέτασης ρυθμίζεται από τα άρθρα 153-157 του Κανονισμού της Βουλής (εφεξής ΚτΒ) {ίδετε σχετικώς Σωτηρέλλη Γ- Ξηρού Αθ . Σύνταγμα και κανονισμός της Βουλής Σάκκουλας 2011], η προσαρμογή του οποίου στις νέες ρυθμίσεις του αναθεωρημένου Συντάγματος του 2001 υπήρξε (σκοπίμως μήπως) ατελής .Έτσι η ρύθμιση του άρθρου 154 παρ.3 ΚτΒ έχουσα υπόψη το προϊσχύσαν καθεστώς ομιλεί περί προτάσεως για σύσταση επιτροπής προκαταρκτικής εξέτασης που θα περιέχει και τα αποδιδόμενα σε Υπουργό ποινικά αδικήματα ..Πλην όμως με δεδομένο ότι στο προκείμενο στάδιο η Βουλή ενεργεί ως Εισαγγελέας ισχύει η ρύθμιση του άρθρου 31 ΚΠΔ σύμφωνα με την οποία η προκαταρκτική εξέταση είναι μία προέρευνα για την ανίχνευση απλών ενδείξεων περί τελέσεως ποινικών αδικημάτων .Επομένως σε αυτό το στάδιο -ήτοι πρό της προκαταρκτικής -είναι εν τοις πράγμασι αδύνατη η απόδοση κατηγοριών πολλώ δε μάλλον η προσωποποίησή τους, δηλαδή η σύνδεση αυτών με συγκεκριμένο Υπουργό ή Υφυπουργό .Π ρος άρση δε κάθε αμφιβολίας στο άρθρο 155παρ.3 ΚτΒ ορίζεται ότι μοναδικό αντικείμενο της σχετικής ψηφοφορίας είναι η λήψη απόφασης για σύσταση ή μη επιτροπής προκαταρκτικής εξέτασης δια την ερευνωμένη υπόθεση .Κατ’ακολουθίαν πάντων των ανωτέρω η ψηφοφορία στο στάδιο αυτό είναι μία, ανεξαρτήτως του αριθμού των δυνάμει εμπλεκομένων και των τυχόν τελεσθέντων ποινικών αδικημάτων και αφορά αποκλειστικώς στο ανωτέρω ερώτημα ήτοι :ναι ή όχι στη σύσταση προκαρκτικής επιτροπής για την υπόθεση της λίστας Λαγκάρντ..Μάλιστα αφού η Βουλή υποκαθιστά τον Εισαγγελέα η ψηφοφορία είναι καθολική μυστική και υποχρεωτική αφού ο Εισαγγελεύς (και εδώ η Βουλή ως συλλογικόν όργανον ) δεν μπορεί να απόσχει από την εις αυτόν ανατεθειμένη οιονεί δικαιοδοτική αρμοδιότητα .Επιπλέον λόγω της φύσεως της αρμοδιότητος δεν είναι νοητό να διαμοιραστεί στους Βουλευτές λευκό ψηφοδέλτιο καθώς δε νοείται επί απονομής δικαιοσύνης ούτε αρνησιδικία , ούτε το αποδοκιμαζόμενο σύνδρομο του Πιλάτου (νίπτω τας χείρας μου ). Υπέρ της θέσεως ταύτης συνηγορεί και το γεγονός ότι στο προκείμενο στάδιο της ποινικής διαδικασίας(προκαταρκτική εξέταση ) αλλά και στο αμέσως ακολουθούν ήτοι αυτό της λήψης αποφάσεως περί ποινικής διώξεως ισχύει ο κανών : εν αμφιβολία υπέρ της ερεύνης και της διώξεως του υπόπτου , εν αντιθέσει προς άπαντα τα κατοπινά στάδια της ποινικής διαδικασίας (ανάκριση ,διαδικασία στο ακροατήριο , ένδικα μέσα ) όπου ισχύει ο αντίστροφος κανών ήτοι :εν αμφιβολία υπέρ του κατηγορουμένου . Επιπλέον δεν είναι επιτρεπτόν να μετάσχουν στην ψηφοφορία οι βουλευτές που αναφέρονται στην ποινική δικογραφία από ετέρους υπόπτους – μη πολιτικά πρόσωπα ως συμμέτοχοι με βάση την αρχή :<> ως και για την ταυτότητα του νομικού λόγου οι τυχόν αναφερόμενοι -ως εκ περισσού στο παρόν στάδιο – σε προτάσεις κομμάτων καθώς και οι βουλευτές εκείνοι που ως εκ των καθηκόντων των εχειρίσθησαν την ερευνωμένη υπόθεση Ούτω επί της παρούσης υποθέσεως, οι διατελέσαντες πρωθυπουργοί κατά την επίμαχη περίοδο των χειρισμών της λίστας Λαγκαρντ καθώς και οι διατελέσαντες Υπουργοί και Υφυπουργοί που ως εκ της θεσεώς των καθ’οιονδήποτε τρόπο ενεπλάκησαν στην υπόθεση της Λίστας .

    Συνεπώς είναι φανερόν ότι η ψηφοφορία για τη σύσταση επιτροπής προκαταρκτικής εξέτασης εφόσον αποβεί θετική δεν είναι δυνατόν να προσδιορίσει- περιορίσει ούτε το αντικείμενο της ποινικής ερεύνης ούτε τον αριθμό των εμπλεκομένων προσώπων .Σύμφωνα με το άρθρο 155παρ.7ΚτΒ εμποδίζεται η δίωξη για τα ίδια πραγματικά περιστατικά μόνον εφόσον η πρόταση για διενέργεια προκαταρκτικής εξέτασης απορριφθεί .. Άρα η καλουμενη από τους δημοσιογράφους <>.είναι νομικώς ανυπόστατη .Ο δεσμευτικός καθορισμός του αντικειμένου της ποινικής δίκης ήτοι των ορίων της διερευνητικής και διαγνωστικής δραστηριότητας των δικαστικών οργάνων στην ανάκριση αλλά και εν τω συνόλω της ποινικής διαδικασίας , ανήκει στο στάδιο μετά την περάτωση της προκαταρκτικής εξέτασης όταν η Βουλή αποφαίνεται για την άσκηση ή μη της ποινικής διώξεως .Τότε πράγματι απαιτείται λεπτομερής καθορισμός των αξιοποίνων πράξεων και σύμφωνα με το άρθρο 157παρ.3 ΚτΒ και ξεχωριστή καθολική , μυστική και υποχρεωτική ψηφοφορία για κάθε πρόσωπο και κάθε πράξη . Μόνον τότε εφόσον απορριφθεί η πρόταση δίωξης προτεινομένου προσώπου για τα αποδιδόμενα σε αυτό αδικήματα απαγορεύεται η εκ νέου δίωξη του προσώπου επί τη βάσει των αυτων πραγματικών περιστατικών σύμφωνα με το άρθρο 157 παρ.5 ΚτΒ και παράγεται έτσι το λέγόμενο <> σύμφωνα με το άρθρο 57 παρ.3 ΚΠΔ..

    Είναι χαρακτηριστικόν που επιβάλλεται να σημειωθεί ότι η διαδικασία που τηρήθηκε ήταν τόσο διάτρητη ,ώστε ήταν ενδεχόμενον να μη συσταθεί επιτροπή προκαταρκτικής εξετάσεως και έαν έτι εψήφιζον υπέρ της συστάσεως όλοι οι βουλευτές . Τούτο θα συνέβαινε λ.χ . εάν οι βουλευτές κατά ομάδες εσημείωναν διαφορετικό αδίκημα ώστε καθένα εκ των τριών προτεινομένων να συγκεντρώσει 100 ψήφους . Συμπερασματικώς από νομικής απόψεως στην φάση αυτή της προκαταρκτικής εξέτασης άπαντες οι δυνάμει εμπλεκόμενοι ευρίσκονται εις την αυτήν θέσην με τον κ,Παπακωνσταντίνου .Ούτω ο κ.Βενιζέλος δεν είναι δυνατον να κληθεί ως μάρτυρας από την ως ανω επιτροπή αλλά ως ύποτος μόνον τέλεσης αδικημάτων προκειμένου να δυνηθεί να ασκήσει τα αναγνωρίζομενα στον ύποπτο-οιονεί κατηγορουμενο δικονομικά δικαιώματα που προβλέπονται από το άρθρο 31 παρ.2ΚΠΔ

    Γ) Στο παρόν στάδιο της προκαταρκτικής η έρευνα καθοδηγείται από τις πραγματικές παραδοχές- περιστατικά που περιέχονται στη δικογραφία καθώς και από αυτά που θα προκύψουν από την εξέταση απάντων των αποδεικτικών μέσων εφόσον καθ’υπόθεσιν η παραδοχή αυτών δύναται να αγάγει σε θεμελίωση ποινικών αδικημάτων Έτσι όλως ενδεικτικώς και με βάση τα γενόμενα υπό του τύπου γνώστα πρέπει να διακριβωθεί η τυχον τέλεση των αδικημάτων :1) νόθευσης εγγράφου από υπάλληλο με σκοπό παρανομου περιουσιακου οφέλους του ιδίου ή τρίτου , με τις επιβαρυντικές διατάξεις περί καταχραστών του Δημοσίου (άρθρο 242 παρ.3 ΠΚ εν συνδυασμώ με το άρθρο 1ν.1608/1950) 2) υπεξαγωγή εγγράφου με τις επιβαρυντικές διατάξεις περί καταχραστων (άρθρο 242 παρ.3 ΠΚ εν συνδ.άρθρο 1ν.1608/1950) τελεσθείσα δια αποκρύψεως 3) υπεξαίρεση στην υπηρεσία από υπάλληλο αντικειμένου που αυτος έλαβε λόγω θέσεως (άρθρο 258 ΠΚ εν συνδ με άρθρο 1ν.1608/1950 ήτοι αφού το απέκρυψε δια μεταγενεστέρας αποφάσεως το ιδιοποίειται ο υπάλληλος όταν φεύγει από την υπηρεσία ) ηθική αυτουργία σε απιστία στην υπηρεσία από υπάλληλο στα καθήκοντα του οποίου ανάγεται ο προσδιορισμός και η είσπραξη φόρων με ιδιαίτερα τεχνάσματα και ποσό άνω των 120000Ευρω με τις επιβαρυντικές διατάξεις περί καταχραστων (άρθρα 46παρ.1εδ.α’ , 256β’και γ’ΠΚ εν συνδ με αρθρο 1ν. 1608/1950) 4) δεδομένων των προανακριτικών αρμοδιοτήτων του ΣΔΟΕ ερευνητέον εαν διεπράχθη ηθική αυτουργία σε κατάχρηση εξουσίας δια παραλείψεως διώξεως υπαιτίων κατά συρροήν ,δοθέντος ότι δεν εσχηματίσθησαν δι’εκάστην περίπτωσην δικογραφίες και δεν διεβιβάσθησαν στον Εισαγγελέα (άρθρο 239στ β’ΠΚ εν συνδ .46παρ1 εδ’α’ΠΚ)5) άμεση συνέργεια σε φοροδιαφυγή (άρθρα 46 παρ.1 εδ β’ ΠΚ 17 και 18 ν.2523/1997 εν συνδ με άρθρο 2 ν..3943/2011) 6) παραβίαση προσωπικών δεδομένων με σκοπό παράνομου περιουσιακού οφέλους (άρθρο 22 παρ.4 και6 ν2472/1997 ίδετε την φράση <> ) 7)παραβίαση του άρθρου 2παρ.2 στ.β’ εν συνδ .αρθρο 45παρ.1 ν.3691/2008 ήτοι απόκρυψη -συγκάλυψη της φύσεως προελεύσεως […..]του τόπου όπου ευρίσκονται έσοδα προερχόμενα από εγκληματική δραστηριότα εν γνώσει της προελέυσεως αυτών προκύπτουσα εκ των περιστάσεων 8) δωροληψία υπαλληλου 235ΠΚ εν συνδ με το άρθρο 1ν.1608/1950 9) εκβίαση σε βάρος τινών εκ των αναφερομένων στην ως άνω λίστα (άρθρο 385 ΠΚ ) Ο καθορισμός στις προτάσεις των κομμάτων για την διεξαγωγή προκαταρκτικής εξετασης των αδικημάτων δεν είναι για λόγους που προεξετέθησαν δεσμευτικός και δεν εμποδίζει την διερεύνηση οποιουδήποτε πιθανώς διαπραχθέντος αδικήματος από οποιονδήποτε υπουργό κατά το παρόν διαδικαστικό στάδιο. Επομένως η τυχόν αρνητική στάση του εμπλεκομένου έναντι της συστάσεως της επιτροπής ισοδυναμεί όχι με το αίτημα να μή διωχθεί ,που είναι ανθρωπίνως κατανοητόν άλλα με την αξίωση να μην ελεγχθεί . Η απαίτηση τούτη πέραν πάσης άλλης αξιολογήσεως φέρει εν αυτή μέγα απαξιακό φορτίο . Ο μέσος χρηστός άνθρωπος όχι μόνον επιθυμεί αλλά και επιδιώκει τον έλεγχο για να αποκαταστήσει την τιμή του και να αποδοθεί πάλλευκος στην κοινωνία .

    Δ) Δεν είναι νοητη η δημόσια συνεδρίαση επιτροπής που διεξάγει προκαταρκτική εξέταση , ουδέ δια επεμβάσεως του νομοθέτου διότι η μυστικότητα της προδικαστικής διαδικασίας σκοπεί στην καταπολέμηση του εγκλήματος , σκοπός που είναι συνταγματικής περιωπής (άρθρο 96 παρ.1Σ) , το δε διότι η δημοσιότητα θίγει την αξιοπρέπεια υπόπτων και κατηγορουμένων και παραβιάζει το δικαίωμα σε δίκαιη δίκη που εγγυώνται το Σύνταγμα και η ΕΣΔΑ (άρθρα 2παρ.1 και 20 παρ.1 Σ και 6 παρ.1 και2 ΕΣΔΑ ) Επιτρεπτώς όμως θα μπορούσε να ανατεθεί η διενέργεια ανακριτικών πράξεων ως η εξέταση μαρτύρων σε Εισαγγελέα Πρωτοδικών ή Εφετών σύμφωνα με το άρθρο 156 παρ.4 ΚτΒ. Έτσι θα απεφεύγετο το άτοπο να εξετάζει τους μάρτυρες υπόδικος βουλευτής ενώ συγχρόνως είναι βέβαιον ότι η παρουσία και το κύρος του Εισαγγελέως Εφετών ενισχύει την υπευθυνότητα των μαρτύρων λειτουργούσα αυτοχρήμα και ως άτυπη και σιωπηρή υπόμνηση των κυρώσεων που τους επιφυλασσονται επι μη προσηκούσης εκπληρώσεως του καθήκοντος μαρτυρίας
    Ε) Δεν τίθεται θέμα απαγόρευσης αποδεικτικής αξιοποίησεως της λίστας Λαγκαρντ με την επίκληση της απολύτου αποδεικτικής απαγορεύσεως που εισάγει το άρθρο 19παρ3Σ διότι επί συγκρούσεως συνταγματικών δικαιωμάτων ως του δικαιώματος στον ιδιωτικό βίο με την ανάγκη προστασίας των θυμάτων του εγκλήματος ως και του κρατικού συμφέροντος για δίωξη των εγκλημάτων (άρθρα 20 παρ.1 και 96 παρ.1 Σ) αυτή επιλύεται υπό του δικαστού επί τη βάσει των αρχών της πρακτικής αρμονίας και της σταθμίσεως . Η δε τελευταία επιχειρείται με γνώμονα την αρχή της αναλογικότητας (25 παρ.1 εδ δ’ Σ ) Απόλυτη απαγόρευση εκτεινόμενη και σε εμμέσως δια αξιοποίνων πράξεων κτηθείσες αποδείξεις γνωρίζει το Συνταγμα μόνον μία ,ήτοι όταν οι αποδείξεις είναι προιόν βασανιστηρίων (άρθρα 2 παρ.1 και 7 παρ.2 Σ και άρθρα 137Α και 137Δ ΠΚ) Η δυνατότητα του δικαστή να επιλύει τη σύγκρουση συνταγματικών δικαιωμάτων ουδόλως εθίγη από την κατάργηση της παρ.2 του άρθρου 177ΚΠΔ με τον.3674/2008 Ο τελευταίος υπήρξε απόρροια της ούτω καλουμένης <>.(ίδετε περί του θέματος των παρανόμων αποδεικτικών μέσων ενδεικτικώς Τριανταφύλλου Γ. Αρχή της αναλογικότητας και αποδεικτικές απαγορεύσεις Ποινικά Χρονικα 2007 σ.295επ. και Σατλάνη Χ. Σκέψεις προς αποσαφήνιση του επιτρεπτού ή μη της αποδεικτικής αξιοποίησης της μαγνητοταινίας και της βιντεοταινίας Ποινικη Δικαιοσύνη 2012 σ.626 επ. ως και Φράγκο Κ . Κώδικας Ποινικής Δικονομίας Ερμηνεία και πρόσφατη νομολογία Αρείου Πάγου 2011 άρθρο 177 ιδία δε σ.474 επ. όπου και αναφορά σε συναφή νομολογία του ΕΔΔΑ) Στην προκειμένη περίπτωση ακόμη και αν υποτεθεί -πράγμα λίαν αμφίβολον- ότι το αποδεικτικό μέσο της Λίστας Λαγκάρντ είναι παράνομον, επιτρεπτώς αξιοποιείται λόγω υπερτέρου συμφέροντος κατά τα ανωτέρω .Εξάλλου τούτο -τον μη αποκλεισμό της στάθμισης εκ μέρους του Δικαστή εκ της εισαγομένης στην παρ.3 του άρθρου 19Σ απαγορεύσεως- εδέχθη και ο εισηγητής της πλειοψηφίας κατά την αναθεώρηση του 2001 (ίδετε Βενιζέλο Ε Το Σχέδιο Αναθεώρησης του Συντάγματος Η γενικη εισήγηση της πλειοψηφίας προς την Ζ’Αναθεωρητικη Βουλή 2000σ.30-31) Παρατηρητέον ότι ούτε δουλεια του υπουργου είναι η αξιολόγηση της πιστότητας και του επιτρεπτού των αποδεικτικών μέσων ούτε παντός ετέρου υπαλλήλου .Ούτω ο προανακριτικός υπάλληλος λ,χ . του ΣΔΟΕ οφείλει να διαβιβάσει αμεληττί το σχετικό ηλεκτρονικό αρχείο στον Εισαγγελέα αναμένων τις οδηγίες του . Μόνον ο εποπτεύων εισαγγελεύς και το Δικαστήριο είναι όργανα αρμόδια να κρίνουν το ζήτημα . Ο Υπουργός ουδένα λόγον έχει στην ανακριτική δραστηριότητα , αφού τα καθηκοντά του είναι αυστηρώς διοικητικά . Τυχόν οδηγία ή εντολή του Υπουργού δεν απαλλασσει τον υπάλληλο αλλά αντίθετα εμπλέκει και επιβαρύνει τον Υπουργό Η φράση <> μπορεί να εκληφθεί ως λεκτικώς ισοδύναμη της φράσης <> όπερ εστί αξιόποινον δι’αμφοτέρους και για τον υπουργό και για τον έτερο υπαλληλο .Για την αλήθεια δε παντός προβαλλομένου ισχυρισμού συνεκτιμητέα είναι και η νομική ιδιότητα των προσωπων ,η σταθερότητα ή μη προβολής του , οι αντιφάσεις και η αλληλοεπίρριψη ευθυνών που συχνα απαντώνται στην πράξη .

    Στ) Αναφορικά με το ζήτημα της παραγραφής που καθιερούται στο β’εδ .της παρ.3 του άρθρου 86 Σ λεκτέον ότι κατ’ορθή γνώμη υπάγονται σε αυτήν μόνον αδικήματα που ετελέσθησαν από τον Υπουργό κατά την άσκηση των καθηκόντων του ήτοι δια πράξεων που ανάγονται στα καθηκοντά του και συνιστούν άσκηση δημόσιας εξουσίας όπως είναι παραδειγματολογικώς η έκδοση διοικητικών πράξεων και η υπογραφή διοικητικών συμβάσεων .Εκ της φύσεως άλλωστε των τελουμένων αδικημάτων δύναται να δικαιολογηθεί και η συμμετοχή 6 ανώτατων διοικητικών δικαστών (Συμβούλων Επικρατείας ) σε ένα ποινικό δικαστήριο όπως αυτό του άρθρου 86 Σ Δεν υπάγονται λοιπόν στην κατηγορία των προκειμένων αδικημάτων εκείνα που απλώς τελουνται εξ’αφορμής, επ’ευκαιρία και καθ’εκμετάλλευση της υπουργικής ιδιότητας, καθ’’όν χρόνον αυτή διαρκεί .Έτσι τα αδικήματα που άπτονται της Λίστας Λαγκαρντ ανήκουν στην δικαιοδοσία των κοινών ποινικών δικαστηρίων στα οποία και πρέπει να διαβιβασθεί η δικογραφία (Βλ.Ε.Συμεωνίδου -Καστανίδου Τα όρια εφαρμογής των ειδικών διατάξεων για την ποινική ευθύνη των Υπουργών Ποινική Δικαιοσύνη 2011σ.496επ.). Τυχόν άλλη θεώρηση θα συνεπήγετο ότι η προκείμενη διάταξη ευθέως αντιβαίνει προς το άρθρο 4Σ (αρχή της ισότητας) καθιστώσα αδύνατη τη συνυπαρξή τους εντός του Συντάγματος με δεδομένο και το θεμελιώδη χαρακτήρα του άρθρου 4Σ ,που εντάσσεται στις μη υποκείμενες σε αναθεώρηση διατάξεις (άρθρο 110 παρ.1 Σ) Ακόμη όμως και υπό την αντίθετη μη ορθή και εναντιούμενη προς τη σκοποθεσία του Συντάγματος εκδοχή θα ανέκυπτε ζήτημα τιμωρήσεως για άμεση συνέργεια σε φοροδιαφυγή και τούτο διότι το έγκλημα είναι διαρκές και επομένως η παραγραφή αυτού διατηρουμένης της παρανόμου καταστάσεως υπάγεται στην ειδική ρύθμιση του άρθρου 2ν.3943/2011. Επομένως μη εισέτι αρχομένης της παραγραφής της κυρίας πράξεως δεν είναι δυνατόν να παραγραφεί η πράξη συμμετόχου ήτοι αμέσου συνεργού αφού και αυτή εκκινεί από της τελέσεως της κυρίας πράξεως (ίδετε Κονταξή Αθ Ποινικός Κώδικας 2000 τ.Α’ υπό τα άρθρα 17 και 111ΠΚ )

    Όμως δι’έτερον λόγον-και δη συνταγματικής τάξεως – υφ’οιανδήποτε εκδοχή και αν υιοθετηθεί-, εμποδίζεται η παραγραφή πάντων των αδικημάτων που διαπράττονται υπό μελών της Κυβέρνησης από του χρόνου ισχύος του πρώτου Μνημονίου και μέχρις της πλήρους αποδεσμεύσεως της χώρας από το παρόν καθεστώς .Ως είναι παγκοίνως γνωστόν οι σχετικές συμβάσεις με την ΕΕ και το ΔΝΤ δεν εκυρώθησαν με νόμο από τη Βουλή ,όρος απαραίτητος προκειμένου να εισαχθούν οι ρυθμίσεις τους στο εσωτερικό δίκαιο και να προσκτηθούν αυτές τυπική νομιμότητα (ίδετε άρθρα 28 παρ.2 και 36 παρ.2 Σ ,κύρωση με τυπικό νόμο ψηφισθέντα από τα 3/5 του όλου αριθμού των βουλευτών ) . Προεβλέπετο μάλιστα δυνατότητα του Υπουργού Οικονομικών άνευ εμπλοκής της Βουλής να τροποποίει τη σχετική συμφωνία (ίδετε σχετικώς Κασιμάτη Γ. οι Συμφωνίες Δανεισμού της Ελλάδος με την ΕΕ και το ΔΝΤ εκδ .ΔΣΑ 2010) Πέραν όμως αυτού κι αν έτι συνέτρεχον οι όροι της τυπικής όψεως της νομιμότητος θα ανέκυπτε ζήτημα ουσιαστικής τοιαύτης λόγω της έκτασης των αναληφθεισών δεσμεύσεων που υπερβαίνουν τα όρια του Σύνταγματος και άγουν όχι σε περιορισμό της εθνικής κυριαρχίας χάριν υπερτέρου συμφέροντος αλλά σε κατάλυση αυτής . Τούτο ισχυει βεβαίως εις το πολλαπλάσιον λόγω επεκτάσεως των δεσμέσεων με τα Μνημονια ΙΙ και ΙΙΙ Έτσι ήδη από της συνάψεως του Α’ Μνημονίου έχει διαπραχθεί το αδίκημα της εσχάτης προδοσίας τελεσθέν δια σφετερισμού της ιδιότητος τινός ως οργάνου του Κράτους (άρθρο 134 παρ.2α ΠΚ γ’τρόπος τέλεσης ) .Το αδίκημα τούτο είναι διαρκές και η ευθύνη βαρύνει βεβαίως τόσο όσους συνηψαν την αρχική συμφωνία του 2010 όσο και εκείνους που συνήψαν τις κατοπινές που κατ’ουσίαν συνιστούν επέκταση επί το δυσμενέστερον της αρχικής καθώς και όσους άσκησαν ή ασκούν εξουσία εις εκτέλεση αυτών . Το γεγονός ότι έχει επέλθει αλλοίωση του πολιτεύματος πιστοποίειται και από τη διαρκή προσφυγή στην έκτακτη διαδικασία της έκδοσης Πράξεων Νομοθετικού Περιεχομένου αλλα ιδίως από το ότι επί εξάμηνον ήσκησε εξουσία η δοτή Κυβερνηση Παπαδήμου καίτοι κατά σαφή ορισμό του Συντάγματος επί παραιτήσεως Κυβερνήσεως απολαυούσης της απολύτου πλειοψηφίας της Βουλής σχηματίζεται Κυβερνηση είτε από όλα τα κόμματα του Κοινοβουλίου είτε εν αδυναμία τοιαύτη με επικεφαλής εναν εκ των προέδρων των τριών Ανωτάτων Δικαστηρίων με αποκλειστικό αντικείμενο -και στις δύο περιπτώσεις- την διεξαγωγή εκλογών εντός ενός μηνός (υπηρεσιακή ). Κυβέρνηση μεταβατική ή ειδικού σκοπού ή άλλως πως ονομαζομένη δεν γνωρίζει το Σύνταγμα .(βλ.38 παρ.1 εδ’β και 37 παρ.3 εδγ’Σ) Η παραβίαση αυτή του Συντάγματος επισημάνθηκε από τους Συνταγματολόγους Κασιμάτη και Χρυσόγονο ( βλ. ενδεικτ. Κασιμάτη Γ. Δήλωση σε <> 16.11.2011 και άρθρο Χρυσόγονου Κ. Συνταγματικοί Ακροβατισμοί σε <> 18.11.2011 .

    Ούτω σύμφωνα με το άρθρο 120 παρ.3 Σ : Ο σφετερισμός με οποιονδήποτε τρόπο της λαϊκής κυριαρχίας και των εξουσιών που απορρέουν από αυτή διώκεται μόλις αποκατασταθεί η νόμιμη εξουσία ,οπότε και αρχίζει η παραγραφή του εγκλήματος . Η ρύθμιση αυτή βεβαίως για την ταυτότητα του νομικού λόγου καταλαμβάνει πλήν του αδικήματος της εσχάτης προδοσίας και τα διαπραττόμενα υπό κρατικών οργάνων κατά την αυτή περίοδο αδικήματα και ιδίως τα στρεφομένα κατά των ατομικών ελευθεριών και του συλλογικού αγαθού της δημόσιας περιουσίας .Προς αντίκρουση τυχόν προβληθείσης αντιρρήσεως ερειδομένης επί του γεγονότος ότι το Πρωτο Μνημόνιο ως και ο ν.3857/2010 που εξειδίκευσε τα δημοσιονομικά μέτρα εις εκτέλεσιν αυτού, εκρίθησαν από το Συμβούλιο της Επικρατείας ως μη αντιβαίνοντα στο Σύνταγμα σημειώνω τα εξης :Πρώτον η ΣτΕ Ολ668/2012 αντιπαρήλθε εν τάχει το ζήτημα της συνταγματικής νομιμότητας της αφορώσης εις το καθεστώς σύναψης των διεθνών συμβάσεων και επικεντρώθηκε στη συνταγματικότητα ιδίως των δημοσιονομικών μέτρων ,την οποία όμως απεδέχθη υπό όρους και ιδίως αυτούς της προσωρινότητας της αναλογικής κατανομής και βεβαίως με τη ρητή παραδοχή ότι η περαιτέρω λήψη μέτρων θα ήγαγε κατά τις περιστάσεις σε προσβολή του δικαιώματος αξιοπρεπούς διαβιώσεως .Είναι φανερόν ότι τα τεθέντα όρια έχουν υπερκερασθεί από τις κατοπινές εξελίξεις .Δεύτερον αποσιωπάται η ύπαρξη στην ως άνω απόφαση πολυάριθμης μειοψηφίας ,η γνώμη της οποίας θεμελιούται επί μακράς και λίαν ποιοτικής αιτιολογίας . Τρίτον παροράται το γεγονός ότι στα τέλη του 2011 διεβιβάσθη στη Βουλή σχηματισθείσα δικογραφία η οποία διήλθε του ελέγχου της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου ,επί μηνύσεως για εσχάτη προδοσία σε βάρος μελών της Κυβέρνησης και του Προέδρου της Δημοκρατίας . Ειδικώτερα η εισαγγελέας πλημμελειοδικών(Καπαμά Χ) που εχειρίσθη τη μήνυση ,έδεχθη ότι τα ιστορούμενα υπό των μηνυτών (ιατρού ογκολόγου Αντωνίου Δ..και λοιπών ) είναι πλήρως αληθή ,εξέφρασε ωστόσο αμφιβολίες για την πλήρωση της νομοτυπικής υπόστασης ιδία κατά την υποκειμενική αυτής πλευρά και αρχειοθέτησε .Η επιληφθείσα εισαγγελέας εφετών(Καλουτά Α.) , έχουσα ετέρα γνώμη επί της νομικης βασιμότητος έκρινε ότι η δικογραφία είναι διαβιβαστέα στη Βουλή ,όπερ και εγένετο δια της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου Μέχρι δε σήμερα έχουν διαβιβασθεί και έτερες δικογραφίες αφορώσες στην αλλοίωση των στοιχείων της Ελληνικής Στατιστικής Υπηρεσίας περί του ύψους του ελλείμματος , στα λεγόμενα ασφάλιστρα κινδύνου χρεωκοπίας κ.λ.π Τέταρτον ,κατά τη διάρκεια της επταετούς δικτατορίας δια δύο αποφασεών του το 1968 και το1973 ο Άρειος Πάγος εδέχθη τη νομιμότητα των ψευδοσυνταγμάτων και τη γνησιότητα των ψευδοδημοψηφισμάτων . Τούτο όμως κατ’ουδένα τρόπο εμπόδισε τη μεταγενέστερη τιμωρία των πρωταιτίων του πραξικοπήματος .Δεν είναι δε τυχαίο ότι οι καταστροφείς της χώρας εγείρουν ζήτημα <> Συντάγματος -πέραν των ορίων του άρθρου 110Σ- ως δήθεν κτώμενοι πρωτογενούς συντακτικής εξουσίας σε μια προσπάθεια να διασφαλίσουν την ατιμωρησία. Σκοπείται μετά τη de facto και η de jure κατάλυση του Καταστατικού Χάρτου της Πολιτείας .

    Ζ) Η υιοθέτηση της θέσεως αυτής (περί αναστολής της παραγραφής ) ιδιαιτέρα σημασία έχει και για τη διαφύλαξη -της με ευρεία έννοια -δημόσιας περιουσίας εν η περιλαμβάνονται ιδίως οι πλουτοπαραγωγικές πηγές της χώρας , οι δημόσιες υποδομές με κοινωφελή χαρακτήρα ως και οι σχετιζόμενες με τη διασφάλιση της αμυντικής θωράκισης της χώρας καθώς και τα προσοδοφόρα ακίνητα όπως και τα κρατικά πιστωτικά ιδρύματα , δια των οποίων ασκείται η και από το άρθρο 106 παρ..1 Σ επιτασσόμενη κρατική παρέμβαση στη λειτουργία της ελευθέρας οικονομίας ,προς διασφάλιση του δημοσίου συμφέροντος. Όπως δε προκύπτει από την δευτέρα παράγραφο αυτού ,το άρθρο 106 Σ συνιστά εξειδίκευση στο οικονομικό πεδίο της επιταγής του άρθρου 2 παρ.1 Σ για σεβασμό της Αξίας του Ανθρώπου και δεν υπόκειται σε αναθεώρηση.

    Η) Ανεξαρτήτως όμως της θέσεως αυτής (υπόΖ) έκαστος των πολιτών ως συνιδιοκτήτης του δημοσίου πλούτου και απάντων των κοινωνικών αγαθών έχει δυνατότητα και καθήκον να προσφεύγει στην εισαγγελική αρχή ώστε να ελέγχεται ουχί μόνον η τυπική αλλά και η ουσιαστική νομιμότητα των πράξεων εκποίησεως της δημόσιας -εν ευρεία εννοία περιουσίας- Η ιδία δε η εισαγγελική αρχή πρέπει να είναι ευαίσθητος δέκτης τέτοιων μηνυμάτων προερχομένων είτε από πολίτες είτε από τον Τύπο . Ιδιαίτερο δε ρόλο θα πρέπει προς τούτο να διαδραματίσουν συλλογικοί φορείς (π.χ δικηγορικοί σύλλογοι ,σωματεία εργαζομένων ) οίτινες λόγω θέσεως και εγγύτητος δύνανται να συνδράμουν τις διωκτικές αρχές με προσκόμιση στοιχείων. Ενδεικτικά παραδείγματα του πεδίου διερευνητικής δραστηριότητας είναι οι κυβερνητικές αποφάσεις ως και αυτές του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητος περί διαχωρισμού της Αγροτικής σε <>και <> τράπεζα δια επιβαρύνσεως του Δημοσίου με το παθητικό και τις επισφαλείς απαιτήσεις και δια εκχωρήσεως του ενεργητικού εν τω οποίω περιλαμβάνεται και μέγα μέρος των αγροτικών γαιών που βαρύνεται με υποθήκη προς διασφάλιση απαιτήσεων, (70% του συνόλου αυτών ) έναντι 95 εκ .ευρώ ενώ συμφώνως προς εκτιμήσεις ειδημόνων (Βλ. άρθρο Κερασίνας Ραυτοπούλου , εκπροσώπου Συνταξιούχων ΑΤΕ στην Αυγή 13-10-2012 ) ανέρχεται -ευλόγως- σε δισ.ευρώ .Το αυτο ισχύει και για το Ταχυδρομικόν Ταμιευτήριον . Επιπλέον εύλογα ερωτήματα εγείρονται με την δια νόμου απαλλαγή μελών του ΤΑΙΠΕΔ(Ταμείο Αξιοποίησεως Ιδιωτικής Περιουσίας Δημοσίου )από αστική ευθύνη και βεβαίως από την έκδοση πράξεως νομοθετικού περιεχομένου(της 18ης .12.2012) δια της οποίας δίδεται η δυνατότητα σε εταιρείες που αναλαμβάνουν δημόσια έργα ως και σε άλλα νομικά πρόσωπα να εισπράξουν οφειλομενα εκ του Δημοσίου και αν έτι οφείλουν πολλαπλασια εις αυτό και δεν έχουν δικαίωμα εκδόσεως φορολογικής ενημερότητος. Τελευταίως δε ανέκυψε και το θέμα των Μεταλλείων Χρυσού στην Χαλκιδική όπου 317.000 στρέμματα και συνοδευτικές εγκαταστάσεις επωλήθησαν στον Όμιλο Μπόμπολα το 2003 έναντι 11 εκατ.Ευρώ και ο τελευταίος μετεβίβασε μέρος των περιουσιακών αυτών στοιχείων σε καναδική εταιρεία στην οποία κατέστη μέτοχος έναντι 95 εκ.Ευρώ ,το δε εξαχθησόμενο χρυσό ανέρχεται κατ’εκτίμηση σε 12 δισ.Ευρώ(ίδετε σχετικώς <> Ρεπορτάζ Ερευνα Γεωργίου Αυγεροπούλου 02-12-2012 καθώς και την ιστοσελίδα της διεθνώς βραβευμένης εκπομπής Εξάντας και του γαλλικου κρατικού τηλεοπτικού διαύλουFrance 2). Οι κάτοικοι δικαίως διαμαρτύρονται για τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις. Αντί δε να ερευνηθεί το σκάνδαλο ακούεται ότι κάτοπιν μηνυτήριας αναφοράς του Δημάρχου Πάχτα που ως υπουργός υπέγραψε τη λεόντιο σε βάρος του δημοσίου σύμβαση ,θα ανατεθεί σε εφέτη ανακριτή η διερεύνηση της νομιμότητος των αντιδράσεων των κατοίκων. Εσχάτως δε εξ ‘αφορμής υποθέσεως εμπρησμού , κάτοικοι απάγονται από μασκοφόρα αστυνομικά όργανα και υποχρεώνονται δε σε δόση δείγματος DNA, .χωρίς να τους απαγγελθεί κατηγορία ,σύμφωνα με τις καταγγελίες του οικείου δικηγορικού συλλόγου(ίδετε Εφημερίδα Ελευθεροτυπία 23-02-2013 Ρεπορτάζ Σ.Αποστολάκη καθώς και Εφημερίδα των Συντακτών της αυτής ημέρας) . Προ των αυτονοητως διαπραττομένων υπό των αστυνομικών αρχών αδικημάτων -εάν έτσι έχουν τα πράγματα – (άρθρα 326 και 137Απαρ.3 ΠΚ ) η αρμόδια αρχή κωφεύει . Σημειούται δε ότι τη ανοχή ή και καθ’υποκατάστασιν της αστυνομίας κατά των κατοίκων χρησιμοποίειται ιδιωτική εταιρεία ασφαλείας ,τούτου συνιστώντος τον ορισμό της παρακρατικής δραστηριότητος .

    Δεδομένης μάλιστα της μονομέρειας που κρατεί στην ενημέρωση των πολιτών λόγω του καθεστώτος ιδιοκτησίας ΜΜΕ ,για το οποίο εφημερίδες της αλλοδαπής όπως ο Guardian μας παραλληλίζουν με την Κίνα και τη Ρωσία ληπτέα υπόψη είναι και δημοσιοεύματα της αλλοδαπής (ως λ.χ του πρακτορείου Reuters της 11.10.2012 περί σχέσεως εξαρτήσεως και υπέρογκης αμοιβής του διοικητού της Τραπέζης της Ελλάδος από την Πειραιώς ,η εκχώρηση της ΑΤΕ στην οποία,κατά αναπαραγωγή και υιοθέτηση σχετικού χαρακτηρισμού , υπό των αρθρογράφων Νικολάου Λεοντοπούλου και Στεφεν Γκρέι , καλείται ληστεία του αιώνος) .Τέλος δε συμφώνως προς πρόσφατη καταγγελία που απησχόλησε και το Κοινοβούλιο (ίδετε Εφημερίδα των Συντακτών 07-02-2013) δημοσιογράφος ο οποίος κατήγγειλε λαθρεμπόριο πετρελαίου από εταιρεία (Αegean Oil ) εδέχθη-κατά τον ισχυρισμό του – απειλητικά τηλεφωνήματα από τον ιδιοκτήτη της ως άνω εταιρείας. Εταιρεία δε κοινών συμφερόντων με την ως άνω ενδιαφέρεται να αγοράσει τον ΟΠΑΠ σε τιμή αντιστοιχούσα σε κέρδη 3 ετών του ως άνω οργανισμού !!!

    Θ) Η Εισαγγελία ως φρουρός του νόμου και των Δικαιωμάτων των πολιτών θα πρέπει παραχρήμα να παρεμβαίνει σε ύποπτες υποθέσεις ,μη υιοθετούσα τη θεωρία περί επιλογών που άπτονται της πολιτικής διαχείρισης και κείνται πέραν ή εκτός ποινικού δικαίου Άλλωστε πολιτικές επιλογές και αντιπαραθέσεις νοούνται επί υπάρξεως περισσοτέρων νομίμων επιλογών , με γνώμονα την επιλογή της προσφορότερης . Για όλα τα άλλα το λόγο έχει ο Εισαγγελεύς και μόνον αυτός . Μία τέτοια παρεμβατική δραστηριότητα θα λειτουργήσει ενθαρρυντικά για τους πολίτες και ενδέχεται να <> Να υπενθυμίσω δε ότι στην Αθηναϊκή Δημοκρατία ,την οποία όλοι επικαλουνται ως πρότυπο πολιτειακής συγκρότησης , η ενασχόληση με τα κοινά, λόγω του θεσμού της λογοδοσίας, συνεπήγετο μείζονες κινδύνους για την φυσική και πολλω δε μάλλον την πολιτική υπόσταση του φορέως αξιώματος και από αυτήν ακόμη τη συμμετοχή του σε πολεμική εκστρατεία ( ίδετε σχετ. το εισαγωγικό κεφάλαιο – ιστορική αναδρομή που περιέχεται στο έργο του Επιτίμου Εισαγγελέως Αρείου Πάγου κ.Π.Δημόπουλου υπό τον τίτλον <> β’εκδ 2004 )

    Ι) Μία τέτοια οπτική θα διασώσει τη χώρα και θα επιτρέψει και την ανάκτηση του δημοσίου πλούτου που εκποίηθηκε .Σε αντίθεση δε με τους ισχυρισμούς απάντων των Ελληνικών πολιτικών κομμάτων,αληθώς μοναδική οδός ανάκτησης εκποιηθέντων είναι η απόδειξη ότι οι σχετικές συμβάσεις υπήρξαν προιόν απιστίας , δωροδοκίας και εν γένει διαφθοράς κρατικών λειτουργών
    ΙΑ) Με δεδομένο ότι η λύση του δράματος σε περιπτώσεις όπως της χώρας μας επέρχεται δια της τιμωρίας των υπαιτίων , αυτή δεν πρέπει να βραδύνει ,διότι αν το σχέδιο ολοκληρωθεί με βάση και την εφαρμογή του σε άλλες χώρες ,ευχερώς δυναμεθα να προβλέψουμε τη μετατροπή της Ελλάδος σε χώρα υπό διαρκή ξένη επικυριαρχία και με ανύπαρκτη δημόσια υποδομή όπου θα ανθεί η πορνεία και το οργανωμένο έγκλημα κατα το πρότυπο κρατών της Βαλκανικής και της Πρώην Σοβιετικής Ένωσης κατά τη περίοδο μετά την πτώση του κομμουνισμού, οπότε η απόληξη είναι η αιματοχυσία .

    ΙΒ) Πρέπει να υπομνηστεί ότι η τήρηση του Συντάγματος επαφίεται στον Πατριωτισμό των Ελλήνων δικαιουμένων και υποχρεουμένων εις την δια παντός μέσου αντίστασιν έναντι οιουδήποτε επιχειρούντος την κατάλυσιν αυτού (άρθρο 120 παρ.4 Σ) Η αναφορά του Σ στον όρον <> εκφράζει το συνηθώς συμβαίνον ανταποκρίνεται δε στην ιστορική εμπειρία . Ισχύει επόμένως το ως άνω καθήκον επί πάσης και δια παντός τρόπου, ( αποπείρας) καταλύσεως , όπως τούτο άλλωστε προκύπτει και εκ της τυποποίησεως του οικείου εγκλήματος στον ποινικό νόμο . Μάλιστα παρά την ανελαστικότητα της προβλεπομένης ποινής ,μετ’ασφαλείας θα ηδύνατο τις να ισχυρισθεί ότι η εκ των έσω κατάλυση ,μείζονα ενέχει απαξία ,λόγω της θέσεως του υποκειμένου του εγκλήματος ως εγγυητού του πολιτεύματος αλλά και λόγω της -ένεκα ταύτης-μείζονος ευχέρειας προσβολής του έννομου αγαθού Πατριωτισμός σημαίνει προσέτι, να υποστούμε εν ανάγκη στερήσεις και δεινά μείζονα των σημερινών προς διάσωση της εθνικής αξιοπρέπειας και των δημοσίων αγαθών επί τη βάσει των οποίων η επόμενη γενεά θα προχωρήσει σε ανοικοδόμηση . Άλλωστε κατ ‘ουδενα λόγο δυνάμεθα να αναμένουμε σωτηρίαν από ευρισκομένους σε λίστες δεκαζομένων υπό αλλοδαπών πολυεθνικών εταιρειών πολιτικούς, (Βλ.Αναφορές Αικ .Τσακάλου σε Επιτροπή της Βουλής για τη Ζίμενς ,η οποία απαντώσα σε ερώτηση του Βουλευτή Αιβαλιώτη εδήλωσε ότι το πολλάκις αναφερόμενον στο ημερολογιόν της όνομα <> αντιστοιχεί στον γνωστο πολιτικό σχετ .Εφημερίδα Βήμα 23-4-2010 και Αυγή 24-04-2010Ωσαύτως οι σύναψαντες συμφωνία με τη γερμανική Εισαγγελία στο πλαίσιο των εν Γερμανία ισχυουσών δικονομικών συμφωνίων -διευθετήσεων κκ.Κουτσενρόιτερ και Σίκατσεκ-κατηγορουμενοι για την υπόθεση Ζίμενς – ρητώς ομολόγησαν ότι εδωροδοκήθησαν Έλληνες Υπουργοί και αξιωματούχοι με ιδιαιτέρα αναφορά στους σχετιζομένους με την διοργάνωση και ασφάλεια των Ολυμπιακών Αγώνων .Καθόλη δε την επίμαχη περίοδο Υπουργός αρμόδιος για τους Ολυμπιακούς ;Αγώνες ήτο ο δεύτερος των νυν συγκυβερνώντων Βενιζέλος. Iδετε πληθώρα άρθρων και ερευνών Αριστέας Μπουγάτσου στον ιστοτόπο της Εφημερίδας Ελευθεροτυπία ), οίτινες είναι δεκτικοί εκβιάσεων και λοιπών πιέσεων .

    ΙΓ) Επιλογικώς επιθυμώ ως έκφραση σεβασμού να αφιερώσω το παρον σημείωμα στους πειθαρχικώς διωκομένους εισαγγελείς κκ. Πενταγιώτη και Μαρσιώνη οι οποίοι διώκονται διότι εξέφρασαν επωνύμως και ελευθέρως το πατριωτικό τους φρόνημα
    Η πολιτική ουδετερότητα του δικαστή που ασφαλως αποτελεί προαπαιτούμενο της ορθής ενασκήσεως των καθηκόντων του ,όχι μόνον δεν θίγεται αλλά τουναντίον υπηρετείται δια της σθεναράς λόγω και έργω αντιστάσεως στην παραβίαση του Συντάγματος . Άλλωστε οι δικαστικοί λειτουργοί είναι -μετά τον Κυρίαρχο Λαό – οι μόνοι τους οποίους το Σύνταγμα ρητώς αναγορεύει σε εγγυητές της ισχύος και τηρησής του(άρθρα 87 παρ.2 και 93 παρ.4 Σ ) και οι μόνοι εκ των φορέων των τριών κρατικών λειτουργιών που αντλούν τη νομιμοποίησή τους απευθείας εκ του Συντάγματος ,άνευ εκλογής υφ’ ετέρου οργάνου ή μετ’αυτού συμπράξεως(τη εξαιρέσει της συμπράξεως μετά λαϊκών μελών στα μικτά ορκωτά Δικαστήρια) Είναι δε δίδαγμα της κοινής πείρας ότι όσοι δημόσιοι λειτουργοί δεν διστάζουν να εκφράζουν επωνύμως και ευθαρσώς τις απόψεις τους είναι κατά τεκμήριο επαρκείς και ιδίως έντιμοι , καθ’οτι οι ανεπαρκείς ή/και διεφθαρμένοι είτε σιωπούν , φοβούμενοι τον έλεγχο, είτε και επικροτούν τα κακώς κείμενα αναζητώντας παντοειδή στηρίγματα

    http://dikastis.blogspot.gr/2013/03/blog-post_2.html

  35. Pingback: Το έλλειμμα του 2009… | Αληθές ή ...Άληθες;

  36. Η ΒΑΣΙΚΗ ΑΙΤΙΑ ΤΟΥ ΚΑΚΟΥ

    Η Βασική αιτία του Κακού, η Μεγαλύτερη Εξαπάτηση, η Εθνική μας Τραγωδία
    & η Πολιτική μας Ξεφτίλα είναι η ατιμωρησία των πολιτικών

  37. Νεο αίτημα άμεσης διερεύνησης δικογραφιών εσχάτης προδοσίας από την τακτική δικαιοσύνη

    Προς: Πρωθυπουργό της Ελλάδας και (εν ταυτώ) Πρόεδρο του Αρείου Πάγου

    Κοιν/ση: Πρόεδρο της Βουλής

    2 Σεπτεμβρίου 2015

    Θέμα: Ο ΚΑΤΑΚΤΗΜΕΝΟΣ ΝΟΜΙΚΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΑΝΑΜΕΝΕΙ ΤΗΝ ΥΠΕΥΘΥΝΟΤΗΤΑ ΤΗΝ ΑΡΜΟΔΙΑ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ ΚΑΙ ΤΗ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ ΚΑΙ (ΕΝ ΤΑΥΤΩ) ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ, ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΜΕΣΟ (ΑΜΕΛΛΗΤΙ) ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΟ ΚΑΙ ΔΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΠΑΡΑΜΕΡΙΣΜΟ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 86Σ ΚΑΙ ΤΗΝ ΔΙΕΡΕΥΝΗΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΩΝ ΚΑΙ ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΩΝ ΕΣΧΑΤΗΣ ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΑΚΤΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ.

    Κυρία Πρωθυπουργέ και εν ταυτώ Πρόεδρε του Αρείου Πάγου. Παρακαλώ, δεδομένου ότι πέραν των αδιαμφισβήτητων (εν ταυτώ) αρμοδιοτήτων Υμών, ακόμα και οι ευρωπαίοι εταίροι καθώς και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θεωρούν σύμφωνα με το πρώτο συνημμένο “ουσιώδες” το έργο που έχετε αναλάβει, παρακαλώ απαντήστε στις προς Υμάς παραινέσεις (*) του προέδρου της Κομισιόν Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ, όπως επιβάλλει ο κατακτημένος νομικός πολιτισμός που περιγράφεται στο Θέμα πιο πάνω (και εξηγείται από το δεύτερο συνημμένο).

    Θεωρώ ότι η Πρόεδρος της Βουλής κυρία Ζωή Κωνσταντοπούλου, η οποία έχει δηλώσει (τρίτο συνημμένο) πως “Η Βουλή δεν μπορεί να λειτουργεί ως πλυντήριο σκανδάλων και νεκροταφείο ποινικών δικογραφιών” πέραν της “ΜΑΥΡΗΣ ΒΙΒΛΟΥ ΤΗΣ ΝΤΡΟΠΗΣ“ (** από τέταρτο συνημμένο), θα διευκολύνει με τον πλέον αποτελεσματικό τρόπο για την διεκπεραίωση των σχετικών αρμοδιοτήτων και υποχρεώσεων Υμών.

    (*) … οι ευρωπαίοι εταίροι καθώς και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θεωρεί ουσιώδες να υπάρξει πλήρης στήριξη του προγράμματος…κλπ.

    (**) Το πραγματικό πρόσωπο της Κυβέρνησης Σαμαρά, μέσα από τις καταγεγραμμένες πράξεις μετ ατροπής της κοινοβουλευτικής λειτουργίας σε μηχανισμό ξεπλύματος σκανδάλων. Οι χαριστικές ρυθμίσεις για εταιρίες -διαφθορείς (Siemens, HDW, Thyss enKrupp). Οι τροπολογίες -ντροπολογίες αμνήστευσης, ασυλίας και ατιμωρησίας «ημετ έρων», εαυτώ ν και αλλήλων. Η επιβράβευση μιζαδόρων και διαφθορέων. Οι γενναιόδωρες φορολογικές ελαφρύνσεις και διευκολύνσεις στους ισχυρούς , την ώρα της εξουθενωτικής φορολογικής επίθεσης στους αδυνάμους. Ο ενταφιασμός δεκάδων ποινικών δικογραφιών κατά Υπουργών και Πρωθυπουργών των μνημονιακών κυβερνήσεων. Οι σκανδαλώδεις μεθοδεύσεις εκποίησης της δημόσιας περιουσίας μέσω του ΤΑΙΠΕΔ . Τα δώρα στους στυλοβάτες των Μνημονίων.

    Γεώργιος Γρυμπογιάννης

    ΣΥΝΗΜΜΕΝΑ

    1. ΑΝΑΦΟΡΑ-ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΓΚΑΙΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ ΤΗΝ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ ΑΜΕΣΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΟΥ ΚΑΙ ΔΙΚΟΝΟΜΙΚΟΥ ΠΑΡΑΜΕΡΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 86Σ

    2. Γιούνκερ προς Θάνου: Απαραίτητη η πλήρης στήριξη του προγράμματος

    3. Κωνσταντοπούλου: Η Βουλή δεν μπορεί να λειτουργεί ως “νεκροταφείο” ποινικών δικογραφιών

    4. ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ Η ΜΑΥΡΗ ΒΙΒΛΟΣ ΤΗΣ ΝΤΡΟΠΗΣ.pdf

    ΣΧΕΤΙΚΑ:

    «Εξαφανίστηκαν» στη Βουλή τέσσερις δικογραφίες- φωτιά-για εξοπλιστικά από τη χώρα του Σόϊμπλε (ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, Πέμπτη 3 Σεπτεμβρίου 2015)

    ΕΣΧΑΤΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ

    22 Δεκεμβρίου 2013 Η ασυλία καλά κρατεί με τις υποθέσεις να διαγράφονται Σε σύνολο 130 δικογραφιών που έχουν διαβιβαστεί από τη Δικαιοσύνη στο Κοινοβούλιο για ποινικά αδικήματα πρώην και νυν μελών της κυβέρνησης από το 2010 μέχρι σήμερα, 41 έχουν ήδη παραγραφεί, ενώ οι υπόλοιπες βρίσκονται κλειδωμένες σε κάποιο συρτάρι, περιμένοντας την παραγραφή τους… Δεν είναι μόνον ο νόμος περί ευθύνης υπουργών που λειτουργεί ως μηχανισμός ποινικής προστασίας των πολιτικών και εργαλείο ατιμωρησίας. Ο δρόμος που μπορεί να τους εξασφαλίσει την ασυλία και το ακαταδίωκτο περνά και μέσα από τη Βουλή κλπ κλπ

    23 Ιανουαριου 2014 – ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΘΗΚΕ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ ΓΙΑ ΕΣΧΑΤΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΚΑΤΑ ΤΩΝ 173 ΒΟΥΛΕΥΤΩΝ ΠΟΥ ΥΠΕΡΨΗΦΙΣΑΝ ΤΟ Α’ ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΤΟΝ ΜΑΪΟ 2010

    Παρακαλώ διαδώστε: Η ΕΣΧΑΤΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΣΤΗΝ ΤΑΚΤΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ;

    Η «ατιμωρησία» μεγαλύτερος φόβος των Ελλήνων… Σύμφωνα με έρευνα, η συντριπτική πλειονότητα των ερωτηθέντων (91,7%) εξέφρασε φόβο για την έλλειψη δικαιοσύνης, ακολουθούν η ανεργία ( 84,4%), η φτώχεια ( 83,6%) η εγκληματικότητα (82,6%) και η αρρώστια ( 81,4%)…..

    Εθνικοί μειοδότες ζημίωσαν τη χώρα τουλάχιστον 1.000 δις ευρώ

    ΥΠΕΝΘΥΜΙΣΗ

    (ενόψει και των εθνικών βουλευτικών εκλογών)

    Βασει του Συντάγματος (αρθ.5.1), δικαίωμα συμμετοχής στην κοινωνική, οικονομική και ΠΟΛΙΤΙΚΗ ζωή της Χώρας, έχουν μόνο όσοι δεν προσβάλλουν τα δικαιώματα των άλλων και δεν παραβιάζουν το Σύνταγμα ή τα χρηστά ήθη. Λογω της ατιμωρησιάς όμως, την οποία ατιμωρησία προκαλεί η μη παρέμβαση της δικαιοσύνης σε υποθέσεις στις οποίες εμπλέκονται Έλληνες πολίτες που κατέχουν η κατείχαν “υψηλά πόστα”, κυρίως στη πολιτική ζωή της Ελλάδας, συμμετέχουν (επί των πλείστων) ακριβώς εκείνοι που δεν έχουν το δικαίωμα.

    ΑΝΑΜΕΣΑ ΤΟΥΣ ΒΕΒΑΙΑ ΚΑΙ ΕΚΕΙΝΟΙ ΠΟΥ ΥΠΟ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΗΣ ΑΣΥΛΙΑΣ ΤΟΥΣ, ΠΑΡΑΙΤΗΘΗΚΑΝ ΜΕ ΤΟ ΕΤΣΙ ΘΕΛΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΣΥΛΙΑ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ !

    ενδεικτικά:

    ΣYΜΒΑΣΗ ΔΑΝΕΙΑΚΗΣ ΔΙΕΥΚΟΛΥΝΣΗΣ 8 ΜΑΪΟΥ 2010,

    άρθ 14 ΕΦΑΡΜΟΣΤΕΟ ΔΙΚΑΙΟ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ

    ….. παρ. 5 Με την παρούσα ο Δανειολήπτης αμετάκλητα και άνευ όρων παραιτείται από κάθε ασυλία που έχει ή πρόκειται να αποκτήσει, όσον αφορά τον ίδιο ή τα περιουσιακά του στοιχεία, από νομικές διαδικασίες σε σχέση με την παρούσα Σύμβαση, περιλαμβανομένων, χωρίς περιορισμούς, της ασυλίας όσον αφορά την άσκηση αγωγής, δικαστική απόφαση ή άλλη διαταγή, κατάσχεση, αναστολή εκτέλεσης δικαστικής απόφασης ή προσωρινή διαταγή, και όσον αφορά την εκτέλεση και επιβολή κατά των περιουσιακών στοιχείων του στο βαθμό που δεν το απαγορεύει αναγκαστικός νόμος».

    Γιώργος Κασιμάτης: Όταν διάβασα την δανειακή σύμβαση νόμισα ότι κάτι έπαθε το μυαλό μου

  38. Eπιστολή της πρόεδρου του ΑΠ προς τους Προέδρους των Ανωτάτων Δικαστηρίων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

    ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ :

    ΑΡΕΙΟΣ ΠΑΓΟΣ ΠΡΟΕΔΡΟΣ
    COUR DE CASSATION SUPREME COURT
    PRESIDENT ATHENES, GRECE ATHENS, GREECE

    Αθήνα, 9-7-2015

    Αξιότιμε κ. Πρόεδρε


    Οι ́Ελληνες δεν ζητούν να μην πληρωθεί το χρέος του ελληνικού Κράτους, για τη δημιουργία του οποίου βεβαίως οι ίδιοι ουδεμία ευθύνη φέρουν, αφού αυτό (το χρέος) οφείλεται αφενός μεν στην κακοδιαχείριση του δημοσίου χρήματος από τις Κυβερνήσεις, αφετέρου δε στην εσφαλμένη οικονομική πολιτική η οποία εφαρμόστηκε τα τελευταία πέντε χρόνια, με βάση τα μνημόνια που επιβλήθηκαν από την Τρόικα και τα οποία αποδείχθηκαν ανεπιτυχή, αφού οδήγησαν σε μεγαλύτερη ύφεση, σε ανεργία και σε φτωχοποίηση μεγάλου μέρους του ελληνικού λαού.

    Με εκτίμηση
    Βασιλική Θάνου – Χριστοφίλου Πρόεδρος Αρείου Πάγου

    French

    English

    Στις 27 Αυγούστου 2015, η κυρία Θάνου-Χριστοφίλου έγινε πρωθυπουργός.

  39. Καταγγελία της Κίνησης Πολιτών για Απόδοση Πολιτικής Δικαιοσύνης και Εφαρμογής του Συντάγματος
    06/12/2011
    Γράφει ο Παναγιώτης Μιλτιάδους*

    Ζητώ/ούμε να μην αποσταλεί αμελλητί στην Βουλή, διότι υποστηρίζω/ουμε έντονα ότι αφορά μόνο την Δικαστική ανεξάρτητη λειτουργία και αρχή, η οποία πρέπει να αποφανθεί, και όχι την Βουλή και τους Βουλευτές οι οποίοι ευθύνονται εκ πρώτης για την συμφεροντολογική ψήφιση τέτοιου άρθρου.

    Έντονη παράκληση όπως σε κάθε στάδιο της δικαστικής διαδικασίας με ενημερώνετε.

    Καταγγελία με παράκληση Κατεπείγουσας Εξέτασης από την Εισαγγελία Αθηνών ή και άλλο ειδικό Δικαστήριο, ούτως ώστε να επανέλθει η σωστή λειτουργία του Συντάγματος η οποία παραβιάζεται βάναυσα και κατά βάση, διαχωρίζοντας σε προνομιούχους και μη τους Έλληνες πολίτες.

    Θέμα : Ο νόμος περί Ευθύνης Υπουργών, είναι Άκυρος εξ υπαρχής και συνεπώς το άρθρο 86 του Ελληνικού Συντάγματος, και βάσει του Άρθρου 111 δεν ίσχυσε ποτέ, και το οποίο όλο θέμα οδηγεί και εκθέτει την ανεξάρτητη Δικαστική Εξουσία οδηγώντας την σε συνδιαλλαγή με την Πολιτική Εξουσία, αλλά και Ακυρώνοντας συγχρόνως λόγω της σοβαρότητάς της, Ολόκληρο το Ελληνικό Σύνταγμα και την εφαρμογή του, και τοιουτοτρόπως παραμερίζει την Δικαστική Εξουσία η οποία κατά την έντονη άποψη αρκετών νομομαθών πολιτών δεν είναι ΔΙΚΑΙΟ να εφαρμόζεται επιλεκτικά και μόνο σε ορισμένους πολίτες και μόνο, διότι εναντιώνεται στην ΒΑΣΗ του ελληνικού συντάγματος, που με το άρθρο 110 αναφέρει τα άρθρα που δεν επιδέχονται καμίας αναθεώρησης, είναι απαραβίαστα και υπεράνω όλων των άλλων άρθρων που δύνανται να αναθεωρηθούν.

    Επίσης οποιοδήποτε άρθρο του συντάγματος αναφέρεται προστατευτικά και κάνει σαφέστατη ΔΙΑΚΡΙΣΗ μεταξύ των πολιτών, τοποθετώντας τους Βουλευτές στο απυρόβλητο και δίνοντάς τους σαφέστατη, και διάκριση και τίτλο ευγενείας «βουλευτής», όπως τα 61 και 62 άρθρα, ή και άλλα, είναι άκυρα εξ υπαρχής βάσει του 111 άρθρου και επειδή δεν συμφωνούν με την Βάση του συντάγματος και τις αρχές της, όπως ορίζει το άρθρο 110 του συντάγματος που αναφέρεται στα άρθρα τα οποία είναι ΜΗ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΙΜΑ και συνεπώς είναι ΑΝΩΤΕΡΑ και υπερέχουν νομικής ισχύς έναντι εκείνων των άρθρων τα οποία σε κάθε αναθεωρητική Βουλή μπορούν να αφαιρεθούν- διαγραφούν ή να διαφοροποιηθούν, ακόμη.

    Συνεπώς κάθε άρθρο το οποίο προστίθεται σε κάθε αναθεωρητική Βουλή θα πρέπει να συμβαδίζει, να συμφωνεί με κάποιες αρχές, δεν μπορεί η βουλή και οι Βουλευτές να νομοθετούν κάποιο ή κάποια άρθρα τα οποία να τους βολεύουν και να τα ενσωματώνουν στο σύνταγμα.

    Για αυτόν τον σοβαρότατο λόγο ο αρχικός νομοθέτης του ελληνικού συντάγματος καθορίζει και τις βασικές αρχές πάνω στις οποίες θα πρέπει να συμφωνεί κάθε άλλο άρθρο το οποίο προστίθεται ή υπάρχει ήδη.

    Αυτές οι βασικές αρχές είναι απαραβίαστες και δεν επιδέχονται αλλαγής ή διαγραφής από το σύνταγμα και δεν αναθεωρούνται σε αναθεωρητικές συνεδριάσεις της Βουλής και αυτές οι βασικές αρχές αναφέρονται στο άρθρο 110.

    Συνεπώς όποιο άρθρο, είτε υπάρχει ήδη, είτε ψηφίζεται επειδή βολεύει τους βουλευτές, υπουργούς, πρωθυπουργό,

    Απλούστατα δεν ισχύει, ούτε ίσχυσε ποτέ, βάσει του 111 άρθρου.

    Κυρία/ε Εισαγγελέα,

    Δυστυχώς εδώ και καιρό ακούω αλλά και γνωρίζω για σωρεία και κατ΄ εξακολούθηση κακουργηματικών πράξεων της Ελληνικής Πολιτικής Ηγεσίας με άμεση και αρνητικότατη, πολύπλευρης μορφής επίπτωση στους Έλληνες πολίτες, στην Ελλάδα, στην ιστορία μας, και στις νέες γενεές, και οι οποίες είναι και αντισυνταγματικές. Η ανεξάρτητη, βάσει του άρθρου 26 του Συντάγματος Δικαστική Εξουσία συμπλέουσα με την πολιτική εξουσία καλύπτει και δίνει άλλοθι αλλά και συναυτουργεί και παρανομεί και συνωμοτεί με την πολιτική εξουσία, παραβιάζοντας ασύστολα το Ελληνικό Σύνταγμα εφόσον δεν επεμβαίνει να προστατέψει και το εφαρμόσει σωστά.

    Κυρία / ε Εισαγγελέα δεν είναι δυνατό το Σύνταγμα να εφαρμόζεται στην συντριπτική πλειοψηφία του ελληνικού λαού και σε ελάχιστους Έλληνες πολίτες να μην εφαρμόζεται με την δικαιολογία του άρθρου 86, ή του 61, 62, και η δικαστική εξουσία να ανέχεται και αποδέχεται αυτή την ενέργεια. Ή λειτουργεί και εφαρμόζεται, για όλους ανεξαιρέτως τους Έλληνες πολίτες , ή δεν λειτουργεί, δεν υπάρχει σύνταγμα και κανόνες λειτουργίας της ελληνικής κοινωνίας.

    Διαμαρτύρομαι έντονα να συλλαμβάνονται επί παραδείγματι νεαροί οδηγούμενοι στο αυτόφωρο για δίπλωμα οδήγησης ή να οδηγούνται στη φυλακή νεαροί επειδή βρέθηκαν με σφενδόνη και σουγιά και με ελάχιστα πιθανολογούμενα στοιχεία.

    Είναι σοβαρά πράγματα αυτά.

    Σας ζητώ, σας ζητά όλη η ελληνική κοινωνία να αρθείτε στο ύψος των περιστάσεων, και να επιδιορθώσετε άμεσα την σωστή λειτουργία του ελληνικού συντάγματος, για να αποφύγουμε πιθανές, πολύ κακές κοινωνικές επιπτώσεις και αντιδράσεις.

    Σας υποβάλλω και έντονα υποστηρίζω και καταγγέλλω τα εξής:

    1. Βάσει του 26 άρθρου του Ελληνικού Συντάγματος η Βουλή και οι Βουλευτές που την απαρτίζουν ασχολούνται ΜΟΝΟ με την δημιουργία ( γράψιμο, εξέταση και διαβούλευση μεταξύ των Βουλευτών, και τελική ψήφιση) νομοσχεδίων , διατάξεων νόμου ή διοικητικής πράξεως με κανονιστικό χαρακτήρα.
    ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΚΑΜΙΑΝ ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΔΙΚΑΣΤΙΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ η οποία είναι τελείως Ανεξάρτητη από τις άλλες δύο την Νομοθετική (Βουλή και Πρόεδρος της Δημοκρατίας) και Εκτελεστική ( Πρωθυπουργός και Κυβέρνηση). Θα έπρεπε δε, κάθε τέτοια ενέργεια της βουλής να εξετάζεται πριν την ψήφιση της και να ελέγχεται εάν είναι σύμφωνη με το Σύνταγμα από την Δικαστική Εξουσία.

    2. Όπως σαφώς θα γνωρίζεται και βάσει του 25 άρθρου του συντάγματος , του 120 άρθρου παρ. 2 και 3 , του 111 άρθρου, του άρθρου 82 παρ. 1, και 3 , άρθρου 78 παρ. 2, άρθρου 4 παρ.5, του άρθρου 7 παρ. 2 , αλλά και άλλων ο πρωθυπουργός οφείλει να τηρεί πρώτος και με παραδειγματισμό και ευλάβεια το Σύνταγμα, αλλά επίσης και οι τρείς ανεξάρτητες εξουσίες κατά το 26 άρθρο.

    3. Βάσει του 110 άρθρου που θεωρείται το κλειδί της όλης υπόθεσης, καθορίζονται ποια άρθρα του συντάγματος δεν αναθεωρούνται σε αναθεωρητική βουλή και άρα συγχρόνως υπερτερούν όλων των άλλων άρθρων τα οποία για να ισχύσουν θα πρέπει να εναρμονίζονται και συμφωνούν με τις αρχές των άρθρων αυτών δηλαδή την ΒΑΣΗ του Συντάγματος. Στη συγκεκριμένη περίπτωση του άρθρου 86 και 61, 62 θα πρέπει να συμφωνούν με το σύνταγμα, δηλαδή με τα βασικά άρθρα που είναι μη αναθεωρήσιμα, δηλαδή τα καθοριζόμενα από το 110 άρθρο. Στα μη αναθεωρήσιμα άρθρα είναι και το άρθρο 4 παράγραφοι 1, 4 και 7 και υποχρεωτικά ότι άρθρο ψηφίζεται από τους βουλευτές θα πρέπει να συμφωνεί εκτός των άλλων άρθρων του 110, των βασικών δηλαδή, και με το συγκεκριμένο. Δηλαδή πρέπει να στηρίζεται στο ότι 1. Όλοι οι Έλληνες είναι ίσοι ενώπιον του νόμου και 2. Ότι τίτλοι ευγενείας ή διάκρισης ούτε απονέμονται ούτε αναγνωρίζονται σε Έλληνες πολίτες.
    Ακόμη και ο πρωθυπουργός, ο πρόεδρος της Δημοκρατίας, είναι ίσοι με έναν έκαστο πολίτη και έναντι οποιουδήποτε Νόμου.

    Επίσης ένα από τα βασικά άρθρα του συντάγματος είναι και το άρθρο 5 παρ. 1 καταπέλτης μαζί με το προηγούμενο 4, και καθορίζουν άμεσα και βάσει του 111 άρθρου ότι ποτέ δεν ίσχυσε το άρθρο 86.

    Στο άρθρο 86 η λέξη κλειδί είναι η λέξη – Δίωξη – αλλά ακολουθούν και οι λέξεις, ανάκριση, προανάκριση, προκαταρτική εξέταση, αδικήματα. Αυτές οι λέξεις αλλά και οι ενέργειες, ακολουθούν και είναι εργασίες της Δικαστικής εξουσίας που συνεργάζεται με την αστυνομία. Η βουλή δεν συμβαδίζει με αυτές τις λέξεις και ενέργειες.
    — Έντιμε κ/ε, κ/α Εισαγγελέα , αρμοδιότητα για να αποφασίσει και να ασκήσει οποιανδήποτε δίωξη εναντίον οποιουδήποτε πολίτη συμπεριλαμβανομένων και πρωθυπουργού , υπουργών, ή βουλευτών, την έχουν οι εισαγγελείς και η δικαστική εξουσία.

    Το κατασκεύασμα αυτό το έκαναν οι ίδιοι και με ΔΟΛΟ για να είναι ελεύθεροι και άνετοι να κάνουν ότι θέλουν χωρίς να δύναται;;; η δικαστική εξουσία να τους ακουμπήσει. Κύριε/α εισαγγελέα τότε ο κάθε έλληνας , δολοφόνος, εκβιαστής, απατεώνας, κ.ά. να αποφασίζει αυτός ή η οικογένεια του, εάν θα ασχοληθεί μαζί του η δικαιοσύνη και η αστυνομία. Έλεος πλέον . Νομίζουν ότι είμαστε αγράμματοι, ή κατωτέρας αντίληψης.
    Δεν γίνεται οι ίδιοι να αποφασίζουν για τους εαυτούς τους. Είναι παράλογο , αντισυνταγματικό και δεν το ανέχομαι ούτε το ανεχόμαστε.

    Ζητούμε την ΑΜΕΣΗ παρέμβαση της Δικαιοσύνης για να αποκαταστήσει την αδικία αυτή που είναι εις βάρος όλων των Ελλήνων και διακρίνει ελάχιστους οι οποίοι εκτός των άλλων καλυπτόμενοι πίσω από την ανέχεια ή την παράνομη συμφωνία με την δικαστική εξουσία( προφανώς ορισμένους από την δικαστική ηγεσία, διορισμένοι από την πολιτική εξουσία) πράττουν εκ του ασφαλούς για ιδιοτελείς ακόμη λόγους ή άλλους, γνωρίζοντας ότι είναι ασφαλείς.
    Ζητώ και ζητούμε την Κατεπείγουσα και με άμεση προτεραιότητα εξέταση της αντισυνταγματικότητας του άρθρου 86, και 61, 62 , και την λήξει της σοβαρής αυτής παραβίασης του ελληνικού συντάγματος που έχει προφανείς και άμεσες σοβαρότατες επιπτώσεις στην ελληνική κοινωνία και στην Ελλάδα και δίνει αλλά και καλύπτει σοβαρότατες κακουργηματικές πράξεις της πολιτικής ηγεσίας, εκπορευόμενες από την αδικία αυτή.

    Κάτω από τις συγκεκριμένες κοινωνικοπολιτικές εξελίξεις και βασανισμό της ελληνικής κοινωνίας και με τεράστια λύπη, αγωνία, θυμό, αγωνιστικό ελληνικό φρόνημα , σας καλούμε να αρθείτε στο ύψος των περιστάσεων και ως ο προτελευταίος πυλώνας αντίστασης πριν τα σώματα ασφαλείας, να υψώσετε το ανάστημα σας και να εκτελέσετε πολύ απλά το Ελληνικό σύνταγμα στο οποίο και ορκιστήκατε να υπηρετείτε ΑΔΕΚΑΣΤΑ.

    Ακυρώστε και ξεσκεπάστε την παρανομία του άρθρου 86, 61, 62 του συντάγματος. Άμεσα.

    Όσο γρηγορότερα και με κατεπείγουσα δικαστική διαδικασία ενεργήσετε , τόσο γρήγορα θα βοηθήσετε τα μέγιστα για να επανέλθει η ψυχοκοινωνικοπολιτική κατάσταση στη χώρα μας και η ομαλότερη λειτουργία του ελληνικού συντάγματος.

    Η ευθύνη της Δικαστικής εξουσίας είναι τεράστια και πρωταρχικής σημασίας.

    *Εκπρόσωπος της Κίνησης Πολιτών για Απόδοση
    Πολιτικής Δικαιοσύνης και Εφαρμογής του Συντάγματος

    (Καταγγελία προς πάντα αρμόδιο εισαγγελέα)

    http://www.miltiadis-dental.gr
    e-mail: pmiltiadousgr@gmail.com

    http://www.elzoni.gr/html/ent/320/ent.16320.asp

  40. Από το 2009 έως σήμερα 136 δικογραφίες διαβιβάστηκαν στη Βουλή με βάση τον νόμο περί ευθύνης υπουργών. Διαβάστε αναλυτικά τις υποθέσεις
    news247

    Ιανουάριος 13 2014 12:01

    Η παραπομπή του πρώην υπουργού Οικονομικών Γιώργου Παπακωνσταντίνου, στο ειδικό δικαστήριο θα είναι η δεύτερη μεταπολιτευτικά, καθώς είχε προηγηθεί η παραπομπή υπουργών για την υπόθεση Κοσκωτά, στις αρχές της δεκαετίας του 1990.

    Σύμφωνα πάντως, με στοιχεία που διαβιβάστηκαν στη Βουλή από τον υπουργό Δικαιοσύνης Χαράλαμπο Αθανασίου, από το 2009 έως σήμερα, έχουν διαβιβαστεί στη Βουλή 136 δικογραφίες με βάση το άρθρο 86 του Συντάγματος και το Ν. 3126/2003 «Ποινική ευθύνη Υπουργών».

    Τα στοιχεία διαβιβάστηκαν, από τον υπουργό Δικαιοσύνης, στο πλαίσιο του κοινοβουλευτικού ελέγχου μετά από ερώτηση και αίτηση κατάθεσης εγγράφων που είχε καταθέσει η βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Ζωή Κωνσταντοπούλου.
    Η βουλευτής είχε επισημάνει ότι «ενώ έχουν διαβιβασθεί στη Βουλή δεκάδες δικογραφίες που αφορούν την ποινική ευθύνη των υπουργών, αυτές στοιβάζονται στα συρτάρια της Διεύθυνσης Νομοθετικού Έργου», ότι «είναι ελλιπέστατη έως ανύπαρκτη η ενημέρωση των βουλευτών και των κομμάτων σχετικά με τις διαβιβασθείσες στη Βουλή δικογραφίες» και ακόμη ότι «η ενημέρωση του Σώματος γίνεται με τηλεγραφικές ανακοινώσεις σε συνεδριάσεις της Ολομέλειας, κατά τις οποίες μπορεί να παρίσταται ελάχιστος αριθμός βουλευτών, ακόμη και κατά τις μεταμεσονύχτιες ώρες».

    Αν και η κ. Κωνσταντοπούλου επισημαίνει στο κείμενο της ερώτησής της ότι η Βουλή είναι και η μόνη αρμόδια για την άσκηση δίωξης κατά όσων διατελούν ή διετέλεσαν μέλη της κυβέρνησης ή υφυπουργοί, για ποινικά αδικήματα που τέλεσαν κατά την άσκηση των καθηκόντων τους, υπογραμμίζει ότι «η ποινική αξίωση της Πολιτείας, η υποχρέωση διασφάλισης του Δημοσίου Συμφέροντος και η αυτονόητη αξίωση λογοδοσίας των ασκούντων την εκτελεστική εξουσία, απαιτούν την ενεργοποίηση της Βουλής ως προς την δικαστικής φύσεως αρμοδιότητα που της παρέχει το Σύνταγμα».
    Στο απαντητικό του έγγραφο ο υπουργός Δικαιοσύνης Χαράλαμπος Αθανασίου επισημαίνει, ως προς τη διαδικασία διαβίβασης δικογραφιών στη Βουλή σύμφωνα με το άρθρο 86 του Συντάγματος και τον Ν. 3126/2003 «ποινική ευθύνη υπουργών», ότι «από την εισαγγελία του Αρείου Πάγου αποστέλλεται η σχετική ποινική δικογραφία στον υπουργό Δικαιοσύνης απ΄ όπου και διαβιβάζεται στον Πρόεδρο της Βουλής.
    Η διαβίβαση της δικογραφίας από τον υπουργό Δικαιοσύνης αποτελεί τυπική διαδικασία και διενεργείται χωρίς να ελέγχεται το περιεχόμενό της, σύμφωνα με το άρθρο 62 του Συντάγματος και του σχετικού νόμου περί ευθύνης υπουργών που εφαρμόζονται κατά περίπτωση».

    Ο κ. Αθανασίου στο έγγραφό του παραθέτει πίνακα στον οποίο διαλαμβάνονται οι αριθμοί πρωτοκόλλου όλων των διαβιβαστικών προς τη Βουλή εγγράφων του υπουργείου Δικαιοσύνης, τα οποία αφορούν δικογραφίες προσώπων που διατελούν ή διατέλεσαν μέλη της κυβέρνησης από το 2009 έως σήμερα. Διαβιβάζει επίσης και αντίγραφα των 136 διαβιβαστικών εγγράφων.

    Πρέπει στο σημείο αυτό να επισημανθεί ότι βάσει του άρθρου 86 του Συντάγματος «μόνο η Βουλή έχει την αρμοδιότητα να ασκεί δίωξη κατά όσων διατελούν ή διετέλεσαν μέλη της κυβέρνησης ή υφυπουργοί για ποινικά αδικήματα που τέλεσαν κατά την άσκηση των καθηκόντων τους» και ότι «πρόταση άσκησης δίωξης υποβάλλεται από τριάντα τουλάχιστον βουλευτές» και «η Βουλή, με απόφασή της που λαμβάνεται με την απόλυτη πλειοψηφία του όλου αριθμού των βουλευτών, συγκροτεί ειδική κοινοβουλευτική επιτροπή για τη διενέργεια προκαταρκτικής εξέτασης, διαφορετικά η πρόταση απορρίπτεται ως προδήλως αβάσιμη».
    Υπέρ της αλλαγής του νόμου περί ευθύνης υπουργών έχουν κατά καιρούς ταχθεί τα κόμματα και ο δικαστικός κόσμος.

    ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ Ο ΠΙΝΑΚΑΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΡΙΘΜΟΥΣ ΤΩΝ 136 ΔΙΑΒΙΒΑΣΤΙΚΩΝ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΩΝ.

    http://news247.gr/eidiseis/politiki/atimwrhsias-to-anagnwsma-apo-toys-136-ypoyrgous-poy-h-dikografia-toys-eftase-sth-voylh-parapemfthhke-mono-o-papakwnstantinoy.2593078.html

  41. Ζωή Κωνσταντοπούλου: «Οι υπαίτιοι για τα Μνημόνια πρέπει να λογοδοτήσουν σε Μεικτά Ορκωτά Δικαστήρια»

    16/06/2016

    Απόσπασμα

    Αναφέρθηκε στα Μνημόνια, υπογραμμίζοντας ότι “συνιστούν εσχάτη προδοσία και έγκλημα κατά της ανθρωπότητας, για το οποίο υπάρχουν υπεύθυνοι και υπαίτιοι, που πρέπει να λογοδοτήσουν στη Δικαιοσύνη, όπως προβλέπει το Σύνταγμα, σε δικαστήρια με λαϊκή συμμετοχή, σε Μεικτά Ορκωτά Δικαστήρια, που εγγυώνται την αντικειμενική και αναλογική απόδοση ευθυνών”.

    Μίλησε για το θράσος όσων σήμερα ως Αξιωματική και Ελάσσων Αντιπολίτευση εξανίστανται για τις Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου, τις κατεπείγουσες διαδικασίες, την απαξίωση της Βουλής, ενώ οι ίδιοι ως Κυβέρνηση κατέφυγαν στις ίδιες ακριβώς αντισυνταγματικές πρακτικές κατά κόρον. Στηλίτευσε τα κόμματα του Κοινοβουλίου που στήριξαν με την αποχή τους την Κυβέρνηση και όχι τον λαό.

    Πρέπει να μην επιτρέψουμε η μνημονιακή δεσποτεία να συμπληρώσει επταετία, σαν άλλη δικτατορία. Είμαστε ήδη στα 6 χρόνια. Και σας θυμίζω ότι αυτά τα 6 χρόνια ξεκίνησαν με υποσχέσεις και εξαγγελίες ευημερίας και ανάπτυξης που θα έρχονταν το 2011, το 2012, το 2013, ’14, ’15 και τώρα ακούμε τον κ. Τσίπρα σαν άλλο κ. Σαμαρά, σαν άλλο κ. Παπαδήμο, σαν άλλο κ. Παπανδρέου να λέει τα ίδια: ότι η ανάπτυξη θα έρθει στο τέλος του ’16. Για να προστεθεί και ο ίδιος στη θλιβερή σειρά των μνημονιακών Πρωθυπουργών που αφού πρόδωσαν τον λαό, τον μπούκωσαν με κούφιες υποσχέσεις, με ψέματα, με απάτη.

    Για την απόδοση Δικαιοσύνης για το μνημονιακό έγκλημα

    Το Μνημόνιο συνιστά εσχάτη προδοσία και έγκλημα κατά της ανθρωπότητας και γι’ αυτό το έγκλημα υπάρχουν υπεύθυνοι και υπαίτιοι. Πρέπει να λογοδοτήσουν στη Δικαιοσύνη. Και πρέπει να λογοδοτήσουν στη Δικαιοσύνη, όπως προβλέπει το Σύνταγμα, σε δικαστήρια με λαϊκή συμμετοχή, σε Μεικτά Ορκωτά Δικαστήρια, που εγγυώνται την αντικειμενική και αναλογική απόδοση ευθυνών.

    https://www.plefsieleftherias.gr/zoi-konstantopoulou-ypetii-gia-ta-mnimonia-prepi-na-logodotisoun-se-mikta-orkota-dikastiria/

  42. Η Ζ’ Αναθεωρητική Βουλή ψηφίζει δεύτερη και ιδιαίτερα εκτενή αναθεώρηση του Συντάγματος.

    Την άνοιξη του 2001 ψηφίσθηκε μια νέα, πολύ πιο εκτεταμένη αυτή τη φορά, αναθεώρηση του Συντάγματος και, μάλιστα, σε κλίμα κατά κανόνα συναινετικό. Είναι χαρακτηριστικό ότι, παρά την τροποποίηση μεγάλου αριθμού διατάξεων του Συντάγματος, η αναθεώρηση έγινε αποδεκτή, στη μεγάλη πλειοψηφία των περιπτώσεων, από τα τέσσερα πέμπτα του συνόλου των βουλευτών, και, επομένως, ο όρος «συναινετική αναθεώρηση» αποδίδει την πολιτική πραγματικότητα.

    Το αναθεωρημένο Σύνταγμα εισήγαγε νέα ατομικά δικαιώματα (όπως, π.χ., την προστασία της γενετικής ταυτότητας ή την προστασία από την ηλεκτρονική επεξεργασία προσωπικών δεδομένων), νέους κανόνες διαφάνειας στην πολιτική ζωή (χρηματοδότηση πολιτικών κομμάτων, προεκλογικές δαπάνες, σχέσεις των ιδιοκτητών μέσων μαζικής ενημέρωσης με το Κράτος κ.ά.), προσάρμοσε στην πραγματικότητα τα σχετικά προς την ανάδειξη στο βουλευτικό αξίωμα κωλύματα και ασυμβίβαστα με λήψη υπόψη της νομολογίας του Ανώτατου Ειδικού Δικαστηρίου, εκσυγχρόνισε και αναδιοργάνωσε τις λειτουργίες της Βουλής, ανήγαγε σε συνταγματικό θεσμό τις καίριας σημασίας ανεξάρτητες αρχές, προέβη σε εκτεταμένη μεταρρύθμιση στο πεδίο της Δικαιοσύνης και ενίσχυσε το αποκεντρωτικό σύστημα της χώρας.

    Τροποποιήθηκαν συνολικά 79 άρθρα του Συντάγματος.

    Συνεδριάσεις:
    Διαθέσιμα αρχεία
    17 Ιανουαρίου 2001 πρωί
    17 Ιανουαρίου 2001 απόγευμα
    23 Ιανουαρίου 2001
    24 Ιανουαρίου 2001 πρωί
    24 Ιανουαρίου 2001 απόγευμα
    7 Φεβρουαρίου 2001 πρωί
    7 Φεβρουαρίου 2001 απόγευμα
    8 Φεβρουαρίου 2001
    14 Φεβρουαρίου 2001 πρωί
    14 Φεβρουαρίου 2001 απόγευμα
    21 Φεβρουαρίου 2001 πρωί
    21 Φεβρουαρίου 2001 απόγευμα
    22 Φεβρουαρίου 2001
    28 Φεβρουαρίου 2001
    1 Mαρτίου 2001
    7 Mαρτίου 2001 πρωί
    7 Mαρτίου 2001 απόγευμα
    14 Mαρτίου 2001 πρωί
    14 Mαρτίου 2001 απόγευμα
    15 Mαρτίου 2001
    21 Mαρτίου 2001 πρωί
    21 Mαρτίου 2001 απόγευμα
    6 Απριλίου 2001

    http://anatheorisi.parliament.gr/ΧρονολόγιοΣυντάγματος/TabId/2427/ArtMID/6769/ArticleID/7485/Η-Ζ-Αναθεωρητική-Βουλή-ψηφίζει-δεύτερη-και-ιδιαίτερα-εκτενή-αναθεώρηση-του-Συντάγματος-.aspx

  43. ΔΙΕΥΚΡΙΝΗΣΗ

    – Μέχρι το 2001 ποινική δίωξη κατά μελών κυβερνήσεων μπορούσε να ασκήσει η εισαγγελία και η βουλή. Με την αναθεώρηση του συντάγματος οι βουλευτές αφαίρεσαν από τις εισαγγελικές αρχές τις αρμοδιότητες τους και τις κράτησαν για τους ίδιους. Δηλαδή οι εν δυνάμει υπουργοί και πρωθυπουργοί αποφασίσαν ότι οι πρωθυπουργοί, υπουργοί κλπ μπορούν να ελεγχτούν για ποινικά αδικήματα μόνο από τους συναδέλφους τους στην βουλή (κομματικοί σύντροφοι, φίλοι κλπ) Με αυτόν τον τρόπο θεσπίστηκε εκ των πραγμάτων η ατιμωρησιά των κυβερνώντων αλλιώς το δικαίωμα τους στο έγκλημα

    – Βασει του συντάγματος τα κακουργήματα εξετάζονται από το μικτό ορκωτό δικαστήριο

  44. Επιστολή Γρυμπογιάννη προς Πρόεδρο της Βουλής και Πρόεδρο Εξεταστικής μνημονίων

    E mail 26 Μαϊου 2015 προς κα ΠτΒ κοιν Πρόεδρο Εξεταστικής μνημονίων

    Πρός κα Πρόεδρο της Βουλής

    Κοιν. κο Δ.Βίτσα Πρόεδρο της εξεταστικής επιτροπής που ερευνά την υπαγωγή της χώρας στο καθεστώς των μνημονίων

    κα Σ.Σακοράφα Ευρωβουλευτή

    Ο κος πρόεδρος του ΔΣ του ΙΟΒΕ, Τάκης Αθανασόπουλος, μιλώντας ενώπιον των μελών της εξεταστικής επιτροπής που ερευνά την υπαγωγή της χώρας στο καθεστώς των μνημονίων αναφέρθηκε στους “ξένους μας” μιλώντας για τους “αλληλέγγυους” υπό μορφή τρόϊκας ή θεσμών εταίρους.

    Στα παρακάτω συνημμένα αρχεία και στις σχετικά αναφερόμενες δικογραφίες υπάρχουν οι οικονομικές παράμετροι και οι δικαιϊκές/δικονομικές παράμετροι που (καθοριστικά οι δεύτερες) ΟΡΙΖΟΥΝ τον τρόπο που μένει να αποδειχθούν δια της δικαστικής οδού, τα της σωτηρίας του Έθνους.

    Αυτή τη στιγμή η οδοί της παρανόμως αυθαίρετης (“άντληση πληροφοριών από δικογραφίες του άρθρου 86Σ”) ή κατά διεφθαρμένο και διαφθοροποιό τρόπο παράνομης (άρθρο 86Σ) οικονομικοδικαιϊκής “εξέτασης”, οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια στην επικύρωση από το σύνολο των κοινοβουλευτικών δυνάμεων της από το 2010 εσχάτης μνημονιακής προδοσίας.

    Γεώργιος Γρυμπογιάννης

    Συνημμένα:

    ΣΠΥΡΟΥ ΛΑΒΔΙΩΤΗ Το Απίθανο Συμβόλαιο Η Τυραννία της Αποπληρωμής του Χρέους

    Free Greece- Resist Genocide

    Αναφορά-Καταγγελία 6-2-2015 προς Πρόεδρο της Βουλής κοιν. Πρόεδρο Α.Π.



    ΣΧΟΛΙΟ JFG:

    Όπως θα δείτε και στο ιστολόγιο της Βουλής των Ελλήνων, η συγκεκριμένη εξεταστική επιτροπή ασχολείται με τη διερεύνηση και διαλεύκανση των συνθηκών και των ευθυνών που οδήγησαν στην υπαγωγή της Ελλάδας στο καθεστώς των μνημονίων και της επιτήρησης και για κάθε άλλο ζήτημα που σχετίζεται με την εφαρμογή και υλοποίηση των Μνημονίων.

    Και επειδή τα τελευταία χρόνια μόνο για μνημόνια, μνημονικούς και αντιμνημονικούς ακούμε, ας διευκρινίσουμε για άλλη μια φορά ότι η υπαγωγή της χώρας στο ¨καθεστώς των μνημονίων¨ έγινε ως προϋπόθεση χορήγησης ενός παράνομου δανείου (μαμούθ) από μερικά κράτη της ευρωζώνης, μια αναπτυξιακή γερμανική τράπεζα και το ΔΝΤ.

    Συγκεκριμένα: Στις 25 Μαρτίου 2010 και χωρίς να τους το ζητήσει κανείς, οι Αρχηγοί των υπόλοιπων Kρατών και κυβερνήσεων της ευρωζώνης, δηλώσαν μέσες άκρες ότι τα κράτη τους ήταν διατεθημένα να μετατραπούν σε τράπεζες, και έτσι, αν κάποτε η Ελλάδα δεν θα είχε πρόσβαση στις χρηματαγορές και τα διαθέσιμα κεφάλαια του ΔΝΤ που της αναλογούν δεν θα επαρκούσαν για την κάλυψη των αναγκών, θα σύναπταν κατόπιν σχετικού αιτήματος μαζί της, συμπληρωματικά διμερή δάνεια (με ΜΗ προνομιακά επιτόκια), για την κάλυψη του υπολοίπου. Στις 15 Απριλίου ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου κάλεσε τα τεχνικά κλιμάκια των υποψήφιων δανειστών στην Αθήνα για να συζητήσουν το ύψος και τους όρους του δανεισμού, και στις 2 Μαΐου, κατέληξαν σε συμφωνία για 110 δις ευρώ (80 δις από τους ευρωπαίους και 30 δις από τα τραβηκτικά του ΔΝΤ). Την επόμενη μέρα (3 Μαΐου 2010), οι εκπρόσωποι των ευρωπαίων υπέγραψαν με τον Γιώργο Παπακωνσταντίνου και τον διοικητή της (ιδιωτικής) τράπεζας της Ελλάδας Γιώργο Προβόπουλο μια συμφωνία πλαίσιο (μνημόνιο), και στις 8 Μαΐου 2010, συνάψαν μαζί τους τριετή δανειακή σύμβαση 80 000 000 000 ευρώ. Την επομένη μέρα, το Εκτελεστικό Συμβούλιο του ∆ΝΤ ενέκρινε και αυτό τριετή συμφωνία stand-by (SBA) για 30 δις ευρώ, από τα οποία τα 5,5 δις άμεσα διαθέσιμα. Η εκτέλεση της δανειακής σύμβασης άρχισε στις 18 Μαϊου 2010, με την εκταμίευση της πρώτης δόσης, ύψους 20 δις εύρω (14,5 δις. από ευρωπαίους και 5,5 δις. από το ∆ΝΤ).

    Τέλος, στις 4 Ιουνίου 2010, ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου κατέθεσε στην βουλή προς κύρωση, το σχέδιο της από 8 Μαΐου 2010 Δανειακή Σύμβαση μαζί με τα παραρτήματά της, το από 3 Μαΐου 2010 μνημόνιο συνεννόησης αποτελούμενο από τρία επί μέρους μνημόνια, ήτοι (a) Μνημόνιο Οικονομικής και Χρηματοπιστωτικής Πολιτικής, (b) Μνημόνιο στις συγκεκριμένες προϋποθέσεις Οικονομικής Πολιτικής, (c) Τεχνικό Μνημόνιο, την από 8 Μαΐου 2010 Συμφωνία μεταξύ των Πιστωτών (Intercreditor Agreement) με τα πέντε παραρτήματά της, τον Διακανονισμό Χρηματοδότησης Αμέσου Ετοιμότητας που συμφωνήθηκε κατόπιν της από 3 Μαΐου 2010 επιστολής πρόθεσης Παπακωνσταντίνου – Προβόπουλο για χρηματοδότηση από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (Δ.Ν.Τ.) μαζί με την από 9 Μαΐου 2010 απόφαση έγκρισης της Εκτελεστικής Επιτροπής του Δ.Ν.Τ. για την χρηματοδότηση αμέσου ετοιμότητας για την Ελλάδα κλπ.

    Το νομοσχέδιο δεν συζητήθηκε ποτέ και κατ΄επέκταση δεν υπερψηφίστηκε, αλλά η ανυπόστατη Δανειακή Σύμβαση με την οποία οι δυο Γιώργηδες, εντελώς πραξικοπηματικά παραχώρησαν στους δανειστές αμετάκλητα και άνευ όρων, την κάθε ασυλία που είχε ή θα αποκτούσε μελόντικα η Ελληνική Δημοκρατία, όσον αφορά την ίδια ή τα περιουσιακά της στοιχεία εκτελείται κανονικά, και έτσι, οι δανειστές, όχι μόνο ότι εισπράττουν ανελλιπώς τους τόκους και τα χρεολύσια τους, αλλά μέσω του ταμείου τους (ΤΑΙΠΕΔ), παρέλαβαν πρακτικά και ολόκληρη σχεδόν την δημόσια περιουσία της Ελληνικής Δημοκρατίας, με σκοπό την κατά το δοκούν αξιοποίηση της προς όφελος τους. Και όπως τώρα ξέρουμε, όλα αυτά έγιναν προς όφελος των τραπεζών και των τραπεζιτών, που ήταν οι πραγματικοί αποδέκτες ολοκλήρου σχεδόν του δανείου μαμούθ που εμείς εξοφλούμε.

    ΣΥΝΕΠΩΣ,

    – επειδή το πολίτευμα της χώρας είναι η Προεδρευόμενη Κοινοβουλευτική Δημοκρατία και όχι η Υπουργική (ή Τραπεζική) Παντοκρατορία, όταν λέμε αίτημα ή δέσμευση της Ελληνικής Δημοκρατίας εννοούμε αίτημα ή δέσμευση του Πρόεδρου της Δημοκρατιας ΚΑΙ του Ελληνικού Κοινοβούλιου (των αντιπροσώπων του ελληνικού έθνους δηλαδή), και

    – επειδή ο πραγματικός αποδέκτης του παράνομου δανείου μαμούθ δεν ήταν η Ελληνική Δημοκρατία η οποία φέρεται ως δανειολήπτρια αλλά το Ελληνικό και το ευρωπαϊκό κυρίως τραπεζικό σύστημα

    η υπαγωγή της χώρας στο καθεστώς των μνημονίων βάσει της ανυπόστατης δανειακής σύμβασης δεν αποτελεί πολιτική πράξη που να ελέγξει η βουλή, αλλά βαρύτατο ποινικό αδίκημα που πρέπει να ελεγχθεί και τιμωρηθεί παραδειγματικά από την δικαιοσύνη.

    η συνέχεια εδώ
    https://justiceforgreece.wordpress.com/2015/06/02/επιστολή-γρυμπογιάννη-προς-πρόεδρο-τ/

  45. ΑΝΑΦΟΡΑ-ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΓΚΑΙΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ ΠΑΡΑΜΕΡΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 86Σ

    Προς: Πρόεδρο της Βουλής των Ελλήνων κα Ζωή Κωνσταντοπούλου (αρ.πρ.97/11.2.2015)
    Κοινοποίηση: Πρόεδρο Αρείου Πάγου (αρ.πρ.375/6.2.2015) (e-mail) 6 Φεβρουαρίου 2015

    ΑΝΑΦΟΡΑ-ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ

    ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΓΚΑΙΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ ΤΗΝ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ ΑΜΕΣΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΟΥ ΚΑΙ ΔΙΚΟΝΟΜΙΚΟΥ ΠΑΡΑΜΕΡΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 86Σ

    Κυρία Πρόεδρε της Βουλής,

    Σύμφωνα με τον κατακτημένο νομικό πολιτισμό και όχι σύμφωνα με την προπαρασκευαστική πράξη ανενόχλητης τελέσεως μελλοντικών εγκλημάτων που συνιστά το άρθρο 86 του Συντάγματος (χαρακτηριστικό και όχι μοναδικό ΑΤΙΜΩΡΗΤΟ σχετικό ποινικό αδίκημα: δωροδοκία των κομμάτων Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ από SIEMENS σύμφωνα και με την αμετάκλητη απόφαση Cs 402 Js 3943/09 του Ειρηνοδικείου του Μονάχου).

    Σύμφωνα με τις τρεις υπενθυμιστικές του Ισχύοντος Δικαίου συνημμένες επιστημονικές μελέτες(*) και όχι σύμφωνα με τις μέχρι τις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου 2015 ιδιοτελώς προσφερόμενες κακές ερμηνείες και πρακτικές που υποστηρίζουν την αντισυνταγματικότητα μεν, αλλά ταυτόχρονα επιβάλλουν την κατά κράτος κυριαρχία του άρθρου 86Σ έναντι ολοκλήρου «του υπόλοιπου» Συντάγματος :

    Η Βουλή των Ελλήνων οφείλει κατά αντικειμενική ερμηνεία του άρθρου 86 παρ. 1 του Συντάγματος, να επιστρέψει ΑΜΕΛΛΗΤΙ στον Άρειο Πάγο προς εξέταση κατά πλήρη και αποκλειστική αρμοδιότητα αυτού (και ο Άρειος Πάγος να συνομολογήσει επ΄αυτής της υποχρέωσής του), όλες τις κατ΄άρθρο 86Σ δικογραφίες που αφορούν την εσχάτη μνημονιακή προδοσία καθώς και όλες τις δικογραφίες που σχετίζονται με αυτές της εσχάτης προδοσίας (μηνύσεις κατά της τρόϊκας, λίστα Λαγκάρντ, Υπόθεση Ρουμελιώτη, κλπ). Ο συσχετισμός αφορά και όπου τυχόν οι δανειστές «έχουν στο χέρι» κυβερνήσαντες βάσει στοιχείων.

    Αυτή η πράξη, θα σηματοδοτήσει την αποφασιστικότητα της νέας Βουλής που προέκυψε από τις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου 2015 για την ανεξάρτητη και ακριβοδίκαιη λειτουργία της πολύπαθους Ελληνικής Δικαιοσύνης (όπου επικρατούν αποδεδειγμένες και πλειστάκις καταγγελμένες ιδεολογικού ή άλλου ποινικού χαρακτήρα ασυμβατότητες, οι οποίες σας έχουν διαβιβασθεί με τα σχετικά αποδεικτικά στοιχεία).

    Αυτή η πράξη, θα σηματοδοτήσει τη θέληση (ή όχι) αυτής της Βουλής, να εναρμονισθεί με όλους τους δικαιϊκούς και δικονομικούς κανόνες με την Έκθεση του Συμβουλίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ που δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα του ΟΗΕ (United Nations A/HRC/25/50/Add.1 General Assembly 27 March 2014), η οποία διαπιστώνει καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην μνημονιακή Ελλάδα και απαιτεί: Διεξαγωγή ενός ανεξάρτητου, διαφανή και συμμετοχικού λογιστικού ελέγχου του χρέους της, προκειμένου να προσδιορίσει την προέλευσή του, να εντοπιστούν και να λογοδοτήσουν εκείνοι που είναι υπεύθυνοι για το χρέος.-

    (*)1.Η ΠΟΙΝΙΚΗ ΕΥΘΥΝΗ ΤΩΝ ΥΠΟΥΡΓΩΝ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΑΣΚΗΣΗ ΤΩΝ ΚΑΘΗΚΟΝΤΩΝ ΤΟΥΣ του Καθηγητή Συνταγματικού Δικαίου της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών κου Ανδρέα Δημητρόπουλου, 17 Ιουλίου 2014, σε συνδυασμό με 2.ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΚΑΙ ΜΝΗΜΟΝΙΑΚΟΣ ΠΡΟΚΑΘΟΡΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ 16 Ιουλίου 2014 του ιδίου, δημοσιευμένα στην ιστοσελίδα του, http://andreasdimitropoulos.blogspot.gr/ .
    3.Επιστημονική μελέτη του Δικηγόρου κου Δημητρίου Κουκιώτη: Ποινική ευθύνη των Υπουργών και άρθρο 86: μια «αντισυνταγματική διάταξη του Συντάγματος». Δημοσιευμένη στην ΠΟΙΝΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ, Τεύχος 8-9/2010.Ακολουθεί σύνοψη των ως ανω συνημμένων.

    Ο έχων γενικό έννομο συμφέρον αλλά και ειδικό ως καταγγέλλων στις εις χείρας σας: α)δικογραφία IA 2012/19806 επισυναφθείσα στην. β)δικογραφία της αρχικής καταγγελίας μου εσχάτης προδοσίας 24/3/2011,

    .
    Γρυμπογιάννης Γεώργιος
    Παλαμά 15, ΤΚ 14576, Διόνυσος Τηλ. 2108150347, 6932414124 συνημμένα τα σχετικά (*)

    Σύνοψη των συνημμένων επιστημονικών μελετών:

    Η ΠΟΙΝΙΚΗ ΕΥΘΥΝΗ ΤΩΝ ΥΠΟΥΡΓΩΝ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΑΣΚΗΣΗ ΤΩΝ ΚΑΘΗΚΟΝΤΩΝ ΤΟΥΣ
    του Καθηγητή Πανεπιστημίου κου Ανδρέα Δημητρόπουλου, Πέμπτη, 17 Ιουλίου 2014 (απόσπασμα από το άρθρο του στην ιστοσελίδα http://andreasdimitropoulos.blogspot.gr/ )
    «Τα επ ευκαιρία της άσκησης των καθηκόντων ποινικά αδικήματα των υπουργών παρουσιάζουν πράγματι μεγάλο ενδιαφέρον από την άποψη της εφαρμογής του άρθρ. 86 παρ. 1. Η όλη μέχρι σήμερα κακή εφαρμογή της συνταγματικής επιταγής οφείλεται στο ότι σε πολλές περιπτώσεις «επ’ ευκαιρία» αδικήματα εκλαμβάνονται ως ποινικά αδικήματα «κατά την άσκηση» με αποτέλεσμα την διεύρυνση του ευνοϊκού ρυθμιστικού περιεχομένου των σχετικών διατάξεων πολύ πέραν του αντικειμενικού περιεχομένου τους. Αποδίδονται έτσι σε δήθεν ευνοϊκή μεταχείριση του συντακτικού νομοθέτη οι πλέον αντιπαθείς περιπτώσεις υπουργικής ευθύνης, κατά τις οποίες ο δράστης υπουργός εκμεταλλεύεται προς ίδιο ή άλλο ιδιωτικό όφελος την εξουσία, που του έχει εμπιστευθεί η πολιτεία. Η αντικειμενική ερμηνεία του άρθρου 86 παρ. 1 αποκλείει από την ευνοϊκή μεταχείριση τις πλέον προκλητικές περιπτώσεις υπουργικής ευθύνης των «επ ευκαιρία» ποινικών αδικημάτων των υπουργών. Δεν είναι άλλωστε από λογική και από κάθε άλλη άποψη παραδεκτό το συμπέρασμα στο οποίο καταλήγει η αντίθετη ερμηνεία, κατά το οποίο ο συντακτικός νομοθέτης αμείβει με ευνοϊκή ποινική μεταχείριση τον επίορκο υπουργό, που ενεργεί εις βάρος του δημοσίου συμφέροντος. Οι επ ευκαιρία της άσκησης των υπουργικών καθηκόντων πράξεις κείνται εκτός του ευνοϊκού ρυθμιστικού περιεχομένου του άρθρου 86 παρ. 1. Δεν οφείλεται επομένως στον συντακτικό νομοθέτη η απαλλαγή των επίορκων υπουργών, αλλά στη κακή ερμηνεία των συνταγματικών διατάξεων.»

    ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΚΑΙ ΜΝΗΜΟΝΙΑΚΟΣ ΠΡΟΚΑΘΟΡΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ 16 Ιουλίου 2014 του ιδίου. Απόσπασμα: «Με το σύνολο των δανειακών συμβάσεων και μνημονίων, που έχουν υπογραφεί κατά τα τελευταία έτη, για πρώτη φορά στην ιστορία της Χώρας, η παροχή χρηματικού δανείου προς την Ελλάδα συνδέεται με μακροχρόνιο και εκτεταμένο προκαθορισμό της κρατικής πολιτικής και την εφαρμογή σε μεγάλη έκταση και επί μακρό χρόνο συγκεκριμένης έξωθεν υπαγορευόμενης πολιτικής σε όλους σχεδόν του τομείς, υπό την διαρκή απειλή της μη καταβολής της εκάστοτε δανειακής δόσης. Ο εξωτερικός,εκτεταμένος και μακροχρόνιος προκαθορισμός της κρατικής και κυβερνητικής έναντι (υπό τον εξαναγκασμό) της παροχής χρηματικού δανείου και της εκταμίευσης των δόσεων είναι αντίθετος προς το Σύνταγμα και συγκεκριμένα αντίκειται κυρίως : α) στην Αρχή της Εθνικής Κυριαρχίας β) στην Αρχή της Λαϊκής Κυριαρχία, στην Δημοκρατική αλλά και την Αντιπροσωπευτική Αρχή γ) στην Αρχή του Κοινωνικού Κράτους Δικαίου. Οι δύο πρώτες αρχές θίγονται εξ αυτού τούτου του προκαθορισμού και της έξωθεν επιβολής συγκεκριμένης πολιτικής, ανεξαρτήτως του περιεχομένου της. Η τρίτη θεμελιώδης αρχή θίγεται από την εφαρμογή της εμπεριεχόμενης στο μνημόνιο και έξωθεν επιβαλλόμενης πολιτικής.»

    Επιστημονική μελέτη του Δικηγόρου Δ. Κουκιώτη: Ποινική ευθύνη των Υπουργών και άρθρο 86: μια «αντισυνταγματική διάταξη του Συντάγματος». Δημοσιευμένη στην ΠΟΙΝΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ, Τεύχος 8-9/2010, Σύνοψη της επιστημονικής μελέτης: «Στην παρούσα μελέτη οι διατάξεις του Συντάγματος διακρίνονται σε θεμελιώδεις και μη. Η διάταξη του άρθρου 86 Συντ. που προβλέπει σχετικά με τη δίωξη και την «παραγραφή» των ποινικών αδικημάτων των Υπουργών ανήκει στις μη θεμελιώδεις διατάξεις του Συντάγματος. Επειδή αυτή συγκρούεται και αναιρεί ολοκληρωτικά και στην ουσία τους τις θεμελιώδεις διατάξεις των άρθρων 4 Συντ. (αρχή της ισότητας) και 26 Συντ. (αρχή της διάκρισης των λειτουργιών) είναι ανίσχυρη και επομένως δεν μπορεί να τύχει εφαρμογής, πράγμα που έχει σαν αποτέλεσμα τη δυνατότητα (και υποχρέωση) δίωξης των Υπουργών με τη συνήθη ποινική διαδικασία και με τη συνήθη «παραγραφή» που ισχύει για όλους τους πολίτες.»

    ΣΧΕΤΙΚΑ

    ΑΝΑΦΟΡΑ – ΑΙΤΗΣΗ του Δημητρίου Αντωνίου για παραπομπή της μήνυσης του για έσχατη προδοσία (δικογραφία) στην Τακτική Δικαιοσύνη, σύμφωνα με το άρθρο 97 Σ 23/08/2011

    Μήνυση Αντωνίου κατά της Βουλής για κατάχρηση εξουσίας (ΠΚ 239) 29/09/2012

    Έκθεση του ΟΗΕ για την καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Ελλάδα 07/03/2014

  46. Εισαγγελεία Αρείου Πάγου αρ. πρ. 3802 – Εγκύκλιος 04/2012 Άρση βουλευτικής ασυλίας σε περίπτωση κακουργηματικών πράξεων (Άρση βουλευτικής ασυλίας σε περίπτωση κακουργηματικών πράξεων)

    18 Σετπεμβρίου 2012
    Αρ.Πρ. 3802

    ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
    Ο ΕΙΣΑΓΕΛΕΥΣ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
    Αριθ. Εγκ. 4/12
    Τηλ:2106419366
    Fax: 2106411523

    Προς Τους κ. κ. Διευθύνοντες τις Εισαγγελίες Εφετών της χώρας

    Τελευταίως παρατηρείται έξαρση του φαινομένου επιθέσεων, βιαιοπραγιών και διενέργειας ελέγχων σε αλλοδαπούς μετανάστες, σε σχέση με τη νομιμότητα της εισόδου και διαμονής αυτών στη χώρα καθώς και της ασκήσεως εμπορικής δραστηριότητας ορισμένων από αυτούς, από οργανωμένες ομάδες πολιτών.
    Πολλές φορές στις παραπάνω ενέργειες πολιτών συμμετέχουν και μέλη του Κοινοβουλίου.

    Επειδή, ενόψει των δημοσίως προβαλλομένων επιχειρημάτων προς δικαιολόγηση των ανωτέρω συμπεριφορών, αλλά και των διατυπωμένων κυρίως στα ΜΜΕ διαφόρων απόψεων για την ποινική μεταχείριση των συμμετεχόντων βουλευτών, δημιουργείται σύγχυση, αναγκαίο παρίσταται να δοθούν οι ακόλουθες διευκρινίσεις και οδηγίες.

    Πρέπει εν πρώτοις να επισημανθεί ότι το Σύνταγμα αφενός επιτάσσει τον σεβασμό και την προστασία της αξίας του ανθρώπου, ορίζοντας με έμφαση ότι αυτά αποτελούν «πρωταρχική υποχρέωση της Πολιτείας» (βλ. τη διάταξη της παρ. 1 του άρθρου 2 που είναι εντεταγμένη στο πρώτο μέρος του Συντάγματος, στο οποίο περιέχονται «βασικές διατάξεις» και καθορίζεται η μορφή του πολιτεύματος) και αφετέρου ορίζει κατηγορηματικά ότι, με τις εξαιρέσεις που προβλέπει το διεθνές δίκαιο, «όλοι όσοι βρίσκονται στην Ελληνική Επικράτεια απολαμβάνουν την απόλυτη προστασία της ζωής, της τιμής και της ελευθερίας τους, χωρίς διάκριση εθνικότητας, φυλής, γλώσσας και θρησκευτικών ή πολιτικών πεποιθήσεων» (άρθρο 5§2).

    Περαιτέρω κατά το άρθρο 175 παρ. 1 ΠΚ όποιος με πρόθεση αντιποιείται την άσκηση δημόσιας, δημοτικής ή κοινοτικής υπηρεσίας τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι ενός έτους ή με χρηματική ποινή. Η εν λόγω διάταξη, καθώς και οι άλλες ποινικές διατάξεις του πέμπτου κεφαλαίου του ΠΚ με τον τίτλο «Προσβολές κατά της πολιτειακής εξουσίας», θεσπίσθηκε για την προστασία της εσωτερικής πολιτειακής εξουσίας και αποβλέπει στην εξασφάλιση της επιβολής της κρατικής βουλήσεως τόσο από την άποψη της ενεργητικής επιβολής της, όσο και από την άποψη της παθητικής αναγνωρίσεώς της. Υποκείμενο τέλεσης του εγκλήματος της αντιποίησης μπορεί να είναι οιοσδήποτε («όποιος») άνθρωπος. Περίπτωση αντιποίησης αποτελεί και εκείνη κατά την οποία ο δράστης χωρίς να αντιποιείται την ιδιότητα του φορέα δημόσιας κλπ. υπηρεσίας επιχειρεί πράξη επιτρεπόμενη μόνον σε υπάλληλο. Πρέπει επίσης να σημειωθεί ότι το κατ’ άρθρο 275§1 ΚΠΔ δικαίωμα οποιουδήποτε πολίτη να συλλαμβάνει τον δράστη αυτόφωρου κακουργήματος ή πλημμελήματος αφενός προϋποθέτει βεβαιότητα για την διάπραξη του εγκλήματος και αφετέρου δεν περιλαμβάνει το δικαίωμα διενέργειας ανακριτικών πράξεων, ήτοι ενεργειών που τείνουν στην βεβαίωση της τελέσεως του εγκλήματος, όπως είναι για παράδειγμα η απαίτηση επιδείξεως εγγράφων ή η διενέργεια πάσης φύσεως ερευνών. Επομένως, αν γίνουν τέτοιες ενέργειες από πολίτη προς τον σκοπό διαπιστώσεως της τελέσεως αυτόφωρου πλημμελήματος ή κακουργήματος και της εν συνεχεία, σε καταφατική περίπτωση, συλλήψεως του δράστη τελείται από τον πολίτη η αξιόποινη πράξη της αντιποίησης.

    Το άρθρο 62 του Συντάγματος ορίζει ότι όσο διαρκεί η βουλευτική περίοδος ο βουλευτής δεν διώκεται ούτε συλλαμβάνεται ούτε φυλακίζεται ούτε με άλλο τρόπο περιορίζεται χωρίς άδεια του Σώματος. ΔΕΝ ΑΠΑΙΤΕΙΤΑΙ ΟΜΩΣ ΑΔΕΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΑΥΤΟΦΩΡΑ ΚΑΚΟΥΡΓΗΜΑΤΑ

    Εξάλλου, κατά το άρθρο 54 ΚΠΔ, ακόμα και στις περιπτώσεις που χρειάζεται άδεια για τη δίωξη, μπορεί να ενεργηθεί ανάκριση για τη βεβαίωση του εγκλήματος και πριν χορηγηθεί η άδεια.

    Δεν επιτρέπεται μόνο να ενεργηθούν ανακριτικές πράξεις που θίγουν το πρόσωπο για τη δίωξη του οποίου χρειάζεται η άδεια. Από τις διατάξεις αυτές προκύπτει ότι για τις πλημμεληματικές, έστω και αυτόφωρες, πράξεις του βουλευτή δεν επιτρέπεται η σύλληψή του καθώς και η ποινική δίωξή του χωρίς προηγούμενη άδεια της Βουλής.
    Επιτρέπεται όμως η χωρίς άδεια διενέργεια κάθε ανακριτικής πράξεως που είναι αναγκαία για τη βεβαίωση του εγκλήματος εκτός αυτών που θίγουν το πρόσωπο του βουλευτή (πχ. δεν επιτρέπεται κλήση του για παροχή εξηγήσεων ή απολογία).

    Επιτρέπεται επίσης η φυσική παρεμπόδιση του επιτιθέμενου βουλευτή με τα συνήθη αποτρεπτικά μέσα, που εφαρμόζονται στους παρανομούντες κοινούς πολίτες, εκ μέρους των οργάνων της πολιτείας τα οποία έχουν την ευθύνη για την αποτροπή της διαταράξεως της δημόσιας τάξης και την πρόληψη των εγκλημάτων (Αστυνομία κλπ.). Η εφαρμογή των ως άνω καθαρά αποτρεπτικών μέτρων σημειωτέον δεν συνεπάγεται περιορισμό της ελευθερίας του βουλευτή κωλύοντα την άσκηση των κοινοβουλευτικών του καθηκόντων, ούτε αποτελεί μομφή υπό την έννοια της ιδιαίτερης κοινωνικοηθικής αποδοκιμασίας και επομένως δεν εμπίπτει στην έννοια της σύλληψης, φυλάκισης, περιορισμού ή διώξεως κατά την έννοια του άρθρου 62 του Συντάγματος. Τέλος, κατά τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 275 παρ. 1 και 279 παρ. 1 ΚΠΔ οι ανακριτικοί υπάλληλοι των άρθρων 33 και 34, καθώς και κάθε αστυνομικό όργανο, έχουν υποχρέωση να συλλάβουν το δράστη αυτόφωρου κακουργήματος και πλημμελήματος και να τον οδηγήσουν, χωρίς αναβολή, στον αρμόδιο εισαγγελέα. Αυτό ισχύει, σύμφωνα με την παρ. 2 του ίδιου άρθρου 275 ΚΠΔ και για τα εγκλήματα που διώκονται με έγκληση εάν υποβληθεί η απαιτούμενη έγκληση, έστω και προφορικά, σ’ εκείνον που έχει δικαίωμα να συλλάβει τον δράστη. Στο άρθρο 242 παρ. 1 ΚΠΔ ορίζεται πότε το έγκλημα είναι αυτόφωρο στο δε άρθρο 243 παρ. 2 του ίδιου Κώδικα ορίζεται ποιες υποχρεώσεις έχουν οι προανακριτικοί υπάλληλοι, όταν πρόκειται για αυτόφωρο κακούργημα και πλημμέλημα. Μεταξύ των υποχρεώσεών τους αυτών συγκαταλέγεται και η σύλληψη του δράστη χωρίς να απαιτείται οποιαδήποτε έγκριση ή άδεια για τις ενέργειες αυτές.

    Ενόψει των ανωτέρω και του ότι η Εισαγγελία έχει ως αποστολή την τήρηση της νομιμότητας, την προστασία του πολίτη και τη διαφύλαξη των κανόνων της δημόσιας τάξης ενώ εξάλλου ο εισαγγελέας διευθύνει την προανάκριση, εποπτεύει και ελέγχει τις αστυνομικές αρχές αναφορικά με την πρόληψη και δίωξη των εγκλημάτων παρακαλούμε, όπως παραγγείλετε στους κ. κ. Εισαγγελείς Πρωτοδικών και οι τελευταίοι ακολούθως στις αρμόδιες Αστυνομικές Διευθύνσεις και τους υπ’ αυτούς αστυνομικούς υπαλλήλους της περιφερείας των, τα ακόλουθα:

    1) Να προβαίνουν στη σύλληψη και προσαγωγή των υπαιτίων της παραβάσεως του άρθρου 175 παρ. 1 του ΠΚ, και τυχόν άλλων αυτόφωρων αξιοποίνων πράξεων, ενώπιον τους, εάν δε τούτο δεν είναι εφικτό να επιχειρούν όλες τις προανακριτικές πράξεις που είναι αναγκαίες για τη βεβαίωση της πράξης και την ανακάλυψη του δράστη και να τους υποβάλλουν, χωρίς χρονοτριβή, τη σχηματισθείσα δικογραφία. Σε περίπτωση που κάποιος από τους συμμέτοχους είναι βουλευτής επί μεν κακουργηματικών αυτοφώρων πράξεων να προβαίνουν στη σύλληψη αυτού, επί των λοιπών δε πράξεων να ενεργούν οποιαδήποτε ανακριτική πράξη είναι αναγκαία για τη βεβαίωση του εγκλήματος, εξαιρουμένων μόνον των ανακριτικών πράξεων που θίγουν το πρόσωπο του τελευταίου, καθώς και να εφαρμόζουν τα προαναφερθέντα αποτρεπτικά μέτρα.

    2) Να τους ενημερώνουν αμέσως για τις διαπιστώσεις τους και τις ενέργειες, στις οποίες προέβησαν, ζητούντες εν ανάγκη και τη συνδρομή τους. Ωσαύτως να παραγγείλετε στους κ. κ. Εισαγγελείς Πρωτοδικών την εφαρμογή της αυτόφωρης διαδικασίας με την παραπομπή των δραστών στα ακροατήρια για την άμεση εκδίκαση των εγκλημάτων, δεδομένου ότι η εφαρμογή της αυτόφωρης διαδικασίας οδηγεί στην άμεση αποκατάσταση της προσβολής της εννόμου τάξεως, και σε περίπτωση αναβολής τον προσδιορισμό των οικείων δικογραφιών κατά προτεραιότητα.

    Ευνόητο είναι ότι οι αστυνομικές αρχές αλλά και όλες οι αρχές οι οποίες είναι αρμόδιες για τη δίωξη των εγκλημάτων υποχρεούνται, κατά καθήκον, να προβαίνουν, άμεσα, σε όλες τις απαραίτητες ενέργειες για τη βεβαίωση των εγκλημάτων, τη σύλληψη και προσαγωγή στον αρμόδιο εισαγγελέα εκείνων των αλλοδαπών, οι οποίοι καταλαμβάνονται επ’ αυτοφώρω να διαπράττουν αξιόποινες πράξεις. Ολίγο βεβαίως είναι ανάγκη να σημειώσουμε, ότι σε σχέση με την εφαρμογή της αυτόφωρης διαδικασίας πρέπει να τηρείται πάντοτε το ίδιο μέτρο για όλους τους συλλαμβανόμενους επ’ αυτοφώρω δράστες.

    Είναι τέλος αυτονόητο ότι η κατά τα ανωτέρω οριοθέτηση της μεταχειρίσεως των βουλευτών, αφορά τους βουλευτές οποιουδήποτε πολιτικού κόμματος και για οποιαδήποτε αξιόποινη συμπεριφορά. Πέραν της παραγγελίας σας προς τους Διευθύνοντες τις Εισαγγελίες Πρωτοδικών για την εφαρμογή της ανωτέρω εγκυκλίου μας, παρακαλούμε, στα πλαίσια του άρθρου 35 του ΚΠΔ, να εποπτεύετε προσωπικώς και συνεχώς για την τήρηση αυτής.

    https://www.taxheaven.gr/laws/circular/view/id/14716

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s