1116-1117/2014 (Ολομ.): Αντικατάσταση τίτλων εκδόσεως ή εγγυήσεως Ελληνικού Δημοσίου (PSI)

 

(αποσπάσματα)

http://www.ste.gr/portal/page/portal/StE/ProsfatesApofaseis#a308

31/3/2014
Με τις αποφάσεις αυτές απερρίφθησαν αιτήσεις ακυρώσεως κατά πράξεων που εξεδόθησαν σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου πρώτου (παρ.1-11) του ν. 4050/2012 «Κανόνες τροποποιήσεως τίτλων, εκδόσεως ή εγγυήσεως του Ελληνικού Δημοσίου, με συμφωνία των Ομολογιούχων» (Α΄63).

……Επειδή, η επένδυση σε ομόλογα και λοιπούς τίτλους εκδόσεως ή εγγυήσεως κρατών, ως έννομη σχέση παροχής οικονομικής πίστης, δεν είναι απαλλαγμένη του κινδύνου της σύννομης περιουσιακής απώλειας, ακόμη και αν το δίκαιο που διέπει τους τίτλους δεν προβλέπει ότι πριν από τη λήξη τους είναι ενδεχόμενη η επαναδιαπραγμάτευση όρων τους, όπως η ονομαστική αξία, το τοκομερίδιο και ο χρόνος λήξεως. Τούτο, διότι από την έκδοση του τίτλου μέχρι τη λήξη του μεσολαβεί συνήθως ικανό χρονικό διάστημα, κατά το οποίο ενδέχεται να συμβούν γεγονότα απρόβλεπτα που περιορίζουν ουσιωδώς, ακόμη και μέχρι εκμηδενισμού, τις οικονομικές δυνατότητες του κράτους – εκδότη ή εγγυητή των τίτλων.

Όταν συμβαίνουν τέτοια γεγονότα, το κράτος νομίμως επιδιώκει επαναδιαπραγμάτευση βάσει της ρήτρας “rebus sic standibus”, η οποία οριοθετεί τη γενική αρχή του δικαίου “pacta sunt servanda”. Η αντίθετη νομική εκδοχή στηρίζεται στην παραδοχή ότι το κράτος έχει απόλυτη φερεγγυότητα, ήτοι τη δυνατότητα να εξασφαλίζει πάντοτε τα αναγκαία κεφάλαια για την ικανοποίηση των πιστωτών του, λόγω της διαρκούς υπόστασής του, απεριόριστου πλούτου και ακλόνητης πιστοληπτικής ικανότητας. Η παραδοχή αυτή διαψεύδεται από την πραγματικότητα, όπως είναι κοινώς γνωστό και προκύπτει από την ανωτέρω αναφερόμενη από 17.2.2012 γνώμη της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ). Σύμφωνα με τα εκτιθέμενα στη γνώμη αυτή, ακόμη και τα οικονομικώς ισχυρότερα κράτη αρνούνται, ήδη από το έτος 2002, την παραδοχή της απόλυτης φερεγγυότητας του κράτους – οφειλέτη και αποδέχονται το ενδεχόμενο του περιορισμού της σε περίπτωση κρίσης χρέους.

Εν προκειμένω, είναι αναμφισβήτητο ότι ήδη από το έτος 2010 κατέστη αδύνατη η εξυπηρέτηση του δημοσίου χρέους της Ελληνικής Δημοκρατίας (του οποίου το μεγαλύτερο ποσοστό καθίσταται ληξιπρόθεσμο εντός των προσεχών ετών) είτε από τα δημόσια έσοδα είτε με νέο δανεισμό από την αγορά δημοσίου χρέους. Όπως αναφέρεται στις αιτιολογικές εκθέσεις του ν. 4046/2012 και του ν. 4050/2012, οι προοπτικές είναι δυσοίωνες για τα δημόσια έσοδα που μειώνονται συνεχώς λόγω της παρατεταμένης ύφεσης της εθνικής οικονομίας, ο δε νέος δανεισμός από την αγορά είναι ουσιαστικώς απαγορευμένος λόγω της απώλειας της πρότερης πιστοληπτικής ικανότητας. Η αύξηση των δημοσίων εσόδων και η ανάκτηση της πιστοληπτικής ικανότητας θα απαιτήσει ικανό χρόνο σύμφωνα με τις ίδιες αιτιολογικές εκθέσεις και, εν τω μεταξύ, η Ελληνική Δημοκρατία, για τη χρηματοδότηση των πάσης φύσεως τρεχουσών αναγκών της, μόνον από το ΔΝΤ και από δανειακές συμβάσεις χρηματοδοτικής διευκόλυνσης που συνάπτει με τα κράτη – μέλη της Ευρωζώνης δύναται να αντλεί κεφάλαια, τα οποία είναι μάλιστα περιορισμένα.

Συνεπώς, υπό τη δεδομένη μεταβολή των οικονομικών συνθηκών, η οποία αιφνιδίασε και έφερε την Ελληνική Δημοκρατία σε κατάσταση αδυναμίας να εκπληρώνει εμπροθέσμως και στο ακέραιο όλες τις οικονομικής φύσεως υποχρεώσεις της, ήτοι προ του κινδύνου της στάσης πληρωμών και της κατάρρευσης της εθνικής οικονομίας, η επιδίωξη, με τις διατάξεις του άρθρου πρώτου του ν. 4050/2012, μιας επαναδιαπραγμάτευσης μέρους του δημοσίου χρέους [ήτοι, του οφειλόμενου στον Ιδιωτικό Τομέα (Private Sector) χρέους] που αναμενόταν να έχει θετική έκβαση, δεν αντιβαίνει στα άρθρα 5 και 25 παρ. 1 του Συντάγματος και στις αρχές του Συντάγματος, του Ενωσιακού Δικαίου και της ΕΣΔΑ, τις οποίες επικαλούνται οι αιτούντες. Δεν αίρεται δε η συνταγματικότητα αυτής της ρύθμισης του νομοθέτη ακόμη και αν από δημοσιοποιηθέντα στοιχεία το Ελληνικό Δημόσιο προσείλκυσε επενδυτές, και είναι, άλλωστε, διαφορετικό το ζήτημα αν γι’ αυτή τη συναλλακτική συμπεριφορά, η οποία δεν ανάγεται στον κρίσιμο χρόνο αλλά στο χρόνο της εκδόσεως των τίτλων που τελικά αντικαταστάθηκαν, το Ελληνικό Δημόσιο θα ηδύνατο να εναχθεί από τους αιτούντες ενώπιον των πολιτικών δικαστηρίων.

Εξ άλλου, οι διατάξεις του άρθρου πρώτου του ν. 4050/2012 δεν έθιξαν διαδικαστικά δικαιώματα των αιτούντων, ως επενδυτών σε άυλους τίτλους. Τούτο, διότι σύμφωνα με τα άρθρα 5 επ. του ν. 2198/1994 και τις λοιπές διατάξεις που αναφέρονται σε προηγούμενη σκέψη, από την έκδοση μέχρι τη λήξη των άυλων τίτλων ο εκδότης τους δεν είναι συμβεβλημένος με τους επενδυτές, αλλά με τα πρόσωπα που ορίζονται από τον Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος ως «φορείς» του Συστήματος Λογιστικής Παρακολούθησης Συναλλαγών. Οι εν λόγω φορείς του Συστήματος συναλλάσσονται μεν με τους επενδυτές για τη μεταβίβαση άυλων τίτλων, αλλά οι σχετικές συμβάσεις ενεργούν μεταξύ φορέων και επενδυτών και δεν παράγουν έννομα αποτελέσματα εις όφελος ή εις βάρος του Ελληνικού Δημοσίου ή της Τράπεζας της Ελλάδος. Η Τράπεζα της Ελλάδος, ως διαχειριστής του Συστήματος, δεν τηρεί λογαριασμούς επενδυτών, αλλά μόνον λογαριασμούς φορέων. Οι λογαριασμοί αυτοί, για κάθε φορέα, διακρίνονται σε λογαριασμούς ιδίου χαρτοφυλακίου και χαρτοφυλακίου των επενδυτών – πελατών του, κάθε δε λογαριασμός χαρτοφυλακίου επενδυτών – πελατών τηρείται συγκεντρωτικά για όλους τους πελάτες του οικείου φορέα, ήτοι όχι ονομαστικά κατά επενδυτή. Μόνον ο φορέας τηρεί, στα δικά του στοιχεία, ονομαστικό λογαριασμό για κάθε επενδυτή – πελάτη του, ο οποίος έχει αξίωση επί του άυλου τίτλου στρεφόμενη μόνο κατά του φορέα. Οι πληρωμές (τόκων και κεφαλαίου) προς απόσβεση των υποχρεώσεων του Ελληνικού Δημοσίου γίνονται από την Τράπεζα της Ελλάδος μόνο στους φορείς. Αξίωση δε του επενδυτή, εκ του τίτλου, γεννάται κατά του Ελληνικού Δημοσίου μόνο σε περίπτωση μη καταβολής από την Τράπεζα της Ελλάδος, στον φορέα, των ποσών ληξιπρόθεσμων τόκων και κεφαλαίου. Διαπραγματεύσεις μεταξύ Ελληνικού Δημοσίου και επενδυτικού κοινού, πλην φορέων, δεν λαμβάνουν χώρα κατά την έκδοση ούτε στην περίπτωση της επαναγοράς των άυλων τίτλων από το Ελληνικό Δημόσιο πριν από τη λήξη τους.

Υπό την ως άνω ρύθμιση της έννομης σχέσης που συνδέει το Ελληνικό Δημόσιο (ως εκδότη ανώνυμων και άυλων τίτλων παρακολουθούμενων από το Σύστημα Λογιστικής Παρακολούθησης Συναλλαγών) με τους επενδυτές – πελάτες των φορέων, δεν γεννήθηκε, από το άρθρο 5 του Συντάγματος, αξίωση των αιτούντων για κλήση αυτών των ιδίων προς συμμετοχή στη διαπραγμάτευση που προβλέφθηκε, υπό τις συνθήκες που εκτίθενται στην προηγούμενη σκέψη, με τις διατάξεις του άρθρου πρώτου του ν. 4050/2012. Ειδικότερα, δεν αντιβαίνουν στo άρθρο 5 του Συντάγματος οι διατάξεις του εν λόγω νόμου, δυνάμει των οποίων : α) κλήθηκαν να μετάσχουν στη διαδικασία και να ψηφίσουν, ως ομολογιούχοι άυλων τίτλων, οι φορείς του Συστήματος που έχουν λογαριασμούς ιδίου χαρτοφυλακίου η/και χαρτοφυλακίου επενδυτών – πελατών τους στις οικείες καταχωρίσεις της Τράπεζας της Ελλάδος και β) ορίσθηκε ότι η συμμετοχή του ομολογιούχου στη διαδικασία θεωρείται ότι διενεργείται σύμφωνα με τις οδηγίες και με τη συναίνεση του επενδυτή – πελάτη του, χωρίς να γεννάται ευθύνη του Ελληνικού Δημοσίου, του Ο.Δ.ΔΗ.Χ. και της Τράπεζας της Ελλάδος, εάν ο ομολογιούχος μετέσχε στη διαδικασία χωρίς αυτή τη συναίνεση ή κατά παράβαση σχετικών οδηγιών.

Ως προς το θέμα αυτό, άλλωστε, οι ρυθμίσεις του ν. 4050/2012 αντλούν πράγματι από τη διεθνή πρακτική, όπως ορθώς επισημαίνεται στην αιτιολογική έκθεση του νόμου. Τούτο, διότι στη διαδικασία επαναδιαπραγμάτευσης όρων ομολόγων και λοιπών τίτλων, όταν αυτή προβλέπεται από Ρήτρες Συλλογικής Δράσης (ΡΣΔ) [Collective Action Clauses (CACs)], καλείται νομίμως προς συμμετοχή ο ομολογιούχος (“holder in relation to a Bond), προκειμένου δε περί ομολόγων που δεν είναι τίτλοι ονομαστικοί ή τίτλοι στον κομιστή, αλλά τίτλοι ανώνυμοι και άυλοι, παρακολουθούμενοι νομίμως με σύστημα καταχωρίσεων στα στοιχεία του εκδότη, ως ομολογιούχος νοείται το φυσικό ή νομικό πρόσωπο, επ’ ονόματι του οποίου – είτε ως έχοντος ίδιο δικαίωμα επί του τίτλου είτε ως θεματοφύλακος (“custodian”) – o εκδότης τηρεί σχετικό λογαριασμό. Περαιτέρω, η θετική έκβαση αυτής της διαδικασίας εξαρτάται από την επίτευξη συμφωνίας μεταξύ του εκδότη των τίτλων και της πλειοψηφίας του κεφαλαίου, διότι κάθε ομολογιούχος μετέχει στην ψηφοφορία με ψήφους που αντιστοιχούν στην ονομαστική αξία των τίτλων που κατέχει.

Το δε αποτέλεσμα της διαδικασίας είναι δεσμευτικό (“binding Effect”) για όλα τα πρόσωπα, τα οποία έχουν δικαιώματα επί ή εκ των τίτλων. Συνεπώς, η επαναδιαπραγμάτευση, ακόμη και κατά τους ως άνω θεμελιώδεις κανόνες της διεθνούς πρακτικής, είναι έννομη σχέση διαδικαστικώς οριοθετημένη μεταξύ του εκδότη των άυλων τίτλων και των ομολογιούχων, είτε ως κεφαλαιούχων είτε ως νομίμων εκπροσώπων των πελατών τους, ήτοι του ευρύτερου κοινού των ιδιωτών επενδυτών που ενδιαφέρονται για την αγορά δημοσίου χρέους. Εντός του πλαισίου αυτής της έννομης σχέσης τεκμαίρεται, κατ’ αρχήν, ότι οι σχέσεις του ομολογιούχου με τους πελάτες του είναι ομαλές και ο εκδότης των άυλων τίτλων δεν υποχρεούται να ζητεί σχετικές αποδείξεις. Όπως προκύπτει από τα στοιχεία του φακέλου, ύστερα από τη σύσταση της Ομάδας των 10 (G – 10) προς τους εκδότες κρατικών ομολόγων για τη χρήση ΡΣΔ, στην οποία αναφέρεται η ΕΚΤ στην από 17.2.2012 γνώμη, αυτοί οι θεμελιώδεις κανόνες αξιοποιήθηκαν στο Ηνωμένο Βασίλειο και στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής. Ακολούθως, έτυχαν επεξεργασίας από υποεπιτροπή της Ευρωπαϊκής Χρηματοοικονομικής Επιτροπής (“EFS sub – Committee on EU Sovereign Debt Markets”), έγιναν αντικείμενο διαβουλεύσεων με την ΕΚΤ, το ΔΝΤ και επενδυτικά ιδρύματα, εγκρίθηκαν από την Επιτροπή (“Economic and Financial Committee”) ως Πρότυποι Κανόνες Συλλογικής Δράσης (“Model Collective Action Clause”) για τα κράτη – μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης που μετέχουν στη Συνθήκη για τη θέσπιση του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Στήριξης (“European Stability Mechanism – ESM”) και έχουν ήδη εισαχθεί στο εσωτερικό δίκαιο των κρατών – μελών της Ευρωζώνης, ώστε να ισχύουν για τους νέους κρατικούς τίτλους που εκδίδονται στην Ευρωζώνη από 1.1.2013, εάν αυτοί (οι νέοι τίτλοι) έχουν διάρκεια μεγαλύτερη του ενός έτους [βλ. και απόφαση του Αναπληρωτή Υπουργού Οικονομικών 2/25248/0023Α /7.3.2013, Β΄ 583/13.3.2013, με την οποία εισήχθησαν οι ως άνω Πρότυποι Κανόνες Συλλογικής Δράσης στην εθνική νομοθεσία, ιδίως τον ορισμό του «κατόχου (holder) σε σχέση με ένα ομόλογο» στην παράγραφο 1 στοιχ. θ΄, σύμφωνα με τον οποίο, για το δικαίωμα ψήφου, ο εκδότης «δικαιούται να θεωρεί ως νόμιμο κάτοχο του ομολόγου», μεταξύ άλλων περιπτώσεων, «το πρόσωπο στο όνομα του οποίου το Ομόλογο είναι καταχωρημένο στα βιβλία και αρχεία του Εκδότη»].

Από τα ως άνω στοιχεία προκύπτει ότι οι διατάξεις του άρθρου πρώτου του ν. 4050/2012, δυνάμει των οποίων εκδόθηκαν οι προσβαλλόμενες πράξεις, δεν θεσπίσθηκαν κατά τρόπο αυθαίρετο από τον νομοθέτη, αλλά σύμφωνα με τα διεθνή συναλλακτικά ήθη, όπως αυτά εξελίσσονται. Οι παρατηρήσεις στην από 17.2.2012 γνώμη της ΕΚΤ επί του σχεδίου των διατάξεων προφανώς συνεκτιμήθηκαν και το κείμενο του νόμου διατυπώθηκε, τελικά, με απόλυτη σαφήνεια. Προβλέπεται δε παραλλήλως στον νόμο ότι θεωρούνται ομολογιούχοι και, κατά συνέπεια, καλούνται να μετάσχουν στη διαδικασία της ψηφοφορίας όλοι οι δικαιούχοι τίτλων που δεν παρακολουθούνται από το Σύστημα Λογιστικής Παρακολούθησης Συναλλαγών, το οποίο τελεί υπό τη διαχείριση της Τράπεζας της Ελλάδος, ήτοι

α) οι κομιστές των ενσώματων ανώνυμων τίτλων,β) τα πρόσωπα που αναγράφονται ως δικαιούχοι στους ενσώματους ονομαστικούς τίτλους και γ) οι δικαιούχοι των άυλων τίτλων που δεν παρακολουθούνται από το εν λόγω Σύστημα. Άλλωστε, δεν προβάλλεται με το δικόγραφο της κρινομένης αιτήσεως ή με δικόγραφο προσθέτων λόγων ότι μέχρι τη λήξη της ψηφοφορίας και την επικύρωση του αποτελέσματός της υπεβλήθησαν στην Τράπεζα της Ελλάδος, ως διαχειριστή της διαδικασίας, ενστάσεις για οποιοδήποτε ζήτημα, είτε από τους αιτούντες είτε από τους φορείς του Συστήματος – ομολογιούχους, των οποίων οι αιτούντες είναι πελάτες.

Τέλος, η ενεργοποίηση και πληρωμή συμβάσεων «ανταλλαγής κινδύνου αθέτησης» (“Credit Default Swap – CDS”) μετά τη λήξη της διαδικασίας και εξ αιτίας αυτής [ως «πιστωτικού γεγονότος» (“credit event”) κατά την έννοια των “Credit Derivative Definitions” της International Swaps and Derivatives Association (I.S.D.A.)], την οποία επικαλούνται οι αιτούντες με υπόμνημα, ανάγεται στην εφαρμογή αυτών των παράγωγων συμβάσεων και αφορά μόνον όσους αντλούν δικαιώματα ή αναλαμβάνουν υποχρεώσεις από αυτές, ήτοι αποτελεί θέμα που δεν όφειλε να σταθμίσει ο εθνικός νομοθέτης, διότι το Ελληνικό Δημόσιο δεν μετέχει στη σύναψη παράγωγων συμβάσεων σε σχέση με τα ομόλογα εκδόσεώς του. Υπό τα δεδομένα αυτά, οι εν λόγω διατάξεις του ν. 4050/2012, όπως θεσπίσθηκαν υπό όλως εξαιρετικές περιστάσεις, ήτοι προ του κινδύνου στάσης πληρωμών και κατάρρευσης της εθνικής οικονομίας λόγω των ιδιαιτέρως δυσμενών συνθηκών που ήδη εκτέθηκαν, δεν αντιβαίνουν, στο σύνολό τους, στα άρθρα 5 και 25 παρ. 1 του Συντάγματος και στις αρχές Συντάγματος, του Ευρωπαϊκού Ενωσιακού Δικαίου και της ΕΣΔΑ (μειοψ.)……

……Επειδή, τα ομόλογα και οι λοιποί τίτλοι, ενσώματοι ή άυλοι, δεν έχουν στις συναλλαγές περιουσιακή αξία ως πράγματα καθ’ αυτά. Σύμφωνα με το άρθρο 17 παρ. 1 του Συντάγματος, το οποίο ορίζει ότι «η ιδιοκτησία τελεί υπό την προστασία του Κράτους», ο ιδιοκτήτης τίτλων απολαύει συνταγματικής προστασίας λόγω της περιουσιακής σημασίας των ενοχικών δικαιωμάτων, τα οποία κατά την οικεία νομοθεσία είναι συνδεδεμένα με κτήση τίτλων και συνίστανται σε χρηματικές απαιτήσεις, για τις οποίες ανακύπτει δικαστικώς επιδιώξιμη αξίωση να ικανοποιηθούν όταν καταστούν ληξιπρόθεσμες (βλ. ΑΠ 541/2011). Η ακύρωση τίτλου, όμως, δεν είναι απαλλοτρίωση κατά την έννοια του άρθρου 17 παρ. 2 του Συντάγματος, ήτοι απαλλοτρίωση πράγματος που έχει περιουσιακή αξία καθ’ αυτό, ώστε να εξαρτάται η νομιμότητα της απαλλοτρίωσης από την καταβολή πλήρους χρηματικής αποζημίωσης και, μάλιστα, κατόπιν αποφάσεως δικαστηρίου που αποφαίνεται για το ύψος της περιουσιακής αξίας του πράγματος, δεδομένου ότι η παράγραφος αυτή αναφέρεται μόνο σε εμπράγματα δικαιώματα, όπως συνάγεται από τη διατύπωσή της, αλλά και από τις επόμενες παραγράφους του ίδιου άρθρου.

Εξ άλλου, σύμφωνα με τα άρθρα 5 παρ. 1, 17 παρ. 1 και 25 παρ. 1 του Συντάγματος, σε περίπτωση συνδρομής σοβαρού λόγου δημοσίου συμφέροντος είναι επιτρεπτός ο περιορισμός των πάσης φύσεως ενοχικών δικαιωμάτων, εάν υπό τις δεδομένες συνθήκες κρίνεται αναγκαίος και πρόσφορος για την εξυπηρέτηση του δημοσίου συμφέροντος και συμβατός με την αρχή της αναλογικότητας. …… το άρθρο 1 του ΠΠΠ της ΕΣΔΑ, το οποίο κυρώθηκε με το ν.δ. 53/1974 (Α΄ 256), ορίζει ότι η περιουσία κάθε φυσικού ή νομικού προσώπου είναι σεβαστή. Όμως, σύμφωνα με το ίδιο άρθρο, εάν συντρέχουν λόγοι δημοσίου συμφέροντος, μείωση της περιουσίας είναι επιτρεπτή, κατά τους όρους που προβλέπονται στην εθνική νομοθεσία και στις γενικές αρχές του διεθνούς δικαίου, ιδιαιτέρως δε υπό εξαιρετικές περιστάσεις, οι οποίες επιβάλλουν τη λήψη γενικών μέτρων οικονομικής και κοινωνικής στρατηγικής κατά την εκτίμηση των κρατικών αρχών, οι οποίες είναι και οι κατ’ αρχήν αρμόδιες να εκτιμήσουν σε κάθε περίσταση σε τι συνίσταται το δημόσιο συμφέρον και ποια είναι τα αναγκαία και πρόσφορα μέτρα για την εξυπηρέτησή του, έχοντας ευρύ περιθώριο εκτιμήσεως.

Υπό αυτές τις προϋποθέσεις, δεν συνιστά παράβαση του άρθρου 1 του ΠΠΠ ΕΣΔΑ μείωση της περιουσίας, η οποία τηρεί την αρχή της δίκαιης ισορροπίας (“fair balance”) μεταξύ του γενικού συμφέροντος που αφορά το σύνολο και των απαιτήσεων για την προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων του ατόμου [βλ. ΕΔΔΑ James και λοιποί κατά Ηνωμένου Βασιλείου, απόφαση της 21.2.1986 που ακολουθείται παγίως, ιδιαιτέρως δε ΕΔΔΑ Olczak κατά Πολωνίας, απόφαση της 7.11.2002 και Grainger και λοιποί κατά Ηνωμένου Βασιλείου, απόφαση της 10.7.2012]…..Εν προκειμένω… η ακύρωση των τίτλων των αιτούντων και η αντικατάστασή τους με τους νέους τίτλους, εκδόσεως του Ελληνικού Δημοσίου και του ΕΤΧΣ, συνεπάγεται ουσιαστικώς απώλεια κεφαλαίου κατά [100 – 46,5 =] 53,5 % ή και κατά ακόμη υψηλότερο ποσοστό, λόγω της μεταβολής του χρόνου λήξεως που προβλεπόταν στους ακυρωθέντες τίτλους. Αυτή η περιουσιακή απώλεια, ως περιορισμός ενοχικού δικαιώματος, ήταν ιδιαιτέρως σοβαρή, αλλά δεν προκύπτει ότι ήταν απρόσφορη ή μη αναγκαία ή υπέρμετρη, ώστε να κριθεί απαγορευμένη από τα άρθρα 17 παρ. 1, 25 παρ.1 του Συντάγματος και 1 του ΠΠΠ της ΕΣΔΑ. Τούτο, διότι υπό τις δεδομένες, όλως εξαιρετικές περιστάσεις, περί των οποίων εκτενώς έγινε λόγος στις προηγούμενες σκέψεις, όπως αυτές εκτιμήθηκαν από τη Βουλή των Ελλήνων και το Υπουργικό Συμβούλιο, καθώς και από τον Ιδιωτικό Τομέα με ευρύτατη πλειοψηφία, ήτοι με ψήφους 152.042.932.772,40 επί συνόλου 177.218.697.615,45 ανάλογα με τη συμμετοχή στο ανεξόφλητο κεφάλαιο του δημοσίου χρέους, ο περιορισμός των δικαιωμάτων του Ιδιωτικού Τομέα επί του δημοσίου χρέους κατά 53,5 % ή και κατά ακόμη υψηλότερο ποσοστό, κατά την κρίση του Δικαστηρίου στο πλαίσιο του οριακού ελέγχου συνταγματικότητας της ρύθμισης από την εξεταζόμενη άποψη, δεν εμφανίζεται ως μέτρο που υπερβαίνει το αναγκαίο όριο ή/και ως απρόσφορο για την επίτευξη του δημοσιονομικού στόχου της μείωσης του δημοσίου χρέους χάριν της διάσωσης της οικονομίας της Ελληνικής Δημοκρατίας από στάση πληρωμών και κατάρρευση, η οποία θα είχε απρόβλεπτες κοινωνικές και οικονομικές συνέπειες και, βεβαίως, θα έθετε σε σοβαρότατο κίνδυνο και την απόλαυση των δικαιωμάτων όλων των φυσικών και νομικών προσώπων που έχουν επενδύσει στο δημόσιο χρέος [βλ.ΕΔΔΑ Olzcak κατά Πολωνίας, Grainger και λοιποί κατά Ηνωμένου Βασιλείου, σε σχέση με το άρθρο 1 ΠΠΠ της ΕΣΔΑ] (μειοψ.) ……

……Επειδή, σύμφωνα με τις διατάξεις του ν. 2198/1994, οι οποίες ήδη παρατέθηκαν και ερμηνεύθηκαν και σε προηγούμενες σκέψεις, η αγορά [πρωτογενής (ήτοι, κατά την έκδοση) ή δευτερογενής] και η κατ’ καθ’ οιονδήποτε άλλο τρόπο νόμιμη κτήση άυλων τίτλων εκδόσεως του Ελληνικού Δημοσίου, ανώνυμων και παρακολουθούμενων από το Σύστημα Λογιστικής Παρακολούθησης Συναλλαγών, γεννά έναντι του εκδότη ενοχικά δικαιώματα αναιτιώδη και μη διαφοροποιούμενα επί τη βάσει προσωπικών στοιχείων. Συνεπώς, η αρχή της ισότητας δεν επιβάλλει στο Ελληνικό Δημόσιο να επιφυλάσσει ιδιαίτερη ευνοϊκή μεταχείριση σε ορισμένους πιστωτές του επί τη βάσει των προσωπικών δεδομένων τους και συναφών υποκειμενικών στοιχείων και, συγκεκριμένα, σε φυσικά πρόσωπα με περιορισμένες οικονομικές δυνατότητες και προσδόκιμο χρόνο ζωής, τα οποία αντιλαμβάνονται τη συναλλακτική συμπεριφορά τους ως συμπεριφορά αποταμιευτών (και όχι ως συμπεριφορά επενδυτών, σύμφωνα με τον καθορισμό των ενοχικών δικαιωμάτων τους στον ν. 2198/1994 και τον όρο του νομοθέτη). Αντιθέτως, μάλιστα, η αρχή της ισότητας, όπως κατά τα διεθνή συναλλακτικά ήθη εφαρμόζεται ειδικότερα επί σχέσεων πλειόνων πιστωτών με τον ίδιο οφειλέτη, γνωστή ως αρχή «pari passu», επιβάλλει την πορεία μέχρι την τελική λύση των σχέσεων «με ίσο βήμα» (“on equal footing”), ώστε σε περίπτωση αδυναμίας ικανοποιήσεως του συνόλου των απαιτήσεων των πιστωτών κάθε πιστωτής να ικανοποιηθεί ανάλογα με το ύψος της απαίτησής του («pro rata»)………η υπαγωγή των αιτούντων και των άλλων φυσικών προσώπων στις διατάξεις του άρθρου πρώτου του ν. 4050/2012 δεν αντιβαίνει στο άρθρο 4 παρ. 1 του Συντάγματος, διότι στην προκειμένη περίπτωση της απρόοπτης εξέλιξης του συνόλου των πιστωτικών σχέσεων που απορρέουν από τις διατάξεις του ν. 2198/1994 τα φυσικά πρόσωπα δεν δικαιούνται, βάσει της αρχής της ισότητας, προνομιακή μεταχείριση έναντι των λοιπών πιστωτών του Ελληνικού Δημοσίου που αντλούν τα δικαιώματά τους από τις ίδιες διατάξεις, ακόμη και αν είναι μικρή η ονομαστική αξία των τίτλων τους ως απόλυτο μέγεθος και ως ποσοστό του συνολικού ανεξόφλητου κεφαλαίου (μειοψ.)……

[Με τις ανωτέρω αποφάσεις αντιμετωπίζονται, επίσης, ειδικότεροι ισχυρισμοί των διαδίκων σχετικοί με τις προπαρατεθείσες σκέψεις, δικονομικά ζητήματα και άλλοι λόγοι ακυρώσεως, όπως παράβαση των άρθρων 20 παρ.1 Συντ. και 6 παρ.1 της ΕΣΔΑ, του άρθρου 4 παρ.5 Συντ., της από 27.3.1961 διεθνούς συμφωνίας (κυρ.ν.δ.4180/1961).]

 

 

 

ΤΟ ΠΛΗΡΕΣ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΩΝ ΑΠΟΦΑΣΕΩΝ 

 

1) ΣτΕ.Ολ 1116/2014

PSI (Συμμετοχή του Ιδιωτικού Τομέα «ΣΙΤ») – Μείωση δημόσιου χρέους – Ανταλλαγή τίτλων έκδοσης Ελληνικού Δημοσίου – Ιδιώτες πιστωτές – Αίτηση ακύρωσης – Προστασία περιουσίας – Αρχή αναλογικότητας – Αρχή ισότητας – Συνταγματικότητα ρύθμισης -.
Απόρριψη αίτησης ακύρωσης των διατάξεων που προβλέπουν και ρυθμίζουν την ανταλλαγή τίτλων εκδόσεως ή εγγυήσεως του Ελληνικού Δημοσίου, τους οποίους κατείχαν ιδιώτες πιστωτές με νέους τίτλους, προκειμένου να μειωθεί ο δημόσιο χρέος (PSI). Απόρριψη αιτίασης ότι η προσβαλλόμενη ΠΥΣ δεν φέρει νόμιμη αιτιολογία ως προς την υπαγωγή των τίτλων των φυσικών προσώπων στις ρυθμίσεις του πρώτου άρθρου του ν. 4050/2012 (Αντίθετη μειοψηφία, σύμφωνα με την οποία η υπερβολική ευρύτητα του όρου «τίτλος» και η εντελώς άνευ ορίων και χωρίς θέσπιση οποιουδήποτε κριτηρίου διακριτική ευχέρεια που αναγνωρίζεται στην Διοίκηση με τον «ορισμό» της εννοίας του «επιλέξιμου τίτλου» αντίκεινται στο Σύνταγμα). Απόρριψη αιτίασης ότι κατά τον χρόνο έκδοσης των τίτλων δεν είχαν θεσπισθεί νομοθετικώς ή συμφωνηθεί ρήτρες τροποποίησής τους και ότι δεν είναι κατά το Σύνταγμα επιτρεπτή η παραβίαση από το Ελληνικό Δημόσιο των όρων των τίτλων αυτών. Κρίθηκε ότι η επιδίωξη, με τις διατάξεις του άρθρου πρώτου του ν. 4050/2012, μιας επαναδιαπραγμάτευσης μέρους του δημοσίου χρέους [του οφειλόμενου στον Ιδιωτικό Τομέα (Private Sector) χρέους] που αναμενόταν να έχει θετική έκβαση, δεν αντιβαίνει στα άρθρα 5 και 25 παρ. 1 Συντ. και στις αρχές του Συντάγματος, του Ενωσιακού Δικαίου και της ΕΣΔΑ (Αντίθετη μειοψηφία). Κρίθηκε ότι δεν συντρέχει νόμιμος λόγος υποβολής στο Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης προδικαστικού ερωτήματος επί των ζητημάτων που τίθενται με τις διατάξεις των ν. 4046/2012 και 4050/2012 (Αντίθετη μειοψηφία). Απόρριψη αιτίασης ότι οι προσβαλλόμενες πράξεις θίγουν περιουσιακής φύσεως δικαιώματα που προστατεύονται με το άρθρο 17 Συντ. και το άρθρο 1 του Πρώτου Πρόσθετου Πρωτοκόλλου της ΕΣΔΑ (Αντίθετες μειοψηφούσες απόψεις, σύμφωνα με τις οποίες: α) στην έννοια της προστατευομένης ιδιοκτησίας, περιλαμβάνονται και τα ενοχικά περιουσιακά δικαιώματα και ειδικότερα οι απαιτήσεις που δύνανται να ικανοποιηθούν και δικαστικώς, όταν καταστούν ληξιπρόθεσμες, β) δεν συντρέχει το, κατά το άρθρο 1 του Πρώτου Προσθέτου Πρωτοκόλλου, στοιχείο της δημοσίας ωφελείας για την επίμαχη επέμβαση στην περιουσία των αιτούντων γ) η επίμαχη επέμβαση στην περιουσία των αιτούντων αντίκειται στην αρχή της αναλογικότητας). Κρίθηκε ότι οι προσβαλλόμενη πράξη δεν αντίκειται στην αρχή της ισότητας (Αντίθετη μειοψηφία).

.
2) ΣτΕ.Ολ 1117/2014

PSI (Συμμετοχή του Ιδιωτικού Τομέα «ΣΙΤ») – Μείωση δημόσιου χρέους – Ανταλλαγή τίτλων έκδοσης Ελληνικού Δημοσίου – Ιδιώτες πιστωτές – Αίτηση ακύρωσης – Προστασία περιουσίας – Αρχή αναλογικότητας – Αρχή ισότητας – Έννομο συμφέρον – Συμφωνία Ελλάδας και Γερμανίας για την προστασία επενδύσεων κεφαλαίων -.

Απόρριψη αίτησης ακύρωσης των διατάξεων που προβλέπουν και ρυθμίζουν την ανταλλαγή τίτλων εκδόσεως ή εγγυήσεως του Ελληνικού Δημοσίου, τους οποίους κατείχαν ιδιώτες πιστωτές με νέους τίτλους, προκειμένου να μειωθεί ο δημόσιο χρέος (PSI). Έννομο συμφέρον των αιτούντων γερμανών υπηκόων κατόχων ομολόγων του Ελληνικού Δημοσίου και σωματείου που έχει συσταθεί στη Γερμανία, το οποίο έχει ως σκοπό την προστασία των συμφερόντων μετόχων κυρίως μετόχων μειοψηφίας και άλλων επενδυτών, την προστασία της ιδιωτικής ιδιοκτησίας και την ενίσχυση της λεγόμενης μετοχικής δημοκρατίας, ενώ είναι και το ίδιο κάτοχος ομολόγου εκδόσεως του Ελληνικού Δημοσίου, το οποίο περιελήφθη στην επίμαχη διαδικασία τροποποιήσεως. Κρίθηκε ότι οι προσβαλλόμενη πράξη δεν αντίκειται στην αρχή της ισότητας (Αντίθετη μειοψηφία). Απόρριψη αιτίασης ότι κατά τον χρόνο έκδοσης των τίτλων δεν είχαν θεσπισθεί νομοθετικώς ή συμφωνηθεί ρήτρες τροποποίησής τους και ότι δεν είναι κατά το Σύνταγμα επιτρεπτή η παραβίαση από το Ελληνικό Δημόσιο των όρων των τίτλων αυτών. Κρίθηκε ότι η επιδίωξη, με τις διατάξεις του άρθρου πρώτου του ν. 4050/2012, μιας επαναδιαπραγμάτευσης μέρους του δημοσίου χρέους [του οφειλόμενου στον Ιδιωτικό Τομέα (Private Sector) χρέους] που αναμενόταν να έχει θετική έκβαση, δεν αντιβαίνει στα άρθρα 5 και 25 παρ. 1 Συντ. και στις αρχές του Συντάγματος, του Ενωσιακού Δικαίου και της ΕΣΔΑ (Αντίθετη μειοψηφία). Κρίθηκε ότι οι διατάξεις του ν. 4050/2012 θεσπίσθηκαν υπό όλως εξαιρετικές περιστάσεις, δηλ. προ του κινδύνου στάσης πληρωμών και κατάρρευσης της εθνικής οικονομίας λόγω των ιδιαιτέρως δυσμενών συνθηκών που ήδη εκτέθηκαν, δεν αντιβαίνουν, στο σύνολό τους, στα άρθρα 5 παρ. 1 και 25 παρ. 1 Συντ. και στις αρχές του Συντάγματος, τις οποίες επικαλούνται οι αιτούντες (Αντίθετη μειοψηφία). Κρίθηκε ότι οι ρυθμίσεις του άρθρου πρώτου του ν. 4050/2012 δεν θεσπίστηκαν κατά τρόπο αυθαίρετο και είναι σύμφωνες με τα διεθνή συναλλακτικά ήθη και η υπαγωγή των αιτούντων και άλλων φυσικών προσώπων στις διατάξεις του δεν αντιβαίνει στο άρθρο 4 παρ. 1 Συντ. Αντίθετη μειοψηφία. Παραβίαση αρχής της ίσης μεταχείρισης. Διαφοροποίηση επαγγελματικών επενδυτών και των αιτούντων που δεν έχουν την ιδιότητα του κατ’ επάγγελμα επενδυτή. Απόρριψη αιτίασης ότι οι προσβαλλόμενες πράξεις θίγουν περιουσιακής φύσεως δικαιώματα που προστατεύονται με το άρθρο 17 Συντ. και το άρθρο 1 του Πρώτου Πρόσθετου Πρωτοκόλλου της ΕΣΔΑ (Αντίθετη μειοψηφία. Αντίθεση προς την αρχή της αναλογικότητας). Κρίθηκε ότι δεν συντρέχει νόμιμος λόγος υποβολής στο Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης προδικαστικού ερωτήματος επί των ζητημάτων που τίθενται με τις διατάξεις των ν. 4046/2012 και 4050/2012 (Αντίθετη μειοψηφία). Διεθνής Συμφωνία Ελλάδας και Γερμανίας για την προαγωγή και την αμοιβαία προστασία επενδυομένων κεφαλαίων. Κρίθηκε ότι αβάσιμα προβάλλεται με την κρινόμενη αίτηση ότι τα επίμαχα ομόλογα των αιτούντων εμπίπτουν στις προστατευτικές διατάξεις της παραπάνω διεθνούς συμφωνίας και ότι με τις προσβαλλόμενες πράξεις παραβιάσθηκε το προβλεπόμενο από τις διατάξεις αυτές δικαίωμά τους για προηγούμενη, δικαστικώς καθοριζομένη, αποζημίωση.

http://www.dsanet.gr/epikairothta_nomologia.asp

11 comments on “1116-1117/2014 (Ολομ.): Αντικατάσταση τίτλων εκδόσεως ή εγγυήσεως Ελληνικού Δημοσίου (PSI)

  1. ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΣΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΑΝΑΦΟΡΑΣ ΓΕΡΜΑΝΟΥ ΚΑΤΟΧΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΟΜΟΛΟΓΩΝ ΠΟΥ ΕΝΤΑΧΘΗΚΑΝ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΑ ΣΤΟ PSI

  2. Η πρώτη δικαστική νίκη κατά των τραπεζών για τo PSI από Αυστριακό Δικαστήριο

    Το Δικαστήριο Εμπορικών Υποθέσεων της Βιέννης, με απόφασή του, υποχρεώνει αυστριακή ιδιωτική τράπεζα να καταβάλει αποζημίωση ύψους περίπου 88.000 ευρώ σε πελάτη της, και συγκεκριμένα στον πρώην γενικό διευθυντή της αυστριακής Δημόσιας Εταιρείας Ενέργειας, Χανς Χάιντερ, διότι τον είχε συμβουλεύσει λανθασμένα στην αγορά ελληνικών ομολόγων.

    Η απόφαση τινάζει στο αέρα PSI και success story. […] Η απόφαση αυτή εγείρει μείζον πολιτικό και οικονομικό θέμα στην Ελλάδα γιατί το Ενωσιακό Χρηματοπιστωτικό Δίκαιο αποτελεί αφετηρία για τη δικαίωση των Ελλήνων Ομολογιούχων. Τους προσφέρει, δηλαδή, νομολογία – μπούσουλα για τη μάχη που δίνουν στα Ελληνικά Δικαστήρια.

    Για να διαβάσετε το πλήρες άρθρο του Νίκου Μανεσιώτη πατήστε εδώ.

    http://www.kyroslawoffices.gr/wp-content/uploads/2014/03/Η-ΠΡΩΤΗ-ΔΙΚΑΣΤΙΚΗ-ΝΙΚΗ-ΚΑΤΑ-ΤΩΝ-ΤΡΑΠΕΖΩΝ-ΓΙΑ-ΤΑ-ΟΜΟΛΟΓΑ-ΑΠΟ-ΑΥΣΤΡΙΑΚΟ-ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ.pdf

    Θεωρούμε ότι μετά την αυστριακή απόφαση και την έκδοση τις 1116/2014 και 1117/2014 αποφάσεις του ΣτΕ, ανοίγουν διάπλατα οι δρόμοι αποζημίωσης από τις Τράπεζες τόσο για τους ομολογιούχους-επενδυτές – αποταμιευτές, όσο και για εκείνους που έλαβαν ομόλογα ως εξόφληση υποχρεώσεων του Ελληνικού Δημοσίου απέναντί τους. (απολυμένοι πρώην υπάλληλοι Ολυμπιακής Αεροπορίας, εταιρείες του χώρου της υγείας).

    πηγές
    http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=420421
    http://www.kyroslawoffices.gr/η-πρώτη-δικαστική-νίκη-κατά-των-τραπεζ/
    http://www.kyroslawoffices.gr/η-επόμενη-μέρα-μετά-την-απόφαση-του-στε/

    • Falschberatung: Ex-Manager punktet gegen Bank

      Privatbank soll Ex-Verbund-Chef Haider bei Griechen-Anleihen falsch beraten haben – Urteil nicht rechtskräftig.

      Beim Verkauf von griechischen Staatsanleihen ist es offenbar zu Beratungsfehlern gekommen. Am vergangenen Dienstag hat die Wiener Handelsrichterin Sonja Zimmermann eine Wiener Privatbank dazu verurteilt, dem früheren Verbund-Vorstand Hans Haider und seiner Ehefrau, vertreten durch Anwalt Dieter Böhmdorfer, rund 88.000 Euro zurückzuzahlen und den Verkauf der Griechenland-Anleihen rückabzuwickeln. In der Urteilsbegründung heißt es vereinfacht: Die Risikoeinstufung der Griechenland-Anleihe durch die Bank sei zum Zeitpunkt des Kaufes nicht richtig gewesen. Es handelte sich tatsächlich um eine riskantere Veranlagung, als vom Kunden gewünscht. Das Urteil ist nicht rechtskräftig.

      Aber der Reihe nach. Hans Haider ist ein durchaus erfahrener Anleger, wie die Richterin im Urteil festhielt. Er investierte seine Ersparnisse vorwiegend in Garantieprodukte und Wertpapiere mit niedrigem Risiko und lehnte Vorschläge seines langjährigen Bankberaters mit höherem Risiko “immer ab”. Nur vereinzelt kaufte er auch heiklere Wertpapiere, wie eine Anleihe der Voest, weil er großes Vertrauen in den Stahlkonzern hatte.

      So war auch im ursprünglichen Anlegerprofil Haiders bei der Bank seine Risikobereitschaft mit der niedrigsten Stufe “risikoscheu” vermerkt. “Risikoklasse 1” nennt man das in der Bankensprache.

      Höheres Risiko
      Dennoch empfahl ihm der Berater Anfang 2010 die Papiere der Hellenen. Die Wiener Privatbank stufte die Griechenland-Anleihen in die Risikoklasse 2 (erhöhtes Risiko) ein, Haiders Anlegerprofil wurde später im Einvernehmen an diese Risikostufe angepasst.

      Dass ihm damals die wirtschaftlichen Probleme Griechenlands bekannt waren, räumte der ehemalige Energiekonzern-Manager vor Gericht ein, aber einen Zahlungsausfall eines EU-Mitgliedslandes zog er nicht in Betracht.

      “Haider durfte darauf vertrauen, dass er von seiner Bank entsprechend seines Veranlagungsziels beraten wird”, heißt es im Urteil. Doch das war hier nicht der Fall. Wie das Handelsgericht bescheinigt, hätte die Bank die Griechenland-Anleihen tatsächlich riskanter einstufen müssen: nämlich mit Risikoklasse 3 – hohes Risiko. Das belegt auch ein Gerichtsgutachten des Sachverständigen Christian Imo. Demnach hätten nämlich bei einer korrekten Risikobewertung der Griechenland-Anleihen auch die Risikoaufschläge (“Credit Spreads”) und die berühmt-berüchtigten Kreditausfalls-Swaps (CDS) berücksichtigt werden müssen. Laut Imo wäre das für eine Bank “ohne größere Umstände möglich” gewesen.

      http://kurier.at/wirtschaft/finanzen/urteil-zu-griechen-anleihen-ex-manager-punktet-gegen-bank/55.622.129

      ΣΧΟΛΙΟ:

      ΓΙΑ ΔΕΙΤΕ ΤΙ ΛΕΕΙ ΕΚΕΙ ΓΙΑ ΤΑ CDS

    • ΑΔΕΚΑΣΤΟΣ14/03/201411:33

      Εδώ σε αντίθεση με την Αυστριακή δικαιοσύνη ,το κράτος όχι μόνο δεν μας προστάτεψε ,αλλά μας προέτρεψε παραπλανητικά μέσω της διαφήμισης ,στον τύπο και στην τηλεόραση, να αγοράσουμε ομόλογα ,ενώ ήξερε ότι απευθύνονταν σε αποταμιευτές και όχι σε επενδυτές με σκοπό την δόλια υφαρπαγή των περιουσιών μας.Σκοπός του Αλογοσκούφη του τότε υπουργού οικονομικών (ο οποίος παρεμπιπτόντως έχει εξαφανιστεί από το προσκήνιο ,επειδή έχει λερωμένη την φωλιά του) και άλλων διεθνών και εντόπιων λαμογιών ήταν ,η έμμεση χρηματοδότηση της χώρας που ήξεραν ότι έπνεε τα λοίσθια, από την εσωτερική αγορά γιατί οι διεθνείς οίκοι είχαν αρχίσει να κλείνουν τις κάνουλες.Διέθεσαν λοιπόν στην πρωτογενή αγορά ομόλογα σε ιδιώτες πρωτοτυπώντας διεθνώς ,ενώ ήξεραν και απέκρυπταν εσκεμμένα την ελεεινή κατάσταση της ελληνικής οικονομίας, την οποία δολίως παρουσίαζαν, αλλοιώνοντας τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ ,ότι έχει έλλειμμα της τάξις του 3% ενώ στην πραγματικότητα είχε ξεπεράσει το 13%.Οι τράπεζες δε αφοσιωμένα πιόνια αυτής της πολιτικής, συμμετέχοντας σε αυτό το φιάσκο και ενώ γνώριζαν ή όφειλαν να γνωρίζουν το έγκλημα που είχε αποφασιστεί, συναίνεσαν ασύστολα στην προώθηση των ομολόγων με προμήθεια 2,5-5% , σε πελάτες τους χαμηλού επενδυτικού προφίλ ,οι οποίοι έως τότε είχαν τα χρήματά τους στον “τόκο” με το επιχείρημα της πιο σίγουρης επένδυσης, αποκρύπτοντας την πραγματικότητα για το άκρως υψηλό ρίσκο, ως όφειλαν να κάνουν.”Δόλια παραπλάνηση” είναι οι μοναδικές λέξεις που αρμόζουν σε αυτό το ανεπανάληπτο πλιάτσικο που έγινε στους πολίτες αυτής της χώρας ,που έχασαν τις περιουσίες τους και τους κόπους μιας ζωής!!!Ας τα βλέπει αυτά η Ελληνική Δικαιοσύνη ,, που σιωπά κλείνοντας το μάτι πονηρά σε ντόπια και ξένα συμφέροντα .ΝΤΡΟΠΗ ΣΑΣ ΔΙΚΑΣΤΕΣ ΚΑΙ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΙΣ (Δεν σας λέω Κυρίους γιατί αυτό αρμόζει σε ανθρώπους που σέβονται το επάγγελμά τους και τον όρκο τους!!!)

      http://www.protothema.gr/world/article/361286/austriaki-trapeza-apozimionei-pelati-tis-gia-lathos-ependusi-se-ellinika-omologa/

  3. Δημήτρης Καζάκης

    Τρίτη, 4 Δεκεμβρίου 2012

    ΟΙ ΕΓΧΩΡΙΕΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ ΑΠΟ ΠΡΑΔΟΣΙΑΚΟΙ ΤΟΚΟΓΛΥΦΟΙ ΕΞΕΛΙΣΟΝΤΑΙ ΣΕ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟ ΔΙΑΛΥΣΗΣ, ΕΚΠΟΙΗΣΗΣ ΚΑΙ ΧΡΕΩΚΟΠΙΑΣ

    Με άλλα λόγια το τραπεζικό σύστημα στην Ελλάδα είναι ένα πλυντήριο πρώτης τάξης για το μαύρο χρήμα εντός και εκτός χώρας. Με τις κυβερνήσεις να φροντίζουν έτσι ώστε να μην θιγεί στο ελάχιστο το κύκλωμα αυτό. Η εισροή μαύρου χρήματος της τάξης των 200 δις δολαρίων ή 162 δις ευρώ τα χρόνια της κορύφωσης της κρίσης και των μνημονίων 2010-2011 εισήλθε για να ξεπλυθεί και να νομιμοποιηθεί υπό το άγρυπνο βλέμμα της τρόικας και υπό καθεστώς πλήρους αυθαιρεσίας και ασυδοσίας των εγχώριων τραπεζών που βρήκαν την ευκαιρία να αντλήσουν τεράστιο όγκο κεφαλαίων και να κατοχυρώσουν τον ρόλο τους ως πλυντήρια μαύρου χρήματος. Να ένας από τους κύριους λόγους της τρομακτικής ρευστότητας που άντλησαν οι εγχώριες τράπεζες.

    ..
    Με άλλα λόγια οι κυβερνήσεις του PSI έστησαν την αναδιάρθρωση για να βγάλουν τα κεφάλαιά τους έξω οι τράπεζες φορτώνοντας νέο χρέος το ελληνικό δημόσιο. Η κατάσταση είναι τέτοια που ακόμη και ξένοι τρέχουν να βγάλουν στο εξωτερικό τα διαθέσιμα που διέθεταν σε καταθέσεις και repos στην Ελλάδα. Το ύψος αυτό των διαθεσίμων είχε πιάσει ύψος ρεκόρ το 2008 όταν εισέρευσαν σε καταθέσεις και repos στην Ελλάδα αξίας 40,9 δις ευρώ για ολόκληρο τον χρόνο. Δείγμα κι αυτό του μεγέθους του ξεπλύματος μαύρου χρήματος που διενεργεί το εγχώριο τραπεζικό σύστημα.

    Ολόκληρο το άρθρο εδώ

    http://dimitriskazakis.blogspot.gr/2012/12/blog-post.html

  4. Συνταγματικό το μνημόνιο, συνταγματικό το PSI, συνταγματικό το κλείσιμο της ΕΡΤ, συνταγματικό να κλείνεις σχολεία, νοσοκομεία, να πουλάς λιμάνια αεροδρόμια, στρατόπεδα… Αντισυνταγματικό είναι μόνο να μην παίρνουν αναδρομικές αυξήσεις αυτά τα κωθώνια, τα απάνθρωπα παράσιτα… Ο λαός και η χώρα πεθαίνουν οι δικαστές πλουτίζουν. Και αυτό, είναι το μόνο “συνταγματικό”. Κάνουμε πλάκα, όμως κρατάμε κι ονόματα για μετά την αποκατάσταση της δημοκρατίας.

    http://www.youtube.com/user/grbloopers

  5. Pingback: PSI: Άνοιξαν διάπλατα οι δρόμοι αποζημίωσης από τις Τράπεζες ;;;; | ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΚΟΚΚΙΝΟΣ-ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ

  6. Ομολογιούχος απαγχονίστηκε στα γενέθλιά του – Κραυγή απόγνωσης από τη γυναίκα του (βίντεο)

    Τετάρτη, 07 Μαΐου 2014

    Ακόμη ένας άνθρωπος προστέθηκε χθες το απόγευμα στη λίστα με τους Έλληνες που αυτοκτόνησαν από την ημέρα που η οικονομική κρίση χτύπησε την χώρα μας.

    Ήταν ένας από τους 15.000 οικογενειάρχες που εμπιστεύτηκαν τους κόπους μιας ζωής αγοράζοντας ομόλογα του ελληνικού δημοσίου. Το “κούρεμα” των ομολόγων τον οδήγησε στην απόφαση να ψαλιδίσει τα χρόνια της ζωής του. …..

    ΣΧΟΛΙΟ :

    Το Συμβούλιο της Επικρατείας θεώρησε νόμιμο το PSI καθώς έκρινε ότι η επένδυση σε τίτλους του δημοσίου εμπεριέχει κίνδυνους όπως όλες οι επενδύσεις . Ξέχασε βέβαια ότι η διαδικασία του «κουρέματος» και της ανταλλαγής των ελληνικών ομολόγων (το λεγόμενο PSI) υποτίθεται ότι έγινε σε εθελοντική και όχι σε υποχρεωτική βάση και ότι κάποιοι αρνηθήκαν και δεν συμμετείχαν. Στην περίπτωση των Ελλήνων μικρο-ομολογιούχων όμως αυτό δεν εφαρμόστηκε. Αυτούς κανείς δεν τους ενημέρωσε και δεν τους ρώτησε τι θέλουν…..

    https://justiceforgreece.wordpress.com/2014/05/08/ομολογιούχος-απαγχονίστηκε-στα-γενέ/

  7. ΑΠΑΤΗ PSI

    PSI: Η Μεγάλη «Μπλόφα» της Σωτηρίας της Ελλάδος από τη Χρεοκοπία

    by Spiros Lavdiotis on Mar 22, 2012

    Στις 24 Φεβρουαρίου 2012, το Υπουργείο Οικονομικών άνοιξε την αυλαία της διαδικασίας της ανταλλαγής των ελληνικών ομολόγων με την δημοσιότητα των όρων του περιβόητου PSI (Private Sector Involvement). Δηλαδή, της συμμετοχής των ιδιωτών επενδυτών ( εκτός των Ηνωμένων Πολιτειών) στο «κούρεμα» (haircut) των ομολόγων του ελληνικού δημοσίου. Η συνέχεια εδώ :

    https://justiceforgreece.wordpress.com/2012/08/14/psi-η-μεγάλη-μπλόφα-της-σωτηρίας-της-ελ/#more-1992

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s