An Economic Hit Man Speaks Out: John Perkins on How Greece Has Fallen Victim to “Economic Hit Men”


By Michael Nevradakis* on Thursday, 11 September 2014

John Perkins, author of Confessions of an Economic Hit Man, discusses how Greece and other eurozone countries have become the new victims of “economic hit men.”


In the case of Greece, my reaction was that “Greece is being hit.” There’s no question about it. Sure, Greece made mistakes, your leaders made some mistakes, but the people didn’t really make the mistakes, and now the people are being asked to pay for the mistakes made by their leaders, often in cahoots with the big banks. So, people make tremendous amounts of money off of these so-called “mistakes,” and now, the people who didn’t make the mistakes are being asked to pay the price. That’s consistent around the world: We’ve seen it in Latin America. We’ve seen it in Asia. We’ve seen it in so many places around the world.

This leads directly to the next question I had: From my observation, at least in Greece, the crisis has been accompanied by an increase in self-blame or self-loathing; there’s this sentiment in Greece that many people have that the country failed, that the people failed . . . there’s hardly even protest in Greece anymore, and of course there’s a huge “brain drain” – there’s a lot of people that are leaving the country. Does this all seem familiar to you when comparing to other countries in which you’ve had personal experience?

Sure, that’s part of the game: convince people that they’re wrong, that they’re inferior. The corporatocracy is incredibly good at that, whether it is back during the Vietnam War, convincing the world that the North Vietnamese were evil; today it’s the Muslims. It’s a policy of them versus us: We are good. We are right. We do everything right. You’re wrong. And in this case, all of this energy has been directed at the Greek people to say “you’re lazy; you didn’t do the right thing; you didn’t follow the right policies,” when in actuality, an awful lot of the blame needs to be laid on the financial community that encouraged Greece to go down this route. And I would say that we have something very similar going on in the United States, where people here are being led to believe that because their house is being foreclosed that they were stupid, that they bought the wrong houses; they overspent themselves.

The fact of the matter is their bankers told them to do this, and around the world, we’ve come to trust bankers – or we used to. In the United States, we never believed that a banker would tell us to buy a $500,000 house if in fact we could really only afford a $300,000 house. We thought it was in the bank’s interest not to foreclose. But that changed a few years ago, and bankers told people who they knew could only afford a $300,000 house to buy a $500,000 house.

“Tighten your belt, in a few years that house will be worth a million dollars; you’ll make a lot of money” . . . in fact, the value of the house went down; the market dropped out; the banks foreclosed on these houses, repackaged them, and sold them again. Double whammy. The people were told, “you were stupid; you were greedy; why did you buy such an expensive house?” But in actuality, the bankers told them to do this, and we’ve grown up to believe that we can trust our bankers. Something very similar on a larger scale happened in so many countries around the world, including Greece.

In Greece, the traditional major political parties are, of course, overwhelmingly in favor of the harsh austerity measures that have been imposed, but also we see that the major business and media interests are also overwhelmingly in support. Does this surprise you in the slightest?

No, it doesn’t surprise me and yet it’s ridiculous because austerity does not work. We’ve proven that time and time again, and perhaps the greatest proof was the opposite, in the United States during the Great Depression, when President Roosevelt initiated all these policies to put people back to work, to pump money into the economy. That’s what works. We know that austerity does not work in these situations.

We also have to understand that, in the United States for example, over the past 40 years, the middle class has been on the decline on a real dollar basis, while the economy has been increasing. In fact, that’s pretty much happened around the world. Globally, the middle class has been in decline. Big business needs to recognize – it hasn’t yet, but it needs to recognize – that that serves nobody’s long-term interest, that the middle class is the market. And if the middle class continues to be in decline, whether it’s in Greece or the United States or globally, ultimately businesses will pay the price; they won’t have customers. Henry Ford once said: “I want to pay all my workers enough money so they can go out and buy Ford cars.” That’s a very good policy. That’s wise. This austerity program moves in the opposite direction and it’s a foolish policy.

In your book, which was written in 2004, you expressed hope that the euro would serve as a counterweight to American global hegemony, to the hegemony of the US dollar. Did you ever expect that we would see in the European Union what we are seeing today, with austerity that is not just in Greece but also in Spain, Portugal, Ireland, Italy, and also several other countries as well?

What I didn’t realize during any of this period was how much corporatocracy does not want a united Europe. We need to understand this. They may be happy enough with the euro, with one currency – they are happy to a certain degree by having it united enough that markets are open – but they do not want standardized rules and regulations. Let’s face it, big corporations, the corporatocracy, take advantage of the fact that some countries in Europe have much more lenient tax laws, some have much more lenient environmental and social laws, and they can pit them against each other.

In closing, what message would you like to share with the people of Greece, as they continue to experience and to live through the very harsh results of the austerity policies that have been implemented in the country for the past three years?

I want to draw upon Greece’s history. You’re a proud, strong country, a country of warriors. The mythology of the warrior to some degree comes out of Greece, and so does democracy! And to realize that the marketplace is a democracy today, and how we spend our money is casting our ballot. Most political democracies are corrupt, including that of the United States. Democracy is not really working on a governmental basis because the corporations are in charge. But it is working on a market basis. I would encourage the people of Greece to stand up: Don’t pay off those debts; have your own referendums; refuse to pay them off; go to the streets and strike.

And so, I would encourage the Greek people to continue to do this. Don’t accept this criticism that it’s your fault, you’re to blame, you’ve got to suffer austerity, austerity, austerity. That only works for the rich people; it does not work for the average person or the middle class. Build up that middle class; bring employment back; bring disposable income back to the average citizen of Greece. Fight for that; make it happen; stand up for your rights; respect your history as fighters and leaders in democracy, and show the world!

Read the full article


*Michael Nevradakis is a Ph.D student in Media Studies at the University of Texas at Austin and a US Fulbright Scholar presently based in Athens, Greece. Michael is also the host of Dialogos Radio, a weekly radio program featuring interviews and coverage of current events in Greece.


One comment on “An Economic Hit Man Speaks Out: John Perkins on How Greece Has Fallen Victim to “Economic Hit Men”

  1. John Perkins: H εξομολόγηση ενός οικονομικού δολοφόνου (2011)

    Ενας «οικονομικός δολοφόνος» ομολογεί: «Ετσι εκτελέσαμε την Ελλάδα»

    Ένας πρώην «οικονομικός δολοφόνος», ο Τζον Πέρκινς, περιγράφει το πώς η χώρα μας μπήκε στο στόχαστρο των διεθνών τοκογλύφων πολύ πριν ξεκινήσει η οικονομική κρίση με απώτερο σκοπό την αφαίμαξη του φυσικού της πλούτου και την αρπαγή των υποδομών του.

    Ο αμερικανός συγγραφέας έγινε ευρύτερα γνωστός το 2004 όταν εξέδωσε το βιβλίο «Confessions of an Economic Hit Man» στο οποίο πραγματευόταν τον τρόπο που οι «ελεύθεροι σκοπευτές» του ΔΝΤ και των αγορών χτύπησαν χώρες εγκλωβίζοντάς τις στη δίνη της οικονομικής κρίσης.

    Σε συνέντευξή του στο δημοσιογραφικό site Dialogos Media ( η οποία δημοσιεύεται και στο Truth Out (, περιγράφει τον τρόπο που παγιδεύτηκε η Ελλάδα.

    Ο Πέρκινς, κατ’ αρχήν περιγράφει το τι είναι οι «οικονομικοί δολοφόνοι» (hit men) λέγοντας ότι είναι στην ουσία ανιχνευτές «ευκαιριών» και οι οποίοι ταξιδεύοντας από χώρα σε χώρα καταγράφουν τις πλουτοπαραγωγικές πηγές αλλά και τους τρόπους που θα μπορούσαν κάποιοι να τις βάλουν στο χέρι. Μόλις εντοπίσουν μία χώρα στην οποία αξίζει τον κόπο να επιτεθούν ξεκινάει το παιχνίδι:

    «Εντοπίζουμε χώρες που έχουν κάτι να μας προσφέρουν, όπως για παράδειγμα: πετρέλαιο, φυσικό πλούτο ή δίκτυα μεταφορών. Στη συνέχεια φροντίζουμε να τις φορτώσουμε με υπέρογκα δάνεια, με την υπόσχεση ότι θα υπάρξουν επενδύσεις και οικονομική ανάπτυξη. Φυσικά τα δάνεια αυτά δεν φτάνουν ποτέ στις ίδιες τις χώρες, αλλά μόνο σε λίγα χέρια πλούσιων οι οποίοι και αναλαμβάνουν μεγάλα έργα όπως αυτοκινητοδρόμους, εργοστάσια παραγωγής ενέργειας και άλλα παρόμοια. Κάτι τέτοιο συνέβη στην Ελλάδα».

    Όταν οι χώρες αυτές βουλιάξουν στα δάνεια, έρχεται η σειρά μεγάλων οργανισμών, όπως το ΔΝΤ και η Παγκόσμια Τράπεζα που προσφέρονται να τις «σώσουν» κλείνοντας συμφωνίες «διάσωσης» με σκληρούς όρους, υποστηρίζει ο Πέρκινς. Οι όροι αυτοί είναι δεδομένοι: αύξηση φορολογίας, περικοπές δημόσιων δαπανών, ιδιωτικοποιήσεις δημόσιας περιουσίας.

    Αν τα πράγματα πάνε καλά με βάση το αρχικό σχέδιο, σε κάποια φάση θα εμφανιστούν νέοι ή παλιοί επενδυτές οι οποία θα ξεκινήσουν κάποια έργα –για παράδειγμα εργοστάσια ηλεκτρικής ενέργειας- και θα αρχίσει να φαίνεται πως υπάρχει ανάπτυξη, τουλάχιστον στους αριθμούς. Στην πραγματικότητα αυτή η ανάπτυξη δεν θα φτάσει ποτέ κάτω, στην κοινωνία, καθώς η ανεργία δεν θα μειώνεται ούτε θα υπάρχει αύξηση των μέσων εισοδημάτων.

    Στην ερώτηση του «πως επιλέγονται οι χώρες-στόχοι από τους οικονομικούς δολοφόνους» ο Πέρκινς απαντά ξεκάθαρα: «Τα χαρακτηριστικά είναι διαφορετικά για κάθε χώρα. Μπορεί να είναι οι πηγές πετρελαίου ή φυσικού αερίου ή γεωστρατηγική της θέση ή το φθηνό εργατικό της δυναμικό. Εξαρτάται».

    Σε κάθε περίπτωση, λέει ο Πέρκινς, η εντολή είναι ξεκάθαρη: «Ιδιωτικοποίηστε! Ιδιωτικοποιήστε!».

    Ο πρώην σύμβουλος της Chas. T. Main, μιλώντας για τη δική του αποστολή ως οικονομικός δολοφόνος παραδέχεται ότι παρακολουθεί στενά τόσο την Ελλάδα, όσο και την Ιρλανδία και την Ισλανδία επί σειρά ετών. «Η Ελλάδα χτυπήθηκε από οικονομικούς δολοφόνους. Αυτό είναι βέβαιο. Σίγουρα είχαν γίνει λάθη στο παρελθόν από τις κυβερνήσεις της χώρας, όμως τα λάθη αυτά δεν τα έκαναν οι πολίτες οι οποίοι τα πληρώνουν τώρα σκληρά. Τα έκαναν οι ηγέτες τους και οι τράπεζες. Το ίδιο ακριβώς έχει συμβεί σε χώρες της Λατινικής Αμερικής και της Ασίας.

    Ο Πέρκινς αναφέρει στη συνέντευξή του πως μέρος του παιχνιδιού είναι η ενοχοποίηση της ίδιας της κοινωνίας και των πολιτών για την κατάντια της χώρας τους. «Το θέμα είναι πιστέψουν ότι εμείς είμαστε οι «καλοί» που ήλθαμε να τους βοηθήσουμε και εκείνοι οι «κακοί», οι «τεμπέληδες» που πρέπει να διορθωθούν».

    Στο σχέδιο υπάρχει ο «καλός» σύμβουλος των δανειστών που σου λέει: «Σφίξε λίγο ακόμη το ζωνάρι και σε λίγα χρόνια θα επιστρέψεις στην ανάπτυξη και θα βγάζεις εκατομμύρια». Και ο «κακός» που θα σου «θυμίζει»: «Ησουν ηλίθιος, ήσουν άπληστος. Τι τα ήθελες τα σπίτια και τις περιουσίες;», άσχετα αν ήταν οι τράπεζες που έδιναν με τη σέσουλα τα στεγαστικά και καταναλωτικά δάνεια.

    Η λιτότητα και οι περικοπές δεν πρόκειται να δουλέψουν, υποστηρίζει ο Πέρκινς. «Δεν δούλεψαν ποτέ στις μεγάλες κρίσεις στις ΗΠΑ και αλλού. Στο τέλος την πληρώνουν οι ίδιες οι επιχειρήσεις που δεν θα έχουν πλέον πελάτες». Και θυμίζει την φράση του Χένρι Φορντ ο οποίος έλεγε: «Θα πληρώνω τόσο καλά τους εργάτες μου ώστε να μπορούν να αγοράζουν τα αυτοκίνητά μου».

    Ο Πέρκινς απαντώντας στο ερώτημα του τι πρέπει να κάνουν τώρα οι Ελληνες απαντάει: «Στηριχθείτε στην Ιστορία σας. Είστε περήφανοι, δυνατοί, μια χώρα πολεμιστών. Είστε η πατρίδα της Δημοκρατίας. Οι περισσότερες δημοκρατίες σήμερα είναι διεφθαρμένες με πρώτη αυτή των ΗΠΑ. Δεν λειτουργεί το δημοκρατικό σύστημα. Θα έλεγα στο ελληνικό λαό να σταθεί στα πόδια του, να μην δεχθεί την κριτική ότι φταίει για τα πάντα. Να μην δεχθεί τις πολιτικές που κάνουν τους πλούσιους πλουσιότερους και να πολεμήσουν γι’ αυτό. Να σεβαστείτε την ιστορία σας και να το δείξετε σε όλο τον κόσμο».

    Και καταλήγει: «Σταματήστε να πληρώνετε για τα χρέη που σας φόρτωσαν. Ξαναστήστε στα πόδια της μεσαία τάξη. Δημιουργήστε θέσεις εργασίας. Εξασφαλίστε έναν μέσο μισθό που εξασφαλίζει ένα επίπεδο ζωής. Μπορείτε να το καταφέρετε αν αγωνιστείτε. Δείξτε το δρόμο στον υπόλοιπο κόσμο».

    ***Ο Τζον Πέρκινς από το 1971 έως το 1981 εργάστηκε στην πολυεθνική εταιρία συμβούλων Chas. T. Main ως οικονομολόγος. Στην πραγματικότητα όμως ήταν ένας Οικονομικός Εκτελεστής, στρατολογημένος από τις μυστικές υπηρεσίες των Ηνωμένων Πολιτειών. Κράτησε το ρόλο του κρυφό ώσπου, με αφορμή τα γεγονότα της 11ης Σεπτεμβρίου του 2001, αποφάσισε να εκθέσει δημοσίως τη αθέατη πλευρά της αμερικανικής εταιρειοκρατίας, συγγράφοντας την Εξομολόγηση ενός Οικονομικού Δολοφόνου. Στο βιβλίο βασίστηκε το ομότιτλο ντοκιμαντέρ του δημοσιογράφου Στέλιου Κούλογλου.

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment: Logo

You are commenting using your account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s