Αναφορά – Καταγγελία – Ανοιχτή Επιστολή προς Δικαστικούς Λειτουργούς και Νομικό κόσμο

PATRIS

Δημοσιεύτηκε την 28ην Οκτώβριου 2014, στην Εθνική Επέτειο του «ΟΧΙ» – ΚΑΤΕΠΕΙΓΟΝ

ΑΝΑΦΟΡΑ – ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ

Και

Ανοιχτή Δημόσια Επιστολή προς κάθε Έλληνα Δικαστικό

Λειτουργό και προς όλο τον Νομικό κόσμο της Ελλάδας.

Η Ηλεκτρονική μορφή του παρόντος εγγράφου σε αρχείο «PDF» είναι διαθέσιμη στον διαδικτυακό σύνδεσμο:

http://iriwolf.blogspot.gr/2014/09/blog-post.html

Ένα Ιστορικό Ντοκουμέντο των Καιρών μας.

“Λόγο του ότι η Χώρα μας δεν διαθέτει Συνταγματικό Δικαστήριο, όλοι οι Δικαστικοί Λειτουργοί έχουν το δικαίωμα, αλλά και την υποχρέωση, να καλύψουν αυτό το κενό – ατομικά ή συλλογικά και έχουν χρέος να το πράξουν σε καταστάσεις σαν την σημερινή, βάση του Όρκου τους. Η ευθύνη δε για ότι τελικά συμβεί στην Πατρίδα μας, θα βαρύνει αποκλειστικά όσους δεν το πράττουν.”

Η επιστολή αυτή, εκτός της ευρείας δημοσίας κοινοποίησης (σε Ελλάδα και Εξωτερικό), θα κοινοποιηθεί επίσης σε όλους τους Δικαστικούς Λειτουργούς καθώς και τις Ενώσεις αυτών – ώστε να λάβουν γνώση όλα τα μέλη τους. Θα αποτελέσει δε πιθανόν και έγγραφο προς μελέτη από τους ιστορικούς του μέλλοντος, διότι θα καθορίσει απέναντι του Ελληνικού Λαού, του Έθνους και της πολυτάραχης Ιστορίας μας, ποιοι πραγματικά σκέπτονται, υπηρετούν και στηρίζουν την Ελλάδα βάσει του Συντάγματος της, των Διεθνών Νόμων και αποφάσεων, της Χάρτας των Ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ποιοι, είτε δολίως, είτε από αδιαφορία, είτε από συμφέρον τα παρακάμπτουν, δήθεν στο όνομα της σωτηρίας της και της κοινωνικής ειρήνης, είτε είναι Πολίτες, είτε είναι Θεσμοί, είτε είναι Λειτουργοί! Διότι, εδώ που φτάσαμε πλέον, οι Έλληνες απαιτούν αφενός να ξέρουν την Αλήθεια και αφετέρου να καταλογισθούν οι ευθύνες εκείνες που αναλογούν στον κάθε ένα για κάθε ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΗ ΕΚΤΡΟΠΗ …!!!

Λειτούργημα (εννοιολογικό λεξικό – ορισμός): Υπηρεσία με σοβαρό κοινωνικό ρόλο, που γίνεται προς χάρη του Λαού ή της Πολιτείας. Ειδικά, η άσκηση του δικαστικού λειτουργήματος απαιτεί υψηλότατο αίσθημα ευθύνης.

«Δεν είναι ο όρκος που μας κάνει να πιστεύουμε τον άνθρωπο, ο Άνθρωπος (τα έργα του) μας κάνει να πιστεύουμε τον Όρκο» Αισχύλος

Αξιότιμοι κύριοι και κυρίες Δικαστικοί Λειτουργοί, προσφεύγουμε σήμερα σε εσάς, διότι αντίθετα με τα όσα οι κυβερνώντες αυτού του τόπου πράττουν και προσπαθούν να μας πείσουν με τις πράξεις τους, ότι η Δικαιοσύνη τάχα δεν λειτουργεί πλέον στην Χώρα μας1, εμείς επιμένουμε πεισματικά και θέλουμε να πιστεύουμε, ότι ακόμα υπάρχουν αμερόληπτοι, ανεξάρτητοι και έντιμοι Δικαστικοί και Εισαγγελικοί λειτουργοί που πρωτίστως σέβονται τον εαυτό τους, την Πατρίδα τους, τους συμπολίτες τους, αλλά και το λειτούργημα τους και θα πράξουν το καθήκον τους αμερόληπτα και ανεξάρτητα, σεβόμενοι τον Όρκο τους και αγνοώντας την οποιαδήποτε κυβερνητική ή εξωγενή πίεση και παρέμβαση.

___________

1 Παραδείγματος χάρη: όταν προκλητικά δεν εφαρμόζουν τις δικαστικές αποφάσεις {ΕΠ1} και κάνουν επιλεκτική εφαρμογή των νόμων {ΕΠ2}, όταν πλέον η Χώρα δεν κυβερνάται ουσιαστικά αλλά και τυπικά από Έλληνες και για τους Έλληνες … όπως ορίζει το Σύνταγμα, αλλά – [με την συναίνεση των κυβερνώντων που κανονικά θα έπρεπε να υπηρετούν τους Έλληνες] – κυβερνάται από μία «κυβέρνηση» εντεταλμένων, εξυπηρετώντας αλλότρια και αμφίβολα συμφέροντα {ΕΠ3, και μάλιστα δηλώνουν προκλητικά και δημοσίως ότι έχουν διαπράξει Εθνική προδοσία και κανείς δεν τους ενοχλεί … δείτε το ΕΠ3 [κ.] παρακάτω}, μια και έχουν πάρει την εξουσία και την Εθνική κυριαρχία με διαδικασίες εξαπάτησης του Ελληνικού λαού (και εκτός Συντάγματος) με Συνταγματικούς ακροβατισμούς αμφιβόλου ερμηνείας και όταν μάλιστα απαιτούν από την Ελληνική Δικαιοσύνη να εκδίδει τέτοιες αποφάσεις, που θα είναι της απολύτου αρεσκείας τους {ΕΠ4}. Όταν επίσης αυτή η ̈κυβέρνηση ̈ έχει δρομολογήσει μέσω νομοσχεδίων την ενεργοποίηση της εργαλειοθήκης του ΟΟΣΑ, που θα οδηγήσει μοιραία στην κατάλυση του Συντάγματος και στην παράκαμψη της Ελληνικής Δικαιοσύνης {ΕΠ5}, όταν εμφανώς και προκλητικά προσπαθούν αντισυνταγματικά νομοθετώντας με πράξεις νομοθετικού περιεχομένου ή με αμφίβολα «διατάγματα» οι κυβερνώντες να συγκαλύψουν τις κυβερνητικές τους πομπές, αλλά και όσων προστατεύουν, ώστε να απαλλαγούν από τις διώξεις της Ελληνικής Δικαιοσύνης για τα εγκλήματα που έχουν επιτελέσει, καθώς και τις αμέτρητες ανομίες τους {ΕΠ6}, όταν υπάρχουν πληθώρα ατιμώρητων σκανδάλων {ΕΠ7}, ενώ σύσσωμος ο νομικός κόσμος καταγγέλλει τις επικίνδυνες αυτές Συνταγματικές εκτροπές {Ϫ 6} κ.τ.λ.

 

 

Δια της παρούσης λοιπόν, όλοι εμείς που συνυπογραφούμε, ορκιζόμαστε να είμαστε δίπλα σε όλους εκείνους τους Δικαστικούς Λειτουργούς που παραμένουν το προπύργιο της Δημοκρατίας, της κοινωνικής ειρήνης και της δικαιοσύνης, αρωγοί στο έργο τους, αναλαμβάνοντας το όποιο καθήκον και σε όποια θέση μας ζητηθεί από αυτούς. Θέτουμε δε όλες τις ικανότητες, τις δεξιότητες και τις γνώσεις μας, στην διάθεση και την υπηρεσία των ανωτέρω δικαστικών λειτουργών. Τέλος, δηλώνουμε υπεύθυνα έκαστος από εμάς και με γνώση όλων των συνεπειών του νόμου, ότι δεν είχαμε, ούτε έχουμε ποτέ, έμμεσα ή άμεσα, εμπλακεί με καθ ́ οποιοδήποτε τρόπο στην τελεσθείσα Εθνική προδοσία και Συνταγματική εκτροπή και την δολίως καλυμμένη με «δημοκρατικό» μανδύα, προδοσία της Χώρας μας, ενώ δια της παρούσης δηλώσεως καταγγέλλουμε όλους όσους εμπλέκονται και με τον οποιαδήποτε τρόπο στην εκτροπή και στην προδοσία αυτή. Παράλληλα ζητούμε την άμεση και – κυριολεκτικά – καθοριστικώς σωτήρια παρέμβαση της Ελληνικής Δικαιοσύνης, με σκοπό την Απελευθέρωση της Χώρας, την αποκατάσταση της κοινωνικής δικαιοσύνης, την επαναφορά της νομιμότητας και της κοινωνικής ειρήνης.

Και αυτό, διότι κανένα κράτος δεν μπορεί ποτέ να σταθεί, ούτε να επιβιώσει και να υπάρξει, εάν δεν υπάρχει Δικαιοσύνη ή όταν αυτή περιορίζεται ή απαξιώνεται ή φιμώνεται, προκειμένου να μην εκτελέσει το έργο της !!! Κύριοι και Κυρίες Δικαστικοί Λειτουργοί. Κατανοούμε απόλυτα την δυσχερή θέση στην οποία έχετε περιέλθει – όπως εξάλλου σύσσωμος ο Ελληνικός λαός, καθώς και την θεμιτά ανθρώπινη και καθ ́όλα κατανοήσιμη ανασφάλεια που αισθάνονται πολλοί/ες από Εσάς. Όμως κάποιες φορές στη ζωή του Ανθρώπου, έρχεται εκείνη η απόλυτα δύσκολη στιγμή {ΕΠ8} που πρέπει κάποιος να πάρει την μεγάλη απόφαση, προτάσσοντας πάνω απ ́ όλα τις Αρετές, τις πανανθρώπινες Αξίες της νόησης, της συμπεριφοράς και της ύπαρξης. Έτσι και τώρα, σε αυτή την κρίσιμη καμπή για την συνέχεια της ύπαρξης της πατρίδας μας και των Πολιτών της, ο κλήρος έπεσε σε Εσάς. Τώρα πρέπει να πείτε το μεγάλο ΝΑΙ ή το μεγάλο ΟΧΙ. Η αλήθεια πράγματι είναι πως η κατάσταση αυτή είναι πρωτόγνωρη, και τα κλειδιά της σωτηρίας και της λύσης τα κρατάτε ΕΣΕΙΣ.

Πιστεύουμε πως η Ελληνική Δικαιοσύνη διαθέτει τέτοιους Δικαστικούς Λειτουργούς, που μπορούν να εκτιμήσουν και να αντιμετωπίσουν επιτυχώς και άμεσα, αυτές τις – για την πατρίδα μας – πρωτόγνωρες καταστάσεις.

Για αυτό τον λόγο σήμερα, προσφεύγουμε σε Εσάς τους/ις Έλληνες Ελληνίδες Δικαστικούς Λειτουργούς (Εισαγγελείς, Δικαστές, Ανακριτές κ.τ.λ.) με την παρούσα ανοιχτή επιστολή, και Σας προσκαλούμε να επιληφθείτε άμεσα της κατάστασης, προκειμένου να αποδοθούν ευθύνες εκεί που αναλογούν.

Η Ελληνική Δικαιοσύνη είναι το τελευταίο προπύργιο, αλλά και το ουσιαστικότερο και κρισιμότερο «κάστρο» της Δημοκρατίας, του Συντάγματος και των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, που πιστεύουμε ότι στέκεται ακόμη όρθιο. Αυτό το «κάστρο» που κάποιοι2 επιθυμούν διακαώς να πέσει, προκειμένου να αλώσουν ανενόχλητοι την Ελλάδα, να υποδουλώσουν τους Έλληνες και να καταστρέψουν το Έθνος των Ελλήνων, με κάθε τρόπο!!!

Αυτή λοιπόν η προσφυγή μας, που είναι παράλληλα και κραυγή αγωνίας για το μέλλον όλων μας, της Πατρίδας και του Λαού μας, καλεί τον κάθε Έλληνα Πολίτη και τον κάθε Έλληνα Δικαστικό Λειτουργό να συμμετάσχει ενεργά, προς την κατεύθυνση της αποκατάστασης του «κουρελιασμένου» Πολιτεύματος και όχι στην κατάλυση του, πηγάζει δε από την υποχρέωση που έχουμε ΟΛΟΙ ΜΑΣ, βάση του άρθρου 40 του ΠΚΔ , να σας αναφέρουμε έκνομες και παράνομες ενέργειες, καθώς και ποινικά αδικήματα – (εδώ έχουμε σωρεία από αυτά), κακουργηματικού και μάλιστα ιδιαιτέρως ειδεχθούς χαρακτήρα και να ζητήσουμε από μέρους Σας, την άμεση επέμβαση Σας και την άσκηση αυτεπάγγελτων διώξεων και συλλήψεων, προς αποκατάσταση της νομιμότητας και της κοινωνικής γαλήνης και ηρεμίας.

Γνωρίζουμε δε, ότι το έργο αυτό σήμερα για να επιτελεστεί πλήρως, είναι πραγματικά κολοσσιαίο. Όμως, αυτή η ΚΑΘΑΡΣΗ πρέπει να γίνει και ήδη έχει αργήσει πολύ !!! Για τον λόγο αυτό, όπως αναφέραμε ανωτέρω, όλοι εμείς που συνυπογραφούμε την παρούσα, θέτουμε τους εαυτούς μας, τις δεξιότητές μας, τις όποιες ικανότητες μας και τις γνώσεις μας κάτω από το Εθνικό Συμφέρον της Χώρας και των Ελλήνων και δίνουμε όρκο να υπηρετήσουμε αυτό τον Εθνικό σκοπό, υπό τις εντολές εκείνων των Ελλήνων Δικαστικών Λειτουργών που θα αποφασίσουν να δουλέψουν πραγματικά για τον ίδιο σκοπό, ώστε να αποκατασταθεί η Δημοκρατία, το Σύνταγμα, τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, η Νομιμότητα και η Κοινωνική Ειρήνη, διασφαλίζοντας παράλληλα τόσο την Εθνική Κυριαρχία, όσο και την συνέχεια του κράτους και του Έθνους των Ελλήνων.

__________

2 Και μέσα σε αυτούς είναι σίγουρα και όλοι οι κυβερνώντες, αλλά και πολλοί από τους υπόλοιπους βουλευτές (νυν και πρώην) που δια της σιωπής τους καταλύουν την Χώρα, το Έθνος και διαλύουν τους Έλληνες.

 

 

Και ενώ το έργο της κάθαρσης είναι πραγματικά κολοσσιαίο, εάν θέλουμε πραγματικά να συνεχίσουμε να υπάρχουμε ως Έθνος και ως κράτος, , αυτό δεν θα πρέπει να αποτρέπει ή να απογοητεύει κανένα – τουναντίον θα πρέπει να τον χαροποιεί, διότι έτσι θα μπει οριστικά φρένο σε όσους επιβουλεύονται την αποσάθρωση και την διάλυση της Ελλάδος και των Ελλήνων, άσχετα με το πόσο καιρό θα πάρει αυτή καθ ́αυτή η διαδικασία μέχρις ότου να ολοκληρωθεί …

Στηρίζοντας λοιπόν αυτή την άποψη, εμείς θα Σας προτείνουμε και θα Σας αναλύσουμε παρακάτω ενδεικτικά κάποιο τρόπο3 που μπορεί να γίνει αυτή η κάθαρση σε συντομότατο χρονικό διάστημα, όμως πριν προβούμε σε περαιτέρω ανάλυση, θεωρούμε απαραίτητο και αναγκαίο, να σας θέσουμε επίσης κάποια επιπρόσθετα ζητήματα ζωτικής σημασίας, για τα οποία η όλη ανάλυση τους, καθώς και τα επισυναπτόμενα τους, αποτελούν αναπόσπαστο και αδιαίρετο κομμάτι της παρούσης επιστολής, όπως:

Τι αντιλαμβάνεται, τι βιώνει και τι ερωτά ο Έλληνας Πολίτης σήμερα.
Η απόλυτη αόρατη φυλακή και η εγκληματική δράση του σημερινού πολιτικό-χρηματοοικονομικούσυστήματος !!!
Ποιες ομάδες Ανθρώπων πρέπει να ελεγχτούν εξονυχιστικά για τις πράξεις και τις «συνδέσεις» τουςαπό την Ελληνική Δικαιοσύνη, προκειμένου να επέλθει η κάθαρση.
Δημόσια κατάθεση Δήλωσης βάση του Συνταγματικού Άρθρου 120, όλων ἡμῶν τωνσυνυπογραφόντων, μέχρι την οριστική κάθαρση και την εκπλήρωση του Εθνικού Σκοπού.
Ενδεικτικός τρόπος βασισμένος στους Έλληνες Δικαστικούς Λειτουργούς, για την επίτευξη τουΕθνικού Σκοπού.
Αναλύοντας όλα τα ανωτέρω:

I. Τι αντιλαμβάνεται, τι βιώνει και τι ερωτά ο Έλληνας Πολίτης σήμερα.

Ο Ελληνικός Λαός σήμερα έχει κυριολεκτικά απαυδήσει με όλα αυτά που συμβαίνουν γύρω του, ενώ η Τιμή , η Υπόληψη και η Αξιοπρέπεια του έχουν καταρρακωθεί και προσβληθεί ανεπανόρθωτα, καθώς και η Αξιοπιστία και το Κύρος της Χώρας μας. Επί πλέον, πεποίθηση του περισσοτέρου κόσμου είναι ότι σήμερα, η Χώρα τελεί υπό μιας στυγνής, δολοφονικής και αλλόκοτης κατοχής, βασισμένη σε συνεχή νομοθετικά πραξικοπήματα, από άτομα που κατέχουν δεσπόζουσες και ηγετικές θέσεις. Τα άτομα αυτά, πολύ συνοπτικά, έχουν κυριολεκτικά «κουρελιάσει» το Σύνταγμα, έχουν διαλύσει την νομιμότητα, προσπαθούν με κάθε τρόπο να διαλύσουν το Έθνος- κράτος πάνω στο οποίο βασίζεται το Σύνταγμα μας, έχουν αναστατώσει την κοινωνική ειρήνη, διαλύουν την κοινωνία ολόκληρη εκ’ θεμέλιων, έχουν προσβάλει κάθε Θεσμό και Αξίωμα, έχουν παραβιάσει κατάφορα το κοινωνικό κράτος Δικαίου (και το κοινωνικό αίσθημα περί δικαίου), προσβάλλοντας έτσι την Δικαιοσύνη και καταπατώντας κάθε Δημοκρατικό και Ανθρώπινο Δικαίωμα, έχουν παραδώσει κρατικές εξουσίες και την Εθνική κυριαρχία με διαδικασίες εκτός Συντάγματος κ.τ.λ. !!! Και ενώ έχουν πράξει όλα αυτά, συνεχίζουν να μην πράττουν αυτά που όφειλαν και οφείλουν, ενώ ξεκάθαρα πλέον έχουν ως βασικό τους σκοπό την κατάλυση του Ελληνικού Έθνους και του κράτους, ήτοι σαν συνεπακόλουθο και την κατάλυση του πολιτεύματος, ενώ συνεχίζουν και παραμένουν στο απυρόβλητο της Δικαιοσύνης – θωρακίζοντας εαυτούς με Συνταγματικές εκτροπές και πράξεις νομοθετικού περιεχομένου, ενώ και αυτή την ίδια την δικαιοσύνη, έχουν δρομολογήσει να την καταργήσουν !!!

Όλοι εμείς οι συνυπογράφοντες, αξιότιμοι Κύριοι και Κυρίες Δικαστικοί Λειτουργοί, σαν Κυρίαρχοι Ανεξάρτητοι, Ελεύθεροι Πολίτες αυτής της Χώρας και του Έθνους μας (όπως ακριβώς οριζόμαστε κατά το Ελληνικό Σύνταγμα), θεωρούμε ότι όλα αυτά πρέπει να σταματήσουν εδώ και τώρα, για την αποφυγή μη-αναστρέψιμων, δυσμενών και επικίνδυνων καταστάσεων, ενώ και για τον λόγο αυτό, απευθυνόμαστε σε Εσάς4 που είστε οι ύψιστοι λειτουργοί του κράτους και ο βασικότερος πυλώνας της Δημοκρατίας και αιτούμαστε από εσάς να πράξετε τα δέοντα για τον Εθνικό αυτό Σκοπό, ως οφείλετε και έχετε Ορκιστεί5.

Επίσης, απευθυνόμαστε σε Εσάς διότι Εσείς έχετε το δικαίωμα να εκδίδετε αποφάσεις στο «Όνομα του Ελληνικού Λαού» και για τον λόγο αυτό, εμείς οι συνυπογράφοντες Ενεργοί, Ελεύθεροι, Ανεξάρτητοι και Κυρίαρχοι Έλληνες Πολίτες, σήμερα και δια της παρούσης, Σας ενημερώνουμε και επισήμως, περιμένοντας από Εσάς να πράξετε άμεσα υπέρ του Εθνικού σκοπού.

Επιπλέον, ο Λαός θα ξέρει και τα ονόματα όσων από Εσάς πράξουν ή δεν πράξουν, όπως θα ξέρει και τα ονόματα όλων ημών των συνυπογραφόντων που απαιτούμε εδώ και τώρα ΚΑΘΑΡΣΗ, ενώ αποκλειστικά από τις πράξεις μας, θα κριθούμε ΟΛΟΙ!!!

____________

3 Υπάρχουν και άλλοι, ενώ φυσικά εμείς δεν έχουμε κανένα σκοπό, αλλά ούτε και είμαστε αρμόδιοι, να Σας πούμε ή να Σας υποδείξουμε το πως θα πρέπει Εσείς να ασκήσετε το λειτούργημα Σας, όμως ο προτεινόμενος τρόπος αυτός είναι εύκολα κατανοητός (ακόμη και από τον απλό Λαό), ενώ είναι σίγουρα εφικτός και περιγράφεται παρακάτω σαν παράδειγμα – Εάν τώρα Εσείς, αποφασίσετε την υιοθέτηση του συγκεκριμένου τρόπου ή όχι, είναι καθαρά δική Σας επιλογή και σεβαστή από όλους εμάς, αρκεί η όποια επιλογή Σας να οδηγεί στην εκπλήρωση του Εθνικού σωτήριου σκοπού, όπως αυτός αναφέρθηκε στην προηγούμενη παράγραφο.
4 Η Δικαστική εξουσία, είναι γνωστό ότι έχει σαν ένα εκ’ των κύριων σκοπών της, το να επιτελεί τον έλεγχο, τόσο της Νομοθετικής, όσο και της Εκτελεστικής εξουσίας, ενώ δεν είναι τυχαίο ότι οι μετέχοντες στην Δικαιοσύνη είναι όλοι υποχρεωτικά τουλάχιστον Πανεπιστημιακού επίπεδου και πρέπει να διαθέτουν ορθή κρίση και «τετράγωνη» λογική. Σε αντίθεση, με την Δικαστική εξουσία, οι μετέχοντες στην Νομοθετική εξουσία μπορούν να είναι οποιαδήποτε μορφωτικού επίπεδου, ίσως και μην διαθέτοντες ούτε ορθή κρίση, αλλά και ούτε λογική, πόσο μάλλον αντίληψη για τις συνέπειες των πεπραγμένων τους απέναντι στον Λαό τους, παράγοντας (σήμερα και επί του πρακτέου, οι σύμβουλοι τους σε συνεργασία με αυτούς παράγουν, αλλά η τελική απόφαση και τελική ευθύνη είναι αδιαμφισβητήσιμα των πολιτικών) πολλές φορές νομοθετήματα υπερβατικά ή και άτοπα ή και ακόμη επικίνδυνα για τους Πολίτες. Σε όλα αυτά η Δικαιοσύνη μπορεί να ασκήσει κρίση, όμως δεν μπορεί να το κάνει αυτεπάγγελτα, αλλά προκειμένου να γίνει αυτό, θα πρέπει ο «κυρίαρχος Λαός» και ειδικά οι Πολίτες, να απευθυνθούν στην Δικαιοσύνη και να αιτηθούν από αυτήν την κρίση τέτοιων νομοθετημάτων, όπως ακριβώς κάνουμε εμείς σήμερα διαμέσου της παρούσης.
5 Ουσιαστικά «απαιτούμε» και δεν «ζητούμε», διότι η Χώρα τελεί σήμερα υπό κατοχή του χειρίστου είδους.

 

 

Για να γίνουμε περισσότερο σαφείς και κατανοητοί, παρακάτω Σας αναλύουμε μερικά θεμελιώδη ζητήματα, έτσι ώστε να αποκτήσετε μια καλύτερη και σφαιρικότερη εικόνα, του τι βιώνει σήμερα ο Ελληνικός Λαός και οι Έλληνες Πολίτες γενικότερα, ενώ πίσω από αυτά, θα πρέπει να αναζητήσετε τις σκοπιμότητες και τους κινδύνους που κρύβονται …

Τον τελευταίο καιρό συνεχώς ακούμε ότι η φοροδιαφυγή πρέπει να παταχτεί και βεβαίως έτσι πρέπει να γίνει, πλην όμως διαμαρτυρόμαστε εντόνως διότι, άνθρωποι νοικοκυραίοι, άνθρωποι καθημερινοί, άνθρωποι του μόχθου και άνθρωποι που δυστυχώς λόγο της οικονομικής κρίσης έχασαν τις περιουσίες τους, τις εργασίες τους, την οικογένεια τους, ακόμη και συγγενείς τους από αυτοχειρία, κατηγορούνται ΑΔΙΚΩΣ σαν «μπαταχτσήδες» από ένα ανάλγητο, αφόρητα φοροεπιδρομικό και φοροληστρικό, αλλά κατά τα άλλα «επίσημο κράτος», όταν όλοι αυτοί οι επίορκοι «κρατικοί λειτουργοί» … που πραγματικά τα «φάγανε/αρπάξανε»6 επί εποχής – κυρίως – Σημίτη, αλλά και άλλων, που δολίως έβαλαν και δέσμευσαν μια – ουσιαστικά αδύναμη οικονομικά – Χώρα σαν την δική μας στο ισχυρό Ευρώ, έχουν κυριολεκτικά διαλύσει και συνεχίζουν να διαλύουν οι ίδιοι, το κράτος, το Έθνος και τους Έλληνες!!! Επιπροσθέτως, το Χρηματιστήριο, η υποχρεωτική «επένδυση» των χρημάτων των δημοσίων ασφαλιστικών ταμείων και οργανισμών σε αυτό, τα σκάνδαλα των εξοπλιστικών με τις μίζες, το μεγα-σκάνδαλο Siemens, η κακουργηματική απάτη με τα CDS & το ΤΤ – Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο και φυσικά η «περίφημη» Ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, που αποτελείωσε την Ελληνική οικονομία, είναι μόλις λίγα ενδεικτικά για το τι έχουν πράξει οι κυβερνώντες και το πολιτικό προσωπικό !!! Και μετά από όλα αυτά και άλλα ακόμη, αρκετοί – (οι περισσότεροι) – από αυτούς/ες τους/ις ̈κυρίους/ες ̈ συνεχίζουν και ζουν στο ακαταδίωκτο, στο ανέγγιχτο και στο απυρόβλητο, ενώ ταυτόχρονα ανελέητα και άδικα βάλλονται και δυστυχώς διώκονται από το ίδιο τους το κράτος (κράτος που βασίζεται σε αυτούς), οι παραγωγικές τάξεις της Xώρας, οι μόνοι δηλαδή Άνθρωποι που δεν θα έπρεπε να βάλλονται!!!

Έτσι πολύ εύλογα, γεννιέται το πραγματικό ερώτημα7: «Είμαι εγώ ο «μπαταχτσής» ή το κράτος είναι ο ̈προστάτης ̈ μου???»

Γιαυτό λοιπόν, ΟΛΟΙ ΕΜΕΙΣ που έχουμε με το μέρος μας, τους νόμους (κρατικούς και διεθνείς) το Σύνταγμα, επί μέρους δικαστικές αποφάσεις, την χάρτα των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, ΚΑΙ ΕΛΠΙΖΟΥΜΕ ΚΑΙ ΕΣΑΣ, λέμε λοιπόν ΜΕΧΡΙ ΕΔΩ Η ΑΠΑΝΘΡΩΠΗ, ΕΘΝΟΚΤΟΝΑ, ΠΑΡΑΝΟΜΗ και ΑΝΤΙΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΗ μνημονιακή κοροϊδία!!! ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΑΛΛΟ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΛΕΟΝ ΑΝΕΚΤΗ !!!

Και όλα αυτά, ενώ υπάρχει εδώ και πάρα πολύ καιρό, δικογραφία σε εκκρεμότητα για εσχάτη προδοσία κατά της πλειονότητας των μελών της κυβέρνησης8 και πολλών βουλευτών, ενώ και οι 300 της βουλής, έχουν μηνυθεί εκ’ νέου για την επιχειρούμενη συγκάλυψη της εσχάτης προδοσίας ! Η εσχάτη προδοσία είναι πολιτικό αδίκημα, σε βαθμό κακουργήματος και είναι συνεχές, δηλαδή δεν παραγράφεται ποτέ και υποχρεωτικά θα δικαστεί , έστω και μετά την απελευθέρωση της Χώρας9 (Άρθρο 120 παρ.3 του Συντάγματος, ΠΚ 137 παρ.3, ν. 1500/1984, σχετικό και το άρθρο 3 παρ.2 του ν.3126/2003 και απόφαση 684/1975 της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου), ενώ βάση της υπ’ αριθμόν 4/2012 γνωμοδότησης του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου η σύλληψη τέτοιων εγκληματιών ακολουθεί την αυτόφωρη διαδικασία, δίχως να λαμβάνεται υπόψη το δικαίωμα της βουλευτικής ασυλίας ή της άδειας από την βουλή.

______________

6 Με ιδιαιτέρως περισσότερο γνωστά για την ώρα, … την υπόθεση Τσοχατζόπουλου, την υπόθεση Μαντέλη, την υπόθεση Τσουκάτου, υπόθεση Siemens, τα περίφημα SWAPS (που σαν Λαός ΥΠΟΧΡΕΩΘΗΚΑΜΕ και τα μοσχοπληρώσαμε/νουμε). – {ΕΠ7}
7 Σε όλους εκείνους τους ταλαιπωρημένους και αδικημένους Ανθρώπους – που έχουμε την Τιμή να ανήκουμε όλοι εμείς οι συνυπογράφοντες – και που κατηγορούνται δολίως και σκόπιμα, φέροντας αδίκως τον εξευτελιστικό χαρακτηρισμό του «μπαταχτσή», από το ίδιο το κράτος, που Συνταγματικά έπρεπε να τους προστατεύει, επειδή με τις δόλιες μεθοδεύσεις αυτών των ̈θεσμικών κυρίων/ών ̈ αδυνατούμε πλέον να πληρώσουμε τα αδικαιολόγητα και εξωφρενικά ποσά που μας ζητούνται και που ουδέποτε πραγματικά τα «φάγαμε μαζί …»
8 Συμπεριλαμβανόμενου του Πρωθυπουργού κ. Α. Σαμαρά και του Προέδρου της Δημοκρατίας κ. Κ. Παπούλια !!!
9 Διότι η Χώρα έχει χάσει την κυριαρχία της και άρα είναι υπό κατοχή με αυτά που έχουν υπογράψει, αλλά και με ομολογίες υπουργών και βουλευτών από το βήμα της βουλής.

 

 

Είναι δε γνωστό, ότι για τους εν’ λόγο υπόδικους, που προς ενημέρωση Σας είναι η πλειοψηφία των βουλευτών της βουλής, έχει διαβιβαστεί δικογραφία στην βουλή10 και έχει ανακοινωθεί επισήμως από βήματος βουλής την 24-11-2011, από τον ΣΤ’ αντιπρόεδρο της βουλής κ. Βαΐτση Αποστολάτο στο 34ο λεπτό της συνεδρίασης (δείτε το σχετικό βίντεο εδώ: https://www.youtube.com/watch?v=EhxepRQXK- s&feature=player_detailpage%CE%94%CE%B5%CE%AF%CF%84%CE%B5) , έχει μάλιστα, καταγράφει στα πρακτικά της ολομέλειας της βουλής εκείνη την ημέρα (σελ. 1985, IΓ` Περίοδος, Σύνοδος Γ`, Συνεδρίαση ΛΕ` – δείτε τα επίσημα πρακτικά εδώ: http://www.hellenicparliament.gr/UserFiles/a08fc2dd-61a9-4a83-b09a-09f4c564609d/es20111124.pdf). Και όμως, από τότε δεν έχει γίνει τίποτα, δηλαδή ΔΕΝ έχει συσταθεί το ΕΙΔΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ που προβλέπεται, ενώ το γεγονός αυτό έχει αποσιωπηθεί πλήρως από τα ΜΜΕ, ενός γεγονότος δηλαδή, που προκλήθηκε από την τέλεση του χειρίστου είδους κακουργήματος, αυτό της εσχάτης προδοσίας και που μάλιστα ΔΕΝ παραγράφεται ποτέ, μέχρι να εκδικαστεί !!!

Τέλος, το χειρότερο όλων είναι ότι όλοι αυτοί οι υπόδικοι (για ΕΣΧΑΤΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΣΥΓΚΑΛΥΨΗ ΤΗΣ, ΤΟ ΣΥΝΟΛΟ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ, Ο ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ ΚΑΙ Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ), ακόμη και σήμερα διοικούν την Χώρα, είναι οι εντολείς των Ενόπλων Δυνάμεων, της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών και των Σωμάτων Ασφαλείας, ετοιμάζονται να αναθεωρήσουν το Σύνταγμα κατά το δοκούν, ενώ κυκλοφορούν ελεύθεροι προστατευόμενοι από τον επαίσχυντο νόμο περί ευθύνης υπουργών ν.3126/2003 και του άρθρου 86 του Συντάγματος11. (Ειδικά με τον προκλητικό τρόπο που αυτά εφαρμόζονται από τους κυβερνώντες, όταν μάλιστα υπάρχουν ήδη αντίθετες τελεσίδικες αποφάσεις από το Ανώτατο δικαστήριο του Στρασβούργου, που έχουν πολλάκις καταδικάσει την Χώρα μας για τον τρόπο που εφαρμόζονται αυτά)

Ο σκληρός «βιασμός» του Συντάγματος και ουσιαστικά η ακύρωση του, μπορεί να αποδειχτεί περίτρανα και από το ίδιο το Σύνταγμα και πιο αντιπροσωπευτικά από τα παρακάτω άρθρα:12

Άρθρο 1 παρ.2 & 3 του Συντάγματος
(θεμελιώδες άρθρο, δηλαδή δεν αλλάζει και δεν μπορεί ποτέ κανείς να το αλλάξει !!!)
Παράγραφος 2: «Θεμέλιο του πολιτεύματος είναι η λαϊκή κυριαρχία.»
Παράγραφος 3: «Όλες οι εξουσίες πηγάζουν από το Λαό, υπάρχουν υπέρ αυτού και του Έθνους και ασκούνται όπως ορίζει το Σύνταγμα» Άρθρο 2 παρ.1 του Συντάγματος (θεμελιώδες άρθρο, δηλαδή δεν αλλάζει ποτέ και δεν μπορεί κανείς να το αλλάξει !!!)

Παράγραφος 1: «O σεβασμός και η προστασία της αξίας του ανθρώπου αποτελούν την πρωταρχική υποχρέωση της Πολιτείας.»

• Άρθρο 4 παρ.1 του Συντάγματος

Παράγραφος 1: «Οι Έλληνες είναι ίσοι ενώπιον του νόμου»

• Άρθρο 28 του Συντάγματος, παράγραφος 1:
ΤΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΥΠΕΡΙΣΧΥΟΥΝ ΚΑΘΕ ΝΟΜΟΥ !!!

«Οι γενικά παραδεγμένοι κανόνες του διεθνούς δικαίου, καθώς και οι διεθνείς συμβάσεις, από την επικύρωσή τους με νόμο και τη θέση τους σε ισχύ σύμφωνα με τους όρους καθεμιάς, αποτελούν αναπόσπαστο μέρος του εσωτερικού ελληνικού δικαίου και υπερισχύουν από κάθε άλλη αντίθετη διάταξη νόμου. Η εφαρμογή των κανόνων του διεθνούς δικαίου και των διεθνών συμβάσεων στους αλλοδαπούς τελεί πάντοτε υπό τον όρο της αμοιβαιότητας.»

Συνεπώς, το άρθρο 86 του Συντάγματος (που έρχεται σε πλήρη αντίθεση με το άρθρο 4 παρ. 1 του Συντάγματος), καθώς και ο νόμος ν.3126/2003 περί ποινικής ευθύνης των Υπουργών, που απορρέει από το συγκεκριμένο άρθρο και που κατασκευάστηκαν ΔΟΛΙΑ ΜΕ κρυψίνοια και ΠΡΟΘΕΣΗ από μέρους κυρίως του κ. Ε. Βενιζέλου, για να «προστατεύονται» πλήρως οι κυβερνητικοί από τις ανομίες και παρανομίες τους, είναι ΑΚΡΩΣ ΑΚΥΡΑ με τον τρόπο τον οποίο εφαρμόζονται, διότι έτσι παραβιάζουν σφόδρα τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, καθώς και τα δικαιώματα ισονομίας και ισοπολιτείας, προάγοντας κατ ́ αυτόν τον τρόπο, την αλαζονεία, την κατάχρηση εξουσίας, την αμετροέπεια, την διάκριση μεταξύ των ανθρώπων, την ανισονομία, την αυθαιρεσία κ.λπ.

Για το θέμα αυτό δε, έχει ήδη αποφανθεί και το Ανώτατο Δικαστήριο του Στρασβούργου και βάση των αποφάσεων του αυτών, το Ελληνικό κράτος υποχρεώθηκε να προσθέσει στο Άρθρο 83 του κανονισμού της βουλής, τις απαραίτητες διευκρινήσεις, για το που και πότε, θα μπορούν να εφαρμόζονται τα Συνταγματικά Άρθρα 61, 62 και 86, καθώς και οι νόμοι που απορρέουν από αυτά (Π.χ. ο νόμος ν. 3126/2003 περί ποινικής ευθύνης των Υπουργών)!!! Έτσι και βάση των τελεσίδικων αποφάσεων αυτών, τα Συνταγματικά Άρθρα 61, 62 και 86, καθώς και οι νόμοι που απορρέουν από αυτά, μπορούν να εφαρμοστούν ΜΟΝΟΝ στην περίπτωση προστασίας του λόγου και της ψήφου του βουλευτή και σε καμιά άλλη περίπτωση. Συνεπώς, η εσχάτη προδοσία, η Εθνική προδοσία γενικότερα, η γενοκτονία, η εκχώρηση κρατικών εξουσιών και Εθνικής κυριαρχίας με διαδικασίες εκτός Συντάγματος, η απάτη, η υπεξαίρεση και πολλά άλλα ποινικά αδικήματα ΔΕΝ μπορούν να προστατεύονται από την βουλευτική ή την κυβερνητική ασυλία. Στην Ελλάδα όμως σήμερα, όλα έχουν παραβιαστεί με απίστευτη αυθαιρεσία, θράσος, και περίσσια κατάχρηση της εξουσίας από τους κυβερνώντες, ενώ το Ανώτατο όργανο της Ευρωπαϊκής Δικαιοσύνης, αυτό του Δικαστηρίου του Στρασβούργου, οι κυβερνώντες δεν το υπολογίζουν καθόλου – οπότε μπορείτε εύκολα να φανταστείτε πως αντιμετωπίζουν … την Ελληνική Δικαιοσύνη !!! (Στην ανάλυση που μπορείτε να βρείτε εδώ ΕΠ 9, περιγράφονται όλα αυτά με νομικά στοιχεία). 13

_______________

11 Δηλαδή, εκείνοι οι ίδιοι οι οποίοι με ΔΟΛΟ ΚΑΙ ΠΡΟΘΕΣΗ, φρόντισαν να φτιάξουν και να ψηφίσουν τον νόμο αυτό, – λίγο πριν την διάπραξη της εσχάτης προδοσίας -, έτσι ώστε να παραμένουν ετσιθελικά ακαταδίωκτοι και υπεράνω του νόμου (παρά την συνταγματική επιταγή, πως όλοι οι Έλληνες είναι ίσοι απέναντι στο νόμο), οι εντολείς όλου του Δημοσίου, των Σωμάτων Ασφαλείας, της ΕΥΠ και των Ενόπλων Δυνάμεων, ενώ ταυτόχρονα είναι έτοιμοι να «βιάσουν» για μια ακόμη φορά το Σύνταγμα, προχωρώντας σε αναθεώρηση του, αναθεώρηση που αναμφίβολα θα τους βοηθήσει στο να «κουκουλώσουν» τα κακουργήματα που διαπράττουν και να εξαφανίσουν πλέον το όποιο Ανθρώπινο Δικαίωμα έχει παραμείνει όρθιο !!!
12 Ουσιαστικά το Σύνταγμα έχει παρακαμφθεί και παρανόμως ακυρωθεί σχεδόν στο σύνολό του, παραβιαζόμενο από τους κυβερνώντες κατά συρροή με δόλο, με πρόθεση/σκοπιμότητα και με νομοθετικές σοφιστείες.
13 Όλα εκείνα τα οποία τεκμηριώνουν τα ανωτέρω γραφόμενα, καθώς και το γεγονός του ότι πλέον η Ελληνική Δικαιοσύνη είναι η ΜΟΝΗ ΑΡΜΟΔΊΑ για αυτά τα θέματα, ΑΚΟΜΗ και εάν υποθέσουμε ότι τα Συνταγματικά Άρθρα 61, 62 και 86, καθώς και οι νόμοι που απορρέουν από αυτά, καλώς εφαρμόστηκαν έως τώρα … !!! Το κείμενο λοιπόν, περιγράφει παραστατικά και κάποια πιθανά αποτελέσματα που μπορούν να εμφανιστούν από την μη χρηστή χρήση των Άρθρων αυτών, καθώς και τον μέγα κίνδυνο που ελλοχεύει για την νομιμότητα, το κοινωνικό κράτος δικαίου και την διατήρηση της κοινωνικής ειρήνης …
14 Ενώ τα συμπληρωματικά πρωτόκολλα, καθώς και οι αντίστοιχες επικυρώσεις και ενεργοποίηση αυτών στην Ελληνική επικράτεια, έχει γίνει ως εξής: 1ο Πρωτόκολλο στην ΕΣΔΑ (Παρίσι, 20/3/1952) Ν.Δ. 53/1974 (ΦΕΚ Α/256/1974).2ο Πρωτόκολλο στην ΕΣΔΑ (Στρασβούργο, 6/5/1963) Ν.Δ. 215/1974 (ΦΕΚ Α/365/1974). 3ο Πρωτόκολλο στην ΕΣΔΑ (Στρασβούργο, 6/5/1963) Ν.Δ. 215/1974 (ΦΕΚ Α/365/1974). 4ο – STRASBOURG 16 September 1963.5ο Πρωτόκολλο στην ΕΣΔΑ (Στρασβούργο, 20/1/1966) Ν.Δ. 215/1974 (ΦΕΚ Α/365/1974).

 

 

Και επειδή, βάση του ότι η Χώρα μας είναι μέλος του ΟΗΕ και έχει συνυπογράψει την «Οικουμενική Διακήρυξη για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα του ΟΗΕ», μια διεθνή σύμβαση που ισχύει από τις 10/12/1948 (δείτε … http://www.ohchr.org/EN/UDHR/Documents/UDHR_Translations/grk.pdf), αλλά και την «Σύμβαση της Ρώμης για την Προστασία των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών14 (ΕΣΔΑ)», που ισχύει από τις 4/11/1950, με επικύρωση και ισχύ στην Ελλάδα βάση του Ελλ. Ν.Δ. 53/1974 (ΦΕΚ Α/256/1974), ζητάμε να γίνει απόλυτα κατανοητό ότι δεν μπορεί να υπάρχουν άλλα μέτρα και άλλα σταθμά για τους κυβερνητικούς και τους βουλευτές και άλλα για εμάς τους απλούς Πολίτες, βάση τουλάχιστον των άρθρων της 1, 2, 7, 10, 18, 19, 21 παρ.2, 28, 29 παρ.2 & 3, περί Ισοτιμίας, Ισονομίας και Ισοδικίας, της ανωτέρω «Οικουμενικής Διακήρυξης για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα του ΟΗΕ» και των αντιστοίχων άρθρων 6, 13, 17 και 18 της «Σύμβασης της Ρώμης για την Προστασία των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών (ΕΣΔΑ)». Την «Σύμβαση της Ρώμης για την Προστασία των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών (ΕΣΔΑ)», στα Ελληνικά μπορείτε να την δείτε ολοκληρωμένη, από εδώ: http://web.archive.org/web/20050930225955/www.echr.coe.int/NR/rdonlyres/E4317264-DB27-42FE-873E-1ECCACABB045/0/GreekGrec.pdf

Συνεπώς, δια της παρούσης Σας αναφέρουμε, ότι μέχρι να τελεσιδικήσουν (τόσο σε Εθνικό, όσο και σε Διεθνές επίπεδο) όλες οι δικαστικές αγωγές, μηνύσεις κ.τ.λ., που αφορούν όλους τους κυβερνώντες/βουλευτές και ειδικότερα εκείνων που κατηγορούνται για τα αδικήματα της εσχάτης προδοσίας, της Εθνικής προδοσίας γενικότερα, της παράδοσης της Εθνικής κυριαρχίας και των κρατικών εξουσιών με διαδικασίες εκτός Συντάγματος, της γενοκτονίας των Ελλήνων, των διώξεων κατά της ΕΛ. ΣΤΑΤ. και του προέδρου της κ. Α. Γεωργίου (αλλά και κατά όλων που πραγματικά εμπλέκονται στο σκάνδαλο αυτό – ο εν λόγω κύριος κατηγορείται για το «μαγείρεμα» των στοιχείων που μας ανάγκασαν, να μπούμε στα μνημόνια) και για τα αδικήματα που πράττουν οι τράπεζες και οι χρηματοοικονομικοί ελεγκτικοί μηχανισμοί (δείτε παρακάτω), θεωρούμε τον εαυτό μας απολύτως ευλόγα (οι συνυπογράφοντες), καθώς και τους υπόλοιπους συμπολίτες μας, αλλά και Εσάς, ως θύματα εσχάτης προδοσίας, καθώς και άλλων σοβαροτάτων αδικημάτων και Σας ζητούμε να ενεργήσετε άμεσα για το ζήτημα αυτό, καθώς και να λάβετε μέτρα, όπως οφείλετε ως Δικαστικοί Λειτουργοί.

Επίσης, το δημόσιο, αλλά και οι τράπεζες, με συνεχείς απειλές απαιτούν να εισπράξουν ̈οφειλόμενα ̈, εφαρμόζοντας απάνθρωπες εκβιαστικές και εκφοβιστικές μεθόδους και εν τέλει ληστρικές, όπως εκείνων της αναγκαστικής είσπραξης και της κατάσχεσης. Δηλαδή ζητούν να εισπράξουν «προϊόντα» που είναι απόρροια εσχάτης προδοσίας, κλοπής, υπεξαίρεσης, αλλά και «προϊόντα» άλλων παρανόμων/εγκληματικών ενεργειών και πράξεων και άρα άκρως παράνομα και αντι-συνταγματικά ως απαιτήσεις. Παρ ́ όλα αυτά λοιπόν, αυτοί οι ίδιοι κυβερνώντες παραμένουν στις θέσεις τους, μόνον και μόνον από την και για την κακοδιαχείριση του κράτους. Έτσι, οι απαιτήσεις αυτές συνεχώς μεγαλώνουν με εκθετικό ρυθμό μάλιστα και πλέον έχουν υπερβεί κατά πολύ και προ πολλού, την φοροδοτική & την όποια άλλη ικανότητα αποπληρωμής των Ελλήνων – «Φοροκαταιγίδα»!

Κατά συνέπεια και κατά συνέχεια, οι κυβερνώντες ασύδοτα και ανεξέλεγκτα, διαλύουν τον κοινωνικό και παραγωγικό ιστό της χώρας, καθώς και το κοινωνικό κράτος δικαίου, με όλες αυτές τις ακατανόητες και παράλογες απαιτήσεις μέσω του δημοσίου και του «συνεργαζόμενου» ιδιωτικού τομέα (τράπεζες), απαιτήσεις που όμως δεν έχουν καμιά λογική και ούτε μπορούν ποτέ και με κανένα τρόπο να αποπληρωθούν και ούτε πρέπει, εάν αυτές τελικά κριθούν από την Δικαιοσύνη παράνομες. (Γιατί από τον Λαό έχουν ήδη κριθεί ως τέτοιες!!! – Διάχυτη και γενικευμένη, είναι πλέον η εικόνα της συμπεριφοράς και της αντίδρασης του Ελληνικού Λαού, όπως άλλωστε αυτό φαίνεται και από την τεράστια στάση πληρωμών των Πολιτών. {ΕΠ 10})

_____________

6ο Πρωτόκολλο στην ΕΣΔΑ σχετικά με την κατάργηση της ποινής του θανάτου (Στρασβούργο, 28/4/1983) ν. 2610/1998 (ΦΕΚ Α/110/1998).

7ο Πρωτόκολλο στην ΕΣΔΑ (Στρασβούργο, 22/11/1984) ν. 1705/1987 (ΦΕΚ Α/89/1987). 8ο Πρωτόκολλο στην ΕΣΔΑ (Βιέννη, 19/3/1985) ν. 1841/1989 (ΦΕΚ Α/94/1989).
11ο Πρωτόκολλο στην ΕΣΔΑ (Στρασβούργο, 11/5/1994) ν. 2400/1996 (ΦΕΚ Α/96/1996).

Διεθνές Σύμφωνο για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα, (Νέα Υόρκη, 16 Δεκεμβρίου 1966) The International Covenant on Civil and Political Rights (ICCPR) που η Ελλάδα το δέχτηκε χωρίς καμιά επιφύλαξη και το ενσωμάτωσε με το Νόμο 2462/1997 (ΦΕΚ Α/25/1997)

Και σύμφωνα με το Άρθρο 28 παρ.1 του Συντάγματος, συνάγεται ότι τα Ανθρώπινα Δικαιώματα (που είναι Διεθνείς συμβάσεις επικυρωμένες με νόμο και ενεργοποιημένες) υπερισχύουν έναντι κάθε άλλου νόμου. Επί λέξη το Άρθρο 28 παρ.1 του Συντάγματος, αναφέρει:

«Οι γενικά παραδεγμένοι κανόνες του διεθνούς δικαίου, καθώς και οι διεθνείς συμβάσεις, από την επικύρωσή τους με νόμο και τη θέση τους σε ισχύ σύμφωνα με τους όρους καθεμιάς, αποτελούν αναπόσπαστο μέρος του εσωτερικού ελληνικού δικαίου και υπερισχύουν από κάθε άλλη αντίθετη διάταξη νόμου. Η εφαρμογή των κανόνων του διεθνούς δικαίου και των διεθνών συμβάσεων στους αλλοδαπούς τελεί πάντοτε υπό τον όρο της αμοιβαιότητας.»

 

 

Τον ίδιο εύλογο αίτημα, έχουμε και μέχρι να τελεσιδικήσουν, τουλάχιστον οι μηνύσεις του κ. Γ. Σαρρή, του Ιατρού κ. Αντωνίου (http://kinima-ypervasi.blogspot.gr/2014/09/blog-post_189.html) και η ομαδική αγωγή του κινήματος «Υπέρβαση» κατά των τραπεζών που έχει κατατεθεί (βλ. πηγή, στο τέλος του άρθρου):

http://diaforos.blogspot.gr/2013/12/blog-post_23.html

Σύμφωνα λοιπόν με αυτήν την πλήρως μαθηματικά τεκμηριωμένη αγωγή, τα 4 συστημικά τραπεζικά ιδρύματα (Πειραιώς, Εθνική, Alpha & Eurobank), δρώντας όπως όλα πλέον δείχνουν, σε συνεργία με τους κυβερνώντες και τους ελεγκτικούς μηχανισμούς (Τράπεζα της Ελλάδος), υπεξαίρεσαν ήδη με απάτη το ποσό των 93 Δις Ευρώ από δημόσια χρήματα, ενώ ανακεφαλαιοποιήθηκαν με ποσά άνω των 175 Δις, χωρίς να παραδώσουν ΠΟΤΕ εμπράγματες εξασφαλίσεις15 ως όφειλαν στον εγγυητή που ήταν το Ελληνικό Δημόσιο16, πράγμα που όπως αντιλαμβάνεστε συνεπάγεται το ότι, εφόσον δεν θα μπορέσουν να εξοφλήσουν αυτόν τον δανεισμό17 τους, πάλι εμείς οι Πολίτες μέσω της φορολογίας θα κληθούμε να αποπληρώσουμε ένα άδικο και με μη ανταποδοτικό όφελος για την Χώρα και τους Πολίτες της χρέος, της τάξεως τουλάχιστον των 177,89 Δις Ευρώ, με το εξωφρενικό και ληστρικά τοκογλυφικό επιτόκιο του euribor + 12% (ήτοι μόνον οι ετήσιοι τόκοι, είναι της τάξεως των 22,06 Δις Ευρώ !!!), στην καλύτερη περίπτωση!!!

Όταν μάλιστα, η σημερινή χρηματιστηριακή αξία όλων αυτών των ανωτέρω 4 συστημικών τραπεζών είναι μόλις με τα βίας 3 Δις Ευρώ (και συνεχώς πέφτει …), ενώ το δημόσιο (δηλαδή, όλοι εμείς οι Έλληνες φορολογούμενοι Πολίτες), τους έχουμε αφήσει (λόγω της αυθαιρεσίας και της κατάχρησης εξουσίας των κυβερνώντων) να δανειστούν 233 Δις Ευρώ, με την (αναγκαστική) εγγύηση της προσωπικής μας περιουσίας (δημοσίας και ιδιωτικής), είναι πλέον ηλίου φαεινότερων, ότι οι τράπεζες αυτές πλέον στην ουσία ανήκουν στον Λαό, διότι ποτέ αυτές δεν έδωσαν ισόποσες εγγυήσεις για τα 233 Δις Ευρώ στο Ελληνικό κράτος ως δια νόμου όφειλαν (δηλαδή, για τα χρήματα που δανειστήκαν με κρατική εγγύηση) και συνεπώς είναι εξωφρενικό, αλλά και εξοργιστικό που οι τράπεζες να απαιτούν οφειλές από τους πραγματικούς ιδιοκτήτες τους – δηλαδή τον Λαό, που μάλιστα τις έχουν εγγυηθεί για ποσό 77,7 φορές μεγαλύτερο από την πραγματική τους αξία !!!

Επίσης, οι ίδιες τράπεζες, ποτέ δεν τήρησαν και την υποχρέωση που είχαν για να «ρίξουν» το μεγαλύτερο μέρος των χρημάτων αυτών στην Ελληνική αγορά, προκειμένου να υπάρξει οικονομική ανάπτυξη και οι Έλληνες να μπορέσουν να πληρώσουν το συνεχώς διογκωμένο δημόσιο χρέος. Έτσι καταδίκασαν με πρόθεση και με δόλο, (και με μια πρωτοφανή – στα παγκόσμια χρονικά – κίνηση αχαριστίας), σε οικονομικό αφανισμό τους Έλληνες – δηλαδή, τους πραγματικούς ιδιοκτήτες τους, προκειμένου να τους εξαγοράσουν σε εξευτελιστική τιμή ή να τους δημεύσουν τα δημόσια και ιδιωτικά περιουσιακά τους στοιχεία και έτσι, να γίνουν οι «επικυρίαρχοι» της Χώρας, μέσω απάτης και υπεξαίρεσης, διότι όπως θα δούμε αρκετά Δις Ευρώ έχουν ήδη υπεξαιρεθεί … !!! Και όλα αυτά, φυσικά με την περίεργη για τα πολιτικά χρονικά συναίνεση όλων των κυβερνώντων και των βουλευτών, είτε αυτοί ανήκουν στην κυβέρνηση (οπότε όφειλαν να κάνουν χρηστή διαχείριση υπέρ των συμφερόντων του δημοσίου), είτε αυτοί ανήκουν στην αντιπολίτευση (οπότε όφειλαν να κάνουν κοινοβουλευτικό έλεγχο, πάλι υπέρ των συμφερόντων του δημοσίου)!!! Δηλαδή, οι τραπεζίτες σε άμεση συνεργασία και διαπλοκή με τους πολιτικούς, που με την ασυδοσία, την αυθαιρεσία και την παρανομία τους, μας έφεραν σήμερα εδώ που φτάσαμε, με αυτόν τον τρόπο σύντομα θα διεκδικήσουν όλη την Χώρα (για λογαριασμό τρίτων/αγνώστων), μάλιστα καθιστώντας τους Έλληνες, από Κυριάρχους αυτού του τόπου, σε απλούς επισκέπτες ή υπηκόους προτεκτοράτου, οι οποίοι μάλιστα θα εξαναγκαστούν να πληρώνουν και τον αέρα που θα αναπνέουν !!!

___________

15 (Υπεύθυνος για την παραλαβή των εξασφαλίσεων από τις τράπεζες όπως οι νόμοι ν. 3723/2008 και ν. 1608/1950 ορίζουν, ήταν ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος)
16 (όπως δεν τήρησαν και πληθώρα άλλων υποχρεώσεων που είχαν βάση των νόμων της ανακεφαλαιοποίησης)
17 Και αυτό γίνεται σήμερα, όταν αντί να πληρώσουν τα χρέη τους ως όφειλαν, αντικαθιστούν τα ληγμένα ομόλογα με νέα, φυσικά πάντα με την εγγύηση του κράτους.

 

 

Το γεγονός του ότι το πολιτικό προσωπικό, αφήνει ελευθέρους τους τραπεζίτες να πράττουν όπως πράττουν παρανόμως και χωρίς να τους υποχρεώνουν να συμμορφωθούν με την νομιμότητα, ενώ από την άλλη μεριά υποχρεώνουν και στην κυριολεξία εξοντώνουν τους απλούς Πολίτες με βάρβαρα εφαρμοστικά μέτρα, αποδεικνύει περίτρανα, ότι το πολιτικό προσωπικό επιλεκτικά εφαρμόζει τους νόμους κατά το δοκούν. Επί πλέον όμως, αυτό το κράτος ΔΕΝ διοικείται χρηστά, ΔΕΝ είναι το κράτος των Ελλήνων, αλλά διοικείται από επικινδύνους ανθρώπους αμφιβόλου ήθους, οι οποίοι δρουν ξεκάθαρα αναίσχυντα και με περίσσιο θράσος, με πρόθεση και δόλο, μόνον για το προσωπικό τους όφελος και συμφέρον – αυτών και των ομοίων/συνεργατών/συναυτουργών τους και όχι υπέρ του δημοσίου συμφέροντος όπως όφειλαν και Ορκιστήκαν. Οπότε συνεπώς το κράτος τελεί υπό κατοχή και οι Έλληνες Πολίτες πλέον έχουν καλά κατανοήσει πως, ότι εξαναγκάζονται και υποχρεώνονται να καταβάλουν σε αυτό, πάει απευθείας στις τσέπες συγκεκριμένων ιδιωτών !!! Να λοιπόν, γιατί οι περισσότεροι Έλληνες κήρυξαν πλέον σιωπηλή γενική στάση πληρωμών {ΕΠ 10} κατά του δημοσίου και των τραπεζών. Αυτό συμβαίνει απλά γιατί και δεν δύναται πλέον και αρνούνται να καταβάλλουν έστω και ένα Ευρώ, στα χέρια ιδιωτικών συμφερόντων αντί του κράτους των Ελλήνων !!!

Να λοιπόν, γιατί είναι επιβεβλημένη η ΚΑΘΑΡΣΗ, ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ !!!

……

Δηλώνουμε, λοιπόν, εγγράφως και ευθαρσώς και χωρίς ίχνος φόβου ή πάθους ότι, η Χώρα μας η Ελλάδα, πιστεύουμε ότι δυστυχώς τελεί σήμερα υπό μιας πρωτοφανούς και αλλόκοτης κατοχής-δικτατορίας, που δεν στηρίζεται πλέον και ως συνήθως στα όπλα, αλλά σε ελεεινά νομοθετήματα (από τα όπλα την γλυτώνεις, από τα νομοθετήματα όμως … ???), που βαφτίζονται από τους κυβερνώντες σαν «νόμοι» και αντικαθιστούν τους νόμιμους νόμους αυτού του κράτους, με δραματικά αποτελέσματα, ήτοι:

o Η Χώρα διοικούμενη από μια καθεστωτική μη-λαϊκά αποδεκτή κυβέρνηση, τελεί υπό κατοχή-δικτατορία, μετά από εσχάτη προδοσία και σιωπηλό καθολικό πραξικόπημα, διότι έχουν παραχωρηθεί παρανόμως όλες οι εξουσίες, με διαδικασίες εκτός Συντάγματος (Ϫ 1. e. I, Ϫ 1. e. XV, Ϫ 1. e. XXXIII, Ϫ 1. e. XXXIV, Ϫ 1. f. II, Ϫ 1. f. III, Ϫ 1. f. IV, Ϫ 1. h. II, Ϫ 1. h. XIX, Ϫ 1. h. XXIII, Ϫ 1. h. XXIV, Ϫ 1. h. XXXI και το σοβαρότερο όλων, οι δηλώσεις και η ανάλυση του «κουρελιάσματος» του Συντάγματος με πραξικόπημα, του έγκριτου συνταγματολόγου κ. Κασιμάτη Ϫ 1. h. XXIX) !!!

o Οδεύειστηνδιάλυσητης.
o ΤοΣύνταγμακαιοινόμοιέχουνκαταλυθείήανμητιάλλοέχουν«βιαστεί».
o ΗΔημοκρατίατοίδιο.
o ΤαΑνθρώπιναΔικαιώματαέχουνπαραβιαστείκαιπλέονείναισχεδόνανύπαρκτα.

o Η αντικατάσταση των νομίμων νόμων με … νομοθετήματα (π.χ. όπως είναι σήμερα, οι συνεχείς πράξεις νομοθετικού περιεχομένου, οι εφαρμοστικοί νόμοι, τα πολυνομοσχέδια, τα Προεδρικά διατάγματα, κτλ. , όπου όλα αυτά προέρχονται από τα παράνομα και αντισυνταγματικά μνημόνια και τις δανειακές συμβάσεις), παραβιάζουν κατάφορα τα Ανθρώπινα Δικαιώματα και το δημόσιο αίσθημα περί δικαίου.

o Η Δικαιοσύνη και οι αποφάσεις της, κάποιες φορές τελούν υπό σοβαρή συζήτηση, γιατί σε κάποιες περιπτώσεις ορισμένες προκαλούν το κοινό περί Δικαίου αίσθημα, διότι δυστυχώς, κάποιες φορές διαφαίνεται κυβερνητική ή εξωγενής εκβιαστική παρέμβαση, παρόλο που η συντριπτική πλειοψηφία των Δικαστικών Λειτουργών έχουν παραμείνει αμερόληπτοι και ανεξάρτητοι, αντέχοντας σε εκβιασμούς και πιέσεις, αυτού του Καθεστώτος, κρατώντας όσο μπορούν γερά … τις «Θερμοπύλες». Και για αυτό ευτυχώς, βλέπουμε σήμερα και αποφάσεις Δικαστηρίων που ακυρώνουν κάποια από τα κατάπτυστα νομοθετήματα των κυβερνώντων και υπολόγων για εσχάτη προδοσία.

o Υπάρχει κίνδυνος για την Εθνική μας ανεξαρτησία, την Εθνική μας ασφάλεια και την εδαφική ακεραιότητα της Χώρας.

o Ο μέγας κίνδυνος για τα ανωτέρω, έγκειται στο ότι τα Σώματα Ασφαλείας, η Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών και οι Ένοπλες Δυνάμεις της Χώρας μας, παραμένουν κάτω από τις εντολές ανθρώπων που είναι υπόλογοι για Εσχάτη Προδοσία, ενώ εκείνοι συνεχίζουν την καταστροφή και εντός της Χώρας, με κατάπτυστα νομοθετήματα, που δεν συνάδουν με το Σύνταγμα, με τα Ανθρώπινα δικαιώματα, αλλά και με το περί δικαίου δημόσιο αίσθημα !!!

o Καθημερινό καθεστώς Αβεβαιότητας, Φόβου, Τρόμου & Βίας (κάθε είδους βίας, σωματικής {ΜΑΤ}, νομοθετικής {με παράνομες συνεχείς πράξεις νομοθετικού περιεχομένου} και ψυχικής {αβεβαιότητα για το μέλλον – κανένα μέλλον – απογοήτευση}).

o Την «σιωπηλή» γενοκτονία των Ελλήνων, σε συνεργία του Υπ. Οικονομικών, των ΜΜΕ και των πιστωτικών ιδρυμάτων – Χιλιάδες αυτοκτονίες.

o Τηνβίαιαμετανάστευσηάλλων.
o Την κατακόρυφη πτώση του πραγματικού Ελληνικού πληθυσμού και την κατακόρυφη άνοδο των εισρεόντων καθημερινά στην Χώρα αλλοδαπών από κάθε γωνιά του Πλανήτη..

Εδώ, μάλιστα θα πρέπει να κατανοηθεί το εμφανέστατο σχέδιο των φανατικών Ισλαμιστών που εφαρμόζεται σήμερα, σαν σιωπηλός και ακήρυχτος επικινδυνότατος πόλεμος, ένας πόλεμος που μέσω της λαθρομετανάστευσης, σκοπό έχει τον εξισλαμισμό όλης της Ευρώπης, του κόσμου, αλλά και της Χώρας μας … Σε πολύ λίγα χρόνια, εάν δεν βρεθεί κάποιος να το σταματήσει, το σχέδιο αυτό θα έχει ολοκληρωθεί, πράγμα που ειδικά για την Χώρα μας και το μέλλον μας , αλλά και τον παιδιών μας, θα σημαίνει δυο ολέθρια πράγματα …

Κατά πρώτον το Έθνος των Ελλήνων θα παύσει να υφίσταται (οι αλλοδαποί αυτοί γεννούν πολλά παιδιά, σίγουρα πάνω από 2 και εμείς έχουμε υπογεννητικότητα, λόγο κρίσης31), άρα και ότι είναι βασισμένο σε αυτό, θα παύσει και αυτό να υφίσταται, όπως είναι το Ελληνικό Σύνταγμα … !!! Συνεπώς, όποιος πολιτικός ή άτομο, υποστηρίζει τους λαθρομετανάστες και την λαθρομετανάστευση (βλ. βίντεο παρακάτω), θα πρέπει ΑΜΕΣΩΣ να διώκεται τουλάχιστον, με την κατηγορία της κατάλυσης του πολιτεύματος !!!

Κατά δεύτερον, σύντομα θα διαλυθεί ο κοινωνικός ιστός και θα διαταραχτεί ανεπανόρθωτα η κοινωνική γαλήνη, διότι οι φανατικοί Εθνικιστές θα στραφούν εναντίων των λαθρομεταναστών, ενώ εκείνοι, και μην παραξενευτούμε εάν δούμε, να αποκεφαλίζουν Έλληνες σε λίγα χρόνια, με τον ίδιο τρόπο που αποκεφαλίζουν τους «άπιστους» Χριστιανούς στα εδάφη του Ιράκ και της Συρίας, σήμερα !!!

ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΑΥΤΟ ΟΠΩΣ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΤΕ ΕΙΝΑΙ ΣΟΒΑΡΟΤΑΤΟ, ΕΑΝ ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΣΟΥΜΕ ΝΑ ΥΠΑΡΧΟΥΜΕ ΣΑΝ ΕΛΛΗΝΕΣ, ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΕΘΝΟΣ !!!

Διαβάστε ολόκληρο το κείμενο ΕΔΩ

Περισσότερες λεπτομέρειες στη πηγή :

http://iriwolf.blogspot.gr/2014/09/blog-post.html

 

IRI WOLF

(International Research Institute – WOrld Liberation Front)

http://iriwolf.blogspot.gr/

Τρόποι Επικοινωνίας:
Ταχυδρομική Διεύθυνση:
International Research Institute
Wοrld Liberation Front
(Υ/Ο κ. Μασσέλου Ιωάννη)
25ης Μαρτίου 7, Πλ. Ν. Σμύρνης,
Αθήνα 171 21, Ελλάδα.
Τηλεφωνικά: 694.60.22.503 & 694.99.07.999
E-mail: qaetos@gmail.com

update

Εισαγγελία Αρείου Πάγου.
Παραλαμβάνων Εισαγγελέας: Κα. Κουτζαμάνη
Ημερομηνία: 4/11/2014
Καταθέτων αρχικά: Μασσέλος Ιωάννης
Αριθμός Γενικού Πρωτοκόλλου: 7221

ΣΧΕΤΙΚΑ:

Ανοικτή “επιστολή” προς τον νομικό κόσμο της χώρας …και όχι μόνον. (25/08/2014)

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ-ΚΑΛΕΣΜΑ του ΕΠΑΜ στην Δικαστική και Εκτελεστική Εξουσία (29/10/2014)

 

6 comments on “Αναφορά – Καταγγελία – Ανοιχτή Επιστολή προς Δικαστικούς Λειτουργούς και Νομικό κόσμο

  1. Ανοικτή “επιστολή” προς τον νομικό κόσμο της χώρας …και όχι μόνον. …Προς την ηγεσία της Δικαιοσύνης, …προς την ηγεσία του Υπουργείου Δικαιοσύνης, …προς τους γνωστούς “συνταγματολόγους” της Βουλής, …προς τον δικηγορικό σύλλογο Αθηνών …και βέβαια προς όλους τους πολίτες. Γράφει ο ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΤΡΑΪΑΝΟΥ Με τον Βουλγαράκη μάθαμε ότι το νόμιμο δεν είναι πάντα και ηθικό. Με τον Λοβέρδο θα μάθουμε ότι το ανήθικο είναι πάντα και παράνομο. Σε έναν κόσμο όπου κυριαρχεί η άυλη μορφή του κεφαλαίου και τα πνευματικά δικαιώματα, αποτελεί έγκλημα τεραστίων διαστάσεων η “δήμευση” και εν συνεχεία η ολοκληρωτική καταστροφή περιουσιακών στοιχείων εκατοντάδων χιλιάδων πολιτών …Περιουσιακών στοιχείων, τα οποία για πολλούς απ’ αυτούς είναι και τα μοναδικά που κατέχουν. Όταν ο διεθνής νόμος προστατεύει ακόμα και δύο στιχάκια τραγουδιού ως “πνευματική ιδιοκτησία”, δεν είναι δυνατόν ο εθνικός νόμος να κάνει “κατασχέσεις” άπειρου πνευματικού κόπου και σημαντικών οικονομικών επενδύσεων …Να κάνει “κατασχέσεις” ανολοκλήρωτου πνευματικού “κεφαλαίου”. Ρωτάμε λοιπόν τους νομομαθείς, αλλά και τους πολίτες αυτής της χώρας: Η “διαγραφή” των φοιτητών από τα πανεπιστημιακά αρχεία είναι νόμιμη, με βάση το Σύνταγμα, πράξη; Είναι μέσα στις δυνατότητες ενός κοινού αιρετού πολιτικού να πάρει φαινομενικά αναίτια μια τόσο άδικη και για πολλές χιλιάδες πολίτες μια τόσο εξοντωτική απόφαση; Έχει επίγνωση η Πολιτεία ποιο είναι το διακύβευμα αυτού του νόμου; Γνωρίζει τι ακριβώς “διαγράφει” και πόσο ακριβώς θίγει τον πολίτη, τον οποίον αφορά ο νόμος της. Γνωρίζει τι σχέση έχει το διαγραφόμενο πρόσωπο από τη λίστα με το περιουσιακό στοιχείο που χάνεται εξαιτίας αυτής της διαγραφής; Γνωρίζει αν με την πράξη της “γεννά” έννομο συμφέρον γι’ αυτούς που θίγει; Γνωρίζει αν μετά από την όποια ενέργειά της θα προκαλέσει “κύμα” οικονομικών απαιτήσεων από το κράτος από την πλευρά αυτών που θίγει; Επιπλέον, εδώ τίθεται και ένα άλλο εξίσου σοβαρό ζήτημα. Ζήτημα νομικής φύσεως, το οποίο είναι τόσο σημαντικό, που επηρεάζει την ίδια τη δημοκρατική λειτουργία του συστήματος. Σύμφωνα με το δικαιικό μας σύστημα, πάντα μια ενέργεια κρίνεται ως προς τη νομιμότητά της με βάση τον νόμο, ο οποίος ίσχυε στον χρόνο εκείνον, που αυτή η ενέργεια τελέστηκε. Δεν μπορείς δηλαδή με έναν νεότερο νόμο να “παράγεις” “εγκληματίες” από παλαιότερες δράσεις τους …δράσεις, οι οποίες δεν ήταν παράνομες στην εποχή της τέλεσής τους. Όταν λοιπόν ενεργείς “τιμωρητικά” για κάποιους πολίτες, εννοείται ότι σε κάποιον βαθμό τους έχεις καταστήσει “εγκληματίες”. Αυτό είναι παράνομο να γίνεται με έναν νεότερο νόμο …Είναι παντελώς παράνομο και παράλογο. Αυτόν τον παραλογισμό μπορεί να τον καταλάβει κάποιος, αν σκεφτεί ένα αντίστοιχο παράδειγμα σε έναν άλλον τομέα της δημόσιας ζωής. Για παράδειγμα, υπάρχει για κάποιους κλάδους του δημοσίου σε ισχύ ένας νόμος, ο οποίος απαγορεύει τον κομματισμό στους υπαλλήλους τους. Τον απαγορεύει ρητώς και κατηγορηματικώς με την απειλή της απόλυσης …”Ευαίσθητους” κλάδους, όπως είναι για παράδειγμα αυτός της Δικαιοσύνης. Με απόφαση της Κυβέρνησης αυτός ο νόμος μπορεί να γενικευτεί και να ισχύσει για ολόκληρο τον δημόσιο τομέα. Δικαίωμα της Κυβέρνησης είναι να το κάνει αυτό και να απειλεί τους δημοσίους υπαλλήλους με απόλυση σε περίπτωση που αναπτύσσουν κομματική δραστηριότητα. Είναι δυνατόν όμως αυτός ο νόμος να έχει ΑΝΑΔΡΟΜΙΚΗ ισχύ και να αφορά τους υπαλλήλους εκείνους, οι οποίοι ανήκαν σε κομματικούς μηχανισμούς τα προηγούμενα χρόνια; Είναι δυνατόν να “κριθούν” αναδρομικά οι υπάλληλοι για παλιές τους νόμιμες επιλογές και να τιμωρηθούν με βάση έναν νέο νόμο που τις καθιστά παράνομες; Σε μια τέτοια περίπτωση θα πρέπει να απολυθούν σχεδόν όλοι οι δημόσιοι υπάλληλοι, εφόσον, αφού μέχρι τώρα δεν ήταν παράνομη η κομματικοποίησή τους, το πιθανότερο είναι να ήταν επιλογή των περισσοτέρων σε μια Μεταπολίτευση, όπου χωρίς τη βοήθεια του κόμματος δεν “προόδευες”. Πόσο βλάκας και εγκληματίας είναι αυτός, ο οποίος μπορεί και μόνον να σκεφτεί να βάλει τον όρο “Αναδρομικότητα” σε μια τέτοια κατάσταση; Ούτε ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν το σκέφτηκε αυτό, αναζητώντας νομική “φόρμουλα”, για να “απολύσει” χιλιάδες δημοσίους υπαλλήλους. Και όμως; …Αυτό το έκανε η Διαμαντοπούλου. …Η πανάσχετη σε νομική κατάρτιση, μόνο και μόνο για να εξυπηρετήσει τη Λέσχη Μπίλντερμπεργκ. Τα πράγματα είναι απλά. Απειλείται η ίδια η Δημοκρατία, όταν επιτρέπει στον νόμο να γίνεται όργανο φασιστικών πρακτικών. Δεν μπορεί ο νεότερος νόμος να λειτουργεί ως “δίχτυ”, για να μπορεί η εξουσία να “στοχεύει”, να “πιάνει” και στη συνέχεια να τιμωρεί επιλεκτικά όποιους θέλει με βάση τα χαρακτηριστικά τα οποία η ίδια επιλέγει. Ο νόμος δεν μπορεί να λειτουργεί ως “εργαλείο” τιμωρίας ανεπιθύμητων. Φαντάζεται κάποιος η δημοκρατική μας κοινωνία να θέσει τον σταλινισμό εκτός νόμου —όπως καλή ώρα τον ναζισμό— και να μην προσλαμβάνονται πλέον ως Πανεπιστημιακοί άνθρωποι, οι οποίοι υπήρξαν μέλη αυτής της εγκληματικής “συμμορίας”; Τι θα γίνει αν ένας τέτοιος νόμος έχει και αναδρομική ισχύ και άρα πιάνει και τον Λοβέρδο; …Να απολυθεί ο Λοβέρδος από το Πανεπιστήμιο, γιατί, ως σταλινικός που υπήρξε, δεν δικαιούται πρόσληψης στο δημόσιο. Κατάλαβε ο αναγνώστης για τι πράγμα μιλάμε; Κατάλαβε ο ίδιος ο Λοβέρδος για τι πράγμα μιλάμε; Αυτό είναι φασισμός. Αυτό είναι ο απόλυτος φασισμός. Αυτό απαγορεύεται δια ροπάλου. Δεν υπάρχει δημοκρατία, που μπορεί να αντέξει τέτοια φασιστική λογική. Δεν υπάρχει δημοκρατία, που να επιτρέπει στους φασίστες να εκμεταλλεύονται τη νομοθετική τους δυνατότητα σαν “όπλο” εναντίον των πολιτών. Αυτήν την “εκτροπή” όχι μόνον την αναγνωρίζει ο συνταγματικός μας νόμος και την απαγορεύει, αλλά προσπαθεί να κατευθύνει τα πράγματα στην εντελώς αντίθετη κατεύθυνση …Προς την κατεύθυνση εκείνη, την οποία θα πρέπει να γνωρίζει —και θα την διαλαλούσε αν αφορούσε τον ίδιο— ο “συνταγματολόγος” Λοβέρδος. Επειδή το δημοκρατικό σύστημα θέλει να ευνοήσει τα μέγιστα τον άνθρωπο, σου δίνει τη δυνατότητα —αν και εφόσον ένας πιο πρόσφατος νόμος είναι πιο “ευεργετικός”— να επικαλεστείς τον “ευεργετικό” νόμο και να απορρίψεις εκείνον, ο οποίος ίσχυε τη στιγμή της τέλεσης μιας πράξης. Σου επιτρέπει, δηλαδή, αν θέλεις ή αν σε βολεύει, να “πας” προς το “ευμενέστερο”, αλλά σου απαγορεύει ρητώς να πας προς το “δυσχερέστερο”. Το να είναι δηλαδή ο πιο πρόσφατος νόμος χειρότερος ή αυστηρότερος από τον προηγούμενο, δεν σημαίνει ότι αφορά κάποιον, ο οποίος έχει διασφαλιστεί άπαξ από τον νόμο εκείνον, ο οποίος ίσχυε την εποχή που ενεργούσε. Αυτό, όμως, δεν είναι που ισχύει και για την περίπτωση των “αιωνίων”; Δεν πρέπει να αναζητήσουμε τον νόμο εκείνον, ο οποίος ίσχυε στην εποχή που έκαναν όλοι αυτοί τα “συμβόλαιά” τους με την πανεπιστημιακή “κοινότητα”; Η εγγραφή στα Πανεπιστήμια μετά από τις Πανελλήνιες Εξετάσεις αποτελούσε μια “δικαιοπραξία” μεταξύ κράτους και πολίτη …Μια νόμιμη σύμβαση, την οποία ρύθμιζε ένας συγκεκριμένος νόμος …Ένας νόμος-πλαίσιο εκείνης της εποχής. Από τη στιγμή που ο νόμος τότε επέτρεπε σε κάποιον, ο οποίος είχε εισαχθεί σε μια ανώτατη σχολή, να ολοκληρώσει τις σπουδές του σε όποιον χρόνο τον βόλευε, χωρίς να υπάρχει οποιαδήποτε περιοριστική “οροφή” χρόνου, δεν μπορεί ο νόμος αυτός να καταστεί παράνομος με έναν νεότερο νόμο. Δεν μπορεί ένας νεότερος νόμος να καταστήσει παράνομους όλους τους πολίτες, οι οποίοι έκαναν χρήση των ευεργετημάτων του προηγούμενου νόμου …Του νόμου εκείνου, ο οποίος ίσχυε όταν έλαβε χώρα η μεταξύ τους δικαιοπραξία. Οι νεότεροι νόμοι αφορούν τις νεότερες δικαιοπραξίες μεταξύ των νεότερων συμβαλλόμενων μερών “…Από εδώ και πέρα” είναι η λογική τους …Από εδώ και πέρα μπορεί να αποφασίσει το κράτος με έναν νόμο ότι οι φοιτητές, όταν πάψουν να έχουν αυτήν την ιδιότητα, θα πάψουν ταυτόχρονα να ανήκουν στην κοινότητα των δυνάμει πτυχιούχων …Να αποφασίσει το κράτος ότι από τους εισακτέους μιας χρονιάς και έπειτα δικαίωμα στην ιδιότητα τού “Επί Πτυχίω” θα έχει για παράδειγμα κάποιος μόνον για τρία χρόνια μετά το πέρας της υποχρεωτικής φοίτησης. Ας ορίσει εκ νέου τι σημαίνει η ιδιότητα του φοιτητή και ας προσδιορίσει τα όρια μεταξύ των οποίων θα “κινείται” αυτή η ιδιότητα. Τα ελάχιστα όρια υπάρχουν εξ’ ορισμού, εφόσον τα Πανεπιστήμια έχουν συγκεκριμένα προγράμματα σπουδών και τα ανώτατα όρια μπορεί να τα ορίσει το κράτος με νόμο. Αυτός ο νόμος, όμως, δεν θα αφορά κανέναν άλλο εκτός από εκείνους που θα προβλέπεται. Τους παλαιότερους τους αφήνεις να τους “σβήσει” ο χρόνος και ο θάνατος των θνητών. Οι “λίμνες” που είναι ανεπιθύμητες εξαλείφονται, όταν απλά δεν τροφοδοτούνται. Τους “λιμνάζοντες” αφήνεις τον χρόνο να τους “εξατμίσει” και να πάψουν να υπάρχουν ως πρόβλημα. Τι θα το κάνουν το πτυχίο άνθρωποι, οι οποίοι βρίσκονται σε ηλικία σύνταξης ή έχουν ξεπεράσει τα όρια ηλικίας για διορισμούς στο δημόσιο; “Διακοσμητική” αξία έχουν γι’ αυτούς τα πτυχία. Γι’ αυτόν τον λόγο τούς αφήνεις απλά να υπάρχουν γραμμένοι σε κάποιους καταλόγους …Αυτό είναι το σωστό …Το ηθικό, το οποίο είναι και νόμιμο. Σε διαφορετική περίπτωση καταρρέει όλο το συνταγματικό σκεπτικό. Σε διαφορετική περίπτωση δεν υπάρχει ισονομία και ισοπολιτεία μεταξύ των πολιτών. Δεν είναι δυνατόν να αφήνεις πολίτες χωρίς την προστασία τού Συντάγματος. Επιπλέον είναι και ανήθικο. Αποκαλύπτει μικροψυχία. Γιατί να στερηθεί κάποιος τη χαρά της “επιστροφής” στην πρώτη του “Ιθάκη”; …Στη δική του “Ιθάκη”, την οποία στερήθηκε, για να κάνει τα μεγάλα του “ταξίδια”; Όλοι μας έχουμε δει κατά καιρούς ανθρώπους στα βαθιά γεράματα να ολοκληρώνουν σπουδές, επειδή για λόγους “ανώτερης βίας” —συνήθως οικονομικούς ή οικογενειακούς— δεν μπόρεσαν να ολοκληρώσουν στον κατάλληλο χρόνο και μόλις τους δόθηκε η ευκαιρία το έκαναν. Κόστιζαν τίποτε όλοι αυτοί στην κοινωνία κατά τη διάρκεια της “απουσίας” τους; Ήταν όλοι αυτοί κάποια συγκεκριμένη απειλή για την κοινωνία; Ήταν όλοι αυτοί απειλή για την αγορά εργασίας; Βγήκαν ποτέ επιστημονικά σωματεία ή σύλλογοι να καταγγείλουν κάποια παρανομία εκ μέρους τους; Ζήτησαν ποτέ διορισμούς ή επιδόματα και αύξαναν το κόστος λειτουργίας του κράτους; Ποτέ δεν έγινε αυτό, γιατί ποτέ δεν απειλήθηκαν τα συμφέροντα κανενός, εξαιτίας των “καθυστερημένων” της εκπαίδευσης. Πτυχίο Κεφάλαιο. Αν αυτό όμως είναι το ηθικό μέρος του ζητήματος, υπάρχει και το πρακτικό. Δεν είναι μόνον ανήθικο για το κράτος να διαγράψει αυτούς τους πολίτες από τα “κατάστιχά” του, όπου τους διατηρεί χωρίς κόστος …Υπάρχει και το νομικό μέρος, το οποίο αφορά καθαρά πρακτικές παραμέτρους. Δεν είναι μόνον ανήθικο το κράτος σε περίπτωση που τους διαγράψει, αλλά είναι και παράνομο ταυτόχρονα. Υπάρχουν ποινικές ευθύνες γι’ αυτούς που θα το επιχειρήσουν, έστω κι αν αυτό το κάνουν με τη “βούλα” του κράτους. Γιατί; …Γιατί το πτυχίο είναι πάνω απ’ όλα ένα βασικό περιουσιακό στοιχείο για τον άνθρωπο …Το πολυτιμότερο και μοναδικό για πολλούς συνανθρώπους μας. Το δικαίωμα της κατοχής περιουσίας είναι απαραβίαστο για το ελληνικό Σύνταγμα. Ως εκ τούτου η περιουσία του ανθρώπου προστατεύεται. Μόνον ανώτερες κοινωνικές ή εθνικές ανάγκες μπορούν κάτω από ορισμένες προϋποθέσεις να γίνουν αιτία να δημευτεί ή να απαλλοτριωθεί ή να καταστραφεί μια ιδιωτική περιουσία. Άρα, τι πρέπει να δούμε; …Αν το Πτυχίου είναι μια μορφή περιουσίας και άρα μια μορφή κεφαλαίου. Είναι δηλαδή το πολυτιμότερο περιουσιακό στοιχείο για κάποιους πολίτες μόνον μεταφορικά ή αυτό ισχύει και κυριολεκτικά; Στην Ελλάδα —και με βάση την μέχρι τώρα λειτουργία του εκπαιδευτικού μας συστήματος— το Πτυχίο είναι μια μορφή Κεφαλαίου για το κάτοχό του …Μια ολοκληρωμένη, πλήρης και αναγνωρισμένη μορφή Κεφαλαίου, εφόσον ο κάτοχός του ανταμείβεται με επιπλέον παροχές κατά την εργασία του. Το γεγονός, δηλαδή, ότι στο μισθολόγιο τού Δημοσίου υπάρχει παράμετρος “πτυχίο”, η οποία δικαιολογεί καταβολή επιδόματος —και άρα αύξηση του μισθού— αυτό αποτελεί απόδειξη της “κεφαλαιοποίησης” του πτυχίου. Με μόνον αυτό το στοιχείο μπορεί να αποδείξει κάποιος ότι το κάθε Πτυχίο αποτελεί μια ατόφια μορφή κεφαλαίου, το οποίο αναγνωρίζει το κράτος στον ιδιοκτήτη του. Το πτυχίο, δηλαδή, δεν αποτελεί απλά προϋπόθεση και τεκμήριο εξειδίκευσης για ένα επάγγελμα που απαιτεί τέτοια εξειδίκευση —ώστε να αντιμετωπιστεί ως “πάσο” ή “άδεια”—, αλλά αποτελεί “κεφάλαιο” με απολύτως προσδιορισμένη “απόδοση” για τον κάτοχό του, ανεξαρτήτως της εργασίας την οποία θα κληθεί να κάνει. Δεν είναι “πιστοποιητικό”, το οποίο παρέχεται από το κράτος και απλά αποδεικνύει κάποια σεμιναριακού τύπου εκπαίδευση. Δεν είναι ένα “δίπλωμα” Excel ή ένα δίπλωμα οδήγησης, το οποίο είναι απολύτως απαραίτητο για μια πρόσληψη λογιστού ή οδηγού. Δεν είναι καν “άδεια εξασκήσεως επαγγέλματος”. Το Πανεπιστημιακό Πτυχίο είναι κεφάλαιο, ανεξαρτήτως του είδους της γνώσης που περιγράφει και πιστοποιεί. Είναι κεφάλαιο, το οποίο δίνει έξτρα “απόδοση” στον ιδιοκτήτη του, ανεξαρτήτως της εργασίας που καλείται να εκτελέσει. Μηχανικοί εργάζονται για παράδειγμα στις εφορίες —σε άσχετο αντικείμενο με την επιστήμη τους— και παίρνουν επίδομα πτυχίου, χωρίς να το χρησιμοποιούν στην εργασία τους. Αυτή είναι η απόλυτη απόδειξη της κεφαλαιοποίησης του Πτυχίου. Αυτή όμως η κεφαλαιοποίηση του Πτυχίου αυτόματα επιβάλει συγκεκριμένους χειρισμούς σ’ ό,τι το αφορά …Σ’ ό,τι αφορά τον χειρισμό του και την αντιμετώπιση των ιδιοκτητών του. Εφόσον δηλαδή διαπιστώσαμε ότι το Πτυχίο είναι μια μορφή κεφαλαίου, θα πρέπει να δούμε σε ποιον πραγματικά ανήκει αυτό το κεφάλαιο. Αν το Πτυχίο αποτελούσε μια δωρεάν παροχή του κράτους προς τον κάτοχό του, θα του έδινε νομιμοποίηση να του το “αφαιρέσει” σε περίπτωση που έκρινε ότι υπήρχε λανθασμένη χρήση ή ακόμα και παρατεταμένη αχρησία. Αυτό το δικαίωμα θα το είχε το κράτος, αν πλήρωνε το ίδιο τις σπουδές του πτυχιούχου. Σε μια τέτοια περίπτωση το ίδιο το κράτος θα ήταν ο ιδιοκτήτης αυτού του κεφαλαίου και ο κάτοχός του απλά ένας περιστασιακός διαχειριστής του. Όμως, έτσι όπως ήταν από ιδρύσεως του ελληνικού κράτος δομημένο το σύστημα παιδείας, αυτό είναι κάτι που δεν συμβαίνει. Το “κεφάλαιο” πανεπιστημιακό πτυχίο δεν υπήρξε ποτέ μια δωρεάν παροχή του κράτους προς κάποιους, οι οποίοι πληρούσαν κάποια συγκεκριμένα κριτήρια. Η Ελλάδα ποτέ δεν υπήρξε μια σοβιετικού τύπου “λαϊκή” Δημοκρατία, ώστε το κράτος να αναλαμβάνει εξ’ αρχής τα έξοδα και τη μέριμνα της δημιουργίας του επιστημονικού του δυναμικού, ώστε να το αντιλαμβάνεται ως απλό εξειδικευμένο προσωπικό χωρίς παραπάνω δικαιώματα. Στη σοβιετική Ρωσία μπορούσε το κράτος μόνο του να αποφασίζει ποιων τα πτυχία θα τους οδηγούσαν στην “επιστήμη” και ποιων στα “εργοστάσια”. Δικό του ήταν το “καρπούζι” και δικό του και το “μαχαίρι”. Στην Ελλάδα αυτό δεν ίσχυε ποτέ. Στην Ελλάδα την εκπαίδευση την παρείχε το κράτος ως “δωρεάν” επιλογή για ανθρώπους, οι οποίοι με ιδιωτικά κριτήρια θα την επέλεγαν …Για ανθρώπους, οι οποίοι με τα ιδιωτικά τους χρήματα θα χρηματοδοτούσαν την επιλογή τους. Στην πραγματικότητα, δηλαδή, ποτέ δεν υπήρχε στην Ελλάδα δωρεάν Ανώτατη Εκπαίδευση. Στην Ελλάδα υπήρχε —υπό τις προϋποθέσεις σκληρών εξετάσεων και μεγάλων αποκλεισμών— ελεύθερη “πρόσβαση” στην εκπαίδευση με χρήση ιδίων πόρων στα όσα αυτή απαιτούσε για την ολοκλήρωση της διαδικασίας της. Το κράτος έβαζε απλά ένα “έπαθλο” σε μια εξαιρετικά δύσκολη, εξόχως δαπανηρή και βέβαια χρονοβόρα διαδικασία …Έβαζε ένα “δώρο”, που, για να το “πλησιάσεις” και να το αποκτήσεις, δεν έφτανε μόνον να “στύψεις” το μυαλό σου, αλλά θα έπρεπε να ξοδέψεις και μια περιουσία …Ένα “έπαθλο”, που, για να το αποκτήσεις, προϋπέθετε δύο πράγματα ταυτόχρονα: Μυαλό και χρήμα. Αν κάποιος δεν διέθετε κάτι απ’ αυτά τα δύο, απλά δεν μπορούσε καν να συμμετάσχει στον αγώνα γι’ αυτό το πανάκριβο “έπαθλο”. Άπειροι άνθρωποι, οι οποίοι είχαν τις πνευματικές δυνατότητες, δεν σπούδασαν ποτέ, γιατί απλούστατα δεν είχαν τις απαραίτητες οικονομικές δυνατότητες. Το κράτος γι’ αυτόν τον λόγο δεν έβαζε “οροφή” στον χρόνο αποφοίτησης. Πώς να βάλει, όταν δεν προσφέρει σχεδόν τίποτε στη “δωρεάν” παιδεία του; Περνάει κάποιος σε ένα Πανεπιστήμιο σε κάποια γωνιά της χώρας και το κράτος δεν ενδιαφέρεται πέρα από μια ανακοίνωση της “επιτυχίας” του. Του προσφέρει ένα κάθισμα σε ένα αμφιθέατρο και λιγότερα βιβλία ανά έτος ακόμα και από αυτά που δίνει στο Λύκειο. Από εκεί και πέρα δεν το ενδιαφέρει πώς θα πάει εκεί ο φοιτητής, πού θα μείνει, τι θα τρώει. Αυτά τα θεωρεί προβλήματα της οικογένειάς του, παρ’ όλο που αυτό “προσφέρει” δωρεάν παιδεία. Γι’ αυτόν τον λόγο δεν έβαζε “ταβάνι” …Για να μην πιέζουν οι “επιτυχόντες” για παροχές. Γι’ αυτόν τον λόγο έκανε το “κορόιδο” και δεν έβαζε “ταβάνι” στον χρόνο ολοκλήρωσης των σπουδών. Στην Ελλάδα, δηλαδή, υπήρχε ένας ιδιότυπος “συνεταιρισμός” κράτους και γονέων, όπου το κράτος έβαζε το οικονομικά πιο φτηνό μέρος της εκπαίδευσης και οι γονείς το πιο ακριβό μέρος, που είναι αυτό της διαβίωσης. Πιο ακριβά δηλαδή κόστιζε στους γονείς ο φοιτητής, παρά στο κράτος που τον εκπαίδευε. Γι’ αυτόν τον λόγο το “κεφάλαιο”-πτυχίο ήταν και εξακολουθεί να είναι μια μεγάλης αξίας “επένδυση” για τον κάτοχό του και άρα αποτελεί περιουσιακό στοιχείο με συγκεκριμένη ελάχιστη αξία …Μια επένδυση, η οποία —όπως είπαμε— για την κατάκτησή της δεν απαιτεί μόνον το μυαλό τού κατόχου του, αλλά και μεγάλο μέρος του πλούτου του …Μια επένδυση, την οποία μπορεί κάποιος να την υπολογίσει απόλυτα …Μια επένδυση, η οποία καθημερινά προκαλεί οικονομική “αιμορραγία” σε εκατοντάδες χιλιάδες οικογένειες. Σύμφωνα με επίσημες στατιστικές, η εισαγωγή στα ΑΕΙ ή στα ΤΕΙ στοιχίζει στους γονείς —σε σημερινές τιμές— πάνω από 14.000 ευρώ μόνον σε φροντιστήρια. Από εκεί και πέρα αρχίζει ένας μαραθώνιος εξόδων τεράστιων για τη μέση ελληνική οικογένεια. Το κράτος παρέχει σε ελάχιστους δωρεάν στέγη και διατροφή και κανένα από τα λοιπά έξοδα διαβίωσης. Για τους πολλούς όλα αυτά τα τεράστια έξοδα πρέπει να πληρωθούν από τις οικογένειές τους. Στέγη σε μια ξένη πόλη και μακριά από την οικογενειακή εστία — και μάλιστα σε δωδεκάμηνη βάση για το κάθε έτος σπουδών. Διατροφή και λοιπά έξοδα, συμπεριλαμβανομένων και των μεταφορικών τους εξόδων, δημιουργούν ένα εξαιρετικά μεγάλο κονδύλιο …Ένα κονδύλιο, το οποίο για σχολές μεγάλης διάρκειας φοίτησης, όπως είναι το Πολυτεχνείο, γίνεται τεράστιο. Με λίγα λόγια, ένας φοιτητής για την οικογένειά του κοστίζει το ελάχιστο όσο ένας κοινός εργαζόμενος, εφόσον το κόστος ζωής του είναι όμοιο με το κόστος ζωής ενός κοινού εργαζόμενου. Ενοίκιο, διατροφή και λοιπά έξοδα δεν μπορούν να είναι λιγότερα από ένα ποσό των 600 ευρώ τον μήνα για πέντε χρόνια. 600*12*5=36.000 ευρώ — αν βέβαια όλα πάνε καλά και ο φοιτητής ολοκληρώσει τις σπουδές του στον ιδανικό χρόνο. 36.000+14.000=50.000 ευρώ μαζί με τα έξοδα της εισαγωγής. Μιλάμε για ένα τεράστιο ποσό για τη μέση ελληνική οικογένεια εργαζομένων. Ποσό, που για οικογένειες μη προνομιούχες έγινε επιλογή “θανάτου”. Κάποιοι επέλεξαν να μην αποκτήσουν ποτέ σπίτια, για να δώσουν στα παιδιά τους πτυχία. Κάποιοι στερήθηκαν περιουσιακά τους στοιχεία, για να αποκτήσουν “άυλη” περιουσία τα παιδιά τους. Αυτό το “ποσό” είναι μια “επένδυση” για ένα “κεφάλαιο”, το οποίο λέγεται Πτυχίο. Είναι όπως τα σπίτια, που φτιάχνουν οι άνθρωποι, για να ζήσουν μ’ αυτά. Όμως, όπως συμβαίνει και με τα σπίτια, κάποια ολοκληρώνονται στον χρόνο που προβλέπεται και κάποια όχι. Κάποια, για τον οποιοδήποτε λόγο, μένουν “γιαπιά” …Νόμιμα γιαπιά, όμως, δεν ολοκληρώνονται μόνον εις βάρος των συμφερόντων των κατόχων τους και όχι εις βάρος της κοινωνίας. Υπάρχει πιθανότητα να πάει το κράτος και να γκρεμίσει ένα νόμιμο γιαπί σε ένα νόμιμο οικόπεδο, επειδή ο ιδιοκτήτης του δεν το αποπεράτωσε; …Όχι βέβαια. Γιατί; …Γιατί ο Συνταγματικός Νόμος προστατεύει τα δικαιώματα του ιδιοκτήτη. Αυτό ακριβώς είναι το λεπτό σημείο. Το Πτυχίο είναι κεφάλαιο, το οποίο ανήκει στον ιδιοκτήτη του και απλά μέσω αυτού μπορεί να ασκήσει ένα επάγγελμα …Δεν είναι “Άδεια εξασκήσεως επαγγέλματος”, η οποία ανήκει στο κράτος και παρέχεται στον ιδιώτη …Δεν είναι “Άδεια”, την οποία ο “ιδιοκτήτης” της, που είναι το κράτος, μπορεί να την ανακαλέσει όποτε αυτό κρίνει, είτε επειδή δεν γίνεται ορθή χρήση της είτε επειδή δεν έγιναν σεβαστά τα χρονικά όρια που έχει θέσει ως προθεσμίες. Ο Πτυχιούχος θα είναι τέτοιος μέχρι να πεθάνει, είτε αυτό αρέσει στο κράτος είτε όχι. Ο Αδειούχος θα παραμένει τέτοιος για όσο διάστημα επιθυμεί το κράτος, είτε αυτό του αρέσει του ιδίου είτε όχι. Αυτή είναι η διαφορά και πρέπει να είναι κάποιος πολύ άσχετος για να μην την καταλάβει. Εφόσον λοιπόν κάποιος μπορεί να αποδείξει ότι το Πτυχίο του ελληνικού Πανεπιστημίου είναι ΚΕΦΑΛΑΙΟ για τον κάτοχό του, αυτό πρέπει να αντιμετωπιστεί και ως τέτοιο. Εφόσον επίσης ακόμα και η παραμέληση —έστω και σε βαθμό “εγκληματικό”— αυτού του ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ γίνεται αποκλειστικά εις βάρος των συμφερόντων του ιδιοκτήτη του και όχι εις βάρος της κοινωνίας ή του κράτους, ευνόητο είναι ότι δεν “παράγει” έννομο συμφέρον για την κοινωνία, ώστε το κράτος να επέμβει, προκειμένου να την προστατεύσει. Ο νόμος, ο οποίος προβλέπει τη διαγραφή φοιτητών, είναι παράνομος, γιατί απλούστατα παραβιάζει το Σύνταγμα. Παραβιάζει το άρθρο εκείνο, το οποίο προβλέπει την προστασία της ιδιωτικής περιουσίας. Δεν δικαιολογείται από καμία διάταξή του, που αφορά αναγκαστικές “απαλλοτριώσεις”, εφόσον δεν προκύπτει ζημιά για το κράτος ή το κοινωνικό σύνολο. Μπορεί το κράτος να παρανομεί; Αν συνδυάσουμε τα παραπάνω περί αναγκαστικής γνώσης του νόμου και της ταύτισης του Πτυχίου με την έννοια του κεφαλαίου, εύκολα βγάζει κάποιος το συμπέρασμα ότι οι νόμοι —και οι περιορισμοί τους οποίους αυτοί συνεπάγονται— δεν αφορούν μόνον τους πολίτες. Ακόμα και το ίδιο το κράτος πρέπει να ελέγχεται και να περιορίζεται στις ενέργειές του. Εφόσον κοινοί άνθρωποι αποφασίζουν για τις πράξεις του, πρέπει να ελέγχεται και το ίδιο …Να ελέγχεται, εφόσον μπορεί και το ίδιο να παρανομήσει αν αγνοεί τη νομιμότητα των νόμων, τους οποίους με τη δύναμή του επιχειρεί να επιβάλει. Δεν αρκεί δηλαδή μόνον η θέλησή του, ώστε να επιβληθεί ένας νόμος. Τον νόμο τον επιβάλει πρώτα η ίδια η νομιμότητά του και μετά η δύναμη του κράτους. Δεν μπορεί το κράτος να “υιοθετεί” άκριτα ό,τι νόμους τού “πλασάρουν” οι άσχετες Διαμαντοπούλου και οι Λοβέρδοι και να έχει την απαίτηση το βάρος τού ελέγχου να το επωμίζονται οι πολίτες, οι οποίοι τυχόν θίγονται σαν να ήταν έμπειροι νομικοί. Οι νόμοι, τους οποίους ο νόμος τούς “αναγκάζει” να γνωρίζουν —ακόμα κι όταν δεν τους ξέρουν—, είναι οι απλοί νόμοι …Οι νόμοι, οι οποίοι δεν προκαλούν προβλήματα στην προσωπική τους ασφάλεια …Οι νόμοι, οι οποίοι δεν απειλούν τα βασικά ανθρώπινα δικαιώματα …Οι νόμοι οι απλοί, οι οποίοι έχουν σχέση με τα διαχειριστικά και όχι με τα ουσιαστικά ανθρώπινα δικαιώματα, τα οποία βρίσκονται υπό την προστασία του Συντάγματος. Αυτά, τα οποία λέμε, είναι τα βασικά και τα θεμελιώδη για μια στοιχειωδώς ευνομούμενη κοινωνία. Δεν μπορεί, για παράδειγμα, κάθε φορά που αλλάζει ο οικοδομικός κώδικας, να σημαίνει πανεθνικός “συναγερμός”. Δεν μπορεί, κάθε φορά που αλλάζει, να ψαχνόμαστε, για να μάθουμε αν μας ανήκουν ή όχι τα σπίτια μας ή τα γιαπιά μας …Αν θα εξακολουθήσουν να στέκονται όρθια ή αν θα μας τα γκρεμίσουν. Η όποια αλλαγή του οικοδομικού κώδικα ενδιαφέρει αυτούς που ΘΑ χτίσουν στο μέλλον και όχι αυτούς οι οποίοι έχουν ήδη χτίσει, είτε έχουν ολοκληρώσει την κατασκευή τους είτε όχι. Η αλλαγή, όμως, πάντα θα έχει σχέση με τα “δευτερεύοντα” και όχι με τα “πρωτεύοντα” και τα θεμελιώδη …Δεν μπορεί η αλλαγή αυτού του κώδικα να προβλέπει μεταξύ άλλων την κατάσχεση του “γιαπιού”, αν δεν έχει αυτό ολοκληρωθεί στον χρόνο τον οποίον αυθαίρετα “εμπνεύστηκε” ένας γελοίος υπουργός. Τα θέματα της ιδιοκτησίας δεν μπορούν να αφορούν τον οικοδομικό κώδικα. Αυτά είναι θέματα του Συνταγματικού Νόμου. …Απλά πράγματα. Είναι δυνατόν να πάει μια μέρα στο οικόπεδό του και να βρει ανθρώπους να το γκρεμίζουν, επειδή έληξε ο χρόνος που μόνοι τους κάποιοι φιλόδοξοι “υπουργάρες” προέβλεπαν για την κατασκευή; Τι θα του πουν; …Ότι αποφάσισαν —για λόγους “οικονομίας” και “νοικοκυροσύνης”— να “ξεκαθαρίσουν” τα πράγματα στις Πολεοδομίες και άρα θα έπρεπε να διαγράψουν από τα μητρώα τους τούς “αιώνιους” κατασκευαστές; …Ότι με έναν νόμο, ο οποίος πέρασε “νύχτα” από τη Βουλή, αποφάσισαν ότι θα έδιναν δύο χρόνια παράταση για να ολοκληρώσουν οι “αιώνιοι” τις κατασκευές τους; …Ότι θα έπρεπε ο “κατασκευαστής” να γνωρίζει ότι το “γιαπί” του έχει ημερομηνία λήξης; …Θα του πουν ότι άγνοια νόμου δεν νοείται; Δεν υπάρχει νόμος, ο οποίος να επιτρέπει ακόμα και στο κράτος να μπαίνει στην ιδιοκτησία του ανθρώπου. Γιατί θα μπορούσε άλλωστε να το κάνει αυτό, αν κάτι τέτοιο δεν εξυπηρετούσε το κοινό συμφέρον ή τη δημόσια ασφάλεια; Γιατί θα έπρεπε το κράτος να εφεύρει έναν νόμο, που να απειλεί τους ιδιοκτήτες των “γιαπιών”; Εφόσον η κοινή λογική θεωρεί ότι οι “απώλειες” της ελλιπούς “κατασκευής” δεν θίγουν τα κοινά συμφέροντα της κοινωνίας, παρά μόνον αυτά του ιδιοκτήτη, δεν έχει καμία νομιμοποίηση το κράτος να επέμβει με τελεσίγραφα και απειλές κατασχέσεων. Γιατί να του δώσει προθεσμίες, για κάτι το οποίο δεν απειλεί και άρα δεν αφορά την κοινωνία; Το ίδιο ακριβώς δεν συμβαίνει και με τα νοητά “γιαπιά” της εκπαίδευσης; Εφόσον αυτή η εκπαίδευση, μετά το πέρας του “εύλογου” χρόνου, δεν αποτελεί μέριμνα του κράτους και αφήνεται στις τσέπες των γονέων, δεν μπορεί το κράτος να αποφασίζει μόνο του για θέματα που αφορούν τη διάρκειά τους. Δεν πληρώνει τα δωμάτια και τα εστιατόρια των φοιτητών, για να προβλέπει μόνο του διάρκειες σπουδών και να θέτει προθεσμίες. Μπορεί να “κόψει” μόνον ό,τι παρέχει το ίδιο και δεν θέλει να το παρέχει αιωνίως, γιατί δεν θέλει να το στερήσει από κάποιους άλλους. Μπορεί, για παράδειγμα, να βγάλει κάποιους “καθυστερημένους” από τις φοιτητικές εστίες, να τους στερήσει τα “πάσα” των συγκοινωνιών κλπ.. Από εκεί και πέρα, εφόσον δεν συμμετέχει σε κανένα έξοδο, αφήνει τον καθένα να “προχωρά” με τη δική του ευθύνη …Εφόσον το “ημιτελές” πτυχίο αποτελεί πληρωμένο περιουσιακό στοιχείο, αφήνεται ο ιδιοκτήτης του να το διαχειριστεί όπως μπορεί και όπως τον βολεύει. Αφήνει τον καθένα να κάνει ό,τι επιθυμεί και άρα πρέπει να ανέχεται κι αυτόν που διακόπτει τις σπουδές του …Αυτόν, ο οποίος σταματά την προσπάθειά του μέχρι να μπορέσει να ξαναξεκινήσει…. αν ποτέ το καταφέρει. Το ίδιο δηλαδή, το οποίο συμβαίνει και με την οικοδομική δραστηριότητα. Με ποια λογική λοιπόν το κράτος δεν σέβεται τον Συνταγματικό Νόμο σε μια απολύτως ανάλογη περίπτωση; Με ποιο δικαίωμα μπορεί να διαγράψει φοιτητές και άρα να “γκρεμίσει” ανολοκλήρωτα “γιαπιά” πτυχίων; …Νόμιμα “γιαπιά”, εφόσον οι ιδιοκτήτες τους πέρασαν στα Πανεπιστήμια μέσω διαγωνισμών και άρα όχι ελεύθερα και επιπλέον πλήρωσαν τεράστια ποσά για την έστω ημιτελή “κατασκευή” τους. Εδώ δηλαδή δεν μιλάμε για ένα γραφειοκρατικό θέμα, το οποίο έχει ως σκοπό την “εκκαθάριση” αρχείων, όπως συμβαίνει με τους πεθαμένους των εκλογικών καταλόγων. Δεν μιλάμε για μια “εκκαθάριση”, η οποία ευνοεί την κοινωνία στη λειτουργία της και αυτοί, οι οποίοι θίγονται, δεν βρίσκονται ανάμεσά μας να διαμαρτυρηθούν. Εδώ μιλάμε για μαζική δήμευση περιουσιών ζωντανών ανθρώπων. Αυτό ακριβώς συμβαίνει με τον νόμο αυτόν, τον οποίο θα κλιθεί να εκτελέσει η πανεπιστημιακή κοινότητα. Σε αυτήν την περίπτωση δεν διαγράφεις απλά ανθρώπους από λίστες. “Καταστρέφεις” περιουσιακά τους στοιχεία και άρα καταστρέφεις και τους ίδιους τους διαγραφέντες. Τιμωρείς πιθανότατα φτωχούς, επειδή ακριβώς ήταν φτωχοί και δεν μπόρεσαν να ολοκληρώσουν τις σπουδές τους. Τιμωρείς πιθανότατα ατυχείς ανθρώπους, οι οποίοι βρέθηκαν μπροστά σε ανυπέρβλητα εμπόδια και δεν μπόρεσαν να τα ξεπεράσουν. Τιμωρείς ελεύθερους ανθρώπους, οι οποίοι έκαναν επιλογές στη ζωή τους, χωρίς να επιβαρύνουν την κοινωνία και εσύ απλά μπορεί να μην συμφωνείς μ’ αυτές. Γιατί θεωρούμε δεδομένο ότι όλοι αυτοί τιμωρούνται; …Γιατί δεν εξυπηρετείς καμία ανάγκη της κοινωνίας, όταν τους αφαιρείς ένα πολύτιμο περιουσιακό —και όχι μόνον— στοιχείο. Αυτό είναι καθαρή τιμωρία, η οποία αφορά μόνον αυτούς που θίγονται …Αποκλειστικά τιμωρία, εφόσον, εξαιτίας αυτής της πράξης, δεν προκύπτει κανένα αντισταθμιστικό όφελος για την κοινωνία. Μόνον οι ίδιοι —και κανένας άλλος— είναι αυτοί, οι οποίοι θίγονται από την καθυστέρησή τους. Εξαπολύεις πογκρόμ διώξεων απέναντι σε ανθρώπους, οι οποίοι δεν έκαναν τίποτε παράνομο πέρα του να κάνουν επιλογές επιβίωσης με τις οποίες κάποιος βολεμένος καρεκλοκένταυρος απλά διαφωνεί, γιατί δεν μπορεί να τις κατανοήσει. Γιατί το κράτος απειλεί το —για πολλούς απ’ αυτούς τους ανθρώπους— κορυφαίο περιουσιακό τους στοιχείο; Με ποια λογική αφαιρεί από κάποιους ανθρώπους ίσως το βασικότερο σημείο αναφοράς της ζωής τους; Πού απειλούνται τα συμφέροντα της κοινωνίας και το κράτος τούς αφαιρεί την περιουσία; Από τη στιγμή που δεν τους παρέχει ΚΑΜΙΑ απολύτως παροχή ή άλλο προνόμιο, το οποίο να στερεί πόρους από την κοινωνία ή να περιορίζει παροχές για τους εν ενεργεία φοιτητές, δεν έχει ούτε καν “έννομο” συμφέρον να παρέμβει. Δεν αποτελεί έννομο συμφέρον η θέλησή του να διατηρεί στα αρχεία του κάποια λιγότερα ονόματα ανθρώπων. Τα λίγα Kbytes μνήμης στους σκληρούς δίσκους των Πανεπιστημίων δεν δημιουργούν έννομο συμφέρον για το κράτος να τα επανακτήσει, διεκδικώντας τα. Μόνον πονηρά να σκεφτεί κάποιος, πρέπει να καταλάβει ότι υπάρχει “παρασκήνιο” πίσω από αυτές τις ενέργειες. Δεν έχει λόγο το κράτος να εκδηλώσει απλά εκδικητική μανία απέναντι σε κάποιους ανθρώπους, οι οποίοι δεν το ενοχλούν. Επίσης, και η στάση των κομμάτων είναι περίεργη. Τα κόμματα εξουσίας, τα οποία παρακαλάνε για ψήφους και συμπάθεια, κάθονται και δημιουργούν εχθρότητα με χιλιάδες μορφωμένους ανθρώπους μόνο και μόνο για να “καθαρίσουν” τα αρχεία των Πανεπιστημίων; …Των Πανεπιστημίων, τα οποία όχι μόνον δεν ζήτησαν κάτι τέτοιο, αλλά αντίθετα αντιδρούν σ’ αυτήν την εκκαθάριση; Γιατί να τους διαγράψεις όλους αυτούς από τα αρχεία, όταν δεν σου κοστίζουν τίποτε και δεν απειλούν κανέναν; Έτσι κι αλλιώς δεν θα τους βρεις μπροστά σου ως πρόβλημα. Αυτοί, οι οποίοι μπορούσαν κάποτε να ολοκληρώσουν τις σπουδές τους και δεν το έκαναν από επιλογή, το πιο πιθανό είναι να μην το κάνουν ποτέ εξαιτίας των ίδιων λόγων. Αυτοί, οι οποίοι κάποτε δεν μπορούσαν να ολοκληρώσουν τις σπουδές τους —όταν είχαν ιδανικές συνθήκες ηλικίας, χρόνου, διάθεσης και εξωτερικής υποστήριξης— δεν θα τις ολοκληρώσουν επίσης ποτέ. Δεν το έκαναν όταν είχαν κάποιες πιθανότητες και θα το επιτύχουν όταν τα πάντα είναι αρνητικά γι’ αυτούς; Ποιον ενοχλούν και σε ποιον γίνονται “βάρος” όλοι αυτοί; Ποιο ζωτικό πρόβλημα της Ανώτατης Εκπαίδευσης θα λύσουν αυτές οι διαγραφές; Πώς θα ευνοηθεί με αυτές τις διαγραφές η “ανταγωνιστικότητα” των ελληνικών Πανεπιστημίων; Όταν όμως η μικροψυχία, η αντικοινωνικότητα και πολλές φορές ο ανθελληνισμός γίνονται “ελατήρια” για την παραγωγή πολιτικής, είναι εύκολο να οδηγηθούμε σε ακρότητες όλων των ειδών και εις βάρος όλων των πολιτών. Είναι εύκολο μια άρρωστη κατάσταση ελέγχου, καταστολής και τιμωρίας των πολιτών να ξεπεράσει τα όρια και να απειλήσει την ίδια τη Δημοκρατία. Δεν απέχουμε πολύ από τον φασισμό και τη Χούντα, όταν επιβάλλονται τέτοιοι νόμοι, χωρίς να υπολογίζονται οι πολίτες. Δεν μπορεί να θυσιάζονται χιλιάδες πολίτες, για να “ελαφρύνουν” λίγο κάποιοι σκληροί “δίσκοι” και να ανακουφιστούν κάποια μαλθακά “μυαλά”. Μα, θα πει κάποιος, πώς ένας τέτοιος νόμος μπορεί να απειλήσει τη Δημοκρατία; Μήπως είμαστε υπερβολικοί, προκειμένου να υποστηρίξουμε τις θέσεις μας; Καθόλου υπερβολικοί δεν είμαστε. Το θέμα είναι να ελέγχεις πάντα το κράτος και τις αυθαιρεσίες των κρατούντων, για να μην βρεθείς προ εκπλήξεων. Όταν το κράτος “εκτροχιάζεται” και θέλει να μπαίνει στις “ζωές” των πολιτών και να τους ελέγχει και να τους τιμωρεί, μπορεί να το κάνει σε πολλά πεδία και όχι μόνον σ’ αυτό της εκπαίδευσης …Ειδικά όταν αυτά αφορούν άυλα “αγαθά”, τα οποία πολλοί δεν αντιλαμβάνονται στην πραγματική τους βάση και ως εκ τούτου τα υποτιμούν. Ποιος εγγυάται σήμερα στους πολίτες ότι αυτό το κράτος, το οποίο ελέγχεται από τους “δανειστές” και την Μπίλντερμπεργκ, δεν θα συνεχίσει να αυθαιρετεί εις βάρος των πολιτών του; Ποιος μας λέει ότι δεν είναι η εκπαίδευση απλά μια πρόβα τζενεράλε για ανάλογες πολιτικές; …Ένα πρώτο πεδίο, όπου το σύστημα θα κάνει “εκκαθαρίσεις” πολιτών από τις λίστες του; Λίστες “αιωνίων” δεν έχουν μόνον τα Πανεπιστήμια. Λίστες “αιωνίων” δεν έχουν μόνον τα Νοσοκομεία. Λίστες “αιωνίων” δεν έχουν μόνον οι εκλογικοί κατάλογοι. Λίστες “αιωνίων” δραστηριοτήτων μπορούν να γίνουν πολλές. “Αιώνιοι”, που να ενοχλούν το σύστημα και να θέλει να τους “καθαρίσει”, μπορεί να γίνουν πάρα πολλοί. Υπό αυτήν την έννοια, γιατί να μην θεωρήσουμε ως “σωστό” και “νοικοκυρεμένο” να ελέγχει το κράτος και τους εκλογικούς καταλόγους του; Να ελέγχει ποιοι πολίτες ασκούν τα εκλογικά τους δικαιώματα και ποιοι όχι και μετά από μια παρατεταμένη “αποχή” να διαγράφει τους δεύτερους από τους εκλογικούς καταλόγους. Γιατί οι “αιώνιοι” απέχοντες των εκλογών να γεμίζουν τους καταλόγους και να απασχολούν τους σκληρούς “δίσκους” του υπουργείου Εσωτερικών; Γιατί να ξοδεύεται μελάνι για την αναπαραγωγή των λιστών, όταν αυτοί δεν συμμετέχουν; Αφού δεν πάει να ψηφίσει ένας πολίτης, γιατί να διατηρεί τα πολιτικά του δικαιώματα; …Να τα διατηρούν μόνον αυτοί, οι οποίοι πηγαίνουν συνέχεια, και ειδικά τα κομματόσκυλα. Γίνεται αυτό; …Όχι βέβαια …Προς το παρόν τουλάχιστον. Δεν γίνεται, γιατί η ιδιότητα του πολίτη είναι το μέγιστο κεφάλαιο του ιδιώτη μέσα στην Δημοκρατία μας και τα πολιτικά του δικαιώματα αναφαίρετα. Εφόσον δεν γίνεται αυτό, γιατί να γίνει το ανάλογο με το κεφάλαιο της γνώσης; Εφόσον θα διαμαρτύρονταν όλοι οι πολίτες για μια τέτοια φασιστική αυθαιρεσία, που —άσχετα αν υποσχόταν νοικοκύρεμα και οικονομία— θα απειλούσε τα θεμελιώδη δικαιώματά τους, γιατί υπάρχουν κάποιοι, οι οποίοι σήμερα βλέπουν με “συμπάθεια” το δήθεν “νοικοκύρεμα” των Πανεπιστημίων; Μήπως έπιασε τελικά η προπαγάνδα και έπεσαν οι άμυνες των πολιτών; Μήπως στο μέλλον θα πρέπει να περιμένουμε κι άλλες τέτοιες εκπλήξεις; Μήπως κάποιοι μας δοκιμάζουν; Όταν έχεις το θράσος να απειλείς δικαιώματα μορφωμένων ανθρώπων, πόσο θα διστάσεις να απειλήσεις δικαιώματα ανθρώπων λιγότερο ισχυρών;
  2. Το γελοίο “άλλοθι” ενός προμελετημένου εγκλήματος.

    Το πιο προκλητικό στοιχείο, το οποίο καθιστά αυτόν τον νόμο απολύτως χυδαίο, είναι η απίστευτα κουτοπόνηρη μεθόδευσή του …Είναι η απίστευτη προκλητικότητά του …Είναι το “απίστευτο”, το οποίο το αυθαίρετο και παράνομο κράτος προτείνει στους θιγόμενους ως “λύση” αντίδρασης …Είναι ο απίστευτος κομπλεξισμός των εξουσιαστών, ο οποίος “αναδίδεται” μέσα από τις διατάξεις αυτού του νόμου. Προκειμένου να έχουν ένα νομικό “άλλοθι”, ότι δεν πέρασαν απευθείας στην πράξη της κατάσχεσης και καταστροφής περιουσιακών στοιχείων πολιτών, “εφεύραν” ένα “αντίμετρο”.

    Γνωρίζοντας δηλαδή ότι υπάρχει κίνδυνος να κατηγορηθούν για αυθαίρετη κατάσχεση και καταστροφή ιδιωτικών περιουσιακών στοιχείων, προσπάθησαν να δημιουργήσουν μια “ψευδοάμυνα”. Με δικολαβίστικα κόλπα έδωσαν θεωρητικά στα θύματά τους μια δυνατότητα να “σώσουν” το περιουσιακό τους στοιχείο …Τους έδωσαν μια δυνατότητα υποτίθεται της ίδιας φύσης και βέβαια ανάλογη με αυτήν που έδωσαν σ’ αυτούς, οι οποίοι έχουν αυθαίρετα και αδήλωτους ημιυπαίθριους χώρους. Πώς όμως να το “σώσουν”, όταν για τη διάσωση των αυθαίρετων και των ημιυπαίθριων χώρων αρκεί μια απλή δήλωση ή αίτηση αναγνώρισης νομιμότητας, ενώ για το πτυχίο τίποτε απ’ αυτά δεν φτάνει; Αποδεικνύεται για άλλη μία φορά —και με τον πιο απόλυτο τρόπο— ότι πολλοί από τους ανθρώπους, οι οποίοι κατά καιρούς μάς έχουν κυβερνήσει, είναι κοινοί καραγκιόζηδες …Δεν εξηγείται διαφορετικά.
    …”Θα έπρεπε να είχαν ήδη μεριμνήσει μετά από τόσες προειδοποιήσεις που δόθηκαν τα τελευταία χρόνια, κι όχι να ελπίζουν σε έκτακτη συμμετοχή στην εξεταστική του Σεπτεμβρίου”, δήλωσε ο θρασύτατος Λοβέρδος σε εκπομπή τού Σκάι. Δεν ξέρουμε τι μπορεί να σημαίνουν αυτές οι προειδοποιήσεις στο “ταραγμένο” του μυαλό. Τι είναι το κράτος; …Νταβατζής ή κακοποιός και “προειδοποιεί” πολίτες; …Πώς μπορεί το κράτος να “διατάζει” πολίτες να ολοκληρώσουν σπουδές σε συγκεκριμένο χρονικό διάστημα; …Εδώ δεν μπορείς να “διατάξεις” φοιτητές να ολοκληρώσουν τις σπουδές τους, που αυτή είναι η δουλειά τους και απολαμβάνουν τις παροχές σου και θα “διατάξεις” ανθρώπους, οι οποίοι δεν ασχολούνται πλέον μ’ αυτό;

    Επιπλέον υπάρχει και το οικονομικό θέμα στη μέση. Πώς μπορεί να τους διατάξει να ξοδέψουν χρήματα, τα οποία δεν μπορεί να γνωρίζει αν υπάρχουν διαθέσιμα και πώς μπορεί να τους διατάξει να επιτύχουν σε εξετάσεις, χωρίς να γνωρίζει την πνευματική κατάσταση στην οποία βρίσκονται τη δεδομένη περίοδο; Αν τα χρήματα μπορεί να τα δανειστεί ένας πολίτης, την μελέτη —και μάλιστα επιτυχή— από που θα την πάρει; Υπάρχει καμία λογική σ’ αυτήν την απαίτηση του κράτους;

    Απλά πράγματα. Πώς και με ποια λογική προειδοποιεί πολίτες να “μεριμνήσουν”, γιατί θα ακολουθήσει τιμωρία; Με ποια λογική μπορεί να διατάξει έναν πολίτη, για παράδειγμα, ο οποίος ζει και εργάζεται στα Χανιά, να ολοκληρώσει υποχρεωτικά μέσα σε δύο χρόνια τις σπουδές που έχει εγκαταλείψει στην Ξάνθη; Πώς μπορεί να αναγκάσει έναν πιθανότατα σαραντάχρονο ή πενηντάχρονο οικογενειάρχη να εγκαταλείψει την οικογενειακή του εστία, προκειμένου να κάνει κάτι, το οποίο δεν αποτελεί προτεραιότητα και άρα επιλογή η οποία προέκυψε από τη δική του ανάγκη και τη δική του ελεύθερη βούληση; Μόνον φασίστες μπορούν να τα σκεφτούν αυτά και βέβαια μόνον ηλίθιοι μπορούν να τα προτείνουν ως “επιλογές”. Απολύτως παράνομα είναι όλα αυτά, τα οποία προτείνει αυτήν τη στιγμή το κράτος. Δεν μπορεί το κράτος να “διατάζει” πολίτες να εκτελέσουν πράξεις, τις οποίες δεν μπορεί να τις υποστηρίξει το ίδιο. Πράξεις που συνεπάγονται οικονομικά έξοδα, τις οποίες δεν μπορεί είτε να τις “επιδοτήσει” οικονομικά είτε να τις εξυπηρετήσει το ίδιο με τις δικές του δυνατότητες και τη δική του γραφειοκρατία.

    Δεν είναι περίπτωση όμοια με την περίπτωση που ζητά το κράτος να καταταχθούν πολίτες στο στράτευμα και αναγκαστικά θα πρέπει να τους πληρώσει τα “φύλλα πορείας” και τα έξοδα διαβίωσης για το χρονικό διάστημα που έχει το ίδιο προϋπολογίσει. Δεν είναι περίπτωση όμοια με την περίπτωση που ζήτησε το κράτος από πολίτες να προσέλθουν με τα απαραίτητα δικαιολογητικά σε μια υπηρεσία του, για να δηλώσουν το πηγάδι τους ή το αυθαίρετο ακίνητό τους. Δεν είναι περίπτωση όμοια μ’ αυτήν, όπου το κράτος ζήτησε από τους πολίτες να “κινήσουν” ανενεργούς τραπεζικούς λογαριασμούς, για να καταλάβει ποιοι είναι “νεκροί”, ώστε να τους δημεύσει. Δεν είναι συνήθης δηλαδή περίπτωση που αυτό που ζητά επιτακτικά το κράτος είτε το χρηματοδοτεί το ίδιο είτε είναι παντελώς δωρεάν για τον πολίτη.
    Αυτή είναι μια περίπτωση τελείως διαφορετική, εφόσον το κράτος ζητάει από κάποιους πολίτες στην κυριολεξία να αλλάξουν την ίδια τη ζωή τους για ένα αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα, προκειμένου να “σώσουν” κάτι, το οποίο εκ των δεδομένων τούς ανήκει, εφόσον το έχουν κερδίσει με το “σπαθί” τους στις εξετάσεις και το έχουν αναπτύξει με τα χρήματά τους στον βαθμό που μπόρεσαν. Σε ποια Δημοκρατία και με ποια λογική μπορεί το κράτος να διατάξει τους πολίτες να κάνουν κάτι τόσο χρονοβόρο και δαπανηρό, χωρίς να ξέρει τις δυνατότητες τους και χωρίς να παρέχει την παραμικρή υλική υποστήριξη σ’ αυτό; Δεν παρείχε κονδύλια υποστήριξης σ’ αυτούς, οι οποίοι θα έκαναν αυτά τα οποία προβλεπόταν. Δεν νομοθέτησε —όπως για παράδειγμα για τις περιπτώσεις στρατιωτικών ασκήσεων, δημοσιοϋπαλληλικών μετεκπαιδεύσεων, εγκυμοσύνης εργαζομένων— με στόχο να διευκολύνει κάποιες εξελίξεις.

    Όταν ζητάς από κάποιον να ολοκληρώσει τις σπουδές του σε δύο χρόνια, πρέπει —αν μη τι άλλο— να του δίνεις δυνατότητα να εξασφαλίσει τη ζωή του αυτά τα δύο χρόνια. Αν δεν μπορείς να το κάνεις αυτό, απλά δεν το ζητάς. Κατάλαβε ο αναγνώστης γιατί μιλάμε για χυδαία και κουτοπόνηρη μεθόδευση, που στόχο είχε μόνον να του προσφέρει ένα “άλλοθι”; Τι σημασία είχε, δηλαδή, που έδωσε κάποιες “επιλογές” σε κάποιους να “σώσουν” τα πτυχία τους; Θα μπορούσε να τους πει να μαζευτούν στην Ακρόπολη και να πέσουν απ’ αυτήν …και όποιος επιβιώσει θα πάρει το πτυχίο του. Είναι επιλογή αυτή; Γιατί λοιπόν να είναι επιλογή αυτή, που έδωσε το κράτος σε αυτήν την περίπτωση, όταν αυτός, στον οποίο δίνεται η επιλογή, δεν μπορεί να την παρακολουθήσει, είτε γιατί είναι άνεργος είτε επειδή έχει μια οικογένεια να συντηρήσει;

    Πότε θα μπορούσε να έχει τέτοιου είδους απόλυτες απαιτήσεις το κράτος; Μόνον εάν μπορούσε να “δώσει” το ίδιο στους πολίτες και όχι να τους “ζητήσει”. Αν μπορούσε, για παράδειγμα, με τη θέσπιση ευεργετικών νόμων να χαρίσει “υπόλοιπα” πτυχίων, θα μπορούσε να καλέσει τους πολίτες να προσέλθουν, για να εκμεταλλευτούν την παροχή του νόμου. Αν, για παράδειγμα, έλεγε το κράτος ότι, προκειμένου να “καθαρίσει” τα αρχεία του, θα προχωρούσε σε “δωρεά” και θα “χάριζε” τα Πτυχία σε όσους θα “δήλωναν” τη θέλησή τους —κάνοντας απλές αιτήσεις— να εισπράξουν αυτήν τη δωρεά.

    Μόνον σε μια τέτοια περίπτωση θα είχε ένα “δικαίωμα” να διαγράψει αυτούς, οι οποίοι δεν θα συμμορφώνονταν. Αν, δηλαδή, ένας πολίτης δεν θα πήγαινε σε κάποιες προθεσμίες να πάρει αυτό, το οποίο παρείχε δωρεάν το κράτος, θα μπορούσε να θεωρηθεί αυτή η ενέργειά του ως “άρνηση” αποδοχής κρατικής δωρεάς και άρα δεν θα υπήρχε ούτε και νομικά το πρόβλημα της διαγραφής. Έγινε κάτι τέτοιο και δεν το μάθαμε ή δεν το καταλάβαμε; Δεν έγινε κάτι τέτοιο, γιατί θα ήταν παράνομο και παράλογο να μοιράζει το κράτος πτυχία χωρίς εξετάσεις. Το ίδιο όμως παράνομο και παράλογο είναι κι αυτό το οποίο έκανε.

    Στην πραγματικότητα αυτό το ανάλγητο κράτος δεν έχει καν αποδείξεις ότι έκανε τα στοιχειώδη απέναντι στους ανθρώπους, τους οποίους μέσα σε μια νύχτα αποφάσισε να “κατακρεουργήσει”. Δεν έκανε ούτε αυτά, τα οποία κάνει συνήθως ακόμα και για τους κατάδικους. Ούτε καν αναζήτησε τους “μελλοθάνατους”, για να τους ενημερώσει με υπεύθυνο τρόπο για το πότε και με ποιόν τρόπο θα τους “εκτελέσει”. Δεν έχει καν τη δυνατότητα να αποδείξει ότι έκανε κάποια τηλεφωνήματα ή έστειλε κάποια ενημερωτικά σημειώματα προς όλους τους ενδιαφερόμενους, οι οποίοι θα έχαναν ένα βασικό τους περιουσιακό στοιχείο σε περίπτωση ελλιπούς ενημέρωσης. Δεν ενδιαφέρθηκε καν να κάνει το στοιχειώδες.

    Το ίδιο το κράτος, δηλαδή, που, όταν ζητάει κάτι για λογαριασμό του, στέλνει τα περιπολικά στο σπίτι του πολίτη για να τον ενημερώσουν, δεν συμπεριφέρεται το ίδιο όταν αυτή η ενημέρωση εξυπηρετεί τα συμφέροντα του πολίτη. Έχουμε άδικο; Γιατί το κράτος δεν αρκείται να “καλεί” τους στρατεύσιμους από τα τηλεοπτικά κανάλια και στέλνει την αστυνομία να τους καλέσει; Γιατί στην περίπτωση των “αιωνίων” δεν έκανε το ίδιο; Γιατί άφησε τους πολίτες να ενημερωθούν από τα τηλεοπτικά κανάλια για την αλλαγή του νόμου, που αφορούσε ένα τόσο σημαντικό θέμα της ζωής τους και δεν τους έστειλε μια επιστολή, για να “τακτοποιήσουν” την εκκρεμότητα τους, όπως κάνει με την εφορία του;

    Ενώ όμως δεν ενδιαφέρθηκε να κάνει το καθήκον του, έρχεται τώρα και σε τιμωρεί σκληρά, επειδή δεν “συμμορφώθηκες”. Σου ανακοινώνει —σαν να κουβαλάει όλο το δίκιο του κόσμου πάνω του— ότι στις 31-8-2014 θα διαγραφείς οριστικά από τα μητρώα των Πανεπιστημίων. Παριστάνοντας μάλιστα και τον υπέρτατο υπηρέτη του νόμου και της νομιμότητας, έρχεται να σου “υπενθυμίσει” ότι η άγνοια νόμου τιμωρείται. Αυτός, ο οποίος δεν σεβάστηκε κανέναν νόμο, έρχεται να σε τιμωρήσει για άγνοια νόμου …Αυτός, ο οποίος αγνόησε τον πλέον βασικό νόμο αυτού του κράτους —που είναι ο Συνταγματικός Νόμος—, έρχεται να σε τιμωρήσει, επειδή αγνόησες ένα νόμο-“πατσαβούρα”, που σκέφτηκαν τα δουλικά της Νέας Τάξης.

    Επιπλέον, εδώ τίθεται και ένα θέμα ηθικής τάξεως. Ζούμε σε μια εποχή μεγάλης οικονομικής κρίσης. Εν ενεργεία φοιτητές αναγκάζονται για λόγους οικονομικούς να εγκαταλείψουν τις σπουδές τους. Όταν δεν μπορείς με κάποιον τρόπο να τους βοηθήσεις αυτούς οικονομικά να συνεχίσουν τις σπουδές τους είναι δυνατόν να διατάζεις πολίτες να επιστρέψουν στα θρανία για να σώσουν αυτά που βάση του νόμου είναι ήδη δικά τους; Όταν μιλάς για “αιώνιους” μιλάς πάντα για πολίτες που “παλεύουν” μέσα στην κοινωνία για την επιβίωση. Ποια εθνική ανάγκη και ποιο εθνικό ή κοινωνικό συμφέρον έκανε τόσο επείγουσα την ανάγκη να “καθαριστούν” τα αρχεία σε μια εποχή που είναι βέβαιον ότι υπάρχουν “θύματα” της οικονομίας. Σε μια τέτοια εποχή το κράτος πρέπει να είναι αλληλέγγυο προς τους πολίτες …Σε μια εποχή που πρέπει να συμπαραστέκεται στους πολίτες …Σε μια εποχή που πρέπει να αναβάλλει αποφάσεις επειγουσών αναγκών, οι οποίες οδηγούν τους πολίτες σε επιπλέον έξοδα ή ταλαιπωρία.

    Πόσο βλάκας μπορεί να είναι αυτός, που σκέφτηκε αυτόν τον νόμο; Πόσο απάνθρωπος μπορεί να είναι; Μόνο και μόνο, δηλαδή, εξαιτίας της τεράστιας οικονομικής κρίσης, αυτός ο νόμος —ακόμα κι αν ήταν ο τελειότερος και δικαιότερος νόμος που σκέφτηκαν ποτέ τα “αστροπελέκια” του Υπουργείου Παιδείας— θα έπρεπε να μπει σε αναστολή …Αναστολή, μέχρι να ξεπεραστεί η κρίση, εφόσον διαρκώς αυξάνονται οι πολίτες οι οποίοι “πέφτουν” οικονομικά επίπεδα και άρα αυτό αφορά και όσους θα καλούνται να σώσουν τα πτυχία τους υπό τις παρούσες συνθήκες.
    Όπως εύκολα αντιλαμβανόμαστε σε αυτήν την περίπτωση, το πρόβλημα δεν είναι απλά εκπαιδευτικό, αλλά κυρίως κοινωνικό. Εδώ απειλούνται θεμελιώδη ανθρώπινα και κοινωνικά δικαιώματα. Το πρόβλημα δεν αφορά μόνον αυτούς, τους οποίους φαινομενικά στοχεύει …Τους αφορά όλους, γιατί εκφράζει μια νεοφανή φασιστική νοοτροπία, η οποία απειλεί τους πάντες. Αυτός ο νόμος είναι ένα “καμπανάκι” για ολόκληρη την κοινωνία. Πρέπει οι πολίτες να αντιδρούν, όταν θίγονται τα δικαιώματα των πολιτών γενικά και όχι μόνον όταν το πρόβλημα φτάνει έξω από τη δική τους “πόρτα”. Πρέπει οι πολίτες να είναι σε έναν συνεχή συναγερμό, γιατί οι καιροί είναι “ύποπτοι”.
    Όμως, για να γίνουν όλα αυτά σωστά, απαιτούνται γνώσεις και ενημέρωση από την πλευρά των πολιτών. Αυτά τα “ξεκαθαρίσματα” δεν είναι τυχαία …Είναι προμηνύματα άσχημων φαινομένων. Όταν κάποιοι αποφασίζουν να “καθαρίσουν” λίστες και αρχεία για το “καλό” μας, καλό είναι να το διπλοεξετάζουμε. Κανένας δεν ξέρει μέχρι πού μπορεί να φτάσει η “φαντασία” των “δανειστών” μας και της Λέσχης Μπίλντερμπεργκ. Ποιος μπορεί να αποκλείσει το γεγονός ότι στο μέλλον με τον τρόπο αυτόν το κράτος θα αρχίσει να “ξεφορτώνεται” όποιον δεν του αρέσει; Να κάθονται να υπολογίζουν ποιοι “συμφέρουν” και ποιοι δεν “συμφέρουν” και όποιους δεν τους βολεύουν να τους πετάνε στην “θάλασσα”.

    Γιατί δεν πάει ο Λοβέρδος να βοηθήσει τον Βούρτση για να σώσει τα ασφαλιστικά ταμεία; Γιατί να κάθεται και όλη την ημέρα κάνει προσθαφαιρέσεις για να βγουν οι συντάξεις και δεν ακολουθεί μια ανάλογη “τέλεια” λύση; Όταν υπάρχει φασισμός πάντα υπάρχουν λύσεις. Λύσεις όμως που εξυπηρετούν τους ίδιους τους φασίστες και όχι τους πολίτες. Απλά πράγματα. Μετά από τα Πανεπιστήμια μπορούν να “σώσουν” και τα ασφαλιστικά ταμεία. Γιατί όχι; Όποιος ασφαλισμένος φτάνει σε ηλικία συνταξιοδότησης και δεν έχει συμπληρώσει τα ένσημα —που θα προσδιορίζει κάποιος νέος υπό “κατασκευή” νόμος— να διαγράφεται από τα μητρώα των ασφαλισμένων και να πηγαίνει με τους ανασφάλιστους και τους απόρους ”’Να πηγαίνουν οι εισφορές τους υπέρ “πίστεως” και “ταμείων” …Να τους δίνουν για νομικό “άλλοθι” μερικούς μήνες παράταση να τα συμπληρώσουν και αν δεν τα καταφέρουν να τους διαγράφουν.

    Γιατί να τους έχουμε όλους αυτούς τους “ανεπαρκείς” σε καταλόγους, εφόσον οι εισφορές τους δεν φτάνουν το “επίπεδο” που επινόησε αυθαίρετα κάποιος Βούρτσης; Σε όποιον τομέα υπάρχουν “ανεπαρκείς”, να τους ξεφορτωνόμαστε με συνοπτικές διαδικασίες. Τον φασισμό τον πολεμάμε κάθε φορά που τον αντιλαμβανόμαστε και όχι μόνον όταν έρθει έξω από τη δική μας πόρτα. Όταν δεν αντιδράμε στις μεθοδεύσεις φασιστών πρώην σταλινικών, οι οποίοι δεν υπολογίζουν καθόλου τους πολίτες, είναι θέμα χρόνου να βυθιστούμε στο χάος. Σήμερα “τρώνε” δικά μας περασμένα με κόπο μαθήματα, αύριο θα “φάνε” τα πληρωμένα αλλά ελλιπή ένσημα κάποιων “ανεπαρκών” εργατών και μεθαύριο τα ακαλλιέργητα χωράφια κάποιων άλλων επίσης “ανεπαρκών” αγροτών.

    Αυτό δεν είναι που γίνεται και με τον ΕΝΦΙΑ; Γιατί ένας “ανεπαρκής” φορολογούμενος να διατηρεί ακίνητη περιουσία; Ορίζουν αυθαίρετα έναν φόρο πάνω σε αυθαίρετες αντικειμενικές αξίες και όποιος φορολογούμενος δεν έχει να πληρώσει —αυτό είναι προφανώς και του ζητούμενο— απειλείται με κατάσχεση της περιουσίας του. Δεν ορίζουν φόρο πάνω σε έσοδα, όπως είναι το σωστό. Ορίζουν φόρο πάνω σε αξίες, όπως τις υπολογίζουν οι ίδιοι.

    Κάποιοι ανοίγουν τον “ασκό του Αιόλου” στην κοινωνία μας. Θα αρχίσουν με τη φασιστική αυθάδεια να αρπάζουν ό,τι θέλουν από όποιον θέλουν, χωρίς να δίνουν λογαριασμό σε κανέναν. Άρχισαν από το άυλο και το αφηρημένο, το οποίο δεν γίνεται εύκολα αντιληπτό από τους αδαείς και θα συνεχίσουν σε όλα τα επίπεδα. Η πατρίδα μας βρίσκεται υπό απειλή …Υπό την απειλή ξένων ιμπεριαλιστών και των ντόπιων δουλικών τους, που, προκειμένου να τους εξυπηρετήσουν, δεν διστάζουν μπροστά σε τίποτε …Ακόμα και αν με τις πράξεις τους μετατρέπουν τον Συνταγματικό Νόμο σε ένα “κουρέλι”. Όποιος δεν αντιδράσει στη σημερινή μεθόδευση των νεοταξιτών, θα τους βρει πολύ σύντομα μπροστά του και τότε θα είναι αργά.

    Αγώνας υπέρ του δικαίου

    Ακούγονται φήμες για κινητοποιήσεις των “αιωνίων” σε περίπτωση εφαρμογής του νόμου. Αυτές είναι λάθος στρατηγικές. Οι κινητοποιήσεις είναι μέσον πάλης για πολιτικά θέματα. Για θέματα, τα οποία από τη φύση τους άπτονται της έννοιας τού “υποκειμενικού”. Με κινητοποιήσεις προσπαθούμε να ανατρέψουμε κάτι, το οποίο εμείς —για εντελώς υποκειμενικούς λόγους— θεωρούμε “κακό” για κάτι το οποίο θεωρούμε “καλό”. Στην προκειμένη περίπτωση αυτό δεν ισχύει. Εδώ έχουμε να κάνουμε με ένα νομικό θέμα και σε αυτά τα θέματα υπάρχει αντικειμενικότητα. Υπάρχει το νόμιμο και το παράνομο και γι’ αυτό είναι αρμόδια να το κρίνουν τα Δικαστήρια αυτής της χώρας.

    Αυτό σημαίνει ότι οι θιγόμενοι δεν πρέπει να παρασυρθούν στο “πεδίο” που συμφέρει τους πολιτικούς. Δεν τους συμφέρει να διαπληκτίζονται με τον Λοβέρδο. Τους θιγόμενους τους συμφέρει να τον σύρουν αυτόν και τους ομοίους του στα δικαστήρια. Συλλογικές ενέργειες μπορούν να είναι μαζικές μηνύσεις κατά των ηγεσιών του Υπουργείου και των Πανεπιστημιακών Ιδρυμάτων, τα οποία θα εκτελέσουν τις παράνομες αποφάσεις. Μαζικές αγωγές με απαιτήσεις πολλών εκατομμυρίων, εφόσον οι θιγόμενοι μπορούν να αποδείξουν ότι τους κόστισαν συγκεκριμένα χρήματα τα “κεκτημένα” τους σε μια οικονομία, όπου το πτυχίο αντιμετωπίζεται καθαρά ως Κεφάλαιο …Στα δικαστήρια πρέπει να δοθούν οι μάχες και όχι στα πεζοδρόμια…

    …Να γίνουν μηνύσεις για δυσφήμιση και σε όλα τα “παπαγαλάκια”, τα οποία μιλάνε για “αιώνιους”, χαρακτηρίζοντάς τους κηφήνες. Να εξασφαλίσουν μια δικαστική απόφαση και να πληρώνουν “ταρίφα” τα ΜΜΕ κάθε φορά που μιλάνε για “αιώνιους”. Πληρωμένα σκουπίδια είναι, τα οποία πληρώνονται για να δημιουργούν αρνητικό “κλίμα” στην κοινωνία, προκειμένου να διευκολύνουν τους πολιτικούς. Με ψέματα προσπαθούν να στρέψουν την κοινή γνώμη εναντίον των αδικημένων. Πώς το “εξηγεί” το δημοσίευμά του Κουρδιστό Πορτοκάλι για τους “200 χιλιάδες κηφήνες” που γράφει με μια καλά επιλεγμένη φωτογραφία του Λοβέρδου; …Τους πληρώνει κανένας όλους αυτούς τους “κηφήνες” για να κάθονται;

    Τραϊανού Παναγιώτης.
    Επί πτυχίω Πολιτικός Μηχανικός.

    ΥΓ.
    Οι εξελίξεις της τελευταίας στιγμής είναι άκρως αποκαλυπτικές της όλης μεθόδευσης. Οι άνθρωποι είναι συμμορίτες. Θα δοθούν “ευκαιρίες” σε όποιους “ενδιαφέρθηκαν”, μας ανακοίνωσε ο Λοβέρδος. Αυτή ήταν μια αναμενόμενη εξέλιξη γι’ αυτούς που γνωρίζουν το πώς λειτουργούν οι φασίστες. Γιατί το έκαναν αυτό; …Για να διχάσουν τους θιγόμενους …Για να “σαλαμοποιήσουν” το πρόβλημα και να το διαχειριστούν πιο εύκολα, βολεύοντας φίλους και εξασφαλίζοντας συμμάχους …Για να εμφανίσουν “καλούς”, οι οποίοι θα ανταμειφθούν με παρατάσεις, και “κακούς”, οι οποίοι θα τιμωρηθούν, χωρίς να τους δίνεται καμία άλλη ευκαιρία. Επειδή τα κομματόσκυλα δεν αλλάζουν ποτέ, είναι προφανές ότι ενημέρωσαν τους κολλητούς τους, για να “ενδιαφερθούν”.

    Όσοι έδωσαν έστω και ΕΝΑ μάθημα τα τελευταία δύο χρόνια, θα πάρουν παράταση για την περίοδο του Σεπτεμβρίου. Αυτοί, δηλαδή, οι οποίοι κατόρθωσαν και έδωσαν ΕΝΑ μάθημα μέσα σε δύο χρόνια τον Σεπτέμβριο, θα ολοκληρώσουν “υποχρεωτικά” τις σπουδές τους ακόμα κι αν χρωστάνε δεκάδες μαθήματα. Άρα; …Άρα δημιουργούνται “αιώνιοι” δύο “ταχυτήτων”. Να υποθέσουμε ότι ο φίλος τού Λοβέρδου και δήμαρχος Πειραιά Γιάννης Μόραλης “ενδιαφέρθηκε”; Ένας από τους πιο γνωστούς “αιώνιους” είναι από τα “καλά” παιδιά; Προφανώς, μετά από κάποια “επιφοίτηση”, θα περάσει τα μερικές δεκάδες μαθήματα που του έλειπαν, για να μπει ανάμεσα στους πτυχιούχους …Έτσι ξηγιούνται τα φιλαράκια τα καλά …αλλά περιμένουν και αυτά ανταπόδοση …Εκλογές έρχονται …Χιλιάδες οι “γαύροι” που ψηφίζουν …Έτσι δεν είναι Ανδρέα; …Το κάνεις πτυχιούχο το φιλαράκι, σε βοηθάει να γίνεις βουλευτής.

    http://eamb-ydrohoos.blogspot.com/2014/08/blog-post.html

  3. ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ
    «ΕΛ.ΛΑ.Σ.»
    ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΑΪΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΙΣ

    ΔΗΛΩΣΗ

    ΠΡΟΣ:

    1. Τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας κύριο Κάρολο Παπούλια (Αρ. Πρωτ: 5/12-5-2014)
    2. Τον Πρωθυπουργό της χώρας κύριο Αντώνιο Σαμαρά (Αρ. Πρωτ: 2979/12-5-2014)
    3. Τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης κύριο Ευάγγελο Βενιζέλο
    4. Τον πρόεδρο της Βουλής
    5. Όλα τα πολιτικά κόμματα

    
ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ ΠΡΟΣ:
    
1. Τον Πρόεδρο του Αρείου Πάγου
 2. Τον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου
 3. Τα μέσα μαζικής ενημέρωσης

    ***************

    .
    Αξιότιμοι κύριοι,

    Κατόπιν της υπ’ αριθμόν 66/2014 αποφάσεως του Α1 Πολιτικού Τμήματος του Αρείου Πάγου και την επίσημη ανακήρυξη του συνδυασμού μας ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ-ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΑΪΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΙΣ«ΕΛ.ΛΑ.Σ.» ως νομίμου συνασπισμού πολιτικών κομμάτων και πολιτικών κινήσεων διά την συμμετοχή μας στις εκλογές της 25ης Μαΐου 2014 για το ευρωπαϊκό κοινοβούλιο καθιστάμενοι πλέον ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟΣ ΘΕΣΜΟΣ,

    ΣΑΣ ΔΗΛΩΝΟΥΜΕ

    
Ότι, ΕΦΑΡΜΟΖΟΥΜΕ άμεσα, στην πράξη, τις διατάξεις του άρθρου 120 του Συντάγματος και ξεκινάμε ΑΝΕΝΔΟΤΟ ΑΓΩΝΑ για την ανατροπή του καθεστώτος της ΕΣΧΑΤΗΣ ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ που έχετε επιβάλει στη χώρα μας από την 13η Αυγούστου 2009 μετά την δημοσίευση της αποφάσεως του Ειρηνοδικείου του Μονάχου κατά Μιχαήλ Χριστοφοράκου [υπόθεση ΖΙΜΕΝΣ], όπου επιβεβαιώθηκε και δικαστικώς ότι ως κυρίαρχα όργανα του κράτους

    Α. ΔΩΡΟΔΟΚΗΘΗΚΑΤΕ

    Β. ΚΑΤΑΧΡΑΣΤΗΚΑΤΕ ΔΗΜΟΣΙΟ ΧΡΗΜΑ

    
Γ. ΤΕΛΕΣΑΤΕ, κατ’ εξακολούθηση, ΤΑ ΑΔΙΚΗΜΑΤΑ της κατάχρησης εξουσίας και της απιστίας κατά την υπηρεσία, με αποτέλεσμα, ΕΚΒΙΑΖΟΜΕΝΟΙ, να έχετε καταστεί ΟΜΗΡΟΙ ΞΕΝΗΣ ΔΥΝΑΜΕΩΣ [Γερμανία] και διεθνών τοκογλύφων ΔΙΑΠΡΑΤΤΟΝΤΑΣ, ως φυσικοί και ηθικοί αυτουργοί, κατ’ εξακολούθηση ειδεχθή εγκλήματα κατά του ελληνικού Λαού [οικονομικά-κοινωνικά-πολιτικά αλλά και κατά της ζωής του μετά από τις 5.500 αυτοκτονίες Ελλήνων] και διατηρώντας στην αφάνεια άνω των 140 δικογραφιών που σας αφορούν εμποδίζετε παρανόμως την Δικαιοσύνη να ασκήσει το θεσμικό της ρόλο ως τρίτος πυλώνας εξουσίας.

    ΚΑΛΟΥΜΕ τον Ελληνικό Λαό σε ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΝΥΠΑΚΟΗ και ως πρώτο βήμα αντίστασης ΣΥΝΙΣΤΟΥΜΕ να σταματήσει να πληρώνει τους άμεσους κεφαλικούς και τεκμαρτούς φόρους [χαράτσια, τέλη επιτηδεύματος, φορολογία εισοδήματος κ.λ.π.] που επιβάλλατε ως ΚΑΤΟΧΙΚΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ με το νομικό πλαίσιο που παρανόμως θεσπίσατε κατά τα έτη 2010-2014 ως εκβιαζόμενο και να πληρώνει ο ελληνικός Λαός ΜΟΝΟΝ τους φόρους, που του αναλογούν και απορρέουν από τον νόμο 2238 όπως ίσχυε μέχρι το 2008, πριν δηλαδή την επιβολή του ανωτέρω καθεστώτος.

    ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΟΥΜΕ την ελληνική κυβέρνηση να μην τολμήσει να προβεί στην λήψη κατασταλτικών μέτρων ασκώντας πολίτικες διώξεις, να σταματήσει να δημεύει τις περιουσίες των Ελλήνων πολιτών διότι δεν νομιμοποιήστε να το διαπράττετε και ΚΑΛΟΥΜΕ τον ελληνικό Λαό να είναι έτοιμος να αντισταθεί με κάθε μέσο, όπως και το άρθρο 120 του Συντάγματος ορίζει.

    .
    ΟΙ ΚΟΛΑΣΜΕΝΟΙ ΞΥΠΝΗΣΑΝ

    .
    Αρ. Πρωτ: 1535/12-5-2014

    Αθήνα 12 Μαΐου 2014

    περισσότερα εδώ:

    https://justiceforgreece.wordpress.com/2014/05/15/πατριωτικη-ενωση-ελ-λα-σ-κάλεσμα-σε/

  4. ΕΙΜΑΙ ΕΡΩΤΕΥΜΕΝΟΣ ΜΑΖΙ ΣΟΥ

    Όχι μόνον γι’ αυτό που Εσύ Είσαι,

    Αλλά και γι’ Αυτό που Εγώ Γίνομαι Όταν Είμαι Κοντά σου. Είμαι Ερωτευμένος με μια βίλα δίπλα στην θάλασσα, όχι μόνον γι’ Αυτό που Είναι Αλλά και γι’ Αυτό που Εγώ θα γίνομαι όταν εντός της θα υποδέχομαι τους καλεσμένους μου.

    Είμαι Ερωτευμένος με την Πολιτική, όχι βέβαια γι’ Αυτό που κατάντησε

    Αλλά κυρίως, γι’ Αυτό που Εγώ γίνομαι, όταν Πολιτικολογώ.

    Είμαι Ερωτευμένος με μια Μερσεντές, όχι βέβαια μόνον γι’ Αυτό που η Μερσεντές Είναι

    Αλλά και γι’ Αυτό που Εγώ γίνομαι, όταν Είμαι εντός της.

    Είμαι Ερωτευμένος με την Πυρηνική Φυσική, όχι για το ακατανόητο που δείχνει να Είναι

    Αλλά γι’ Αυτό που Εγώ γίνομαι, όταν με τον Έρωτά μου ανακαλύπτω τα μυστικά του Ουρανού.

    Είμαι Ερωτευμένος με τα παιδιά μου, όχι μόνον γι’ αυτό που Είναι

    Αλλά και γι’ Αυτό που Εγώ γίνομαι, όταν υπερήφανος, τα βλέπω να γίνονται Ήρωες.

    Είμαι Ερωτευμένος με την Ανθρωπότητα, όχι μόνον γι’ Αυτό που δείχνει να Είναι

    Αλλά κυρίως γι’ Αυτό, που Εγώ Έγινα, μελετώντας τα βάσανά της.

    Ο Έρωτας είναι η Δημιουργική Αρχή του Κόσμου Άνθρωποι, ανακαλύψτε τον

    και γίνετε Ευτυχέστεροι. Μην τον περιορίζετε σε έναν επιδερμικό αυνανισμό που

    το πολιτιστικό μας μοντέλο προάγει μέσω της διαφήμισης και της πορνογραφίας.

    Ευάγγελος Βαρελίδης. Συγγραφέας ερευνητής σε θέματα

    Συνείδησης, Έρωτα και Εγώ. Τηλ. 697 3535681. http://www.varelidis.gr

  5. Εισαγγελία Αρείου Πάγου.
    Παραλαμβάνων Εισαγγελέας: Κα. Κουτζαμάνη
    Ημερομηνία: 4/11/2014
    Καταθέτων αρχικά: Μασσέλος Ιωάννης
    Αριθμός Γενικού Πρωτοκόλλου: 7221

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s