Η «λευκή γενοκτονία» των Ελλήνων συνεχίστηκε και το 2014!

wpid-20150118064632

Του Δημήτρη Καμμένου

Σύμφωνα με χθεσινή ενημέρωση από τα στοιχεία του Υπουργείου Εσωτερικών, το 2014 οι θάνατοι αυξήθηκαν κατά 2.500 και οι γεννήσεις έπεσαν κατά 1000 περίπου.

Ειδικότερα,
οι θάνατοι το 2014 ανήλθαν σε 114.086 ( 111.794 το 2013 ) και
οι γεννήσεις σε 93.280 ( 94.134 το 2013 ),

δηλαδή ο ελληνικός πληθυσμός ( χωρίς να υπολογίζουμε τους μετανάστες ) μειώθηκε κατά 20.806 το 2014 !

Η συνεχιζόμενη «λευκή γενοκτονία» του γένους των Ρωμιών συνεχίζεται, με μια βίαιη, απάνθρωπη επίθεση κατά των οικογενειών και των παιδιών τους !

Από το 2010 φωνάζουμε για το μέγεθος της καταστροφής στο δημογραφικό πρόβλημα της Ελλάδας από την εφαρμοζόμενη οικονομική πολιτική των κ. Παπανδρέου, Παπακωνσταντίνου, Παπαδήμου, Ευ. Βενιζέλου, Α. Σαμαρά, Στουρνάρα και Χαρδούβελη.

ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΛΗΞΙΑΡΧΙΚΩΝ ΠΡΑΞΕΩΝ ΕΤΟΥΣ 2014
ΘΑΝΑΤΟΥ
ΓΕΝΝΗΣΗΣ
ΓΑΜΟΥ
ΔΙΑΖΥΓΙΑ
ΣΥΜΦ. ΣΥΜΒΙΩΣΗΣ
ΣΥΝΟΛΟ ΛΗΞ. ΠΡΑΞΕΩΝ ΑΝΑ ΛΗΞΙΑΡΧΕΙΟ
114.086
93.280
53.424
18.340
1.566
280.696

ΣΤΙΣ 55.000 ΝΕΕΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΕΣ ΔΙΝΟΥΜΕ 30 ΕΥΡΩ ΤΟΝ ΜΗΝΑ ΓΙΑ ΚΑΘΕ ΠΑΙΔΙ ΓΙΑ 3 ΧΡΟΝΙΑ.
ΚΟΣΟΣ ΤΟΝ ΜΗΝΑ = 1.650.000 ΕΥΡΩ
ΚΟΣΟΣ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟ = 19.800.000 ΕΥΡΩ… ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΑΥΤΑ ΤΑ ΕΧΟΥΜΕ ΗΔΗ ΣΤΟ ΤΑΜΕΙΟ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΠΙΣΤΟΡΦΕΣ ΜΙΖΩΝ !!
ΚΟΣΟΣ 3 ΕΤΙΑ= 59.400.000 ΕΥΡΩ

http://olympia.gr/2015/01/18/σοκ-η-λευκή-γενοκτονία-των-ελλήνων-σ-2/#more-443914

Advertisements

2 comments on “Η «λευκή γενοκτονία» των Ελλήνων συνεχίστηκε και το 2014!

  1. REUTERS: As Greek crisis grinds on, children pay price

    Tue Mar 14, 2017

    http://www.reuters.com/article/us-eurozone-greece-poverty-children-idUSKBN16L1WQ

    Άρθρο – «καταπέλτης» του Reuters: Τα Μνημόνια σκοτώνουν τα Ελληνόπουλα

    1 ΣΤΑ 4 ΕΛΛΗΝΟΠΟΥΛΑ ΖΕΙ ΣΕ ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΦΤΩΧΕΙΑΣ – ΚΑΤΑΡΡΕΕΙ Ο ΘΕΣΜΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ
    Ειδήσεις | Ελληνόπουλα: Κόλαφος για την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ είναι το δημοσίευμα του ειδησεογραφικού πρακτορείου Reuters, σύμφωνα με το οποίο το μεγαλύτερο θύμα της οικονομικής καταστροφής που έχει υποστεί η Ελλάδα στα επτά «πέτρινα» χρόνια των Μνημονίων είναι τα παιδιά.
    Σύμφωνα με τον συντάκτη του άρθρου, «ίσως το πιο σκοτεινό σημάδι της οικονομικής καταστροφής στην Ελλάδα είναι ότι οι παραδοσιακά ισχυροί οικογενειακοί δεσμοί έχουν αρχίσει να καταρρέουν, μετά από χρόνια ύφεσης».
    Ενδεικτικά, όπως επισημαίνει η ίδια πηγή επικαλούμενη στοιχεία του ΟΗΕ, τη στιγμή που το ¼ του εργατικού δυναμικού της χώρας ζει υπό το καθεστώς της ανεργίας και της εξαθλίωσης, ένα στα τέσσερα Ελληνόπουλα ζει σε συνθήκες απόλυτης φτώχειας.
    «Οι γονείς εξαναγκάζονται να ζητούν την ελεημοσύνη των παππούδων», αναφέρει το Reuters, επισημαίνοντας, παράλληλα το αδιέξοδο που έχει δημιουργηθεί, καθώς ήδη οι συντάξεις στην Ελλάδα έχουν υποστεί δραματικές περικοπές.
    Ωστόσο, η πιο σκοτεινή εικόνα που περιγράφει το συγκεκριμένο άρθρο έχει να κάνει με το Πρότυπο Εθνικό Νηπιοτροφείο, ένα ίδρυμα που ιδρύθηκε πριν από περίπου έναν αιώνα για τα ορφανά του πολέμου.
    Ένας πόλεμος αλλιώτικος από τους άλλους…
    Στο Νηπιοτροφείο φιλοξενούνται συνολικά 25 παιδιά, σε ένα «γυμνό» δωμάτιο με σειρές από ομοιόμορφα κρεβάτια, ενώ υπάρχει έλλειψη προσωπικού και πόρων η οποία δεν επιτρέπει να αυξηθεί η χωρητικότητα.
    Σύμφωνα με το Reuters, ο συγκεκριμένος φορέας «αγωνίζεται πλέον να ανταποκριθεί στον αριθμό των γονέων που στρέφονται σε αυτό αναζητώντας βοήθεια». Και υπογραμμίζεται με έμφαση: «Αδυνατώντας να καλύψουν τις βασικές ανάγκες, οι γονείς αφήνουν τα παιδιά τους εκεί όλη την εβδομάδα».
    Σε δηλώσεις της στο διεθνές πρακτορείο ειδήσεων, η πρόεδρος του ιδρύματος, Ηρώ Ζερβάκη, επισημαίνει ότι μέσα σε δύο χρόνια, ο αριθμός των παιδιών που σιτίζονται και φιλοξενούνται στο Νηπιοτροφείο έχει σχεδόν τετραπλασιαστεί.
    «Είχαμε περιστατικά με παιδιά που προσπάθησαν να το σκάσουν για να επιστρέψουν στη μητέρα τους», αναφέρει η κ. Ζερβάκη στο Reuters.
    «Δεν μπορούν να ξεχωρίσουν τις ημέρες, έτσι ρωτούν καθημερινά ”Είναι Παρασκευή;”», εξηγεί η κοινωνική λειτουργός Ανθούλα Ζαρμακούπη. «Ξέρουν ότι η μητέρα τους θα τα πάρει το Σαββατοκύριακο», προσθέτει.
    Μερικές φορές όμως, αυτό δεν είναι δυνατόν. «Έχουμε παιδιά που οι γονείς τους είναι άστεγοι, οπότε είναι δύσκολο να τα πάρουν το Σαββατοκύριακο», επισημαίνει η ίδια.
    Αυτή και μόνο η εικόνα θυμίζει γεγονότα μιας άλλης εποχής. Τότε ήταν ένας πόλεμος με όπλα και σφαίρες. Τώρα είναι μια εν ψυχρώ οικονομική δολοφονία. Και το μεγαλύτερο θύμα της είναι τα Ελληνόπουλα.
    Ειλικρινά, αναρωτιόμαστε τι έχει να πει για όλα αυτά ο κ. Τσίπρας και η κυβέρνηση της «περήφανης διαπραγμάτευσης»…

    http://www.newsbomb.gr/ellada/news/story/777492/arthro-katapeltis-toy-reuters-ta-mnimonia-skotonoyn-ta-ellinopoyla#ixzz4bSqk28uX

  2. +1 στα θύματα της ελληνικής γενοκτονίας

    01.05.2017

    Πρώτη ημέρα του Μαϊου σήμερα. Η αρμύρα που φτάνει από τη θάλασσα, είναι φορτωμένη ήλιο και κουκουνάρι.
    Κάπου, προς ανατολάς της ζωής, ηχεί χαρμόσυνα μια καμπάνα…

    Λίγες ημέρες πριν, παρέλαβα την ιατρική μου καταδίκη.
    Μη μικροκυτταρικός καρκίνος αδενικού τύπου, στον δεξί μου πνεύμονα.
    Τετέλεσται.
    Έχει σφραγιστεί στη σάρκα μου, ημερομηνία λήξης.
    Κάπου, προς δυσμάς της ζωής μου, ηχεί πένθιμα μια καμπάνα…

    Μην βιαστείτε όμως να αποδώσετε τη θανατική μου καταδίκη στο ότι κάπνιζα 40 χρόνια σαν φουγάρο.
    Ο δικός μου φονιάς, είναι ο μοναδικός τύπος καρκίνου του πνεύμονα, που δεν οφείλεται στο κάπνισμα. Ίσα-ίσα, παρουσιάζεται λέει, κυρίως σε γυναίκες μη καπνίστριες και οφείλεται στη μετάλλαξη ενός γονίδιου.
    Ναι!
    Ο θάνατος [και ειδικά ο δικός μου] δεν θα μπορούσε παρά να διαθέτει χιούμορ…

    Όχι, κυρία μου. Εμένα δεν με σκοτώνει το τσιγάρο [άσε που το χω κόψει εδώ κι ενάμιση χρόνο].
    Και θα σας εκμυστηρευθώ το εξής….
    Σύμφωνα και με τις εκτιμήσεις των γιατρών, έβγανα τον καρκίνο, πριν από έναν χρόνο περίπου, όταν ακριβώς οι εγχωριοι εργολάβοι της ελληνικής γενοκτονίας, μου έκλεισαν το μαγαζάκι μου!
    Και σαν εμένα είναι πολλοί/ες.
    Ίσως δεκάδες χιλιάδων!
    Και θα αβγαταίνουν, όσο εξελίσσεται η μαζική επιχείρηση φυλετικής, πολιτισμικής και ιστορικής εξόντωσης του Ελληνισμού.

    Γράψτε λοιπόν: +1 στα θύματα της ελληνικής γενοκτονίας.

    Και μην γυρίσει καμιά εκ γενετής συριζαία να μου πει ότι οι καρκίνοι, τα εγκεφαλικά, οι καταθλίψεις, οι αυτοκτονίες, που θερίζουνε σήμερα τους γνήσιους βιοφυλετικά Έλληνες, δεν έχουν καμία σχέση με γενοκτονίες ή άλλες τινές θεωρίες συνωμοσίας…
    Διότι έχουν και παραέχουν.
    Ασχέτως αν δεν πρόκειται, για ευνόητους λόγους, να δημοσιευθούν ποτέ στατιστικές, για το πόσο αποτελεσματικές είναι οι μέθοδοι των σύγχρονων serial killers, που αναλαμβάνουν να ξεπαστρέψουν ολόκληρους λαούς.

    Και θα σας πω μονάχα το εξής, απλούστατο…
    Σύμφωνα με τα πιο φρέσκα στατιστικά ευρήματα, σχετικά με το προσδόκιμο ζωής των καρκινοπαθών, άσοι/ες έχουν ακόμα κάποια κοινωνική ασφάλιση, επιζούν περισσότερο χρόνο, από τους ανασφάλιστους [για να μην πούμε πόσο μεγαλύτερο προσδόκιμο ζωής έχουν οι εύποροι, έναντι των πτωχών].

    Ε λοιπόν, έχετε συλλογιστεί πόσοι Έλληνες έχουν ξεμείνει χωρίς κοινωνική ασφάλιση, είτε επειδή είναι άνεργοι, είτε επειδή χρωστάνε στους φορομπήχτες [εγώ είμαι ένας από αυτούς τους μελλοθάνατους…]
    Τι πιθανότητες επιβίωσης μπορεί να έχει ένας καρκινοπαθής, όταν είναι αναγκασμένος να περιμένει 2 και 3 μήνες για να βγάνει μιαν αξονική τομογραφία, σε δημόσιο νοσοκομείο;

    Και αυτός είναι μοναχά ένας από τους πολλούς εφιαλτικούς λόγους, που επιταχύνουν τον φυσικό θάνατο των υπό αντικατάσταση Ελλήνων.
    Ο ίδιος ο καρκίνος [ή τουλάχιστον οι περισσότεροι τύποι του] είναι πέραν πάσης αμφιβολίας, μία ψυχοσωματική ασθένεια.
    Αυτή η βιοψυχική δομή που αποτελεί τον ανθρώπινο οργανισμό, αποσυντονίζεται, ανατρέπεται και δυσλειτουργεί, ακριβώς όταν διαλύεται εντός μας, ο ρυθμός του Κόσμου.
    Τα κύτταρα μας «τρελαίνονται» και διαφεύγουν από το δομικό τους πρόγραμμα, από τη στιγμή που η θέση μας μέσα στον Κόσμο, παύει πλέον να είναι εκείνη, που αντιλαμβανόμαστε ότι πρέπει να είναι, με τα μάτια του Νου και της Ψυχής μας.

    Ο καρκίνος είναι η βιοφυσική παραζάλη του σχοινοβάτη, όταν άξαφνα αντιλαμβάνεται, πως το σκοινί που τον κρατούσε ως τώρα σε μια νοητή πορεία, έχει κοπεί.
    Και στη μεγάλη σχοινοβασία της ζωής, ξέρετε, δεν υπάρχει προστατευτικό δίχτυ. Η ζάλη των κυττάρων, που αρχίζουν να πολλαπλασιάζονται ανεξέλεγκτα, θα προκαλέσει στο τέλος την πτώση, που θα είναι μοιραία.

    Για όλους εμάς τους Έλληνες [πλην των βολεμένων βεβαίως-βεβαίως, που θα έρθει όμως και η σειρά τους] έχει ήδη αρχίσει να χτυπάει πένθιμα μια καμπάνα.
    Τα δικά μου κύτταρα δεν τρελάθηκαν ξαφνικά, έτσι χωρίς καμία αιτία, για να σηκωθούν και να μου απαγγείλουν τη θανατική μου καταδίκη.
    Όπως το λέει και η λαϊκή σοφία [που είναι γιομάτη παροιμίες ενδεικτικές των ψυχοσωματικών ασθενειών] εγώ «έβγανα τον καρκίνο», όταν οι νεοταξίτες εργολάβοι της γενοκτονίας των Ελλήνων τσάκισαν τα όνειρα μου και τους κόπους μιας ζωής.

    Όχι επειδή είχα «κολλήσει» τόσο ριζικά με ένα συγκεκριμένο επάγγελμα και με έναν τρόπο ζωής.
    Στο κάτω-κάτω έχω αλλάξει αρκετά επαγγέλματα στη ζωή μου, ώστε να μην εξαρτώμαι από τη λειτουργία ενός μαγαζιού [κι ας ήταν το επαγγελματικό όνειρο μου].
    Όχι!
    Αλλά επειδή πριν φτάσουν να μου πάρουν το μαγαζάκι μου, μου είχαν ήδη αρπάξει ακόμα πιο σημαντικά πράγματα.

    Μου άρπαξαν τη γειτονιά μου, την οποία κατάντησαν μικρή Αλβανία.
    Μου άρπαξαν τη χώρα μου, την οποία μεταμόρφωσαν σε πειραματόζωο της διεθνούς γραβατοπειρατείας.
    Μου άρπαξαν τη γλώσσα μου, την οποία περιόρισαν στο παραπληγικό μπούρου-μπούρου των σαρβαϊβάτων
    Μου άρπαξαν την ιστορία μου, την οποία μετάλλαξαν σε παραλήρημα των ιδεοληπτικών συμμοριτών.
    Μου άρπαξαν την αξιοπρέπεια της εργασίας μου, την οποία κατάντησαν μισθωτή σκλαβιά.
    Μου άρπαξαν τις προσδοκίες μου, απάνω στις οποίες τώρα γελούν και κρώζουν τα κοράκια της ανθρώπινης λεηλασίας.
    Και προπαντός μου άρπαξαν τη συλλογική μου Μοίρα και τη δυνατότητα που είχα αιώνες τώρα ως Έλλην, να αγωνίζομαι συλλογικά, για έναν καλύτερο κόσμο, καταντώντας εμένα και τους ομοεθνείς μου, θλιβερές ατομικές μονάδες, που μας άγουν και μας φέρουν τα κύματα της ιστορίας.

    Γι αυτό έβγανα τον καρκίνο.
    Επειδή με τσάκισαν ηθικά, πολιτισμικά, φυλετικά, ιστορικά, κοινωνικά, οικονομικά και προπαντός συλλογικά.
    Δεν είμαι απλώς το +1 θύμα στην ελληνική γενοκτονία.
    Είμαι κομμάτι από τον ήχο της καμπάνας, που ηχεί πένθιμα για τον Ελληνισμό.
    Και ίσως μερικοί Έλληνες να είναι ακόμα εις θέσιν να την ακούσουν…

    Α, και να μην ξεχάσω να σας πω και τούτο εδώ…
    Όταν μου έκλεισαν το μαγαζί μου, σε μια γειτονιά που ήδη είχε μεταλλαχτεί σε αλβανοκογκολέζικη συνοικία, είχα πει ότι: «ο καλός καπετάνιος πάει στον πάτο μαζί με το καράβι του»
    Και σχεδίαζα να κρεμαστώ από το ταβάνι του βιβλιοπωλείου μου, ώστε να με βρουν μπροστά τους νεκρό, οι φορομπήχτες και οι Αλβανοί λαθρέποικοι.
    Τουλάχιστον να έχω δώκει στο ελληνόφωνο ποπολο, μια δυνατή συμβολική εικόνα, του τι προετοιμάζουνε για όλους τους Έλληνες.
    Δυστυχώς δεν βρήκα τη δύναμη να το πράξω….

    Κι έρχεται τώρα ο Θεός και σαν να μου λέγει, με κείνη την αμείλικτη φωνή των γεγονότων, που τόσο δυσκολο μας είναι να την ακούσωμε…
    Θα σου δώσω τώρα την ευκαιρία να πράξεις εκείνο που δεν τόλμησες τότε να πράξεις…

    Τον ευχαριστώ και ελπίζω αυτή τη φορά να φανώ αντάξιος της Αγάπης του…

    Σημείωσις
    Με παραξενεύει το ότι ελάχιστα από τα θύματα της ελληνικής γενοκτονίας, βρίσκουν το κουράγιο να φωνάξουν όσο πιο δυνατά μπορούν, για όσα τους συμβαίνουν.

    Ποιος άνεργος ρε γαμώτο μου, μιλάει για τον εφιάλτη της ανεργίας;
    Ποιος ανασφάλιστος ουρλιάζει για τον αργό θάνατο, από την αρρώστια, στα δημόσια νοσοκομεία;
    Ποιος χρεοφειλέτης ξεσηκώνεται κατά της απανθρωπιάς των φορομπηχτών;
    Ποιος καρκινοπαθής, ποιος καταθλιπτικός, ποιος άστεγος, ποιος απελπισμένος, βγαίνει να κραυγάσει δημόσια, για τη φρικη που ζει καθημερινά;

    Μα τι διάολο;
    Μας κατάφεραν να ντρεπόμαστε επειδή είμαστε τα θύματα τους;

    Ε λοιπόν, σας λεγω ότι μέχρι να έρθει ο λυτρωτής μου ο θάνατος, δεν θα σταματήσω να ουρλιάζω για όλους εμάς, που το καθεστώς μας σφράγισε με ημερομηνία λήξης.
    Για τους άνεργους, για τους αυτόχειρες, για τους μελλοθάνατους, για τους διαλυμένους.

    Να μην γράψει η ιστορία πως στη σφαγή των Ελλήνων, δεν ακούστηκε ούτε ένα αχχχχ….

    http://panusis.blogspot.gr/2017/05/1.html

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s