ΓΙΑΝΝΗΣ ΛΑΖΑΡΟΥ: Ο “αριστερός” φασισμός ξεκίνησε

eric

Δε γουστάρουμε

Του Γιάννη Λαζάρου

Ο “αριστερός” φασισμός ξεκίνησε. Είναι ένας παλιός γνώριμος στους νοήμονες Έλληνες φασισμός που τον έζησαν στα μέσα τις δεκαετίας του ’80 με την παντοδυναμία του ΠΑΣΟΚ. Όποιος τολμούσε εκείνη την εποχή να μιλήσει ή να γράψει εναντίον του σοσιαληστρικού κόμματος, αμέσως χαρακτηριζόταν πρώτον “φασίστας” και δεύτερον “προδότης”.

Η επιστολή Γλέζου ήταν η απόδειξη ότι τα πράγματα στην Ελλάδα θα είναι τόσο σκληρά για αυτούς που θα τολμούν να μιλήσουν που οι “πεφτοσυνεφάκηδες” θα αυξηθούν με ταχύτητα φωτός. Η “Αλήθεια” θα έχει πάνω την σφραγίδα του κόμματος και μόνο με αυτή θα έχει δικαίωμα να κυκλοφορεί στα ΜΜΕ, ενώ τα επικοινωνιακά συνεργεία της κυβέρνησης θα κάνουν ό,τι έκαναν οι προκάτοχοί τους Αυριανιστές να βγάζουν τα δήθεν “άπλυτα” στην φόρα του κάθε κομματικού-αντιευρωπαϊστή εχθρού.

Έρχεται η ώρα που όσοι δεν είναι από την δεξιά πλευρά της χαραγμένης κόκκινης γραμμής θα πάρουν την ταμπέλα του “γραφικού”, του “επικίνδυνου”, του “κινδυνολόγου” και θα είναι πολλές οι στιγμές που τα βέλη δεν θα έρχονται μόνο από τα γραφεία της κυβέρνησης αλλά κι από πολλά γραφεία που ήδη έχουν ανοίξει με ταμπέλα “πατριωτικό”, “φιλοευρωπαϊκό”, “φιλελληνικό”, “ανένταχτο αριστερό” και πάει λέγοντας.

Οι πολιτικοί άρχοντες, που επί δεκαετίες διετέλεσαν πρωταγωνιστές του “κι εμείς οι τρεις στον καφενέ, τσιγάρο, πρέφα και καφέ, βρε δε βαριέσαι αδελφέ”, έχουν πάρει καρέκλες επιτελείων και υπουργείων και χωρίς τον φόβο της μπάτσας θα αρχίσουν να εργάζονται εναντίον όλων όσων ήταν πάντα έξω από τον καφενέ με πινακίδα “Ο τεμπέλης της Αριστεράς”. Κάτι λίγο από την εγγυημένη προπαγάνδα του ΚΚΕ, κάτι από κουλτούρα, κάτι από κοσμοπολιτισμό, βάλε και λίγο αναρχιλίκι έχουν καλύψει όλο το τείχος προστασίας του αληθινού ψεύδους τους.

Όμως, δεν είμαστε σε εποχές, που είτε με ΠΑΣΟΚ είτε με ΝΔ στην εξουσία, ο Έλληνας πήγαινε στην δουλειά του, έκανε τα όνειρά του και στις ελεύθερες ώρες του έριχνε και καμιά μπάτσα στους “τεμπέληδες της επιδοτούμενης ΑγΕλλάδας”.

Είμαστε στην εποχή που μάς πήρε τα πόδια το Ψέμα και με τερτίπια η νέα αριστεροπατριωτική κυβέρνηση θέλει να μας πείσει ότι θα φυτρώσουν νέα πόδια για να περπατήσουμε. Είναι μια άλλη εποχή που ο κόσμος της εξαθλίωσης που βλέπαμε σε τριτοκοσμικές χώρες τις δεκαετίες του ’80 και του ’90 έγινε ο κόσμος μας. Ζούμε την Αλήθεια, δεν την διαβάζουμε. Βλέπουμε την αναξιοπρέπεια, δεν την παρακολουθούμε. Αντιμετωπίζουμε την ανεργία δεν την φοβόμαστε.

Όσο, λοιπόν, κι αν δουλέψουν τα προπαγανδιστικά επιτελεία όλων των φιλοκυβερνητικών, φιλοκατοχικών γραφείων και κομμάτων, τα αποδεικτικά στοιχεία του εγκλήματος είναι η κάθε μας μέρα.

Δεν είναι οι εποχές που απολυόταν ο δεξιός όταν ο σοσιαληστής ήταν στην εξουσία και το αντίστροφο. Το αποτέλεσμα της Αλήθειας, δυστυχώς, για την εξουσία δεν έχει κόμμα. Επίσης, όποιο κόμμα αυτή την στιγμή προσπαθήσει να κάνει αντιπολίτευση δεν θα έχει ως βάση την σκληρή Αλήθεια που οι πολίτες ζούνε, αλλά για το ποιος θα κάνει την Αλήθεια Ψέμα φιλώντας το πασούμι του Αγά που φέρει το όνομα Ε.Ε.

Είναι, όμως, η εποχή που πρέπει αυτοί που γνωρίζουν τι έχει συμφωνηθεί και τι πρόκειται να συμφωνηθεί να μιλήσουν. Να δώσουν την αιτία για το μακελειό που έγινε με θύμα την χώρα και τους πολίτες της. Να πάρουν την ευθύνη για έναν σχεδιασμό εξόδου από την σκληρή Αλήθεια που μας έβαλαν όλες οι κυβερνήσεις συμπεριλαμβανομένης και της καφενόβιας σημερινής. Να μιλήσουν αυτοί που δεν έχουν βάλει το δάχτυλο στο μέλι, αντιθέτως όταν είχε έρθει το δίλημμα έσπασαν το βάζο με το μέλι για να μην τολμήσει να σκεφτεί κανείς να το δοκιμάσει.

Το ότι έχουμε τελειώσει το γνωρίζουμε όλοι, ακόμα και αυτοί που θέλουν να πείσουν τον εαυτό τους ότι ήρθε η αλλαγή σελίδας. Το θέμα είναι πως θα πετάξουμε το βιβλίο της πολιτικής της Ελλάδας που πάει κάθε φορά από το ένα χέρι στο άλλο αλλάζοντας απλά σελίδες. Το βιβλίο, που θέλουν να κρατάνε διορισμένα υπαλληλάκια “φιλελλήνων” και εταίρων βαφτισμένα ως Κυβέρνηση, πρέπει να καεί.
Δεν αφορά τον λαό αν παρέλαβε η κυβέρνηση “καμμένη γη” ή “μια χώρα στο χείλος του γκρεμού”. Είναι υποχρέωση της Δικαιοσύνης να δικάσει αυτούς που έκαψαν ή αυτούς που έσπρωξαν την χώρα στον γκρεμό και να τελειώνει η ιστορία με εξεταστικές επιτροπές. Επιτροπές που γίνονται παράλληλα με “κουπόνια τροφής”, με γκετοποίηση-στέγαση 30,000 αστέγων, με επιδόματα φτώχειας και ξεφτίλας για 300,000 νοικοκυριά δεν είναι τίποτε άλλο από ένα Ψέμα που με“ανθρωπιστικές” εκφράσεις ντύνεται σαν Αλήθεια.

Η κυβέρνηση μπορεί να έχει όρεξη να παίξει τα παιχνίδια της. Μπορεί να θέλει να κάνει τα γούστα της σε Ουάσιγκτον και Βερολίνο. Μπορεί να γουστάρει να κάνει τα καταπιεσμένα για δεκαετίες βίτσια της με σίγουρο μεροκάματο σε δολάριο και ευρώ. Εμείς όμως δεν γουστάρουμε διότι δεν έχουμε ούτε χρόνο, ούτε όρεξη για παιχνίδια. Δεν αλλάζουμε τις στάμπες στις μπλούζες μας ανάλογα με τη μόδα. Το “Αξιοπρέπεια” δεν το φοράμε σε πορείες και κομματικά γκαλά. Το φοράμε κατάσαρκα κάθε μέρα, από τα γεννοφάσκια μας. Κι αυτό είναι που γουστάρουμε.-

Εκπομπή 24-2-2015 (κάντε κλικ και ακούστε)

Αναρτήθηκε από Στον τοίχο

Advertisements

2 comments on “ΓΙΑΝΝΗΣ ΛΑΖΑΡΟΥ: Ο “αριστερός” φασισμός ξεκίνησε

  1. Πέντε χρόνια προδοσίας και δωσιλογισμού είναι αρκετά

    του Όθωνα Κουμαρέλλα

    Δείγματα είχαμε από την αρχή, όπου ο οποιοσδήποτε εξέφραζε τη παραμικρή επιφύλαξη απέναντι στη νέα κυβέρνηση αντιμετωπίζονταν ως δήθεν συνωμότης, εμπαθής, ή και γραφικός. Όμως τώρα το πράγμα παράγινε. Δεν πρόλαβαν να ψελλίσουν δημόσια κάποιες αντιρρήσεις σχετικά με τη συμφωνία της περασμένης Παρασκευής στην ευρωομάδα, μερικοί επώνυμοι του ΣΥΡΙΖΑ και τέθηκε αμέσως ολόκληρος μηχανισμός κατασυκοφάντησης και κατάπνιξης οποιασ-δήποτε διαφορετικής γνώμης.

    Όσοι προβληματίζονται, ή διαμαρτύρονται γι’ αυτό το κακόγουστο θέατρο που εξελίσσεται μπροστά στα μάτια μας, χαρακτηρίζονται αν όχι εχθροί και προβοκάτορες, τουλάχιστον βιαστικοί κι αιθεροβάμονες που επιζητούν το «σοσιαλισμό μόλις μέσα σε τρεις εβδομάδες»…..

    Όχι, όσοι διαμαρτυρόμαστε και αντιδρούμε, είτε έχουμε σχέση με το ΣΥΡΙΖΑ, είτε όχι -όπως εγώ- ούτε στερούμεθα υπομονής και λογικής σκέψης, ούτε επιζητούμε το σοσιαλισμό σε τρεις βδομάδες. Εξ άλλου, ποιος το χέζει (με το συμπάθιο) το σοσιαλισμό τέτοιες ώρες!

    Αυτό που ο περισσότερος κόσμος ζήτησε -και ήλπισε- ήταν λίγη αξιοπρέπεια και να…
    του δοθεί η δυνατότητα να δουλέψει για να φτιάξει ξανά τη ζωή του, που την κατέστρεψαν τα μνημόνια και οι δανειακές “συμβάσεις”.

    Η νέα κυβέρνηση, ως αντιπολίτευση, έταξε -και δυστυχώς έπεισε-, ότι αυτό μπορεί να γίνει με «σκληρή» διαπραγμάτευση μέσα στο δοσμένο πλαίσιο της ευρωκρατίας, θεωρώντας κάθε άλλη άποψη που την προειδοποιούσε έγκαιρα, ότι αυτά δεν γίνονται χωρίς ρήξεις και ανατροπές με το καθεστώς, ως γραφική. Έχοντας αναγάγει το ευρώ ως ιερό τοτέμ, εξόρκιζε συνάμα την εκπόνηση οποιουδήποτε εναλλακτικού σχεδίου, προπαγανδίζοντας μάλιστα ότι οποιοδήποτε τέτοιο σχέδιο θα ήταν καταστροφικό, συμβάλλοντας αποφασιστικά στο να ενοχοποιείται ως ακραία, ή γραφική, οποιαδήποτε διαφορετική φωνή πρόβαλλε τα ζητήματα της εθνικής ανεξαρτησίας και της ανάγκης απεγκλωβισμού από το ευρωσύστημα.

    Μήπως όλοι αυτοί οι αυτόκλητοι υπερασπιστές της κυβέρνησης, που ξεπετάχτηκαν ξαφνικά να μας κουνούν το δάκτυλο αμέσως μετά το φιάσκο στο Eurogroup, πρέπει λίγο να ψαχτούν για το που βρίσκονται όταν ζητάτε υπομονή 4 μήνες για να προετοιμαστούμε… 4 χρόνια και που βρίσκεται η προετοιμασία; Και αν χρειάζεται χρόνος για την προετοιμασία γιατί δεν απευθύνονται σ’ αυτούς που γνωρίζουν, είναι έτοιμοι και μπορούν να βοηθήσουν, αλλά στρέφονται στους Μάρδες, στους Χριστοδουλάκηδες, στη Lazard κτλ; Άλλα λόγια ν’ αγαπιόμαστε λέει ο λαός….

    Ω ποια υποκρισία η δικαιολόγηση της υποταγής με την οχύρωση πίσω από την -αυθαίρετη- διαπίστωση, ότι ο κόσμος -στη πλειοψηφία του- θέλει ευρώ. Γιατί, αναρωτιέται κάποιος, δόθηκε πότε η δυνατότητα να αναπτυχθεί ο διάλογος; Να αντιπαρατεθούν επιχειρήματα; Να μάθουν όλοι τα υπέρ και τα κατά κάθε επιλογής; Ή μήπως και ο ΣΥΡΙΖΑ δεν συνέργησε στην απίθανη εκστρατεία εκφοβισμού για το τι θα συμβεί αν φύγουμε από την ευρωζώνη, καταπνίγοντας κάθε διαφορετική φωνή;

    Δημιούργησαν στον κόσμο φρούδες ελπίδες, ότι μπορεί να έχει και το σκύλο χορτάτο και την πίτα ολόκληρη εντός του ευρώ, υφάρπαξαν τη ψήφο του, πήγαν ξυπόλυτοι στ’ αγκάθια και τώρα που όλο το δικό τους εθνομηδενιστικό και ευρωλιγούρικο ιδεοληπτικό κατασκεύασμα καταρρέει στη πράξη, θα περιμέναμε τουλάχιστον λίγο σεβασμό στη νοημοσύνη του κόσμου και παραδοχή της αλήθειας και όχι την προπέτεια της θριαμβολογίας και της φτηνής δικαιολογίας ότι ο «σοσιαλισμός» δεν γίνεται σε τρεις βδομάδες.

    Εμμένοντας στις ιδεοληψίες τους, προσπαθούν να καταπνίξουν κάθε φωνή λογικής -και στο εσωτερικό του κόμματός τους-, ενώ με ψέματα και θεατρινισμούς προσπαθούν να κρύψουν την ανεπάρκεια και την ανικανότητα τους, για να μην πω την ηθελημένη και προμελετημένη προδοσία τους….

    Πέντε χρόνια προδοσίας και δωσιλογισμού είναι αρκετά. Δεν έχει μείνει άλλη υπομονή σε αυτόν το λαό.

    Όχι, δεν δίνουμε ούτε ώρα περίοδο χάριτος αυτές τις κρίσιμες στιγμές. Εξ άλλου δείξανε εξ αρχής και τις θέσεις τους και τις προθέσεις τους, φτάνοντας στη ξευτίλα της περασμένης Παρασκευής.

    Έλεος πια με τους επιτηδευμένα ατημέλητους (τουτέστιν μαγκιά, κλανιά και κώλο φινιστρίνι – με το συμπάθιο ξανά) μπαρουφάκηδες, που ήρθαν να αντικαταστήσουν επάξια τους κάθε λογής… μπουμπούκους.

    Θεατρινίσκοι της συμφοράς που στην αποτυχία τους και στην παράδοση της χώρας άνευ όρων, γίνονται χειρότεροι γερμανοτσολιάδες από τους προηγούμενους….

    Ας παρακαλάνε να μην είναι αυτοί που θα φύγουν τελικά με ελικόπτερο (αν προλάβουν)…..

    http://tokoutsavaki.blogspot.gr/2015/02/blog-post_631.html#more

  2. Pingback: Πόσο άλλαξες… | Lefteria

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s