Περιφερειακά Αεροδρόμια: η “αριστερή” λογική των εντεταλμένων και η περίπτωση της Fraport AG.

tsipras-kammenos-kybernisi-1

Λάμπρος Ντούσικος* | 18.09.2015

Ο πρόεδρος του ΤΑΙΠΕΔ Στέργιος Πιτσιόρλας – γνωστός από τα χρόνια του ΣΥΝ για τον “μεταμοντέρνο αριστερισμό” του – επεσήμανε στους New York Times ότι η συμφωνία του ΤΑΙΠΕΔ με την κοινοπραξία Fraport AG – Slentel Ltd, προχωρεί κανονικά και θα ευοδωθεί μέχρι το τέλος του χρόνου. Ανέφερε μάλιστα – προς επίρρωση των επιχειρημάτων περί υγιούς επενδυτικότητας μέσω ΤΑΙΠΕΔ – το παράδειγμα της επένδυσης της Fraport AG στη Βουλγαρία εκθειάζοντας τον τρόπο με τον οποίο η εταιρία λειτουργεί.

Θεόσταλτη και υγιέστατη λοιπόν η πρακτική της Fraport AG κατά τον κ. Πιτσιόρλα και τους Γερμανούς επενδυτές, που η φιλοσοφία τους αποκρυσταλλώνεται στη φράση που δημοσίευσαν οι New York Times: “η αντίσταση των Ελλήνων στη συμφωνία με τη Fraport εκλαμβάνεται ως «ένα παράδειγμα της ελληνικής περηφάνιας που υπερισχύει της οικονομικής λογικής»”.

Με δυο λόγια, οι αξιότιμοι επενδυτές του Γερμανικού Δημοσίου αργά ή γρήγορα θα υπερκεράσουν την περηφάνια και την ξεροκεφαλιά των Ελλήνων και θα πάρουν τα Περιφερειακά Αεροδρόμια της χώρας για να σώσουν τον Τουρισμό και την αναπτυξιακή υπόληψη της Ελλάδας. Το μόνο που μένει, είναι να “λογικευθούν” οι δύσμοιροι Έλληνες που δεν έχουν ακόμα αποδεχτεί τη λογική της υποθήκευσης της δημόσιας γης και των αναπτυξιακών τους υποδομών, που δεν έχουν ακόμα συμφιλιωθεί με την ιδέα της υποταγής και της αποικιακής κερδοσκοπικής τακτικής. Φυσικά είναι αυτονόητο, ότι τα παρακάτω οικονομικά δεδομένα είναι απολύτως ΛΟΓΙΚΑ για τον κ. Πιτσιόρλα:

Ότι για παράδειγμα: η κοινοπραξία Fraport AG – Slentel Ltd για τη συγκεκριμένη ιδιωτικοποίηση, θα πληρώσει εφάπαξ στο ελληνικό δημόσιο 1,234 δις ευρώ, τη στιγμή που η γερμανική εταιρεία διαχείρισης του αερολιμένα Αθηνών (Hochtief), χρωστάει 1,4 δις. ΦΠΑ στο κράτος. Τα 1,234 δις ευρώ, ισοδυναμούν με τα τριετή καθαρά έσοδα του κράτους από τα αεροδρόμια.

Ότι το εφάπαξ αυτό “τίμημα” στην πραγματικότητα περιορίζεται σε περίπου 0,7 δις ευρώ, διότι με την ιδιωτικοποίηση, το δημόσιο θα κληθεί να επιστρέψει στην Ε.Ε. – να χρεώσει δηλαδή σε βάρος εθνικών πόρων του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων – τα 520 εκατ. ευρώ έργων ΕΣΠΑ που ήδη “τρέχουν” στα αεροδρόμια της Θεσ/νίκης και των Χανίων.

Ότι, το ετήσιο μίσθωμα που θα καταβάλει η Fraport AG – Slentel Ltd είναι 0,023 δις. Αυτό ισοδυναμεί – για παράδειγμα – με τον ετήσιο περίπου τζίρο του Κρατικού Αερολιμένα Κέρκυρας, είναι δε λιγότερο από τα ετήσια έσοδα του κράτους από τις εμπορικές και μόνο χρήσεις σε όλα τα αεροδρόμια.

Ότι ο ιδιώτης ενώ στη σαρανταετία θα εισπράξει καθαρά κέρδη πάνω από 22 δις ευρώ, θα αποδώσει στο κράτος μόνο 3,85 δις, την ίδια στιγμή που το δημόσιο μόνο από το “σπατόσημο” θα έχει στη σαρανταετία έσοδα 8 δις ευρώ.

Ότι εντέλει το Δημόσιο θα έχει έως και πενταπλάσια απώλεια εσόδων.

Όλα τα παραπάνω, χωρίς να υπολογίζουμε τα ζητήματα κοινωνικής συνοχής των νησιωτικών περιφερειών, την αναπτυξιακή προοπτική των νησιών, το ολιγοπωλιακό καθεστώς που θα δημιουργηθεί από την ιδιωτικοποίηση, το ξεκλήρισμα των εργαζομένων, την εθνική ασφάλεια, χωρίς να υπολογίζουμε ότι η διαχείριση της δημόσιας περιουσίας δεν είναι πλέον ΔΙΑΦΑΝΗΣ και ΕΛΕΓΚΤΕΑ αντίθετα γίνεται de facto αποδεκτή η αντισυνταγματική μεθόδευση του ΤΑΙΠΕΔ και χωρίς να υπολογίζουμε ότι οι Κρατικοί Αερολιμένες ανήκουν στο λαό και οφείλουν να παραδοθούν στις επόμενες γενιές ως περιουσία του ελληνικού κράτους, όλα αυτά λοιπόν είναι απόλυτα ΛΟΓΙΚΑ και θεμιτά τόσο για τον κ. Πιτσιόρλα όσο και για την κυβέρνηση του Μαξίμου μέχρι πρότινος. Τί ποιο αυτονόητο από την υφαρπαγή βασικών περιουσιακών στοιχείων του κράτους έναντι πινακίου φακής, τί ποιο αυτονόητο και “αριστερό” από την υποταγή της παραγωγικής διαδικασίας στα κερδοσκοπικά συμφέροντα της κοινοπραξίας Fraport AG – Slentel Ltd. Τί ποιο “ανατρεπτικό” από την υποταγή στους ωμούς εκβιασμούς των δανειστών;

Γιατί όμως ο πρόεδρος του ΤΑΙΠΕΔ επικαλέστηκε το παράδειγμα της Βουλγαρίας και όχι άλλων χωρών που γνωρίζουν καλύτερα τη δράση της Fraport AG; Είναι άγνοια, αποπροσανατολισμός ή απλή ιδιοτέλεια;

Ας παρουσιάσουμε ως αντεπιχείρημα στον κ. Πιτσιόρλα, μια ενδεικτική διεθνή υπόθεση της Fraport AG που τραβάει επί δεκαπενταετία το δρόμο της δικαιοσύνης. Πρόκειται για τη δικαστική διαφορά της Fraport AG με μια φιλιππινέζικη εταιρεία, την Philippine International Air Terminals Co. Inc. (γνωστή ως PIATCO).

Το 1997 (επίσημα στις 12 Ιουλίου), η κυβέρνηση των Φιλιππινών παραχώρησε στην PIATCO τα δικαιώματα εκχώρησης (concession rights) για την κατασκευή και τη λειτουργία ενός διεθνούς τερματικού σταθμού επιβατών στο κεντρικό αεροδρόμιο της Μανίλα (όνομα του σταθμού: Ninoy Aquino International Airport Passenger Terminal III). Το 1998 έγινε επαναδιαπραγμάτευση και τελικά υπογράφηκε νέα επαναδιατυπωμένη συμφωνία εκχώρησης με τροπολογίες (Amended and Restated Concession Agreement – ARCA).

Η Fraport έρχεται στο προσκήνιο το 1999 (6 Ιουλίου) με 4 συμφωνίες, όπου αποκτά: 25% της PIATCO, 40% της PAGS Terminals, Inc. (PTI) και 40% της PAGS Terminal Holding, Inc. Επιπρόσθετα, η PTI αποκτά 11% της PIATCO.

Η κατασκευή του Terminal III ξεκινά το 2000 (15 Ιουνίου) με προοπτική ολοκλήρωσης εντός 30 μηνών. Χρειάζεται πρόσθετη χρηματοδότηση, που μόνο η Fraport είναι πρόθυμη να προσφέρει, κι έτσι αποκτά ακόμη 5% της PIATCO, ενώ η PTI αποκτά ακόμη 24% της PIATCO. Το 2001, αποκτώντας το 40% της PAGS, η Fraport ελέγχει πια το 61.44% της PIATCO. Η φιλιπιννέζικη νομοθεσία, όμως, απαγορεύει την κατοχή μιας τέτοιας ευαίσθητης εθνικά επιχείρησης (Terminal III), από ξένα πρόσωπα ή εταιρείες, σε ποσοστό παραπάνω από 40%.

Στα τέλη του 2001 και κατά το 2002 γίνονται διαπραγματεύσεις μεταξύ της PIATCO/Fraport και της κυβέρνησης των Φιλιππινών, με την τελευταία να πιέζει για την αναίρεση της αποκλειστικότητας δικαιωμάτων της πρώτης επί του Terminal III.

Παρά τις ευάριθμες συναντήσεις, δεν υπήρξε συμφωνία και στις 10 Δεκεμβρίου του 2002, η κυβέρνηση των Φιλιππινών (το Υπουργείο Δικαιοσύνης) κηρύσσει τα συμβόλαια της Fraport άκυρα, λόγω ποικίλων παραβάσεων της νομοθεσίας της χώρας (μεταξύ άλλων, για λόγους εθνικής ασφάλειας, καθώς και λόγω εξαγοράς κυβερνητικών αξιωματούχων).

Το Διαιτητικό Δικαστήριο (ICSID) παρατήρησε ότι αυτή η απόφαση (10 Δεκεμβρίου του 2002) ήταν εντυπωσιακά διαφορετική σε σχέση με σχετικές ανακοινώσεις (που άφηναν περιθώρια διαπραγματεύσεων) επίσημων κρατικών φορέων των Φιλιππινών, του ίδιου έτους (Μαίου και Σεπτεμβρίου).

Το Ανώτατο Δικαστήριο των Φιλιππινών, αποφάσισε ότι είχαν διαπραχθεί σοβαρές παραβάσεις της νομοθεσίας των Φιλιππινών και κήρυξε την όλη συμφωνία άκυρη.

Στις 17 Σεπτεμβρίου του 2003, η Fraport προσέφυγε στη διαιτησία του ICSID (International Centre for the Settlement of Investment Disput – ∆ιεθνές κέντρο για τον διακανονισµό των διαφορών εξ επενδύσεων), βασισμένη στη σχετική διακρατική συμφωνία (BIT – 1997) μεταξύ Φιλιππινών και Γερμανίας (on the Promotion and Reciprocal Protection of Investments, ενεργή από τις 2 Φεβρουαρίου 2000).

Τον Δεκέμβριο του 2004 και ενώ οι διαδικασίες διεθνούς διαιτησίας ήταν υπό εξέλιξη, η κυβέρνηση των Φιλιππινών προχώρησε σε δικαστική κατάληψη και απαλλοτρίωση του Terminal ΙΙΙ.

Στα διεθνή όργανα διαιτησίας, η κυβέρνηση των Φιλιππινών υποστήριξε ότι ο ενάγων δεν μπορούσε να επικαλεστεί την BIT, επειδή είχε παραβιάσει τη νομοθεσία της χώρας. Η Fraport υποστήριξε ότι η κυβέρνηση των Φιλιππινών γνώριζε τα δεδομένα της συμφωνίας με την PIATCO και ποτέ δεν κατήγγειλε κάτι τέτοιο κατά τον χρόνο της σύναψής της.

Το Διαιτητικό Δικαστήριο αποδέχτηκε τη δυνατότητα ισχύος των ισχυρισμών των Φιλιππινών και, περαιτέρω, εξετάζοντας τον φιλιππινέζικο νόμο, βρήκε ότι, αν και σε επίπεδο μετοχικού κεφαλαίου η επένδυση ήταν νόμιμη, σε επίπεδο ελέγχου και διαχείρισης είχε ξεφύγει από τα όρια της νομιμότητας (ιδιαίτερα αναφορικά με την παράκαμψη της νομοθεσίας για την προστασία του δημόσιου συμφέροντος, μέσω κρυφών συμφωνιών με κατόχους μετοχών). Το Δικαστήριο ήταν πεπεισμένο από τα ίδια τα εσωτερικά έγγραφα της Fraport ότι καθ’ όλη τη διάρκεια της επένδυσης η εταιρεία γνώριζε πως παραβίαζε συγκεκριμένη νομοθεσία των Φιλιππινών και γι’ αυτό προσπαθούσε να κρατά κρυφό κάθε σχετικό διακανονισμό.

Έτσι, το Διαιτητικό Δικαστήριο, στις 16 Αυγούστου 2007, έκανε δεκτή την ένσταση των Φιλιππινών και απέριψε την προσφυγή της Fraport, θεωρώντας ότι το ίδιο ήταν αναρμόδιο να αποφασίσει για την υπόθεση (γιατί η διακρατική συμφωνία BIT ήταν ανενεργή, λόγω της παραβίασης του φιλιππινέζικου νόμου από την Fraport).

Στη συνέχεια η Fraport, στις 6 Δεκεμβρίου του 2007, προσέβαλε την απόφαση, καταθέτοντας αίτηση ακύρωσής της, η οποία εξετάστηκε από ειδική (ad hoc) επιτροπή του ICSID, η οποία βρήκε το σκεπτικό του Διαιτητικού Δικαστηρίου σωστό και απέρριψε το εν λόγω αίτημα της Fraport (κοινοποίηση απόφασης στους αντίδικους: 23 Δεκεμβρίου 2010). Είναι σημαντικό το γεγονός ότι η Επιτροπή δεν επιδίκασε την εις βάρος της Fraport πληρωμή των εξόδων της κυβέρνησης των Φιλιππινών (US$ 5,672,667), όπως η τελευταία είχε αιτηθεί.

Σημειωτέον, ότι η κυβέρνηση των Φιλιππινών δικαιώθηκε για την ίδια υπόθεση στις 22 Ιουλίου 2010 από το Διεθνές Εμπορικό Επιμελητήριο (International Chamber of Commerce).

Τον Απρίλιο του 2011 η Fraport επανήλθε, για να ξεκινήσει έναν καινούργιο κύκλο προσπαθειών επικράτησης στο ICSID, που κατέληξε στην τρίτη, ουσιαστικά, ήττα της, στις 10 Δεκεμβρίου του 2014, με την απόρριψη του αιτήματός της για αποζημίωση ύψους 510 εκ. US$ και την εις βάρος της επιδίκαση δικαστικών εξόδων ύψους 5 εκ. US$ υπέρ της κυβέρνησης των Φιλιππινών.

Να λοιπόν μια διαφορετική ιστορία της Fraport AG που κάλλιστα θα μπορούσε να απασχολήσει τόσο την κυβέρνηση Τσίπρα και τον πρόεδρο του ΤΑΙΠΕΔ, όσο και τους τελευταίους καθ’ ύλην αρμόδιους τ. υπουργούς κ.κ. Γ. Σταθάκη και Α. Φλαμπουράρη οι οποίοι ενδελεχώς είχαν ενημερωθεί από την “Κοινή Πρωτοβουλία Ενάντια στην Ιδιωτικοποίηση των Αεροδρομίων”, από τον Περιφερειάρχη Ιονίων Νήσων Θ. Γαλιατσάτο και από τα σωματεία των εργαζομένων.

Άρα λοιπόν το μόνο που κάποιος λογικός νους θα κράταγε από τις δηλώσεις του πρόεδρου του ΤΑΙΠΕΔ κ. Στέργιου Πιτσιόρλα, είναι η ζέση με την οποία υπερασπίζεται τις πραξικοπηματικές διαταγές των δανειστών σε βάρος του ελληνικού Δημοσίου, για την ολοκλήρωση του ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΥ ΣΚΝΔΑΛΟΥ της εκποίησης των Περιφερειακών Αερολιμένων της Ελλάδας. Είναι η υπεράσπιση της πελατειακής λογικής, της συγκάλυψης και της παραποίησης της αλήθειας, προς εξυπηρέτηση συμφερόντων.

Η απάντηση όμως έχει ήδη δοθεί. Η ελληνική κοινωνία και σύσσωμη η αντιμνημονιακή αριστερά με τα κινήματα και τους φορείς στο πλευρό της, θα αποτρέψει το εν λόγω πολιτικό και οικονομικό σκάνδαλο. Θα ανατρέψει τους δολοπλόκους ακόμα και αυτούς που φορούν την προσωπίδα της “αριστεράς”.

(ΥΓ. Τη μετάφραση του δημόσιου εγγράφου (ICSID Case No. ARB/03/25) του INTERNATIONAL CENTRE FOR SETTLEMENT OF INVESTMENT DISPUTES WASHINGTON D.C. έκανε ο Αργύρης Γεωργούλης).

*μέλος της “Κοινής Πρωτοβουλίας Ενάντια στην Ιδιωτικοποίηση των Αεροδρομίων”, Δρ Φιλοσοφίας της Επιστήμης VUB – ULB

http://rproject.gr/article/perifereiaka-aerodromia-i-aristeri-logiki-ton-entetalmenon-kai-i-periptosi-tis-fraport-ag

 

ΣΧΕΤΙΚΑ

Στην κοινοπραξία FRAPORT-Κοπελούζου τα 14 αεροδρόμια

H Fraport AG είναι μια από πιο τις αγαπημένες εταιρείες της κυβέρνησης Μέρκελ.

Τα 223 προαπαιτούμενα για τη χορήγηση του καινούριου δανείου (86 δις ευρώ)

«Παγκόσμιος πόλεμος» για τα ελληνικά αεροδρόμια …

Απίστευτο – Συνεχίζεται το ξεπούλημα αλλά τώρα τα λεφτά θα τα φάμε εμείς, λέει η Βαλαβάνη

Προς βουλευτές: Αυτά θέλει η κυβέρνηση να χαρίζετε σήμερα στην Ανώνυμη Εταιρεία ΤΑΙΠΕΔ

Advertisements

7 comments on “Περιφερειακά Αεροδρόμια: η “αριστερή” λογική των εντεταλμένων και η περίπτωση της Fraport AG.

  1. Η λίστα της “Bild” για την προίκα του νέου ΤΑΙΠΕΔ

    Χιλιάδες κτήρια, παραλίες, μαρίνες, ιαματικές πηγές, στάδια, αεροδρόμια αλλά μια στρατιωτική βάση «βγάζει στο σφυρί» η γερμανική εφημερίδα για …λογαριασμό της Ελλάδας.

    Δημοσίευση: 21 Ιουλίου 2015 13:59

    Με τίτλο «Η μεγάλη λίστα των ελληνικών πωλήσεων» η μεγαλύτερη σε κυκλοφορία γερμανική εφημερίδα, παρουσιάζει έναν κατάλογο με χιλιάδες περιουσιακά στοιχεία του Ελληνικού Δημοσίου, που όπως αναφέρει, θα αποτελέσουν την προίκα του νέου ΤΑΙΠΕΔ, ο κουμπαράς του οποίου όπως συμφωνήθηκε με τους δανειστές μπορεί να φθάσει ως τα 50 δις ευρώ.

    Μάλιστα η λίστα της Bild δημοσιεύεται την ίδια ημέρα που το Spiegel που γράφει ότι «οι Έλληνες πωλούν τα νησιά τους για να βρουν λεφτά».
    Στον μακρύ κατάλογο της Bild περιλαμβάνονται από μαρίνες και λιμάνια μέχρι το ΟΑΚΑ και το ΣΕΦ, χιλιάδες κτήρια και δεκάδες χιλιάδες αγροτεμάχια του Δημοσίου, παραλίες φιλέτα, αεροδρόμια και ιαματικές πηγές που όπως αναφέρει η εφημερίδα «θα μπορούσαν να ξεχρεώσουν τους Γερμανούς φορολογούμενους» για την βοήθεια τους προς την Ελλάδα.

    Σύμφωνα με την γερμανική εφημερίδα, στην προίκα του νέου ΤΑΙΠΕΔ περιλαμβάνονται μεταξύ άλλων:
    -Μαρίνες, πχ. της Επιδαύρου ή της Ύδρας
    -Λιμάνια, π.χ. ΟΛΠ και ΟΛΘ (€600 εκ.)
    -Παραλίες, πχ. Ερμιόνης στην Αργολίδα
    -14 περιφερειακά αεροδρόμια, πχ. Ρόδου, Κέρκυρας, Κω (€1,3 εκ. ευρώ)
    -Ολυμπιακές εγκαταστάσεις και αθλητικά κέντρα, πχ. ΟΑΚΑ, ΣΕΦ, Ολυμπιακό Κέντρο Γαλατσίου
    -2 κυβερνητικά αεροσκάφη Airbus (€10 εκ.)
    -2.500 κτήρια του Υπ. Πολιτισμού και του ΟΣΕ
    -Κτήρια του Ελληνικού Δημοσίου στο εξωτερικό, πχ. στις ΗΠΑ
    -Πάνω απο 77.000 στρέμματα δημόσιας γης
    -Ιαματικές πηγές
    -Η πρώην αμερικανική βάση στο Ηράκλειο Κρήτης

    Από τα περιουσιακά στοιχεία του Δημοσίου που κατέγραψε η Bild, οι συντάκτες της εφημερίδας εκτιμούν ότι μπορούν να βρεθούν άμεσα 1,3 δις ευρώ, ποσό που θα μπορούσε να αυξηθεί σημαντικά αν όπως αναφέρει το δημοσίευμα, προστεθούν περίπου 6.000 νησιά τα οποία θα μπορούσε να διαθέσει προς πώληση η Ελλάδα.

    http://www.antenna.gr/news/Economy/article/417571/i-lista-tis-bild-gia-tin-proika-toy-neoy-taiped

  2. Εαρινή φοροκαταιγίδα, μέσω ξεπουλήματος της δημόσιας περιουσίας (Unfollow 44, Αύγουστος 2015)

    Σε νέα …βάθη θα οδηγήσουν την ύφεση στην οποία παραπαίει η ελληνική οικονομία από το 2008, με αποτέλεσμα το ΑΕΠ να συρρικνωθεί κατά 23%, τα αντιλαϊκά μέτρα που ψήφισε η Βουλή στις 15 και 22 Ιουλίου, κατ’ απαίτηση των πιστωτών.

    Του Λεωνίδα Βατικιώτη

    Τα έσοδα που αναμένει το δημόσιο για να υπάρξει πρωτογενές πλεόνασμα της τάξης του 1% του ΑΕΠ έστω το 2016, αν όχι από φέτος όπως ήταν η αρχική απαίτηση των δανειστών ώστε να είναι βάσιμες οι ελπίδες μείωσης του χρέους και χαρακτηρισμού του ως βιώσιμου, θα αφαιρεθούν από την αγορά επιτείνοντας την κρίση. Σε αυτή την περίπτωση οι προβλέψεις για μείωση του ΑΕΠ κατά τουλάχιστον 2% εφέτος θα επιβεβαιωθούν και δεν αποκλείεται να αποδειχθούν συντηρητικές. Οι δύο νόμοι μάλιστα (με τον πρώτο να αφορά φορολογία, υπαγωγή της ΕΛΣΤΑΤ στους πιστωτές και ασφαλιστικό και τον δεύτερο τις τράπεζες και τους όρους των πτωχεύσεων) δεν είναι τίποτε άλλο παρά τα προαπαιτούμενα για να εγκριθεί το πρώτο δάνειο – γέφυρα, ύψους 7,16 δις. ευρώ και να ξεκινήσει η συζήτηση για το τρίτο Μνημόνιο που θα συνοδεύσει το νέο, τρίτο δάνειο ύψους 82-86 δισ. ευρώ. Τα χειρότερα έπονται, επομένως.

    Η αύξηση των φορολογικών εσόδων δεν έρχεται να διορθώσει κάποια υποτιθέμενη αδικία, μιας και το σύνολο των δημοσίων εσόδων στην Ελλάδα (45,8% επί του ΑΕΠ το 2014, κατά την Γιούροστατ) υπερέβαινε τον αντίστοιχο μέσο όρο της ΕΕ των 28 (45,2%) και τις επιδόσεις άλλων χωρών – «πρότυπο» κατά τους πιστωτές όπως η Γερμανία (44,6%) ή με συγκρίσιμη κοινωνική δομή όπως η Ισπανία (37,8%) και η Πορτογαλία (44,5%). Τα φορολογικά έσοδα της Ελλάδας επομένως ήταν ήδη υψηλά. Η δε περαιτέρω άνοδός τους έρχεται σε εμφανή αντίθεση με την επιδείνωση των παρεχόμενων από το κράτος υπηρεσιών στην παιδεία και την υγεία. Για την ακρίβεια παρατηρείται η εξής απόκλιση: όσο πιο βαθιά θα βάζει το χέρι στην τσέπη των φορολογουμένων το κράτος, τόσο θα αποσύρεται από βασικές του υποχρεώσεις προς τους πολίτες, όπως είναι η παροχή αξιοπρεπών συντάξεων.

    Με το νόμο που ψηφίστηκε στις 15 Ιουλίου υπό τον τίτλο «Επείγουσες ρυθμίσεις για τη διαπραγμάτευση και σύναψη συμφωνίας με τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Στήριξης (ΕΜΣ)» αλλάζει άρδην το φορολογικό καθεστώς, με τις αλλαγές να εστιάζονται σε τέσσερα μέτωπα.

    Πρώτο, αύξηση του ΦΠΑ. Η σημαντικότερη αλλαγή αφορά την μετακίνηση στον αυξημένο συντελεστή του 23% πολλών βασικών ειδών πρώτης ανάγκης για τα λαϊκά νοικοκυριά. Πρόκειται για εξέλιξη που θα μειώσει περαιτέρω το διαθέσιμο εισόδημα και θα ακριβύνει την καθημερινή διαβίωση, καθώς αυτόματα επέρχεται αύξηση στην τελική τιμή του προϊόντος κατά 8,8%. Στο αυξημένο ΦΠΑ συγκαταλέγονται πλέον μεταξύ άλλων τα εξής είδη: τυποποιημένα είδη διατροφής (καφές, κακάο, τσάι, μαρμελάδες, μπαχαρικά, είδη ζαχαροπλαστικής, προψημένο ψωμί, ψωμί του τοστ, φρυγανιές, προμαγειρεμένα φαγητά), χυμοί και αναψυκτικά, εστιατόρια και κέτερινγκ, εισιτήρια σε μέσα μεταφοράς (λεωφορεία, πλοία, αεροπλάνα) και κόμιστρα ταξί, άνθη – φυτά, επισκευή και συντήρηση παλαιών κτηρίων, υπηρεσίες από συγγραφείς, συνθέτες, καλλιτέχνες, υπηρεσίες επισκευής και διόρθωσης υποδημάτων, ποδηλάτων και άλλων αγαθών, ιδιωτικά φροντιστήρια και κέντρα ξένων γλωσσών και υπολογιστών (που από το 0% ανεβαίνουν στο 23%). Να σημειωθεί πως τα ιδιωτικά σχολεία που προτιμούν σχεδόν κατ’ αποκλειστικότητα τα ανώτερα εισοδηματικά στρώματα δεν συμπεριλαμβάνονται στη ρύθμιση.

    Εύκολα μπορεί να προβλεφθεί ότι το σχέδιο της κυβέρνησης να συγκεντρώσει 2,4 δισ. ευρώ το χρόνο από την αύξηση του ΦΠΑ (και 3,62 δισ. ευρώ συνολικά) θα μείνει στα χαρτιά γιατί αυξάνονται εκθετικά οι λόγοι ώστε να μην κόβονται αποδείξεις (πχ στις επισκευές και τα φροντιστήρια όπου θα αυξηθεί ως αντίβαρο η ζήτηση ιδιαίτερων μαθημάτων και τα γνωστά γκρουπάδικα) ή ο φόρος να παρακρατείται από τους επαγγελματίες (πχ στην εστίαση), όπως άλλωστε συνηθίζεται. Η απ’ ευθείας παρακράτηση και απόδοση του ΦΠΑ στο δημόσιο στις περιπτώσεις που η αγορά γίνεται με ηλεκτρονικό χρήμα, όπως προβλέπεται στο νόμο, δεν σώζει την κατάσταση για το δημόσιο καθώς οι περισσότερες επιχειρήσεις που κάνουν ηλεκτρονικό εμπόριο ή χρησιμοποιούν πιστωτικές κάρτες ακολουθούν το νόμο.

    Σημαντικό πλήγμα στον τουρισμό θα προκαλέσει η αύξηση του ΦΠΑ από 6% στο 13% σε ξενοδοχεία, κάμπινγκ και ενοικιαζόμενα δωμάτια, που θα ισχύσει από την 1η Οκτωβρίου 2015, για να μην κληθούν οι επαγγελματίες να απορροφήσουν την αύξηση σε συμβόλαια που έχουν ήδη κλείσει για την τρέχουσα σεζόν. Το άμεσο αποτέλεσμα θα είναι να ακριβύνει το τουριστικό προϊόν της Ελλάδας και να αυξηθούν οι κρατήσεις προς συγκρίσιμους τουριστικούς προορισμούς που έχουν ΦΠΑ ακόμη και στο μισό, όπως η Μάλτα που το διατηρεί στο 7%. Να σημειωθεί πως καμία άλλη μεσογειακή χώρα δεν έχει τόσο υψηλό ΦΠΑ. Ενδεικτικά: η Τουρκία επιβαρύνει τις τουριστικές της υπηρεσίες με 8%, η Κύπρος με 9%, η Ισπανία και η Ιταλία με 10%, ενώ αξίζει να αναφερθεί πως η Γερμανία που πρωτοστάτησε στις πιέσεις για αύξηση του ΦΠΑ στην Ελλάδα, τον διατηρεί στο 7%! Κερδισμένοι επομένως του αυξημένου ΦΠΑ στον τουρισμό θα είναι οι ανταγωνιστές της Ελλάδας.

    Με το νόμο που ψήφισε η Βουλή σταδιακά μεν, οριστικά δε καταργείται επιπλέον η έκπτωση 30% επί του ΦΠΑ που ισχύει στα νησιά του Αιγαίου.

    Δεύτερο, διατήρηση και αύξηση της Εισφοράς Αλληλεγγύης. Μάλιστα η αύξηση δεν περιορίζεται μόνο στα ανώτερα εισοδηματικά κλιμάκια, όπως τονίζει η κυβέρνηση θέλοντας να δείξει πως η διαιώνιση της Εισφοράς δεν πλήττει τα χαμηλά εισοδήματα. Αυξημένη εισφορά καλούνται να πληρώσουν εισοδήματα που ξεκινούν από 30.500 ευρώ ετησίως ή 2.542 ευρώ τον μήνα.

    Τρίτο, αύξηση του φόρου καθώς και της προκαταβολής φόρου που πληρώνουν οι επιχειρήσεις. Ο συντελεστής φορολογίας εισοδήματος αυξάνεται από 26% σε 29% στις κεφαλαιουχικές εταιρείες (ΑΕ, ΕΠΕ και ΙΚΕ) και σε όσες τηρούν διπλογραφικά βιβλία. Για την προκαταβολή προβλέπεται πως οι κεφαλαιουχικές εταιρείες οι συνεταιρισμοί και κάθε άλλη νομική οντότητα αντί για 80% θα πληρώνουν προκαταβολή 100% (ό,τι ίσχυε δηλαδή και για τις τραπεζικές ΑΕ). Επίσης οι προσωπικές εταιρείες (ΟΕ, ΕΕ), οι μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα, οι αστικές κι οι κοινοπραξίες προσωπικών εταιρειών αντί για 55%, όπως ίσχυε, θα πληρώνουν 75%.

    Τέταρτο, επιβολή φόρου στα ασφάλιστρα με τον κλάδο ζωής να επιβαρύνεται με 4%, τον κλάδο πυρός κατά 25%, τα αυτοκίνητα κατά 15% και όλους τους υπόλοιπους κατά 10%.

    Συνολικά, πρόκειται για μια από τις σημαντικότερες φορολογικές μεταρρυθμίσεις των τελευταίων χρόνων που κάνει τη φορολογία πιο άδικη και πιο ταξική.

    Στο σφυρί η δημόσια περιουσία

    Στον αντίποδα του υπερτροφικού νεοφιλελεύθερου κράτους που επιβάλουν οι πιστωτές στη φορολογία, προωθούν ταυτόχρονα με όχημα τις ιδιωτικοποιήσεις την απαλλαγή του κράτους κι από το τελευταίο ίχνος δημόσιας περιουσίας. Στην επαίσχυντη συμφωνία που υπέγραψε η κυβέρνηση με τους πιστωτές τις πρώτες πρωινές ώρες της Δευτέρας 13 Ιουλίου (φέρει ωστόσο την ημερομηνία της προηγούμενης μέρας, 12 Ιουλίου) προβλέπεται πως από τη ρευστοποίηση της δημόσιας περιουσίας θα συγκεντρωθούν 50 δισ. ευρώ. Ξέροντας ωστόσο ότι από το 2011 που ξεκίνησε να λειτουργεί το εκτροφείο σκανδάλων, το ΤΑΙΠΕΔ, μέχρι και φέτος έχουν συμφωνηθεί ιδιωτικοποιήσεις αξίας 5,36 δισ. ευρώ κι έχουν εισπραχθεί 2,96 δισ. (με τη συμφωνία για το Ελληνικό ύψους 915 δισ. ευρώ να συμπεριλαμβάνεται στο πρώτο κονδύλι αλλά όχι στο δεύτερο) η απορία που γεννιέται είναι πώς θα συγκεντρωθεί ένα τόσο ιλιγγιώδες ποσό όταν τα ασημικά (Ολυμπιακή, ΟΤΕ, κ.α.) έχουν ήδη πουληθεί. Ενώ, ό,τι έχει ήδη απομείνει δεν είναι μόνο υποδεέστερης αξίας, με εξαίρεση λίγα παραδείγματα όπως τα δύο λιμάνια του Πειραιά και της Θεσσαλονίκης και τα περιφερειακά αεροδρόμια που έχουν ήδη κλείσει οι Γερμανοί της Fraport σε συνεργασία με τον όμιλο του Κοπελούζου, αλλά και δύσκολο να πουληθεί λόγω πολλών και διαφορετικών εμποδίων (από ασαφές και διαφιλονικούμενο ιδιοκτησιακό καθεστώς μέχρι εμπόδια που σχετίζονται με περιβαλλοντικές ρυθμίσεις, κ.α.).

    Η συγκέντρωση των 50 δισ. ευρώ θα επιχειρηθεί κατά δύο τρόπους. Ο πρώτος σχετίζεται με την ανάμιξη των τραπεζών οι οποίες από τη στιγμή που αναλαμβάνουν να επιστρέψουν στον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας τα 25 δισ. ευρώ που θα απαιτηθούν για την ανακεφαλαιοποίησή τους από τις ιδιωτικοποιήσεις αποκτούν υλικό συμφέρον από το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας. Το γεγονός μάλιστα πως από κάθε ιδιωτικοποίηση τα δύο τέταρτα θα πηγαίνουν για την εξόφληση του ΕΜΣ, το ένα τέταρτο για την μείωση του χρέους και το άλλο τέταρτο για επενδύσεις θα δίνει κι ένα φιλολαϊκό επίχρισμα στην επιχείρηση των ιδιωτικοποιήσεων. Η αλήθεια ωστόσο θα παραμένει πως για να σωθούν οι χρεοκοπημένες τράπεζες ο ελληνικός λαός θα αποστερηθεί περιουσίας την οποία έχτισε επί δεκαετίες. Κατά δεύτερο, ο στόχος των 50 δισ. ευρώ θα υλοποιηθεί, κι αν όχι θα προσεγγισθεί σημαντικά μέσω της συνεχούς διεύρυνσης της λίστας με την προς εκποίηση δημόσια περιουσία. Έτσι, σε λίγο καιρό δεν αποκλείεται να δούμε να βγάζουν στο σφυρί, έστω με την μορφή της παραχώρησης, περιουσιακά στοιχεία που ούτε καν μπορούμε να διανοηθούμε σήμερα: Από αρχαιολογικούς χώρους και κεντρικούς δρόμους, μέχρι την ακίνητη περιουσία Δήμων και Νομικών Προσώπων (Πανεπιστήμια, νοσοκομεία, κ.α.). Άλλος τρόπος δεν υπάρχει για να συγκεντρωθούν 50 δισ. ευρώ!

    https://leonidasvatikiotis.wordpress.com/2015/09/22/εαρινή-φοροκαταιγίδα-μέσω-ξεπουλήμα/

  3. Fraport: Δυο δισ. ευρώ θα στοιχίσει στον ελληνικό λαό η παραχώρηση των αεροδρομίων στους Γερμανούς!

    Δήλωση- βόμβα του πρόεδρου της Ομοσπονδίας Υπηρεσίας Πολιτικής Αεροπορίας (ΟΣΥΠΑ) Βασίλη Αλεβιζόπουλου ο οποίος αποκαλύπτει στο newsbomb.gr, άγνωστες λεπτομέρειες της σύμβασης με τους Γερμανούς – ‘Ολο το κρίσιμο παρασκήνιο της συνάντησης με τα στελέχη της γερμανικής εταιρείας Fraport στη Θεσσαλονίκη.

    Της Γεωργίας Λινάρδου
    Όλα φαίνεται να είναι ανοιχτά με την υπόθεση παραχώρησης 14 περιφερειακών αεροδρομίων στη γερμανική εταιρεία Fraport AG η οποία κέρδισε τον περασμένο Νοέμβριο τον διεθνή διαγωνισμό του Ταμείου Αξιοποίησης Ιδιωτικής Περιουσίας του Δημοσίου (ΤΑΙΠΕΔ).

    Οι Γερμανοί σήμερα ζητούν από το ΤΑΙΠΕΔ πολύμηνη παράταση των εγγυητικών επιστολών (λήγουν τέλος του μήνα) στο διαγωνισμό. Γιατί; Διότι επιθυμούν να εξασφαλίσουν καλύτερη χρηματοδότηση. Το ΤΑΙΠΕΔ θα δώσει, ως φαίνεται όμως από τον πρόεδρο Στ. Πιτσιόρλα, δίχως να δεχθεί και μείωση του τιμήματος…
    Η ιστορία της κληρονομιάς ΝΔ ΠΑΣΟΚ

    Το Νοέμβριο του 2014, η Fraport AG αναδείχθηκε ως ο καταλληλότερος επενδυτής για τα 14 περιφερειακά αεροδρόμια στη χώρα που είχαν βγει στο «σφυρί». Η προσφορά που κατατέθηκε και κρίθηκε συμφέρουσα, ανέρχονταν στο 1, 234 δισ. ευρώ εφάπαξ και ετήσιο μίσθωμα 22,9 εκατομμύρια ευρώ.
    Ο ΣΥΡΙΖΑ ως αξιωματική αντιπολίτευση καταγγέλλει τον διαγωνισμό.
    Λίγους μήνες μετά κι ενώ τη διακυβέρνηση της χώρας ανέλαβαν ΣΥΡΙΖΑ ΑΝΕΛ, το θέμα της Fraport φάνηκε να «παγώνει». Η γερμανική εταιρεία ανησυχούσε ότι κάτι δεν πάει καλά.

    Τον Φεβρουάριο του 2015 ο υπουργός Επικρατείας Αλ.Φλαμπουράρης σε τηλεοπτική του συνέντευξη, ξεκαθάριζε: «Η σύμβαση για τα 14 αεροδρόμια της χώρας δεν έχει υπογραφεί, είναι στη διαδικασία επικύρωσης και ζητήσαμε να σταματήσει». Γιατί; Διότι «για εμάς τα αεροδρόμια δεν είναι ένα πακέτο. Μπορεί σε κάποιο να επιλεγεί μία σύμπραξη ιδιώτη με το δήμο, αλλά να είναι μόνον ιδιώτης, θα το δούμε». Και ο πρωθυπουργός Α.Τσίπρας τότε δήλωνε πως: «Τα αεροδρόμια είναι μέρος της τουριστικής μας βιομηχανίας. Ετσι η Ελλάδα βγάζει τα προς το ζην της. Είναι κάτι που πρέπει να επανεξετάσουμε».

    Φτάνουμε στον Ιούνιο του 2015. Ο διευθύνων σύμβουλος του Ομίλου, Στέφαν Σούλτε εκφράζει δημόσια την αγωνία του σε γενική συνέλευση των μετόχων. Αποκαλύπτει πως η ελληνική κυβέρνηση έχει παγώσει την προγραμματισμένη ανάληψη διαχείρισης των αεροδρομίων από την κοινοπραξία. Ο Σούλτε πιέζει πολύ. Άλλωστε για τον ίδιον, τα ελληνικά περιφερειακά αεροδρόμια «είναι ένα σημαντικό περιουσιακό στοιχείο». Δεν το κάνει για φιλανθρωπία ή επειδή συμπαθεί τους έλληνες, αλλά διότι στο βάθος βλέπει… κήπο. Όπως ο ίδιος υποστήριζε τότε: «Η Ελλάδα συνιστά σταθερό και υπολογίσιμο μέγεθος στον τουρισμό, τόσο σήμερα όσο και μελλοντικά. Διακρίνουμε επομένως πολλές σημαντικές ευκαιρίες».

    Τον Αυγουστο που στην ελληνική Βουλή συζητούσαν τους όρους του νέου μνημονίου, τόσο ο Σούλτε όσο και ο πρέσβης του κρατιδίου της Εσης επισκέπτονταν για μία ακόμη φορά τις Βρυξέλλες ώστε αφ’ ενός μεν να πιέσουν να οριστικοποιηθεί η συμφωνία για τα αεροδρόμια, αφ’ ετέρου να εξασφαλίσουν ευνοϊκότερες εγγυήσεις. Σ’ αυτό το παιχνίδι πιέσεων, όπως τουλάχιστον αναφέρει το παρασκήνιο, πρωταγωνίστησαν όχι μόνον οι Βρυξέλλες αλλά και η γερμανική πλευρά.
    Εν τέλει, επικυρώθηκε με κυβερνητική απόφαση η ιδιωτικοποίηση των αεροδρομίων και παρά το γεγονός ότι ακόμη δεν είχαν «σωπάσει» έντονες αντιδράσεις ακόμη και από βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ οι οποία υποστήριζαν πως η απόφαση είναι προβληματική διότι για τα 40 χρόνια εκμετάλλευσης των περιφερειακών αεροδρομίων από την Fraport, οι γερμανοί θα κερδίσουν συνολικά 22 δισεκατομμύρια ευρώ σε αντίθεση με το ελληνικό δημόσιο που θα βάλει στα ταμεία του μόλις 3,85 δισ. ευρώ. Θα μπορέσει, όμως, να κερδίσει έστω και αυτά το ελληνικό δημόσιο ή θα χάσει πολλά περισσότερα τα οποία στο τέλος θα πέσουν στην καμπούρα του έλληνα φορολογούμενου;

    Β. Αλεβιζόπουλος: «Δεν είναι επενδυτές, είναι κατακτητές»
    Η Ομοσπονδία Συλλόγων Πολιτικής Αεροπορίας έχει καταγγείλει από την πρώτη στιγμή τη συμφωνία παραχώρησης των αεροδρομίων με την Fraport.
    Γιατί; Διότι θεωρεί «αποικιοκρατική» τη φιλοσοφία της σύμβασης και μη συμφέρουσα για την ελληνική κοινωνία και τις τοπικές κοινωνίες. Διότι δεν συνυπολογίστηκαν στη συμφωνία οι μεγάλες δαπάνες που θα απαιτηθούν για απαλλοτριώσεις και παρεμβάσεις στις υποδομές των αεροδρομίων. Εδώ θα πρέπει να σταθούμε…
    Όπως αποκαλύπτει στο newsbomb, ο πρόεδρος της ΟΣΥΠΑ Β. Αλεβιζόπουλος τα αεροδρόμια βρίσκονται σε καθεστώς εγκατάλειψης και μη συντήρησης εδώ και δεκαετίες. Ως εκ τούτου για να μπορέσουν να λειτουργήσουν-αξιοποιηθούν «θα χρειαστούν 700 εκατομμύρια ευρώ για έργα και άλλα 300 εκατ. ευρώ για απαλλοτριώσεις», επισημαίνει ο Β. Αλεβιζόπουλος.

    Και πάμε παρακάτω. Οπως μας αποκαλύπτει, από τη σύμβαση με το ελληνικό δημόσιο της Fraport προβλέπεται (έχει συμφωνηθεί) η λήξη όλων των συμβάσεων των ιδιωτών που αυτήν την στιγμή βρίσκονται στα αεροδρόμια και η αποζημίωσή τους από το ελληνικό δημόσιο!!!
    Και σα να μην έφτανε αυτό, με βάση τη σύμβαση θα πρέπει να απομακρυνθούν από τα 14 περιφερειακά αεροδρόμια τα Αφορολόγητα. Όπως επισημαίνει ο Β. Αλεβιζόπουλος: «Η σύμβαση με τα Αφορολόγητα λήγει σε 32 χρόνια». Αυτό σημαίνει, όπως εξηγεί πως το ελληνικό δημόσιο θα χρειαστεί να τα αποζημιώσει «με άλλα 400 εκατομμύρια ευρώ!»

    Επίσης, αυτή τη στιγμή πραγματοποιούνται έργα στα περιφερειακά αεροδρόμια μέσω προγραμμάτων ΕΣΠΑ. Αν τεθεί σε εφαρμογή η σύμβαση, όπως υποστηρίζει ο Β. Αλεβιζόπουλος «το ελληνικό δημόσιο θα πρέπει να επιστρέψει τα χρήματα πίσω». Τουτέστιν γύρω στα 500 εκατομμύρια ευρώ!

    Οι πρώην υπουργοί του Εσε ο τελικός στόχος της Fraport
    Σε ότι αφορά στη συνάντηση που πραγματοποιήθηκε αρχές του μήνα με το προεδρείο της ΟΣΥΠΑ, μέλη του σωματείου εργαζομένων του αεροδρομίου «Μακεδονία» και την «αφρόκρεμα» της Fraport, υπάρχει πλούσιο παρασκήνιο.
    Θα πρέπει να γνωρίζουμε πως ο κύριος μέτοχος της εταιρείας είναι το γερμανικό ομόσπονδο κρατίδιο της Εσης με το Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο της Εσης και ακολουθεί η αεροπορική εταιρεία Lufthansa και η αυστραλιανή εταιρεία επενδύσεων Rare Infrastructure Limited. Ο διευθύνων σύμβουλος της Fraport Στέφαν Σούλτε είναι πρώην στέλεχος της Lufthansa, ο πρόεδρος της εταιρείας είναι πρώην υπουργός Οικονομικών του Εσσε και ο project manager για τις εξαγορές σε όλο τον πλανήτη είναι πρώην υπουργός Πολιτισμού του Εσε. Στο ΔΣ., συμμετέχουν και δέκα εκπρόσωποι εργαζομένων της Fraport.
    Στη συνάντηση της Θεσσαλονίκης συμμετείχε από γερμανικής πλευράς ο Στ. Σούλτε, οι δύο πρώην υπουργοί του Εσε και εργαζόμενοι της Fraport. Τους κατατέθηκαν όλα τα στοιχεία βάσει του φακέλου της ΟΣΥΠΑ, με βάση τα οποία η «επένδυση» στα περιφερειακά αεροδρόμια, βάσει της σύμβασης δεν πρόκειται να οδηγήσει σε «ανάπτυξη».
    Ο Στ.Σούλτε επέμενε πως: «Εμείς θα τηρήσουμε τη συμφωνία που έχουμε κάνει».
    Γιατί επιμένουν τόσο για τα περιφερειακά αεροδρόμια; Ο Β. Αλεβιζόπουλος υποστηρίζει ότι το κάνουν αυτό «διότι θέλουν να ελέγξουν τον ελληνικό τουρισμό και τα έσοδα να πηγαίνουν στη Γερμανία». Άλλωστε μην ξεχνάμε πως ο Όμιλος εταιρειών της Fraport προβαίνει και σε εξαγορές μεγάλων ξενοδοχειακών συγκροτημάτων ανά τον κόσμο.
    Η συνάντηση, πάντως, έκλεισε σε ήπιο κλίμα, παρά τις αντίθετες απόψεις. Σύμφωνα με πληροφορίες αναμένεται να επαναληφθεί –αν και θα κριθεί από τις εξελίξεις- σε περίπου δεκαπέντε ημέρες.
    Και έχει σημασία να τονίσουμε το απόσπασμα από έναν διάλογο που είχε ο Β. Αλεβιζόπουλος με τον Στ. Σούλτε.
    Β. Αλεβιζόπουλος: «Τι θέλετε; Θα υπογράψετε;»
    Στ. Σούλτε: «Θα θέλαμε να υπογράψουμε»…

    Read more: http://www.newsbomb.gr/ellada/apokalypseis/story/631178/fraport-dyo-dis-eyro-tha-stoixisei-ston-elliniko-lao-i-paraxorisi-ton-aerodromion-stoys-germanoys#ixzz3nzh9Wsc3

  4. Αποκάλυψη Αλεβιζόπουλου: Η Fraport δεν έχει χρήματα για τα ελληνικά περιφερειακά αεροδρόμια
    ΤΕΤΆΡΤΗ 20 ΙΟΎΛ, 2016

    Στην αποκάλυψη πως η Fraport δεν έχει χρήματα, όχι για να λειτουργήσει τα 14 ελληνικά περιφερειακά αεροδρόμια, αλλά ούτε για να καταβάλλει το τίμημα των 1,3 δις ευρώ, προέβη ο πρόεδρος της ΟΣΥΠΑ Βασίλης Αλεβιζόπουλος, ο οποίος επισκέφθηκε τα Χανιά και ενημέρωσε τους εργαζόμενους για τις αλλαγές που έρχονται σε επίπεδο Υπηρεσίας.

    “Τι θα φτάξει δηλαδή η Fraport σε αυτό το αεροδρόμιο που φτιάχτηκε με κοινοτικά κονδύλια και με τον ιδρώτα του ελληνικού λαού; Η Fraport δεν έχει χρήματα να καταβάλλει το χρηματικό τίμημα των 1,3 δις ευρώ και δε μπορεί να λειτουργήσει και τα 14 περιφερειακά αεροδρόμια μέσα στο 2017. Γι’ αυτό το λόγο ζητάνε ένα αεροδρόμιο ανά τρίμηνο με τετράμηνο”, επεσήμανε ο κ. Αλεβιζόπουλος.

    Παράλληλα τόνισε πως αν γίνει η πράξη παράδοσης του αεροδρομίου “Μακεδονία”, χωρίς να έχει καταβληθεί το τίμημα των 1,3 δις, τότε η ΟΣΥΠΑ θα ζητήσει ακύρωση, με ασφαλιστικά μέτρα στο ΣτΕ και αναφορά στον Εισαγγελέα Αρείου Πάγου.

    “Έχουμε μία εμφανή απάτη από το ΤΑΙΠΕΔ, από τη Fraport, με πολιτικούς εκβιασμούς και ευθύνες πολιτικών προσώπων. Το θέμα των περιφερειακών αεροδρομίων δεν έχει κλείσει… τώρα αρχίζει”, συμπλήρωσε ο κ. Αλεβιζόπουλος, πραναγγέλλοντας εξελίξεις το επόμενο τρίμηνο.

    http://parakritika.gr/2016/07/20/αποκάλυψη-αλεβιζόπουλου-η-fraport-δεν-έχει-χ/

  5. ΔΕΝ ΕΓΙΝΑΝ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΑΛΛΑ ΠΑΡΑΧΩΡΗΣΕΙΣ ΣΕ ΞΕΝΑ ΚΡΑΤΗ

    Iδιωτικοποίηση είναι η απόδοση ενός δημόσιου αγαθού, οργανισμού, επιχείρησης κλπ σε επιχειρήσεις του ιδιωτικού τομέα.

    Δείτε τρία τελευταία παραδείγματα δήθεν ιδιωτικοποίησης :

    Η ΤΡΑΙΝΟΣΕ πωλήθηκε μόλις 45 εκ. ευρώ στο ιταλικό δημόσιο (με μία μόνη προσφορά και με μαγείρεμα των στοιχείων της εταιρείας. )

    To λιμάνι του Πειραιά πωλήθηκε 370 εκατ. ευρώ στην COSCO η οποία ανήκει στην κυβέρνηση της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας

    Τα 14 αεροδρόμια παραχωρήθηκαν στην Fraport της οποίας μεγαλομέτοχοι είναι φορείς του γερμανικού δημοσίου, ήτοι η Περιφέρεια του Έσσε με ποσοστό 31.5%, η κρατική Lufthansa με ποσοστό 8,45% και η Φρανκφούρτη μέσω του δημόσιου φορέα μεταφορών. Το τίμημα είναι άμεση καταβολή 1,234 δισ. ευρώ (τα οποία θα πάνε στο ταμείο για την αποπληρωμή του δημόσιου χρέους) και 22,9 εκατ. ευρώ ετήσιο εγγυημένο καταβλητέο μίσθωμα, αναπροσαρμοζόμενο ετησίως με τον πληθωρισμό αλλά έως τώρα καμία καταβολή δεν έγινε

    Είπατε τίποτα ;;

  6. «Γερμανοποίηση» και όχι ιδιωτικοποίηση των περιφερειακών αεροδρομίων

    Στο τεύχος 70 το HOT DOC είχε αναλύσει με τεκμήρια πως η σχεδιαζόμενη παραχώρηση των 14 περιφερειακών αεροδρομίων όχι μόνο είναι επιζήμια για το Δημόσιο και τις τοπικές κοινωνίες αλλά δε συνιστά και ιδιωτικοποίηση. Κύριος μέτοχος της Fraport, του γερμανικού πυλώνα της κοινοπραξίας που κέρδισε το διαγωνισμό, είναι το κρατίδιο της Έσσης όπου βρίσκεται η Φρανκφούρτη, δηλαδή το γερμανικό Δημόσιο. Μέτοχος επίσης είναι η ίδια η Lufthansa, θυγατρική της οποίας ήταν σύμβουλος του ΤΑΙΠΕΔ για τη συγκεκριμένη παραχώρηση.

    Του Κωνσταντίνου Λάππα

    Η εκχώρηση 14 περιφερειακών αεροδρομίων από το ΤΑΙΠΕΔ στην κοινοπραξία Fraport – Slentel (Κοπελούζου) μέσω ανοιχτού διαγωνισμού «έκλεισε» το Νοέμβριο του 2014 και παρουσιάστηκε από τα κυρίαρχα ΜΜΕ ως μια καλή συμφωνία υπέρ του δημοσίου συμφέροντος. Είναι όμως έτσι; Τόσο η ΥΠΑ, που έως τώρα διαχειρίζεται τα αεροδρόμια, όσο κι οι τοπικές κοινωνίες, των οποίων η ζωή θα επηρεαστεί, τίθενται απέναντι στην εκχώρηση, καταγγέλλοντας την πρόθεση των ιδιωτών να ανεβάσουν το κόστος προσέγγισης των αεροδρομίων και υπογραμμίζοντας το γεωστρατηγικό χαρακτήρα τους, ο οποίος πρέπει να τελεί υπό δημόσιο έλεγχο.

    Η ανακοίνωση της λήξης του διαγωνισμού υπέρ της κοινοπραξίας Fraport- Slentel έγινε στις 25 Νοεμβρίου 2014 και περιείχε τα βασικά στοιχεία της συμφωνίας με το ΤΑΙΠΕΔ. Το συνολικό τίμημα υπολογίζεται σε 2,1 δισ. ευρώ, για την απόκτηση της 40ετούς διάρκειας σύμβασης παραχώρησης των αεροδρομίων. Το ποσό αυτό περιλαμβάνει το εφάπαξ τίμημα των 1.234 εκατ. ευρώ, ενώ τα υπόλοιπα 900 εκατ. ευρώ θα καταβάλλονται στη διάρκεια των 40 ετών, με το ετήσιο εγγυημένο μίσθωμα να ανέρχεται στα 22,9 εκατ. ευρώ, αναπροσαρμοζόμενο ετησίως από τον πληθωρισμό. Δεδομένου ότι η εκχώρηση γίνεται μέσω ΤΑΙΠΕΔ, τα χρήματα αυτά προορίζονται για την εξυπηρέτηση του ελληνικού χρέους, στο πλαίσιο της μνημονιακής πολιτικής που εφάρμοζε η προηγούμενη κυβέρνηση, και άρα δεν λογίζονται ως χρήματα που θα πέσουν στην πραγματική οικονομία. Στην ανακοίνωση προβλέπεται επίσης πως η κοινοπραξία Fraport-Slentel ανέλαβε τη δέσμευση για την υλοποίηση επενδύσεων στα 14 αεροδρόμια, ύψους 1,4 δισ. ευρώ, εκ των οποίων τα 330 εκατ. ευρώ θα γίνουν μέσα στην πρώτη τετραετία.

    Σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα, η σύμβαση παραχώρησης των 14 αεροδρομίων αναμένεται να υπογραφεί το φθινόπωρο του 2015, καθώς θα πρέπει να μεσολαβήσουν η έγκριση του σχεδίου σύμβασης από το Ελεγκτικό Συνέδριο, η έγκριση των σχεδίων χωρικής ανάπτυξης των αεροδρομίων και, τέλος, η έγκριση της σύμβασης από τη Βουλή. Η διαχειρίστρια εταιρία, που προγραμματίζεται να δημιουργηθεί, θα ανήκει κατά 65% στη Fraport και κατά 35% στον Όμιλο Κοπελούζου.

    Με την ανακοίνωση της κατάληξης του διαγωνισμού, ο ιδρυτής και πρόεδρος του Ομίλου Κοπελούζου, Δημήτρης Κοπελούζος, δήλωσε τότε: «Στόχος μας είναι να δημιουργήσουμε αεροδρόμια αντάξια των προσδοκιών και των απαιτήσεων του ελληνικού λαού και των ξένων επισκεπτών». Από τη μεριά του ΤΑΙΠΕΔ, ο τότε διευθύνων σύμβουλος του ταμείου Πασχάλης Μπουχώρης είχε κάνει λόγο για αναβάθμιση του τουριστικού προϊόντος της χώρας: «Η παραχώρηση θα αναβαθμίσει ουσιαστικά την ποιότητα των υποδομών και το επίπεδο εξυπηρέτησης των επιβατών, μέσα από την καλύτερη συντήρηση, λειτουργία και ανάπτυξη των αεροδρομίων. Μέσα από αυτή την ιδιωτικοποίηση δεν αναβαθμίζονται μόνο τα αεροδρόμια αλλά και ενισχύεται το τουριστικό προϊόν της χώρας». Υπάρχει περίπτωση να επιβεβαιωθούν οι δηλώσεις τους, αν τελικά προχωρήσει η εκχώρηση;

    Η ΥΠΑ καταγγέλλει τη συμφωνία

    Με μια σειρά από δημόσιες παρεμβάσεις ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας Συλλόγων της Υπηρεσίας Πολιτικής Αεροπορίας (ΟΣΥΠΑ), Βασίλης Αλεβιζόπουλος, έχει καταγγείλει την εκχώρηση των 14 περιφερειακών αεροδρομίων.
    «Η εκχώρηση των 14 αεροδρομίων είναι κατά του δημοσίου συμφέροντος. Προκαλώ τον οποιοδήποτε έχει διαφορετική άποψη σε δημόσιο διάλογο, αλλά μέχρι τώρα τα μεγάλα ΜΜΕ μου κλείνουν την πόρτα», μας είπε ο κ. Αλεβιζόπουλος και μας παρουσίασε τα επιχειρήματά του.

    Πρώτο επιχείρημα είναι πως, εφόσον η εκχώρηση γίνεται μέσω ΤΑΙΠΕΔ, το κράτος χρησιμοποιεί τα αεροδρόμια για να εξασφαλίσει χρήματα που θα πέσουν στη μαύρη τρύπα του χρέους, χρήματα που θα έπρεπε να πάνε στην αναβάθμιση των αεροδρομίων. Συμπληρώνει δε πως τα 330 εκατ. ευρώ επενδύσεων σε 4 χρόνια, για τα οποία έχει δεσμευτεί η κοινοπραξία, είναι το ποσό που αντιστοιχεί στο κόστος της βαριάς συντήρησης των 14 αεροδρομίων για το συγκεκριμένο χρονικό διάστημα και άρα δεν επαρκούν για σημαντικές επεκτάσεις και περαιτέρω βελτιώσεις.

    Δεύτερο επιχείρημα του κ. Αλεβιζόπουλου είναι ότι η ΥΠΑ, παρά τα επιμέρους προβλήματα, διαχειρίζεται με αποτελεσματικότητα και επάρκεια τα ελληνικά αεροδρόμια και μάλιστα έχει διασφαλισμένους τους απαραίτητους πόρους για την περαιτέρω ανάπτυξή τους. Δηλώνει υπεύθυνα πως, έχοντας ετήσια έσοδα 450 εκατ. και έξοδα περί τα 150, η ΥΠΑ έχει τη δυνατότητα επενδύσεων, που μπορούν να φτάσουν τα 300 εκατ. το χρόνο, στα ελληνικά αεροδρόμια. Σημειώνει ακόμα πως η ΥΠΑ φροντίζει να διατηρεί την ανταγωνιστικότητα των αεροδρομίων σε υψηλό επίπεδο, προσφέροντας στις εταιρίες δωρεάν μια σειρά από υπηρεσίες, όπως το πάρκινγκ αεροσκαφών και το τέλος προσέγγισης. Αναρωτιέται, μάλιστα, αν η κοινοπραξία θα συνεχίσει αυτή την πολιτική ή θα αρχίσει να χρεώνει αυτές τις υπηρεσίες. Η εύλογη απορία είναι αν γίνονται αυτές οι επενδύσεις. Η απάντηση είναι: μάλλον ναι.

    Κατά τη διάρκεια της τελευταίας δεκαετίας ολοκληρώθηκαν έργα μεγάλης κλίμακας στα αεροδρόμια της Ρόδου, της Νέας Αγχιάλου, της Καρπάθου, της Ζακύνθου και της Αλεξανδρούπολης. Σύμφωνα με την ΟΣΥΠΑ, αυτή τη στιγμή βρίσκονται σε εξέλιξη έργα 400 εκ. ευρώ στο αεροδρόμιο Μακεδονία της Θεσσαλονίκης όπου γίνεται επέκταση του αεροδιαδρόμου μέσα στη θάλασσα κατά 1.000 μέτρα ενώ σημαντικά έργα που θα υπερβούν τα 200 εκ. γίνονται και στα Χανιά.

    Τρίτο σημείο, στο οποίο επικεντρώνει την κριτική του ο πρόεδρος της ΟΣΥΠΑ, είναι πως σημαντικό μέρος των χρημάτων, που φέρεται να επενδύει η κοινοπραξία Fraport-Slentel, δεν προέρχονται από ίδια κεφάλαια αλλά θα τα πληρώσει ο επιβάτης. Ο κ. Αλεβιζόπουλος, επικαλούμενος και πηγή της προηγούμενης κυβέρνησης, ότι η νέα εταιρία διαχείρισης των αεροδρομίων θα αυξήσει τη χρέωση ανά επιβάτη κατά 2,5 ευρώ από την πρώτη μέρα ενώ με την ολοκλήρωση των προβλεπόμενων επενδύσεων η επιβάρυνση αυτή μπορεί να φτάσει και τα 8 ευρώ.

    Το πλέον σημαντικό θέμα που προκύπτει, όμως, σύμφωνα με τον κ. Αλεβιζόπουλο, είναι πως η εκχώρηση εντάσσεται σε ένα σχέδιο «γερμανοποίησης του ελληνικού τουρισμού», που κάθε άλλο παρά επωφελές θα είναι για την Ελλάδα. Πέρα από τη γεωστρατηγική πτυχή του θέματος, που είναι προφανώς σημαντικότατη, ο πρόεδρος της ΟΣΥΠΑ μιλά και για την καθαρά εμπορική. Φέρνει ως παράδειγμα το Διεθνή Αερολιμένα Αθηνών, ο οποίος, ιδιαίτερα μέχρι πρόσφατα, θεωρούνταν ιδιαίτερα ακριβός. «Δεν θέλουμε άλλα αεροδρόμια σαν το Ελ. Βενιζέλος», λέει ο κ. Αλεβιζόπουλος, εξηγώντας πως τα τοπικά αεροδρόμια οφείλουν να ακολουθούν ελκυστική τιμολογιακή πολιτική.

    Και οι τοπικοί φορείς είναι απέναντι

    Την αντίθεσή τους στην εκχώρηση των αεροδρομίων έχουν εκφράσει με κατηγορηματικό τρόπο και οι περισσότεροι από τους εμπλεκόμενους φορείς τοπικής αυτοδιοίκησης. «Όχι» στην εκχώρηση των περιφερειακών αεροδρομίων λένε, μεταξύ άλλων, το περιφερειακό συμβούλιο Ανατολικής Μακεδονίας – Θράκης (αεροδρόμια Καβάλας και Αλεξανδρούπολης), το δημοτικό συμβούλιο Καλαμαριάς (αεροδρόμιο Θεσσαλονίκης «Μακεδονία»), η κοινότητα Παραδεισίου Ρόδου (αεροδρόμιο Ρόδου), το περιφερειακό συμβούλιο Νοτίου Αιγαίου (αεροδρόμια Ρόδου, Κω, Σύρου, Μήλου, Πάρου, Νάξου, Μυκόνου, Θήρας, Καλύμνου), καθώς και το αντίστοιχο του Βορείου Αιγαίου.
    Χαρακτηριστικό παράδειγμα, η πόλη των Χανίων, που έχει προσφύγει στο ΣτΕ, αντιδρώντας στη σχεδιαζόμενη εκχώρηση του αεροδρομίου των Χανίων – στο οποίο, σημειωτέον, έργα επέκτασης 110 εκατ. ευρώ βρίσκονται σε πλήρη εξέλιξη.

    Ο δήμαρχος Χανίων, Τάσος Βάμβουκας, εξηγεί στο Hot Doc: «Δεδομένου πως το αεροδρόμιο των Χανίων εξυπηρετεί όλη τη Δυτική Κρήτη, όποιος το διαχειρίζεται απολαμβάνει ένα είδος μονοπωλίου. Αυτό συνεπάγεται μεγάλο ρίσκο για την τοπική κοινωνία κι οικονομία, αν ο διαχειριστής δεν λειτουργεί υπό δημόσιο έλεγχο». Τις θέσεις του δημάρχου Χανίων συνυπογράφουν όλοι οι αυτοδιοικητικοί φορείς της Δυτικής Κρήτης, καθώς και το περιφερειακό συμβούλιο του νησιού.

    Στο σχετικό ψήφισμά του, το δημοτικό συμβούλιο Χανίων τονίζει κι αυτό με τη σειρά του την πρόθεση της Fraport-Slentel να αυξήσει το κόστος προσέγγισης του αεροδρομίου και υπογραμμίζει επίσης πως η εκχώρηση θα αποτελέσει πλήγμα για τις συνθήκες εργασίας των εργαζομένων και τα δικαιώματά τους.

    Τι απαντά η κοινοπραξία

    Επικοινωνήσαμε, ως οφείλαμε, με την ελληνική πλευρά της κοινοπραξίας που κέρδισε το διαγωνισμό, δηλαδή τον Όμιλο Κοπελούζου. Απαντώντας σε σχετικά μας ερωτήματα, οι θέσεις τους συνοψίζονται ως εξής:

    Το ελληνικό Δημόσιο θα λάβει στα 40 χρόνια τα εξής ποσά: Εφάπαξ τίμημα προσφοράς 1.234 εκατ. ευρώ, αθροιστικό ετήσιο τίμημα για 40 χρόνια 1.366 εκατ., αθροιστικά έσοδα του Δημοσίου ως μερίδιο από τα κέρδη των αεροδρομίων για 40 χρόνια 6.263 εκατ., αθροιστικά έσοδα ΥΠΑ για 40 χρόνια 789 εκατ. και αθροιστικά έσοδα Πολεμικής Αεροπορίας για 40 χρόνια 396 εκατ. Ο Όμιλος Κοπελούζου υπολογίζει το συνολικό όφελος του ελληνικού Δημοσίου σε 10 δισ. 48 εκατ. ευρώ, χωρίς σε αυτό να υπολογίζεται ο φόρος επί των κερδών και προφανώς τα όποια έσοδα από την επερχόμενη, κατ’ αυτούς, αύξηση της τουριστικής κίνησης, που θα οφείλεται στη δραστηριότητα της κοινοπραξίας στα 14 αεροδρόμια.

    Κάνοντας απλές αριθμητικές πράξεις, διαπιστώνει κανείς πως τα ποσά αυτά είναι σαφώς υψηλότερα από αυτά που ανακοινώθηκαν τον περασμένο Νοέμβρη. Ο κ. Αλεβιζόπουλος, της ΟΣΥΠΑ, μάλιστα, διατυπώνει σοβαρές αμφιβολίες για το αν η διαχειρίστρια εταιρία θα εμφανίζει κέρδη, ώστε να λαμβάνει το Δημόσιο από αυτά, και δηλώνει πως μόνο με συμφωνία για ποσοστό επί του τζίρου θα ήταν εξασφαλισμένο το συμφέρον του.

    Όσον αφορά στα χρήματα που προορίζονται για την ΥΠΑ, καταγγέλλει την κοινοπραξία πως δεν μπορεί να τα υπολογίζει ως δικά της, αφού πρόκειται για το ειδικό τέλος του κράτους.
    Συνεχίζοντας με τις θέσεις του Ομίλου Κοπελούζου, υποστηρίζουν πως με τα 330 εκατ. ευρώ, κατά τα πρώτα 4 χρόνια, όχι μόνο θα συντηρούνται και θα αναβαθμίζονται οι εγκαταστάσεις των 14 αεροδρομίων αλλά θα γίνουν και επεκτάσεις 125.000 τ.μ., δηλαδή η συνολική έκτασή τους θα αυξηθεί κατά 66%. Για τα υπόλοιπα 36 χρόνια έχουν προγραμματιστεί επιπλέον επεκτάσεις 138.000 τ.μ., ενώ θα δημιουργηθούν άμεσα 450 νέες θέσεις εργασίας.

    Σημειώνουν, ακόμα, πως θα αγοραστούν και θα παραδοθούν στην Πολεμική Αεροπορία νέα υπερσύγχρονα συστήματα αεροναυτιλίας, διαχείρισης και ελέγχου αεροσκαφών για τις περιοχές ευθύνης της και για συγκεκριμένα αεροδρόμια.

    Σχετικά με τις πηγές χρηματοδότησης των επενδύσεων, ο Όμιλος Κοπελούζου υποστηρίζει πως τα ποσά προς επένδυση θα προέλθουν από ίδια κεφάλαια κι από δανεισμό, που έχει ήδη εξασφαλίσει η κοινοπραξία. Αρνούνται τις χρεώσεις, που ακούγονται στην αγορά των αερομεταφορών ότι θα επιβληθούν και μιλούν για αύξηση ενός ευρώ στο κόστος ανά επιβάτη, μέχρι την ολοκλήρωση των έργων των πρώτων 4 χρόνων, κι 6,5 ευρώ στη συνέχεια.

    Δεδομένων των αποκλίσεων που εμφανίζουν οι εκτιμήσεις της ΟΣΥΠΑ και παραγόντων της αγοράς με τα ποσά που παρουσιάζει ο Όμιλος Κοπελούζου, ζητήσαμε από τον όμιλο να μας δώσει τα επιχειρηματικά σχέδια ανά αεροδρόμιο, από τα οποία προκύπτουν αυτά τα ποσά, ιδιαίτερα ο υπολογισμός των κερδών στα οποία θα συμμετέχει το κράτος. Λάβαμε την απάντηση πως τα σχετικά επιχειρηματικά σχέδια έχουν κατατεθεί στην προσφορά προς το ΤΑΙΠΕΔ, αλλά δεν μας τα δίνουν.

    Συνεπώς, ο κ. Αλεβιζόπουλος, αλλά κι ο κάθε πολίτης που βλέπει δύσπιστα την εκχώρηση του δημόσιου πλούτου, έχει κάθε δικαίωμα να αμφισβητεί πως το Δημόσιο έχει να λάβει τα ποσά που παρουσιάζει ο όμιλος.

    Το ρεπορτάζ δημοσιεύθηκε στο Hot Doc #70, το Φεβρουάριο του 2015

    http://www.koutipandoras.gr/article/germanopoiisi-kai-ohi-idiotikopoiisi-ton-perifereiakon-aerodromion

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s