Συλλεκτικό: Παρανομίες Τραπεζών…. (Α΄ Μέρος)

banksters-2

ξεκίνησε από: Ορφέας στις Φεβρουάριος 09, 2009, 12:01:37

Τίτλος: Παρανομίες Τραπεζών….

Αποστολή από: Ορφέας στις Φεβρουάριος 09, 2009, 12:01:37

Χρεώσεις και πρακτικές των τραπεζών που έχουν κριθεί παράνομες και καταχρηστικές από τα δικαστήρια και τις οποίες ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΡΝΟΥΜΑΣΤΕ :

    Οι παρακάτω πρακτικές και χρεώσεις των τραπεζών κρίθηκαν παράνομες από τα δικαστήρια :       Απόφαση Δικαστηρίου

    Για τις καταθέσεις

Είσπραξη προμήθειας για κατάθεση σε λογαριασμό τρίτου προσώπου                          711/2007 κ 961/2007, Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών

Επιβολή εξόδων κίνησης σε λογαριασμούς ταμιευτηρίου (ή τρεχούμενους) μετά την 4η πράξη κάθε μήνα   711/2007 κ 961/2007, Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών

Επιβολή εξόδων τήρησης και παρακολούθησης στους λογαριασμούς καταθέσεων   711/2007 κ 961/2007, Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών

Μονομερής μεταβολή από την πλευρά της τράπεζας για τους όρους των λογαριασμών καταθέσεων   711/2007 κ 961/2007, Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών

Επιβολή εξόδων αδράνειας (0,6 ή 1 €) σε λογαριασμούς που δεν κινούνται για πάνω από 1,5 χρόνο   711/2007 κ 961/2007, Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών

Ο υπολογισμός των τόκων των ποσών των καταθέσεων σε μεταγενέστερη ημερομηνία από αυτή που γίνεται η κατάθεση   711/2007 κ 961/2007, Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών

    Για τις πιστωτικές κάρτες

Μονομερής αύξηση του επιτοκίου της πιστωτικής κάρτας, χωρίς συγκεκριμένα κριτήρια που αναφέρονται στη σύμβαση   1219/2001, Άρειος Πάγος

Μονομερής αύξηση της συνδρομής της κάρτας   1219/2001, Άρειος Πάγος

Είσπραξη προμήθειας για την ανάληψη μετρητών μέσω πιστωτικής κάρτας   1219/2001, Άρειος Πάγος

Για τα στεγαστικά και λοιπά δάνεια

Είσπραξη εξόδων χρηματοδότησης για τη χορήγηση του δανείου   5253/2003, Εφετείο Αθηνών

Είσπραξη εξόδων φακέλου   5253/2003, Εφετείο Αθηνών

Μονομερής αύξηση του επιτοκίου στα δάνεια με κυμαινόμενο επιτόκιο χωρίς κάποιο λογικό κριτήριο. Παράνομη είναι επίσης η απαίτηση της τράπεζας για επιστροφή του δανείου αν δεν αποδεχθεί ο πελάτης την προσαρμογή του επιτοκίου   5253/2003, Εφετείο Αθηνών

Επιβολή εξόδων 50 € σε δανειολήπτες για να πάρουν βεβαίωση οφειλών   711/2007 κ 961/2007, Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών

Η καταγγελία της σύμβασης του δανείου από τη μεριά της τράπεζας σε περίπτωση καθυστέρησης οποιασδήποτε δόσης   5253/2003, Εφετείο Αθηνών

Ο υπολογισμός των τόκων του δανείου με βάση το έτος των 360 ημερών αντί για τις 365 ή 366 μέρες με αποτέλεσμα τη μεγαλύτερη επιβάρυνση του δανειολήπτη   430/2005, Άρειος Πάγος

Η επιβολή χρονικού περιθωρίου (π.χ. 30 ημερών) στον πελάτη για να αμφισβητήσει τις χρεώσεις του, αλλιώς θεωρείται ότι τις κάνει δεκτές   1219/2001, Άρειος Πάγος

  

   Τι μπορώ να κάνω;

1. Να αρνηθώ την επιβολή των παραπάνω όρων και εξόδων

2. Να διαμαρτυρηθώ εγγράφως στην Τράπεζα ζητώντας να μου επιστραφούν τα χρήματα που έχουν κρατηθεί παράνομα και να μην ισχύσουν οι καταχρηστικοί όροι

3. Να στείλω την έγγραφη διαμαρτυρία μου – στη Γενική Γραμματεία Καταναλωτή (Υπ. Ανάπτυξης) τηλ. 1520, fax 2103842642, 210-3829640,  Πλ. Κάνιγγος, 10181και e-mail : info@efpolis.gr  – στο Συνήγορο του Καταναλωτή Λ.Αλεξάνδρας 144, 114 71 Τηλ.: 210 6460612, 210 6460862, Fax.: 210 6460414, E-mail: grammateia@synigoroskatanaloti.gr

4. Να επικοινωνήσω με την επιτροπή Ακρίβεια-stop της περιοχής μου για να αντιδράσουμε έμπρακτα στην αυθαιρεσία και την τοκογλυφία των τραπεζιτών!

Πηγή: http://epistiton.blogspot.com/2008/12/blog-post_1249.html

Τίτλος: Απ: Παρανομίες Τραπεζών….

Αποστολή από: Ορφέας στις Φεβρουάριος 09, 2009, 12:16:20

    Καταχρηστικοί Όροι στις Τραπεζικές Συμβάσεις      

19.03.08  

Η έννοια των καταχρηστικών όρων στις καταναλωτικές συμβάσεις ορίζεται στο άρθρο 2 παράγραφοι 6-7 του Ν. 2251/94 (Προστασία Καταναλωτή). Στην μεν παράγραφο 6 τίθεται μια γενική ρήτρα και για να καταδειχθεί η καταχρηστικότητα πρέπει να πληρούνται οι προϋποθέσεις που τίθενται στην παράγραφο αυτή. Στη δε παράγραφο 7 ορίζονται ενδεικτικά περιπτώσεις γενικών όρων, που θεωρούνται καταχρηστικοί από το νόμο χωρίς άλλα προαπαιτούμενα. Ακόμα, οι άνω διατάξεις αποτελούν εξειδίκευση του άρθρου 281 του Αστικού Κώδικα. Η έννοια των καταχρηστικών όρων στις καταναλωτικές συμβάσεις ορίζεται στο άρθρο 2 παράγραφοι 6-7 του Ν. 2251/94 (Προστασία Καταναλωτή). Στην μεν παράγραφο 6 τίθεται μια γενική ρήτρα και για να καταδειχθεί η καταχρηστικότητα πρέπει να πληρούνται οι προϋποθέσεις που τίθενται στην παράγραφο αυτή. Στη δε παράγραφο 7 ορίζονται ενδεικτικά περιπτώσεις γενικών όρων, που θεωρούνται καταχρηστικοί από το νόμο χωρίς άλλα προαπαιτούμενα. Ακόμα, οι άνω διατάξεις αποτελούν εξειδίκευση του άρθρου 281 του Αστικού Κώδικα.

Αμέσως, τίθεται το ερώτημα αν ο Ν. 2251/94 εφαρμόζεται στις τραπεζικές συμβάσεις. Ο Ν. 2251/94 στο άρθρο 1, παράγραφος 4α ορίζει την έννοια του καταναλωτή, “Καταναλωτής είναι κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο για το οποίο προορίζονται τα προϊόντα ή οι υπηρεσίες που προσφέρονται στην αγορά ή το οποίο κάνει χρήση τέτοιων προϊόντων ή υπηρεσιών εφόσον αποτελεί τον τελικό αποδέκτη τους”. Οι διατάξεις του νόμου αυτού είναι εφαρμοστέες και μάλιστα ευθέως, όταν πρόκειται για “τραπεζικές υπηρεσίες προς τους καταναλωτές”, δηλαδή ικανοποιούν προσωπικές ανάγκες τους και είναι σχετικά μικρού ύψους.

Κατά την ερμηνεία των Γενικών Όρων Συναλλαγών και συνακόλουθα την προστασία του Καταναλωτή, δύο είναι οι θεμελιώδεις αρχές:

Η αρχή της μη ουσιώδους διατάραξης της ισορροπίας των δικαιωμάτων και υποχρεώσεων των συμβαλλόμενων (αρθ. 2, παρ.6, Ν. 2251/94)

Η αρχή της διαφάνειας των όρων των συμβάσεων (αρθ. 2, παρ.1-3, Ν. 2251/94 και αρθ. 2, παρ.6-7, Ν. 2251/94).

Κατόπιν ασκήσεως συλλογικής αγωγής Ενώσεων Καταναλωτών, προσβλήθηκαν ως καταχρηστικοί Γενικοί Όροι Συναλλαγών, που εμπεριέχονται σε έντυπους, προδιατυπωμένους όρους συμβάσεων πιστωτικών καρτών και στεγαστικών δανείων.

Για τους όρους των πιστωτικών καρτών εκδόθηκαν η υπ’ αριθ. 1208/98 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, ακολούθησε η υπ’ αριθ. 6291/2000 Απόφαση Εφετείου Αθηνών και τελικά η υπ’ αριθ. 1219/2001 του Αρείου Πάγου.

Οι αποφάσεις του Πρωτοδικείου και του Αρείου Πάγου εν πολλοίς ταυτίζονται, κατά την ερμηνεία των Γενικών Όρων Συναλλαγών, προκρίνοντας την προστασία του αδύναμου μέρους της σύμβασης, δηλαδή του Καταναλωτή.

Αντίθετα, η απόφαση του Εφετείου αξιολογεί την προστασία των Χρηματοπιστωτικών Ιδρυμάτων ως βαρύνουσα. Για τους όρους των στεγαστικών δανείων εκδόθηκε η υπ’ αριθ. 1119/2002 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, ακολούθησε η υπ’ αρ. 5253/2003 απόφαση του Εφετείου Αθηνών και, εντέλει, η υπ’ αρ. 430/2005 απόφαση του Αρείου Πάγου.

Στην περίπτωση των όρων των στεγαστικών δανείων όλες οι αποφάσεις, με επιμέρους διαφοροποιήσεις, στοχεύουν στην προστασία του καταναλωτή, χωρίς βέβαια να διαταράσσουν την εύρυθμη λειτουργία των τραπεζών. Στη συνέχεια θα ομαδοποιήσουμε τις τρεις κατηγορίες όρων και θα σχολιάσουμε τις δυο αποφάσεις του Αρείου Πάγου.

   Α. Μια πρώτη κατηγορία αφορά τους όρους οικονομικών επιβαρύνσεων:

   1. Ο όρος ότι στο λήπτη στεγαστικού δανείου επιβάλλονται επιπλέον του τόκου, “έξοδα χρηματοδότησης” και “προμήθεια φακέλου”, αποτελεί προμήθεια, η οποία είναι παράνομη (αρ. 1 του Π.Δ./ΤΕ1969/91), η δε σχετική συμφωνία είναι άκυρη. (Σύγχυση για το τι καλύπτει ο τόκος και τι η προμήθεια.

   2. Ο όρος “μετακύλισης” της εισφοράς του Ν. 128/1975 στο λήπτη του στεγαστικού δανείου, δεν κρίθηκε καταχρηστικός από τον Άρειο Πάγο. Αν και η διατύπωση του αρθ. 1 παράγραφος 3 του νόμου αυτού (128/1975), ότι η εισφορά βαρύνει τα πάσης φύσεως πιστωτικά ιδρύματα, δημιουργεί την εντύπωση ότι μόνον τα πιστωτικά ιδρύματα βαρύνονται τελικά, ο Ν. 128/75 ούτε προβλέπει ρητά ως συμβατικά δυνατή τη μετακύλιση, αλλά ούτε και απαγορεύει τη συμβατική μετακύλιση της εισφοράς. Με βάση την αρχή της ιδιωτικής αυτονομίας, μπορεί να μετακυλιθεί στο δανειολήπτη και ελέγχεται μόνο από άποψη διαφάνειας (ενημέρωση του Καταναλωτή, κατά τη σύναψη της σύμβασης για το ακριβές ποσοστό και επί ποίου ποσού επιβάλλεται).

   3. Ο όρος ότι η τράπεζα μπορεί κατά την κρίση της να επιβάλλει οποτεδήποτε “έξοδα κίνησης σε κάθε λογαριασμό πιστωτικής κάρτας, που δεν παρουσιάζει υπόλοιπο από το ανώτερο όριο, που θα προκαθορίσει η ίδια”, είναι άκυρος, καθώς ο πελάτης δε γνωρίζει αν, πότε και με πιο κριτήριο θα επιβληθούν έξοδα κίνησης.

   4. Ο όρος ότι “ο οφειλέτης στεγαστικού δανείου, κυμαινόμενου επιτόκιου, σε περίπτωση πρόωρης εξόφλησης θα πρέπει να καταβάλλει αποζημίωση 2,5% του κεφαλαίου που προπληρώνεται”, είναι αντίθετος στο άρθρο 2 παράγραφος 7 εδάφιο ια του Ν.2251/94 (αόριστο το τίμημα). Ο καταναλωτής δε γνωρίζει, εξ αρχής, επί ποίου ποσού θα υπολογίζει το ποσοστό 2,5%. Υπάρχει κίνδυνος μετατροπής του κυμαινόμενου επιτοκίου σε σταθερό και κίνδυνος καταβολής, τελικά, υψηλότερου τιμήματος, αν προεξοφληθεί ένα δάνειο κυμαινόμενου επιτοκίου. Οι Τράπεζες από την άλλη πλευρά, δεν κατάφεραν να αποδείξουν ότι υφίστανται ζημία αυτού του ύψους, σε περίπτωση προεξόφλησης.

 

   5. Οι όροι ότι “ο κάτοχος (πιστωτικής κάρτας) ευθύνεται για οποιαδήποτε υποχρέωση και ζημία προκύψει από χρήση της κάρτας από οποιονδήποτε και με οποιονδήποτε τρόπο”, “σε περίπτωση κλοπής ή απώλειας… είναι υποχρεωμένος να ενημερώσει αμέσως την τράπεζα διαφορετικά ευθύνεται για οποιαδήποτε ζημία” κρίθηκαν ασαφείς, από τον Άρειο Πάγο, γιατί δεν διευκρινίζονταν αν η ευθύνη του κατόχου – πελάτη της Τράπεζας υφίσταται και σε περίπτωση έλλειψης υπαιτιότητάς του ως προς την έγκαιρη γνωστοποίηση στην Τράπεζα της κλοπής ή απώλειας. Σχετική είναι και η Κ.Υ.Α. Ζ1-178/2001.

   6. Ο όρος ότι “το επιτόκιο του στεγαστικού δανείου σε ποσοστό 5,5% και οι τόκοι υπολογίζονται, με βάση έτος 360 ημερών”, κρίθηκε αδιαφανής και ότι επιφέρει για κάθε ημέρα 1,3889% περισσότερους τόκους. Ο Καταναλωτής δεν πληροφορείται το πραγματικό ετήσιο επιτόκιο, όπως θα προσδιοριζόταν με το άρθρο 243 παρ.3 του Αστικού Κώδικα.

  Β. Η δεύτερη κατηγορία αφορά τους όρους μονομερούς μεταβολής της σύμβασης

   7. Ο όρος ότι “για το στεγαστικό δάνειο θα ισχύει νέο επιτόκιο από την ημέρα λήψης της σχετικής απόφασης της Τράπεζας, ο δε οφειλέτης θα λαμβάνει γνώση για τη μεταβολή είτε μέσω γνωστοποίησης σε δύο Αθηναϊκές εφημερίδες, είτε κατά την πληρωμή της δόσης, και αν διαφωνήσει ο Καταναλωτής, η Τράπεζα θα μπορεί να απαιτήσει την εξόφληση όλου του υπολοίπου δανείου” κρίθηκε καταχρηστικός, λόγω αντίθεσης στο άρθρο 2 παράγραφος 7 εδάφια ε και ια του Ν. 2251/94 (δικαίωμα μονομερούς τροποποίησης χωρίς σπουδαίο λόγο).

   8. Ο όρος ότι “ο λογαριασμός πιστωτικής κάρτας, σε περίπτωση τμηματικών εξοφλήσεων, θα χρεώνεται με συμβατικό τόκο, ο οποίος θα καθορίζεται εκάστοτε από την τράπεζα…”, κατά τον Άρειο Πάγο εμφανίζει αοριστία, αφού επιτρέπει, στην τράπεζα, να προσδιορίσει οποτεδήποτε συμβατικό τόκο χωρίς να είναι εκ των προτέρων γνωστά στον Καταναλωτή κριτήρια ειδικά και εύλογα. Επιπλέον δε, συμβατικός τόκος, που θα καθορίζεται από την τράπεζα, δεν μπορεί να υπερβαίνει το νόμιμο τόκο (295 εδα Α.Κ. 2286/28-1-99 Π.Δ./Τ.Ε.)

   9. Το ίδιο αόριστος είναι και ο όρος, για μονομερή ετήσια αναπροσαρμογή.

  10. Ο όρος, που προβλέπει “δικαίωμα της τράπεζας να καταγγείλει ολόκληρη τη σύμβαση στεγαστικού δανείου, σε περίπτωση καθυστέρησης πληρωμής οποιασδήποτε δόσης ή μέρους ή τόκων ή εξόδων”, κρίθηκε ότι επιφέρει διαταραχή της συμβατικής ισορροπίας σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 6 του Ν. 2251/94 και υπέρμετρη οικονομική επιβάρυνση του πελάτη. Το αντίθετο έγινε δεκτό “αν ο κάτοχος κάρτας καθυστερήσει την πληρωμή τεσσάρων δόσεων”, καθώς είναι υπαρκτός ο κίνδυνος μη ικανοποίησης της τράπεζας, και δε διαταράσσεται η συμβατική ισορροπία.

  11. Ο όρος ότι “σε περίπτωση παράβασης οποιουδήποτε όρου της σύμβασης στεγαστικού δανείου, οι οποίοι λογίζονται όλοι ως ουσιώδεις η τράπεζα δικαιούται να καταγγείλει τη σύμβαση και να αναζητήσει το ανεξόφλητο υπόλοιπο”, εύλογα θεωρείται, από τον Άρειο Πάγο, ότι δεν επιφυλάσσει στην τράπεζα δικαίωμα μονομερούς λύσης της σύμβασης χωρίς ορισμένο και σπουδαίο λόγο δεδομένου ότι ρητά αναφέρει ως λόγο λύσης της σύμβασης, την παραβίαση, εκ μέρους του οφειλέτη όρων που συνομολογήθηκαν. Περαιτέρω, όλοι οι όροι, που δεν είναι παράνομοι και καταχρηστικοί, είναι ουσιώδεις.

   Γ. Η τρίτη κατηγορία αφορά όρους, που μετακυλύουν το βάρος απόδειξης στον πελάτη – καταναλωτή:

  12. Ο όρος ότι “το απόσπασμα από τα λογιστικά βιβλία της τράπεζας για την τήρηση του λογαριασμού στεγαστικού δανείου αποτελεί πλήρη απόδειξη της απαίτησης της τράπεζας για το οφειλόμενο ποσό”, έγινε δεκτός, ως έγκυρος, από τον Άρειο Πάγο και δε στερεί τον πιστούχο οφειλέτη του δικαιώματος ανταπόδειξης, γιατί η συμφωνία αποκλεισμού του δικαιώματος αμφισβήτησης, από μέρους του οφειλέτη, πρέπει να περιέχεται ρητά στο σχετικό συμβατικό όρο και όχι να συνάγεται, σιωπηρά ή εξ’ αντιδιαστολής. Πρόσθετα έξοδα, που επικαλείται η τράπεζα (π.χ. αμοιβές δικηγόρων) μπορούν, επίσης, να αμφισβητηθούν ανταποδείκτως. Άρα, ορθώς, ο Άρειος Πάγος έκρινε ότι δεν παραβιάζεται το άρθρο 2 παράγραφος 7 κζ του Ν.2251/94 (δεν αντιστρέφεται το βάρος απόδειξης).

  13. Ο όρος “ότι αν μέσα σε 20 ημέρες από τη λήψη του μηνιαίου λογαριασμού ο κάτοχος της πιστωτικής κάρτας δεν αμφισβητήσει το σύνολο του ποσού και δεν προτείνει τις βάσιμες αντιρρήσεις του, λογίζεται ότι αποδέχτηκε όλες τις εγγραφές που έγιναν… και δεν έχει πλέον δικαίωμα να τις αμφισβητήσει. Ο κάτοχος θεωρείται ότι παρέλαβε τον μηνιαίο λογαριασμό αν μέσα στον επόμενο ημερολογιακό μήνα δεν ειδοποιήσει γραπτά με απόδειξη την τράπεζα ότι δεν παρέλαβε το μηνιαίο λογαριασμό του προηγούμενου μήνα” κρίθηκε από τον Άρειο Πάγο, ότι με το αμάχητο τεκμήριο περιέλευσης του λογαριασμού, στον πιστούχο, μια δήλωση του προμηθευτή αποκτά νομική ενέργεια κατά το άρθρο 167, του Αστικού Κώδικα, χωρίς δυνατότητα ανταπόδειξης. Παράβαση του άρθρου 2 παράγραφοι 6-7 κτ Ν. 2251/94 (αντιστρέφεται το βάρος απόδειξης).

  

  

του κ. Νίκου Μυλωνίδη, Δικηγόρου και Μέλους του Δ.Σ. του ΚΕ.Π.ΚΑ.

Καταναλωτικά Βήματα – Τεύχος Ιουνίου – Ιουλίου 2006

 

http://kepka.org/index.php?option=com_content&task=view&id=286&Itemid=38

Τίτλος: Απ: Παρανομίες Τραπεζών….

Αποστολή από: Rose στις Ιούλιος 09, 2009, 19:12:32

Παράθεση από: Ορφέας στις Φεβρουάριος 09, 2009, 12:01:37

    Χρεώσεις και πρακτικές των τραπεζών που έχουν κριθεί παράνομες και καταχρηστικές από τα δικαστήρια και τις οποίες ΠΡΕΠΕΙ  ΝΑ ΑΡΝΟΥΜΑΣΤΕ :

Είσπραξη προμήθειας για κατάθεση σε λογαριασμό τρίτου προσώπου                          711/2007 κ 961/2007, Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών

Η  Εθνική τράπεζα ακόμα παρανομεί, χρεώνοντας 1,20 ευρώ για κατάθεση σε λογαριασμό τρίτου προσώπου.

Τίτλος: Απ: Παρανομίες Τραπεζών….

Αποστολή από: Ορφέας στις Ιούλιος 19, 2009, 13:17:02

    Η παρακάτω υπουργική απόφαση αφορά χρεώσεις που επιβάλλουν οι τράπεζες και  οι οποίες αμετάκλητα έχουν κριθεί παράνομες και αυτό έχει καθολική ισχύ. Αυτό σημαίνει ότι  οποιοσδήποτε συναναστρέφεται με τράπεζες μπορεί να τις αρνηθεί χωρίς να απαιτείται άλλη ενέργεια από μέρους του :

    ΥΠΟΥΡΓΙΚΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Ζ1-798/2008 – ΦΕΚ 1353/Β’/11.7.2008

 

Απαγόρευση αναγραφής Γενικών Όρων Συναλλαγών που έχουν κριθεί καταχρηστικοί με αμετάκλητες δικαστικές αποφάσεις.

 

Ο ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ

 Έχοντας υπόψη: Τις διατάξεις:

 

1. Του άρθρου 90 του Κώδικα νομοθεσίας για την Κυβέρνηση και τα κυβερνητικά όργανα, που κυρώθηκε με το άρθρο πρώτο του π.δ. 63/2005 (ΦΕΚ 98/Α’/2005) «Κωδικοποίηση της Νομοθεσίας για την Κυβέρνηση και τα Κυβερνητικά Όργανα».

 2. Του άρθρου 13 παρ. 21 του ν. 3587/2007 (ΦΕΚ 152/Α’/10.7.2007) «Τροποποίηση και συμπλήρωση του ν. 2251/1994 «Προστασία των Καταναλωτών», όπως ισχύει, Ενσωμάτωση της οδηγίας 2005/29 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΕ L149)».

 3. Του άρθρου 2 του ν. 2251/1994 (ΦΕΚ 191/Α’/1994) «Προστασία των Καταναλωτών», όπως ισχύει.

 4. Του π.δ. 397/1998 «Οργανισμός του Υπουργείου Εμπορίου», όπως τροποποιήθηκε και ισχύει.

 5. Του π.δ. 27/1996 «Συγχώνευση των Υπουργείων Τουρισμού, Βιομηχανίας Ενέργειας και Τεχνολογίας και Εμπορίου στο Υπουργείο Ανάπτυξης» (ΦΕΚ 19/Α’/1.2.1996), όπως τροποποιήθηκε και ισχύει μετά την έκδοση του π.δ. 122/2004 (ΦΕΚ 85/ Α’/17.3.2004).

 6. Του π.δ. 59/1996 «Σύσταση Γενικής Γραμματείας Εμπορίου στο Υπουργείο Ανάπτυξης και καθορισμός των αρμοδιοτήτων της» (ΦΕΚ 51/Α’/18.3.1996).

 7.  Του π.δ. 197/1997 «Σύσταση Γενικής Γραμματείας Καταναλωτή και καθορισμός των αρμοδιοτήτων της» (ΦΕΚ 156/Α’/30.7.1997).

 8. Του π.δ. 206/2007 «Διορισμός Υπουργών και Υφυπουργών» (ΦΕΚ 232/Α’/19.9.2007).

 9. Τις αποφάσεις υπ’ αριθμ. 430/2005 και 1219/2001 του Αρείου Πάγου, 5253/2003, και 6291/2000 του Εφετείου Αθηνών καθώς και 1119/2002 και 1208/1998 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, οι οποίες έχουν καταστεί αμετάκλητες, καθώς και την απόφαση υπ’ αριθμ. 961/2007 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, στο μέρος που έχει καταστεί αμετάκλητη.

 10. Το γεγονός ότι οι συνέπειες του δεδικασμένου των ανωτέρω αποφάσεων έχουν ευρύτερο δημόσιο ενδιαφέρον για την εύρυθμη λειτουργία της αγοράς και την προστασία των καταναλωτών.

 11. Το γεγονός ότι από τις διατάξεις της παρούσας δεν προκαλείται δαπάνη σε βάρος του κρατικού προϋπολογισμού, αποφασίζουμε:

 

    Την απαγόρευση αναγραφής των Γενικών Όρων Συναλλαγών που έχουν κριθεί ως καταχρηστικοί με αμετάκλητες δικαστικές αποφάσεις επί αγωγών ενώσεων καταναλωτών, σε συμβάσεις που συνάπτουν τα Πιστωτικά Ιδρύματα με τους καταναλωτές, ως ακολούθως:

 

1) Σε συμβάσεις στεγαστικών δανείων κυμαινόμενου επιτοκίου:

α) όρος που προβλέπει την είσπραξη από το Πιστωτικό Ίδρυμα εξόδων «χρηματοδότησης», «προέγκρισης δανείου», ή «εξέτασης αιτήματος δανείου», κλιμακούμενων ανάλογα με το ποσόν του δανείου

β) όρος που προβλέπει την επιβολή ποσού «προμήθειας» ή «εξόδων φακέλου»

γ) όρος που προβλέπει ότι σε περίπτωση καθυστέρησης πληρωμής εκ μέρους του καταναλωτή οποιασδήποτε δόσης, ή μέρους αυτής, ή των τόκων, ή των εξόδων το Πιστωτικό Ίδρυμα δύναται να καταγγείλει την σύμβαση δανείου και να ζητήσει το σύνολο του ανεξόφλητου ποσού μαζί με τους αναλογούντες τόκους υπερημερίας.

δ) όρος που προβλέπει ως πρόσθετη ασφάλεια την εκχώρηση και μεταβίβαση στο Πιστωτικό Ίδρυμα των μισθωμάτων επί εκμισθωμένου από τον καταναλωτή ακινήτου, εφόσον το Πιστωτικό Ίδρυμα απαιτεί επιπλέον από τον καταναλωτή να εγγράψει υπέρ αυτού προσημείωση υποθήκης για ποσό που υπερκαλύπτει το ύψος του δανείου, να διατηρεί το ακίνητο ασφαλισμένο με δικαιούχο του ασφαλίσματος το ίδιο το Πιστωτικό ίδρυμα και να συνυπογράψει τη σύμβαση δανείου ως εγγυητής τρίτο πρόσωπο,

ε) όρος που προβλέπει την παραίτηση του εγγυητή από τα ευεργετήματα και τις ενστάσεις που του αναγνωρίζουν τα άρθρα 862  868 Α.Κ., όπως εκάστοτε ισχύουν,

στ) όρος που προβλέπει υπολογισμό των τόκων με βάση έτος 360 ημερών αντί του ημερολογιακού έτους,

ζ) όρος που προβλέπει ότι σε περίπτωση πρόωρης εξόφλησης μερικώς ή ολικώς του κεφαλαίου του δανείου, η οποία πραγματοποιείται μετά τον πρώτο χρόνο σύναψης της σύμβασης και εφόσον δεν υπάρχει καθυστέρηση οφειλής, ο καταναλωτής θα καταβάλει ως αποζημίωση στο Πιστωτικό Ίδρυμα ποσό ίσο με ποσοστό επί του κεφαλαίου που καταβάλλεται πρόωρα, ή τόκους ορισμένων μηνών επί του κεφαλαίου αυτού.

Επίσης, κάθε όρος που εξαρτά την άσκηση του προαναφερόμενου δικαιώματος πρόωρης εξόφλησης από οποιοδήποτε αντάλλαγμα.

 

2) Σε συμβάσεις χορήγησης πιστωτικών καρτών:

α) όρος που προβλέπει στις περιπτώσεις ανάληψης μετρητών την καταβολή προμήθειας στο Πιστωτικό Ίδρυμα,

β) όρος που προβλέπει ότι ο συμβατικός τόκος με τον οποίο θα χρεώνεται ο λογαριασμός του κατόχου πιστωτικής κάρτας στις περιπτώσεις τμηματικών εξοφλήσεων (καταβολών σε δόσεις) μπορεί να μεταβάλλεται από το Πιστωτικό ίδρυμα, χωρίς να καθορίζονται κριτήρια ειδικά εκ των προτέρων, ορισμένα και εύλογα για τον καταναλωτή,

γ) όρος που προβλέπει την αποκλειστική αρμοδιότητα δικαστηρίων συγκεκριμένης πόλης για την επίλυση διαφορών που θα προκύπτουν από την σύμβαση μεταξύ Πιστωτικού Ιδρύματος και καταναλωτή,

δ) όρος που προβλέπει ότι αν, εντός συγκεκριμένης ταχθείσας από το Πιστωτικό Ίδρυμα προθεσμίας από την λήψη του Μηνιαίου Λογαριασμού (ή και άλλης ειδοποίησης οποτεδήποτε, για την πληρωμή οφειλής σχετικής με την κάρτα) ο κάτοχος ή ο συνοφειλέτης δεν αμφισβητήσει το σύνολο του ποσού και δεν προτείνει τις βάσιμες αντιρρήσεις του, λογίζεται ότι αποδέχθηκε όλες τις εγγραφές που έγιναν καθώς και το χρεωστικό του υπόλοιπο και δεν έχει πλέον το δικαίωμα να το αμφισβητήσει,

ε) όρος που προβλέπει ότι το Πιστωτικό Ίδρυμα δύναται να καταγγείλει οποτεδήποτε, χωρίς προειδοποίηση ή αιτιολόγηση τη σύμβαση πίστωσης με τον κάτοχο (ή και να απαγορεύσει οποιαδήποτε χρήση της κάρτας) καθώς και να τροποποιεί μονομερώς οποιοδήποτε όρο της σύμβασης,

στ) όρος που προβλέπει την επιβάρυνση του καταναλωτή με ποσό προμήθειας ή εξόδων για την χορήγηση από το Πιστωτικό Ίδρυμα βεβαίωσης οφειλών,

ζ) όρος που προβλέπει την αναπροσαρμογή του ύψους της ετήσιας συνδρομής πιστωτικής κάρτας, χωρίς προηγούμενη ενημέρωση του κατόχου της.

 

3) Σε συμβάσεις λογαριασμού καταθέσεως:

α) όρος που προβλέπει ότι το Πιστωτικό Ίδρυμα επιβάλλει κατά την κρίση του οποτεδήποτε έξοδα κίνησης σε κάθε λογαριασμό κατάθεσης για την περίπτωση που δεν παρουσιάζει υπόλοιπο ανώτερο από το κατώτατο όριο που θα καθορίζει κάθε φορά το ίδιο για το αντίστοιχο είδος λογαριασμού.

 

Η απαγόρευση χρήσης των παραπάνω όρων περιλαμβάνει και τροποποιημένες διατυπώσεις ή συναφείς χαρακτηρισμούς που δεν αναιρούν ωστόσο το στίγμα της καταχρηστικότητας.

Η απόφαση αυτή να δημοσιευθεί στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως>

 

Εκτός από τις προηγούμενες χρεώσεις και πρακτικές των τραπεζών, έχουν επίσης εκδικαστεί και έχουν κριθεί παράνομες οι παρακάτω, χωρίς όμως να αποτελούν τελεσίδικες αποφάσεις. Αυτό σημαίνει ότι για να απαιτήσει οποιοσδήποτε να μην ισχύσουν οι κάτωθι χρεώσεις θα πρέπει να προσφύγει ο ίδιος κατά της τράπεζας. Αυτό, μέχρι να φτάσει η εκδίκαση και αυτών των υποθέσεων στο Συμβούλιο της Επικρατείας (αναμένεται να γίνει στο τέλος του χρόνου) και να υπάρξει νέα υπουργική απόφαση :

 Αποφάσεις όχι τελεσίδικες:

 Απόφαση Δικαστηρίου:

 

Είσπραξη προμήθειας για κατάθεση σε λογαριασμό τρίτου προσώπου

 711/2007

961/2007

Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών

 

Επιβολή εξόδων κίνησης σε λογαριασμούς ταμιευτηρίου (ή τρεχούμενους) μετά την 4η πράξη κάθε μήνα

 

Επιβολή εξόδων τήρησης και παρακολούθησης στους λογαριασμούς καταθέσεων

 

Μονομερής μεταβολή από την πλευρά της τράπεζας για τους όρους των λογαριασμών καταθέσεων

 

Επιβολή εξόδων αδράνειας (0,6 ή 1 €) σε λογαριασμούς που δεν κινούνται για πάνω από 1,5 χρόνο

 

Ο υπολογισμός των τόκων των ποσών των καταθέσεων σε μεταγενέστερη ημερομηνία από αυτή που γίνεται η κατάθεση

 

Επιβολή εξόδων 50 € σε δανειολήπτες για να πάρουν βεβαίωση οφειλών

 

 Επικοινωνήστε με την επιτροπή ακρίβεια-stop της περιοχής σας,

για να αντιδράσουμε έμπρακτα στην τοκογλυφία και αυθαιρεσία των τραπεζών!

http://www.akribeia-stop.gr

Τίτλος: Απ: Παρανομίες Τραπεζών….

Αποστολή από: Ορφέας στις Οκτώβριος 29, 2009, 12:55:31

Ο άγνωστος καρτο-πόλεμος των πιστωτικών

    Ένας παρασκηνιακός «πόλεμος» με «τρόπαιο» αξίας αρκετών δισεκατομμυρίων ευρώ, που θα καταλήξει στις τράπεζες ή στους καταναλωτές, μαίνεται τις τελευταίες ημέρες, με επίκεντρο το υπουργείο Οικονομίας και τελικό «διαιτητή» την κ. Λούκα Κατσέλη.Με παρασκηνιακές πιέσεις και μεθοδεύσεις, που σύμφωνα με τις αποκλειστικές πληροφορίες του “B” έχουν φθάσει σε όρια παροξυσμού εσχάτως, οι τραπεζίτες προσπαθούν να πάρουν τη ρεβάνς έναντι των καταναλωτών και να αναστρέψουν μια ιστορική ήττα τους στις δικαστικές αίθουσες, όπου κρίθηκε οριστικά από τον Άρειο Πάγο (το 2001) και το Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών (το 2003) η καταχρηστικότητα των υψηλών επιτοκίων των πιστωτικών καρτών!

Με απλά λόγια, τα δικαστήρια έκριναν με δύο αμετάκλητες αποφάσεις τους, ότι κάθε επιβάρυνση δανειολήπτη με επιτόκια υψηλότερα από τα εκάστοτε ισχύοντα δικαιοπρακτικά είναι παράνομη. Όπως τονίζει το Ελληνικό Ινστιτούτο Χρηματοπιστωτικών Ερευνών που με επικεφαλής τον κ. Τάκη Χριστοδουλόπουλο έχει αντιμετωπίσει εκατοντάδες φορές τις τράπεζες στα δικαστήρια με επιτυχία, «μετά τη μείωση κατά 0,50% του επιτοκίου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, από τον Μάιο του τρέχοντος έτους, το δικαιοπρακτικό επιτόκιο μειώθηκε στο 6,75%, που αποτελεί την χαμηλότερη τιμή κατά τα τελευταία 63 χρόνια που τηρούνται στοιχεία».

Έτσι, σήμερα βρίσκονται νομικά «μετέωρες» όλες οι επιβαρύνσεις των δανειοληπτών με επιτόκια πάνω από το 6,75% (ή το 8,75% για την υπερημερία) και όσοι δανειολήπτες έχουν σωστή νομική καθοδήγηση «σκοράρουν» κατ’ επανάληψη στις δικαστικές αίθουσες κατά των τραπεζών, επιτυγχάνοντας συνεχείς ακυρώσεις διαταγών πληρωμής. Ιδιαίτερα, μάλιστα, όταν πρόκειται για οφειλές από κάρτες, όπου ως γνωστόν οι τράπεζες επιβάλουν χρεώσεις έως και υπερτριπλάσιες του «πλαφόν» που έχουν ορίσει τα δικαστήρια.

Ουσιαστικά, οι τράπεζες βρίσκονται σήμερα αντιμέτωπες με ένα επικίνδυνο «αγκάθι στα πλευρά» του πιστωτικού συστήματος, παρότι η Τράπεζα της Ελλάδος έχει φροντίσει με μια γνωμοδότηση της νομικής της υπηρεσίας (την οποία, βέβαια, τα δικαστήρια ρίχνουν στο καλάθι των αχρήστων, κάθε φορά που γίνεται επίκλησή της…) να κρίνει (αυθαιρέτως…) ότι τα δικαιοπρακτικά επιτόκια δεν έχουν εφαρμογή στον τραπεζικό δανεισμό.

Στην ιστορική του απόφαση (1219/2001), επί συλλογικής αγωγής της ΕΚΠΟΙΖΩ, ο Άρειος Πάγος έχει κρίνει (σελ. 34), ότι «τα εξωτραπεζικά επιτόκια παρά τον περιορισμό τους στις εξωτραπεζικές συναλλαγές δεν παύουν να έχουν γενικότερη κοινωνικοοικονομική σημασία και ν’ αφορούν και τις τραπεζικές συμβατικές σχέσεις. Ο κοινωνικός και οικονομικός σκοπός του δικαιώματος στην ελεύθερη διαμόρφωση των τραπεζικών επιτοκίων είναι η συμπίεσή τους κάτω από τα όρια των εξωτραπεζικών. Έτσι η συμφωνία για επιτόκια που υπερβαίνουν τα ανώτατα αυτά όρια δεν παύει να απαγορεύεται από το νόμο (ΑΚ 281)».

Με αυτή τη φράση, το Ανώτατο Δικαστήριο θέτει εκτός νομιμότητας τις περισσότερες από τις τραπεζικές χρεώσεις στην καταναλωτική πίστη, δημιουργεί εν δυνάμει απαιτήσεις δισεκατομμυρίων από την πλευρά των δανειοληπτών, αφήνει μετέωρους τους τραπεζικούς ισολογισμούς πολλών ετών και δυνητικά απειλεί να εκθέσει τις τράπεζες ακόμη και σε ποινικές διώξεις στελεχών τους για το αδίκημα της τοκογλυφίας!

Το παρασκήνιο των πιέσεων

Σύμφωνα με πληροφορίες του “B”, ορισμένοι παράγοντες του τραπεζικού τομέα, σε συνεργασία με ορισμένα στελέχη της σημερινής κυβέρνησης (όχι, πάντως, με την αρμόδια υπουργό, κ. Κατσέλη) επιδιώκουν να αφαιρέσουν το «αγκάθι» με μια «πονηρή» νομοθετική ρύθμιση, που εκ πρώτης όψεως θα φαίνεται «φιλική» προς το συμφέρον των δανειοληπτών, στην πραγματικότητα όμως θα νομιμοποιεί τα υπερβολικά τραπεζικά επιτόκια.

Σύμφωνα με τις «διαρροές» των τελευταίων ημερών, η κυβέρνηση προσανατολίζεται (κατόπιν ευγενούς προτροπής των τραπεζιτών…) να θέσει ένα πλαφόν στα επιτόκια, το οποίο θα είναι ίσο με το μέσο όρο των επιτοκίων που ισχύουν σε ορισμένες ευρωπαϊκές χώρες πλέον τεσσάρων ποσοστιαίων μονάδων. Ο «πονηρός» μαθηματικός τύπος δίνει ένα «νόμιμο» επιτόκιο πάνω από το 15-16%, που δεν απέχει πολύ από τα ισχύοντα σήμερα και πάντως είναι υπερδιπλάσιο του δικαιοπρακτικού.

Με τον τρόπο αυτό, οι τράπεζες εκτιμούν ότι θα χάσουν μεν ένα πολύ μικρό ποσοστό κέρδους, αλλά θα καταφέρουν να νομιμοποιήσουν τα υψηλά επιτόκιά τους σε πολύ μεγάλο βαθμό, κατά τρόπον ώστε να υποχρεωθούν στο μέλλον να «διορθώσουν» αντίστοιχα τις –ενοχλητικές, ως τώρα- αποφάσεις τους και τα δικαστήρια.

Το ερώτημα είναι αν η κ. Κατσέλη, που δέχεται στο παρασκήνιο ισχυρές πιέσεις από τους τραπεζίτες, αλλά και από μέλη της κυβέρνησης που «αλληθωρίζουν» προς τις δικές τους θέσεις, θα ενδώσει τελικά σε αυτές τις απαιτήσεις των τραπεζιτών, επιφέροντας με τις αποφάσεις της ένα βαρύ πλήγμα στις καταναλωτικές οργανώσεις, που με πολυετείς προσπάθειες έχουν καταφέρει να ρίξουν τις τράπεζες στο… καναβάτσο, όσον αφορά τουλάχιστον τις μεταξύ τους αναμετρήσεις στις δικαστικές αίθουσες.

Η αρμόδια υπουργός γνωρίζει καλά το θέμα και έχει τοποθετηθεί στο παρελθόν σχετικά, με τρόπο που είχε προκαλέσει αρκετές… ανατριχίλες στην Ένωση Τραπεζών -ενδεικτικά αναφέρουμε σχετικές δηλώσεις της, τον Νοέμβριο του 2008, στον Ρ/Σ “Alpha 989”.

Το πιθανότερο είναι ότι τελικά η υπουργός θα αποφύγει να «αγγίξει» με τη νομοθετική ρύθμιση το θέμα των επιτοκίων, αφήνοντας τα δικαστήρια να εφαρμόζουν την ισχύουσα νομολογία με τον ίδιο τρόπο που την εφαρμόζουν ως τώρα. Αν, όμως, κινηθεί τελικά σύμφωνα με τις υποδείξεις των τραπεζιτών και επιβάλει το υψηλό «πλαφόν» στα επιτόκια που φέρονται να προτείνουν, η κ. Κατσέλη θα έχει ακυρώσει μια από τις μεγαλύτερες νίκες του καταναλωτικού κινήματος στη χώρα μας, τονίζουν αρμόδιοι νομικοί καταναλωτικών οργανώσεων…

    Από http://www.banksnews.gr/portal/home-page/124-top-story/360-2009-10-28-22-48-14

Τίτλος: Απ: Παρανομίες Τραπεζών….

Αποστολή από: Ορφέας στις Νοέμβριος 17, 2009, 12:36:54

Μεγάλη νίκη της ΕΚΠΟΙΖΩ

17/11/2009

 

    Μία νέα ακόμη μεγάλη επιτυχία έχει η ΕΚΠΟΙΖΩ στο δικαστικό αγώνα που διεξάγει για την προστασία των καταναλωτών από παράνομες τραπεζικές χρεώσεις. Με την με αριθμό 2123/2009 απόφαση του Αρείου Πάγου που αφορά υπόθεση συλλογικής αγωγής της ΕΚΠΟΙΖΩ κατά της Τράπεζας Πειραιώς κρίνονται, και αμετάκλητα πλέον, καταχρηστικοί τρεις καίριοι όροι τραπεζικών συναλλαγών που επιβαρύνουν αδικαιολόγητα βασικές, καθημερινές και θεμελιώδεις συναλλαγές των καταναλωτών με τις τράπεζες. Ειδικότερα:

    Καταχρηστικός κρίνεται ο όρος που επιβάλλει στον καταναλωτή επιβάρυνση 1,40 ευρώ να καταβάλλει στην τράπεζα όταν καταθέτει χρήματα στον καταθετικό λογαριασμό ενός τρίτου (λ.χ. για το ενοίκιο, σε φιλικό του ή συγγενικό του πρόσωπο, για οποιαδήποτε αιτία). Πρόκειται για χρέωση που προβλέπει η συντριπτική πλειοψηφία των τραπεζών και ανέρχεται συνήθως από 1,20 έως 1,50 ευρώ.

Καταχρηστικός κρίνεται ο όρος που προβλέπει ότι στην περίπτωση που οι κινήσεις ενός λογαριασμού ταμιευτηρίου ή τρεχούμενου είναι περισσότερες από τέσσερις το μήνα ο κάτοχος του λογαριασμού να επιβαρύνεται με 0,80 ευρώ για κάθε κίνηση.

Καταχρηστικός, τέλος, κρίνεται και ο όρος που προβλέπει για την περίπτωση του στεγαστικού δανείου που χρησιμοποιείται για κατασκευή ή ανέγερση κατοικίας, ότι το δάνειο κατατίθεται σε δεσμευμένο λογαριασμό και, ενώ ο δανειολήπτης το αναλαμβάνει τμηματικά, ανάλογα με την πρόοδο των εργασιών, επιβαρύνεται με τους τόκους του δανείου από την ημέρα που κατατίθεται το ποσόν στον δεσμευμένο λογαριασμό. Το αποτέλεσμα είναι ο δανειολήπτης να πληρώνει αδικαιολόγητα τόκους για κεφάλαια του δανείου τα οποία στην πραγματικότητα δεν είχαν περιέλθει σε αυτόν.

    Η απόφαση αναπέμπει στο Εφετείο το αίτημα της ΕΚΠΟΙΖΩ για την αναγνώριση δικαιώματος χρηματικής ικανοποίησης λόγω ηθικής βλάβης ποσού 100.000,00€.

    Mε την αμετάκλητη απόφαση οι καταναλωτές ασφαλώς μπορούν να διεκδικήσουν την επιστροφή των χρημάτων που έχουν υποχρεωθεί να καταβάλουν, σε εφαρμογή των παράνομων τραπεζικών πρακτικών. Ωστόσο, για ευνόητους πρακτικούς λόγους, στις περιπτώσεις που πρόκειται για μικροχρεώσεις, η διεκδίκηση αυτή είναι σχεδόν αδύνατη. Η Πολιτεία θα πρέπει γι’ αυτό να θεσπίσει, κατ’ αντιστοιχία προς άλλες ευρωπαϊκές χώρες, μέσα προστασίας που θα προβλέπουν την αποστέρηση των παράνομων κερδών από τις τράπεζες και τη διάθεσή τους για κοινωφελείς σκοπούς. Τούτο είναι αναγκαίο προκειμένου να επέλθει ένα αποτελεσματικό πλήγμα στα ίδια τα κίνητρα που παράγουν τις παράνομες αυτές πρακτικές.

    Τέλος, η ΕΚΠΟΙΖΩ καλεί τους αρμόδιους φορείς να αναλάβουν τις δικές τους ευθύνες στην προστασία των καταναλωτών. Το Υπουργείο Οικονομίας Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας οφείλει να επέμβει τώρα και να υποχρεώσει όλες τις άλλες τράπεζες, με την απειλή των προβλεπομένων διοικητικών κυρώσεων, να εγκαταλείψουν τις παραπάνω παράνομες πρακτικές. Να μην επιτρέψει την συγκάλυψη των παράνομων αυτών πρακτικών με προσχηματικές αλλαγές ή την αντικατάστασή τους με άλλες παρεμφερείς παράνομες πρακτικές.

http://www.ekpizo.gr/el/financialservices/?&nid=584

Τίτλος: Απ: Παρανομίες Τραπεζών….

Αποστολή από: Ορφέας στις Δεκέμβριος 15, 2009, 11:04:57

    Την ώρα που στη δημόσια συζήτηση για την οικονομία κυριαρχούν τα spread των κρατικών ομολόγων, η Citigroup αποκαλύπτει σε χθεσινή της έκθεση τη μεγάλη «ληστεία» των καταναλωτών από τις τράπεζες στον τομέα της καταναλωτικής πίστης, όπου τα spread, δηλαδή τα περιθώρια επιτοκίου δανεισμού, έχουν ξεπεράσει πλέον και τις 1.000 μονάδες βάσης!

Τα στοιχεία που παραθέτει η Citi σε σχετικό πίνακα είναι αποκαλυπτικά για τις πρακτικές των τεσσάρων μεγάλων τραπεζών της χώρας, οι οποίες στην περίοδο της κρίσης ανέβασαν κατακόρυφα τα περιθώρια κέρδους των καταναλωτικών δανείων (περιλαμβάνονται και οι χορηγήσεις μέσω καρτών), τα οποία πλησίασαν σε μία περίπτωση και τις 1.100 μονάδες βάσης (11%).

Αναλυτικά,

Η Alpha το τρίτο τρίμηνο του 2008, όταν άρχιζε η κλιμάκωση της κρίσης, είχε περιθώριο 660 μονάδων στα καταναλωτικά δάνεια, ενώ στο τέλος του τρίτου τριμήνου του 2009 το είχε «απογειώσει» στις 859 μονάδες, δηλαδή το αύξησε κατά 2%.

Η Eurobank, αντίστοιχα, από 794 μονάδες, το ανέβασε στις 1002, δηλαδή επίσης η αύξηση ήταν της τάξεως του 2% σε ένα χρόνο.

Η Εθνική φαίνεται ότι έδωσε πραγματικό… ρεσιτάλ κερδοσκοπίας, εις βάρος των καταναλωτών, καθώς το spread εκτινάχθηκε από τις 696 στις 1093 μονάδες βάσης. Αισίως, δηλαδή, η Εθνική αύξησε σχεδόν κατά 4% το spread στη λιανική πίστη, ίσως και εξαιτίας του πανικού των στελεχών της για την απότομη επιδείνωση των αποτελεσμάτων του συγκεκριμένου τομέα –από 617 εκατ. ευρώ κέρδη το 9μηνο του 2008, φέτος η τράπεζα εμφάνισε ζημιές 84 εκατ. ευρώ.

Πιο μετριοπαθής στην αύξηση του περιθωρίου αποδείχθηκε η Τράπεζα Πειραιώς, ανεβάζοντας το spread από τις 697 στις 851 μονάδες, δηλαδή περίπου κατά 1,5 μονάδα.

Το οξύμωρο, που καταδεικνύει και το μεγάλο βαθμό της τραπεζικής αυθαιρεσίας στην Ελλάδα, είναι ότι αυτά τα εξωφρενικά υψηλά περιθώρια κέρδους δημιουργούνται κατά κανόνα από τα παράνομα επιτόκια που εφαρμόζουν οι τράπεζες στις περισσότερες μορφές καταναλωτικών δανείων, με αποκορύφωμα τις πιστωτικές κάρτες, που έχουν φθάσει πλέον να έχουν επιτόκια 20% υψηλότερα από το βασικό επιτόκιο του ευρώ και σχεδόν 15 μονάδες πάνω από το εξωτραπεζικό (δικαιοπρακτικό) επιτόκιο δανεισμού.

Οι περισσότεροι καταναλωτές που αγόγγυστα πληρώνουν αυτές τις εξωφρενικές χρεώσεις δεν γνωρίζουν καν ότι ήδη η Δικαιοσύνη έχει δημιουργήσει νομολογία που τις απαγορεύει, άσχετα αν οι τράπεζες επιλέγουν να την παραγνωρίζουν:

Στην απόφασή του με αριθμό 1219/2001, ο Άρειος Πάγος αναφέρει τα ακόλουθα (σελ. 34): «Τα εξωτραπεζικά επιτόκια παρά τον περιορισμό τους στις εξωτραπεζικές συναλλαγές δεν παύουν να έχουν γενικότερη κοινωνικοοικονομική σημασία και ν’ αφορούν και τις τραπεζικές συμβατικές σχέσεις. Ο κοινωνικός και οικονομικός σκοπός του δικαιώματος στην ελεύθερη διαμόρφωση των τραπεζικών επιτοκίων είναι η συμπίεσή τους κάτω από τα όρια των εξωτραπεζικών. Έτσι η συμφωνία για επιτόκια που υπερβαίνουν τα ανώτατα αυτά όρια δεν παύει να απαγορεύεται από το νόμο (ΑΚ 281)».

Η δεσμευτική αυτή κρίση του ανωτάτου Δικαστηρίου της χώρας, όπως σημειώνει το Ελληνικό Ινστιτούτο Χρηματοπιστωτικών Ερευνών, εφαρμόζεται απόλυτα και στις αποφάσεις της τακτικής Δικαιοσύνης η οποία ακυρώνει και για τον λόγο αυτό διαταγές πληρωμής και πράξεις αναγκαστικής εκτέλεσης για τέτοιες παράνομες απαιτήσεις καταναλωτικής πίστης. Για το θέμα αυτό εκδόθηκαν και οι αριθ. 6773 και 6774/24.11.2003 τελεσίδικες αποφάσεις του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθήνας που απέρριψαν εφέσεις της American Express για ακυρώσεις διαταγών πληρωμής από το Ειρηνοδικείο Αθήνας για προσωπικά δάνεια, με επιτόκια υψηλότερα των δικαιοπρακτικών.

Με απλά λόγια, οι τεράστιες χρεώσεις των τραπεζών στην καταναλωτική πίστη είναι νομικά μετέωρες και εξακολουθούν να επιβάλλονται μόνο από κεκτημένη… ταχύτητα αυθαιρεσίας!

    Από: http://www.banksnews.gr/portal/home-page/124-top-story/484—–4

Τίτλος: Απ: Παρανομίες Τραπεζών….

Αποστολή από: Rose στις Δεκέμβριος 17, 2009, 11:53:56

Ακόμα μία παρανομία αυτή τη φορά από την Τράπεζα Πειραιώς…

Μας έχει κοινοποιηθεί πως η αύξηση των πιστωτικών ορίων στο 25%, δεν έχει γίνει σε όλους τους ενήμερους πελάτες, αλλά μόνο σε συγκεκριμένους πελάτες, σύμφωνα με κάποια κριτήρια που ορίστηκαν εσωτερικά στην Τράπεζα Πειραιώς.  ‘Οταν ζητήθηκε από την Τράπεζα να τους εξηγήσει εγγράφως ποια ήταν τα κριτήρια, η Τράπεζα Πειραιώς ΑΡΝΗΘΗΚΕ, να κοινοποιήσει τα κριτήρια αυτά.  Πρόκειται δηλαδή είτε για μια μαϊμού διαφήμιση, να κερδίσει την ευαισθητοποίηση των καταναλωτών, ή απλά έχει καταπατηθεί η αρχή της Ισότητας και των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, επιλέγοντας μία συγκεκριμένη μερίδα ενήμερων πελατών, όπου χορηγήθηκε αύξηση του 25%.

Επίσης 8,75% ισχύει μόνο για αγορές που θα γίνουν στο διάστημα 4 μηνών, αλλά όπως μας αναφέρθηκε διαφημίζεται από υπαλλήλους της Τράπεζας, ως γενική μείωση επιτοκίου των καρτών.

http://lostinmarket.gr/community/?p=202

October 26th, 2009

Σε σημερινή ανακοίνωση της η Τράπεζα Πειραιώς αναφέρει πως για το διάστημα από 01.11.2009 μέχρι 28.02.2010 το επιτόκιο των Πιστωτικών Καρτών για αγορές θα είναι στο 8,75%. Παράλληλα για όλους τους ενήμερους πελάτες θα υπάρξει αύξηση των πιστωτικών ορίων κατά 25%.

Όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται στο δελτίο τύπου ”Η Tράπεζα Πειραιώς ανταποκρινόμενη με ευαισθησία στα προβλήματα των καταναλωτών και επιβεβαιώνοντας για άλλη μια φορά ότι βρίσκεται στο πλευρό του επιχειρηματικού κόσμου της χώρας, ανακοινώνει τη μείωση των επιτοκίων..Όπως στις αρχές του χρόνου, πρώτη η Τράπεζα Πειραιώς άνοιξε το δρόμο της μείωσης των επιτοκίων για την διευκόλυνση των επιχειρήσεων απέναντι στην υποχώρηση της ζήτησης – για να τονωθεί η αγορά και να διασφαλισθούν θέσεις εργασίας – έτσι και τώρα έρχεται αρωγός στην προσπάθεια των επιχειρήσεων να ενισχύσουν τις πωλήσεις τους και να αναθερμανθεί η αγορά. Παράλληλα, η προσφορά αυτή δίνει τη δυνατότητα στα νοικοκυριά να ικανοποιήσουν με μικρότερο κόστος τις καταναλωτικές τους ανάγκες.”

Τίτλος: Απ: Παρανομίες Τραπεζών….

Αποστολή από: Rose στις Φεβρουάριος 03, 2010, 17:03:12

http://www.banksnews.gr/portal/home-page/124-top-story/565-2010-01-31-23-23-16

Μήνυση σε τράπεζα για τοκογλυφία με κάρτες!

 Monday, 01 February 2010

Την ώρα που η κρίση υπερχρέωσης των καταναλωτών κορυφώνεται, για πρώτη φορά η ελληνική Δικαιοσύνη εξετάζει μήνυση εναντίον μεγάλης τράπεζας για τοκογλυφία με πιστωτικές κάρτες, ενώ η… βαλίτσα πηγαίνει αρκετά μακριά, αφού ο μηνυτής θίγει και το μείζον θέμα των παράνομων, όπως ισχυρίζεται, κερδών που αποκομίζουν οι τράπεζες με υπερβολικές χρεώσεις και στα οποία στηρίζονται σε μεγάλο βαθμό οι ισολογισμοί τους.

Σύμφωνα με πληροφορίες του «B», εδώ και ένα χρόνο βρίσκεται σε εξέλιξη η εισαγγελική έρευνα για τη μηνυτήρια αναφορά που υπέβαλε ο κ. Τάκης Χριστοδουλόπουλος, πρόεδρος του Ελληνικού Ινστιτούτου Χρηματοπιστωτικών Ερευνών (ΕΙΧΕ) http://www.eixe.gr εναντίον γνωστής τράπεζας, δικηγορικών και εισπρακτικών εταιρειών, διεθνών εταιρειών πιστωτικών καρτών, της Τράπεζας της Ελλάδος και της Ένωσης Ελληνικών Τραπεζών.

Στην αναφορά του, ο γνωστός εκπρόσωπος καταναλωτών σε εκατοντάδες υποθέσεις διαμάχης με τράπεζες, αναφέρει γεγονότα και επισυνάπτει αποδεικτικά έγγραφα, μαζί με σημαντικό αριθμό δικαστικών αποφάσεων, που αναδεικνύουν και επιβεβαιώνουν αυτεπάγγελτα  διωκόμενες αξιόποινες πράξεις, σχετικά με δύο πιστωτικές κάρτες δύο καταναλωτών που εκπροσωπεί.

Τονίζει όμως, ότι το θέμα είναι πολύ ευρύτερο, καθώς «η συγκεκριμένη τράπεζα έχει εκδώσει σε πελάτες της κατά τα τελευταία δεκαπέντε (15) χρόνια όμοιες ή περεμφερείς πιστωτικές κάρτες, σε συνολικό αριθμό που ξεπερνά το ένα εκατομμύριο (1.000.000) και με τους ίδιους ή περεμφερείς όρους και συμφωνίες».

Στη μηνυτήρια αναφορά τονίζεται ότι με διάφορες γνωστές μεθοδεύσεις, που κατ’ επανάληψη έχουν κριθεί ως καταχρηστικές από τα δικαστήρια, οι κάρτες των δύο καταναλωτών χρεώθηκαν με υπερβολικά υψηλά ποσά, ενώ η τράπεζα και οι δικηγόροι της διεκδίκησαν με δικαστικά μέσα αυτές τις παράνομες χρεώσεις: «προέβησαν σε ψευδείς εν γνώσει όλων τους ισχυρισμούς, τους οποίους υποστήριξαν με την επίκληση και προσαγωγή εγγράφων, στα οποία περιέχονταν εν μέρει μη νόμιμες αξιώσεις της τράπεζας, παραπλανώντας έτσι την δικαστή στην έκδοση διαταγής πληρωμής υπέρ των απόψεών της και σε βλάβη της περιουσίας ημών των πελατών της τράπεζας», τονίζει ο μηνυτής.

Το μεγαλύτερο ποσό των παράνομων, σύμφωνα με τη νομολογία, χρεώσεων αφορά υπολογισμό των τόκων με επιτόκια πολύ υψηλότερα από το δικαιοπρακτικό. «Η τράπεζα χρέωσε την κάρτα συνολικά για τόκους και ανατοκισμούς αυτών το ποσό των Ευρώ 3.940,36, ενώ οι νόμιμοι και αποδεκτοί τόκοι με βάση όχι το τραπεζικό επιτόκιο της κάρτας αλλά τα δικαιοπρακτικά επιτόκια που ίσχυσαν κατά καιρούς ήταν μόνο Ευρώ 1.195,42. Χρεώθηκε δηλαδή η καρτούχος με ποσό τόκων Ευρώ 2.975,82 ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΤΩΝ ΝΟΜΙΜΩΝ».

Σε σχέση με την Τράπεζα της Ελλάδος, ο μηνυτής τονίζει ότι «οι άδειες που έχουν λάβει οι τράπεζες, όπως και η κατηγορούμενη, έχουν όρους και προϋποθέσεις, μία από τις οποίες είναι η υποχρέωση να λειτουργούν τηρώντας την κείμενη νομοθεσία, τις διατάξεις και τις αποφάσεις περί πιστωτικών ιδρυμάτων (άρθρο 8  ). Τον βασικό αυτό όρο αδειοδότησης, οι τράπεζες με την συνεπή ανοχή της Τραπέζης της Ελλάδος, παραβιάζουν βάναυσα και διαχρονικά. Αυτό ισχύει και για την κατηγορούμενη ενώ η συνεπής και διαχρονική ανοχή της Τραπέζης της Ελλάδος Α.Ε. φέρεται να συνιστά παράβαση καθήκοντος».

Οι διαφορές μεταξύ νόμιμων και παράνομων χρεώσεων αποτελούν, κατά το μηνυτή, προϊόντα εγκλήματος, ενώ «το συνολικό ποσό των ποσών αυτών αποτελεί μέρος των εσόδων και των κερδών της τράπεζας, όπως παρουσιάζονται κάθε χρόνο στον ισολογισμό και στα αποτελέσματα χρήσης που ελέγχουν οι ορκωτοί λογιστές της τράπεζας και εγκρίνει το Διοικητικό Συμβούλιο. Έτσι, κάθε χρόνο, ο ισολογισμός και τα αποτελέσματα χρήσης ΔΕΝ απεικονίζουν ορθά την πραγματική οικονομική κατάσταση της τράπεζας αλλά είναι ΠΛΑΣΜΑΤΙΚΑ και παραπλανούν το επενδυτικό κοινό (μετόχους της τράπεζας και γενικότερα τους επενδυτές). Η δε διανομή μερισμάτων που ακολουθεί, συνιστά νομιμοποίηση των εσόδων αυτών από τις παράνομες χρεώσεις στις κάρτες (και τα άλλα τοκοτεχνάσματα της τράπεζας)»!

Μάλιστα, ο μηνυτής σημειώνει, ότι αυτό το θέμα είχε θίξει ο ίδιος με την ιδιότητα του μετόχου σε συνέλευση των μετόχων της κατηγορούμενης τράπεζας, χωρίς να λάβει απάντηση από τη διοίκησή της, εκτός από μια προειδοποίηση ότι «θα τα πούμε στα δικαστήρια». Ποτέ, όμως, η διοίκηση της τράπεζας δεν προχώρησε σε δικαστικές ενέργειες, σημειώνει ο μηνυτής.

Αξίζει να σημειωθεί, ότι στη μηνυτήρια αναφορά του ο κ. Χριστοδουλόπουλος έχει επισυνάψει ως σχετικά έγγραφα δεκάδες δικαστικές αποφάσεις κατά των τραπεζών για παράνομες χρεώσεις, πολλές από τις οποίες είναι τελεσίδικες και αμετάκλητες. Η εξέλιξη της δικαστικής έρευνας αναμένεται με ιδιαίτερο ενδιαφέρον, καθώς για πρώτη φορά η καταχρηστική συμπεριφορά των τραπεζών έναντι καταναλωτών ελέγχεται από την ποινική Δικαιοσύνη, σημειώνουν έγκριτοι νομικοί.

Τίτλος: Απ: Παρανομίες Τραπεζών….

Αποστολή από: Rose στις Φεβρουάριος 14, 2010, 14:45:00

http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&artid=4560065&ct=3

ΣΥΝΗΓΟΡΟΣ ΤΟΥ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΗ

Καταγγέλλει 8 τράπεζες για καταχρηστικές χρεώσεις

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Πέμπτη 11 Φεβρουαρίου 2010

    

ΚΑΤΑΧΡΗΣΤΙΚΕΣ χρεώσεις από οκτώ τράπεζες για την εγγραφή εμπράγματων δικαιωμάτων στο Εθνικό Κτηματολόγιο καταγγέλλει ο Συνήγορος του Καταναλωτή, παρά τη σύσταση που είχε κάνει στις εν λόγω τράπεζες από τον περασμένο Δεκέμβριο.

Συγκεκριμένα, ο Συνήγορος του Καταναλωτή κ. Ευάγγελος Ζερβέας προέβη τον Δεκέμβριο του 2009 στη σύνταξη σύστασης προς τις τράπεζες Εμπορική, Αspis, Μillennium, Κύπρου, Εurobank, Εθνική, Πειραιώς και Γενική, οι οποίες βαρύνουν τους δανειολήπτες με έξοδα καταχώρισης εμπράγματων δικαιωμάτων στο Εθνικό Κτηματολόγιο, κρίνοντας τις εν λόγω χρεώσεις αυθαίρετες και καταχρηστικές και καλώντας τα καταγγελλόμενα πιστωτικά ιδρύματα να προβούν σε άμεση επιστροφή των χρηματικών ποσών που εισέπραξαν ως αχρεωστήτως καταβληθέντα στους πελάτες τους.

Ωστόσο, και παρά τις οχλήσεις της Αρχής, οι τράπεζες αρνήθηκαν να κάνουν τη σύσταση αυτή αποδεκτή, με αποτέλεσμα τη δημοσιοποίηση από τον Συνήγορο του Καταναλωτή των ονομάτων των οκτώ τραπεζών για τις καταχρηστικές χρεώσεις στην ιστοσελίδα της Αρχής (www. synigoroskatanaloti.gr).

Τίτλος: Απ: Παρανομίες Τραπεζών….

Αποστολή από: Rose στις Φεβρουάριος 23, 2010, 15:13:50

http://olympia.gr/2008/12/05/bank_fraud/

Μαζικές Μηνύσεις σε τράπεζες, Διαφημιστικές και ΜΜΕ που τις διαφημίζουν.

Δημοσιεύθηκε από olympiada στο Δεκεμβρίου 5, 2008

Υπάρχουν επιχειρήσεις με ποσοστό κέρδους που μπορεί να φτάσει το 10,000% με ελάχιστο περιθώριο επικινδυνότητας. Υπάρχουν επιχειρήσεις που έχουν υπεξαιρέσει περιουσίες πελατών τους. Υπάρχουν επιχειρήσεις που λαμβάνουν έσοδα από πλήθος δραστηριοτήτων που δε σχετίζονται άμεσα με αυτές. Οι τράπεζες. Όπως ενημερωνόμαστε από το press-gr, ξεκίνησε δράση που δε μπορεί παρά να μας βρεί όλους και όλες κοινωνούς.

Με 26σέλιδη βαρύτατη μήνυση που κατέθεσε χθές στην Εισαγγελία Αθηνών ο Πρόεδρος του Εθνικού Ινστιτούτου Χρηματοπιστωτικών Ερευνών (ΕΙΧΕ) κ. Τάκης Χριστοδουλόπουλος, άρχισε η μετωπική σύρραξη των δανειοληπτών (καταναλωτών και επιχειρηματιών) με το τραπεζικό σύστημα. Κεντρικός άξονας είναι η τραπεζική τοκογλυφία που ενυπάρχει σε κάθε δανειακή συναλλαγή και η «θεσμοθετημένη» και προκλητική αντίληψη των τραπεζιτών ότι μπορούν να λειτουργούν έξω και πέρα από τα όρια της νομιμότητας.

Ο μηνυτής είναι πρώην ανώτατο στέλεχος τραπεζών και, κατά τα τελευταία δέκα χρόνια, πρωτοστατεί στην προσπάθεια ανάδειξης της τραπεζικής πολυπαρανομίας, των ποινικού χαρακτήρα αδικοπραξιών που κάνουν κατ’ επάγγελμα οι τραπεζίτες με αποτέλεσμα, εκτός από την λεηλασία της περιουσίας των πελατών, οι τράπεζες να προσβάλλουν βάναυσα και την συνταγματικά προστατευόμενη αξιοπρέπεια κάθε συναλλασσόμενου με αυτές. Με παρέμβαση του ΕΙΧΕ ενάντια σε δικαστικές ενέργειες τραπεζών κατά δανειοληπτών, έχουν εκδοθεί μέχρι σήμερα περισσότερες από 1.000 δικαστικές αποφάσεις σε βάρος των τραπεζών με τις οποίες προστατεύτηκαν οι εμπλεκόμενοι δανειολήπτες από διαταγές πληρωμής, κατασχέσεις και πλειστηριασμούς τραπεζών.

Η χθεσινή μήνυση που αποτελεί την πρώτη από άλλες τριάντα (30) που αναμένεται να κατατεθούν πολύ σύντομα, αφορά σε δύο πιστωτικές κάρτες της A.E. ALPHA ΤΡΑΠΕΖΑ, μία VISA και μία AMERICAN EXPRESS, για τα κατάλοιπα των οποίων οι δικηγορικές εταιρείες «ΣΙΟΥΦΑΣ & ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ» και «ΜΟΥΡΓΕΛΑΣ, ΔΗΜΗΤΡΟΠΟΥ-ΛΟΣ, ΚΩΝΣΤΑΝΤΕΛΙΑΣ, ΓΑΛΑΝΟΣ» έβγαλαν διαταγές πληρωμής κατά τον οφειλετών, οι οποίες ανακόπηκαν με επιτυχία από συνεργάτες-δικηγόρους του ΕΙΧΕ.

Σύμφωνα με πορίσματα πραγματογνωμοσύνης του ΕΙΧΕ, τα νόμιμα και πραγματικά ποσά οφειλής για τις δύο επίδικες πιστωτικές κάρτες είναι σημαντικά μικρότερα από τις απαιτήσεις της τράπεζας που προσαυξήθηκαν και με παράνομους τόκους υπερημερίας που υπολόγισαν οι δικηγόροι των παραπάνω δικηγορικών εταιρειών.

Η βασική αιτία των διαφορών είναι η μεγάλη απόκλιση μεταξύ των επιτοκίων των καρτών (17-19%) και των δικαιοπρακτικών επιτοκίων (9-10,25%) τα οποία δέχονται σαν τα νόμιμα τα δικαστήρια. Οι διαφορές αυτές υπάρχουν και σε όλες τις πιστωτικές κάρτες που έχουν εκδοθεί στην Ελλάδα.

Με την 26σέλιδη μήνυση και το ογκώδες αποδεικτικό υλικό που περιλαμβάνει με σημαντικό αριθμό δικαστικών αποφάσεων από το σύνολο των 1.000 με τις οποίες το ΕΙΧΕ έχει «χαρτογραφήσει» τις εναρμονισμένες παρανομίες των τραπεζών σε βάρος των ανυποψίαστων καταναλωτών αλλά και των επιχειρήσεων, ο κ. Χριστοδουλόπουλος μήνυσε τους παρακάτω :

1. τον Πρόεδρο και τους αρμόδιους Διευθυντές της ALPHA Τράπεζας για τοκογλυφία

2. τον Πρόεδρο και τα μέλη των Διοικητικών Συμβουλίων της τράπεζας κατά την τελευταία 8ετία για την έγκριση ψευδών ισολογισμών, απάτη σε βαθμό κακουργήματος σε βάρος των μετόχων/επενδυτών και νομιμοποίηση εσόδων από κακουργηματικές δραστηριό-τητες

3. τους Ορκωτούς Ελεγκτές της τράπεζας κατά την τελευταία 8ετία για παράβαση καθήκοντος και υπογραφή ψευδών ισολογισμώνυ

4. τις ξένες εταιρείας VISA και AMERICAN EXPRESS για συνέργεια σε τοκογλυφία με τις συγκεκριμένες κάρτες που φέρουν τα σήματά των

5. τον σημερινό και των προηγούμενο Διοικητή της Τραπέζης της Ελλάδος για παράβαση καθήκοντος

6. την ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ΤΡΑΠΕΖΩΝ (ΕΕΤ)Όκαθώς και τον Πρόεδρο και τον Γενικό Γραμματέα αυτής για ηθική αυτουργία στις παράνομες πράξεις της μηνυομένης τράπεζας

7. τις παραπάνω δικηγορικές εταιρείες μαζί με μία δικηγόρο εκάστης για τοκογλυφία και απάτη σε Δικαστήριο

Σημειώνεται ότι δύο εταίροι της πρώτης εταιρείας είναι οι υιοί του Προέδρου της Βουλής κ. Δημητρίου Σιούφα ενώ ο κ. Ιωάννης Μούργελας, επι κεφαλής εταίρος της δεύτερης είναι ο Πρόεδρος της «ΤΕΙΡΕΣΙΑΣ Α.Ε.» και για 10ετίες νομικός σύμβουλος της Ελληνικής Ένωσης Τραπεζών, στις εισπρακτικές δραστηριότητες των εταιρειών των οποίων εναντίον κατανα-λωτών υπήρξαν πρόσφατα δημοσιεύματα.

«Οι τράπεζες και η Τράπεζα της Ελλάδος, ως εποπτική Αρχή των καθώς και το Κράτος είχαν προειδοποιηθεί για μηνύσεις με δύο εξώδικα του ΕΙΧΕ από το 2006 και το 2007 για το σύνολο των παρανομιών των τραπεζών στην Ελλάδα, συμπεριλαμβανομένου και της νομιμοποίησης εσόδων από κακουργηματικές δραστηριότητες και για το ότι θα τους ζητηθούν ευθύνες, σύμφωνα με την κείμενη νομοθεσία. Τα εξώδικα επιδόθηκαν με δικαστικό επιμελητή στην ΕΕΤ για την ενημέρωση των τραπεζών-μελών της αλλά, μέχρι σήμερα, δεν είχαμε καμία αντίδραση» παρατηρεί ο κ. Χριστοδουλόπουλος ο οποίος είναι πρώην ανώτατο στέλεχος τραπεζών με εξαιρετικά ευδόκιμη θητεία από το 1964. Κατά την τελευταία 10ετία, διευθύνει με μεγάλες επιτυχίες το ΕΙΧΕ που είναι ένωση προστασίας καταναλωτή με εξειδίκευση στις τράπεζες.

Η χθεσινή μήνυση του κ. Χριστοδουλόπουλου είναι η δεύτερη κατά τραπεζών για τοκογλυφία. Στην πρώτη, προ ετών, για παράνομη χρέωση μικροποσού (Ευρώ 680) σε δανειακό λογαριασμό μικροεπιχειρηματία της Εθνικής Τράπεζας, ασκήθηκε ποινική δίωξη κατά τριών ανωτέρων στελεχών της στη Λάρισα. Στη δίκη των που έγινε τον Νοέμβριο 2007, οι κατηγορούμενοι αθωώθηκαν δεδομένου ότι υπέδειξαν ανώτερο κλιμάκιο της τράπεζας από το οποίο τους είχαν δοθεί οι οδηγίες για τις παράνομες χρεώσεις. Η εισαγγελική αυτή έρευνα συνεχίζεται.

Σύμφωνα με τον κ. Χριστοδουλόπουλο, θα κατατεθούν συνολικά περίπου πενήντα μηνύσεις κατά τραπεζών μέσα στους επόμενους μήνες ενώ κάθε καταναλωτής θα μπορεί με ομαδικές αγωγές που ετοιμάζει το ΕΙΧΕ να διεκδικήσει χρηματική αποζημίωση συνολικού ύψους Ευρώ 4 εκατομμυρίων για κάθε μία πιστωτική κάρτα, προσωπικό ή καταναλωτικό δάνειο και δάνειο αυτοκινήτου που είχε στο παρελθόν ή έχει ακόμα. Με ατομικές αγωγές, οι επιχειρήσεις θα διεκδικήσουν από κάθε δανείστρια τράπεζα αποζημιώσεις δεκάδων εκατομμυρίων Ευρώ για θετικές και αποθετικές ζημιές που τους προκάλεσαν με τις παράνομες χρεώσεις οι τράπεζες καθώς και μεγάλες αποζημιώσεις για ηθικές βλάβες από αδικοπραξίες.

«Όπως έχω ήδη πεί δημόσια, με την επιλογή τους να παρανομούν σύμφωνα με τις οδηγίες του 80ετούς καρτέλ των που είναι ένα από σκληρότερα του δυτικού κόσμου, οι τράπεζες έχουν αυτοκτονήσει. Απλώς, δεν το ξέρουν ακόμα», λέει ο κ. Χριστοδουλόπουλος, προσθέτοντας «Μέσα σε Γενικές Συνελεύσεις μετόχων μεγάλων τραπεζών τα τελευταία χρόνια, έθεσα προς τις Διοικήσεις το ερώτημα ποια συνέλευση εξουσιοδότησε ποτέ διοίκηση να παρανομεί χάριν της κερδοφορίας και με κίνδυνο να ανακληθεί η άδεια λειτουργίας της τράπεζας. Απάντηση δεν μου δόθηκε ποτέ γιατί κανείς τραπεζίτης δεν μπορεί να ομολογήσει ότι οι οδηγίες για τις εναρμονισμένες παρανομίες εκπορεύονται από το ιερατείο του καρτέλ».

Και καταλήγει ως εξής: «Η επιτυχία της 10ετούς προσπάθειας του ΕΙΧΕ και εμού προσωπικά να τεκμηριώσουμε και να αποδείξουμε την τραπεζική παρανομία με περισσότερες από 1.000 δικαστικές αποφάσεις κατά τραπεζών προέκυψε, όχι μόνο από την άριστη γνώση μας του τραπεζικού συστήματος από μέσα αλλά και από την εντυπωσιακή ευθυκρισία και την κορυφαία συναίσθηση καθήκοντος σχεδόν του συνόλου των Ελλήνων δικαστών. Ήρθε η ώρα, την ίδια αξιοπιστία και συναίσθηση ευθύνης να επιδείξουν και οι Εισαγγελικές Αρχές, κάτι για το οποίο, προσωπικά, δεν έχω καμία αμφιβολία. Για εκείνο που συνεχίζω να αμφιβάλω είναι ο διαχρονικός ρόλος προστάτη των τραπεζών που διαδραματίζει το Κράτος με όλες τις Κυβερνήσεις των τελευταίων 30 ετών. Πρόσφατα, η Κυβέρνηση έδωσε πιστώσεις Ευρώ 28 εκατομμυρίων στις τράπεζες οι οποίες είναι κυριολεκτικά βουτηγμένες στην παρανομία, που έχουν σωρεύσει κατασχετέα έσοδα από παράνομες δραστηριότητες τουλάχιστον Ευρώ 30 δις και πρόκειται να γεμίσουν με αγωγές τεράστιων αποζημιώσεων από κάθε θύμα τους, επιχειρηματία και καταναλωτή. Το τι θα μείνει μετά από αυτά είναι προφανέστατο. Ας πρόσεχαν και ας είχαν τον επιβαλλόμενο σεβασμό στο ρόλο αλλά και προς τον Ελληνικό. Τώρα είναι έκπτωτοι και κατηγορούμενοι με αποκλειστικά δική τους ευθύνη. Το θλιβερό για μας που είμαστε ενεργοί πολίτες έξω από κομματικούς σχηματισμούς, διαπλεκόμενα συμφέροντα και υπόγειες διαδρομές είναι ότι, οι δράσεις για να απαλλαγεί η Χώρα από την τραπεζική παρανομία έπρεπε να γίνουν από εμάς τους πολίτες ενώ αυτό αποτελεί υποχρέωση του Κράτους που, υποτίθεται, ότι οι εξουσίες που πηγάζουν από τον Λαό, υπάρχουν ΜΟΝΟ υπέρ αυτού και του Εθνους (όχι των υπόγειων συμφερόντων) και ασκούνται όπως ορίζει το Σύνταγμα. Το διαχρονικό σκάνδαλο των πολιτικών με τη διαπλοκή με τις τράπεζες είναι πολύ μεγαλύτερο από το άθροισμα όλων των σκανδάλων έχουν απασχολήσει την Ελληνική κοινή γνώμη κατά τα τελευταία πενήντα χρόνια».

Εξάλλου, με πρόσφατο εξώδικο του ΕΙΧΕ, προειδοποιήθηκαν τα τηλεοπτικά κανάλια, οι εφημερίδες-ραδιόφωνα και οι διαφημιστικές εταιρίες ότι, εάν από τις αρχές Νοεμβρίου και μετά εμφανίσουν διαφημιστικά μηνύματα τραπεζών για πιστωτικές κάρτες και εορτοδάνεια που εκτοκίζονται με τοκογλυφικά επιτόκια, θα μηνύεται η διαφημιζόμενη τράπεζα για τοκογλυφία μαζί με το μέσο και η διαφημιστική εταιρία για συνέργεια στη τοκογλυφία. Εχουν ήδη εντοπισθεί μόνο τρεις παραβάσεις που θα αντιμετωπισθούν πολύ σύντομα με την γνωστή επιμέλεια του ΕΙΧΕ. Το ανώτατο θεμιτό όριο επιτοκίου για οποιοδήποτε δανειακό τραπεζικό προϊόν είναι σήμερα 8,75%.

Για αναλυτική ενημέρωση κάθε ενδιαφερόμενου, το ΕΙΧΕ ετοιμάζει πλούσια σε πληροφόρηση ιστοσελίδα (http://www.eixe.org/) που αναμένεται να λειτουργήσει μετά τον Ιανουάριο 2009.

Τίτλος: Απ: Παρανομίες Τραπεζών….

Αποστολή από: Rose στις Φεβρουάριος 26, 2010, 18:23:36

http://www.rwf.gr/interviews_senaria-new.php?id=157&interview=1&interview_id=366

Ημερομηνία Προβολής: 2-1-2006

Τίτλος : ΕΛΛΑΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΥΠΕΡΧΡΕΩΜΕΝΩΝ 

Θέμα : ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

Συνεντεύξεις

Τάκης Χριστοδουλόπουλος

 (Πρόεδρος Ινστιτούτου Χρηματοπιστωτικών Ερευνών)

Η καριέρα μου στο τραπεζιτικό σύστημα άρχισε τον Απρίλιο του 1964 σε μία εποχή που οι τράπεζες δεν είχαν ηλεκτρονικούς υπολογιστές, όλα ήταν σε καρτέλες. Και θυμάμαι, χαρακτηριστικά, κάθε εξάμηνο παίρναμε τις καρτέλες ακόμα και στο σπίτι μας και κάναμε με το χέρι υπολογισμούς των τοκαρίθμων για να βγουν οι τόκοι. Τότε έμφαση υπήρχε στην τράπεζα από την παρουσία των αποταμιευτών. Δηλαδή κάθε ένας είχε ένα ταμιευτήριο, μικρά, μεσαία υπόλοιπα και μεγάλα. Και είχαμε πάρα πολύ κόσμο ο οποίος ερχόταν στις τράπεζες, στην δικιά μας, και εξαργύρωνε χαρτονομίσματα ξένα τα οποία ήταν το μεταναστευτικό, τα εμβάσματα, και επίσης επιταγές.

Χαρακτηριστικό, δε, της εποχής ήταν ότι επειδή πολλοί ήταν αναλφάβητοι, δεν μπορούσαν να υπογράψουν εμείς για να τους εξαργυρώσουμε τις επιταγές τους βάζαμε ένα ταμπόν μελάνης και παίρναμε το δακτυλικό αποτύπωμα επάνω στην επιταγή αντί υπογραφής. Τότε ήταν, την εποχή του 1960 και του 1970 συνεχίστηκε, και του 1980, ήταν εποχής ροπής προς αποταμίευση, υπήρχε και μία εκπαίδευση του κόσμου και όλοι είχαν ένα ποσό στην άκρη για να καλύψουν κάποιο ενδεχόμενο απρόοπτο και να έχουν και ένα πρόσθετο εισόδημα, διότι το ταμιευτήριο έδινε επιτόκια της τάξεως του 10% που ήταν σημαντικά.

Και βέβαια υπήρχε μία γενική απαγόρευση από την Νομισματική Επιτροπή για χορηγήσεις για καταναλωτικούς σκοπούς. Δάνεια έπαιρναν αποκλειστικά και μόνο το εμπόριο, η βιομηχανία και η βιοτεχνία. Οι καταναλωτές, θυμάμαι την περίπτωση ενός οδοντίατρου ο οποίος είχε σπουδάσει και ήθελε να πάρει μηχανήματα να ξεκινήσει το ιατρείο του και απαγορευόταν από τις διατάξεις περί χρηματοδοτήσεων να χρηματοδοτηθεί αυτός ο γιατρός.

Γενικώς, πάντως, έχει αλλάξει πάρα πολύ το σύστημα των τραπεζών. Πότε άρχισε πια η καταναλωτική πίστη να διογκώνεται και να γίνεται σταδιακά το βασικό έσοδο για τις τράπεζες;

Στην δεκαετία του 1990 απελευθερώθηκε η χρηματοδότηση της καταναλωτικής πίστης και όλοι διαπίστωσαν ότι είναι πάρα πολύ εύκολο να μπορεί να πάρει κανείς ένα δάνειο προσωπικό ή να έχει μία κάρτα κλπ, οπότε απρόοπτο που μπορεί να είχε κανείς, καλυπτόταν από αυτό. Ταυτόχρονα, το επίπεδο του εισοδήματος ανέβαινε σημαντικά. Την δεκαετία του 1960 η αποταμίευση που βλέπαμε ήταν με πάρα πολύ χαμηλά μέσα εισοδήματα. Έτσι, λοιπόν, άρχισε και βοήθησε και η διαφήμιση σε αυτό, ο κόσμος να σκέφτεται να είναι πιο κοντά στην νοοτροπία του καταναλωτή και άρχισε να χρησιμοποιεί αυτά τα προϊόντα των τραπεζών καταναλωτικής πίστης, προσωπικά δάνεια, καταναλωτικά δάνεια, δάνεια για αυτοκίνητα και πιστωτικές κάρτες.

Αν και βέβαια θα πρέπει όλοι να θυμόμαστε ότι η πιστωτική κάρτα δεν είναι εργαλείο άντλησης πιστώσεων, δηλαδή μία μορφή δανείου, είναι ένα εργαλείο πληρωμών. Αλλά έτσι που έχει εφαρμοστεί έχει γίνει και αυτό πηγή άντλησης τραπεζικού χρήματος. Έτσι, σήμερα ταυτόχρονα τα επιτόκια έχουν πέσει πάρα πολύ. Δηλαδή είναι σχεδόν ανύπαρκτη η απόδοση μίας τραπεζικής κατάθεσης, αν λάβει δε κανείς υπόψη και τον πληθωρισμό, είναι αρνητική η απόδοση, οπότε κανείς χάνει χρήματα. Και για αυτό έφυγαν οι αποταμιεύσεις από το τραπεζικό σύστημα. Και έτσι πλέον έχει εξαφανιστεί αυτή η συνείδηση της αποταμίευσης που είχε διαμορφωθεί τις δεκαετίες 60, 70 κλπ.

Ταυτόχρονα, οι Έλληνες ανακάλυψαν και ένα άλλο θεσμό, το χρηματιστήριο. Και εκεί, ιδίως την περίοδο 1999-2000, έφυγαν πάρα πολλές αποταμιεύσεις και πήγαν στο χρηματιστήριο. Εδώ, δε, θα πρέπει να πούμε ότι οι τραπεζοϋπάλληλοι παρόλο που ήταν αναρμόδιοι και μη εξουσιοδοτημένοι να προωθούν τέτοια προϊόντα όπως ήταν τα αμοιβαία κεφάλαια της τράπεζάς τους, έκαναν προσηλυτισμό στους καταθέτες και ξεσήκωναν κόσμο να πάρει τις καταθέσεις και να τις τοποθετήσει στα αμοιβαία κεφάλαια των οποίων η τύχη ήταν γνωστή εκ των υστέρων. Θα πρέπει, δε, να αποκαλύψουμε κάτι το οποίο δεν ήταν γνωστό, ότι οι τράπεζες έδιναν προμήθειες στους τραπεζοϋπαλλήλους όλους, πιθανολογώ και στους κλητήρες και στις καθαρίστριες, από την προμήθεια για τα αμοιβαία κεφάλαια τα οποία πωλούσαν οι τραπεζοϋπάλληλοι όλοι μαζί. 

Θέλω να μου πείτε πώς από insider  σε τράπεζες γίνατε πολέμιος βασικός της τράπεζας με το βιβλίο σας αυτό;

Εγώ είχα την τύχη να κάνω μία πολύ γρήγορη καριέρα μέσα στις ελληνικές και ξένες τράπεζες. Ήμουν από τους ανήσυχους, τα ανήσυχα στελέχη. Έτσι, σε μικρή ηλικία είχα καλύψει πολλές  περιοχές της τραπεζικής εργασίας όπως εργασίες εξωτερικού, ναυτιλιακές χρηματοδοτήσεις, εμπόριο, βιομηχανία και όλα αυτά. Και σε ηλικία 34 ετών μου ανατέθηκε η διεύθυνση μίας καινούριας τράπεζας που είχε γίνει τότε με διακρατική συμφωνία με αραβικά συμφέροντα και με κρατική συμμετοχή. Και η τράπεζα αυτή ξεκίνησε, ήταν το 1980, και εγώ είχα αναλάβει τον τομέα των δανείων.

Και τότε διαπίστωσα ότι ήμουν μέσα σε ναρκοπέδιο πολιτικών, οι οποίοι πίεζαν κατάφορα για να εγκρίνω δάνεια στους πολιτικούς τους φίλους με πολιτικά κριτήρια. Κάτι το οποίο βέβαια δεν υπήρχε περίπτωση να γίνει και για λόγους συνειδήσεως και για λόγους εκπαιδεύσεως από Αμερικανούς, και η δουλειά μου είναι και η πείρα μου να ξέρω πού θα δώσω δάνειο, πώς θα πάρω τα λεφτά πίσω και τι προβλήματα έχει ή ενδέχεται να αποκτήσει μία επιχείρηση. Έτσι, λοιπόν, κάποια στιγμή αηδιασμένος παραιτήθηκα και έφυγα και βρέθηκα εκτός τραπεζικού συστήματος και ήμουν οικονομικός διευθυντής σε διάφορες ιδιωτικές εταιρείες.

Και κάποια στιγμή, όταν προέκυψε η γνωστή απόφαση του Αρείου Πάγου για τα πανωτόκια, το 1988, τότε με την παρότρυνση και φορέων που εκπροσωπούν μεγάλο αριθμό επιχειρηματιών, ξεκίνησα αυτή την προσπάθεια να καταγράψουμε όλη την παρανομία του τραπεζικού συστήματος, κάτι το οποίο το ήξερα από μέσα και για εμένα ήταν πάρα πολύ εύκολο.

Τι στοιχεία βρήκατε από την έρευνά σας; Τα στοιχεία αυτά τα έχετε συμπεριλάβει σε αυτό το βιβλίο;

Ναι, εκείνη την εποχή, το 1999, ήταν για εμένα πάρα πολύ εύκολο να συγκεντρώσω όλες τις γνώσεις που είχα για τις παράδοξες και παράνομες μεθοδεύσεις των τραπεζών και μάλιστα τα ονόμασα αυτά με έναν όρο ο οποίος έχει  καθιερωθεί, τα τοκοτεχνάσματα, δηλαδή αδιαφανείς μεθοδεύσεις οι οποίες προσαυξάνουν τον τόκο που χρεώνεται ο δανειολήπτης και έτσι η τράπεζα έχει παράνομα ωφελήματα.

Στο βιβλίο, λοιπόν, που έγραψα «Οι τράπεζες στο μικροσκόπιο», άρχισα να κάνω σημαντικές αποκαλύψεις, όπως ήταν το επονομαζόμενο χρυσοφόρο τοκοτέχνασμα των τραπεζών με το διπλό ημερολογιακό έτος. Απεκάλυψα, λοιπόν, κάτι το οποίο το ήξερα από το 1964, ότι οι τράπεζες στον υπολογισμό των τόκων ο οποίος γίνεται με ένα τύπο, τόκος ίσον κεφάλαιο, επιτόκιο, χρόνος δια 365, χρησιμοποιούσαν πάγια παρανομαστή 365 ημερών στην περίπτωση των καταθέσεων, τον τόκο των καταθετών που είναι το σωστό, αλλά στον τύπο του τόκου για τα δάνεια έβαζαν 360, το οποίο είναι μικρότερο από το 365 και όταν ο παρανομαστής είναι μικρότερος το  κλάσμα γίνεται μεγαλύτερο. Όταν, λοιπόν, ο τόκος με 365 μέρες έπρεπε νόμιμα και σωστά να είναι 100 δραχμές, με αυτή την αδιαφανή μεθόδευση ο τόκος γινόταν 101,4 δραχμές. Αυτό, για να πάρετε μία ιδέα για το τι τάξη μεγέθους απάτη είναι, για μία μεσαίου μεγέθους τράπεζα πριν από τέσσερα, πέντε χρόνια που είχαμε υπολογίσει απέδιδε κάθε χρόνο 3,5 δις δραχμές. Για ένα χρόνο για μία τράπεζα.

Κάναμε τον υπολογισμό για μία 20ετία που ισχύει η παραγραφή για τον αδικαιολόγητο πλουτισμό και προέκυψε ότι με εξάμηνους ανατοκισμούς, η παράνομη ωφέλεια των τραπεζών από αυτό το συγκεκριμένο τοκοτέχνασμα είναι της τάξεως των 7 τρισεκατομμυρίων δραχμών. Και υπάρχουν πολλά τέτοια. Και μάλιστα το συγκεκριμένο τοκοτέχνασμα, το οποίο αποκάλυψα εγώ το 1999, σήμερα έχει επιβεβαιωθεί ο δόλος και ο παράνομος χαρακτήρας του με απόφαση του Αρείου Πάγου. Τα δε δικαστήρια πλέον ξέρουν πολύ καλά και χρησιμοποιούν αυτή την απόφαση και έχουν πολλά προβλήματα οι τράπεζες όταν βρίσκονται στα δικαστήρια για αναγκαστικές εκτελέσεις, διότι πλέον αποκαλύπτεται η παρανομία αυτή.

Να μιλήσουμε τώρα λίγο για τον ρόλο των δικαστηρίων σε σχέση με τις παρανομίες των τραπεζών.

Όταν το 1999 βγήκε το βιβλίο «Οι τράπεζες στο μικροσκόπιο» που ήταν η πλήρης καταγραφή των παρανομιών των τραπεζών, προκαλέσαμε μία σύσκεψη στην Ένωση Ελληνικών Τραπεζών, όπου παραβρέθηκαν εκπρόσωποι 10 μεγάλων τραπεζών και η διοίκηση της Ένωσης Ελληνικών Τραπεζών, όπου επί ένα τρίωρο ανέλυσα στους τραπεζικούς την φύση και τον χαρακτήρα και την μεθόδευση από κάθε ένα από αυτά τα τοκοτεχνάσματα, όπως το έτος των 360 ημερών και όλα τα άλλα.

Μετά από παρουσίαση τριών ωρών εισπράξαμε εγώ και οι εκπρόσωποι των φορέων που εκπροσωπούν δανειολήπτες, ένα κατηγορηματικό όχι, ό,τι λέτε δεν είναι σωστό, σωστό είναι ό,τι κάνουν οι τράπεζες. Ήταν μία δογματική τοποθέτηση, η οποία ξέραμε εμείς ότι ήταν υποκριτική. Αλλά μας υποχρέωσε πλέον να απευθυνθούμε στα δικαστήρια όπου μέχρι τότε η πλευρά των δανειοληπτών δεν είχε καμία ελπίδα να κερδίσει κάποια δίκη απέναντι στις τράπεζες, οι τράπεζες κυριολεκτικά κάνανε περίπατο στα δικαστήρια και προχωρούσαν σε πλειστηριασμούς. Και ο λόγος ήταν ότι οι δικηγόροι δεν είχαν τις ειδικές τραπεζοοικονομικές γνώσεις και την εμπειρία, βέβαια, να αποκαλύψουν αυτά τα τοκοτεχνάσματα, τα οποία ήταν και είναι έντεχνα κρυμμένα πίσω και μέσα στους αριθμούς. Οπότε, λοιπόν, δεν είχαν κάτι να πουν στο δικαστήριο σαν αντίρρηση για την εκτέλεση που προχωρούσαν.

Έτσι, λοιπόν, αρχίσαμε εμείς οι τραπεζικοί, και εγώ και οι συνεργάτες μου, να συνεργαζόμαστε με δικηγόρους, πήραμε 500 πιλοτικές υποθέσεις και τις οδηγήσαμε στα δικαστήρια με δικόγραφα, τα οποία είχαν γραφεί καθ’ υπαγόρευση των τραπεζικών ως προς τα οικονομικά θέματα και πηγαίναμε μάρτυρες στα δικαστήρια. Οπότε είδαμε ξαφνικά τους δικαστές να καταλαβαίνουν τι έκαναν οι τράπεζες, να βλέπουν ότι στο ακροατήριο οι τράπεζες δεν είχαν κανένα επιχείρημα, ούτε έφερναν τραπεζικούς, τι να πει ο τραπεζικός διευθυντής; Ότι αυτά που έκαναν ήταν νόμιμα;

Τότε άρχισαν, λοιπόν, οι δικαστές καταιγισμό αποφάσεων εναντίον των τραπεζών σε σημείο πια που σήμερα ό,τι ξέραμε ότι είναι παράνομο έχει επιβεβαιωθεί με δικαστικές αποφάσεις πολλαπλά και πλέον έχει χαρτογραφηθεί και έχει τελειώσει η ανάδειξη αυτής της παρανομίας των τραπεζών. Βέβαια, οι τράπεζες συνεχίζουν ανένδοτες και εκεί πλέον εμείς έχουμε βάλει το θέμα πρώτον ότι η υποχρέωση του σεβασμού της νομιμότητας ισχύει για όλους και κανένας και οι τράπεζες δεν έχει δικαίωμα να λειτουργούν έξω και πέρα από τα όρια της νομιμότητας. Και από την άλλη πλευρά, ότι οι άδειες τις οποίες έχουν πάρει οι τράπεζες για να λειτουργούν από την Τράπεζα της Ελλάδος, έχουν δοθεί με όρους. Ένας από τους βασικούς όρους είναι η τήρηση της κείμενης νομοθεσίας, των διατάξεων και αποφάσεων για τα πιστωτικά ιδρύματα, δηλαδή η νόμιμη λειτουργία.

Όταν, λοιπόν, τώρα τα δικαστήρια έχουν επιβεβαιώσει ότι οι μεθοδεύσεις των τραπεζών και τα τοκοτεχνάσματα και τα πανωτόκια τα οποία είναι ευρύτερα γνωστά, ήταν μεθοδεύσεις με δόλο και παράνομες και απέφεραν στις τράπεζες και αποφέρουν ακόμα τεράστια ποσά πέρα από τα νόμιμα, πλέον δεν έχουμε τήρηση του βασικού όρου της αδειοδότησης. Και έτσι εμείς πλέον έχουμε αρχίσει και μιλάμε για την ανάγκη να αρχίσουν να γίνουν ανακλήσεις αδειών λειτουργίας τραπεζών.

Αυτό βέβαια είναι ένα θέμα της Κυβέρνησης, αλλά εμείς επειδή βλέπουμε ότι αυτό το θέμα είναι λίγο δύσκολο για οποιαδήποτε Κυβέρνηση, το έχουμε οδηγήσει στην Ευρωπαϊκή Ένωση, όπου εκεί είμαι σίγουρος ότι θα καταλάβουν πάρα πολύ καλά ότι κανένας Έλληνας τραπεζίτης δεν μπορεί να χρησιμοποιεί την άδεια, την οποία έχει πάρει να λειτουργεί ένα πιστωτικό ίδρυμα, για να κάνει παρανομίες.

Τι άλλα τοκοτεχνάσματα εντοπίσατε πέρα από το ημερολογιακό έτος, μπορείτε να μας δώσετε τίτλους;

Άλλο τοκοτέχνασμα με μεγάλη απόδοση είναι η υπόθεση των ετεροχρονισμένων τοκοφόρων ημερομηνιών, το οποίο είναι γνωστό στις τράπεζες σαν βαλέρ. Βαλέρ είναι η μέρα που αρχίζει η τοκοφορία μίας κατάθεσης και μίας ανάθεσης, σταματάει η τοκοφορία. Δηλαδή, όταν πάει κάποιος και κάνει μία κατάθεση στον λογαριασμό ταμιευτηρίου του, ή στο δάνειό του και είναι Παρασκευή, η τράπεζα λέει ότι Παρασκευή, Σάββατο, Κυριακή δεν θα πάρεις τόκο ή δεν θα σταματήσει η χρέωση τόκου για το δάνειό σου, αλλά θα αρχίσουμε από την επόμενη εργάσιμη που είναι η Δευτέρα. Αν, δε, κάνεις ανάληψης άλλες τράπεζες αρχίζουν τον τόκο αυθημερόν, άλλες από την προηγούμενη μέρα.

Άρα, λοιπόν, υπάρχει περίπτωση, αυτό βέβαια έχει κριθεί σαν καταχρηστικός όρος από ανώτατο δικαστήριο στην Ομοσπονδιακή Γερμανία γιατί είναι πάρα πολύ απλό, αν κάποιος πάει και πάρει από το δάνειό του, ξέρω εγώ, 10 εκατομμύρια δραχμές, να το πούμε έτσι, στις 10:00 το πρωί και τα επιστρέψει σε πέντε λεπτά, τα επιστρέψει δεν τα χρησιμοποιεί, βγει από την τράπεζα και ξαναγυρίσει και τα καταθέσει, θα πληρώσει τόκο, διότι η χορήγηση έχει τόκο αυθημερόν, η δε κατάθεση αρχίζει να τοκοφορεί από 3 μέρες, θα πληρώσει τόκο για 3 μέρες.

Στην συνέχεια διαπιστώσαμε ότι εκτός από την βαλέρ, η οποία υπολογίζουν ότι έχει δώσει στις τράπεζες τα τελευταία 20 χρόνια γύρω στα 4 τρισεκατομμύρια δραχμές συν 7 το τέχνασμα των 360 ημερών, έχουν φτάσει ήδη στα 11 τρις. Έχουμε πάρα πολλές άλλες μεθοδεύσεις, όπως μία, και είναι και αυτή δική μας αποκάλυψη, ότι στα δάνεια με απόφαση του κράτους επιβαρύνονται με μία εισφορά που λέγεται εισφορά του Ν128, σήμερα είναι 0,60 και είναι γνωστό γιατί μπαίνει και στις κάρτες και σε όλα. Και αυτός είναι ένας φόρος. Έτσι, λοιπόν, κάθε τρίμηνο, εξάμηνο, οι τράπεζες υπολογίζουν τον τόκο, ας πούμε 1 εκατομμύριο τόκος στο δάνειο, και λένε εισφορά άλλες 60.000 δραχμές, να το πούμε σε δραχμές.

Και στην συνέχεια υπήρχε και ένας άλλος φόρος ο οποίος σταμάτησε το 2000, και ήταν ο ΕΦΤΕ, ο Ειδικός Φόρος Τραπεζικών Εργασιών, αρχικά ήταν 8% επί των τόκων, μετά ήταν 4% και κατέληξε στο 3%, τώρα είναι 0%. Εκεί, λοιπόν, η τράπεζα υπολόγιζε τον ΕΦΤΕ, τον φόρο, όχι επί των τόκων, που ήταν το νόμιμο, αλλά και επί της εισφοράς, δηλαδή έβαζε φόρο στο φόρο τον οποίο βέβαια δεν απέδιδε. Και στην συνέχεια κεφαλαιοποιούνταν και οι τόκοι κάθε τρίμηνο, εξάμηνο, μαζί με τους δύο φόρους και άρχιζε να κάνει παράνομους ανατοκισμούς, εκτός από τους τόκους που έχει νόμιμο δικαίωμα, και για τους φόρους, δηλαδή έκανε ανατοκισμούς φόρων χωρίς νόμιμο δικαίωμα. Και το ίδιο κάνει και για διάφορα έξοδα τα οποία χρεώνουν, είναι γνωστά πια αυτά, έξοδα φακέλων, έξοδα φακέλου πιστοδότησης, έξοδα κίνησης και αυτά όλα ανατοκίζονται παράνομα, διότι οι τράπεζες έχουν δικαίωμα να ανατοκίζουν μόνο τόκους.

Τώρα πια το βασικό έσοδο των τραπεζών είναι οι κάρτες και τα καταναλωτικά δάνεια;

Ναι, είχαμε μία εξέλιξη, πολλές επιχειρήσεις που ήταν μεγάλοι δανειολήπτες για τις τράπεζες, άντλησαν κεφάλαια από το χρηματιστήριο και αποπλήρωσαν τα δάνεια, τα οποία μάλιστα και την εποχή εκείνη, αρχές της δεκαετίας του 1990 ήταν πάρα πολύ ακριβά, δηλαδή οι τόκοι ήταν 30%, 35%, οπότε κανείς είχε κίνητρο να απαλλαγεί από αυτά τα δάνεια. Και στην συνέχεια, πολλές επιχειρήσεις έχουν κλείσει και έτσι η ζήτηση χρήματος από μεγάλες επιχειρήσεις έχει πέσει πάρα πολύ. Οι μικρομεσαίοι είναι σε κατάσταση μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας.

Έτσι, λοιπόν, η καταναλωτική πίστη έχει αναδειχθεί σαν το κυρίαρχο πεδίο για να δραστηριοποιούνται οι τράπεζες και εκεί έγινε το εξής καταπληκτικό. Όσο έπεφταν τα επιτόκια, το στεγαστικό κάποτε ήταν 25%. Τώρα είναι 4%. Σε αυτή την πορεία, λοιπόν, έπεφταν όλα τα επιτόκια, έπεφτε και το δικαιοπρακτικό ή εξωτραπεζικό, το οποίο είναι το ανώτατο θεμιτό όριο επιτοκίου για επιτοκισμούς στον ιδιωτικό τομέα, το οποίο σήμερα είναι 8%, όμως οι τράπεζες, όταν οι κάρτες έφτασαν εκεί στο 18% τις σταμάτησαν εκεί και δεν ακολούθησαν την πτωτική πορεία των άλλων επιτοκίων, κατέβαινε το επιτόκιο του στεγαστικού και η κάρτα ήταν κολλημένη στα 18%. Το ίδιο και τα δάνεια των αυτοκινήτων και της καταναλωτικής πίστης.

Αυτό, λοιπόν, αποτέλεσε και εξακολουθεί να αποτελεί το φιλέτο της αγοράς, διότι αυτή την στιγμή οι τράπεζες διαχειρίζονται χρήματα, τα οποία τα παίρνουν από την αγορά και τους αποταμιευτές με ένα μέσο κόστος 0,5% και το δίνουν με 15% στην κάρτα. Αν κάνει κανείς τους υπολογισμούς και σκεφτεί ότι το μικτό περιθώριο κέρδους των super markets είναι 8%, δηλαδή παίρνει εμπορεύματα 100 και τα πουλάει 108, η τράπεζα παίρνει χρήματα κόστους 0,5% και τα πουλάει 15%, το μικτό περιθώριο κέρδους της τράπεζας είναι 3.000%, 8% το super market και φωνάζουν ότι είναι και πολύ ακριβά, και η τράπεζα είναι 3.000%, άρα πρόκειται για ακραία τοκογλυφία και αισχροκέρδεια.

Σημειωτέον ότι υπάρχει και απόφαση του Αρείου Πάγου για αυτό. Το ανώτατο επιτόκιο που ισχύει για τον ιδιωτικό τομέα που είναι το 8% ισχύει και για τις τράπεζες έχει πει ο Άρειος Πάγος και αυτό ακολουθείται από τα δικαστήρια. Έτσι, λοιπόν, όταν πηγαίνουν στα δικαστήρια η οι τράπεζες να βγάλουν μία διαταγή πληρωμής ή να κάνουν ένα πλειστηριασμό, ένα σπίτι για να το πάρουν για χρέος 500 ευρώ που είναι περιπτώσεις που τις έχουμε ζήσει, τότε ο δικαστής κοιτάει το επιτόκιο και βλέπει 15% και κοιτάει το δικαιοπρακτικό και λέει 8% και λέει άκυρος ο πλειστηριασμός, δεν θα γίνει, απαγορεύω, διότι δεν είναι νόμιμη η απαίτηση, διότι οι τόκοι είναι πέραν του νομίμου. 

Να μπούμε τώρα στην σημερινή κατάσταση. Και να ξεκινήσουμε από τα πρόστιμα που έβαλε η Ένωση Καταναλωτών, τα οποία αφορούν την ποινή προεξόφλησης. Τι γίνεται; Οι κάρτες τηρούν αυτές τις δεσμεύσεις που τις έχει θέσει ο Άρειος Πάγο; Και τι όπλο έχει ένας καταναλωτής που έρχεται σε εσάς;

Παραδοσιακά, και εξαιρουμένης της περιόδου όπου στην Τράπεζα της Ελλάδος ήταν ο μακαρίτης καθηγητής Ζολώτας, ο οποίος πραγματικά έστησε την βιοτεχνία και την ελαφρά βιομηχανία στην Ελλάδα την δεκαετία του 1950, 1960 και 1970, με δύσκολες συνθήκες και με αριστουργηματικούς χειρισμούς, η εποπτεία στο τραπεζικό σύστημα είναι ανύπαρκτη. Έτσι, λοιπόν, οι τράπεζες έχουν αφεθεί κυριολεκτικά να λεηλατούν τους Έλληνες πολίτες και τις επιχειρήσεις, να έχουν αυτή όλη την παράνομη και υπέρμετρη κερδοφορία. Και να συμπεριφέρονται με ένα τρόπο, ο οποίος είναι μοναδικός παγκόσμια. Οι τράπεζες δεν συμπεριφέρονται έτσι, σέβονται τον πολίτη, σέβονται τον πελάτη, σέβονται την υποχρέωσή τους για ουσιαστική συμβολή στην οικονομική ανάπτυξη.

Έλεγε ο καθηγητής Ζολώτας και αυτά τα πράγματα έχουν σημαδέψει δεκαετίες της τραπεζικής ζωής στην Ελλάδα, ότι οι τράπεζες θα πρέπει να ξεχνούν τις ευκαιρίες μεγιστοποίησης της κερδοφορίας τους και να φροντίσουν να ισχυροποιηθούν οι επιχειρήσεις και όταν υπάρχουν στην ελληνική αγορά ισχυρές ελληνικές επιχειρήσεις, τότε οι τράπεζες θα έχουν και μεγάλη κερδοφορία. Αυτό, όμως, δεν γίνεται. Δηλαδή, οι τράπεζες σπεύδουν και κάνουν πλειστηριασμούς, αφανίζουν επιχειρήσεις και εγγυητές, γιατί έχουν φροντίσει, και αυτό είναι μία άλλη παγκόσμια πρωτοτυπία και παράδοξο τραπεζικά φαινόμενο, ότι οι τράπεζες στην Ελλάδα και γενικώς σε όλο τον κόσμο, υπάρχουν για να προσφέρουν, να κάνουν μία δουλειά. Αυτή η δουλειά που είναι ο πρωταρχικός σκοπός των τραπεζών, είναι να αναλαμβάνουν πιστωτικούς κινδύνους. Να δίνουν δηλαδή σε κάποιον, μια επιχείρηση, ένα δάνειο, ένα στεγαστικό.

Στην Ελλάδα οι κύριοι αυτοί παραδοσιακά έχουν βρει μία πολύ «έξυπνη» λύση που στην ουσία μετακυλύουν τον πιστωτικό κίνδυνο, τον οποίο έπρεπε να αναλαμβάνουν αυτοί, στους ώμους τρίτων. Δηλαδή όταν πάει μία επιχείρηση να ζητήσει ένα δάνειο και είναι ανώνυμη εταιρεία και έχουν επιλέξει οι φορείς να περιορίσουν το όριο του κινδύνου του επιχειρηματικού, που φτάνει μέχρι το μετοχικό τους κεφάλαιο, οι τράπεζες, λένε, αν θέλεις να πάρεις δάνειο με την ανώνυμη εταιρεία θα πρέπει να υπογράψουν όλοι οι μέτοχοι ή οι κύριοι μέτοχοι. Και φροντίζουν, βέβαια, να υπογράψουν σαν εγγυητές αυτοί, οι οποίοι έχουν ακίνητη περιουσία.

Τίτλος: Απ: Παρανομίες Τραπεζών….

Αποστολή από: Rose στις Φεβρουάριος 26, 2010, 18:25:06

συνεχίζεται…

Έτσι, λοιπόν, το δάνειο αυτό δίνεται και δίνεται με συνθήκες και με  χρεώσεις και με τοκοτεχνάσματα, τα οποία δίνουν ρεκόρ τοκοφορίας, δίνεται σε συνθήκες μηδενικού πιστωτικού κινδύνου διότι αυτός έχει επιρριφθεί και μάλιστα αυτό γίνεται εκβιαστικά, στους ώμους των εγγυητών. Έτσι, λοιπόν, έχουμε φτάσει σε σημείο να δούμε απίστευτες ιστορίες. Και τώρα τελευταία έχει προκύψει μία νέα κατάσταση που προκύπτει και από νομολογία, ότι ένας που χρωστάει σε μία τράπεζα, είτε είναι εγγυητής είτε οφειλέτης, μπορεί χωρίς να το καταλάβει να χάσει χρήματα που υπάρχουν στο όνομά του σε οποιαδήποτε τράπεζα στην Ελλάδα και μπορεί να είναι και σε κοινό λογαριασμό με κάποιους άλλους.

Δηλαδή, είχαμε την περίπτωση πριν από λίγο καιρό, ένας ηλικιωμένος 80 ετών ο οποίος έπαιρνε μία σύνταξη 500 ευρώ και είχε οικονομίες μίας ζωής της τάξεως των 150.000 ευρώ, τα είχε καταθέσει σε μία γνωστή καλή τράπεζα, και έπαιρνε κάθε μήνα ένα ποσό τόκων και αυτό συμπλήρωνε την σύνταξή του, δηλαδή έπαιρνε άλλα 500 ευρώ, κάτι τέτοιο. Αυτή την δουλειά την έκανε επί 8 συναπτά χρόνια, και κάθε μήνα πήγαινε στην τράπεζα να υπογράψει την ανανέωση της προθεσμιακής κατάθεσης.

Όταν ξεκίνησε η κατάθεση, ο διευθυντής τον συμβούλεψε, επειδή είναι και προχωρημένης ηλικίας, να μην καταθέσει τα χρήματα, και σωστά τον συμβούλεψε, στο όνομά του μόνο αλλά να τα βάλει σε κοινό λογαριασμό με κάποιον άλλο. Και αυτός επέλεξε να τα βάλει με την κόρη του. Έτσι, λοιπόν, τα λεφτά ήταν σε κοινό λογαριασμό του ηλικιωμένου με την κόρη. Πριν από λίγους μήνες έκανε την μηναία ανανέωση και διαπίστωση ότι τα λεφτά έχουν κάνει φτερά. Και προέκυψε ότι η κόρη είχε εγγυηθεί το δάνειο της επιχείρησης του συζύγου της, το οποίο είχε οδηγηθεί σε εμπλοκή και έτσι, λοιπόν, η τράπεζα έψαξε, παρόλο ότι οι κόσμος νομίζει ότι υπάρχει το απόρρητο των καταθέσεων, οι τράπεζες έχουν την δυνατότητα μέσω του ηλεκτρονικού δικτύου που έχουν να εντοπίσουν μία κατάθεση στο όνομα του οποιουδήποτε. Και επειδή είχε εκτελεστό τίτλο της πήραν την κατάθεση.

Έτσι, λοιπόν, ο άνθρωπος βρέθηκε προ εκπλήξεως και δυστυχώς διαπιστώνουμε ότι τέτοιου είδους καταθέτες βρίσκονται σε κίνδυνο διότι μπορεί να πάθουν το ίδιο πράγμα. Για τους εγγυητές, να τελειώσουμε, ότι έχουμε δει και η πείρα μας από τα τελευταία πέντε χρόνια με τις επαφές με τους δανειολήπτες και τους πλειστηριασμούς, έχουμε δει ότι οι τράπεζες και τα στελέχη εκδηλώνουν ένα ιδιαίτερο ενδιαφέρον και δραστηριοποιούνται πάρα πολύ πρόθυμα για πλειστηριασμούς και άλλες ενέργειες αναγκαστικής εκτέλεσης εναντίον εγγυητών ή οφειλετών, οι οποίοι τυχαίνουν να έχουν ένα εξαιρετικό ακίνητο, περιουσιακό στοιχείο, ένα οικόπεδο σε ένα κεντρικό σημείο ή ένα κτίριο κοντά στην πλατεία, το οποίο έχει υπεραξία και το οποίο στην τραπεζική διάλεκτο λέγεται φιλέτο. Έτσι, λοιπόν, έχουμε δει ανθρώπους οι οποίοι είχαν την ατυχία να έχουν τέτοια ακίνητα, να έχουν δεχθεί επιδρομές από τραπεζικούς για πάρα πολύ ασήμαντες αφορμές.

Δεν ήθελα να πω περισσότερα, είναι κάτι το οποίο το έχω ψάξει και προσωπικά, και μπορώ να πω μονάχα ότι με πρόσκληση Επιμελητηρίου μίας πόλης έγινε από εμάς μία έρευνα, πώς ένας πολύ μεγάλος αριθμός εκλεκτών επιχειρηματιών της πόλης ξαφνικά κατέρρευσαν οι επιχειρήσεις τους. Και ήταν μία σπείρα  διευθυντών τραπεζών οι οποίοι είχαν εντοπίσει αυτούς τους επιχειρηματίες, οι οποίοι είχαν φιλέτα και στην συνέχεια μεθόδευσαν από κοινού τον δρόμο τους, την πορεία τους για την αναγκαστική εκτέλεση και βρέθηκε ένα δίκτυο «επενδυτών» ακόμα και του εξωτερικού, οι οποίοι είχαν την ευκαιρία να πάρουν αυτά τα εκλεκτά ακίνητα σε πάρα πολύ χαμηλές τιμές, προφανώς με το αζημίωτο των τραπεζικών.

Κλείνοντας το θέμα αυτό θα ήθελα να πω ότι είναι πλέον συχνό το φαινόμενο να έχουμε συμπεριφορές στελεχών τραπεζών, οι οποίες οδηγούνται σε ποινικά δικαστήρια και συχνά έχουμε καταδίκες και ποινές για παράνομες πράξεις από στελέχη. Να δώσουμε μερικά παραδείγματα για να καταλάβουμε ποιες είναι οι διαστάσεις αυτής της τοκογλυφίας που γίνεται. Να πάρουμε πρώτα την περίπτωση μιας πιστωτικής κάρτας που είχε κάποιος επί 7 χρόνια. Έκανε αγορές 50.000, 100.000 δραχμών τον μήνα για το σπίτι του, ήταν συνεπέστατος, χρεωνόταν τόκους και κάποια στιγμή παρουσιάστηκε ένα πρόβλημα και η τράπεζα έβγαλε διαταγή πληρωμής και μάλιστα προχώρησε να του πάρει και το σπίτι για ένα ποσό 2.600 ευρώ. Εμείς μπήκαμε στην μέση διότι στο Ινστιτούτο έχουμε και ομάδα δικηγόρων που έχει ειδικές γνώσεις στο θέμα της αντιμετώπισης των τραπεζών. Και εμείς οικονομολόγοι υπολογίσαμε πόσο ήταν τα πραγματικά και αποδεκτά οφειλόμενα στην τράπεζα.

Έτσι, λοιπόν, η τράπεζα που πήγαινε να πάρει το σπίτι για 2.600 ευρώ, πραγματικά δικαιούνταν να ζητήσει 66 ευρώ. Τα άλλα όλα ήταν τόκοι πέραν των νομίμων, παράνομοι ανατοκισμοί, χρεώσεις και όλα αυτά τα τοκοτεχνάσματα. Επίσης έχουμε εμπειρίες και έχουμε ζήσει πλειστηριασμούς οι οποίοι γίνονται για απίστευτα χαμηλά ποσά. Θα σας δώσω ένα άλλο παράδειγμα. Κάποιος είχε πάρει ένα προσωπικό δάνειο 3.000 ευρώ από μία ξένη τράπεζα και πλήρωνε κανονικά, κάποια στιγμή δεν πλήρωσε μία, δύο δόσεις και η τράπεζα έβγαλε διαταγή πληρωμής για 2.500 ευρώ.

Συνεννοήθηκε μαζί μας, εμείς του λέμε αν έχεις και άλλα λεφτά μην κάνεις τα έξοδα κλπ, να μην πάμε στα δικαστήρια, πήγαινε ξόφλησέ το κλπ. Πραγματικά αυτός είχε κάποια λεφτά και μπόρεσε και πήγε στην τράπεζα, δεν έκανε ανακοπή που γλίτωσε τα δικαστικά έξοδα, και πλήρωσε 2.000 ευρώ από τα 2.500 που χρωστούσε και τους είπε ότι τα υπόλοιπα 500 θα τα δώσει σε λίγες βδομάδες. Η τράπεζα πήρε τα 2.000 ευρώ και σε δύο μέρες ξεκίνησε πλειστηριασμό για το σπίτι του, που μόνο το πρόγραμμα πλειστηριασμού κοστίζει πάνω από 1.000 ευρώ. Έτσι, λοιπόν, ο άνθρωπος αυτός κατάλαβε ότι οι τράπεζες δεν είναι τόσο φιλικές όσο είναι στην αρχή που πρόκειται να σε κάνουν πελάτη.

Και επίσης υπάρχει μία τεράστια κατάσταση για τα αυτοκίνητα. Έχουμε διαπιστώσει ότι περίπου 1 εκατομμύριο αυτοκίνητα τα οποία έχουν αγοραστεί με δόσεις τα τελευταία 7 χρόνια, έχουν πληρωθεί με τοκογλυφικούς τόκους. Θα σας δώσω ένα παράδειγμα. Πήρε κάποιος το 1999 ένα αυτοκίνητο, έκανε 3 εκατομμύρια δραχμές, έδωσε 200.000 δικά του, πιστώθηκε με 2.800.000 και οι τόκοι τότε ήταν 17,5%, υπολογίστηκε η μηνιαία δόση για να πληρώσει επί 60 συνεχείς μήνες, ήταν το ποσό τότε 80.000, τα πλήρωσε και όταν εμείς είδαμε την υπόθεση αυτή διαπιστώσαμε ότι για τα 2.800.000 που ήταν το πιστωθέν τίμημα, πλήρωσε 1.700.000 τόκους και υπολογίσαμε ότι τα πέραν των νομίμων ήταν 750.000 δραχμές, δηλαδή στους τόκους 1.700.000 οι 750.000 ήταν παράνομες. Και αυτό γινόταν διότι τα επιτόκια έπεφταν όλη αυτή την περίοδο και η τράπεζα εξακολουθούσε και εισέπραττε τόκο με επιτόκιο 17,5%. Και πρόκειται για δανεισμό από ιδιώτη έμπορο. Άρα έχουμε καθαρή τοκογλυφία και υπήρχε και η τράπεζα. Έτσι, λοιπόν, έπρεπε η τράπεζα να του κατεβάζει την δόση όταν έπεφταν τα επιτόκια. Η τράπεζα δεν το έκανε και έτσι πάρα πολύς κόσμος έχει πληρώσει τέτοια λεφτά.

Υπάρχουν άνθρωποι που είναι εγκλωβισμένοι των τραπεζών;

Εμείς μιλάμε με πάρα πολύ κόσμο και έχουμε μία πάρα πολύ καλή, καθαρή και πραγματική εικόνα της κατάστασης. Η υπόθεση έχει ως εξής. Οι τράπεζες προβάλλουν τα δάνεια και την χρήση των πιστωτικών καρτών σαν την λύση για να πραγματοποιήσει κανείς κάθε όνειρό του. Πιο πάνω από το γραφείο μας υπάρχουν τα κεντρικά μίας τράπεζας. Έχει καλύψει όλη την πρόσοψη του κτιρίου με μία πινακίδα η οποία λέει το εξής προκλητικό και αυτή την διαφήμιση θα την προσβάλλουμε σαν παραπλανητική, λέει «Τα όνειρα δεν έχουν πιστωτικό όριο».

Το πιστωτικό όριο είναι ένα εργαλείο ελέγχου και πειθαρχίας καθενός και του οικογενειακού του προϋπολογισμού για να μην περάσει τις δυνατότητές του. Αυτοί προκαλούν τον καταναλωτή να ξεπεράσει τους περιορισμούς που είναι το πιστωτικό όριο και να ακολουθήσει τα αιτήματα των ονείρων του. Αυτό, λοιπόν, είναι σειρήνες οι οποίες βέβαια παγιδεύουν πολύ κόσμο. Υπάρχει κόσμος ο οποίος ξαφνικά χάνει την δουλειά του. Πολύ εύκολα σήμερα χάνεις την δουλειά σου, κλείνει η εταιρεία που δουλεύεις κλπ. Αυτοί πολύ δύσκολα δέχονται την ιδέα ότι πρέπει να κατέβει το βιοτικό τους επίπεδο και το επίπεδο της κατανάλωσης. Έτσι, λοιπόν, αναπληρώνουν το κενό μέχρι να βρουν δουλειά με δανεισμό τραπεζικό.

Υπάρχουν άλλα άτομα τα οποία έχουν ξαφνικές ανάγκες, προβλήματα υγείας, προβλήματα σπουδών και τα συμπληρώνουν πάλι με δάνεια και κάρτες. Σε όλες τις περιπτώσεις το κοινό φαινόμενο είναι ότι όλοι αυτοί θα βρουν τράπεζες, οι οποίες πάρα πολύ εύκολα θα τους δώσουν αυτά τα δάνεια. Εγώ θα προσέθετα, εύκολα τα δίνουν οι τράπεζες, επιπόλαια και επικίνδυνα. Διότι έχουμε φτάσει σε σημείο να έχουμε πια όχι ενδείξεις αλλά αποδείξεις ότι οι τράπεζες συνειδητά δίνουν δάνειο σε ανθρώπους που γνωρίζουν οι ίδιοι οι τραπεζικοί, σαν ειδικοί, ότι δεν θα μπορέσουν να ανταποκριθούν, για να προχωρήσουν να τους πάρουν ένα ακίνητο.

Και βέβαια η τράπεζα έχει να κερδίσει πολύ περισσότερα όταν πάρει ένα ακίνητο σε πλειστηριασμό σε μία εξευτελιστική τιμή και βγει μετά και το πουλήσει. Και τώρα τελευταία έχουν αρχίσει και δραστηριοποιούνται στον χώρο αυτό των κατασχέσεων των ακινήτων και θυγατρικές εταιρείες ακινήτων των τραπεζών. Και βλέπουμε ότι έρχεται στον πλειστηριασμό όχι η ίδια η τράπεζα, αλλά έρχεται η κτηματική εταιρεία η οποία έχει στόχο έχει, καταστατικό, την εκμετάλλευση ακινήτων. Οπότε βλέπουμε πλέον ότι οι πλειστηριασμοί εξυπηρετούν την ανάπτυξη των κτιριακών εταιρειών.

Αυτοκτονίες έχουμε από εγκλωβισμένους σε τράπεζες;

Ο αριθμός των ανθρώπων οι οποίοι έχουν δανειστεί από προϊόντα καταναλωτικής πίστης και ήταν αντικειμενικά γνωστό και στους ίδιους και στους τραπεζίτες ότι δεν θα μπορέσουν να το εξυπηρετήσουν, είναι απίστευτα υψηλός. Εδώ πέρα η ευθύνη βαρύνει τους τραπεζίτες. Και εγώ θα σας πω ότι έχω δει και περίπτωση μεγάλης τραπέζης να δώσει πιστωτική κάρτα από την οποία τραβήχτηκαν 1000 ευρώ από μία κοπέλα 22 ετών, η οποία δεν έχει δουλειά και τέλος πάντων  αυτό δεν είναι πρόβλημα, δεν έχει ακίνητη περιουσία και τέλος πάντων  αυτό δεν είναι πρόβλημα, αλλά η κοπέλα αυτή έχει μεγαλώσει σε ίδρυμα για καθυστερημένα παιδιά. Είναι πνευματικά καθυστερημένο άτομο. Και δώσανε κάρτα. Γιατί;

Διότι οι τράπεζες ασκούν μεγάλη πίεση στα διευθυντικά στελέχη και τους βάζουν ποσοτικούς στόχους. Οπότε ο άλλος δεν βρήκε υγιείς πελάτες και άρχισε να δίνει και στους πνευματικά καθυστερημένους. Έτσι, λοιπόν, δικαιολογείται αυτό που λέμε εμείς ότι οι τράπεζες δίνουν αυτά τα προϊόντα με ένα τρόπο επιπόλαιο, ανεύθυνο και επικίνδυνο.

Εμείς γνωρίζουμε μία αυτοκτονία ενός οικογενειάρχη 38 ετών, ο οποίος είχε εποχιακή απασχόληση τον χειμώνα και το καλοκαίρι, είχε και παιδί, ζούσε με κάρτες και δάνεια. Και το πρόβλημα παρουσιάστηκε όταν τον επόμενο χειμώνα δεν προσλήφθηκε από μία δημοτική επιχείρηση στην οποία δούλευε εποχιακά και τότε οδηγήθηκε στην αυτοκτονία.

Εκείνο το οποίο, όμως, βλέπουμε σε μεγάλη έκταση είναι ότι τα προβλήματα της υπερχρέωσης με τα προϊόντα της καταναλωτικής πίστης έχουν δύο παράγωγες παρενέργειες πάρα πολύ σημαντικές. Πρώτον, ότι δημιουργούν τριβές και ρήξη της συνοχής μέσα στην οικογένεια. Και δεύτερον, ότι παρατεταμένη ζωή με συνθήκες υπερχρέωσης αποδεδειγμένα οδηγεί σε σοβαρά προβλήματα υγείας. Άρα, λοιπόν, το κόστος της υπερχρέωσης και της εξυπηρέτησης των ονείρων καθενός με τέτοια προϊόντα είναι πάρα πολύ μεγάλα.

Υπάρχει, όμως, και μία «καλή» πλευρά σε όλη αυτή την ιστορία, όταν οι τράπεζες είχαν την απερισκεψία να μην λειτουργούν νόμιμα και να κάνουν όλες αυτές τις παράνομες χρεώσεις οι οποίες έχουν επιβεβαιωθεί με δικαστικές αποφάσεις και στην ουσία πρόκειται περί τοκογλυφίας που είναι κακούργημα, όταν, λοιπόν, σε κάθε μία κάρτα έχουμε ένα κακούργημα έχουμε και δικαίωμα διεκδίκησης αποζημιώσεων από το θύμα. Έτσι, λοιπόν, με τις δικαστικές αποφάσεις αυτές έχει ουσιαστικά ανοίξει ο δρόμος για την διεκδίκηση τεράστιων αποζημιώσεων από τις τράπεζες, από όλους αυτούς οι οποίοι είχαν μία κάρτα και τους χρεώνανε παράνομους τόκους, πήραν ένα αυτοκίνητο και πλήρωσαν παράνομους τόκους. Οι επιχειρηματίες, οι οποίοι είχαν επιχειρήσεις, οι οποίοι τους πήραν το εργοστάσιο προκειμένου η τράπεζα να εισπράξει την τοκογλυφική παράνομη απαίτηση. Έτσι, λοιπόν, εγώ προσωπικά που έχω μία διαδρομή που ξεπερνάει τα 40 χρόνια εντός και εκτός τραπεζών, μπορώ να πω μετά λόγου γνώσεως ότι οι τράπεζες κυριολεκτικά έχουν αυτοκτονήσει απλούστατα δεν θέλουν να το δουν ακόμα.

Αν αρχίσει ο καταιγισμός, και αυτό είναι μία είδηση που μπορούμε να δώσουμε, ότι από την 1/1/2006, επειδή πλέον έχει τελειώσει όλη η πορεία στα δικαστήρια για να επιβεβαιωθεί η παρανομία των τραπεζών, πλέον εμείς ανοικτά και απροκάλυπτα κάθε ενέργεια αναγκαστικής εκτέλεσης από τράπεζα, δηλαδή να πάει να κάνει πλειστηριασμό ή οτιδήποτε άλλο, διαταγές πληρωμής, για την είσπραξη αυτών των τοκογλυφικών απαιτήσεων, θα απαντάμε με αγωγές και με μηνύσεις και με αναφορές στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Αυτή η κατάσταση δεν μπορεί να συνεχιστεί. Αν δεν μπορεί η Πολιτεία να το λύσει, θα το λύσει η Ευρωπαϊκή Ένωση και εμείς οι πολίτες οι οποίοι θα αντιδράσουμε πολύ δυναμικά, γιατί δεν είναι δυνατόν να θέσει κανένας σαν αίτημα και διεκδίκηση την τήρηση της νομιμότητας. Αυτό είναι αυτονόητη υποχρέωση των πάντων.

Έτσι, λοιπόν, θα απαντήσουμε και θα απαντάμε μονίμως με αγωγές. Επίσης θα καλέσουμε όλους όσους έχουν χάσει ακίνητα στο παρελθόν από πλειστηριασμούς, ξενοδοχείων, επιχειρήσεων, σπιτιών κλπ, προκειμένου οι τράπεζες να εισπράξουν τις τοκογλυφικές απαιτήσεις, να έρθουν, να οργανώσουμε, εμείς έχουμε όλη την νομική και τραπεζική τεχνογνωσία, να οργανώσουμε αγωγές να διεκδικήσουν πίσω θετικές ζημίες, ηθικές βλάβες και μιλάμε για πάρα πολύ μεγάλα ποσά. Έτσι, λοιπόν, κάποια στιγμή θα φτάσει στις τράπεζες ο λογαριασμός από τον ελληνικό λαό. Αυτή η συμπεριφορά, η απίστευτων διαστάσεων παρανομία δεν μπορεί να μείνει αναπάντητη. Είναι θέμα θείας δίκης και υπάρχει και στην Ελλάδα θεία δίκη. Και δεν μπορεί τόσοι λίγοι να κοροϊδεύουν τόσους πολλούς, για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα.

Να μιλήσουμε τώρα για το ακριβό χρήμα και για την κάρτα. Γιατί είναι τόσο ακριβό το χρήμα στην Ελλάδα;

Πολύς κόσμος απορεί γιατί η ίδια τράπεζα δίνει ένα στεγαστικό δάνειο με 4%-5% και δίνει την κάρτα με 16%. Λοιπόν, επάνω σε αυτό είχε γίνει χαρακτηριστικά μία σύγκρουση που είχαμε όταν ο μακαρίτης διοικητής της Εθνικής Τράπεζας Καρατζάς και εγώ ως εκπρόσωπος των καταναλωτών είχαμε κληθεί στην Διαρκή Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων της Βουλής, πριν από 3 χρόνια περίπου, με πρακτικά, οπότε καταθέταμε ενώπιον της Επιτροπής. Και τότε, θυμάμαι, ρωτήθηκε ο μακαρίτης διοικητής, γιατί δίνει 2% στους καταθέτες τόκο και παίρνει 18% από τις κάρτες. Και είχε απαντήσει τότε ότι λειτουργούμε σε ένα καθεστώς ελεύθερης οικονομίας της αγοράς και εκεί διαμορφώνεται η τιμή. Εξάλλου, λέει, αυτά τα προϊόντα επειδή δεν έχουν εμπράγματες διασφαλίσεις όπως η κάρτα και το δάνειο, έχουν υψηλές επισφάλειες.

Και βέβαια, πήρε την απάντηση από εμάς, η οποία είναι και γραμμένη στα πρακτικά, ότι μένουμε κατάπληκτοι να ακούμε τον διοικητή της Εθνικής Τράπεζας να αυτοαναιρείται. Και εννοούσαμε το εξής, ότι ναι μεν δεχόμαστε ότι λειτουργούμε σε καθεστώς οικονομίας ελεύθερης αγοράς, αλλά αυτό σημαίνει ότι οι επιχειρήσεις απολαμβάνουν τα κέρδη, αναλαμβάνουν και τους κινδύνους και τα κόστη. Εδώ, λέω, ακούσαμε τον διοικητή της Εθνικής να ομολογεί ότι λειτουργεί σε ένα καθεστώς πολύ ιδιότροπης αγοράς, όπου τα κόστη και οι κίνδυνοι μετακυλούνται στους άλλους, στο κοινωνικό σύνολο. Και έτσι, λοιπόν, μπαίνει ένα ποσοστό 4, 5 μονάδων επιτοκίου μέσα στο ποσοστό του επιτοκίου και το οποίο πληρώνουν τελικά οι συνεπείς δανειολήπτες. Και τον κίνδυνο δεν τον αναλαμβάνουν οι τράπεζες, τον μετακυλύουν στο κοινωνικό σύνολο.

Εκεί βρίσκεται η υποκρισία. Και κάποια στιγμή αν υπήρχε μία τράπεζα η οποία θα κάλυπτε τα λειτουργικά της και πραγματικά έξοδα, η κάρτα θα έπρεπε να είχε 6% και 4% και 3% να είναι τα στεγαστικά δάνεια. Αυτή είναι η πραγματική τιμή και το υπόλοιπο, οι δέκα μονάδες, δηλαδή, είναι το υπερκέρδος και το φιλέτο το οποίο διεκδικούν οι τράπεζες. Θα ήθελα, δε, να προσθέσω ότι το μέσο επίπεδο των επιτοκίων καταναλωτικής πίστης στην ευρωζώνη και στην Ελλάδα έχει αδικαιολόγητη διαφορά, η οποία ξεπερνάει τις 3 εκατοστιαίες μονάδες, και 3,5. Έτσι, λοιπόν, αδικαιολόγητα το ευρώ και τα προϊόντα καταναλωτικής πίστης είναι πολύ πιο υψηλά από ότι στην υπόλοιπη ευρωζώνη.

Πώς το εξηγείτε αυτό;

Είναι η υστερία των ελληνικών τραπεζών για λειτουργία σε συνθήκες που θυμίζουν τριτοκοσμικές χώρες και με διαθέσεις λεηλασίας ενός λαού, ο οποίος δεν έχει κάνει τίποτα για να έχει τέτοια μεταχείριση. Έχω πει σε τραπεζίτη, σε στιγμή αγανάκτησης ότι γερμανικές τράπεζες αν ήσαστε στην Ελλάδα τον καιρό της γερμανικής κατοχής θα φερόσαστε πιο καλά. Αυτό τα λέει όλα.

Παρατηρούμε το φαινόμενο, ειδικά τα τελευταία χρόνια, να πηγαίνεις να γραφείς σε ένα γυμναστήριο και να σου δίνουν κάρτα. Να πηγαίνεις να αγοράσεις κάτι και να σου δίνουν κάρτα. Μπορείτε να περιγράψετε αυτή την παράνοια που υπάρχει στην προώθηση των καρτών;

Αυτή η «συνεργασία» των τραπεζών με ινστιτούτα αδυνατίσματος και γυμναστήρια και λοιπά, έχει πάρα πολλές αμαρτωλές πλευρές. Πρώτον, γίνεται η εξής μεθόδευση. Και έχουμε καταγγελίες, μας τα λένε. Η αίτηση για την έκδοση της κάρτας συμπληρώνεται από υπαλλήλους του  ινστιτούτου αισθητικής. Και εκεί αυτοί ξέρουν τι πρέπει να έχει κάποιος για να πάρει την κάρτα και ρωτάνε έχεις ακίνητη περιουσία; Όχι. Γράφει, λοιπόν, ένα διαμέρισμα 100 τετραγωνικών στο Παγκράτι, το γράφει ο υπάλληλος. Μετά λέει, τι μισθό παίρνεις; Λέει 500 ευρώ, γράφει 2.500 ευρώ. Και αυτή η αίτηση πάει στην τράπεζα, βέβαια, αυτοί ελέγχουν αν έχει κάποιο δυσμενές, δεν έχει δυσμενές και την δίνουν την κάρτα.

Και στην συνέχεια η τράπεζα δίνει στο ινστιτούτο όλο το προεξόφλημα, δηλαδή, δίνει όλο το ποσό του συμβολαίου και ενώ αυτό συνεπάγεται την ανάληψη πιστωτικού κινδύνου της χορήγησης προς το ινστιτούτο, όταν κλείσει στην πορεία μετά από λίγους μήνες το ινστιτούτο, αυτή η τράπεζα δεν δέχεται ότι ο πιστωτικός κίνδυνος ανήκει σε αυτή, της χρηματοδότησης του ινστιτούτου, αλλά κρίνει κατά τρόπο που μόνο παραλογισμό συνιστά, ότι τον κίνδυνο τον έχουν αναλάβει οι πελάτες του ινστιτούτου. Και έτσι, λοιπόν, συνεχίζει και τους χρεώνει ενώ αυτοί δεν συνεχίζουν να έχουν τις περιουσίες. Πρόκειται, δηλαδή, για μία τελείως εκτός νομιμότητας και λογικής και τραπεζικής πρακτικής. Πρόκειται για ένα σύνολο αυθαιρεσίας και περιφρόνησης των πάντων.

Προηγουμένως, συγκρίνατε την ευρωζώνη με την ελληνική κατάσταση και είπατε το αποτέλεσμα της σύγκρισης. Τι υπάρχει στις χώρες του εξωτερικού που δεν υπάρχει στην Ελλάδα και εκεί συνετίζονται οι τράπεζες ενώ εδώ όχι;

Υπάρχει μία πολύ αυστηρή εποπτεία. Και βέβαια υπάρχει και επαγγελματική συνείδηση των τραπεζιτών, το οποίο δεν υπάρχει στην Ελλάδα. Στην Ελλάδα, διαχρονικά, η μητέρα όλων των εμπλοκών, των διαπλοκών είναι η διαπλοκή μεταξύ τραπεζιτών, πολιτικών και μεγαλοεπιχειρηματιών. Έτσι, λοιπόν, εγώ θα σας πω σε οποιαδήποτε χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης αν κάποια τράπεζα έκανε ένα από αυτά τα τοκοτεχνάσματα τα οποία είπαμε και κάνουν στην Ελλάδα, θα έχανε την άδειά της αυθημερόν. Υπάρχουν βέβαια και αρχές που εποπτεύουν, υπάρχει και υφυπουργείο πιστωτικών ιδρυμάτων κλπ. Αλλά υπάρχει ουσιαστική εποπτεία.

Εδώ, θα σας πω κάτι το οποίο είναι πραγματικότητα, και επειδή εμείς έχουμε βαρεθεί να κάνουμε παρεμβάσεις στην Τράπεζα της Ελλάδος και να ζητάμε την εφαρμογή των νόμων κλπ, ενώ αυτοί οι κύριοι παίζουν ρόλο Ποντίου Πιλάτου. Στις αγωγές που θα γίνουν στις τράπεζες για αποζημιώσεις, για τις πιστωτικές κάρτες και όλα τα άλλα, είναι πολύ πιθανόν να συμπεριληφθεί και η Τράπεζα της Ελλάδος σαν ηθικός αυτουργός σε αυτές τις αδικοπραξίες που έχουν γίνει. Και εκεί τα πράγματα θα είναι πάρα πολύ δύσκολα. Πάντως, το τραπεζικό σύστημα έχει εγκλωβιστεί στα λάθη του και στις απερισκεψίες του και νομίζω ότι θα πρέπει να είναι το μέλλον πάρα πολύ σκοτεινό και δυσοίωνο για τις τράπεζες αυτές, οι οποίες έχουν προσβάλλει τον ελληνικό λαό κατά ένα τρόπο ο οποίος δεν του άξιζε, όχι ο ελληνικός λαός, αλλά οποιοσδήποτε λαός ακόμα και στην Κεντρική Αφρική, στις ζούγκλες.

Εδώ θα επιχειρήσουμε να σας δώσουμε την χαρτογράφηση της τραπεζικής παρανομίας. Αυτό που βλέπετε είναι ένας λογαριασμός δανείου μίας επιχείρησης για ένα διάστημα το 2000 και εδώ βλέπετε ότι χρωστάει ποσά της τάξεως των 115 εκατομμυρίων δραχμών. Αρχίζουμε, λοιπόν, και λέμε τι παρανομίες εντοπίζουμε εμείς πάνω σε αυτή την δανειοδότηση. Πρώτον, εδώ αναφέρεται επιτόκιο 14,25, την ίδια μέρα το επιτόκιο ήταν 13,25 άρα έχουμε παράνομο επιτόκιο, υπέρβαση 1%. Μετά έχουμε εδώ μία ημερομηνία όπου πηγαίνει και παίρνει 1.100.000 δραχμές στις 6 του μηνός και βλέπουμε ότι η τοκοφόρος ημερομηνία είναι η ίδια αυθημερόν.

Ο ίδιος πηγαίνει στις 20 του μήνα και καταθέτει 629.000 και βλέπουμε ότι η τοκοφορία αλλάζει μετά από 9 μέρες. Έτσι, λοιπόν, δεν μειώθηκε ο τόκος του από το ποσό που κατέθεσε παρά μετά από 9 μέρες. Εδώ, λοιπόν, εξακολουθούμε και βλέπουμε ότι η τράπεζα βγάζει τόκους στο τέλος Σεπτεμβρίου, ενώ από το 1998 έχει απαγορευτεί ο τρίμηνος επιτοκισμός και ανατοκισμός και ισχύει εξάμηνος. Η τράπεζα, λοιπόν, βγάζει παράνομα τόκους στο τρίμηνο. Και εδώ βλέπουμε τόκος 3 εκατομμύρια.

Μετά βλέπουμε εισφορά του νόμου 128, 151.000 και ΕΦΤΕ 115.000. Πέρα από τον παράνομο επιτοκισμό και ανατοκισμό στο τρίμηνο, το οποίο είναι πολύ σοβαρό, δηλαδή συνεχίζουν τα πανωτόκια αυτοί οι άνθρωποι, βλέπουμε εδώ το πώς υπολογίζουν τον ΕΦΤΕ, που είναι 3% και εδώ βλέπουμε πως αν προσθέσουμε τον τόκο με την εισφορά και βάλουμε 3% στο άθροισμα βγαίνουν οι 115.000 δραχμές, που είναι ακριβώς το ποσό το οποίο χρέωσε η τράπεζα, άρα η τράπεζα υπολογίζει τον ΕΦΤΕ, τον φόρο δηλαδή, και στην εισφορά που είναι άλλος φόρος και αυτό είναι παράνομο. Και βέβαια δεν το αποδίδει.

Εδώ είναι ο σωστός λογαριασμός όπου ο ΕΦΤΕ μπαίνει μόνο στον τόκο, και αυτό προκύπτει μία διαφορά 4.543 δραχμές. Έτσι, λοιπόν, ένα έμπειρο μάτι βλέπει ότι μέσα σε αυτή την σελίδα υπάρχει μία πολύ σημαντική συλλογή από τοκοτεχνάσματα και ο ανυποψίαστος πελάτης και ο λογιστής του δεν είναι σε θέση να μπορέσουν να τα εντοπίσουν.

Πόσες από αυτές τις παρανομίες ισχύουν σήμερα;

Όλα. Συνεχίζεται αυτή η κατάσταση. Και μπορώ να σας δώσω και την σύμβαση με την οποία η Ελλάδα έχει το παγκόσμιο ρεκόρ τοκογλυφίας σε δάνειο τραπεζικό. Εδώ θα δώσουμε και το όνομα, είναι η Τράπεζα Αττικής με το κατάστημα την Κομοτηνή, υπέγραψε μία σύμβαση με ένα δανειολήπτη στις 8 Απριλίου του 1998 και συμφωνήθηκε να ισχύει επιτόκιο, το οποίο αποτελείται από το βασικό επιτόκιο της τράπεζας συν 9 μονάδες και αυτό έφτανε εκείνη την εποχή 26,10% ενώ το νόμιμο δικαιοπρακτικό ήταν μόνο 21%. Σήμερα το βασικό επιτόκιο έχει κατέβει στα 6% και 9 μονάδες που βάζει εδώ και 0,60 από την εισφορά, δηλαδή αυτός ο επιχειρηματίας δανείζεται κεφάλαια κίνησης από την τράπεζά του με κόστος 15,60% ενώ το νόμιμο είναι 8%.

Και αυτός ο άνθρωπος δεν ξέρει ότι η επιχείρησή του και η οικογένειά του είναι καταδικασμένη από αυτή την σύμβαση, την οποία υπέγραψε με αυτή την καλή τράπεζα και ακούει βέβαια και τον Πρωθυπουργό, ο οποίος βγαίνει και λέει οι επιχειρήσεις να γίνουν ανταγωνιστικές. Με τέτοια επιτόκια πώς να γίνει ανταγωνιστικός αυτός; Αν δανειζόταν με πιστωτικές κάρτες θα είχε χαμηλότερο κόστος. Να πούμε και αυτό εδώ, ότι έχουμε γραπτή επιβεβαίωση μίας τράπεζας ότι έκανε αυτή την πρακτική. 

Λέει, ο επιτοκισμός των χορηγήσεών μας γίνεται με ημερολογιακό έτος 360 ημερών, παράνομο, και των καταθέσεων με έτος 365, τακτική που ακολουθείται πλέον της 20ετίας. Δηλαδή κλέβουν εδώ και 20 χρόνια, λέει αυτός. Αυτό είναι απόδειξη ότι αυτοί το έκαναν και νομίζανε ότι το έκαναν και σωστά. Δηλαδή ότι η παρανομία δημιουργεί εθιμικό δίκαιο.

Εδώ σας δείχνουμε μία επιστολή τραπέζης,  έχουμε καλύψει το όνομα της τράπεζας, που δόθηκε στην Ένωση Καταναλωτών σε απάντηση ερωτηματολογίου. Και όταν τους ρωτήσαμε τι εφαρμόζεται για το ημερολογιακό έτος, 360 ή 365 μέρες, μας απήντησαν με όλη τους την ειλικρίνεια ότι ο επιτοκισμός των χορηγήσεών μας γίνεται με ημερολογιακό έτος 360 ημερών και των καταθέσεών με έτος 365 ημερών. Προσθέτουν, δε, το εξής εκπληκτικό. Τακτική που ακολουθείται πλέον της 20ετίας. Εδώ ομολογούν αυτό το οποίο ο Άρειος Πάγος έχει χαρακτηρίσει σαν δόλιο, παράνομο τοκοτέχνασμα και εδώ αφήνουν να εννοηθεί ότι η παρανομία δημιουργεί και εθιμικό δίκαιο. Δηλαδή εδώ δείχνουν ότι πιστεύουν, ότι αυτό είναι σωστό γιατί έτσι γινόταν πάντα.

Τίτλος: Απ: Παρανομίες Τραπεζών….

Αποστολή από: Κανένας στις Φεβρουάριος 28, 2010, 02:42:13

Το 1999 πήρα δάνειο για ένα καινούριο αυτοκίνητο που αγόρασα.  Πήρα το δάνειο σε Γιεν (Γιαπονέζικο νόμισμα), γιατί είχε χαμηλότερο επιτόκιο.  Νόμιζα ότι έκανα μαγκιά.  Οι δόσεις στην αρχή ήταν κάπου 80.000 δραχμές το μήνα.  Δυστυχώς το Γιεν τους επόμενους μήνες ανέβηκε.  Οι δόσεις μου έφτασαν τις 120.000 δρχ το μήνα.  Αυτό ήταν καταστροφικό για εμένα, που την εποχή εκείνη είχα τρομακτικές οικονομικές δυσκολίες.

Όταν το έψαξα περισσότερο είδα ότι από τα χρήματα που πλήρωνα, ένα μεγάλο μέρος ήταν κάτι περίεργες χρεώσεις.  Μία από τις χρεώσεις ήταν προμήθεια για μετατροπή νομίσματος.  Δηλαδή, η δόση πχ ήταν 500 γιεν το μήνα.  Αν τους έδινα 500 γιεν, είχε καλώς.  Επειδή όμως εγώ τους πλήρωνα σε δραχμές, αυτοί έκαναν την αλλαγή του νομίσματος και με χρεώνανε με προμήθειες.  Η ελάχιστη χρέωση ήταν πχ 2.000 δραχμές.  Έλα όμως που αυτοί με χρεώνανε 4.000 δρχ για τη συναλλαγή αυτή.  Τι συνέβαινε πάλι?

Το αυτοκίνητο το είχα πάρει σε δύο ονόματα (στο δικό μου και στης μητέρας μου, για να μην έχω πρόβλημα με τα τεκμήρια).  Άρα και η τράπεζα είχε εκδώσει (τυπικά και θεωρητικά) δύο δάνεια.  Άρα και οι δόσεις ήταν (τυπικά και θεωρητικά) δύο.  Άρα και οι μετατροπές από δραχμές σε γιεν ήταν δύο.  Ε, 2×2.000 = 4.000 δρχ.  Σωστοί οι κύριοι.  Ήταν να τραβάς τα μαλλιά σου!

Ευτυχώς έχω φίλο τραπεζικό, τον έστειλα να παρουσιαστεί σα δικηγόρος μου και τουλάχιστον κατάφερε να μου μειώσουνε κάτι από τις χρεώσεις.  Τουλάχιστον πλήρωνα μόνο μία μετατροπή σε γιεν, αντί για δύο.

Εκείνο το αυτοκινητάκι μου κόστισε περισσότερο από Mercedes……..

Τίτλος: Απ: Παρανομίες Τραπεζών….

Αποστολή από: Κανένας στις Φεβρουάριος 28, 2010, 02:42:41

Περίπου το 2003 είχα κάνει 3χρονο συμβόλαιο στην αλυσίδα γυμναστηρίων Vis Vitalis.  Το συμβόλαιο σήμαινε ότι εγώ ουσιαστικά πήρα δάνειο από την τράπεζα που έπρεπε να το πληρώνω επί 3 χρόνια.  Και μου δώσανε αναγκαστικά μία πιστωτική κάρτα VISA, όπου η τράπεζα θα χρέωνε τις δόσεις και θα μπορούσα να τις πληρώνω «όποτε εγώ μπορούσα», και ξέρουμε τι σημαίνει αυτό. 

Εγώ δεν ήθελα καινούρια πιστωτική κάρτα, για να μη πληρώνω άλλες συνδρομές (για την κάρτα).  Μου είπανε ότι η κάρτα είναι χωρίς συνδρομή «για τα δύο πρώτα χρόνια».  Ναι, αλλά το συμβόλαιο και οι δόσεις ήταν για 3 χρόνια.  Άρα εγώ τον 3ο χρόνο θα έπρεπε να πληρώσω συνδρομή στην κάρτα.  Όταν διαμαρτυρήθηκα στην τράπεζα, μου απάντησε ότι θα μπορούσα στο τέλος του δεύτερου χρόνου να εξοφλήσω το υπόλοιπο του συμβολαίου ( να προπληρώσω 1 χρόνο) και να ακυρώσω την κάρτα.

Μετά από 2 χρόνια όμως η εταιρία έκλεισε, εξαπατώντας τους χιλιάδες πελάτες της.  Οι περισσότεροι απλά αποδέχτηκαν τη μοίρα τους και συνέχισαν να πληρώνουν το δάνειο/συμβόλαιο.

Είχε όμως φτάσει το 2005, είχα γίνει λίγο πιο ξύπνιος και πιο μαχητικός…

Δε θυμάμαι ποιος μου άνοιξε τα μάτια, αλλά μίλησα με την ΕΚΠΟΙΖΩ (Ένωση Καταναλωτών, http://www.ekpizo.gr/), έγινα συνδρομητής τους και με καθοδηγήσανε πως να προσβάλω τις απομένουσες χρεώσεις της τράπεζας, απλά κάνοντας αίτηση στην τράπεζα για «ΜΗ αποδοχή συναλλαγής», κάνοντας όμως γνωστό στην τράπεζα ότι είμαι συνδρομητής της ΕΚΠΟΙΖΩ.  Πράγματι η τράπεζα εξέτασε το αίτημά μου και με δικαίωσε.  Ουσιαστικά λοιπόν δε θα πλήρωνα άλλη δόση για το συμβόλαιο. 

Εδώ όμως συνέβη κάτι περίεργο.  Αντί να σταματήσουνε να με χρεώνουνε κάθε μήνα την πιστωτική μου κάρτα, κάνανε το εξής λογιστικό τέχνασμα.  Κάνανε στην κάρτα μου μία χρέωση (για τα 43 ευρώ της μηνιαίας δόσης) και μία πίστωση για το ίδιο ποσό (43 ευρώ).   Άρα λογιστικά δε με χρεώνανε καθόλου.  Ναι αλλά κάθε μήνα μου ερχότανε λογαριασμός και έπρεπε να πληρώσω 1-2 λεπτά.  Έσπαζα το κεφάλι μου να δω πως γίνεται να έχω χρεώσεις από μία κάρτα που λογιστικά παρουσιάζει 0 χρεώσεις.  Τι κάνανε οι μάγκες?  Χρεώνανε τη δόση στις 5 του μηνός και μετά πιστώνανε το ίδιο ποσό στις 15 του μηνός.  Μετά αυτοί υπολόγιζαν τους τόκους που αντιστοιχούνε σε 43 ευρρώ για τις 10 ημέρες που εμφανιζόμουνα σαν οφειλέτης και μου ζητούσανε να πληρώσω αυτό το ασήμαντο ποσό, χωρίς όμως να υπάρχει κανένας ουσιαστικός λόγος.  Ε, τα πήρα στο κρανίο.   Να τρέχω κάθε μήνα να στήνομαι στην ουρά για 1-2 λεπτά, χωρίς να υπάρχει λόγος?  Τους πήρα τηλέφωνο, διαμαρτυρήθηκα και το διορθώσανε.

Τίτλος: Απ: Παρανομίες Τραπεζών….

Αποστολή από: Rose στις Μάρτιος 01, 2010, 14:58:34

ΠΑΣΟΚ ΚΑΤΑ ΤΡΑΠΕΖΩΝ!!!

Τίτλος: Απ: Παρανομίες Τραπεζών….

Αποστολή από: Rose στις Μάρτιος 01, 2010, 15:01:28

http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=109618

Ο Τσάβες κλείνει τις τράπεζες που «δεν συμβάλλουν στην ανάπτυξη»

Δευτέρα 7 Δεκεμβρίου 2009

Λουκέτο σε ακόμη 3 τράπεζες έβαλε την προηγούμενη Παρασκευή ο πρόεδρος της Βενεζουέλας Ούγκο Τσάβες, ανεβάζοντας συνολικά σε 7 τον αριθμό των τραπεζών τις οποίες έκλεισε σε διάστημα μίας εβδομάδας η κυβέρνηση της χώρας.

 Ο Τσάβες έκλεισε τις εν λόγω τράπεζες κατηγορώντας τες ότι αγνοούν τον νόμο που τις υποχρέωνε να συμβάλουν στην προσπάθεια ανάπτυξης της οικονομίας. Ο τραπεζικός κλάδος είναι από τους λίγους στους οποίους η κυβέρνηση της Βενεζουέλας δεν έχει προχωρήσει σε ευρείας κλίμακας εθνικοποιήσεις, αρκούμενος προς το παρόν στην εκτόξευση απειλών αν οι τράπεζες δεν συμμορφωθούν. Στη φωτογραφία, ο Ούγκο Τσάβες στη διάρκεια τελετής, την προηγούμενη Παρασκευή, κατά την οποία βραβεύει πελάτη της τράπεζας Banco de Venezuela.  

Τίτλος: Απ: Παρανομίες Τραπεζών….

Αποστολή από: Rose στις Μάρτιος 01, 2010, 16:05:59

ΤΗΛΕΑΣΤΥ 15-10-09 (1/3)

ΤΗΛΕΑΣΤΥ 15-10-09 (2/3)

ΤΗΛΕΑΣΤΥ 15-10-09 (3/3)

Τίτλος: Απ: Παρανομίες Τραπεζών….

Αποστολή από: Rose στις Μάρτιος 01, 2010, 19:55:29

Δάνεια Φωτιά…

GREEK TV PANEL ON CONSUMER CREDIT – 1/3

GREEK TV PANEL ON CONSUMER CREDIT – 2/3

GREEK TV PANEL ON CONSUMER CREDIT – 3/3

Τίτλος: Απ: Παρανομίες Τραπεζών….

Αποστολή από: Rose στις Μάρτιος 01, 2010, 21:59:33

ΤΗΛΕΑΣΤΥ 21-9-09 (1/5)

ΤΗΛΕΑΣΤΥ 21-9-09 (2/5)

ΤΗΛΕΑΣΤΥ 21-9-09 (3/5)

ΤΗΛΕΑΣΤΥ 21-9-09 (4/5)

ΤΗΛΕΑΣΤΥ 21-9-09 (5/5)

Τίτλος: Απ: Παρανομίες Τραπεζών….

Αποστολή από: Rose στις Μάρτιος 01, 2010, 23:01:54

ΠΑΝΑΚΡΙΒΑ ΔΑΝΕΙΑ – ΚΑΡΤΕΣ ΤΡΑΠΕΖΩΝ

ΚΡΙΤΙΚΗ ΚΑΤΑ ΤΡΑΠΕΖΩΝ 1

ΚΡΙΤΙΚΗ KATA ΤΡΑΠΕΖΩΝ – 2

ΣΠΕΙΡΕΣ ΤΡΑΠΕΖΟΑΠΑΤΗΣ ΜΕ ΚΑΡΤΕΣ…

ΚΟΜΠΙΝΕΣ ΜΕ ΚΑΡΤΕΣ 1 (2005)

ΠΛΕΙΣΤΗΡΙΑΣΜΟΣ ΣΠΙΤΙΟΥ ΓΙΑ ΧΡΕΟΣ 100 ΕΥΡΩ (2008)

Τίτλος: Απ: Παρανομίες Τραπεζών….

Αποστολή από: Ορφέας στις Μάρτιος 02, 2010, 16:04:49

    Όλο αυτό το διάστημα παρακολουθούμε το “σήριαλ” για την οικονομία μας αλλά και την παγκόσμια οικονομία, ακούμε αναλύσεις επί αναλύσεων για το τι, ποιος και πόσο φταίει, αλλά για τους αποδεδειγμένα αίτιους που είναι παγκόσμια οι τράπεζες, ούτε κουβέντα ???

    Ειδικά στην πατρίδα μας, η τοκογλυφία των τραπεζών και η για χρόνια υπεξαίρεση παράνομων χρεώσεων, έχουν συσσωρεύσει τεράστια ποσά – κλοπιμαία από το αιώνιο θύμα τον κοσμάκη – τα οποία με την ανοχή αλλά και συνενοχή της εξουσίας, κατέληξαν στους λογαριασμούς των γνωστών τραπεζαρχών, φέρνοντας στο χείλος της καταστροφής, πατρίδα και λαό.

    Η λύση θα έλθει γρήγορα με την επιστροφή των κλοπιμαίων που έκλεψαν οι τράπεζες, επιστροφή που θα γίνει αναγκαστικά, καθώς η δικαστική εξουσία που δέχεται πλέον σωρηδόν αγωγές, είναι υποχρεωμένη από το σύνταγμα και τον νόμο να επιδικάσει μεγάλες αποζημιώσεις στις τράπεζες για επιστροφή στα για πολλά χρόνια θύματά τους – τον καημένο λαουτζίκο, με συνέπεια βέβαια να οδηγηθούν όλες οι τράπεζες σε πτώχευση και φυσικά κλείσιμο.

    Οι τράπεζες του εγγύς αύριο θα είναι πραγματικά προσηλωμένες στην υπηρεσία της κοινωνίας, καθιστάμενες μοχλός ανάπτυξης και όχι όπως οι σημερινές οι οποίες συναγωνίζονται στην ανομία, κατάχρηση και στην αισχροκέρδεια.

    Σεισάχθεια για τον λαό μέσα από την επιστροφή των κλοπιμαίων….

    Τα χρήματα για τα χρέη, οφείλουν να προέλθουν από τους καταχραστές και όχι από τον λαό….

    Επιτέλους Δικαιοσύνη. Δεν είναι αίτημα, είναι ΑΠΑΙΤΗΣΗ των Ελλήνων….

   

Τίτλος: Απ: Παρανομίες Τραπεζών….

Αποστολή από: Κανένας στις Μάρτιος 04, 2010, 14:26:08

Επειδή άρχισα να το ψάχνω κι εγώ.

Μίλησα με γνωστό μου δικηγόρο, πολύ καλό, αλλά όχι εξειδικευμένο σε τραπεζικά.  

1) Μου είπε τα κλασικά ότι εκτός από κάτι έξτρα χρεώσεις, ουσιαστικά δε γλυτώνεις τίποτα.

2) Πολύ σπάνια κάποιος δικηγόρος θα δεχτεί να πάει ενάντια σε τράπεζα, επειδή οι περισσότεροι κατά καιρούς συνεργάζοντε με αυτές (παίρνουν δουλιές από ευτές).

3) Με παρέπεμψε σε καταναλωτικές οργανώσεις

 

Τίτλος: Απ: Παρανομίες Τραπεζών….

Αποστολή από: Rose στις Μάρτιος 05, 2010, 22:59:39

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ Προστασίας ΔΑΝΕΙΟΛΗΠΤΩΝ

http://www.daneioliptes.com/search/label/…CE%B9%CF%82 

Κυρία Υπουργέ

Οι Έλληνες δεν είμαστε ούτε κακοπληρωτές, ούτε απατεώνες. Αναζητήστε την αιτία της καταστροφής της Ελληνικής οικονομίας στις Τράπεζες και στον Τειρεσία. Κάτι που όλοι γνωρίζουν, αλλά που δυστυχώς όσοι κυβέρνησαν τη χώρα από το 1989 και μετά δεν θέλησαν ή δεν μπόρεσαν να το αλλάξουν λόγω της εξάρτησης απο τις Τράπεζες.

Φτάσαμε λοπόν στην κατάσταση, ο κόσμος να πεινάει και οι κ. κ. Κυβερνώντες -χωρίς ίχνος ντροπής- να κάνουν ρυθμίσεις δήθεν προς όφελος των δανειοληπτών, αλλά στην ουσία προς όφελος των Τραπεζών. Και αυτό γιατί τα 28 δις που πλήρωσε ο Ελληνικός λαός είναι πλέον φανερό ότι δεν χρησιμοποιήθηκαν για το σκοπό που δόθηκαν. Οι Τράπεζες εκμεταλλεύτηκαν την ευκαιρία και διαχειρίστηκαν τα χρήματά μας προς όφελός τους «καθαρίζοντας» τα χαρτοφυλάκιά τους. Ρίξτε μια ματιά στους τελευταίους ισολογισμούς με τα υπερκέρδη -εν μέσω κρίσης- των Τραπεζών και θα καταλάβετε…

Ο Σύλλογός μας, φορέας με 1.500.000 μέλη, βρίσκεται στη διάθεσή σας για να εκφράσει τις απόψεις του και να στηρίξει την προσπάθειά σας. Πεποίθησή μας είναι ότι έφθασε το τέλος της παντοδυναμίας των Τραπεζών, καθώς και ότι δεν θα συνεχιστούν τα λάθη των προηγούμενων Κυβερνήσεων.

Κυρία Κατσέλη, σας αρέσει να κυβερνάτε μια χώρα όπου εκατομμύρια πολίτες θα είναι πτωχευμένοι και ανενεργοί;

Με εκτίμηση,

Θεόδωρος Θανόπουλος, Πρόεδρος

 

Τίτλος: Απ: Παρανομίες Τραπεζών….

Αποστολή από: Rose στις Μάρτιος 05, 2010, 23:01:02

21/01/2010

Επείγουσα Ανακοίνωση

Ο ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ Προστασίας ΔΑΝΕΙΟΛΗΠΤΩΝ ιδρύθηκε το 1997. Μαζί με την ΕΝΩΣΗ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΙΚΗΣ ΠΙΣΤΗΣ και άλλους 152 Συλλόγους και Παραρτήματα που ιδρύσαμε, στηρίζουμε τους Δανειολήπτες σε όλους σχεδόν τους Νομούς της Χώρας. Μέχρι σήμερα πέρασαν από τα γραφεία μας και εξυπηρετήθηκαν περισσότεροι από 1.638.000 συμπολίτες μας.

Ο ΝΕΟΣ ΝΟΜΟΣ που αναμένεται να ψηφιστεί, προβλέπει αφ’ ενός τη ΔΙΑΓΡΑΦΗ ή τη ΡΥΘΜΙΣΗ με ευνοϊκούς όρους Δανείων ή μέρους των Δανείων και αφ’ ετέρου δίνει λύση στο ΠΩΣ ΘΑ ΣΩΘΕΙ Η ΠΡΩΤΗ ΚΑΤΟΙΚΙΑ ΣΑΣ. Η σωστή εφαρμογή του Νόμου μπορεί να δώσει πολύτιμη βοήθεια σε κάθε Δανειολήπτη.

ΚΑΛΟΥΜΕ όλους τους ΔΑΝΕΙΟΛΗΠΤΕΣ να ΕΠΙΣΚΕΦΤΟΥΝ ή να ΤΗΛΕΦΩΝΗΣΟΥΝ στο Σύλλογό μας ώστε να ενημερωθούν, να αποφύγουν τις παγίδες και να βρουν την πιο ΕΝΔΕΔΕΙΓΜΕΝΗ ΛΥΣΗ στο πρόβλημά τους. Ο Σύλλογος θα σας κατευθύνει υπεύθυνα για να προχωρήσετε σε ΡΥΘΜΙΣΗ ή και ΔΙΑΓΡΑΦΗ μέρους ή όλης της οφειλής σας.

ΠΡΟΣΟΧΗ!!! Μην πηγαίνετε στην Τράπεζα χωρίς προηγουμένως να έχετε ενημερωθεί από το ΣΥΛΛΟΓΟ μας ή τους άλλους Συλλόγους.

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΣΤΕ ΜΑΖΙ ΜΑΣ:

ΤΗΛ.: 210-3302971-4, FAX: 210-3304097, ΚΙΝ.: 6945-351214

ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ: http://www.daneioliptes.com

ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ: Γλάδστωνος 8, όροφος 2ος, Πλ. Κάνιγγος, Τ.Κ. 10677, Αθήνα

 

Τίτλος: Απ: Παρανομίες Τραπεζών….

Αποστολή από: Rose στις Μάρτιος 05, 2010, 23:31:48

http://www.daneioliptes.com/2009/03/blog-post.html

20/03/2009

ΕΛΛΑΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΥΠΕΡΧΡΕΩΜΕΝΩΝ

Συνέντευξη στο TVXS

Παράθεση

Όταν εγώ βγήκα και έκανα τον Σύλλογο με περνάγανε όλοι για τρελό και λέγανε, άσε τον αυτό, τρελός είναι, τα έβαλε με το κεφάλαιο. Να που τα έβαλα με το κεφάλαιο, να που βρήκαμε ότι όλες οι Τράπεζες στέκονται σε ξύλινα πόδια. Βγήκαν οι απάτες και οι κομπίνες που έχουν οι Τράπεζες. Είναι δυνατόν τώρα εδώ για 500 ευρώ να ζητάνε 75.000 μέσα σε τέσσερα χρόνια; Είναι άνθρωποι αυτοί; Ας δουν και την Τράπεζα και ας τα δούνε και όλα. Δεν με ενδιαφέρει τίποτα. Ορίστε, δικό τους έγγραφο είναι, δεν είναι δικό μου.

O Θεόδωρος Θανόπουλος, ο Πρόεδρος του Συλλόγου Προστασίας Δανειοληπτών, είναι ακόμα ένας Σύγχρονος ‘Ελληνας ‘Ηρωας, που αγωνίζεται, να γλυτώσει συνανθρώπους μας από την κτηνωδία του Κεφαλαίου. 

Ο Πόλεμος πλέον δεν είναι με κάποιους Βάρβαρους Κατακτητές, αλλά μετατοπίστηκε σε πόλεμο εναντίον των Τυκογλυφών – Τραπεζών που απειλούν με ολιστική καταστροφή, το Ελληνικό Κράτος, αν οι ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΑΣΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΔΕΝ ΞΕΣΗΚΩΘΟΥΝ ΑΜΕΣΑ.

Τίτλος: Απ: Παρανομίες Τραπεζών….

Αποστολή από: Rose στις Μάρτιος 11, 2010, 14:15:13

http://clubs.pathfinder.gr/kavala_laos/429619?forum=48805&read=407

Δελτίο Τύπου 05-12-06 Γιατί η Επιτροπή Ανταγωνισμού σταμάτησε να ενδιαφέρεται για το τραπεζικό καρτέλ στην Ελλάδα; – Ο Γ. Καρατζαφέρης ζητεί την άμεση παρέμβαση της ΚΟΜΙΣΙΟΝ για να σταματήσει το κουκο από kavala_laos

 

Γιατί η Επιτροπή Ανταγωνισμού σταμάτησε να ενδιαφέρεται για το τραπεζικό καρτέλ στην Ελλάδα;…

– Ο Γ. Καρατζαφέρης ζητεί την άμεση παρέμβαση της ΚΟΜΙΣΙΟΝ για να σταματήσει το κουκούλωμα μιας υπόθεσης που επιβαρύνει όλους τους Έλληνες.

Η Επιτροπή Ανταγωνισμού φαίνεται ότι θα εξακολουθεί να μάς απασχολεί και με αυτά που έκανε αλλά και με αυτά που… δεν έκανε, όπως καταγγέλλει το “ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟ ΧΡΗΜΑΤΟΠΙΣΤΩΤΙΚΩΝ ΕΡΕΥΝΩΝ” και ο Πρόεδρος του κ. Χριστοδουλόπουλος. Ο Γιώργος Καρατζαφέρης μετέφερε τις καταγγελίες του Χριστοδουλόπουλου στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή και την καλεί να αναλάβει η ίδια τον συντονισμό των ερευνών στην Ελλάδα σχετικά με τις πρακτικές των τραπεζών αφού ο Πρόεδρος της Επιτροπής Ανταγωνισμού κ. Ζησιμόπουλος δεν φαίνεται να ασχολείται πλέον με τις καταγγελίες για το τραπεζικό καρτέλ στην Ελλάδα.

Η ερώτηση του κ. Καρατζαφέρη είναι η εξής:

Είναι γνωστές οι καταγγελίες ότι στην Ελλάδα οι όροι συναλλαγών με τις τράπεζες περιλαμβάνουν πολλούς καταχρηστικούς όρους. Ο εναρμονισμός των επιτοκίων καταγγέλλεται ότι συντονίζεται από την Ένωση Ελληνικών Τραπεζών. Η παλαιότερη δημόσια αναφορά στο καρτέλ των Τραπεζών βρέθηκε στα πρακτικά της Βουλής του 1930 όταν ο τότε Πρωθυπουργός Ελευθέριος Βενιζέλος απειλούσε να θέσει το τότε λεγόμενο «Συνδικάτο των Τραπεζιτών» εκτός νόμου διότι «είχαν συμπήξει ένωση για τον περιορισμό του μεταξύ των ανταγωνισμού».Στην Ελλάδα Πρόεδρος της Επιτροπής Ανταγωνισμού είναι ο τέως υπάλληλος της ΚΟΜΙΣΙΟΝ κ. Ζησιμόπουλος, ενώ ο διορισθείς ως Γενικός Δ/ντής της κ. Αδαμόπουλος (επίσης υπάλληλος της ΚΟΜΙΣΙΟΝ) προφυλακίστηκε αφού το όνομά του ενεπλάκη στην υπόθεση με τη “μίζα” για τη ΜΕΒΓΑΛ. Σύμφωνα με όσα ανέφερε από τηλεοράσεως στις 24-9-2006 ο Πρόεδρος του “ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟΥ ΧΡΗΜΑΤΟΠΙΣΤΩΤΙΚΩΝ ΕΡΕΥΝΩΝ” (ΕΙΧΕ) κ. Χριστοδουλόπουλος (ο οποίος είναι πρώην ανώτατο στέλεχος τραπεζών), τον Φεβρουάριο 2006 επικοινώνησε τηλεφωνικά μαζί του κ. Ζησιμόπουλος και τον ρώτησε εάν έχει στοιχεία που μπορούν να τεκμηριώσουν την λειτουργία καρτέλ τραπεζών στην Ελλάδα. Ο κ. Χριστοδουλόπουλος τον διαβεβαίωσε ότι τα αρχεία του ΕΙΧΕ καθώς και οι τραπεζικές γνώσεις των στελεχών του μπορούν να αποδείξουν την ύπαρξη καρτέλ όχι μόνο στις τράπεζες αλλά και στο χώρο της χρηματοδοτικής πίστωσης (LEASING).

Ακολούθησε 3ωρη συνάντηση των δύο στο γραφείο του κ. Ζησιμόπουλου όπου συζητήθηκε ο τρόπος στοιχειοθέτησης του αποδεικτικού υλικού και συμφωνήθηκε η εγκατάσταση στα γραφεία του ΕΙΧΕ στελεχών της Επιτροπής Ανταγωνισμού. Όμως, μεταγενέστερα, όπως καταγγέλλει το ΕΙΧΕ, δεν έγινε τίποτα από πλευράς της Επιτροπής Ανταγωνισμού και του Προέδρου της. Στις 5 Οκτωβρίου 2006, ο Πρόεδρος του ΕΙΧΕ απηύθυνε επιστολή στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή (ΓΔ Ανταγωνισμού) ζητώντας να κάνει τον έλεγχο εκείνη, αφού η ελληνική Επιτροπή Ανταγωνισμού δεν έδειχνε ενδιαφέρον να αξιοποιήσει τα στοιχεία που το ΕΙΧΕ έθεσε υπ’ όψη του Προέδρου της. Αντίγραφα της επιστολής αυτής έχουν σταλεί στον Έλληνα Πρωθυπουργό, τον Αρχηγό της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, τον Πρόεδρο της Επιτροπής Ανταγωνισμού, σε εμένα, καθώς και στον Διοικητή της Τραπέζης της Ελλάδος. Πώς εξηγείται το γεγονός ότι, ενώ είναι γνωστές στους πάντες στην Ελλάδα οι καταγγελίες ότι οι τράπεζες αποτελούν καρτέλ, το Ελληνικό Κράτος δεν έχει κάνει καμία έρευνα επάνω στο κρίσιμο αυτό θέμα; Πώς εξηγεί η Επιτροπή την καταγγελλόμενη από το ΕΙΧΕ απώλεια ενδιαφέροντος του Προέδρου της Επιτροπής Ανταγωνισμού να ερευνήσει τα καρτέλ τραπεζών στην Ελλάδα, ακόμα όταν του προσφέρθηκε το αποδεικτικό υλικό; Πώς μπορεί να παρέμβει η Επιτροπή ώστε η έρευνα αυτή να αρχίσει σε στενή συνεργασία με τις υπηρεσίες της;

Τίτλος: Απ: Παρανομίες Τραπεζών….

Αποστολή από: Κανένας στις Μάρτιος 14, 2010, 23:28:47

Από την ιστοσελίδα της ΕΚΠΟΙΖΩ. 

Με είκοσι δικαστικές αποφάσεις επιστροφή σημαντικών ποσών σε δανειολήπτες στεγαστικών δανείων

http://www.ekpizo.gr/el/financialservices/94/?&nid=477

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΗΜΑΝΤΙΚΩΝ ΠΟΣΩΝ ΔΙΚΑΙΟΥΝΤΑΙ ΔΑΝΕΙΟΛΗΠΤΕΣ ΣΤΕΓΑΣΤΙΚΩΝ ΔΑΝΕΙΩΝ ΜΕ ΚΥΜΑΙΝΟΜΕΝΟ ΕΠΙΤΟΚΙΟ

http://www.ekpizo.gr/el/financialservices/94/?&nid=376

Ομαδικές αγωγές για έξοδα στεγαστικών δανείων και ποινή προεξόφλησης

http://www.ekpizo.gr/el/financialservices/94/?&nid=143

Ανάληψη μετρητών

Η προμήθεια που προβλέπουν οι τράπεζες για την ανάληψη μετρητών μέσω της πιστωτικής κάρτας έχει κριθεί παράνομη και καταχρηστική μετά από συλλογικές αγωγές της ΕΚΠΟΙΖΩ με την απόφαση με αρ. 1219/2001 Αρείου Πάγου και την 961/2007 Πολυμελούς     Πρωτοδικείου Αθηνών.

http://www.ekpizo.gr/el/financialservices/95/?&nid=145

Ακατάσχετο πρώτης κατοικίας

http://www.ekpizo.gr/el/financialservices/95/?&nid=146

Λογαριασμοί Καταθέσεων

Καταχρηστικοί και παράνομοι πλήθος όρων προμηθειών και  εξόδων που χρεώνουν οι τράπεζες σε βάρος  των καταναλωτών

http://www.ekpizo.gr/el/financialservices/97/

Υπερχρέωση

1. Ακατάσχετο πρώτης κατοικίας οφειλέτη μέχρι ποσού 20.000€ από καταναλωτικά δάνεια και πιστωτικές κάρτες (Ν. 3587/07 αρ. 14 παρ. 11 όπως τροποποιήθηκε από το αρ.5 του  Ν.3714/08)

2. Απαγόρευση διενέργειας πλειστηριασμών ακινήτων σε τιμή κατώτερη της αντικειμενικής αξίας τους (Αρ. 2 του Ν.3714/08).

3. Επέκταση ακατασχέτου μισθών και συντάξεων που κατατίθενται σε τραπεζικό λογαριασμό (Αρ. 3 του Ν.3714/08).

4. Αύξηση ορίου ακατάσχετου ποσού μισθών και συντάξεων για χρέη προς το Δημόσιο (Αρ. 4 του Ν.3714/08)

http://www.ekpizo.gr/el/financialservices/98/

Αναστέλλονται οι πλειστηριασμοί ακινήτων για άλλους 6 μήνες, έως 30 Ιουνίου 2010 (μέχρι και 200.000 ευρώ)

http://www.ekpizo.gr/el/financialservices/98/?&nid=585

“Ερωτήσεις και απαντήσεις” για τα νομοσχέδια για την ρύθμιση οφειλών

http://www.ekpizo.gr/el/financialservices/98/?&nid=590

Συλλογικές Αγωγές (και αποφάσεις)

http://www.ekpizo.gr/el/financialservices/99/actions_at_law/

προμήθεια για κατάθεση μετρητών σε λογαριασμό τρίτου

http://www.ekpizo.gr/el/financialservices/99/?&nid=599

Μεγάλη νίκη της ΕΚΠΟΙΖΩ κατά της τράπεζας ΠΕΙΡΑΙΩΣ

http://www.ekpizo.gr/el/financialservices/99/?&nid=584

Συλλογικές αγωγές για την προστασία των καταναλωτών

http://www.ekpizo.gr/el/financialservices/99/?&nid=578

Καταχρηστικά και Παράνομα Κρίθηκαν «Χαράτσια» των Τραπεζών με Απόφαση του Εφετείου Αθηνών

http://www.ekpizo.gr/el/financialservices/99/?&nid=395

Απόφαση – καταπέλτης του εφετείου Αθηνών κρίνει καταχρηστικούς και παράνομους τόκους, προμήθειες και δήθεν έξοδα που χρεώνουν οι τράπεζες σε βάρος των καταναλωτών

http://www.ekpizo.gr/el/financialservices/99/?&nid=400

Τίτλος: Απ: Παρανομίες Τραπεζών….

Αποστολή από: Rose στις Μάρτιος 14, 2010, 23:41:57

http://www.eleftheria.gr/viewarticle.asp?aid=17045&pid=11&CategoryID=11

Τράπεζα επιστρέφει χρήματα σε καταναλωτή  

* Ετοιμάζεται νέο νομοσχέδιο που θα καταργεί την ποινή πρόωρης εξόφλησης των δανείων

 

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Σάββατο, 6 Μαρτίου 2010

 

 Την επιστροφή χρηματικού ποσού σε Λαρισαίο πολίτη που παρανόμως παρακράτησε ως προμήθεια για κατάθεση λογαριασμού τρίτου υποχρεώθηκε ελληνική τράπεζα. Η δικαίωση του πολίτη που έρχεται μετά από καταγγελία που είχε υποβάλλει από το 2008 ο νυν πρόεδρος της Πανελλήνιας Κίνησης Πολιτών Δανειοληπτών κ. Γεώργιος Μπαρτζώκης, προς το Υπουργείο Ανάπτυξης δίνει το δικαίωμα σε κάθε Λαρισαίο να απαιτεί να μην πληρώνει το ποσό που του ζητά η τράπεζα σε συγκεκριμένη συναλλαγή.

Να σημειώσουμε πως η είσπραξη προμήθειας και εξόδων που χρεώνουν τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, στις καθημερινές συναλλαγές τους με τους καταναλωτές έχει κριθεί με τελεσίδικες δικαστικές αποφάσεις (2123/2009 απόφαση του Αρείου Πάγου) καταχρηστική.

Το σημαντικό όμως είναι πως, σύμφωνα με τον κ. Μπαρτζώκη, με βάση τη νομολογία που για πρώτη φορά εφαρμόζεται στη Λάρισα δικαιούται και αξίωση αποκατάστασης της ηθικής βλάβης που υπέστη και συγκεκριμένα γιατί:

«Με την παράνομη συμπεριφορά της η Τράπεζα προκάλεσε στον καταθέτη υπαίτια σημαντική ηθική βλάβη. Παραβίασε την υπουργική απόφαση, την Ζ1 από 24-6-2008 του Υφυπουργού Ανάπτυξης κ. Φώλια για την συναλλακτική συμπεριφορά των προμηθευτών – τραπεζών, σύμφωνα με τη 969/1991 ΠΔΤΕ που απαγορεύει την είσπραξη προμήθειας και κατέφυγε στην σκόπιμη διατύπωση και χρήση αδιαφανούς και καταχρηστικού όρου στη χορήγηση των δανείων, με σκοπό να τον χρησιμοποιεί ως πρόσχημα για να εισπράξει με συγκεκαλυμμένο τρόπο ποσά τα οποία δεν δικαιούνταν, προκαλώντας σ’ αυτόν ζημία. Κατ’ αυτόν τον τρόπο η τράπεζα προσέβαλε την προσωπικότητα του και παραβίασε το καθήκον της να μη ζημιώνει άλλον υπαίτια. Έτσι προκάλεσε στον καταθέτη ηθική βλάβη για την αποκατάσταση της οποίας έχει , με βάση τις διατάξεις των άρθρων 59,932 ΑΚ, νόμιμη αξίωση να καταβληθεί ως χρηματική ικανοποίηση ένα συγκεκριμένο εύλογο και δίκαιο ποσό, λαμβανομένων υπόψη της εκμετάλλευσης που υπέστη.

ΠΑΡΑΝΟΜΕΣ ΠΡΑΚΤΙΚΕΣ

Να σημειώσουμε πως 14 συνολικά όροι που εφαρμόζουν οι τράπεζες κατά τις συναλλακτικές πρακτικές τους με τους καταναλωτές έχουν κριθεί με δικαστικές αποφάσεις παράνομοι και καταχρηστικοί. Οι όροι, συνοψίζονται επιγραμματικά ως εξής :

1. Αναδρομική επιβάρυνση τόκων σε χρήση πιστωτικής κάρτας με χρέωση από την ημέρα διεξαγωγής της συναλλαγής και όχι από ημερομηνία εξόφλησης

2. Κλιμακωτή χρέωση από 3-20 ευρώ σε ανάληψη μετρητών από πιστωτική κάρτα

3. Υπέρογκη χρέωση για εξέταση αιτήματος δανειοδότησης

4. Χρέωση 1,40 ευρώ για κατάθεση σε λογαριασμό τρίτου

5. Προμήθεια ή έξοδα 50 ευρώ για χορήγηση βεβαίωσης οφειλών για μεταφορά χρέους σε άλλη τράπεζα

6. Χρέωση τόκων εφ όλου του κατατεθειμένου σε δεσμευμένο λογαριασμό ποσού σε περίπτωση σταδιακής εκταμίευσης του στεγαστικού δανείου

7. Επιβολή εξόδων κίνησης σε λογαριασμούς ταμιευτηρίου ή τρεχούμενους 0,80 ευρώ ανά κίνηση μετά την τέταρτη κίνηση μηνιαίως

8. Έξοδα αδράνειας λογαριασμών

9. Δυνατότητα μονομερούς διαμόρφωσης επιτοκίων καταθέσεων

10. Έξοδα τήρησης και παρακολούθησης λογαριασμών κατώτερων ενός μέσου μηνιαίου πλαφόν που καθορίζει η τράπεζα

11. Δυνατότητα της τράπεζας, κατά παράβαση της αρχής της διαφάνειας, να προχωρά σε μεγαλύτερη αναπροσαρμογή και αύξηση του κυμαινόμενου επιτοκίου στις πιστωτικές κάρτες από εκείνη που χορηγεί, αντιστοίχως, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα

12. Μειωμένη ευθύνη της τράπεζας για παράνομη χρήση του βιβλιαρίου κατάθεσης

13. Μονομερής μεταβολή επιβαρύνσεων στις πιστωτικές κάρτες και στις καταθέσεις

14. Μονομερής καθορισμός των ημερών δέσμευσης, διαθεσιμότητας και μετάθεσης της έναρξης της τοκοφορίας

ΤΕΛΟΣ ΣΤΑ «ΠΕΝΑΛΤΙ»

Στο μεταξύ ψαλίδι στα… ψιλά γράμματα των τραπεζικών συμβάσεων που επιβαρύνουν με κρυφές χρεώσεις τους καταναλωτές φιλοδοξεί να βάλει η υπουργός Οικονομίας κ. Λούκα Κατσέλη με νομοσχέδιο στη Βουλή.   Το νομοσχέδιο για τη διαφάνεια στις τραπεζικές συναλλαγές θα προβλέπει μεταξύ άλλων κατάργηση ή μείωση της ποινής προεξόφλησης σε καταναλωτικά και στεγαστικά δάνεια, θέσπιση ενιαίου επιτοκίου στις πιστωτικές κάρτες για την ανάληψη μετρητών και τις αγορές, ισόποση μεταβολή των επιτοκίων των δανείων σε σχέση με τις μεταβολές του euribor και κατάργηση των εξόδων στεγαστικών δανείων.

Ειδικότερα, οι ρυθμίσεις που σύμφωνα με πληροφορίες θα περιλαμβάνονται στο νομοσχέδιο είναι οι ακόλουθες:

– Κατάργηση της ποινής πρόωρης εξόφλησης των δανείων. Στη μεν καταναλωτική πίστη το θέμα ρυθμίζεται από την κοινοτική οδηγία 2008/48/ΕΚ που στο αμέσως προσεχές διάστημα θα ενσωματωθεί στο ελληνικό δίκαιο. Στη δε στεγαστική πίστη οι τράπεζες εξακολουθούν να επιβάλλουν την ποινή στα δάνεια με σταθερό επιτόκιο. Το νομοσχέδιο θα προβλέπει ότι εάν το επιτόκιο της τράπεζας αυξήθηκε σε σχέση με την περίοδο σύναψης του δανείου ή παρέμεινε το ίδιο, θα απαγορεύεται η ποινή πρόωρης εξόφλησης. Εάν αντιθέτως το επιτόκιο έχει μειωθεί, τότε θα προβλέπεται η καταβολή αποζημίωσης, αλλά μικρότερης σε σχέση με σήμερα. Θα απαιτούνται οι τόκοι 3-4 μηνών και όχι 6.

– Θέσπιση ενιαίου επιτοκίου για την ανάληψη μετρητών και τις αγορές με πιστωτική κάρτα. Σήμερα το επιτόκιο για την ανάληψη μετρητών με πιστωτική κάρτα είναι έως και 3,35% υψηλότερο από το επιτόκιο για αγορές.

– Κατάργηση της επιβολής του τόκου υπερημερίας στις πιστωτικές κάρτες από την επομένη της συναλλαγής. Σύμφωνα με μετριοπαθείς υπολογισμούς το όφελος των τραπεζών από τους δύο αυτούς τύπους χρεώσεων ανέρχεται ετησίως σε 240 εκατ. ευρώ.

– Κατάργηση των εξόδων των στεγαστικών δανείων και διατήρηση μόνο αυτών που αφορούν τρίτους (έξοδα δικηγόρου, μηχανικού κ.λπ.).

– Δυνατότητα αποζημίωσης των καταναλωτών απευθείας εφόσον υπάρχουν δικαστικές αποφάσεις επί συλλογικών αγωγών που έχουν κερδίσει ενώσεις καταναλωτών. Μέχρι σήμερα οι συλλογικές αγωγές έχουν ως αποτέλεσμα την παύση της παράνομης συμπεριφοράς και ο μεμονωμένος καταναλωτής θα πρέπει να προσφύγει εκ νέου στη δικαιοσύνη για να διεκδικήσει τα χρήματά του.

– Θέσπιση ελάχιστης χρηματικής ικανοποίησης η οποία θα διεκδικείται από καταναλωτές μέσω της δικαστικής οδού. Η ρύθμιση αυτή αφορά μικρά ποσά. Για παράδειγμα εάν ο καταναλωτής έχει ζημιωθεί λόγω καταχρηστικής συμπεριφοράς των τραπεζών με το ποσό των 100 ευρώ θα μπορεί να διεκδικήσει 500 ευρώ.

Οι πληροφορίες που υπάρχουν είναι ότι το νομοσχέδιο θα κατατεθεί στη Βουλή τον επόμενο μήνα καθώς επίκειται σύντομα η υποβολή του σχεδίου νόμου που αφορά τη χρύθμιση των χρεών των νοικοκυριών.  

Τίτλος: Απ: Παρανομίες Τραπεζών….

Αποστολή από: Rose στις Μάρτιος 14, 2010, 23:50:34

http://www.ekpizo.gr/el/financialservices/99/?&nid=400

Απόφαση – καταπέλτης του εφετείου Αθηνών κρίνει καταχρηστικούς και παράνομους τόκους, προμήθειες και δήθεν έξοδα που χρεώνουν οι τράπεζες σε βάρος των καταναλωτών

Μία νέα μεγάλη επιτυχία έχει η Ε.Κ.ΠΟΙ.ΖΩ στο δικαστικό αγώνα που διεξάγει για την προστασία των καταναλωτών από παράνομες τραπεζικές χρεώσεις

29/06/2008

Μία νέα μεγάλη επιτυχία έχει η Ε.Κ.ΠΟΙ.ΖΩ στο δικαστικό αγώνα που διεξάγει για την προστασία των καταναλωτών από παράνομες τραπεζικές χρεώσεις. Το Εφετείο Αθηνών, με την με αριθμό 3499/2008 τελεσίδικη απόφασή του, που αφορά συλλογική αγωγή της Ε.Κ.ΠΟΙ.ΖΩ κατά της Εθνικής Τράπεζας, επιβεβαιώνοντας την πρωτόδικη απόφαση, κρίνει καταχρηστικούς όρους που προβλέπουν την επιβολή προμηθειών ή (δήθεν) εξόδων για τραπεζικές εργασίες ή προβλέπουν αυθαιρεσίες στη διαμόρφωση των επιτοκίων.

Ειδικότερα, καταχρηστικοί κρίνονται με την παραπάνω απόφαση οι όροι που προβλέπουν:

1. την επιβάρυνση του καταναλωτή που χρησιμοποιεί την πιστωτική κάρτα ως μέσο πίστωσης με τόκους αναδρομικά από την ημέρα διεξαγωγής της συναλλαγής και όχι με την πάροδο της προθεσμίας πληρωμής που αναγράφεται στο μηνιαίο λογαριασμό που του αποστέλλεται (γεγονός που συνεπάγεται την επιβάρυνση του καταναλωτή με τόκους κατά μέσο όρο 35 ημερών),

2. την επιβολή εξόδων για τις αναλήψεις μετρητών μέσω πιστωτικής κάρτας που κλιμακώνονται ανάλογα με το ποσό ανάληψης (από 3 έως 20 ευρώ),

3. την καταστρατήγηση της διαφάνειας του κυμαινόμενου επιτοκίου στις πιστωτικές κάρτες με τη δυνατότητα της τράπεζας για μεγαλύτερη αναπροσαρμογή από αυτή που προκύπτει από την αύξηση των επιτοκίων της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας ή τη δυνατότητα της τράπεζας να μην μειώσει το επιτόκιο όταν η πορεία των επιτοκίων της ΕΚΤ είναι καθοδική,

4. την επιβολή εξόδων αδράνειας (0,60 ή 1,00 ευρώ ανά μήνα) σε καταθετικούς λογαριασμούς που παραμένουν ακίνητοι για διάστημα μεγαλύτερο των 18 μηνών,

5. τη δυνατότητα της τράπεζας να διαφοροποιεί τα επιτόκια καταθέσεων ανάλογα με το υπόλοιπο του λογαριασμού,

6. τον περιορισμό της ευθύνης της τράπεζας σε περίπτωση που γίνει παράνομη χρήση του απωλεσθέντος ή κλαπέντος βιβλιαρίου καταθέσεως,

7. την επιβολή εξόδων τήρησης και παρακολούθησης στους λογαριασμούς καταθέσεων.

Επίσης, κατά τη συζήτηση της έφεσης που είχε ασκήσει η Εθνική Τράπεζα κατά της πρωτόδικης απόφασης παραιτήθηκε από ένα μέρος της έφεσής της, δηλώνοντας ότι παύει τη χρήση των ακόλουθων επίσης όρων που κρίθηκαν πρωτοδίκως καταχρηστικοί και προβλέπουν:

8. την επιβολή εξόδων για την εξέταση αιτήματος δανειοδότησης που κλιμακώνονται ανάλογα με το ποσόν του στεγαστικού δανείου (από 550 έως 1.500 ευρώ),

9. την επιβολή επιβάρυνσης στον δανειολήπτη 50 ευρώ για τη χορήγηση από την τράπεζα βεβαίωσης οφειλών,

10. την μονομερή μεταβολή των όρων λειτουργίας των λογαριασμών καταθέσεων,

11. τον μονομερή καθορισμό των ημερών δέσμευσης και διαθεσιμότητας και μετάθεσης της έναρξης τοκοφορίας αναφορικά με ποσά που κατατίθενται.

Η απόφαση υποχρεώνει την τράπεζα σε χρηματική ικανοποίηση 100.000 ευρώ για την ηθική βλάβη που υπέστη το καταναλωτικό κοινό, ενώ προβλέπει ποινή 3.000 ευρώ σε βάρος της τράπεζας για κάθε περίπτωση παραβίασης της απόφασης, η οποία ως τελεσίδικη είναι πλέον εκτελεστή.

Το παράνομο κέρδος, το οποίο αποκομίζουν οι τράπεζες σε βάρος των καταναλωτών από τη χρήση των παραπάνω καταχρηστικών αυτών όρων, ανέρχεται σε εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ. Αρκεί να επισημανθεί ότι μόνο από τη χρήση των δύο πρώτων όρων, που εφαρμόζονται κατεξοχήν σε βάρος των χαμηλότερων κοινωνικών στρωμάτων που χρησιμοποιούν την πιστωτική κάρτα ως μέσο πίστωσης για την κάλυψη των βιοτικών τους αναγκών, οι τράπεζες εισπράττουν παρανόμως ετησίως, λαμβάνοντας υπόψη το υπόλοιπο πιστωτικών καρτών σύμφωνα με τα στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδος, περισσότερο από 250 εκατομμύρια ευρώ.

Είναι γι’ αυτό σημαντικό να παύσουν όλες οι τράπεζες να εφαρμόζουν τις παράνομες αυτές πρακτικές, αλλά και να διευκολυνθούν διαδικασίες αποζημίωσης των καταναλωτών. Το Υπουργείο Ανάπτυξης έχει τις αρμοδιότητες να υποχρεώσει τις τράπεζες να παύσουν τη χρήση των καταχρηστικών αυτών όρων, δίχως να χρειάζεται να καταστεί η απόφαση αυτή και αμετάκλητη. Πολύ περισσότερο μάλιστα καθώς οι παραπάνω όροι πλήττουν κατεξοχήν τα αδύνατα κοινωνικά στρώματα που αναγκάζονται να χρησιμοποιούν πιστωτικές κάρτες και υποχρεώνονται πέραν από τους υπέρμετρους και αθέμιτους τόκους να καταβάλουν και τις παραπάνω πρόσθετες καταχρηστικές επιβαρύνσεις.

Η ΕΚΠΟΙΖΩ θα στηρίξει τις αξιώσεις των καταναλωτών για την επιστροφή των χρημάτων που παρανόμως εισπράχθηκαν από τους καταναλωτές. Η Πολιτεία έχει καίρια όμως την ευθύνη να θεσπίσει, κατ’ αντιστοιχία προς άλλες ευρωπαϊκές χώρες, μέσα προστασίας που θα προβλέπουν την αποστέρηση των παράνομων κερδών από τις τράπεζες και τη διάθεσή τους για κοινωφελείς σκοπούς. Τούτο είναι αναγκαίο προκειμένου να επέλθει ένα αποτελεσματικό πλήγμα στα ίδια τα κίνητρα που οδηγούν στις παράνομες πρακτικές των τραπεζών.

Δεν μπορεί, τέλος, να μην επισημάνει κανείς ότι οι κανονιστικές παρεμβάσεις της Τράπεζας της Ελλάδος στα παραπάνω ζητήματα καταγράφονται, όπως προκύπτει από την παραπάνω απόφαση ως εξαιρετικά προβληματικές και κατώτερες των προσδοκιών και περιστάσεων. Όχι μόνο απλά υστερούν σε σχέση με την προστασία που παρέχει η νομοθεσία για την προστασία των καταναλωτών αλλά δυστυχώς η Τράπεζα της Ελλάδος εμφανίζεται να εκδίδει πράξεις, καθ’ υπέρβαση μάλιστα των αρμοδιοτήτων της, που επιτρέπουν καταχρηστικές πρακτικές των τραπεζών.

Για περισσότερες πληροφορίες απευθυνθείτε στο τηλεφωνικό κέντρο της Ε.Κ.ΠΟΙ.ΖΩ. 210 -330 44 44

Τίτλος: Απ: Παρανομίες Τραπεζών….

Αποστολή από: Κανένας στις Μάρτιος 15, 2010, 00:24:12

Καταχρηστικοί Όροι στις Τραπεζικές Συμβάσεις

http://kepka.org/index.php?option=com_content&task=view&id=286&Itemid=38

Καταχρηστικοί όροι ελληνικών τραπεζών

http://birbilis.spaces.live.com/Blog/cns!2335BBEF59B92C54!731.entry

Τίτλος: Απ: Παρανομίες Τραπεζών….

Αποστολή από: Rose στις Μάρτιος 15, 2010, 01:25:07

http://www.ekpizo.gr/?nid=599

Eπιτέλους οι τράπεζες να παύσουν να εισπράττουν προμήθεια για κατάθεση μετρητών σε λογαριασμό τρίτου

06/01/2010

 

Μετά από καταγγελίες καταναλωτών, αλλά και από επιτόπια και διαδικτυακή έρευνα που πραγματοποίησε η ΕΚΠΟΙΖΩ στις 04 Ιανουαρίου 2010, διαπιστώσαμε ότι αρκετές Τράπεζες συνεχίζουν να χρεώνουν την προμήθεια αυτή. Συγκεκριμένα: Από τις 16 Τράπεζες* που ερευνήσαμε (επιτόπια έρευνα στις 14 και διαδικτυακή στις υπόλοιπες 2) διαπιστώσαμε ότι οι Τράπεζες που δεν έχουν συμμορφωθεί είναι οι εξής 6:

Τράπεζα προμήθεια 

Alpha Bank € 1.20 

Γενική Τράπεζα € 1.20 

EFG Eurobank € 1.50 

Millennium € 1.50 

Τράπεζα Αττικής € 1.50 

Τράπεζα Κύπρου € 1.50 

Υπενθυμίζουμε ότι με την έκδοση της με. αρ. 2123/2009 αμετάκλητης απόφασης του Αρείου Πάγου σε συλλογική αγωγή της ΕΚΠΟΙΖΩ κατά της Τράπεζας Πειραιώς, μεταξύ άλλων, κρίθηκε παράνομη και καταχρηστική η προμήθεια που λαμβάνουν οι Τράπεζες για κατάθεση μετρητών σε λογαριασμό τρίτου. Σύμφωνα με τον νόμο 2251/94 όπως ισχύει σήμερα, όλες οι Τράπεζες είναι υποχρεωμένες να πάψουν να εισπράττουν την ως άνω προμήθεια. Η ΕΚΠΟΙΖΩ κοινοποίησε την έρευνα στον Γενικό Γραμματέα Καταναλωτή του Υπουργείου Οικονομίας Ανταγωνιστικότητας & Ναυτιλίας και ζήτησε την άμεση συμμόρφωση όλων των τραπεζών για το ως άνω θέμα. Σε περίπτωση μη συμμόρφωσής τους να επιβληθούν οι προβλεπόμενες από το νόμο κυρώσεις Καλούμε τους καταναλωτές να αρνούνται την καταβολή της προμήθειας σε λογαριασμό τρίτου, να διαμαρτύρονται έγγραφα στην ΕΚΠΟΙΖΩ και να μας αποστέλλουν την επισυναπτόμενη Διαμαρτυρία.

Οι τράπεζες που ελέχθησαν είναι: * Αγροτική Τράπεζα, Alpha Bank, Aspis Bank, Γενική Τράπεζα, EFG Eurobank, Eθνική Τράπεζα, Εμπορική Τράπεζα, Millennium, Taxυδρομικό Ταμιευτήριο, Τράπεζα Αττικής, Τράπεζα Πειραιώς, Τράπεζα Κύπρου, Citibank, HSBC, Marfin Egnatia Bank, Probank

Τίτλος: Απ: Παρανομίες Τραπεζών….

Αποστολή από: Rose στις Μάρτιος 15, 2010, 01:45:35

http://antrikos.wordpress.com/2008/12/15/katachristikoi-oroi-trapezon/

Καταχρηστικοί όροι & συμπεριφορές τραπεζών

Την 15-12-02 διεξήχθη ημερίδα της Ένωσης Προστασίας Καταναλωτών Έβρου με αντικείμενο “Τράπεζες & Καταναλωτές”. Το Δ.Σ. μου ανέθεσε να παρουσιάσω το θέμα “Καταχρηστικοί όροι & συμπεριφορές Τραπεζών”. Επειδή είχα κάποιες αμφιβολίες για την αντιμετώπιση της προσέγγισής μου από το ακροατήριο, στο οποίο θα περιλαμβάνονταν σε μεγάλη αναλογία κυβερνητικοί αξιωματούχοι και επιχειρηματίες,  κάλεσα φίλους και συναδέλφους μου για ηθική συμπαράσταση. Τους ευχαριστώ θερμότατα που προσήλθαν. Ιδιαίτερα ευχαριστώ τον Ανέστη που επιμελήθηκε την προβολή της  παρουσίασης διαφανειών και το συγχρονισμό της με την ομιλία μου.

Κυρίες & Κύριοι,

Αγαπητοί Φίλοι & Φίλες,

Είναι χρήσιμο να θυμόμαστε και να μη ξεχνάμε ότι η κυρίαρχη βιοτική σχέση που καθορίζει τη θέση μας στην κοινωνία, επομένως και τη δυνατότητά μας προς κατανάλωση, είναι η θέση μας στην παραγωγή, στην οικονομία, με άλλα λόγια πώς κερδίζουμε τα προς το ζην.

Σε μια κοινωνία που η εμπορευματική παραγωγή έχει φτάσει στο απόγειό της, όχι μόνο θεοποιώντας την αγορά αλλά θεωρώντας την ως αξεπέραστη ιστορική αναγκαιότητα, τι άλλο μπορεί να σημαίνει το ρήμα «καταναλώνω» εκτός από το «πληρώνω»; Μήπως τελικά αποδεχτήκαμε την εφεύρεση ενός ακόμη ορισμού για τη συγκάλυψη της πραγματικής αιτίας της φτώχιας; Μήπως οι ιθύνοντες ονομάζουν κατανάλωση ακριβώς την αδυναμία μας να καταναλώσουμε;

Η παγκόσμια παραγωγή έχει φτάσει σε δυσθεώρητα ύψη. Ας μη ξεχνάμε ότι τα παραγόμενα τρόφιμα σύμφωνα με τον ΟΗΕ επαρκούν για να τραφούν 12-15 δις άνθρωποι αλλά το μεγαλύτερο τμήμα τους μετατρέπεται σε βιοκαύσιμα και ο κόσμος πεινάει. Παρά τον τεράστιο όγκο της παραγωγής, δεν έχει λυθεί η αντίφαση της κάρπωσής της: Ποιος παράγει και ποιος ιδιοποιείται. Μιλάμε για την καταναλωτική κοινωνία αλλά στην πραγματικότητα τι καταναλώνουμε; Άραγε, δεν έχουμε φτάσει πια να καταναλώνουμε σχεδόν αποκλειστικά τραπεζικά (μ’ αυτό το όνομα εξωραΐζουν τώρα τα δάνεια) προϊόντα; Δεν έχουμε φτάσει να θεωρούμε ως αυτονόητο το δανεισμό στη ζωή μας; Τώρα πια, όχι μόνο δανειζόμαστε για ν’ αγοράσουμε σπίτι ή αυτοκίνητο αλλά δανειζόμαστε και για τα χρειώδη. Οι πιστωτικές στα σούπερ μάρκετ πάνε κι έρχονται.

Ψηφίστε με, έλεγε ο Obama, είμαι κι εγώ ένας σας κι εσάς. Πήρα δάνεια για να σπουδάσω. Το τραγικό αυτονόητο των ΗΠΑ έχει υποσκάψει και τη δική μας συνείδηση. Αν αυτό είναι το αμερικάνικο όνειρο, τότε ποιος είναι ο εφιάλτης; Ήταν αδιανόητο πριν από 20 χρόνια το «φοιτητοδάνειο». Σήμερα για να σπουδάσει ο φοιτητής, ακόμη και της μέσης, εισοδηματικά, οικογένειας είτε θα πρέπει να εργάζεται, έστω και σποραδικά, είτε να υποθηκεύσει το μέλλον του με τα φοιτητικά δάνεια. Πώς, άραγε θα εξοικονομήσει η οικογένεια του φοιτητή 600 έως 1000 Ευρώ μηνιαίως για να σπουδάσει το παιδί της; Πώς θα εξοικονομήσει το ίδιο ποσό για τα φροντιστήρια του Λυκείου; Κι αν τα παιδιά είναι δύο ή τρία; Να πώς οδηγείται η εργαζόμενη οικογένεια στο δανεισμό. Το δυστύχημα δεν είναι μόνο ο δανεισμός καθ’ αυτός αλλά η κουλτούρα του δανεισμού, το γεγονός πως μας έχουν πείσει ότι το πιο φυσιολογικό πράγμα στον κόσμο είναι να χρωστάμε μια ζωή, να χρωστάμε τη ζωή μας απ’ την αρχή της ζωής μας.

Φυσικά και θα χρωστάμε, όταν ο μισθός και τα εισοδήματα εν γένει δεν επαρκούν. Αντί οι εργαζόμενοι να διεκδικήσουν το αυτονόητο, τα στοιχειώδη ανθρώπινα δικαιώματά τους, δηλ. δωρεάν 1η κατοικία, δωρεάν Παιδεία & σπουδές, δωρεάν Υγεία, έμαθαν να συμπληρώνουν τις τρύπες τους με δανεικά και να καταστέλλουν μ’ αυτό τον τρόπο τον πόθο τους για μια καλύτερη ζωή. Ο λόγος, ο μοναδικός λόγος, που ο εργαζόμενος αναγκάζεται να δανειστεί είναι η φτώχια του, επειδή, ακριβώς, ο καρπός που παράγει ιδιοποιείται από το αφεντικό του, το οποίο του επιστρέφει μόνο ψίχουλα, που μετά βίας αρκούν για την απλή καθημερινή συντήρηση. Ο εργαζόμενος, λοιπόν, είτε είναι μισθωτός είτε μικροπαραγωγός αγρότης είτε αυταπασχολούμενος, καλείται μ’ αυτά τα ψίχουλα να καταναλώσει. Από κει ακριβώς προκύπτει και η ανάγκη του δανεισμού. Δεν είναι ανάγκη κοινωνική, ακριβώς το αντίθετο, είναι αντικοινωνική.

Όχι μόνο μια φορά αντικοινωνική αλλά και δυο και τρεις, διότι η πρωταρχική φτώχια μετατρέπεται και αυτή σε εμπόρευμα που πουλιέται, τοκίζεται κι ανατοκίζεται. Πρόκειται, πραγματικά, για μια ιδιαίτερα ευφυή σύλληψη των λεγόμενων δυνάμεων της αγοράς να εμπορευματοποιήσουν τη φτώχια και να κάνουν το φτωχό φτωχότερο, ευφυή διότι κατάφεραν να κατευνάσουν τις διεκδικήσεις των εργαζομένων, ευφυή διότι πέτυχαν να ενσταλάξουν στη συνείδηση των εργαζομένων την κουλτούρα του δανεισμού.

«Και την πίτα ολόκληρη και το σκύλο χορτάτο». Αυτή ήταν η συνταγή που φαινομενικά πέτυχε το ακατόρθωτο. Έτσι διαδιδόταν, μέχρι που αυτή ακριβώς η θεμελιώδης αντίφαση της λειτουργίας της αγοράς έφτασε στις μέρες μας στο οριακό της σημείο: Η εργοδοσία δεν μπορεί να δώσει πάνω από τα ψίχουλα διότι θα αναιρούσε τον εαυτό της, κάποιες τράπεζες δεν δίνουν χρήματα διότι δεν διασφαλίζονται πως θα τα πάρουν πίσω κι άλλες διότι τους σώθηκαν, κι οι εργαζόμενοι που θα μπορούσαν να καταναλώσουν, σώθηκαν κι αυτοί.

Μέσα σ’ αυτό το περιβάλλον οι Ενώσεις Καταναλωτών έρχονται να προστατέψουν τα συμφέροντα των μελών τους, κατ’ ουσία των ίδιων των εργαζομένων που για την περίπτωση βαφτίστηκαν καταναλωτές προκειμένου να συγκαλυφθεί η πραγματική τους θέση στην οικονομία, εννοώ τον πάτο. Αυτού του είδους η προστασία μοιάζει με τις συνθήκες βασανισμού. Απ’ τη μια μεριά ο έγκλειστος που υποφέρει από το βασανιστή του κι απ’ την άλλη οι κυρίες του φιλανθρωπικού συλλόγου που του περιποιούνται τις πληγές. Ούτε λόγος να σταματήσει το μαστίγωμα. Ούτε λόγος για ν’ απελευθερωθεί ο έγκλειστος. Δυστυχώς, σήμερα, οι Ενώσεις Καταναλωτών έχουν καταστεί παραρτήματα του Υπουργείου Ανάπτυξης, εξαρτώμενες οικονομικά απ’ αυτό. Η γενική πολιτική κατεύθυνση των κυβερνήσεων έναντι των προμηθευτών γενικά και των τραπεζών ειδικότερα ήταν και είναι μία: Στηρίζετε και μη εγγίζετε. Αυτός είναι και ο λόγος ίδρυσης της Γ.Γ. Καταναλωτή, δηλαδή η συγκάλυψη του οικονομικού ρόλου αυτών που ιδιοποιούνται τον κοινωνικά παραγόμενο πλούτο, αποκαλούμενοι με τον άχρωμο και γλυκανάλατο όρο «προμηθευτές». Λόγια του αέρα θα πει κανείς. Παρωχημένα ιδεολογήματα άλλος. Κι όμως, φίλες και φίλοι, το ίδιο το φυλλάδιο της Γ.Γ. Καταναλωτή για τις τράπεζες έχει ως σλόγκαν «Μπες ενημερωμένος, βγες κερδισμένος» ένα σλόγκαν που συγκαλύπτει τη σκληρή πραγματικότητα, καθώς εκτυλίσσεται η παγκόσμια οικονομική κρίση, για την οποία βεβαίως οι εργαζόμενοι δεν φέρουν κανενός είδους ευθύνη. Συγκαλύπτει τον ληστρικό ρόλο των τραπεζών, ρόλος που είναι αδύνατο να μεταβληθεί στο τρέχον ανώτατο στάδιο της εμπορευματικής οικονομίας. Μόνο ένα σλόγκαν θα ήταν δυνατό να αντικατοπτρίσει την πραγματικότητα σε σχέση με τις τράπεζες και νομίζω ότι όλοι εκτός από τους τραπεζίτες θα συμφωνήσουν: «Όπως και να μπεις, χαμένος θα βγεις». Κερδισμένος είναι μόνο η τράπεζα. Αναλογιστείτε, σας παρακαλώ πολύ, τι δάνειο πήρατε και ποιο τελικό ποσό πληρώσατε. Αναλογιστείτε αν είχατε ποτέ τη δυνατότητα να διαπραγματευτείτε με την τράπεζα έστω και έναν όρο. Ας μιλήσουμε για τον πιο απλό όρο μιας τραπεζικής σύμβασης, την παραίτηση από την ένσταση δίζησης. Η ένσταση δίζησης δίνει το δικαίωμα στον εγγυητή να απαιτήσει από την τράπεζα να στραφεί πρώτα εναντίον του πρωτοφειλέτη και κατόπιν εναντίον του ίδιου. Κανενός είδους ζημία δεν υφίσταται η τράπεζα από την άσκηση της δίζησης, εκτός από τη χρονική καθυστέρηση, κατά την οποία συνεχίζουν να τρέχουν οι τόκοι. Κι όμως ακόμη κι αυτή την απλή και ανούσια ένσταση δεν την διαπραγματεύεται. Τι θα πει, λοιπόν, να μπω ενημερωμένος; Και τι θα γίνει αν μπω ενημερωμένος; Θα γλιτώσω το γδάρσιμο; Ο λαός αποτυπώνει πολύ σοφά την πραγματικότητα αυτή λέγοντας: «Όποιος έχει μαχαίρι κόβει και πεπόνι» (ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θέλετε). Αυτό συμβαίνει και με τις τράπεζες. Όταν ο εργαζόμενος έχει ανάγκη το χρήμα για να επιβιώσει, θα υποκύψει σε οποιουσδήποτε όρους.

Στα πλαίσια της δύναμης, δυναμικής και δυνατότητάς τους οι τράπεζες, αυτές οι μαύρες τρύπες της οικονομίας της αγοράς, καταδεικνύουν την πλεονεξία τους με όρους και συμπεριφορές αρπακτικού περισσότερο από κάθε άλλη επιχειρηματική δράση, βαλτώνοντας ακόμη και τις άλλες επιχειρηματικές δραστηριότητες. Είναι δυνατόν να πάψουν να είναι αρπακτικά; Είναι δυνατό το κοράκι να γίνει περιστέρι; Το πολύ – πολύ να γευματίσει με πτώματα.

Καθώς η ληστρική λειτουργία των τραπεζών έχει γίνει αντιληπτή από το σύνολο της κοινωνίας, δηλαδή όχι μόνο από τους εργαζόμενους αλλά και από το σύνολο των επιχειρηματιών, πλην τραπεζών, το Κράτος αναγκάστηκε να την εξωραΐσει, χαρακτηρίζοντας ορισμένες ακραίες συμπεριφορές ως καταχρηστικές. Στο Αστικό Δίκαιο η έννοια της «κατάχρησης δικαιώματος» σκόπιμα παρέμεινε αόριστη για να υπάρχει η δυνατότητα να προσαρμόζεται στις κοινωνικές συνθήκες αλλά τα Δικαστήρια στάθηκαν πολύ φειδωλά στην ερμηνεία και την εφαρμογή της. Για πρώτη φορά στα ελληνικά νομικά χρονικά, και ουσιαστικά παρά τον αντιεπιστημονικό χαρακτήρα της ονομαστικής απαρίθμησης, χαρακτηρίστηκαν ρητά ως καταχρηστικές συγκεκριμένες συμπεριφορές, ακριβώς διότι το Κράτος δεν είχε κανενός είδους βεβαιότητα πως τα όργανά του, δηλαδή οι έλληνες δικαστές, θα εξέδιδαν αποφάσεις με τις οποίες θα καταδικαζόταν η αντικοινωνική συμπεριφορά των τραπεζών, περιχαρακώνοντας ταυτόχρονα, λόγω της ενδεικτικής απαρίθμησης, και το πλαίσιο στο οποίο έχει τη δυνατότητα να κινηθεί ο δικαστής. «Μ’ ένα σμπάρο δυο τρυγόνια», δηλαδή.

Έτσι, σύμφωνα με το νόμο ως καταχρηστικοί ορίζονται οι ακόλουθοι όροι και συμπεριφορές που:

•    Επιφυλάσσουν στον προμηθευτή το δικαίωμα μονομερούς τροποποίησης ή λύσης της σύμβασης

•    Επιτρέπουν στον προμηθευτή να καταγγείλει σύμβαση αόριστης διάρκειας χωρίς εύλογη προθεσμία

•    Αφήνουν το τίμημα αόριστο χωρίς σπουδαίο λόγο

•    Επιτρέπουν στον προμηθευτή να καταγγέλλει τη σύμβαση κατά την κρίση του, αν η ίδια ευχέρεια δεν αναγνωρίζεται στον καταναλωτή

Σ’ αυτό τον όρο θα σταθώ λίγο. Είναι πραγματικά αστείο να θεωρούμε ότι είναι ισότιμη η καταγγελία της σύμβασης μεταξύ τράπεζας και οφειλέτη. Αν η τράπεζα καταγγείλει οποτεδήποτε τη σύμβαση, ο οφειλέτης είναι υποχρεωμένος να πληρώσει το μη ληξιπρόθεσμο ποσό του δανείου. Απ’ την άλλη τώρα, αν ο οφειλέτης έχει το δικαίωμα να χρησιμοποιήσει την αντίστοιχη δυνατότητα και καταγγείλει τη σύμβαση είναι και πάλι υποχρεωμένος να πληρώσει το μη ληξιπρόθεσμο ποσό του δανείου. Δηλαδή, «θα βάλει τα χεράκια του, να βγάλει τα ματάκια του». Κι η ύπαρξη αυτής της δυνατότητας θεωρείται από το νόμο ως ισότητα.

Άλλοι όροι που χαρακτηρίζονται ως καταχρηστικοί είναι αυτοί που:

•    Αποκλείουν ή περιορίζουν υπέρμετρα την ευθύνη του προμηθευτή

•    Επιτρέπουν στον προμηθευτή να απαιτήσει από τον καταναλωτή υπέρμετρες εγγυήσεις

•    Αναστρέφουν το βάρος απόδειξης σε βάρος του καταναλωτή ή περιορίζουν υπέρμετρα τα αποδεικτικά του μέσα

Διαβάστε τώρα τις συμβάσεις σας και θα δείτε ότι περιλαμβάνουν όλους τους ανωτέρω απαγορευμένους όρους, παρά την ισχύ του νόμου για πάνω από 15 χρόνια

Επίσης έχουν εκδοθεί σημαντικές δικαστικές αποφάσεις που κρίνουν ως καταχρηστικούς όρους και συμπεριφορές που προβλέπουν:

•    Τη δυνατότητα της τράπεζας να αυξάνει μονομερώς το επιτόκιο

•    Τη μη αντίδραση του καταναλωτή ως επικύρωση του λογαριασμού που έλαβε

•    Τη μονομερή τροποποίηση των όρων της σύμβασης

•    Την είσπραξη εξόδων χρηματοδότησης και φακέλου

•    Πρόστιμο σε περίπτωση πρόωρης εξόφλησης δανείου

•    Τη δυνατότητα μονομερούς αναπροσαρμογής του επιτοκίου χωρίς εύλογη αιτία

•    Τη δυνατότητα καταγγελίας σε περίπτωση καθυστέρησης πληρωμής οποιασδήποτε δόσης

•    Την επιβολή προμήθειας για κατάθεση στο λογαριασμό τρίτου

•    Την επιβολή εξόδων κίνησης σε λογαριασμούς ταμιευτηρίου ή τρεχούμενους

•    Την επιβολή εξόδων αδράνειας για μη κίνηση άνω των 18 μηνών

•    Την επιβολή επιβάρυνσης για χορήγηση βεβαίωσης οφειλών

Ποια είναι η πρακτική των τραπεζών απέναντι σε καταδικαστικές αποφάσεις; Απλώς πληρώνουν το πρόστιμο, μεταβάλλουν τη σύμβαση ως προς τον συγκεκριμένο και μόνο οφειλέτη που προσφεύγει στο Δικαστήριο και συνεχίζουν να διατηρούν τους καταχρηστικούς όρους στις άλλες συμβάσεις. Αξίζει να επισημανθεί ότι ο τύπος των συμβάσεων που επιβάλλουν οι τράπεζες στους πελάτες τους ονομάζονται συμβάσεις προσχώρησης, αφού ο οφειλέτης το μόνο που δικαιούται είναι να τις αποδεχτεί ή να τις απορρίψει στο σύνολό τους. Κι όμως, παρά τη γενικότητα των όρων συναλλαγών μιας σύμβασης προσχώρησης, όσο κι αν ψάξουμε δεν θα βρούμε προσβάσιμους στο πλατύ κοινό τους όρους της, ώστε να έχει τη δυνατότητα ο οφειλέτης να τους μελετήσει με την ησυχία του, στο σπίτι του βρε αδερφέ, να απευθυνθεί σε νομικό παραστάτη για να λύσει τις απορίες του, να διαπιστώσει ποιοι είναι παράνομοι και καταχρηστικοί και να απαιτήσει την διαγραφή τους. Απευθυνόμενοι στα τοπικά υποκαταστήματα τραπεζών συναντήσαμε μια απροθυμία χορήγησης Γενικών Όρων Συναλλαγών, πλην της πιστωτικής κάρτας που περιλαμβάνονται στα αντίστοιχα διαφημιστικά φυλλάδια. Να λοιπόν ποια είναι καθαυτή η καταχρηστική συμπεριφορά των τραπεζών, ότι φροντίζουν σκοπίμως να κρατούν στο σκοτάδι τους πελάτες τους, παρουσιάζοντας το πιο ουσιαστικό σκέλος της διαπραγμάτευσης, την κατάρτιση της σύμβασης, ως τυπικό και ασήμαντο, χωρίς να δίνουν ποτέ αντίγραφο στον οφειλέτη και κρατώντας κρυφούς τους επαχθείς όρους. Αναρωτηθείτε πόσοι από σας έχετε αντίγραφα των δανειακών σας συμβάσεων και σε πόσους από σας έδωσαν ο τράπεζες χωρίς να το ζητήσετε. Μήπως έναντι αυτών των συμπεριφορών, δεν θα μπορούσε να παρέμβει το κράτος; Γιατί να μη καταστεί υποχρεωτική η χορήγηση αντιγράφου με ποινική ρήτρα υπέρ του οφειλέτη; Γιατί να μη καταστεί υποχρεωτική η διαρκής ενημέρωση του οφειλέτη για το εκάστοτε τρέχον επιτόκιο και τον τρόπο υπολογισμού της δόσης; Πραγματοποιείται κάποιου είδους έλεγχος στους μετέπειτα ΓΟΣ αν είναι σύμφωνοι με το νόμο ή τις καταδικαστικές αποφάσεις;

Σας πληροφορώ κανένας. Το σύστημα στηρίζεται στην εκ νέου καταγγελία του οφειλέτη. Ποιος όμως οφειλέτης έχει τη διάθεση και την οικονομική άνεση να τα βάλει με την τράπεζα; Ακόμη και αν η τράπεζα καταδικαστεί για δεύτερη φορά, τη συμφέρει να πληρώσει ένα πρόστιμο μερικών χιλιάδων Ευρώ, που είναι σταγόνα στον ωκεανό μπροστά στα εκατοντάδες εκατομμύρια που κερδίζει κατ’ έτος. Απ’ την άλλη οι Ενώσεις Καταναλωτών έχουν πλήρη οικονομική αδυναμία να χρηματοδοτήσουν τέτοιους δικαστικούς αγώνες. Άραγε το Κράτος δεν έχει υπόψη του αυτά τα προβλήματα;

Μα ας είμαστε σοβαροί. Ζητούμε από την Κυβέρνηση να γίνει κακιά με τις τράπεζες, όταν αυτή η ίδια σε αγαστή σύμπνοια με την Αξιωματική Αντιπολίτευση, τις χρηματοδοτεί με 28 δις, δηλαδή με παραπάνω από το 1/3 του κρατικού προϋπολογισμού. Γιατί τόσα χρόνια δεν ήταν δυνατό να βρεθεί ένα τέτοιο ποσό για πάρουν αυξήσεις οι εργαζόμενοι και για τις τράπεζες βρέθηκε εν μια νυκτί;

Τίτλος: Απ: Παρανομίες Τραπεζών….

Αποστολή από: Rose στις Μάρτιος 17, 2010, 17:41:05

http://www.agon.gr/news/122/ARTICLE/4969/2010-01-30.html

Σάββατο, 30 Ιανουαρίου 2010

Ηπειρωτικός Αγών

Στα 253,4 δις ευρώ το συνολικό χρέος νοικοκυριών-επιχειρήσεων

Στα 3,768 δισ. ευρώ διαμορφώθηκε ο καθαρός δανεισμός των επιχειρήσεων και νοικοκυριών κατά το 2009.

Όπως προκύπτει από τα στοιχεία που έδωσε χθες στη δημοσιότητα η Τράπεζα της Ελλάδος (ΤτΕ), ο ρυθμός αύξησης των καθαρών χορηγήσεων προς επιχειρήσεις και νοικοκυριά το 2009 υποχώρησε στο 4,25% από 15,9% που ήταν το 2008, με αποτέλεσμα το χρέος τους προς τις τράπεζες να διαμορφωθεί στα 253,4 δισ. ευρώ (105,5% του ΑΕΠ) από 249,6 δισ. ευρώ στο τέλος του 2008. Πιο συγκεκριμένα, η χρηματοδότηση προς τις επιχειρήσεις παρουσίασε τον Δεκέμβριο του 2009 θετική καθαρή ροή 1,182 δισ. ευρώ, με αποτέλεσμα ο ετήσιος ρυθμός της πιστωτικής επέκτασης να επιβραδυνθεί στο 5,1% από 18,7% το 2008. Ειδικότερα, με αρνητικό ετήσιο ρυθμό μεταβολής κινείται η πιστωτική επέκταση προς τη βιομηχανία, στο -3,5%, από 15,85% που ήταν το Δεκέμβριο του 2008, ενώ με θετικό, αλλά χαμηλό, δωδεκάμηνο ρυθμό κινείται προς το εμπόριο (Δεκέμβριος 2009: 4,2%, Δεκέμβριος 2008: 19,5%). Επίσης, ιδιαίτερα χαμηλοί ρυθμοί ανόδου παρατηρούνται στη χρηματοδότηση του κλάδου των κατασκευών (Δεκέμβριος 2009: 2,7%, Δεκέμβριος 2008: 35,2%) και της ναυτιλίας (Δεκέμβριος 2009: 4%, Δεκέμβριος 2008: 17,2%). Αντίθετα, με σχετικά υψηλούς ετήσιους ρυθμούς, πολύ πάνω από τον αντίστοιχο ρυθμό του συνόλου των επιχειρήσεων, αυξήθηκε και αυτό το μήνα η χρηματοδότηση των κλάδων «Ηλεκτρισμού-Φωταερίου-Ύδρευσης» (14,7%), «Επικοινωνιών-Μεταφορών, πλην Ναυτιλίας» (25,5%) και «Λοιπών» (10,4%).

119,6 δις ευρώ χρωστάνε τα νοικοκυριά

 

Αναφορικά με την χρηματοδότηση των νοικοκυριών, οι καθαρές χορηγήσεις σε στεγαστικά και καταναλωτικά δάνεια το 2009 ανήλθαν σε 2,432 δισ. ευρώ, με αποτέλεσμα ο ετήσιος ρυθμός ανόδου των χορηγήσεων να υποχωρήσει σε 3,1% από 12,8% το 2008. Σύμφωνα με τα στοιχεία το χρέος των νοικοκυριών στις τράπεζες διαμορφώθηκε στο τέλος του 2009 στα 119,635 δισ. ευρώ, δηλαδή το 50% του ΑΕΠ. Αναλυτικά, η καθαρή ροή των στεγαστικών δανείων ανήλθε σε 507 εκατ. ευρώ το Δεκέμβριο του 2009, ενώ o δωδεκάμηνος ρυθμός ανόδου διαμορφώθηκε στο 3,7% από 11,5% το Δεκέμβριο του 2008. Τα καταναλωτικά δάνεια σημείωσαν καθαρή θετική ροή 144 εκατ. ευρώ, ενώ ο δωδεκάμηνος ρυθμός ανόδου τους συρρικνώθηκε στο 2%, έναντι 16% το 2008. Επίσης, η καθαρή ροή των «λοιπών» δανείων προς τα νοικοκυριά ανήλθε σε 54 εκατ. ευρώ το Δεκέμβριο του 2009, ενώ ο δωδεκάμηνος ρυθμός μεταβολής διαμορφώθηκε σε -1,1% από +9,5% το 2008.

Οχτώ δις ευρώ απέσυραν οι καταθέτες από τις τράπεζες

Εξάλλου στα 8 δισ. ευρώ υπολογίζεται το ύψος των καταθέσεων που έχουν αποσύρει τους τελευταίους μήνες οι πελάτες των ελληνικών τραπεζών, λόγω κυρίως των χαμηλών επιτοκίων, αλλά και των ανησυχιών των καταθετών για το ενδεχόμενο «πόθεν έσχες», το οποίο ωστόσο έχει διαψευστεί από την κυβέρνηση. Σύμφωνα με τα στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδος, μόνο τον τελευταίο μήνα έφυγαν σχεδόν 2 δισ. ευρώ από τις προθεσμιακές καταθέσεις στις ελληνικές τράπεζες, ενώ στο σύνολο των καταθέσεων η μείωση είναι 1 δισ. ευρώ. Στο δίμηνο Οκτωβρίου-Νοεμβρίου, η πτώση πλησιάζει τα 3,3 δισ. ευρώ. Σύμφωνα με τα στοιχεία το σύνολο της ρευστότητας που διατηρούν στις τράπεζες, οι επιχειρήσεις και τα νοικοκυριά ανήλθε τον περασμένο Νοέμβριο σε 193,3 δισ. ευρώ, υποχωρώντας κατά περίπου 2 δισ. ευρώ σε σχέση με το τέλος Σεπτεμβρίου, με τον ετήσιο ρυθμό αύξησής τους να πέφτει στο 6,6% από 11,3% στο τέλος του τρίτου τριμήνου και 19% ένα χρόνο νωρίτερα. Τέλος σημειώνεται ότι από τον Απρίλιο έως το Νοέμβριο του 2009, οι απώλειες υπολογίζονται στα 6,5 δισ. ευρώ περίπου.  

Τίτλος: Απ: Παρανομίες Τραπεζών….

Αποστολή από: Rose στις Μάρτιος 17, 2010, 20:22:29

Αναφορές σε άλλες ιστοσελίδες της ΑΜΡΑ σχετικές με το παρόν θέμα.

Αυτοκτονίες και θάνατοι λόγω χρεών

http://www.amra.gr/forum/index.php/topic,2158.0.html

Αποζημιώσεις για τις παράνομες κατασχέσεις ακινήτων

http://www.amra.gr/forum/index.php/topic,2179.0.html

Κίνημα αγανάκτησης Εργαζομένων και Καταναλωτών

http://www.amra.gr/forum/index.php/topic,2180.0.html

«Πουλήστε τα νησιά σας», προτείνουν Γερμανοί βουλευτές

http://www.amra.gr/forum/index.php/topic,2164.0.html

Ρύθμιση των χρεών υπερχρεωμένων καταναλωτών

http://www.amra.gr/forum/index.php/topic,1872.0.html

Τράπεζα για τους φτωχούς

http://www.amra.gr/forum/index.php/topic,2151.0.html

Τίτλος: Απ: Παρανομίες Τραπεζών….

Αποστολή από: Rose στις Μάρτιος 17, 2010, 22:40:33

http://www.anastassakos.gr/index.php?page=articles&cat=8&action=view&id=46

16.7.2007: ΑΓΩΓΕΣ ΓΙΑ ΠΑΡΑΝΟΜΕΣ ΧΡΕΩΣΕΙΣ

ΑΓΩΓΕΣ ΓΙΑ ΠΑΡΑΝΟΜΕΣ ΧΡΕΩΣΕΙΣ

Καταναλωτής μήνυσε τράπεζα για 0.84 ευρώ !

Κατηγορεί την τράπεζα ότι του χρέωσε το ποσό ως τόκο υπερημερίας εκμεταλλευόμενη μια ημέρα αργίας.

«Φρένο» στην παράνομη πρακτική των τραπεζών να αξιοποιούν τις ημέρες των αργιών υπέρ τους και σε βάρος των καταναλωτών, επιβαρύνοντάς τους με τόκους υπερημερίας, επιχειρείται να μπει μέσα από έντονες δικαστικές διαμάχες που βρίσκονται σε εξέλιξη.

Καταναλωτής ξεκίνησε μια ασυνήθιστη – λόγω ποσού – αντιδικία, μηνύοντας και υποβάλλοντας αγωγή εναντίον τράπεζας επειδή τον χρέωσε με 0.84 ευρώ ως τόκους υπερημερίας, εκμεταλλευόμενη και μια ημέρα αργίας (σχετικά με την πληρωμή συναλλαγματικής), αν και δεν είχε τέτοιο δικαίωμα. Με τη μήνυση ζητεί να ασκηθεί ποινική δίωξη κατά των αρμοδίων της τράπεζας για παράνομη είσπραξη τόκων υπερημερίας, ενώ με την αγωγή αξιώνει την αποζημίωσή του, όχι μόνο γιατί τον υποχρέωσαν να πληρώσει παράνομα 84 λεπτά, αλλά και για την ηθική βλάβη που υπέστη, γιατί εμφανίστηκε ότι δήθεν χρωστούσε χρήματα και ήταν υπερήμερος με συνέπεια την προσβολή της εμπορικής φήμης και του κύρους του, για την αποκατάσταση των οποίων ζητεί να επιδικαστεί ποσό 10.000 €.

Μάλιστα με τη μηνύτρια αναφορά που υπέβαλε δια του συνηγόρου του Σέφη Αναστασάκου, Πρόεδρος του Ελληνικού Ινστιτούτου Δανειοληπτών (ΕΛ.Ι.ΔΑ.), ζητεί από την Εισαγγελία να διερευνήσει την παράνομη επιβολή τόκων υπερημερίας από όλες τις τράπεζες. Στην περίπτωση της μηνύτριας αναφοράς για τον τόκο υπερημερίας ύψους 0.84 ευρώ ο εκδότης Σ. Γαβριηλίδης προσέφυγε στη δικαιοσύνη για να σταματήσει μια παράνομη και εκβιαστική πρακτική  που υπέστη ο ίδιος, όπως επισημαίνει και στην αγωγή του.

Συγκεκριμένα έχοντας υποχρέωση να εξοφλήσει μια συναλλαγματική 1.000 ευρώ λήξης 28.5.07 εμφανίστηκε στην τράπεζα στις 31.5.07, αφού οι συναλλαγματικές εξοφλούνται (σύμφωνα με τον νόμο) εντός διημέρου από τη λήξη τους και η 28η Μαΐου δεν»μετρούσε» ως ημέρα εξόφλησης, αφού ήταν η αργία του Αγίου Πνεύματος και εκείνη τη μέρα δεν θα μπορούσε να εξοφληθεί το ποσό. Όμως οι υπάλληλοι της τράπεζας ζήτησαν τόκο υπερημερίας 0.84 ευρώ και στις διαμαρτυρίες του απάντησαν ότι αν δεν καταβάλει τον τόκο αυτό, δεν θα του δοθεί το σώμα της επιταγής, με συνέπεια να εξαναγκαστεί να πληρώσει.

Ο δικηγόρος του Σέφης Αναστασάκος επισημαίνει ότι είναι παράνομη η είσπραξη τόκων υπερημερίας εντός διημέρου από τη λήξη  της συναλλαγματικής (ν. 5325/32) και τονίζει στη μηνύτρια αναφορά ότι η ίδια παράνομη πράξη μπορεί να έγινε και σε βάρος εκατοντάδων χιλιάδων αποδεκτών συναλλαγματικών, που μπορεί να πλήρωσαν τόκους υπερημερίας, χωρίς να χρωστούν στην πραγματικότητα τέτοια ποσά.    

Τίτλος: Απ: Παρανομίες Τραπεζών….

Αποστολή από: Rose στις Μάρτιος 17, 2010, 22:48:58

http://www.opengov.gr/ypoian/?p=20&cp=49#comment-1188

από ΜΠΑΡΤΖΙΩΚΑΣ ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ – — 3 Νοεμβρίου 2009 @ 13:58

ΕΛΛΗΝΑΣ ΒΙΟΤΕΧΝΗΣ ΕΔΩ ΚΑΙ 30 ΧΡΟΝΙΑ. ΕΧΩ ΔΥΟ ΠΑΙΔΙΑ .ΗΜΟΥΝ ΠΑΝΤΑ ΝΟΜΟΤΑΓΗΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΒΛΑΨΑ ΚΑΝΕΝΑΝ ΕΝ ΓΝΩΣΗ ΜΟΥ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ

ΑΥΤΗ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ ΧΡΩΣΤΑΩ 250000 ΣΕ ΤΡΑΠΕΖΕΣ ΠΙΣΤΩΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΤΕΒΕ ΕΦΟΡΙΑ ΚΤΛ.

ΓΙΑΤΙ ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ ΚΑΤΑΝΤΗΣΑΤΕ ΕΤΣΙ?

ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΣΑΣ ΠΙΣΤΕΥΩ?

ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΣΑΣ ΨΗΦΗΣΩ?

ΠΟΙΟΣ ΝΟΙΑΣΤΗΚΕ ΓΙΑ ΜΕΝΑ ΠΟΥ ΚΟΝΤΕΥΩ ΝΑ ΤΑ ΧΑΣΩ ΟΛΑ?

ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΜΕ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΣΕΙ ΑΠΟ ΤΙΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΓΙΝΕΙ Ο ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΣ ΜΟΥ ΕΦΙΑΛΤΗΣ?

ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΜΟΥ ΦΕΡΕΙ ΠΙΣΩ ΤΟΥΣ ΠΕΛΑΤΕΣ ΜΟΥ ΠΟΥ ΑΓΟΡΑΖΟΥΝ ΜΟΝΟ ΕΙΣΑΓΩΜΕΝΑ ?

ΕΜΕΙΣ Η ΡΑΧΟΚΟΚΑΛΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ ΘΑ ΚΑΤΑΣΤΡΑΦΟΥΜΕ ΠΡΩΤΗ ΑΠΟ ΟΛΟΥΣ. Η ΜΠΑΛΑ ΟΜΩΣ ΘΑ ΠΑΡΕΙ ΠΟΛΟΥΣ ΜΕΤΑ.ΟΛΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΑΚΟΜΑ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΑΝΤΙΛΗΦΘΕΙ ΤΟ ΝΤΟΜΙΝΟ ΠΟΥ ΘΑ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕΙ.

ΟΛΑ ΤΑ ΤΣΟΥΤΣΕΚΙΑ ΠΟΥ ΤΗΛΕΦΩΝΟΥΝ ΕΚ ΜΕΡΟΥΣ ΤΩΝ ΤΡΑΠΕΖΩΝ ΚΑΙ ΠΙΕΖΟΥΝ

ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΜΕ ΛΕΣ ΚΑΙ ΜΙΛΟΥΝ ΣΕ ΚΟΙΝΟΥΣ ΚΛΕΦΤΕΣ ΚΑΙ ΑΛΗΤΕΣ

ΑΠΑΙΤΩ ΠΛΕΟΝ ,ΔΕΝ ΠΑΡΑΚΑΛΩ, ΝΑ ΜΕ ΒΟΗΘΗΣΕΤΕ ΕΙΜΑΙ ΕΛΛΗΝΑΣ ΠΟΛΙΤΗΣ ΚΑΙ ΕΧΩ ΤΟ ΙΔΙΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΝΑ ΖΗΣΩ ΚΑΙ ΝΑ ΜΕΓΑΛΩΣΩ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΟΥ ΜΕ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ,ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΚΑΘΟΝΤΑΙ ΣΤΙΣ ΚΑΡΕΚΛΕΣ ΚΑΙ ΤΡΩΝΕ ΜΕ ΧΡΥΣΑ ΚΟΥΤΑΛΙΑ.

Ο ΚΟΣΜΟΣ ΠΛΕΟΝ ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΕΙ ΘΑ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗΣΕΙ ΑΝ ΔΕΝ ΚΑΝΕΤΕ ΚΑΤΙ ΑΜΜΕΣΑ.

ΖΗΤΑΩ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ ΕΥΝΟΙΚΕΣ ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ ΚΑΙ ΟΤΙ ΑΛΛΟ ΠΟΡΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΑΛΛΑ ΜΕ ΣΥΝΤΟΜΕΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ ΧΩΡΙΣ ΚΟΣΤΟΣ ΚΑΙ ΑΜΕΣΣΑ

ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ

Τίτλος: Απ: Παρανομίες Τραπεζών….

Αποστολή από: Ορφέας στις Μάρτιος 17, 2010, 23:37:28

____________________________________________________________________________________________

(http://www.amra.gr/rodokipos/rodokipos.jpg)

ΑΣΤΙΚΗ  ΜΗ  ΚΕΡΔΟΣΚΟΠΙΚΗ  ΕΤΑΙΡΕΙΑ

«Ο ΡΟΔΟΚΗΠΟΣ ΤΩΝ ΦΙΛΟΣΟΦΩΝ»

Κρατερού 4  (Κασσάνδρου 8  )  Τ.Κ. 54632

Τηλ.: 2310  262 145  Τηλεομοιότυπο: 2310  262 150

http://www.ortf.gr e-mail: ortf@ortf.gr, info@ortf.gr

                  Θ Ε Σ Σ Α Λ Ο Ν Ι Κ Η____________________________________________________________________________________________

Θεσσαλονίκη, 17 Μαρτίου 2010

                                             

Δ Ι Α Κ Ο Ι Ν Ω Σ Η

    Σε 25 έχουν ανέλθει τον τελευταίο καιρό τα θύματα που έθεσαν τέρμα στην ζωή τους κάτω από την πίεση των χρεών και των απαιτήσεων των τραπεζών και των συν αυτών εισπρακτικών εταιρειών, ένεκα των παράνομων και τοκογλυφικών χρεώσεων από τις τράπεζες.

    Σε 250.000 έχουν ανέλθει οι δανειολήπτες που έχουν φτάσει σε απόγνωση και αδυναμία εξυπηρέτησης των χρεών τους, εξαιτίας των υπέρογκων τοκογλυφικών επιτοκίων και πολλών άλλων παράνομων χρεώσεων από τις τράπεζες, πάνω στους οποίους πέφτουν σαν τις ύαινες για να κατασπαράξουν τις μικρές περιουσίες των – συνήθως μια μικρή κατοικία – και σε άλλους τόσους ανέρχονται ήδη τα θύματα που καταστράφηκαν οικονομικά λόγω των τοκογλυφικών δανείων.

    Σε 2.500.000 ανέρχονται συνολικά τα Ελληνικά νοικοκυριά που στενάζουν κάτω από την αιμοδιψή εκμετάλλευση των επίσημων τοκογλύφων – που είναι οι τράπεζες – έχοντας χρεωθεί πάνω από 250 δις Ευρώ, χρέη τα οποία στην πλειονότητά τους είναι καρπός παράνομων, καταχρηστικών και τοκογλυφικών χρεώσεων. 

    Οι πρακτικές και οι μέθοδοι που ασκούνταν και συνεχίζουν στο μεγαλύτερο μέρος τους να ασκούνται από τις τράπεζες, προσιδιάζουν με πρακτικές οργανώσεων που δρούσαν έξω από τα όρια κάθε έννομου δικαίου. Καταχρηστικοί όροι στις συνάψεις συμφωνιών, παράνομες χρεώσεις, άνομες επιβαρύνσεις, αισχροκέρδειες και κακουργηματικές τοκογλυφικές πρακτικές, ήταν και συνεχίζουν να υφίστανται στην πλειονότητά τους, καταληστεύοντας το καταναλωτικό κοινό.

    Από το 1991 πλήθος δικαστικών αποφάσεων καταδίκαζε τις παρανομίες των τραπεζών, για τις οποίες όμως οι τράπεζες προκλητικά αδιαφορούσαν, συνεχίζοντας επιδεικτικά να παρανομούν, αισχροκερδώντας ενάντια στον ανήμπορο καταναλωτή. Οι εκφοβισμοί, οι απειλές, οι καταναγκασμοί και οι εκβιασμοί, έγιναν η καθημερινή πρακτική των τραπεζών για καθυπόταξη των καταναλωτών στις αισχροκερδείς και ενίοτε ληστρικές ορέξεις των. Παράλληλα, με την ένοχη ανοχή του κράτους, επιβεβαιώνονταν η διαρκής αντίληψη ότι ο αδικούμενος αδυνατεί να βρει το δίκαιό του απέναντι στον ισχυρό.

    Ήρθε η στιγμή όμως που κάποιοι νέοι ήρωες αγωνίστηκαν ενάντια στο τέρας των τραπεζών και με μύριες δυσκολίες και θυσίες επέτυχαν συνεχείς και απανωτές επιτυχίες ενάντια στις άνομες και εγκληματικές  καταχρήσεις των. Οι κρίσεις των δικαστηρίων δικαίωσαν και συνεχίζουν για μεγάλο πλέον πλήθος προσφυγών να δικαιώνουν τα θύματα της στυγνής εκμετάλλευσης των τραπεζών, καθώς τα έμμισθα όργανά τους κατατροπώνονται ολοσχερώς στις δικαστικές αίθουσες. Επιπλέον η επιδίκαση αποζημιώσεων έκανε τις τράπεζες, εξαιτίας του ότι τις υποχρέωσε σε αποζημιώσεις των όσων εκμεταλλεύτηκαν, να αρχίσουν επιτέλους ταραγμένες να συμμορφώνονται με το δίκαιο και να απαλείφουν μερικούς από τους παράνομους και καταχρηστικούς όρους των προϊόντων τους.

    Έτσι έφτασε η στιγμή όπου η αλαζονεία της παντοκρατορίας των τραπεζών επέσυρε επιτέλους την Νέμεση. Τα μέχρι πρότινος θύματα μετατρέπονται σε διώκτες και τιμωρούς του ανάλγητου και απάνθρωπου τραπεζικού συστήματος και με αρωγό την δικαιοσύνη αποκαθιστούν το δίκαιο. Ευρισκόμενες σε πανικό οι τράπεζες μετά τις αλλεπάλληλες καταδίκες τους, προστρέχουν για βοήθεια στην εξουσία, επικαλούμενες την προστασία των τεχνοκρατών της ολιγαρχίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Μάταια όμως….

    Τα δικαιώματα του πολίτη που απορρέουν από το Σύνταγμα και το καθήκον απέναντι σε αυτό, επιβάλλουν σε κάθε καταναλωτή – θύμα της πλειάδας των παρανομιών των τραπεζών – να αντισταθεί, να εναντιωθεί και να διεκδικήσει:

    1. Επαναδιαπραγμάτευση κάθε σύμβασης με τις τράπεζες για κάθε προϊόν, καθότι οι τωρινές συμβάσεις νομικά καθίστανται άκυρες, απαιτώντας ηθικούς, νόμιμους και διαφανείς όρους.

    2. Επιστροφή όλων των παράνομων και καταχρηστικών χρεώσεων εντόκως, αποζημίωση για υλική ζημία και ικανή αποζημίωση για ηθική βλάβη.

    3. Ποινική δίωξη των υπευθύνων για την επί πολλά έτη συνέχιση των παρανομιών, αψηφώντας τις δικαστικές αποφάσεις και την έννομη τάξη.

    4. Τέλος, επιστροφή όλων των μερισμάτων από τους μετόχους, καθότι αποτελούν έσοδα από παράνομες πράξεις και δίωξη αυτών για αποδοχή αγαθών – προϊόντων εγκλήματος.

    Επειδή είναι βέβαιον ότι οι αποζημιώσεις που οφείλουν να καταβάλλουν οι τράπεζες υπερβαίνουν κατά πολύ τα κεφάλαιά τους, η κοινωνία οφείλει, για την ομαλή, έννομη και για το κοινό όφελος συνέχιση της λειτουργίας των τραπεζών, να προβεί στην εθνικοποίησή τους.

    Για ερωτήσεις – συμβουλές, στείλτε e-mail στην διεύθυνση : info@ortf.gr

Τίτλος: Απ: Παρανομίες Τραπεζών….

Αποστολή από: Rose στις Μάρτιος 18, 2010, 00:21:15

http://www.e-erevna.gr/portal/story.aspx?ID=58336

Πράσινο φως για εθνικοποιήσεις τραπεζών άναψε η γερμανική κυβέρνηση

Η γερμανική κυβέρνηση ενέκρινε, την Τετάρτη, νομοσχέδιο με το οποίο θα μπορεί να εθνικοποιήσει τράπεζες που αντιμετωπίζουν προβλήματα, ώστε να στηρίξει το χρηματοπιστωτικό σύστημα της χώρας. To συγκριμένο νομοσχέδιο ανοίγει το δρόμο για την ανάληψη του ελέγχου της «στεγαστικής» τράπεζας Hypo Real Estate από το γερμανικό Δημόσιο και αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο για την απόκτηση του συνόλου των μετοχών της. Η Hypo έχει λάβει εγγυήσεις από το κράτος και άλλες γερμανικές τράπεζες για δάνεια ύψους 102 δισ. ευρώ, ωστόσο δεν έχει δείξει σημάδια ανάκαμψης. Πρόκειται για την πρώτη εθνικοποίηση τράπεζας στη Γερμανία από τη δεκαετία του 1930. Σύμφωνα με το νομοσχέδιο, το γερμανικό δημόσιο μπορεί να αγοράσει μετοχές σε τράπεζες έως τις 30 Ιουνίου. Ο νόμος θα είναι σε ισχύ έως τις 31 Οκτωβρίου, ενώ υπενθυμίζεται ότι οι εκλογές θα πραγματοποιηθούν στις 27 Σεπτεμβρίου. 

 

Η ΕΡΕΥΝΑ 19 Φεβρουαρίου 2009, αρ. φύλλου 15134,   σελίδα 32   

Τίτλος: Απ: Παρανομίες Τραπεζών….

Αποστολή από: Rose στις Μάρτιος 18, 2010, 00:30:44

http://www.fatsimare.net/world/p2_articleid/16498/p45_monthid/2/p45_dayid/25/p45_yearid/2009

ΗΠΑ: Εθνικοποίηση τραπεζών;

Δημοσιεύτηκε: Τετ 25 Φεβ, 2009

protothema.gr

Η κυβέρνηση Ομπάμα σχεδιάζει να διαθέσει ακόμη περισσότερα χρήματα στις κλυδωνιζόμενες τράπεζες, καθώς τα δισεκατομμύρια δολάρια που έχουν δοθεί μέχρι σήμερα δεν φαίνεται να έχουν αποδώσει καρπούς στην αμερικανική οικονομία. Στο μεταξύ αρκετοί ειδικοί συμπεριλαμβανομένου του πρώην προέδρου της FED  Άλαν Γκρίσπαν και μελών του Κογκρέσσου τόσο από το Δημοκρατικό όσο και από το Ρεπουμπλικανικό Κόμμμα, προκρίνουν την άποψη για μια απαραίτητη εθνικοποίηση αμερικανικών τραπεζών.

«Η εθνικοποίηση των τραπεζών αποτελεί μια ολοένα και πιο αυξανόμενη πιθανότητα και προς  την κατεύθυνση αυτή αναμένεται να ληφθούν δραστικές αποφάσεις κατά τους επόμενους μήνες», υποστηρίζει ο Ρίτσαρντ Σάϊλα καθηγητής της Ιστορίας των Επιχειρήσεων στο Πανεπιστήμιο της Ν. Υόρκης.

Εθνικοποίηση τραπεζών δεν έχει συμβεί ποτέ στις ΗΠΑ ούτε ακόμη και στην περίοδο της Μεγάλης Ύφεσης.

Κατά τη δεκαετία ’90 εθνικοποιήθηκαν τάπεζες στη Σουηδία και τα επισφαλή τους περιουσιακά στοιχεία είχαν τοποθετηθεί σε μια «κακή τράπεζα», ενώ στη συνέχεια πωλήθηκαν στην αγορά όταν οι οικονομικές συνθήκες το επέτρεψαν.

Την περασμένη εβδομάδα η Ιρλανδία ενέκρινε «ενέσεις κεφαλαίων» ύψους 4,5 δισεκατομμυρίων δολαρίων στην Ένωση Ιρλανδικών Τραπεζών και στην Τράπεζα της Ιρλανδίας και έτσι έγινε στην πράξη η πρώτη χώρα της Ε.Ε. που ανέλαβε τον έλεγχο των σημαντικότερων τραπεζών της.

Στη Βρετανία η κυβέρνηση ανέλαβε προ του επερχόμενου κινδύνου τον έλεγχο της Βασιλικής Τράπεζας της Σκωτίας.

Η εθνικοποίηση τραπεζών είναι μια πολύπλοκη διαδικασία και ιδιαίτερα στις ΗΠΑ όπου οι τράπεζες ανήκουν σε εταιρείες χαρτοφυλακίου, οπότε το ερώτημα που τίθεται είναι αν θα εθνικοποιηθούν οι τράπεζες ή οι holding εταιρείες.

Η διάκριση είναι κρίσιμη καθώς οι εταιρείες έχουν δραστηριότητες όπως ο τομέας των ακινήτων και οι ασφαλιστικές συμβάσεις που τις ξεχωρίζουν από τις τράπεζες.

Αρκετές από τις μεγαλύτερες τράπεζες στις ΗΠΑ έχουν ήδη πτωχεύσει ή βρίσκονται στα πρόθυρα της πτώχευσης, οπότε μια κρατικοποίηση προσφέρει το πλεονέκτημα της εξαφάνισης των χρεών.

Κάποιοι υποστηρίζουν ότι η εθνικοποίηση είναι πλέον μια εντελώς απαραίτητη και αναπόφευκτη διαδικασία και δεν χρειάζεται χάσιμο χρόνου προκειμένου να φανούν τα αποτελέσματα από τις κυβερνητικές αποφάσεις που έχουν ληφθεί, καθώς η εσωτερική διαχείρηση εξακολουθεί να είναι κακή και λόγω της κακής κατάστασης της οικονομίας.

Σε περίπτωση εθνικοποίησης μιας τράπεζας οι καταθέτες μπορούν να αναλάβουν μέχρι 250.000 δολάρια από τον λογαριασμό τους, καθώς ο Ομοσπονδιακός Οργανισμός Ασφάλειας  Καταθέσεων έχει εγγυηθεί το ύψος αυτού του ποσού.

Απόλυτα χαμένοι θα είναι οι μέτοχοι καθώς δεν θα λάβουν καμιά αποζημίωση και στην καλύτερη περίπτωση το κράτος θα τους δώσει κάποιες δεκάρες για κάθε μετοχή, ενώ το μεγαλύτερο μέρος των εργαζομένων στις τράπεζες που εθνικοποιούνται θα απολυθεί.

Σε λίγες ώρες ο Πρόεδρος ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα θα μιλήσει στο Κογκρέσσο για πρώτη φορά από την εκλογή του και ταυτόχρονα η ομιλία θα μεταδοθεί στο έθνος από τα μεγαλύτερα τηλεοπτικά δίκτυα.

Ο Ομπάμα αναμένεται να υποσχεθεί τη μείωση του ομοσπονδιακού ελλείμματος κατά το ήμισυ ως το 2013, την αύξηση των φόρων στους πλουσίους, την ενίσχυση της εμπιστοσύνης μετά τα μέτρα για τις τράπεζες και τις επιχειρήσεις, τη μεταρρύθμιση της υγειονομικής περίθαλψης και τη σημαντική μείωση των δαπανών που θα προκύψει και από την αποχώρηση των δυνάμεων από το Ιράκ.

Τίτλος: Απ: Παρανομίες Τραπεζών….

Αποστολή από: Rose στις Μάρτιος 18, 2010, 00:41:53

http://www.koel.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=3075:2009-03-26-01-30-24&catid=165:263-20032009-q-q

Η σημασία της εθνικοποίησης των τραπεζών, του Β.Ι. Λένιν

 

Το κείμενο του Λένιν, που παραθέτουμε, είναι απόσπασμα από την μπροσούρα του “Η καταστροφή που μας απειλεί”, που γράφτηκε στις αρχές του Σεπτέμβρη 1917, πριν, δηλαδή, από την Οκτωβριανή επανάσταση. Η σημασία και η σπουδαιότητα της εθνικοποίησης των τραπεζών συνίσταται, από δημοκρατική ριζοσπαστική άποψη, μια προχωρημένη μορφή για την αποκάλυψη και μείωση της φοβερής ασυδοσίας που προωθούν οι τράπεζες στο σύγχρονο καπιταλισμό. Στις σημερινές συνθήκες κρίσης και στα μέτρα που παίρνουν οι κυβερνήσεις για τη στήριξη των τραπεζών απουσιάζει κάθε σκέψη για εθνικοποίησή τους, ώστε να είναι εφικτός στόχος η ρύθμιση της οικονομικής ζωής σε διαφορετική βάση από αυτή που γνωρίζουμε μέχρι σήμερα και τόσες καταστροφές επιφέρει στους εργαζόμενους και στην οικονομία.

Όπως είναι γνωστό, οι τράπεζες αποτελούν τα κέντρα της σύγχρονης οικονομικής ζωής, τους βασικούς νευραλγικούς κόμβους όλου του καπιταλιστικού συστήματος εθνικής οικονομίας. Το να μιλάς για “ρύθμιση της οικονομικής ζωής” και να παρακάμπτεις το ζήτημα της εθνικοποίησης των τραπεζών σημαίνει είτε ότι δείχνεις τη μεγαλύτερη αμάθεια είτε ότι πας να ξεγελάσεις το “λαουτζίκο” με παχιά λόγια και μεγαλόστομες υποσχέσεις, με την προμελετημένη απόφαση να μην εκπληρώσεις αυτές τις υποσχέσεις.

Το να ελέγχεις και να ρυθμίζεις την προμήθεια των σιτηρών ή γενικά την παραγωγή και την κατανομή των προϊόντων, χωρίς να ελέγχεις, χωρίς να ρυθμίζεις τις πράξεις των τραπεζών, είναι παραλογισμός. Οι σύγχρονες τράπεζες έχουν συνυφανθεί τόσο στενά και αδιάρρηκτα με το εμπόριο και με τη βιομηχανία, που, αν δεν “βάλεις χέρι” σ’ αυτές, δεν μπορεί να γίνει απολύτως τίποτα το σοβαρό, τίποτα το “επαναστατικό-δημοκρατικό”.

Μήπως όμως αυτό, το “να βάλει χέρι” το κράτος στις τράπεζες, αποτελεί μια πολύ δύσκολη και μπερδεμένη επιχείρηση; Τους φιλισταίους προσπαθούν συνήθως να τους εκφοβίσουν ακριβώς με μια τέτοια εικόνα – προσπαθούν, φυσικά, να το κάνουν αυτό οι καπιταλιστές και οι συνήγοροί τους, γιατί αυτό τούς συμφέρει.

Στην πραγματικότητα, όμως, η εθνικοποίηση των τραπεζών, χωρίς ν’ αφαιρεί ούτε ένα απολύτως καπίκι από κανέναν “ιδιοκτήτη”, δεν παρουσιάζει καμιά δυσκολία, ούτε τεχνική, ούτε πολιτιστική, και παρεμποδίζεται αποκλειστικά από τη βρωμερή απληστία μιας ασήμαντης χούφτας πλουσίων. Αν την εθνικοποίηση των τραπεζών τη συγχέουν τόσο συχνά με τη δήμευση των ιδιωτικών περιουσιών, για τη διάδοση της σύγχυσης αυτής φταίει ο αστικός Τύπος, που το συμφέρον του είναι να εξαπατά το κοινό.

Η ιδιοκτησία στα κεφάλαια που διαχειρίζονται οι τράπεζες και που συγκεντρώνονται στις τράπεζες πιστοποιείται με έντυπα και χειρόγραφα αποδεικτικά έγγραφα, που λέγονται μετοχές, ομολογίες, γραμμάτια, αποδείξεις κ.λπ. Κανένα απ’ αυτά τα αποδεικτικά έγγραφα δεν χάνεται ούτε και αλλάζει με την εθνικοποίηση των τραπεζών, δηλαδή με τη συγχώνευση όλων των τραπεζών σε μια κρατική τράπεζα. Όποιος είχε 15 ρούβλια, σύμφωνα με το βιβλιάριο του ταμιευτηρίου, παραμένει κάτοχος των 15 ρουβλιών και, υστέρα από την εθνικοποίηση των τραπεζών, κι όποιος είχε 15 εκατομμύρια, αυτός, κι υστέρα από την εθνικοποίηση των τραπεζών, θα έχει 15 εκατομμύρια σε μετοχές, ομολογίες, γραμμάτια, εμπορικά αποδεικτικά έγγραφα και τα παρόμοια.

Σε τι, λοιπόν, συνίσταται η σημασία της εθνικοποίησης των τραπεζών; Στο ότι είναι αδύνατο να γίνει οποιοσδήποτε πραγματικός έλεγχος στις ξεχωριστές τράπεζες και στις πράξεις τους (ακόμη κι αν έχει καταργηθεί το εμπορικό απόρρητο κ.λπ.), γιατί δεν μπορεί να παρακολουθήσει κανείς τις εξαιρετικά πολύπλοκες, μπερδεμένες και πανούργες μεθόδους που χρησιμοποιούνται κατά τη σύνταξη των ισολογισμών, την ίδρυση εικονικών επιχειρήσεων και υποκαταστημάτων, τη χρησιμοποίηση βαλτών προσώπων κ.λπ. Μόνο η ένωση όλων των τραπεζών σε μία, χωρίς να σημαίνει αυτή καθαυτή ούτε την παραμικρότερη αλλαγή στις σχέσεις ιδιοκτησίας, χωρίς να αφαιρεί, το επαναλαβαίνουμε, ούτε ένα καπίκι από κανέναν ιδιοκτήτη, δίνει τη δυνατότητα για έναν πραγματικό έλεγχο, φυσικά με τον όρο πως θα εφαρμόζονται όλα τα άλλα μέτρα που αναφέραμε πιο πάνω. Μόνο με την εθνικοποίηση των τραπεζών μπορούμε να πετύχουμε, ώστε να ξέρει το κράτος πού και πώς, από πού και πότε διοχετεύονται τα εκατομμύρια και τα δισεκατομμύρια. Και μόνο ο έλεγχος πάνω στις τράπεζες, σ’ αυτό το κέντρο, τον κύριο άξονα και βασικό μηχανισμό του καπιταλιστικού κύκλου εργασιών, θα επέτρεπε να οργανωθεί, στην πράξη κι όχι στα λόγια, ο έλεγχος όλης της οικονομικής ζωής, της παραγωγής και της κατανομής των σπουδαιότερων προϊόντων, να οργανωθεί η “ρύθμιση της οικονομικής ζωής”, που διαφορετικά είναι καταδικασμένη αναπότρεπτα να παραμείνει μια υπουργική φράση για την εξαπάτηση του λαουτζίκου. Μόνο ο έλεγχος των πράξεων των τραπεζών, με τον όρο ότι θα έχουν ενωθεί σε μια κρατική τράπεζα, επιτρέπει να οργανωθεί, με τη βοήθεια άλλων ευκολοεφάρμοστων μέτρων, μια πραγματική είσπραξη του φόρου εισοδήματος, χωρίς να μπορούν να κρύβουν την περιουσία και τα εισοδήματα, ενώ σήμερα αυτός ο φόρος εισοδήματος εξακολουθεί να είναι σε τεράστιο βαθμό πλασματικός.

Θα αρκούσε να εκδοθεί απλώς ένα διάταγμα για την εθνικοποίηση των τραπεζών, κι όσο για την πραγματοποίησή της, θα την κάνουν μόνοι τους οι διευθυντές και οι υπάλληλοι. Εδώ δεν χρειάζεται κανένας ιδιαίτερος μηχανισμός, κανένα ιδιαίτερο προπαρασκευαστικό μέτρο από μέρους του κράτους. Το μέτρο αυτό μπορεί να εφαρμοστεί ακριβώς μ’ ένα διάταγμα, “διαμιάς”. Γιατί η οικονομική δυνατότητα ενός τέτοιου μέτρου έχει δημιουργηθεί από τον ίδιο τον καπιταλισμό, μια και η ανάπτυξή του έφτασε μέχρι τα γραμμάτια, τις μετοχές, τις ομολογίες κ.λπ. Εδώ υπολείπεται μονάχα η ενοποίηση της λογιστικής, κι αν το επαναστατικό-δημοκρατικό κράτος έπαιρνε την απόφαση να συγκληθούν αμέσως, τηλεγραφικώς, σε κάθε πόλη συνελεύσεις και στις περιοχές και σ’ όλη τη χώρα συνέδρια των διευθυντών και των υπαλλήλων για τη χωρίς αναβολή συνένωση όλων των τραπεζών σε μια κρατική τράπεζα, η μεταρρύθμιση αυτή θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί μέσα σε μερικές εβδομάδες.

Είναι ευνόητο ότι ακριβώς οι διευθυντές και οι ανώτεροι υπάλληλοι θα πρόβαλλαν αντίσταση, θα προσπαθούσαν να εξαπατήσουν το κράτος, να τραβήξουν την υπόθεση σε μάκρος κ.λπ., γιατί οι κύριοι αυτοί θα έχαναν τις ιδιαίτερα προσοδοφόρες θεσούλες τους, θα έχαναν τη δυνατότητα να κάνουν ιδιαίτερα επικερδείς σπεκουλάντικες επιχειρήσεις. Εδώ βρίσκεται όλη η ουσία. Δεν υπάρχουν όμως ούτε οι παραμικρότερες τεχνικές δυσκολίες για τη συνένωση των τραπεζών, κι αν η κρατική εξουσία δεν είναι μόνο στα λόγια επαναστατική (δηλαδή, αν δεν φοβάται να ξεκόψει από την αρτηριοσκλήρωση και τη ρουτίνα), αν δεν είναι μόνο στα λόγια δημοκρατική (δηλαδή, αν δρα προς το συμφέρον της πλειοψηφίας του λαού κι όχι μιας χούφτας πλουσίων), τότε θ’ αρκούσε να εκδώσει ένα διάταγμα που θα προβλέπει την ποινή της δήμευσης της περιουσίας και της φυλάκισης των διευθυντών, των μελών της διεύθυνσης, των μεγάλων μετόχων, για την παραμικρότερη χρονοτριβή στην υπόθεση και για την προσπάθεια να αποκρύψουν έγγραφα και λογαριασμούς, θα έφτανε λ.χ. να ενωθούν χωριστά οι φτωχοί υπάλληλοι και να χορηγείται χρηματική αμοιβή σε όσους ανακαλύπτουν τις απάτες και τις κωλυσιεργίες των πλουσίων – και η εθνικοποίηση των τραπεζών θα γινόταν ομαλότερα από ομαλά, γρηγορότερα από γρήγορα.

Τα οφέλη από την εθνικοποίηση των τραπεζών θα ήταν τεράστια για όλο το λαό, και όχι ειδικά για τους εργάτες (γιατί οι εργάτες δεν έχουν πολλές δοσοληψίες με τις τράπεζες), αλλά για τη μάζα των αγροτών και των μικροεπιχειρηματιών. Θα είχαμε μια γιγάντια εξοικονόμηση της εργασίας, ακόμη κι αν υποθέσουμε ότι το κράτος θα διατηρούσε τον προηγούμενο αριθμό τραπεζικών υπαλλήλων, και πάλι η εθνικοποίηση θα σήμαινε ένα εξαιρετικά μεγάλο βήμα προς τα μπρος, προς μια καθολική (γενική) χρησιμοποίηση των τραπεζών, προς την αύξηση του αριθμού των υποκαταστημάτων τους, και οι πράξεις τους θα γίνονταν πιο προσιτές κ.λπ. οι πιστώσεις θα γίνονταν πάρα πολύ πιο προσιτές και πιο εύκολες ακριβώς για τους μικρονοικοκυρέους, για την αγροτιά. Και το κράτος θα αποκτούσε, για πρώτη φορά, τη δυνατότητα πρώτα να επιβλέπει όλες τις κύριες χρηματικές πράξεις, χωρίς απόκρυψή τους, ύστερα να τις ελέγχει, κατόπι να ρυθμίζει την οικονομική ζωή, τέλος να παίρνει εκατομμύρια και δισεκατομμύρια για τις μεγάλες κρατικές επιχειρήσεις, χωρίς να πληρώνει “για την εξυπηρέτηση” εξωφρενικές “μεσιτείες” στους κυρίους καπιταλιστές.

Γι’ αυτό –και μόνο γι’ αυτό– όλοι οι καπιταλιστές, όλοι οι αστοί καθηγητές, όλη η αστική τάξη, όλοι οι Πλεχάνοφ, Πότρεσοφ και Σία που την υπηρετούν είναι έτοιμοι με αφρούς στο στόμα να καταπολεμήσουν την εθνικοποίηση των τραπεζών, να σοφιστούν χίλιες προφάσεις ενάντια σ’ αυτό το ευκολότατο και επιτακτικότατο μέτρο, παρά το γεγονός ότι, ακόμη και από την άποψη της “άμυνας” της χώρας, δηλαδή από στρατιωτική άποψη, το μέτρο αυτό θα ήταν τεράστιο πλεονέκτημα, θα ανέβαζε σε τεράστιες διαστάσεις τη “στρατιωτική δύναμη” της χώρας.

Η εθνικοποίηση των τραπεζών θα διευκόλυνε εξαιρετικά την ταυτόχρονη εθνικοποίηση των ασφαλιστικών επιχειρήσεων, δηλαδή τη συνένωση όλων των ασφαλιστικών εταιριών σε μία, τη συγκεντροποίηση της δράσης τους, τον έλεγχό τους από το κράτος. Τα συνέδρια των υπαλλήλων των ασφαλιστικών εταιριών θα πραγματοποιούσαν κι εδώ τη συνένωση αυτή αμέσως και χωρίς καμιά δυσκολία, αν το επαναστατικό-δημοκρατικό κράτος έβγαζε το σχετικό διάταγμα κι έδινε εντολή στους διευθυντές, στους μεγάλους μετόχους να πραγματοποιήσουν τη συνένωση χωρίς την ελάχιστη καθυστέρηση με αυστηρή προσωπική τους ευθύνη. Οι καπιταλιστές έχουν επενδύσει εκατοντάδες εκατομμύρια στις ασφαλιστικές επιχειρήσεις? όλη τη δουλειά την κάνουν οι υπάλληλοι. Η συνένωση των ασφαλιστικών εταιριών θα μείωνε τα ασφάλιστρα, θα έδινε ένα σωρό πλεονεκτήματα και διευκολύνσεις σε όλους τους ασφαλισμένους, θα επέτρεπε να πλαταίνει ο κύκλος τους με την ίδια δαπάνη δυνάμεων και μέσων.

Κανένας απολύτως άλλος λόγος, έκτος από την αρτηριοσκλήρωση, τη ρουτίνα και την απληστία μιας χούφτας ανθρώπων που κατέχουν προσοδοφόρες θεσούλες, δεν εμποδίζει αυτή τη μεταρρύθμιση, που συνάμα θα ανέβαζε και την “αμυντική ικανότητα” της χώρας, εξοικονομώντας τη λαϊκή εργασία, ξανοίγοντας πολλές σοβαρότατες δυνατότητες για τη “ρύθμιση της οικονομικής ζωής” στην πράξη κι όχι στα λόγια.

 

Τίτλος: Απ: Παρανομίες Τραπεζών….

Αποστολή από: Rose στις Μάρτιος 18, 2010, 00:59:07

http://www.marxist.com/venezuela-expropriations-banks-psuv-congress-gr.htm

Βενεζουέλα: Απαλλοτρίωση των τραπεζών, το συνέδριο του PSUV και η αναγέννηση του εργατικού κινήματος

Written by Patrick Larsen

Tuesday, 02 March 2010 

Πρόσφατα παρακολουθήσαμε πολλά σημαντικά γεγονότα στη Βενεζουέλα, όπως την υποτίμηση του εθνικού νομίσματος Μπολίβαρ και τις εθνικοποιήσεις στον τραπεζικό τομέα, τα οποία πρέπει να αναλυθούν με προσοχή.

Το κίνημα των κατειλημμένων εργοστασίων έκανε σημαντικά προωθητικά βήματα τα 2009, αλλά ακόμα αντιμετωπίζει το σαμποτάζ από τους αντεπαναστάτες διευθυντές και οι εργαζόμενοι ακόμα αγωνίζονται για εθνικοποίηση υπό εργατικό έλεγχο. Για την υπεράσπιση των κατακτήσεων που έχουν γίνει, η επανάσταση πρέπει να θέσει ως κύριο στόχο την εθνικοποίηση των βασικών μοχλών της οικονομίας, γιατί μόνο αυτό μπορεί να ανατρέψει τον καπιταλισμό και να παράσχει τα προαπαιτούμενα για μια σοσιαλιστική σχεδιασμένη οικονομία.

Η επανάσταση στη Βενεζουέλα αποτελεί κλειδί για την κατανόηση των εξελίξεων στη Λατινική Αμερική και πραγματικά και για τον υπόλοιπο κόσμο. Ο πρόεδρος Τσάβες πρόσφατα επισκέφτηκε την Κοπεγχάγη στη Δανία, όπου ήταν ο μόνος, εκτός του Έβο Μοράλες, που τόνισε, ότι ο καπιταλισμός είναι η βασική αιτία πίσω από την παγκόσμια κλιματική κρίση. Σύμφωνα με τα λόγια του: «Αν το κλίμα ήταν τράπεζα, θα το είχαν ήδη σώσει.» Οι ομιλίες του Τσάβες και του Μοράλες, για την ανάγκη να ανατραπεί ο καπιταλισμός και να χτιστεί ο σοσιαλισμός σε παγκόσμιο επίπεδο, έγιναν δεκτές με ενθουσιασμό από χιλιάδες εργάτες και νεολαίους στην Ευρώπη αλλά και τη Λατινική Αμερική όπου οι ομιλίες αυτές μεταδόθηκαν από το ηπειρωτικής εμβέλειας κανάλι Telesur.

Από την αρχή της βενεζολάνικης επανάστασης, οι Μαρξιστές υπερασπίστηκαν την επανάσταση και τόνισαν τη σημασία της για τους επαναστάτες σε ολόκληρο τον κόσμο. Αυτό συνέβη την ίδια στιγμή που πολλοί δήθεν αριστεροί αρνούνταν ότι λάμβανε χώρα μια επανάσταση και κατηγορηματικά απέρριπταν την πιθανότητα να στραφεί προς το σοσιαλισμό. 11 χρόνια μετά από το ξεκίνημα της επανάστασης, μπορούμε να αντιληφθούμε το μέγεθος του λάθους αυτών των ανθρώπων. Αν και η επανάσταση δεν έχει κάνει το αποφασιστικό βήμα προς το σοσιαλισμό, είναι ξεκάθαρο ότι η ιδέα του σοσιαλισμού έχει κερδίσει την προσοχή των μαζών που αγωνίζονται για αυτόν ακριβώς τον σκοπό.

Παράλληλα με την υπεράσπιση της επανάστασης από τις επιθέσεις του ιμπεριαλισμού και της εγχώριας ολιγαρχίας, υπερασπιστήκαμε τη θέση, ότι η επανάσταση δεν έχει ολοκληρωθεί και αυτό δεν μπορεί να γίνει όσο το αστικό κράτος της 4ης Δημοκρατίας συνεχίζει να υφίσταται και οι βασικοί τομείς της οικονομίας βρίσκονται ακόμα στα χέρια της ολιγαρχίας. Όπως θα δούμε, αυτή είναι και η βασική αντίθεση της βενεζολάνικης επανάστασης μέχρι και σήμερα.

Η οικονομία της Βενεζουέλας σε ύφεση

Στο πρωτοχρονιάτικο διάγγελμά του, ο πρόεδρος Τσάβες αναγκάστηκε να παραδεχτεί ότι το έτος 2009 ήταν δύσκολο για την κυβέρνηση του. Η παγκόσμια καπιταλιστική κρίση επηρέασε σημαντικά την οικονομία της χώρας έχοντας ως αποτέλεσμα μια μείωση κατά 2,9% του ΑΕΠ σε σχέση με την ανάπτυξη κατά 4,8% το 2008. Μεταξύ του 2003 και του 2008 υπήρξε μια μεγάλη άνοδος, με έναν από τους υψηλότερους δείκτες ανάπτυξης στη Λατινική Αμερική. Όλα τα στοιχεία δείχνουν μια μεγάλη πτώση στην παραγωγή: η βιομηχανία (που αντιπροσωπεύει το 16% του ΑΕΠ) έπεσε κατά 7.9% τα 2009 και η παραγωγή αυτοκινήτων κατά 17.39%.[ii]

Σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία της Κεντρικής Τράπεζας της Βενεζουέλας, οι εξαγωγές της χώρας μειώθηκαν κατά 5,1% κατά μέσο όρο, ανά έτος τα τελευταία τέσσερα χρόνια. Οι εξαγωγές μη-παραδοσιακών βενεζολάνικων αγαθών μειώθηκαν κατά 60%. Οι ίδιες πηγές αναφέρουν ότι τα συνολικά έσοδα από τις εξαγωγές πετρελαίου μειώθηκαν κατά 35,3%, από 89,1 δις δολάρια το 2008 σε 57,61 δις δολάρια το 2009.

Αυτό ξεκάθαρα δημιούργησε σημαντικά προβλήματα στην επανάσταση. Ο Τσάβες παρέμεινε σταθερός στη θέση να μη γίνουν περικοπές στις κοινωνικές δαπάνες ή στις μεταρρυθμίσεις και τα προγράμματα που χρηματοδοτούνται από τα έσοδα από το πετρέλαιο. Αλλά με την πτώση της τιμής του βαρελιού του πετρελαίου στην παγκόσμια αγορά, ο κρατικός προϋπολογισμός απειλήθηκε. Για να διατηρήσει το επίπεδο των κοινωνικών επενδύσεων, ο Τσάβες έπρεπε να πάρει νέα μέτρα. Στις 8 Ιανουαρίου ανακοίνωσε την υποτίμηση του βενεζολάνικου νομίσματος σε δύο επίπεδα: το «κανονικό» συνάλλαγμα θα είναι 2.6 Μπολίβαρ ανά δολάριο και το «πετρελαϊκό» συνάλλαγμα θα είναι 4.60. Αυτό το μέτρο στοχεύει στο να δώσει στο κράτος μεγαλύτερη ευκολία για κοινωνικές δαπάνες, καθώς τα δολάρια που αποκτούνται από τις πωλήσεις πετρελαίου μπορούν τώρα να ανταλλαχθούν σε ποσοστό 4.6 σε σχέση με τα ποσοστά 2 ή 3 όπως γίνονταν στο παρελθόν.

Το πρόβλημα είναι ότι το μέτρο αυτό δε θα βοηθήσει μακροπρόθεσμα. Αντίθετα θα εκτινάξει τον πληθωρισμό, που βασάνισε τους Βενεζολάνους κατά τα προηγούμενα χρόνια με ποσοστά 30,9% το 2008 και 25,1% το 2009, τον υψηλότερο στη Λατινική Αμερική. Λίγες μόνο μέρες μετά από την υποτίμηση, οι τιμές εκτινάχθηκαν σε κάθε είδους προϊόντα, το κόστος των πτήσεων διπλασιάστηκε και το ίδιο συνέβη με πολλές ηλεκτρονικές συσκευές, όπως υπολογιστές και λάπτοπ. Η κυβέρνηση υποσχέθηκε να καταπολεμήσει τον πληθωρισμό, στέλνοντας τον Εντουάρντο Σαμάν, τον Υπουργό Εμπορίου σε όλα τα καταστήματα που κερδοσκοπούν και ανεβάζουν τεχνητά τις τιμές.

Αυτό συνέβη ήδη σε αρκετά καταστήματα, τα οποία η κυβέρνηση απειλεί με κλείσιμο, αναστολή εργασιών ακόμα και με εθνικοποίηση. Στο εβδομαδιαίο πρόγραμμά του «Aló Presidente» στις 18 Ιανουαρίου, ο Τσάβες ανακοίνωσε την απαλλοτρίωση της αλυσίδας σουπερμάρκετ Éxito. Υποστήριξε ότι η εταιρεία αυτή συστηματικά κερδοσκοπούσε με τα προϊόντα της και ότι αυτό αποτελούσε «ληστεία του λαού». Πρόσθεσε ακόμα περισσότερες γενικές απειλές ενάντια στους καπιταλιστές: «Θυμηθείτε ότι αυτοί, οι εργοδότες, κλέβουν το λαό […] Πρόκειται για ληστεία και δε θέλω να συνεχίσω με αυτή. Η κατάσταση αυτή θα σταματήσει με την απαλλοτρίωση.»Στην ίδια εκπομπή διέταξε την απαλλοτρίωση του Sambil στην Candelaria, ενός εμπορικού κέντρου σε μια γειτονιά του κεντρικού Καράκας.

Οι οικονομικές πολιτικές της κυβέρνησης είναι ακόμη πολύ αντιφατικές. Ενώ οι εθνικοποιήσεις μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων συνεχίζονται, οι βασικοί τομείς της οικονομίας παραμένουν ανέγγιχτοι. Ενώ το μέτρο της υποτίμησης σχεδιάστηκε για να δώσει μια ώθηση στην εθνική παραγωγή και τις εξαγωγές, οι καπιταλιστές παραμένουν απρόθυμοι να κάνουν μεγάλες επενδύσεις. Η βενεζολάνικη ολιγαρχία πάντα ήταν εντελώς παρασιτική και προτιμούσε να εισάγει όλα τα καταναλωτικά αγαθά από το να δημιουργήσει μια εθνική παραγωγή. Αλλά με την Μπολιβαριανή επανάσταση, αισθάνονται ακόμα πιο ανασφαλείς, επειδή φοβούνται τους κυβερνητικούς κανονισμούς και την απειλή της απαλλοτρίωσης. Αυτό το δίλημμα εκφράζεται πολύ καλά στο πρόσφατο άρθρο της δεξιάς οικονομικής καθημερινής εφημερίδας “Reporte diario de la economia”:

«Ο Τσάβες στέλνει ανάμικτα σημάδια στον ιδιωτικό τομέα: απειλεί τις επιχειρήσεις με απαλλοτρίωση, κάτι που αυξάνει τις τιμές χωρίς λόγο, αλλά συγχρόνως προσφέρει 1 δις αμερικάνικα δολάρια σε πίστωση και επιδοτήσεις ως κίνητρα και καλεί σε διάλογο τους εργοδότες. Η υποτίμηση του Μπολίβαρ κάνει τα βενεζολάνικα προϊόντα σχετικά φθηνότερα, αλλά οι εργοδότες αμφιβάλλουν να επενδύσουν στη διάρκεια μιας ύφεσης. Επιπλέον, έχουν διανύσει χρόνια με εκφοβισμούς από τον πρόεδρο, που εθνικοποίησε ευρείς βιομηχανικούς τομείς.»

Τα πρόσφατα στοιχεία δε δείχνουν καμία αύξηση της εγχώριας παραγωγής και των εξαγωγών. Όπως είδαμε, οι εξαγωγές έχουν μειωθεί τα τελευταία χρόνια. Ακόμα χειρότερα, το πρόγραμμα για τροφική ανεξαρτησία (soberania alimentaria), όπου μια γεωργική ανάπτυξη θα μείωνε την εξάρτηση από τα εισαγόμενα τρόφιμα, δεν υλοποιήθηκε καθόλου, η εγχώρια αγροτική παραγωγή μειώθηκε στα πιο σημαντικά προϊόντα: ρύζι -26%, καφές -27%, ζαχαροκάλαμο -12%, πατάτες -15% και πορτοκάλια -25%. [vi]

Το πρόβλημα έγκειται στο ότι το καθήκον της ανάπτυξης της βενεζολάνικης οικονομίας δεν μπορεί να αφεθεί στους καπιταλιστές. Για δεκαετίες έχουν δείξει μια παντελή αδιαφορία για αυτό, προτιμώντας να διατηρούν μια οικονομία με υψηλά εισοδήματα από το πετρέλαιο και ελάχιστη εγχώρια παραγωγή. Το πρόβλημα έγκειται στο ότι το καπιταλιστικό σύστημα παραμένει. Αυτό το παραδέχτηκε ακόμα και ο πρόεδρος του Εθνικού Ινστιτούτο Στατιστικής, ο οποίος σε μια πρόσφατη συνέντευξη στην El Universal, θύμισε ότι το 70% του ΑΕΠ δημιουργείται ακόμα από τον ιδιωτικό τομέα. «Η οικονομία παραμένει καπιταλιστική», είπε. [vii]

Όσο ο καπιταλισμός παραμένει στη θέση του, οι εργάτες και οι φτωχοί της Βενεζουέλας θα έχουν να αντιμετωπίσουν πληθωρισμό, ανεργία και περικοπές στις κοινωνικές δαπάνες. Όλες οι προσπάθειες για μανούβρες μέσα στα όρια της οικονομίας της αγοράς θα οδηγήσουν στη δημιουργία νέων αντιφάσεων. Η συνεχιζόμενη ύπαρξη των κατακτήσεων της επανάστασης, όπως των προγραμμάτων Μπάριο Αδέντρο, των Μισιόνες και των Μπολιβαριανών Πανεπιστημίων, είναι αμφισβητήσιμη, αν η οικονομική κατάσταση συνεχίσει να χειροτερεύει. Ο Τσάβες αρνήθηκε να εφαρμόσει περικοπές, αλλά τα μέτρα που λήφθηκαν δεν επαρκούν καθόλου για αυτό. Για την πραγματική υπεράσπιση των κατακτήσεων αυτών, η επανάσταση πρέπει να βάλει ως πρώτο στόχο την εθνικοποίηση των βασικών τομέων της οικονομίας και την εγκατάσταση κρατικού μονοπωλίου στο εξωτερικό εμπόριο. Μόνο αυτό μπορεί να ανατρέψει τον καπιταλισμό και να παράσχει τα απαραίτητα για μια σοσιαλιστική σχεδιασμένη οικονομία.

Κρίση στον τραπεζικό τομέα και απαλλοτριώσεις

Άλλο ένα γεγονός άξιο αναφοράς, υπήρξε η πρόσφατη τραπεζική κρίση που έλαβε χώρα απ΄τον περσινό Νοέμβρη και μετά. Όταν αποκαλύφθηκαν σε πολλές τράπεζες απάτες, κερδοσκοπία και κακοδιαχείριση, η κυβέρνηση παρενέβη. Από τις τράπεζες που απαλλοτριώθηκαν, οι Canarias Bank, BanPro, Baninvest και η Banco Real ρευστοποιήθηκαν, ενώ οι Confederado, Banco Bolivar, Banorte, και η Central Banco Universal, εθνικοποιήθηκαν και συγχωνεύτηκαν με την κρατική τράπεζα Banfoandes για τη δημιουργία μιας νέας τράπεζας δημοσίων επενδύσεων που ονομάζεται Banco Bicentenario.

Η εθνικοποίηση και η συγχώνευση αυτών των τραπεζών, αύξησε τον κρατικό έλεγχο του τραπεζικού τομέα σε περίπου 20-25%.[viii] Το ενδιαφέρον είναι ότι τα μέτρα αυτά δε στράφηκαν μόνο ενάντια στη τραπεζική μπουρζουαζία, αλλά και σε ορισμένους απ΄τους κοντινούς συμμάχους του Τσάβες, όπως ο Αρνέ Τσακόν Εσκαμίγιο (ιδιοκτήτης της Banco Real και αδερφός του πρώην υπουργού Επιστήμης και Τεχνολογίας Τζέσε Τσακόν) και ο Αντόνιο Μάρκες (πρώην πρόεδρος της Επιτροπής Εθνικών Ασφαλίσεων), οι οποίοι και οι δύο συνελήφθησαν και κατηγορήθηκαν για τραπεζική απάτη. Ο Τσάβες δήλωσε ότι θα ξεκαθάριζε την κατάσταση στον τραπεζικό τομέα, «άσχετα με το ποιος θα την πληρώσει». Η σύλληψη του Αρνέ Τσακόν προκάλεσε την παραίτηση του πρώην υπουργού Επιστήμης και Τεχνολογίας Τζέσε Τσακόν, που αποτελούσε πάντα μέρος της δεξιάς πτέρυγας της κυβέρνησης. Σύμφωνα με δημοσκοπήσεις, με τα μέτρα που έλαβε η κυβέρνηση συμφωνεί το 61% του πληθυσμού της Βενεζουέλας, ενώ το 39% διαφωνούσε. [ix]

Η εθνικοποίηση αυτών των τραπεζών είναι πράγματι ένα βήμα προς τα μπροστά, που θα πρέπει να χαιρετιστεί από κάθε επαναστάτη. Οι καπιταλιστές του χρηματοπιστωτικού τομέα έβγαλαν υπερκέρδη από την οικονομία για χρόνια και τώρα προσπαθούν να ρίξουν την οικονομική κρίση στις πλάτες των εργαζομένων. Αλλά οι εθνικοποιήσεις των τραπεζών αυτών απέχουν πολύ απ΄το να είναι επαρκείς. Μια σοσιαλιστική σχεδιασμένη οικονομία ποτέ δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί, αν δεν υπάρχει έλεγχος της πίστωσης σε μεγάλη κλίμακα. Οι μεγάλες τράπεζες πρέπει όλες να εθνικοποιηθούν για να σχεδιαστούν οι επενδύσεις και να ευνοηθούν οι μάζες των εργατών, αγροτών και μικρών καταστηματαρχών με φτηνή πίστωση. Αν αυτό δεν γίνει, θα δούμε πολύ μεγαλύτερη κερδοσκοπία και απάτη στο μέλλον από τους καπιταλιστές του χρηματοπιστωτικού τομέα.

Οι εργάτες αγωνίζονται για την ενότητα των συνδικάτων

Η κρίση έχει γίνει ήδη αντιληπτή από την εργατική τάξη. Αν και η ανεργία αυξήθηκε σχετικά λίγο (από 7.4 σε 8%), διεξάγεται μια γενική επίθεση από τους εργοδότες ενάντια στην εργατική τάξη. Στη βιομηχανία αυτοκινήτων αυτό παρατηρήθηκε και στη Βαλένθια με το προσωρινό κλείσιμο του εργοστασίου της General Motors και στην Μπαρθελόνα, στην πολιτεία του Anzoátegui με το συνεχιζόμενο αγώνα στη Μιτσουμπίσι (MMC). Στην τελευταία περίπτωση, οι εργοδότες αρχικά προσπάθησαν να απολύσουν 250 ημιαπασχολούμενους εργάτες τον Ιανουάριο, που οδήγησε στην κατάληψη του εργοστασίου στις 11 του Ιανουαρίου του 2009. Τα αφεντικά θέλησαν να δώσουν ένα μάθημα στους εργάτες και για αυτό δωροδόκησαν δυνάμεις της περιφερειακής αστυνομίας για να επιτεθούν στο κατειλημμένο εργοστάσιο με αποτέλεσμα τη δολοφονία δύο εργατών στις 29 Ιανουαρίου. Αν και στις αρχές Μαρτίου έγινε μια προσωρινή συμφωνία, ο αγώνας μεταξύ του συνδικάτου και των αφεντικών συνεχίστηκε μέχρι τον Αύγουστο όταν οι εργοδότες έκαναν παράνομο λοκ-άουτ. Το λοκ-άουτ κηρύχτηκε παράνομο από τον υπουργό Εργασίας της χώρας και ηττήθηκε προς τα τέλη του Αυγούστου. Ωστόσο, τα αφεντικά ήταν αποφασισμένα να διαλύσουν το συνδικάτο και προχώρησαν στην απόλυση των βασικών ηγετών. Δυστυχώς, η πράξη αυτή έγινε δεκτή από το Υπουργείο Εργασίας.

Ο αγώνας στη Μιτσουμπίσι λειτούργησε ως σήμα κινδύνου για τους εργάτες σε όλη τη Βενεζουέλα και τους ώθησε να αγωνιστούν για την ανανέωση του εργατικού κινήματος και συγκεκριμένα για την επανένωση της UNT (της αντίστοιχης ΓΣΕΕ) που είχε παραλύσει μετά τις φραξιονιστικές διαμάχες που οδήγησαν στη διάσπασή της, στο Συνέδριο της, το 2006. Μέχρι τα μέσα Οκτώβρη η συνομοσπονδία εργατών αυτοκινητοβιομηχανίας, της UNT έκανε μια συνάντηση με περισσότερους από 200 εργάτες που ζητούσαν ενότητα. Στις 4 Νοεμβρίου του 2009, διεξήχθη ένα επιτυχημένο περιφερειακό συνέδριο της UNT του Anzoátegui με αντιπροσώπους από 40 συνδικάτα. Τέλος, στις 5 Δεκεμβρίου, διεξήχθη μια πανεθνική συγκέντρωση της UNT στο Καράκας με περίπου 700 εργάτες από όλη τη χώρα. Έτσι τώρα έχουν ξεκινήσει οι προετοιμασίες για ένα εθνικό συνέδριο τον Απρίλιο.

Το συνέδριο αυτό αδιαμφισβήτητα θα είναι πολύ σημαντικό για τα μέλλον του εργατικού κινήματος στη Βενεζουέλα. Η εγκληματική διάσπαση της UNT το 2006 είχε εξαιρετικά αρνητική επίδραση στην ταξική πάλη και έπαιξε σημαντικό ρόλο στην ήττα πολλών καταλήψεων εργοστασίων, όπως αυτής στο Sanitarios Maracay το 2006-7. Η πίεση από τα κάτω υποχρέωσε τώρα τους ηγέτες των διάφορων ομάδων να προσπαθήσουν να ενοποιήσουν ξανά τη UNT. Αλλά για να έχει διάρκεια η ενοποίηση αυτή, πρέπει να συνοδεύεται από ένα σχέδιο δράσης, συνδεδεμένο με την προοπτική να τεθεί η εργατική τάξη στην πρωτοπορία της επανάστασης.

Το ζήτημα της κερδοσκοπίας στις τιμές και της έλλειψης τροφίμων, αποτελεί μια χρυσή ευκαιρία για την UNT να δημιουργήσει ένα σχέδιο καταλήψεων εργοστασίων όλων των βιομηχανιών που σαμποτάρουν την επανάσταση. Ένα νέο κύμα εργοστασιακών καταλήψεων, καθοδηγημένο από τη UNT, σε υπεράσπιση της επανάστασης, θα μπορούσε να ωθήσει την κυβέρνηση να αναλάβει αποφασιστική δράση ενάντια στην αστική τάξη. Μια τέτοια πολιτική θα μπορούσε να αλλάξει ολόκληρη την πορεία της επανάστασης.

Τα κατειλημμένα εργοστάσια και ο αγώνας για τον εργατικό έλεγχο

Οι εργάτες στο κίνημα των κατειλημμένων εργοστασίων αγωνίζονται ακόμα για την εθνικοποίηση τους με εργατικό έλεγχο. Στις 31 Αυγούστου 2009, υπήρξε μια μερική νίκη, όταν ο πρόεδρος Τσάβες ανακοίνωσε δημόσια την εθνικοποίηση της INAF, μιας βιομηχανίας στο Μαρακάι, στην πολιτεία της Αράγουα, που κατασκευάζει μηχανικά εξαρτήματα για τους σιδηροδρόμους. Ο ιδιοκτήτης την εγκατέλειψε το 2006 και από τότε οι εργάτες συνέχισαν την παραγωγή υπό εργατικό έλεγχο και συνέστησαν μια εργατική επιτροπή για να διευθύνει την παραγωγή. Από την πρώτη στιγμή, οι εργάτες απαιτούσαν εθνικοποίηση με εργατικό έλεγχο. Η διακήρυξη του Τσάβες σημαίνει ότι τώρα θα μπορούν να προμηθεύονται πιο πολλά ακατέργαστα υλικά ώστε να αυξήσουν την παραγωγή, αλλά πέρα από αυτό δεν έχει σχεδιαστεί κάποια δράση. Οι εργάτες, όλοι τους ενεργά μέλη του PSUV, τώρα διενεργούν μια εκστρατεία για την ολοκλήρωση της απόφασης του Τσάβες.

Το κοντινό εργοστάσιο Gotcha, που κατασκευάζει μπλουζάκια, είναι ένα ακόμα παράδειγμα της αγωνιστικότητας των βενεζολάνων εργατών. Οι εργάτριες σε αυτό το εργοστάσιο αγωνίστηκαν αρκετά χρόνια για διάφορα εργασιακά ζητήματα και από το 2008 έχουν καταλάβει το εργοστάσιο. Συνεχίζουν να παράγουν μπλουζάκια, τα οποία πουλάνε στην εγχώρια αγορά, αλλά ζητούν την εθνικοποίηση ως το μόνο μέσο για να παράγουν μπλουζάκια προς όφελος ευρύτερων στρωμάτων του πληθυσμού: για μαθητές, δημόσιους υπαλλήλους κλπ.

Η κατάσταση στις πρόσφατα εθνικοποιημένες βιομηχανίες είναι κρίσιμη. Ειδικά στην Γκουαγιάνα, όπου πολλά εργοστάσια εθνικοποιήθηκαν το 2008-2009. Στην SIDOR, οι εργάτες παραπονιούνται για σαμποτάζ από τους αντεπαναστάτες διευθυντές, που παραμένουν ακόμα στις θέσεις τους, γεγονός που έχει καταστρεπτικό αποτέλεσμα για την παραγωγή. Η πυρκαγιά στο MITREX, ένα από τα χυτήρια του εργοστασίου, είχε ως αποτέλεσμα μια μεγάλη πτώση στην παραγωγή. Η κακοδιαχείριση και η διαφθορά επιδεινώνουν την κατάσταση. Κανονικά, η SIDOR παράγει 4.6 εκατομμύρια τόνους σιδήρου ανά έτος, αλλά το 2009 μόνο 3 εκατ. παράχθηκαν. Οι εργάτες που είναι οργανωμένοι στο Επαναστατικό Μέτωπο Εργατών Χαλυβουργίας αγωνίζονται για την εφαρμογή εργατικού ελέγχου ως το μόνο τρόπο για να ανοίξουν τα βιβλία της επιχείρησης, να εκλέξουν διαχειριστές και να στήσουν την επιχείρηση στα πόδια της. Υποστηρίζουν ότι το σαμποτάζ από τους διευθυντές γίνεται εσκεμμένα για να μειώσουν την παραγωγή και έτσι να «αποδείξουν» ότι η εθνικοποίηση της εταιρίας το 2008 ήταν λάθος. Παρόμοια γεγονότα συμβαίνουν στους εργάτες του Εργοστασίου Σιδήρου Ορινόκο και σε άλλα τέσσερα εργοστάσια που εθνικοποιήθηκαν από τον Τσάβες το Μάιο του 2009.

Οι εργάτες στις πρόσφατα εθνικοποιημένες εταιρείες κατάλαβαν έτσι σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα, ότι η εθνικοποίηση από μόνη της δε λύνει τίποτα. Χωρίς το δημοκρατικό έλεγχο και ηγεσία των εργατών, τα αντεπαναστατικά στοιχεία μπορούν να συνωμοτούν για να σαμποτάρουν την παραγωγή. Η κακοδιαχείριση και η διαφθορά μπορεί να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά μόνο αν οι εργάτες χρησιμοποιούν τη συλλογική τους δύναμη για να επιβάλλουν τη θέλησή τους και να αναλάβουν τη διαχείριση των εργοστασίων τους, σε σύνδεση με ένα σοσιαλιστικό σχεδιασμό ανάπτυξης σε ολόκληρη τη Βενεζουέλα.

Εσωτερικοί αγώνες στο Σοσιαλιστικό Κόμμα

Το Πρώτο Εκτακτο Συνέδριο του PSUV, άνοιξε τις εργασίες του στις 21 Νοέμβρη, με μία τεράστια συγκέντρωση στο Καράκας, με τον Τσάβες να κάνει μια πολύ αριστερή ομιλία και να καλεί για τη δημιουργία μιας νέας Πέμπτης Σοσιαλιστικής Διεθνούς. Το συνέδριο αρχικά είχε σχεδιαστεί να διαρκέσει μέχρι το τέλος του Δεκέμβρη, αλλά ο πρόεδρος Τσάβες πρότεινε στους αντιπροσώπους τη συνέχισή του μέχρι τον Απρίλιο, ώστε τα κείμενα να συζητηθούν ενδελεχώς. Η απόφαση αυτή έγινε δεκτή από τους αντιπροσώπους.

Από την πρώτη στιγμή, ήταν ξεκάθαρο ότι το συνέδριο θα χαρακτηριζόταν από τη μάχη μεταξύ δεξιάς και αριστεράς. Αυτό φαινόταν και στη διαδικασία εκλογής συνέδρων, όπου η βάση του PSUV στο Καράκας εξεγέρθηκε ενάντια σε παρασπονδίες της εφορευτικής επιτροπής που ήταν υπεύθυνη για τον έλεγχο της διαδικασίας. Σε μια μαζική συγκέντρωση στα τέλη του Οκτώβρη, οι αντιπρόσωποι των τοπικών οργανώσεων του κόμματος ψήφισαν την ανάκληση της επιτροπής και την αντικατάστασή της από μια που μπορούσαν να εμπιστευτούν. Παρόμοιες διαμαρτυρίες εμφανίστηκαν και σε άλλες περιοχές και στην εκστρατεία εκλογής αντιπροσώπων στις 15 Νοεμβρίου σχηματίστηκαν 15 αριστερές συμμαχίες σε τοπική και περιφερειακή βάση.

Στο ίδιο το συνέδριο, η επαναστατική διάθεση της πλειοψηφίας των συνέδρων έγινε αντιληπτή. Η ηγεσία προσπάθησε να την περιορίσει οργανώνοντας τη συζήτηση σε επίπεδο περιφέρειας και όχι σε ανάμικτες επιτροπές όπου οι σύνεδροι από διαφορετικές περιφέρειες θα μπορούσαν να συζητήσουν μαζί, άσχετα από την καταγωγή τους. Ωστόσο, η ηγεσία απέτυχε να σταματήσει τη δημιουργία μιας εμβρυακής αριστερής πτέρυγας από συνέδρους. Η χρονική παράταση του συνεδρίου επέτρεψε στους συνέδρους να επιστρέφουν μέσα στην εβδομάδα από τις συζητήσεις του συνεδρίου (που διεξάγονται τα σαββατοκύριακα) και να συζητούν τις προτάσεις με τους αντιπροσώπους κάθε τοπικής οργάνωσης, οι οποίοι είναι υπεύθυνοι για να μεταφέρουν τη συζήτηση στη βάση.

Μέχρι τώρα, το συνέδριο έχει συζητήσει θέματα όπως την πολιτική και οικονομική κατάσταση στη χώρα, την τραπεζική κρίση, τα σχέδια για τη μείωση ενέργειας και νερού, τη δημιουργία μιας εθνικής αστυνομίας και την επιβεβαίωση της Πέμπτης Διεθνούς. Στη συνεδριακή συζήτηση του περασμένου Δεκέμβρη, οι σύνεδροι έπρεπε να αποφασίσουν σχετικά με μία νέα πρόταση προσχεδίου Προγράμματος και προσχεδίου Διακήρυξης Αρχών του κόμματος. Το προσχέδιο αυτό δεν είχε καμία σχέση με τα παλιότερα κείμενα του Ιδρυτικού Συνεδρίου του 2008, όπου η αριστερά μπόρεσε ξεκάθαρα να αφήσει το στίγμα της στη Διακήρυξη Αρχών. Η πρόταση να αγνοηθούν τα παλιά κείμενα απορρίφθηκε από την πλειοψηφία των συνέδρων. Η συζήτηση για τα κείμενα αυτά θα γίνει τις επόμενες εβδομάδες και σίγουρα θα αποτελέσει σημείο έντονης διαμάχης μεταξύ δεξιάς και αριστεράς πτέρυγας.

Η αριστερά πρέπει να οργανωθεί επειγόντως γύρω από ένα σταθερό πρόγραμμα με ξεκάθαρα αιτήματα, συμπεριλαμβανομένης της απαλλοτρίωσης των βασικών τομέων της οικονομίας. Υπάρχει δυνατότητα για μια μεγάλη αριστερή τάση, που θα οργανώσει δεκάδες και εκατοντάδες συνέδρους στο συνέδριο και αντίστοιχα χιλιάδες μέλη της βάσης στις αντίστοιχες περιοχές. Το PSUV έχει 2.5 εκατομμύρια μέλη οργανωμένα σε οργανώσεις (“patrullas”). Η μεγάλη πλειοψηφία οργανώθηκε για να αγωνιστεί για τη νίκη της επανάστασης. Είναι καθήκον κάθε επαναστάτη σοσιαλιστή να οργανώσει τους εργάτες και τους φτωχούς, ξεκινώντας με την πρωτοπορία, σε μια μαρξιστική τάση ικανή να κερδίσει την πλειοψηφία στο κόμμα και να αγωνιστούν ενάντια στη γραφειοκρατική δεξιά πτέρυγα. Σε αυτό το ζήτημα θα κριθεί και το μέλλον της Μπολιβαριανής επανάστασης.

Οι τακτικές του ιμπεριαλισμού και της αντεπανάστασης

Όταν ο Τσάβες μίλησε στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ στη Ν.Υόρκη τον περασμένο Οκτώβρη, δήλωσε ότι υπάρχουν δύο πρόσωπα του Ομπάμα- ο χαμογελαστός και διπλωματικός Ομπάμα αφενός και αφετέρου ο Ομπάμα που αποδέχεται τη νομιμότητα των νοθευμένων εκλογών στην Ονδούρα και την εγκατάσταση εφτά στρατιωτικών βάσεων στην Κολομβία. «Ποιος είσαι, Ομπάμα; Ο Ομπάμα νούμερο 1 ή ο Ομπάμα νούμερο 2;» ρώτησε ο Τσάβες. Υπάρχει πράγματι ένα ψήγμα αλήθειας σε αυτή τη δήλωση. Ο Ομπάμα είναι και παραμένει ο εκπρόσωπος του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού και αυτοί που πίστευαν ότι η εξωτερική πολιτική του θα διαφέρει δραματικά από εκείνη του Μπους πρέπει τώρα να είναι πολύ απογοητευμένοι.

Ο ιμπεριαλισμός είναι υποχρεωμένος να σταματήσει το επαναστατικό προτσές που εκτυλίσσεται στη Λατινική Αμερική. Η Βενεζουέλα είναι η αδιαφιλονίκητη πρωτοπορία στο προτσές αυτό και οι διεθνιστικές πολιτικές του Τσάβες και οι συνεχείς εκκλήσεις του για την παγκόσμια επανάσταση, ακόμα και στην περιορισμένη και μπερδεμένη μορφή που έχουν, αποτελούν φάρο ελπίδας για όλους τους μαχητές ενάντια στον ιμπεριαλισμό στον κόσμο. Η βενεζολάνικη επανάσταση αντιπροσωπεύει ένα θανάσιμο κίνδυνο για τις άρχουσες τάξεις σε όλη την Αμερική. Αυτό εξηγεί γιατί ο αμερικανικός ιμπεριαλισμός έχει κάνει νέα βήματα για να ελέγξει την κατάσταση: η εγκατάσταση επτά στρατιωτικών βάσεων στην Κολομβία, το πραξικόπημα στην Ονδούρας και η συμφωνία για την εγκατάσταση νέων στρατιωτικών βάσεων στον Παναμά, που στην πραγματικότητα θα οδηγήσει στην περικύκλωση της Βενεζουέλας από αμερικάνικη στρατιωτική παρουσία.

Τα τσιράκια του ιμπεριαλισμού, δηλαδή η βενεζολάνικη αντεπαναστατική αντιπολίτευση, προσπαθούν να εκμεταλλευτούν κάθε λάθος που κάνει η κυβέρνηση. Προβλήματα που δεν έχουν επιλυθεί, όπως αυτό της κατοικίας, η αύξηση της εγκληματικότητας και πρόσφατα τα μπλακ-άουτ στο σύστημα ενέργειας, που άφησε πολλά σπίτια στο σκοτάδι για πολλές ώρες, χρησιμοποιούνται από την αντιπολίτευση για να δημιουργήσουν απάθεια στις μάζες που υποστηρίζουν την επανάσταση. Το ίδιο συμβαίνει και με θέματα όπως ο πληθωρισμός και οι ελλείψεις τροφίμων. Το γεγονός ότι η αντιπολίτευση μπόρεσε να κερδίσει τις δημοτικές εκλογές σε φτωχές περιοχές, όπως το Πετάρε, το Νοέμβριο του 2008, αποτελεί ξεκάθαρο σήμα κινδύνου. Αν η κυβέρνηση δεν λάβει αποφασιστικές δράσεις για να επιλύσει τις ανάγκες των μαζών, η πτώση του ηθικού μπορεί να εξαπλωθεί και να εμφανιστεί με τη μορφή της αποχής στις ερχόμενες εκλογές.

Η επόμενη εκλογική μάχη θα είναι οι βουλευτικές εκλογές του Σεπτέμβρη. Αν δεν αλλάξει σημαντικά η κατάσταση, η αντιπολίτευση έχει πολλές πιθανότητες να εκλέξει ένα σημαντικό αριθμό αντιπροσώπων στο νέο Κοινοβούλιο. Στη συνέχεια, θα χρησιμοποιήσουν αυτούς τους βουλευτές για να σαμποτάρουν την κυβέρνηση, να κινητοποιήσουν τη μεσαία τάξη και να προκαλέσουν ταραχή όπου είναι δυνατό. Ο τελικός τους στόχος είναι να αποσταθεροποιήσουν τη χώρα και να δημιουργήσουν μια κατάσταση όπου θα μπορούν να διώξουν τον Τσάβες με κοινοβουλευτικά ή μη μέσα.

Η δημιουργία επιτροπών δράσης στα εργοστάσια, τις φτωχογειτονιές, τα σχολεία και τα πανεπιστήμια βρίσκεται στην πρώτη γραμμή. Τα καθήκοντά τους θα είναι να αναλάβουν τη μεγάλη παράδοση της δυαδικής εξουσίας του 2002, να συνδεθούν τοπικά, περιφερειακά και εθνικά, με αιρετούς αντιπροσώπους που μπορούν να ανακληθούν ανά πάσα στιγμή, και να κάνουν συγκεκριμένα σχέδια για να νικήσουν την αντεπανάσταση σε κάθε τμήμα της κοινωνίας. Σε πολλές περιοχές αυτά τα έμβρυα δυαδικής εξουσίας θα εμφανιστούν μέσα από τις τοπικές οργανώσεις του PSUV και από τα κοινοτικά συμβούλια.

Αν η αντεπανάσταση σαμποτάρει, για παράδειγμα την παραγωγή τροφίμων, η UNT και οι τοπικές οργανώσεις του PSUV, θα πρέπει να δώσουν το παράδειγμα καταλαμβάνοντας τα εν λόγω εργοστάσια και λειτουργώντας τα υπό εργατικό και λαϊκό έλεγχο. Ένα τέτοιο στοιχείο έχει εμφανιστεί ήδη με τους συνεχείς ελέγχους από το INDEPABIS (την επιτροπή ελέγχου τιμών και ποιότητας, υπό τον Εδουάρδο Σαμάν), το οποίο σε πολλές περιπτώσεις ενθάρρυνε τους εργαζόμενους να καταλάβουν τα εργοστάσια και να απαιτήσουν την απαλλοτρίωση τους. Η πρόσφατη εθνικοποίηση της αλυσίδας σουπερμάρκετ Éxito έτυχε τεράστιας υποστήριξης από τη μεγάλη πλειοψηφία των εργατών και το παράδειγμα αυτό θα πρέπει να ακολουθηθεί σε κάθε σημείο της κοινωνίας της Βενεζουέλας.

Η ενίσχυση της Μαρξιστικής τάσης στη βάση του PSUV, της Νεολαίας του PSUV, και στη UNT, θα είναι ένα δυνατό εργαλείο στην προώθηση της διαδικασίας αυτής και την οριστική ήττα της αντεπανάστασης καταστρέφοντας την οικονομική της δύναμη, ολοκληρώνοντας έτσι στη Σοσιαλιστική Επανάσταση της Βενεζουέλας.

Καράκας, 23 Ιανουαρίου 2010

El Mundo, 12 de enero, 2010, pag. 3

[ii] Últimas Noticias, 8 de enero, 2010, pag. 14

[iii] Venezuelanalysis.com, December 31, 2009

[iv] Correo de Orinoco, 18 de enero, 2010, pag. 2

[v] Reporte diario de la economía, 13 de enero, 2010, pag. 11

[vi] Últimas Noticias, 18 de diciembre, 2009, pag. 19

[vii] El Universal, 9 de enero de 2010

[viii] Venezuelanalysis.com, December 229 2009

[ix] Ibid.

Venezuelanalysis.com, December 31, 2009

[xi] Aporrea.org, 24 de octubre de 2009

Τίτλος: Απ: Παρανομίες Τραπεζών….

Αποστολή από: Rose στις Μάρτιος 18, 2010, 01:36:12

http://www.i-reportergr.com/2009/02/340-25.html

Πούλησε η Εθνική Τράπεζα καταναλωτικά χρέη 340 εκ.ευρώ για 25 εκ.ευρώ σε “κυνηγούς κεφαλών”;

25 Φεβρουάριος 2009 

«Για πρώτη φορά Η ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ της Ελλάδος, απεκδυόμενη κάθε ίχνους κοινωνικής ευθύνης, φέρεται ότι ΠΟΥΛΗΣΕ ΣΕ ΙΔΙΩΤΙΚΗ ΕΙΣΠΡΑΚΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ, που μόλις το 2007 προσέθεσε στο σκοπό της, και το αντικείμενο της «εξαγοράς απαιτήσεων τρίτων προς είσπραξη» ΕΝΑΝΤΙ 25.000.000 ΕΥΡΩ ΧΡΕΗ ΠΕΛΑΤΩΝ ΤΗΣ ΥΨΟΥΣ 340.000.000 ΕΥΡΩ ΠΕΡΙΠΟΥ ΑΠΟ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΙΚΕΣ ΧΟΡΗΓΗΣΕΙΣ για την είσπραξή τους εν μέσω οικονομικής κρίσης ΧΩΡΙΣ ΚΑΜΙΑ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΤΩΝ ΟΦΕΙΛΕΤΩΝ! Σύμφωνα με πληροφορίες, προετοιμάζεται ανάλογη πώληση και χαρτοφυλακίου χρεών από στεγαστικές χορηγήσεις!!!» καταγγέλουν σήμερα στη βουλή οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ..

Τίτλος: Απ: Παρανομίες Τραπεζών….

Αποστολή από: Rose στις Μάρτιος 18, 2010, 01:40:09

http://www.chrisochoidis.gr/2009/02/21/nai-stin-ethnikopoiisi-trapezon

Ναι στην εθνικοποίηση τραπεζών

Ημερομηνία: Σάββατο 21, Φεβρουάριος 2009

Άρθρο του Μιχάλη Χρυσοχοϊδη στην εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ

Προσωπικά πιστεύω ότι η εθνικοποίηση τραπεζών δεν πρέπει να μας τρομάζει. Τουλάχιστον όχι υπό τις συνθήκες της ακραίας χρηματοπιστωτικής κρίσης που αντιμετωπίζουν πλέον σχεδόν όλες οι εθνικές οικονομίες του ανεπτυγμένου κόσμου. Τα μέχρι σήμερα ημίμετρα που αντί να δίνουν ένα γερό μάθημα για την ανεύθυνη και καταστροφική διαχείριση της χρηματοπιστωτικής αγοράς, ουσιαστικά επιβραβεύουν τους ίδιους τους «παραγωγούς της κρίσης», δηλαδή το ανώτατο μάνατζμεντ των τραπεζών, αποδείχθηκε ότι δεν αποδίδουν.

Η προσωρινή εθνικοποίηση τραπεζών, και όχι οι ύποπτες συγχωνεύσεις που μεθοδεύει η κυβέρνηση για κουκούλωμα των προβλημάτων, ίσως αποτελεί τη μόνη ρεαλιστική και βιώσιμη λύση προκειμένου να μπει ένα τέλος στο καταστροφικό σπιράλ της αβεβαιότητας στην τραπεζική αγορά, και να προστατευτεί ο πραγματικός αφανής ήρωας του ελληνικού τραπεζικού συστήματος, ο Έλληνας καταθέτης-αποταμιευτής.

Εδώ βέβαια απαιτείται ιδιαίτερη προσοχή. Είναι αναγκαίο, για να είμαστε απολύτως σίγουροι ως προς τους ακριβείς δείκτες επικινδυνότητας και αβεβαιότητας που αφορούν τις ελληνικές τράπεζες, να εντείνουμε με απόλυτη διαφάνεια και αυστηρότητα τα stress tests που θα μας αποκαλύψουν τους πραγματικούς κινδύνους, όπου και αν υπάρχουν.

Δεν χρειάζεται να ανακαλύψουμε την πυρίτιδα ούτε να παίξουμε τους μαθητευόμενους μάγους. Το επιτυχημένο πρόγραμμα προσωρινής εθνικοποίησης των σουηδικών τραπεζών κατά την χρηματοπιστωτική κρίση του 1992 μπορεί να αποτελέσει έναν ασφαλή οδηγό και για τα καθ’ ημάς, εφόσον αυτό κριθεί αναγκαίο. Γι’ αυτό όμως απαιτούνται συγκεκριμένοι όροι:

Πρώτον, και αυτό είναι σίγουρα το πλέον δύσκολο βήμα δεδομένης της αδυναμίας της κυβέρνησης να άρει την αδιαφάνεια που συντηρούν οι ελληνικές τράπεζες, πρέπει να μάθουμε στην παραμικρή λεπτομέρεια τα πραγματικά οικονομικά στοιχεία των τραπεζών, ξεκινώντας από τα μεγαλύτερα ιδρύματα με διεθνή παρουσία, ώστε να γνωρίζουμε επακριβώς ποιες αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα.

Δεύτερον, εθνικοποίηση των προβληματικών τραπεζών, με απομάκρυνση των μεγαλομετόχων και διασφάλιση των συμφερόντων των μικρομετόχων και των καταθετών.

Τρίτον, άμεσος διαχωρισμός των περιουσιακών στοιχείων κάθε προβληματικής τράπεζας σε υγιή και «τοξικά».

Τέταρτον, συγχώνευση όλων των «τοξικών» στοιχείων σε μία «κακή τράπεζα» και εξυγίανση του υπόλοιπου τραπεζικού συστήματος.

Σήμερα η έξοδος από την οικονομική κρίση και η εξυγίανση του χρηματοπιστωτικού συστήματος είναι μια κατεπείγουσα πολιτική αναγκαιότητα. Οι τραπεζίτες πρέπει να υποχρεωθούν να υιοθετήσουν ένα νέο ήθος στο μάνατζμεντ των ιδρυμάτων που διοικούν. Από «πλασιέ δανείων», πρέπει επιτέλους να λειτουργήσουν ως χρηματοδότες της ανάπτυξης, προκειμένου να ενισχυθεί η ρευστότητα στην αγορά και να αναθερμανθεί η οικονομία. Τα δόγματα του παρελθόντος πολύ απλά αποτελούν κενό γράμμα στις σημερινές συνθήκες οξείας κρίσης.  

Τίτλος: Απ: Παρανομίες Τραπεζών….

Αποστολή από: Rose στις Μάρτιος 18, 2010, 15:33:30

Παράθεση από: Ορφέας στις Μάρτιος 17, 2010, 23:37:28

    Ήρθε η στιγμή όμως που κάποιοι νέοι ήρωες αγωνίστηκαν ενάντια στο τέρας των τραπεζών και με μύριες δυσκολίες και θυσίες επέτυχαν συνεχείς και απανωτές επιτυχίες ενάντια στις άνομες και εγκληματικές  καταχρήσεις των. Οι κρίσεις των δικαστηρίων δικαίωσαν και συνεχίζουν για μεγάλο πλέον πλήθος προσφυγών να δικαιώνουν τα θύματα της στυγνής εκμετάλλευσης των τραπεζών, καθώς τα έμμισθα όργανά τους κατατροπώνονται ολοσχερώς στις δικαστικές αίθουσες. Επιπλέον η επιδίκαση αποζημιώσεων έκανε τις τράπεζες, εξαιτίας του ότι τις υποχρέωσε σε αποζημιώσεις των όσων εκμεταλλεύτηκαν, να αρχίσουν επιτέλους ταραγμένες να συμμορφώνονται με το δίκαιο και να απαλείφουν μερικούς από τους παράνομους και καταχρηστικούς όρους των προϊόντων τους.

    Έτσι έφτασε η στιγμή όπου η αλαζονεία της παντοκρατορίας των τραπεζών επέσυρε επιτέλους την Νέμεση. Τα μέχρι πρότινος θύματα μετατρέπονται σε διώκτες και τιμωρούς του ανάλγητου και απάνθρωπου τραπεζικού συστήματος και με αρωγό την δικαιοσύνη αποκαθιστούν το δίκαιο. Ευρισκόμενες σε πανικό οι τράπεζες μετά τις αλλεπάλληλες καταδίκες τους, προστρέχουν για βοήθεια στην εξουσία, επικαλούμενες την προστασία των τεχνοκρατών της ολιγαρχίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Μάταια όμως….

    Τα δικαιώματα του πολίτη που απορρέουν από το Σύνταγμα και το καθήκον απέναντι σε αυτό, επιβάλλουν σε κάθε καταναλωτή – θύμα της πλειάδας των παρανομιών των τραπεζών – να αντισταθεί, να εναντιωθεί και να διεκδικήσει:

    1. Επαναδιαπραγμάτευση κάθε σύμβασης με τις τράπεζες για κάθε προϊόν, καθότι οι τωρινές συμβάσεις νομικά καθίστανται άκυρες, απαιτώντας ηθικούς, νόμιμους και διαφανείς όρους.

    2. Επιστροφή όλων των παράνομων και καταχρηστικών χρεώσεων εντόκως, αποζημίωση για υλική ζημία και ικανή αποζημίωση για ηθική βλάβη.

    3. Ποινική δίωξη των υπευθύνων για την επί πολλά έτη συνέχιση των παρανομιών, αψηφώντας τις δικαστικές αποφάσεις και την έννομη τάξη.

    4. Τέλος, επιστροφή όλων των μερισμάτων από τους μετόχους, καθότι αποτελούν έσοδα από παράνομες πράξεις και δίωξη αυτών για αποδοχή αγαθών – προϊόντων εγκλήματος.

    Επειδή είναι βέβαιον ότι οι αποζημιώσεις που οφείλουν να καταβάλλουν οι τράπεζες υπερβαίνουν κατά πολύ τα κεφάλαιά τους, η κοινωνία οφείλει, για την ομαλή, έννομη και για το κοινό όφελος συνέχιση της λειτουργίας των τραπεζών, να προβεί στην εθνικοποίησή τους

Είναι πολύ σημαντικό να διευκρινίσουμε πως η εθνικοποίηση των Τραπεζών που προτείνεται από τον Ροδόκηπο των Φιλοσόφων, έχει ως στόχο την ΚΑΤΑΣΧΕΣΗ ΟΛΟΥ ΤΟΥ ΜΕΤΟΧΙΚΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ ΤΗΣ ΚΑΘΕ ΠΑΡΑΝΟΜΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ και η Διαχείριση της κάθε Τράπεζας να γίνει μέσω ΕΠΙΤΡΟΠΩΝ ΚΟΙΝΗΣ ΩΦΕΛΕΙΑΣ που θα αντιπροσωπεύουν τον Ελληνικό Λαό.   

Από την άλλη η Γερμανική Κυβέρνηση καθώς και η Κυβέρνηση των ΗΠΑ, όταν αναφέρονται στην έννοια της εθνικοποίησης των τραπεζών, εννοούνε να στηρίξει το δημόσιο, μόνο το χρέος των τραπεζών βοηθώντας στην συνέχιση της λειτουργίας τους.

Δηλαδή, η διαστρεβλωμένη έννοια της ΕΘΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗΣ (π.χ. Αμερική, Γερμανία) προτείνει να πάρουμε τα λεφτά του λαού και να τα δώσουμε στους ληστές – τοκογλύφους, για να συνεχιστεί η ΛΗΣΤΕΙΑ τους, ενώ η ΑΥΘΕΝΤΙΚΗ ΕΘΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ, που προτείνεται μέσω του Ροδόκηπου των Φιλοσόφων, είναι να ΕΠΙΣΤΡΑΦΟΥΝ πίσω στους ΕΛΛΗΝΕΣ όσα τους καταλήστευαν, και να αναλάβει πλέον ο Ελληνικός λαός την Διακυβέρνησή τους. 

Οι Ελληνικός λαός δικαιούται ΑΜΕΣΑ, να εισπράξει πίσω πενταπλάσια τα ΚΛΟΠΙΜΑΙΑ, βάση δικαστικής απόφασης, αγώνων καταναλωτών, συν αποζημιώσεις για ηθική βλάβη, που ανέρχονται σε αρκετά δις ευρώ.

Με άλλα λόγια ….

ΟΙ ΤΡΑΠΕΖΕΣ ΑΝΗΚΟΥΝ ΣΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΣΤΟΥΣ ΤΟΚΟΓΛΥΦΟΥΣ

ΟΙ ΤΡΑΠΕZΕΣ ΑΝΗΚΟΥΝ ΣΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΛΑΟ, ΚΑΙ Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΑΠΟ ΕΜΑΣ ΠΟΥ ΤΟΝ ΛΗΣΤΕΥΣΑΝ ΔΙΚΑΙΟΥΤΑΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΧΕΣΗ ΤΟΥΣ.

Απλώστε το μήνυμα, να σταματήσουμε να πληρώνουμε όλοι οι ‘Ελληνες που τώρα γνωρίζουμε την αλήθεια, και να διεκδικήσουμε την ΚΑΤΑΣΧΕΣΗ – ΕΘΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΠΑΡΑΝΟΜΩΝ ΤΡΑΠΕΖΩΝ..

Τίτλος: Απ: Παρανομίες Τραπεζών….

Αποστολή από: Rose στις Μάρτιος 18, 2010, 16:11:05

Τι κερδίζουμε με την Εθνικοποίηση – Κατάσχεση των Τραπεζών από τον Ελληνικό λαό?

Πέραν της επιστροφής του ποσού που παρακρατήθηκε παράνομα, στο πενταπλάσιο, και την ανάλογη αποζημίωση για ηθική βλάβη, που έχει υποστεί ο κάθε δανειολήπτης, από την ληστεία των τραπεζών, ο κάθε ‘Ελληνας και Ελληνίδα, θα δικαιούται χαμηλότοκα ή ακόμα και άτοκα δάνεια, σε κάποιες περιπτώσεις, επειδή το κόστος λειτουργίας των τραπεζών θα ελαχιστοποιηθεί.  Οι Ελληνικές Τράπεζες θα λειτουργούν σε ΜΗ ΚΕΡΔΟΣΚΟΠΙΚΗ βάση, και δεν θα υπάρχουν μετοχικά κέρδη.

Το αποτέλεσμα θα είναι η ανάπτυξη της οικονομίας της χώρας μας να εκτοξευθεί στα ύψη.

Επίσης τα ποσά που λήστευσαν οι Τράπεζες, από το Ελληνικό δημόσιο, θα επιστραφούν με τα ανόλογα πρόστιμα, και Ελληνικό κράτος, θα ξεπεράσει την κρίση, θα ορθοποδήσει, και θα μπορεί να συμβάλει ανώδυνα, στην περαιτέρω αναχρηματοδότηση, και στήριξη νέων έργων.

Τίτλος: Απ: Παρανομίες Τραπεζών….

Αποστολή από: Ορφέας στις Μάρτιος 18, 2010, 16:51:27

ΤΟΠΙΚΑ

 

Πόλεμος τραπεζών δανειοληπτών

Επιμέλεια: Βάσω Σαμακοβλή

25/10/2009   

Τη… σημαία μετωπικής σύρραξης δανειοληπτών, καταναλωτών και επιχειρηματιών με το τραπεζικό σύστημα σηκώνει και στο Βόλο το Εθνικό Ινστιτούτο Χρηματοπιστωτικών Ερευνών.

Οι πρώτες βαρύτατες μηνύσεις κατά τραπεζών σε τοπικό επίπεδο αναμένεται να κατατεθούν στην Εισαγγελία μέχρι τις 15 Νοεμβρίου. Οι μηνύσεις για τοκογλυφία και απάτη θα συνοδεύονται με αγωγές καταναλωτών και επιχειρηματιών, οι οποίοι θα διεκδικούν υψηλές αποζημιώσεις.

«Ζείτε σε μια πόλη κυριολεκτικά βουλιαγμένη στην τραπεζική τοκογλυφία», δήλωσε στον «Τ» ο πρόεδρος του Εθνικού Ινστιτούτου Χρηματοπιστωτικών Ερευνών (ΕΙΧΕ) Τάκης Χριστοδουλόπουλος, πρώην ανώτατο στέλεχος τραπεζών, ο οποίος τα τελευταία δέκα χρόνια πρωτοστατεί στην προσπάθεια ανάδειξης της τραπεζικής πολυπαρανομία μαζί με επιτελείο εξειδικευμένων στο αντικείμενο δικηγόρων.

Ο ίδιος προσθέτει ότι αρχίζει η κατάθεση μεγάλου αριθμού μηνύσεων κατά τραπεζών, ενώ κάθε καταναλωτής θα μπορεί με ομαδικές αγωγές που ετοιμάζει το ΕΙΧΕ να διεκδικήσει χρηματική αποζημίωση συνολικού ύψους 6 εκατ. ευρώ από έξι εναγόμενους για κάθε μία πιστωτική κάρτα, προσωπικό ή καταναλωτικό δάνειο και δάνειο αυτοκινήτου που είχε στο παρελθόν ή έχει ακόμα.

Με ατομικές αγωγές οι επιχειρήσεις θα διεκδικήσουν από κάθε δανείστρια τράπεζα αποζημιώσεις δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ για θετικές και αποθετικές ζημιές που τους προκάλεσαν με τις παράνομες χρεώσεις, καθώς και μεγάλες αποζημιώσεις για ηθικές βλάβες από αδικοπραξίες.

Σύμφωνα με εκτιμήσεις του Ινστιτούτου το ποσό των χρεώσεων μόνο για παράνομους τόκους και άλλες αθέμιτες επιβαρύνσεις των τραπεζών σε βάρος του συνόλου των πελατών τους ανέρχεται σε 5,5 εκατ. ευρώ την ημέρα.

Με παρέμβαση του ΕΙΧΕ ενάντια σε δικαστικές ενέργειες τραπεζών και δανειοληπτών, έχουν εκδοθεί μέχρι σήμερα περισσότερες από 1.000 δικαστικές αποφάσεις σε βάρος των τραπεζών, με τις οποίες προστατεύτηκαν οι εμπλεκόμενοι δανειολήπτες από διαταγές πληρωμής, κατασχέσεις και πλειστηριασμούς τραπεζών.

Ορισμένες από αυτές τις δικαστικές αποφάσεις έχουν ήδη εκδοθεί και στο Βόλο. Μία από αυτές στην οποία θα βασιστεί η πρώτη μήνυση και αγωγή τοπικά αφορά σε δανειολήπτη, σε βάρος του οποίου Τράπεζα εξέδωσε διαταγή πληρωμής και μετά από δικαστικό αγώνα του Ινστιτούτου ανακόπηκε.

Ο Βόλος έχει επιλεγεί από το ΕΙΧΕ, όπως εξηγεί ο πρόεδρός του, ως πιλοτική πόλη για συντονισμένη εκστρατεία ενημέρωσης προς οφειλέτες τραπεζών από πιστωτικές κάρτες και δάνεια, οι οποίοι έχουν δυσκολίες να πληρώσουν τις μηνιαίες δόσεις, ενοχλούνται από εισπρακτικές εταιρίες για καθυστερημένες οφειλές, έχουν περάσει τα όρια της υπερχρεώσεις στις τράπεζες.

Η πρώτη μήνυση του Ινστιτούτου που έχει κατατεθεί στην Εισαγγελία Αθηνών, η οποία είναι τροχιοδεικτική, αφορά σε δύο πιστωτικές κάρτες.

Σύμφωνα με πορίσματα πραγματογνωμοσύνης του ΕΙΧΕ, τα νόμιμα ποσά οφειλής για τις δύο επίδικες πιστωτικές κάρτες είναι σημαντικά μικρότερα από τις απαιτήσεις της τράπεζας, που προσαυξήθηκαν με παράνομους τόκους υπερημερίας, με υπολογισμούς των δικηγορικών εταιριών της τράπεζας.

Η βασική αιτία των διαφορών, σύμφωνα με το πόρισμα, είναι η μεγάλη απόκλιση μεταξύ των επιτοκίων των καρτών (17-19%) και των δικαιοπρακτικών επιτοκίων (6,75%-10%), τα οποία δέχονται ως νόμιμα τα δικαστήρια.

Οι διαφορές αυτές υπάρχουν σε όλες τις πιστωτικές κάρτες που έχουν εκδοθεί στην Ελλάδας και όπως εξηγεί ο κ. Χριστοδουλόπουλος, σε μία από τις πιστωτικές κάρτες της μήνυσης, για την οποία η τράπεζα προχώρησε σε δικαστικές ενέργειες, η παράνομη απαίτηση της τράπεζας ήταν 5.200 ευρώ, ενώ η νόμιμη οφειλή ήταν μόνο 1.900 ευρώ.

Με την 26σέλιδη μήνυση και το ογκώδες αποδεικτικό υλικό που περιλαμβάνει σημαντικό αριθμό δικαστικών αποφάσεων από το σύνολο των 1.000, με τις οποίες το ΕΙΧΕ «χαρτογράφησε» τις παρανομίες των τραπεζών σε βάρος των ανυποψίαστων καταναλωτών αλλά και επιχειρήσεων, ο κ. Χριστοδουλόπουλος μήνυσε: Τον πρόεδρο και τους αρμόδιους Διευθυντές της Τράπεζας για τοκογλυφία, τον Πρόεδρο και τα μέλη των Διοικητικών Συμβουλίων της τράπεζας κατά την τελευταία 8ετία για την έγκριση ψευδών ισολογισμών, απάτη σε βαθμό κακουργήματος σε βάρος των μετόχων-επενδυτών και νομιμοποίηση εσόδων από κακουργηματικές δραστηριότητες, τους Ορκωτούς Ελεγκτές της τράπεζας κατά την τελευταία 8ετία για παράβαση καθήκοντος και υπογραφή ψευδών ισολογισμών, τις ξένες εταιρίες, τα σήματα των οποίων φέρουν οι κάρτες, για συνέργεια σε τοκογλυφία, το σημερινό και τον προηγούμενο Διοικητή της Τραπέζης της Ελλάδος για παράβαση καθήκοντος, την Ελληνική Ένωση Τραπεζών, καθώς και τον Πρόεδρο και τον Γενικό Γραμματέα αυτής για ηθική αυτουργία στις παράνομες πράξεις της μηνυομένης τράπεζας, τις δικηγορικές εταιρίες για τοκογλυφία και απάτη σε Δικαστήριο.

Για τις κατηγορίες οι οποίες περιλαμβάνονται στη μήνυση διενεργείται προκαταρκτική εξέταση.

«Οι τράπεζες και η Τράπεζα της Ελλάδος ως εποπτική Αρχή καθώς και το Κράτος είχαν προειδοποιηθεί για μηνύσεις με δύο εξώδικα του ΕΙΧΕ από το 2006 και το 2007 για το σύνολο των παρανομιών των τραπεζών στην Ελλάδα, συμπεριλαμβανομένου και της νομιμοποίησης εσόδων από κακουργηματικές δραστηριότητες και για το ότι θα τους ζητηθούν ευθύνες, σύμφωνα με την κείμενη νομοθεσία. Τα εξώδικα είχαν επιδοθεί με δικαστικό επιμελητή στην ΕΕΤ για την ενημέρωση των τραπεζών-μελών της αλλά, μέχρι σήμερα, δεν είχαμε καμία αντίδραση», δηλώνει ο κ. Χριστοδουλόπουλος.

Το σύνολο των θεμάτων τραπεζικής παρανομίας μαζί με εκπαίδευση των καταναλωτών σχετικά σε όλα τα τραπεζικά προϊόντα καταναλωτικής πίστης, χρηστικές οδηγίες για την επιτυχή αντιμετώπιση των τραπεζών και των εισπρακτικών εταιριών μέσα και έξω από τα δικαστήρια, οδηγίες για την προετοιμασία αγωγών για τη διεκδίκηση αποζημιώσεων από τράπεζες, τους συνεργούς τους καθώς και το Ελληνικό Δημόσιο υπάρχουν στον δικτυακό τόπο του ΕΙΧΕ στη διεύθυνση «www.eixe.gr».

http://www.taxydromos.gr/ArticleDetail.aspx?nodeSerial=001001001001&nodeId=6&articleId=18769

Τίτλος: Απ: Παρανομίες Τραπεζών….

Αποστολή από: Rose στις Μάρτιος 18, 2010, 17:37:20

http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=528425

Τζο Χίγγινς: Αντισταθείτε στην Κομισιόν!

Τσερεζόλε Ε.

Ημερομηνία δημοσίευσης: 07/03/2010

 

“Η συμβουλή μου στους εργαζόμενους της Ελλάδας είναι να μην ακολουθήσουν το παράδειγμα της Ιρλανδίας. Αυτό που συνέβη στην Ιρλανδία είναι ότι οι εργαζόμενοι, η εργατική τάξη γενικότερα, αναγκάστηκε να πληρώσει για την κρίση του συστήματος”.

Δυστυχώς η συνδικαλιστική ηγεσία συμφώνησε ότι πρέπει να γίνουν περικοπές και τις διαπραγματεύτηκε. Οι συνδικαλιστές ηγέτες ήσαν πολύ αδύναμοι και η κυβέρνηση αντιλήφθηκε ότι μπορούσε να εφαρμόσει τα μέτρα της

__________________

Ο Τζο Χίγγινς, ευρωβουλευτής από πέρσι τον Ιούνιο του Σοσιαλιστικού κόμματος Ιρλανδίας, βρέθηκε στην Αθήνα προσκεκλημένος της Πρωτοβουλίας για την ανασύνθεση της Αριστεράς και τον μετασχηματισμό του ΣΥΡΙΖΑ (ΑΝΑΣΑ), προκειμένου να πάρει μέρος σε εκδήλωση με θέμα “η ριζοσπαστική αριστερά της Ευρώπης απέναντι στην καπιταλιστική κρίση”. Με την ευκαιρία αυτή ανέλυσε στην “Κ.Α.” την επώδυνη εμπειρία της Ιρλανδίας, όπου εφαρμόζεται εδώ και λίγους μήνες σκληρό πρόγραμμα λιτότητας. “Καλώ τους Έλληνες εργαζόμενους να αντισταθούν στις προτάσεις της Κομισιόν”, λέει.

* Στην Ελλάδα προκειμένου να επιβληθεί το πρόγραμμα σκληρής λιτότητας, μας φέρνουν ως παράδειγμα την Ιρλανδία που μάλιστα υιοθέτησε και ακόμη σκληρότερα μέτρα και τώρα είναι, ισχυρίζονται, μια χαρά… Ισχύει αυτό;

Η συμβουλή μου στους εργαζόμενους της Ελλάδας είναι να μην ακολουθήσουν το παράδειγμα της Ιρλανδίας. Αυτό που συνέβη στην Ιρλανδία είναι ότι οι εργαζόμενοι, η εργατική τάξη γενικότερα, αναγκάστηκε να πληρώσει για την κρίση του συστήματος. Από το 1997 έως το 2008 είχαμε μια μεγάλη οικονομική ανάπτυξη, έκρηξη που τροφοδοτήθηκε από την κερδοσκοπία, τις οικοδομές, κ.ά. Οι μεγάλες τράπεζες, οι εργολάβοι, οι κατασκευαστικές εταιρείες έβγαλαν πάρα πολλά χρήματα, είχαν μαζικά κέρδη. Τώρα που το σύστημα κατέρρευσε – κάτι που ήταν αναπόφευκτο – τώρα λοιπόν θέλουν να πληρώσουν το τίμημα οι εργαζόμενοι! Εξ ου και η μαζική επίθεση κατά των εργαζομένων στον δημόσιο τομέα, για παράδειγμα, η οποία άρχισε πριν από δύο χρόνια, με αφετηρία τον καπιταλιστικό Τύπο και τα ΜΜΕ. Αυτά ήσαν ακριβώς που ξεκίνησαν με μια σειρά άρθρων μια προπαγάνδα, προσβάλλοντας τους δημοσίους υπαλλήλους, γράφοντας δηλαδή ότι είναι άχρηστοι, υπονομεύοντάς τους και επιχειρώντας να προκαλέσουν διαίρεση μεταξύ των εργαζομένων του δημοσίου και του ιδιωτικού τομέα. Και βέβαια αυτές ήσαν προπαρασκευαστικές κινήσεις προκειμένου να προωθηθούν μαζικές περικοπές στους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων, που κόπηκαν περίπου κατά 15%! Και αυτό αφορούσε υπαλλήλους που έχουν παιδιά, δάνεια, διάφορες υποχρεώσεις – πρόκειται για βάρβαρες περικοπές… Ωστόσο η κυβέρνηση εφάρμοσε τα μέτρα. Δυστυχώς πρέπει εδώ να επισημάνουμε ότι η συνδικαλιστική ηγεσία δεν στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων και δεν πίεσε όπως θα έπρεπε την κυβέρνηση. Για παράδειγμα, τον Δεκέμβριο, είχαμε ένα εκατομμύριο δημοσίους υπαλλήλους στους δρόμους, στο πλαίσιο 24ωρης απεργίας – οι περισσότεροι δε εργαζόμενοι στο δημόσιο είναι χαμηλόμισθοι και όχι… εκατομμυριούχοι, όπως τους περιέγραφαν τα ΜΜΕ. Δυστυχώς η συνδικαλιστική ηγεσία συμφώνησε ότι πρέπει να γίνουν περικοπές και τις διαπραγματεύτηκε. Οι συνδικαλιστές ηγέτες ήσαν πολύ αδύναμοι και η κυβέρνηση αντιλήφθηκε ότι μπορούσε να εφαρμόσει τα μέτρα της.

* Και τώρα που έχουν τεθεί σε εφαρμογή τα μέτρα ποια είναι η κατάσταση στην Ιρλανδία;

Η κυβέρνηση λέει ότι “κάναμε τη στροφή” και το χειρότερο είναι πίσω μας. Ωστόσο δεν έχουμε αποδείξεις για κάτι τέτοιο. Η ανεργία συνεχίζει να αυξάνεται. Το γεγονός είναι ότι αν πάρεις δισεκατομμύρια ευρώ από τις τσέπες των δημοσίων υπαλλήλων, τότε αυτά τα χρήματα δεν θα ξοδευτούν σε υπηρεσίες, σε μαγαζιά, κ.ά. Έτσι οι εργαζόμενοι που εξαρτώνται από τα χρήματα αυτά, θα οδηγηθούν στην ανεργία. Με άλλα λόγια, πρόκειται για διαδικασία αποπληθωρισμού. Και αυτό είναι μόνο η αρχή! Η κατάσταση αυτή θα συνεχιστεί για τουλάχιστον τρία χρόνια. Κατά τη γνώμη μου, αυτό θα χειροτερέψει, δεν θα βελτιώσει την κρίση!

* Μετά την εξαγγελία των σκληρών μέτρων, οι αγορές, το ΔΝΤ, η κ. Μέρκελ, ο Ζαν Κλωντ Γιουνγκέρ, κ.α. ήσαν πανευτυχείς. Οι Έλληνες πολίτες έχουν λόγους να αισθάνονται ικανοποίηση;

Συμβαίνει σε εσάς ό,τι και σε εμάς στην Ιρλανδία. Στο αεροπλάνο, καθώς ερχόμουν στην Αθήνα, διάβαζα μια γαλλική εφημερίδα. Ήταν ένα άρθρο με μια μεγάλη φωτογραφία του κυρίου Παπανδρέου που η λεζάντα της έλεγε: “Κάνουμε ό,τι μπορούμε έτσι ώστε οι αγορές να μας εμπιστευθούν ξανά”. Είχαμε και στην Ιρλανδία μια παρεμφερή διαδικασία και τα ΜΜΕ σε κάθε μέτρο, σε όποια απόφαση λάμβανε η κυβέρνηση, έθεταν το ερώτημα: “αυτό θα ικανοποιήσει τις αγορές;”, “τι θα σκεφθούν οι αγορές;”, κ.ο.κ. Τί είναι αυτό; Πρόκειται για δικτατορία των αγορών! Ποιος ψήφισε τις αγορές; Αυτό το ερώτημα δεν το θέτουν τα ΜΜΕ. Ποιές είναι οι αγορές; Μερικοί μεγαλοτραπεζίτες, παίκτες του χρηματιστηρίου που κυνηγούν τεράστια κέρδη, πολυεθνικές εταιρείες… Πρόκειται για δικτατορία! Η συμβουλή μου στους Έλληνες εργαζόμενους είναι να μην ακολουθήσουν το παράδειγμα της Ιρλανδίας, να αγωνιστούν, να αντισταθούν, να κινητοποιηθούν. Ζητάμε την εθνικοποίηση των χρηματοπιστωτικών θεσμών, ζητάμε να εφαρμοστούν πολιτικές, να γίνουν επενδύσεις με στόχο τις ανάγκες της κοινωνίας και όχι εκείνες των αγορών, κ.ά. Χρειάζονται ριζοσπαστικά μέτρα για να αλλάξει η κατάσταση. Πρόκειται για κρίση του καπιταλισμού και ο μόνος τρόπος διεξόδου από αυτήν, κατά τη γνώμη μου, είναι η εναντίωσή μας, εμάς στην αριστερά, στον καπιταλισμό, παρουσιάζοντας εναλλακτικές προτάσεις.

* Πράγματι, ένα σύνηθες επιχείρημα είναι ότι “δεν υπάρχει άλλος δρόμος”, ότι τα μέτρα αυτά είναι “μονόδρομος”…

Εμείς υποστηρίζουμε ότι οι τράπεζες, οι κατασκευαστικοί όμιλοι, οι κερδοσκόποι έχουν δια. ευρώ ζημιών, έτσι δεν είναι; Και η ιρλανδική κυβέρνηση μεταθέτει το τίμημα αυτών των ζημιών στους ώμους των πολιτών! Και εμείς δεν το δεχόμαστε αυτό. Θέλουμε εθνικοποιήσεις αυτών των θεσμών, θέλουμε σοβαρό επενδυτικό πρόγραμμα σε βιομηχανικές υποδομές, κάτι που θα δώσει δουλειά σε δεκάδες χιλιάδες εργαζομένους και θα δημιουργήσει τις βιομηχανικές βάσεις που έχει ανάγκη η κοινωνία. Αλλά αυτά έρχονται σε πλήρη αντίθεση με ό,τι η Κομισιόν προτείνει. Αλλά η Κομισιόν είναι ένα νεοφιλελεύθερο σώμα, κυριολεκτικά πράκτορας του ευρωπαϊκού κεφαλαίου και των τραπεζών. Γι’ αυτό και τις προτάσεις πρέπει να αντιπαλέψουν οι Έλληνες εργαζόμενοι!

* Πώς μπορεί να υπάρξει πανευρωπαϊκός συντονισμός ενάντια σε αυτού του είδους τα μέτρα;

Με την κινητοποίηση. Τα συνδικάτα και η αριστερά πρέπει να κινητοποιήσουν τον κόσμο. Ας μην ξεχνάμε ότι η εργατική τάξη είναι ακόμη η ισχυρότερη δύναμη της κοινωνίας. Πρέπει λοιπόν να κινητοποιηθεί, με μαζικές απεργιακές ενέργειες, να ζητήσει εθνικοποίηση των τραπεζών, σοβαρές δημόσιες επενδύσεις και να οικοδομήσει παράλληλα μια πολιτική εναλλακτική λύση. Στην αριστερά υπάρχει ένα μεγάλο κενό, όχι μόνο στην Ιρλανδία αλλά και στην Ελλάδα και παντού. Τα σοσιαλδημοκρατικά κόμματα έγιναν δεξιά, υιοθέτησαν τις αγορές, τον καπιταλισμό… Πρέπει λοιπόν να οικοδομήσουμε νέες πολιτικές δυνάμεις που θα εκφράζουν τους εργαζόμενους. Νέα κόμματα που θα υπερβαίνουν τη σημερινή αριστερά, κινητοποιώντας τους εργαζόμενους. Πρέπει να επαναλάβουμε ό,τι έγινε πριν από εκατό χρόνια, όταν οι εργαζόμενοι αντιλήφθηκαν ότι δεν εκπροσωπούνταν από τα υπάρχοντα κοινοβουλευτικά κόμματα και ίδρυσαν τα εργατικά, τα σοσιαλδημοκρατικά, τα σοσιαλιστικά κόμματα. Τώρα πρέπει να κάνουμε το ίδιο!

Τίτλος: Απ: Παρανομίες Τραπεζών….

Αποστολή από: Rose στις Μάρτιος 19, 2010, 13:22:49

http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=11378&subid=2&pubid=10443001

Εργαλείο των τραπεζών η ενοχοποίηση ενός κράτους…

Ο ηγέτης της γερμανικής Αριστεράς θεωρεί ψευδή τη συζή­τηση για την οικονομική κατάσταση στα κράτη των «απατεώ­νων» και λέει ότι οι Ελληνες δεν πρέπει να αποδεχθούν την αντανάκλαση του κρατικού χρέους στο δικό τους μέλλον  – «E» 27/2

«Η ενοχοποίηση ενός κράτους είναι ένα εξαιρετικό εργαλείο των κερδοφόρων τραπεζών», επισημαίνει ο Λόταρ Μπίσκι, πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κόμματος της Αριστεράς και ηγέτης της γερμανικής Αριστεράς (Die Linke). Σύμφωνα με τον κ. Μπίσκι, το πρόβλημα δεν είναι τα μεγάλα ελλείμματα αλλά το ασυνείδητο κυνήγι του κέρδους από τράπεζες, ενώ, σε ό,τι αφορά την Ελλάδα, τονίζει ότι «και μόνη η δέσμευση για βοήθεια σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης θα βελτίωνε τη φερεγγυότητά της». Τέλος, για το δημοσίευμα του περιοδικού «Focus» υπογραμμίζει ότι «η συζήτηση για την οικονομική κατάσταση στα κράτη των είναι ψευδής».

ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΤΣΟΥΤΣΙΑ

ptsoutsias@pegasus.gr

Πώς εκλαμβάνετε το δημοσίευμα του γερμανικού περιοδικού «FOCUS» το οποίο κάνει λόγο για «απατεώνες στην ευρωπαϊκή οικογένεια» και για «απατεώνες του Νότου που παίρνουν τα χρήματα του Γερμανού φορολογούμενου»;

Η συζήτηση για την οικονομική κατάσταση στα κράτη των «απατεώνων» είναι ψευδής. Το ερώτημα για το εάν και πώς θα μπορούσαν όλες οι χώρες να συμμορφωθούν, με ίδιες δυνάμεις, με τα πακέτα σταθερότητας και ανάπτυξης, δεν απασχόλησε ποτέ τους εγγυητές της νομισματικής σταθερότητας και τις αποδοτικές για την αγορά ιδεολογίες τους.

Εχουμε κατ’ αρχάς την επίθεση κατά του Ελληνα φορολογούμενου, οι οποίοι δεν πρέπει να αποδεχτούν την αντανάκλαση του κρατικού χρέους στο δικό τους μέλλον.

Την ωφέλεια των Γερμανών φορολογουμένων από τα κέρδη, που οι μεγάλες τράπεζες αποκομίζουν στις πλάτες των νοτιοευρωπαϊκών κρατών, τη βιώνουμε καθημερινά, όταν διεκδικήσεις, όπως η πάλη ενάντια στη φτώχεια, το ανώτερο εκπαιδευτικό επίπεδο, αξιοπρεπείς μισθοί και σημαντικές παγκόσμιες αξίες, όπως το κλίμα και η ορθολογική διαχείριση των οικονομικών, παρουσιάζονται ως μη αποτιμητές σε χρήμα.

Τον τελευταίο καιρό η Ελλάδα δέχεται επιθέσεις από τη Γερμανία εξαιτίας των οικονομικών χρεών της πρώτης. Ποια είναι η γνώμη σας πάνω σε αυτό;

H ενοχοποίηση ενός κράτους είναι ένα εξαιρετικό εργαλείο των κερδοφόρων τραπεζών. Tο πρόβλημα δεν είναι τα μεγάλα ελλείμματα των κρατικών προϋπολογισμών, αλλά το ασυνείδητο κυνήγι του κέρδους από τράπεζες και χρηματοοικονομικές υπηρεσίες, οι οποίες ακόμη και από την ίδια την κρίση επιδιώκουν να αποκομίσουν κέρδη.

Αντίστοιχα η πολιτική της ΕΕ εξωθεί την Ελλάδα στην αποπληρωμή του χρέους και σε ουσιαστικές περικοπές στους τομείς της εκπαίδευσης, της κοινωνικής πρόνοιας, των υποδομών και της εργασίας. Αυτό είναι ανεύθυνο και πραγματικά ανορθολογικό.

Το 1993 το Βέλγιο είχε χρέος 140% και η Ιαπωνία έχει σχεδόν 190%. Ωστόσο, αν και τότε κανείς δεν μίλησε για επαπειλούμενη χρεοκοπία, σήμερα σπεύδουν όλοι πρόθυμα να μιλήσουν για χρεοκοπία της Ελλάδας.

Πρόσφατα η κ. Μέρκελ είπε ότι «το ελληνικό παράδειγμα θα μπορούσε να μας ασκήσει πολύ ισχυρή πίεση». Ηταν μια έκφραση της έγνοιας για τη σταθερότητα του προϋπολογισμού στην Ευρωζώνη. Θεωρείτε ότι υπάρχει περίπτωση για διμερή οικονομική βοήθεια αν η Ελλάδα δεν εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της;

Και μόνη η δέσμευση για βοήθεια στην Ελλάδα σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης θα βελτίωνε τη φερεγγυότητά της. Αυτή θα ήταν μια πράξη αλληλεγγύης, καθώς το χρέος θα μειωνόταν χωρίς να ξοδευτεί ούτε ένα σεντ.

Ποια είναι η απάντηση της Αριστεράς στην κρίση;

Κατ’ αρχάς υποστηρίζουμε μέτρα, όπως η εφαρμογή ευρωπαϊκών δανεισμών. Πρέπει όμως και να δώσουμε τέλος στις πρακτικές ντάμπινγκ, που θεμελιώνει το Σύμφωνο Σταθερότητας, αλλά και να εξετάσουμε τη θέσπιση ενός minimum φορολόγησης των επιχειρήσεων.

Η οικονομική υποστήριξη για τις ελλειμματικές χώρες πρέπει να θεσμοθετηθεί, γιατί η συμβίωσή μας δεν μπορεί να χρεοκοπήσει λόγω των αυριανών έργων.

Το Σύμφωνο Σταθερότητας θα πρέπει να καταργηθεί και στη θέση του να δημιουργηθεί μια περιβαλλοντική και κοινωνική συμφωνία, συνεισφέρουσα στην ελαχιστοποίηση των παγκόσμιων συγκρούσεων, όπως προστάζει ο πολιτικός ορθολογισμός.

Η παγκόσμια αλληλεγγύη, που βάζει τον άνθρωπο πάνω από τις επιταγές του Μάαστριχτ, πρέπει να βρεθεί στο προσκήνιο. Αυτή θα πρέπει να είναι η πολιτική πρόταση της Ευρώπης.

Τίτλος: Απ: Παρανομίες Τραπεζών….

Αποστολή από: Rose στις Απρίλιος 12, 2010, 14:51:43

http://www.xekinima.org/news/display.php?tbl=news&id=1071

Να ποια είναι η απάντηση στις αγορές:

Εθνικοποίηση των τραπεζών – παύση πληρωμών του χρέους!

27/3/2010

 

Από τις πιο σκανδαλώδεις πτυχές της αντεργατικής λαίλαπας που γνωρίζουμε είναι το γεγονός ότι οι τράπεζες που σήμερα επιβάλλουν τοκογλυφικούς όρους στον δανεισμό της ελληνικής (κι όχι μόνο) κυβέρνησης είναι οι ίδιες τράπεζες που πριν από ένα χρόνο θα είχαν καταρρεύσει αν δεν είχαν πάρει μαζική οικονομική στήριξη από τις κυβερνήσεις τους!

Προσφέροντας 28 δις ευρώ στους Έλληνες τραπεζίτες για να σωθούν, η ελληνική κυβέρνηση έκανε αυτό που έκαναν όλες οι καπιταλιστικές κυβερνήσεις διεθνώς, με πρωταγωνιστές τις πλέον «ανεπτυγμένες» οικονομίες, και πρώτα απ’ όλα τις ΗΠΑ. Η επιχείρηση «διάσωσης» των τραπεζιτών και των καπιταλιστών διεθνώς κόστισε τρισεκατομμύρια ευρώ.

Κι αυτά πρέπει τώρα να τα πληρώσουν οι εργαζόμενοι, στην Ελλάδα και παντού!

Ποιος δημιουργεί τα ελλείμματα και το χρέος;

28 δις εγγύηση στους έλληνες τραπεζίτες. Φορολογικές ελαφρύνσεις στους Έλληνες καπιταλιστές όλα τα προηγούμενα χρόνια. Επιδοτήσεις χωρίς όριο – για να τα εξάγουν τελικά αυτοί οι κύριοι στα Βαλκάνια και στις Ελβετικές τράπεζες. Κλοπή των ασφαλιστικών ταμείων. Δανεικά και αγύριστα, χαριστικές συμβάσεις, πρόστιμα που δεν πληρώνονται ποτέ (μόνο η «Ακρόπολις χρηματιστηριακή», 5,5 δις ευρώ πρόστιμο που δεν θα πληρωθεί ποτέ) φοροδιαφυγή, εισφοροδιαφυγή, κυκλώματα στο δημόσιο προς εξυπηρέτηση πολυεθνικών όπως η Siemens …

Έτσι, έχουν δημιουργηθεί τα ελλείμματα!

Για να καλύψει αυτά τα ελλείμματα η ελληνική κυβέρνηση προχωρούσε σε δανεισμό. Κι έτσι έφτασε το χρέος στα σημερινά δυσθεόρατα ύψη.

Πρόκειται για μια συνειδητή πολιτική: να δανείζεται το κράτος για να ενισχύει τα κέρδη του μεγάλου κεφαλαίου κι αυτά τα ελλείμματα και τα χρέη να καλούνται στη συνέχεια να πληρώνουν οι εργαζόμενοι.

Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα απαγορεύεται να δανείζει τις κυβέρνησης των κρατών μελών. Μπορεί να δανείζει μόνο εμπορικές τράπεζες. Και οι κυβερνήσεις των κρατών μελών της ΕΕ επιτρέπεται να δανείζονται μόνο από τις εμπορικές τράπεζες. Οι εμπορικές τράπεζες ήταν αυτές που δεν θα υπήρχαν σήμερα -γιατί ήταν στα πρόθυρα της χρεοκοπίας- αν δεν τις στήριζαν οι κυβερνήσεις (με λεφτά που πήραν από τον φορολογούμενους, δηλαδή από όλους εμάς).

Με άλλα λόγια (για όποιον δεν το έχει καταλάβει) αυτοί που σήμερα αρνούνται να δανείσουν το ελληνικό δημόσιο, και επιβάλλουν τοκογλυφικούς όρους δανεισμού είναι οι ίδιοι κερδοσκόποι-χρηματιστές-τραπεζίτες που έφεραν την παγκόσμια οικονομία, και μαζί μ’ αυτή και την ελληνική, στον γκρεμό. Είναι αυτοί που αυτή τη στιγμή θα έπρεπε να ήταν στη φυλακή! Τώρα, έχοντας στηριχτεί στις κρατικές επιδοτήσεις για να σωθούν, δίνουν και μαθήματα χρηστής διοίκησης και σωστής διαχείρισης! Θράσος; Σκάνδαλο; Αλαζονεία; Κυνισμός; Πρόκληση; Αίσχος; Δεν υπάρχουν λέξεις να περιγράψουν αυτή την κατάσταση. Ίσως μία να τα περιλαμβάνει όλα: καπιταλισμός.

Εθνικοποίηση του τραπεζικού συστήματος

Και καλά αυτοί οι αλήτες, οι τραπεζίτες, κάνουν τη βρώμικη δουλειά τους πίνοντας το αίμα των εργαζομένων για να κολυμπούν στα κέρδη τους. Οι ξεφτιλισμένοι «δημοκράτες» που μας κυβερνούν, στην Ευρώπη και την Ελλάδα … αυτοί γιατί δεν λένε λέξη;

Γιατί κλαψουρίζουν όπως τον Γιωργάκη και μετά κάνουν τα θελήματα των τραπεζιτών και των μεγαλοβιομήχανων;

Για ένα βασικό λόγο. Οι κυβερνήσεις δεν ελέγχουν τους τραπεζίτες και τους καπιταλιστές, το αντίθετο συμβαίνει στον καπιταλισμό: οι τραπεζίτες, οι βιομήχανοι και οι εφοπλιστές ελέγχουν τις κυβερνήσεις.

Υπάρχει απάντηση σ’ αυτό το δίλημμα; Υπάρχει. Είναι το πέρασμα του τραπεζικού συστήματος στην κοινωνία – δηλαδή εθνικοποίηση χωρίς αποζημίωση στους μεγαλομετόχους, κάτω από συνθήκες εργατικού και κοινωνικού ελέγχου και διαχείρισης του τραπεζικού συστήματος σαν τον πρώτο και πιο απαραίτητο όρο για να σπάσει η κυριαρχία των κερδοσκόπων πάνω στην οικονομία.

Παύση πληρωμών του χρέους στους τοκογλύφους – κερδοσκόπους – τραπεζίτες

Το ελληνικό δημόσιο χρέος ξεπερνά τα 300 δις ευρώ. Σε ποιους χρωστά το ελληνικό δημόσιο; Στους ιδιώτες τραπεζίτες (όχι μόνο ξένους αλλά και Έλληνες, ας μην το ξεχνάμε αυτό) οι οποίοι αφού σώθηκαν από την κρατική παρέμβαση τώρα ζητούν και τα ρέστα. Ανησυχούν, υποτίθεται, ότι το ελληνικό δημόσιο μπορεί να μην τους ξεπληρώσει τα χρέη και γι’ αυτό αρνούνται να δώσουν νέα δάνεια εκτός κι αν το ελληνικό δημόσιο τους δώσει δύο και τρεις φορές τα επιτόκια που ισχύουν για χώρες όπως είναι η Γερμανία και η Γαλλία.

Ας γίνουμε πιο αναλυτικοί για να καταλάβουμε το μέγεθος του σκανδάλου. Οι ελληνικές τράπεζες, όπως η Εθνική, η Άλφα κλπ, δανείζουν το ελληνικό δημόσιο. Που βρίσκουν τα λεφτά; Ένα μέρος τους είναι οι δικές μας καταθέσεις. Ένα άλλο μέρος είναι τα δάνεια που παίρνουν από την Ευρωπαϊκή κεντρική τράπεζα, τα οποία όμως για να πάρουν τους εγγυήθηκε το ελληνικό δημόσιο με τα δικά μας λεφτά (είναι τα περιβόητα 28 δις ευρώ). Από την ΕΚΤ δανείζονται με επιτόκια πολύ κοντά στο 0%, όμως στο ελληνικό δημόσιο δανείζουν με 6% και 7%, διότι, λέει, δεν έχουν εμπιστοσύνη ότι θα μπορέσει να τους αποπληρώσει τα δάνεια!

Πρόκειται για καθαρή ληστεία.

Το εργατικό κίνημα έχει μόνο μία απάντηση σ’ αυτούς τους ληστές: τέρμα η αποπληρωμή του χρέους. Αρκετά φάγατε και ήπιατε! Το πάρτι τελείωσε!

Δεν έχουμε, λεει το ΠΑ.ΣΟ.Κ., επιλογές, γιατί έχουν στραφεί εναντίον μας οι «αγορές». Μα οι «αγορές» είναι ακριβώς αυτοί: οι τραπεζίτες – τοκογλύφοι! Οι ληστές! Και δεν είναι πολλοί: έχουν όνομα και επώνυμο, μετριούνται στα δάκτυλα των δύο χεριών!

Μετωπική σύγκρουση με τις αγορές

Φέτος το ελληνικό δημόσιο θα πληρώσει σύμφωνα με τον προϋπολογισμό του 2010, 45 δις ευρώ για την αποπληρωμή του χρέους στους τραπεζίτες – τοκογλύφους. Για λόγους σύγκρισης, για την Παιδεία και την Υγεία μαζί, ο προϋπολογισμός προνοεί λιγότερα από 13 δις ευρώ! Και για να πάρουν τα λεφτά τους οι τραπεζίτες-τοκογλύφοι πρέπει να ματώσει το εργατικό κίνημα, να κοπούν οι μισθοί και οι συντάξεις, να τιναχτεί η φτώχεια και η εξαθλίωση στα ύψη, να αποσταθεροποιηθεί ολοκληρωτικά η ζωή εκατομμυρίων εργαζομένων. Όχι!

Αν θέλουμε να απαντήσουμε στις αγορές, δεν φτάνει η Αριστερά να κάνει γενικές προτάσεις καταγγελίας των κακώς εχόντων. Η Αριστερά πρέπει απευθυνόμενη στο εργατικό κίνημα να προτείνει τη μετωπική σύγκρουση με τις αγορές.

Μπορείς να αντιμετωπίσεις τις «αγορές» μόνο μπαίνοντας σε αντεπίθεση. Και αντεπίθεση σημαίνει δύο πράγματα:

– εθνικοποίηση του τραπεζικού συστήματος χωρίς αποζημίωση στους μεγαλομετόχους, κάτω από συνθήκες εργατικού και κοινωνικού ελέγχου και διαχείρισης

– σταμάτημα των πληρωμών των τοκοχρεολυσίων (δόσεις και τόκοι δημόσιου χρέους) πληρωμή των μισθών και των συντάξεων μ’ αυτά τα λεφτά και αξιοποίησή τους για μαζικές δημόσιες επενδύσεις για το καλό και τις ανάγκες της οικονομίας αντί του κέρδους των καπιταλιστών.  

Τίτλος: Απ: Παρανομίες Τραπεζών….

Αποστολή από: Rose στις Απρίλιος 12, 2010, 14:59:33

http://www.xekinima.org/news/displayNeolea.php?tbl=rightArticles&id=284

– Λεφτά υπάρχουν!

Αλλά δεν θέλουν να τους τα πάρουν!

Λεφτά υπάρχουν και είναι πολλά! Αυτό είναι η μόνη αλήθεια που είχε πει ο Γιώργος Παπανδρέου στην προεκλογική εκστρατεία! Βρίσκονται στα χέρια των Ελλήνων καπιταλιστών και η ελληνική κυβέρνηση δεν τους τα παίρνει γιατί δεν θέλει να τα πάρει!

Οι ελληνικές τράπεζες σημείωσαν πέρυσι, το 2009, κέρδη πολλών δισεκατομμυρίων – τουλάχιστον τριών δις ευρώ καθαρών κερδών (μετά την πληρωμή φόρων κ.λπ.)! και όμως το 2009 ήταν η χειρότερη χρονιά τους από άποψη κερδών εδώ και πάρα πολλά χρόνια! Μόνο η Εθνική Τράπεζα είχε τα τελευταία πέντε χρόνια 6,5 δις ευρώ καθαρά κέρδη!

Οι ελληνικές τράπεζες δανείζουν το ελληνικό δημόσιο με επιτόκια πάνω από 6%, με λεφτά τα οποία περνούν από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα με επιτόκιο 1%! Μάλιστα, για να μπορούν να πάρουν αυτά τα δάνεια από την ΕΚΤ, στηρίζονται στην εγγύηση του ελληνικού δημοσίου! Πρόκειται για ένα απερίγραπτο σκάνδαλο – σχεδόν σουρεαλιστικό! Υπολογίζεται ότι πέρυσι οι ελληνικές τράπεζες δανείστηκαν από την ΕΚΤ κοντά στα 50 δις ευρώ! Με απλούς μαθηματικούς υπολογισμούς σημαίνει ότι αυτά τα παράσιτα αποκόμισαν κέρδη 2 – 3 δις ευρώ χωρίς να κάνουν απολύτως τίποτα! Και αυτά τα κέρδη ο ελληνικός λαός πρέπει να φτύσει αίμα για να τα πληρώσει!

Οι εισηγμένες στο χρηματιστήριο εταιρίες είχαν την τελευταία τριετία κέρδη κοντά στα 35 δις ευρώ! Όμως η φορολογία αυτών των κερδών αντί να αυξάνεται, μέσα στην κρίση, μειώνεται! Η φορολογία επί των κερδών είναι αυτή τη στιγμή κάτω από 25% και αν ληφθούν υπόψη οι διαφορές φοροαπαλλαγές διευκολύνσεις και επιδοτήσεις πέφτει κάτω από το 15%!

Οκτώ (  8  ) δισ. ευρώ ξοδεύονται κάθε χρόνο για εξοπλισμούς! Η Μέρκελ και ο Σαρκοζί πίεσαν αφόρητα τον Παπανδρέου για να κόψει τους μισθούς και τις συντάξεις των Ελλήνων εργαζομένων αλλά δεν «σκέφτηκαν» να του προτείνουν να μειώσει τις δαπάνες για τους εξοπλισμούς. Μήπως γιατί ένα πολύ μεγάλο μέρος αυτών των 8 δισεκατομμυρίων κατευθύνεται στην αγορά μαχητικών Γιουροφάιτερ, αρμάτων μάχης Λέοπαρντ, υποβρυχίων και φρεγατών, δηλαδή στα ταμεία των γερμανικών και γαλλικών επιχειρήσεων;

Μόνο σε μια επιχείρηση, την «Ακρόπολις χρηματιστηριακή», η οποία συμμετείχε στο όργιο των δομημένων ομολόγων, επιβλήθηκε πρόστιμο 5,5 δις ευρώ, το οποίο όμως αυτοί οι κύριοι δεν θα πληρώσουν ποτέ λόγω των συνηθισμένων μεθοδεύσεων της «ανεξάρτητης» δικαιοσύνης …

Κάθε χρόνο οι Έλληνες καπιταλιστές κατακρατούν φόρους ύψους πάνω από 6 δις ευρώ, παρότι αυτά τα λεφτά τα εισπράττουν μέσα από τον ΦΠΑ! Και 10.000 υπεράκτιες επιχειρήσεις ελληνικών συμφερόντων προκαλούν απώλειες άλλων έξι δις ευρώ από φόρους που θα έπρεπε να πάρει το δημόσιο – σύνολο πάνω από 12 δις ευρώ τον χρόνο! Για να μην αναφέρουμε και τα άλλα 8,5 δις ευρώ τα ποια κλέβουν από τα ασφαλιστικά ταμεία, κάθε χρόνο!

Ποτέ, κανένας απ’ αυτούς δεν έχει καταλήξει στη φυλακή! Καμία περιουσία δεν έχει δημευθεί! Αντίθετα, κάθε μερικά χρόνια οι κυβερνήσεις κάνουν συμβιβαστικές προτάσεις σε όσους χρωστούν πολλά : αν χρωστάς μαζεμένα 100 εκατ. ευρώ, δίνεις 5 και καθάρισες …

Τίτλος: Απ: Παρανομίες Τραπεζών….

Αποστολή από: Rose στις Απρίλιος 12, 2010, 15:14:57

http://www.koel.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=3076:2009-03-26-01-31-55&catid=165:263-20032009-q-q

Άμεση εθνικοποίηση του τραπεζικού συστήματος – Φραγμό στη στήριξη της πλουτοκρατίας , του Σπύρου Παναγιώτου

Μέτρα για την πλουτοκρατία, φτώχεια για το λαό. Αυτή η γενική αρχή βρίσκει την απόλυτη πραγμάτωσή της στις μέρες της κρίσης που διανύουμε. Δισεκατομμύρια ευρώ δίνονται προκλητικά για τη σωτηρία του κεφαλαίου και των golden boys. Καθημερινά κοινωνικοποιούν όλο και περισσότερες ζημιές αυτών που ευθύνονται για την κρίση και που τα προηγούμενα χρόνια κατέγραφαν υπερκέρδη. Η κυβέρνηση Καραμανλή χαρίζει προκλητικά 28 δισ. ευρώ στους τραπεζίτες, την ώρα που θα μπορούσε να αγοράσει όλες (ναι όλες) τις τράπεζες με μόλις 14,9 δισ. ευρώ. Η εθνικοποίηση του τραπεζικού συστήματος (που “τρομάζει” το δικομματισμό, αλλά και πολλούς… αριστερούς) αποτελεί ώριμο και απόλυτα ρεαλιστικό στόχο. Η εθνικοποίηση του τραπεζικού συστήματος αποτελεί καθοριστική παράμετρο για να μην πληρώσουν οι εργαζόμενοι την κρίση και μπορεί να αλλάξει συνολικά τους όρους, δίνοντας διέξοδο και αποτελώντας τη βάση για μια άλλη προοπτική.

Οι τράπεζες ουδόλως ενδιαφέρονται για την επιχειρηματική δραστηριότητα και την τόνωση της ζήτησης. Πιο σωστά, ενδιαφέρονται για τα παραπάνω στο βαθμό που μέσω αυτής της χρηματοδότησης εξασφαλίζουν τα συμφέροντα των μετόχων τους και την υψηλή κερδοφορία τους.

Σήμερα που η παγκόσμια οικονομική κρίση έχει απλωθεί δραματικά στην πραγματική οικονομία, που η παγκόσμια βιομηχανική παραγωγή και το εμπόριο υποχωρούν δραματικά, που ολόκληρες χώρες βρίσκονται υπό κατάρρευση, που η καταστροφή του πλεονάζοντος παραγωγικού δυναμικού, η ανεργία και η επέκταση της μερικής απασχόλησης προβάλλεται σαν αναγκαία επιλογή αντιμετώπισης της κρίσης, είναι παραλογισμός να περιμένει κανείς ότι οι τράπεζες θα διαθέσουν κεφάλαια, ακόμα κι αυτά που τους προσφέρονται δωρεάν, για να στηρίξουν τον οικονομικό κύκλο συνολικά. Είναι πιο ασφαλές να προηγηθεί η ολοκληρωτική αποτίμηση της έκτασης της κρίσης, να ολοκληρωθεί η φάση της “καταστροφής”, να αναδειχθούν οι νέες ισορροπίες και οι όροι μιας νέας κερδοφορίας, για να συνεχίσουν απρόσκοπτα τη δράση τους.

Προκλητικά στήριξη της πλουτοκρατίας

Θα μπορούσε, λοιπόν, να υποστηρίξει κάποιος ότι το σχέδιο τροφοδότησης της οικονομίας με ρευστό μέσω των τραπεζών είναι ουτοπικό. Όχι, είναι κάτι περισσότερο. Αποτελεί μέτρο προκλητικής διάσωσης της πλουτοκρατίας.

Ας ρίξουμε μια ματιά στα στοιχεία. Οι ελληνικές τράπεζες, σύμφωνα με το διοικητή της ΤτΕ Γ. Προβόπουλο, έχουν ήδη αντλήσει από την ΕΚΤ δάνεια ύψους πάνω από 35 δισ. ευρώ. Ακόμα, μέχρι στιγμής, έχουν χρησιμοποιήσει 4 δισ. ευρώ από το πακέτο των 28 δισ. για την ενίσχυση της ρευστότητάς τους. Στην πραγματικότητα, οι τράπεζες δεν αντιμετωπίζουν τώρα πρόβλημα ρευστότητας, και απόδειξη είναι η σημαντική μείωση των επιτοκίων καταθέσεων. Τα χρήματα αυτά δεν βρίσκουν, βέβαια, διέξοδο στην αγορά ή δανείζονται με ουσιαστικά τοκογλυφικούς όρους. Στην πραγματικότητα, οι τράπεζες χρησιμοποιούν το δημόσιο χρήμα για να “φτιάχνουν” τους βασικούς μετόχους τους. Ρυθμίζουν, δηλαδή, τα δάνεια του Μπόμπολα, του Αγγελόπουλου, των εταιριών του Λάτση, τις τεράστιες ζημιές του εφοπλιστικού κεφαλαίου, που συμμετέχει στη μετοχική τους σύνθεση, και παράλληλα παρακρατούν τεράστιους πόρους για να αναχρηματοδοτήσουν, με κρατική εγγύηση, τις δικές τους επισφάλειες από τα δάνεια και τις τοποθετήσεις που έκαναν στην αγορά την προηγούμενη περίοδο.

Έτσι, το πακέτο χρηματοδότησης δεν είναι παρά μια προκλητική στήριξη της πλουτοκρατίας και του συστήματός της. Ουσιαστικά διοχετεύουν τον κοινωνικό πλούτο στον κόσμο του πλούτου για να αντιμετωπίσει τις συνέπειες της κρίσης που ο ίδιος προκάλεσε, για να συνεχίσει στην ίδια ρότα, αν ξεπεραστεί η κρίση αύριο. Βέβαια, έτσι γινόταν πάντα, αλλά πρώτη φορά γίνεται με τόσο προκλητικό τρόπο.

Δυνατή η εθνικοποίηση του τραπεζικού συστήματος

Είναι προκλητικό και μόνο το γεγονός ότι το ποσό των 28 δισ. ευρώ για τη στήριξη της ρευστότητας των τραπεζών είναι σχεδόν διπλάσιο από την τρέχουσα χρηματιστηριακή αξία των μεγαλύτερων ιδιωτικών και δημόσιων τραπεζών, που σήμερα φθάνει στα 14,6 δισ. ευρώ. Σύμφωνα με την απόφαση της κυβέρνησης, το πακέτο στήριξης των τραπεζών προβλέπει να δοθούν 5 δισ. ευρώ ρευστό έναντι προνομιούχων μετοχών 15 δισ. ευρώ, με τη μορφή εγγυήσεων του δημοσίου για δάνεια που συνάπτουν οι τράπεζες, και 8 δισ. σε ομόλογα, που θα εκδώσει το δημόσιο και το προϊόν τους θα το διαθέσει στις τράπεζες. Από το πακέτο έχουν ήδη χρησιμοποιηθεί κεφάλαια ύψους 9,2 δισ. ευρώ.

Όπως φαίνεται στον πίνακα που ακολουθεί: Για παράδειγμα, η Alpha έχει χρηματιστηριακή αξία 1,7 δισ. περίπου και λαμβάνει σαν στήριξη ρευστό ύψους 1 δισ. ευρώ από το κράτος και άλλα 1,6 δισ. με τη μορφή εγγυήσεων. Μέχρι στιγμής, το πακέτο στήριξης φθάνει στα 2,64 δισ. ευρώ, ποσό που αντιστοιχεί στο 153% της χρηματιστηριακής αξίας. Το ίδιο προκλητική είναι η ενίσχυση της Eurobank. Καρπώνεται αθροιστικά κεφάλαια 2,47 δισ. ευρώ, μεγαλύτερα κατά 125% της χρηματιστηριακής αξίας της. Να σημειωθεί ότι ο Λάτσης έχει το 40% του κεφαλαίου. Δηλαδή, το δημόσιο βάζει στην τράπεζα 332% περισσότερα απ’ ό,τι ο Λάτσης, αλλά αφήνει τη διοίκηση σ’ αυτόν. Και σπεύδει να ετοιμάσει νομοθετική ρύθμιση που θα εξασφαλίζει ότι η κρατική ενίσχυση δεν θα σημάνει αλλαγές για τη διοίκηση της τράπεζας. Είναι σαφές, από αυτά τα στοιχεία, που κατά παράδοξο τρόπο αποσιωπούνται από πολλούς, ότι το δημόσιο θα μπορούσε να εξαγοράσει το πλειοψηφικό μετοχικό πακέτο των ιδιωτικών τραπεζών, διαμορφώνοντας νέα δεδομένα στο τραπεζικό σύστημα. Η σημερινή αντικειμενική δυνατότητα θα σήμαινε μια τεράστια αλλαγή των οικονομικών δεδομένων, αν στηριζόταν σε έναν άλλο πολιτικό συσχετισμό, που θα τολμούσε να προχωρήσει σε ρήξεις με το καθεστώς της οικονομικής ολιγαρχίας και του συστήματος. Δεν θα είχε καμιά σχέση με τις εθνικοποιήσεις που αναγκάζονται να κάνουν οι Μπράουν, Ομπάμα, Σαρκοζί και Μέρκελ. Ο δημόσιος έλεγχος του τραπεζικού συστήματος θα μπορούσε να περιορίσει δραστικά, να εξαλείψει τα κερδοσκοπικά παιχνίδια του τραπεζικού συστήματος και το χρηματιστηριακό τζόγο, να αξιοποιήσει τα πλεονάζοντα κεφάλαια για την ανασυγκρότηση του ανατιναγμένου παραγωγικού μηχανισμού της χώρας, να βάλει φραγμό στην πολιτική των ιδιωτικοποιήσεων, να επανεθνικοποιήσει κρίσιμους τομείς της βιομηχανίας που οδηγούνται σε λουκέτο, να στηρίξει τις μικρές επιχειρήσεις και νοικοκυριά. Θα ήταν μια πραγματική ανακούφιση για τους εργαζόμενους, για τη στήριξη των μισθών και της εργασίας τους, για την αύξηση των κοινωνικών δαπανών σε Υγεία, Παιδεία, Ασφάλιση, στέγη. Θα ήταν μια ασφαλής συνταγή για να μην πληρώσουν τις συνέπειες της κρίσης οι εργαζόμενοι. Την περίοδο που ανοίγεται μπροστά μας, περισσότερο από κάθε άλλη φορά, ένα τέτοιο ενδεχόμενο κάθε άλλο παρά ουτοπικό φαντάζει.

Κίνδυνος κατάρρευσης του τραπεζικού συστήματος

Ο τράπεζες, μπλεγμένες και οι ίδιες βαθιά στα γρανάζια της κρίσης, βρίσκονται αντιμέτωπες με δύο σημαντικούς κινδύνους. Η κατάρρευση της χρηματιστηριακής τους αξίας, καθώς όλο και περισσότερο αποσύρονται κεφάλαια που είχαν επενδυθεί σε αυτές το προηγούμενο διάστημα για να καλύψουν ζημιές ή υποχρεώσεις των διεθνών επενδυτικών οργανισμών, περιορίζει τα διαθέσιμα κεφάλαια και κατά συνέπεια τη φθηνή χρηματοδότηση των δραστηριοτήτων τους. Το σημαντικότερο είναι ότι βρίσκονται μπροστά σε τεράστιες επισφάλειες, καθώς ο όγκος των δανείων που είχαν ρίξει στη διεθνή και εσωτερική αγορά είναι βέβαιο ότι δεν θα εξυπηρετηθεί κανονικά, εξανεμίζοντας τεράστιους χρηματικούς πόρους.

Έτσι οι τράπεζες, στην Ελλάδα και διεθνώς, είναι “υποχρεωμένες”, από τη μια πλευρά, να δυσχεραίνουν όλο και περισσότερο τα κριτήρια δανεισμού επιχειρήσεων και καταναλωτών και άρα να στερούν το ρευστό από την αγορά και, από την άλλη, να αυξάνουν αλματωδώς τις προβλέψεις τους, τα χρήματα, δηλαδή, που βάζουν στην άκρη για να αντιμετωπίσουν τα προβλήματα από τα δάνεια που καθυστερούν να αποπληρωθούν, μειώνοντας έτσι σημαντικά τα διαθέσιμα κεφάλαιά τους και άρα την κεφαλαιακή τους βάση. Οι κίνδυνοι όμως δεν προέρχονται αποκλειστικά από την εσωτερική αγορά.

Η έκθεση των ελληνικών τραπεζών στις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης αποτελούν μια τεράστια πηγή κινδύνου για ολοκληρωτική κατάρρευση του τραπεζικού συστήματος. Σύμφωνα με στοιχεία της στατιστικής της Τράπεζας της Ελλάδος, οι ελληνικές τράπεζες είχαν το Νοέμβρη του 2008 δώσει δάνεια ύψους 89 δισ. ευρώ, ενώ οι αντίστοιχες καταθέσεις ανέρχονταν σε 79 δισ. ευρώ, καθιστώντας το ισοζύγιο αρνητικό κατά 10 δισ. ευρώ. Σήμερα υπολογίζεται ότι το ισοζύγιο δανείων – καταθέσεων έχει φθάσει στα -27 δισ. ευρώ. Η εξυπηρέτηση αυτών των δανείων γίνεται όλο και πιο δυσχερής λόγω της οικονομικής κρίσης, που στην περιοχή εκφράζεται με σημαντική κάμψη της βιομηχανικής παραγωγής, με δραματική αύξηση της ανεργίας, με υποτίμηση των εθνικών νομισμάτων ακόμα και με κίνδυνο ολοκληρωτικής κατάρρευσης ορισμένων χωρών, όπως η Ουκρανία, η Ρουμανία και οι χώρες της Βαλτικής. Δεν είναι τυχαίο ότι οι ελληνικές τράπεζες πιέζουν για τη διοχέτευση του πακέτου των 28 δισ. ευρώ στις θυγατρικές τους και παράλληλα έχουν αυξήσει τις προβλέψεις για τα δάνεια που έχουν διαθέσει στις χώρες της Αν. Ευρώπης στο 3,5-4% έναντι 0,9% τον περασμένο χρόνο. Το ποσοστό αυτό αντιστοιχεί σε κεφαλαία ύψους περίπου 3,56 δισ. ευρώ, με τα σημερινά δεδομένα.

Σπύρος Παναγιώτου

 

Τίτλος: Απ: Παρανομίες Τραπεζών….

Αποστολή από: Ορφέας στις Απρίλιος 19, 2010, 12:56:17

ΣτΕ : Απαγόρευσε τους καταχρηστικούς όρους των Τραπεζών

 

Friday, 16 April 2010 18:13

Aπόφαση του Συμβουλίου της Επικράτειας με την οποία επικυρώνεται η απαγόρευση ως καταχρηστικών 15 όρων, τα γνωστά “ψιλά γράμματα” των συμβολαίων, που θέτουν οι τράπεζες στα συμβόλαια στεγαστικών δανείων και στους κατόχους πιστωτικών καρτων εκδόθηκε σημερα.

Συγκεκριμένα, η ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας, με την απόφασή της, απέρριψε τις αιτήσεις Τραπεζών, που ζητούσαν να ακυρωθεί η από 25.6.2008 απόφαση του υπουργού Ανάπτυξης με την οποία απαγορεύθηκε η αναγραφή ορισμένων όρων συναλλαγών κατά τη σύναψη δανείων και την έκδοση πιστωτικών καρτών, οι οποίοι έχουν κριθεί καταχρηστικοί με αμετάκλητες δικαστικές αποφάσεις.

 

Η συγκεκριμένη υπουργική απόφαση είχε απαγορεύσει μεταξύ άλλων, την είσπραξη εξόδων φακέλων για τα στεγαστικά δάνεια, την προμήθεια για ανάληψη μετρητών από ΑΤΜ, κ.α.

Η Ολομέλεια του ΣτΕ έκρινε ότι οι περιορισμοί, που θέτει η υπουργική απόφαση προς τις Τράπεζες, είναι εντός του πλαισίου της συνταγματικά κατοχυρωμένης οικονομικής ελευθερίας και ότι οι περιορισμοί αυτοί επιδιώκουν να αποφευχθεί η καταστρατήγηση της νομοθεσίας περί προστασίας των καταναλωτών και συνεπώς, του δημοσίου συμφέροντος.

Τέλος, η Ολομέλεια του ΣτΕ έκρινε ότι οι απαγορεύσεις της υπουργικής απόφασης δεν παραβιάζουν την συνταγματική αρχή της αναλογικότητας, όπως υποστήριζαν οι Τράπεζες.

Από: http://www.banksnews.gr/portal/home-page/124-top-story/697-2010-04-16-16-15-22

Τίτλος: Απ: Παρανομίες Τραπεζών….

Αποστολή από: Rose στις Απρίλιος 19, 2010, 16:44:19

http://www.agelioforos.gr/default.asp?pid=7&ct=10&artid=35242

Υποβαθμίστηκαν πέντε ελληνικές τράπεζες

Δημοσιεύτηκε: Τετάρτη, 31 Μαρτίου 2010 17:51

Ο διεθνής οίκος αξιολόγησης Moody’s ανακοίνωσε την Μ. Τετάρτη ότι υποβαθμίζει πέντε ελληνικές τράπεζες λόγω της «αποδυναμωμένης» χρηματοπιστωτικής τους κατάστασης.

 

Εκτός από την Εθνική -την αξιολόγηση της οποίας υποβιβάζει κατά μία βαθμίδα από “Α1” σε “Α2”- ο Moody’s υποβαθμίζει επίσης την Alpha Bank, την Eurobank Ergasias, την Τράπεζα Πειραιώς, όπως και την Εμπορική Τράπεζα, που είναι η ελληνική θυγατρική της Credit Agricole.

Ο διεθνής οίκος προειδοποίησε ότι εξακολουθούν να ασκούνται «πιέσεις» στα ελληνικά χρηματοπιστωτικά ιδρύματα λόγω της σοβαρής χρηματοπιστωτικής κρίσης που αντιμετωπίζει η χώρα.

Τίτλος: Απ: Παρανομίες Τραπεζών….

Αποστολή από: Rose στις Απρίλιος 22, 2010, 19:04:39

http://www.banksnews.gr/portal/home-page/124-top-story/679—35000—-

Πάνω από 35.000 κατασχεμένα Ι.Χ. στις τράπεζες!

 

Thursday, 08 April 2010 01:48

Πρωτοφανές Βατερλό αντιμετωπίζουν οι τράπεζες στο χώρο του αυτοκινήτου, μετά την ανθηρή περίοδο της αλόγιστης χρηματοδότησης του… τετράτροχου ονείρου των Νεοελλήνων, καθώς έγκυρες πληροφορίες του «Bn» αναφέρουν, ότι ήδη περισσότερα από 35.000 κατασχεμένα Ι.Χ. έχουν ενταχθεί στον αχανή στόλο των πιστωτικών ιδρυμάτων!

Τραπεζικά στελέχη που παρακολουθούν τον κλάδο κάνουν λόγο για εικόνα «καμένης γης», ή ορθότερα «νεκροταφείου οχημάτων», καθώς:

–  Στις τράπεζες έχουν περιέλθει πλέον πολύ περισσότερα οχήματα από όσα θα φανταζόταν και ο πιο απαισιόδοξος προφήτης καταστροφών, ενώ την ίδια ώρα η κατάρρευση της ζήτησης μεταχειρισμένων οχημάτων, ιδιαίτερα στην κατηγορία των πολυτελών Ι.Χ. και των αυτοκινήτων γενικά μεγάλου κυβισμού μετατρέπει κάθε όχημα που καταλήγει σε γκαράζ τράπεζας σε πηγή μεγάλων ζημιών.

–  Οι κατασχέσεις οχημάτων προέρχονται πλέον από όλες τις πηγές: ασυνεπείς στις υποχρεώσεις τους αγοραστές αυτοκινήτων, ιδιοκτήτες Ι.Χ. που τα απέκτησαν με λίζινγκ και «μαντράδες» που… αφήνουν τα κλειδιά στις τράπεζες και εγκαταλείπουν τον κλάδο φορτώνουν καθημερινά τις τράπεζες με περισσότερα οχήματα από όσα θα μπορούσαν να αντέξουν.

–   Μάλιστα, στις ηλεκτρονικές δημοπρασίες κατασχεμένων οχημάτων που διενεργούν οι τράπεζες για να τα «ξεφορτωθούν», πουλώντας τα σε εμπόρους μεταχειρισμένων, η κίνηση περιγράφεται από τραπεζικά στελέχη σαν… καρδιογράφημα νεκρού, με κατακόρυφη μείωση αγοραπωλησιών και εκποίηση ακόμη και οχημάτων που μέχρι χθες αποτελούσαν άπιαστο όνειρο κάθε καταναλωτή σε τιμές πραγματικά εξευτελιστικές.

Οι «καμένοι» από τον κλάδο αυτοκινήτου τραπεζίτες, βλέπουν τώρα να απαξιώνονται με ακόμη ταχύτερους ρυθμούς όλα τα οχήματα μεγάλου κυβισμού που έχουν κατασχεθεί, καθώς τα νέα τεκμήρια και τα πανάκριβα καύσιμα απομακρύνουν και τους τελευταίους πρόθυμους αγοραστές τους, ενώ η ασάφεια για τα λεγόμενα «περιβαλλοντικά τέλη» αποτρέπει ακόμη και τους εύπορους καταναλωτές από βιαστικές αγορές αυτοκινήτων μεγάλου κυβισμού στην παρούσα φάση.

Οι χρηματοδοτήσεις στον κλάδο του αυτοκινήτου, ιδιαίτερα όταν πρόκειται για μεγάλα ποσά που χορηγήθηκαν σε μεγαλεμπόρους με ατυχή κατάληξη, σωρεύουν την ίδια ώρα τεράστιες επισφάλειες στο τραπεζικό σύστημα. Ενδεικτικά αναφέρεται η περίπτωση μεγάλης εταιρείας, που έλαβε ομολογιακό δάνειο από ομάδα τραπεζών στα τέλη του 2009 για να διασωθεί, αλλά λίγο αργότερα βρέθηκε και πάλι στο χείλος της χρεοκοπίας, αφήνοντας μάλιστα πελάτες με αυτοκίνητα που είχαν εξοφληθεί να περιμένουν μάταια την παράδοσή τους, με συνέπεια να υποχρεωθεί μεγάλη αντιπροσωπεία να παραδώσει τα οχήματα με δική της δαπάνη, χωρίς πραγματικά ρεαλιστική προοπτική να πάρει πίσω τα λεφτά της από τον έμπορο.

Οι πραγματικές επισφάλειες των τραπεζών από τον κλάδο του αυτοκινήτου στην περίοδο μετά το ξέσπασμα της κρίσης είναι δύσκολο να καταγραφούν, αφού οι τράπεζες πασχίζουν να κρατήσουν στη ζωή ακόμη και ημιθανείς εταιρείες, για να αποφύγουν τις διαγραφές αυτή τη δύσκολη περίοδο, ενώ αξιοποιούν διάφορα άλλα τεχνάσματα για να καθυστερήσουν όσο είναι δυνατό το… αναπόφευκτο.

Πάντως, η αποστροφή των τραπεζικών στελεχών σε οποιαδήποτε χρηματοδότηση συνδέεται με τον κλάδο είναι πλέον εμφανής. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση εμπόρου αυτοκινήτων, με «άμεμπτο» πιστωτικό ιστορικό, ο οποίος ζήτησε από μεγάλη τράπεζα δάνειο με εγγύηση του Δημοσίου, επειδή η εταιρεία του είχε υποστεί τεράστια ζημιά στα θλιβερά γεγονότα του Δεκεμβρίου 2008. Ακόμη και με την κρατική εγγύηση, όμως, ο έμπορος επί μήνες βρίσκει κλειστές τις πόρτες των τραπεζών και στην καλύτερη περίπτωση θα λάβει το μισό ποσό δανείου από αυτό που είχε εγγυηθεί το Γενικό Λογιστήριο…

Τίτλος: Απ: Παρανομίες Τραπεζών….

Αποστολή από: Ορφέας στις Απρίλιος 24, 2010, 11:53:25

Τοκογλυφία με κάρτες American Express!

Friday, 23 April 2010 01:28

http://www.banksnews.gr/portal/home-page/124-top-story/706—-american-express

Προσωρινή έκδοση νέων καρτών επέβαλε στην American Express η Τράπεζα της Ιταλίας, στο πλαίσιο ευρείας έρευνας για τις πιστωτικές κάρτες, ύστερα από καταγγελίες καταναλωτών για υπερβολικές χρεώσεις, την ώρα που συνεχίζονται στην…  Τραπεζική Δημοκρατία της Ελλάδας αδιατάρακτα οι πρακτικές υπερβολικής χρέωσης των καταναλωτών μέσω των πιστωτικών καρτών.

Με μια απόφαση που προκάλεσε αίσθηση διεθνώς, η Τράπεζα της Ιταλίας προχώρησε στις 8 Απριλίου, σύμφωνα με τηλεγράφημα του Dow Jones στην επιβολή του βαρύτατου μέτρου της απαγόρευσης έκδοσης νέων καρτών American Express, αφού διαπίστωσε, σύμφωνα με το τηλεγράφημα του διεθνούς πρακτορείου, την ύπαρξη κενών στη συμμόρφωση του εκδότη των καρτών με τους κανόνες που αφορούν την τοκογλυφία, το ξέπλυμα  βρώμικου χρήματος και τη συναλλακτική διαφάνεια.

Στην Ελλάδα, σημειώνεται ότι η American Express έχει ήδη προχωρήσει σε αναστολή των τραπεζικών της δραστηριοτήτων, ενώ διατηρεί συνεργασία με την Alpha Bank, σε ό,τι αφορά την έκδοση καρτών.

Εκπρόσωπος της Τράπεζας της Ιταλίας δήλωσε, ότι ήταν αναπόφευκτο βήμα η υποχρεωτική αναστολή έκδοσης νέων καρτών AmEx, καθώς οι έλεγχοι της κεντρικής τράπεζας αποκάλυψαν αντικανονικές πρακτικές. Πάντως, η απαγόρευση δεν αφορά τις κάρτες που έχουν ήδη εκδοθεί.

Η έρευνα της κεντρικής τράπεζας στην Ιταλία άρχισε μετά την έναρξη δικαστικής έρευνας, που προκλήθηκε από την υποβολή καταγγελιών από καταναλωτές, αναφορικά με τα υψηλά επιτόκια που χρεώνουν οι εκδότες πιστωτικών καρτών. Πέρυσι επιβλήθηκε ανάλογη απαγόρευση στην Diners Club. Η Τράπεζα της Ιταλίας πιέζει τα πιστωτικά ιδρύματα να παρουσιάζουν με μεγαλύτερη διαφάνεια το κόστος των προϊόντων τους.

Εκπρόσωπος της AmEx δήλωσε, ότι η αμερικανική τράπεζα συνεργάζεται απόλυτα με την Τράπεζα της Ιταλίας και ήδη έχει θέσει σε εφαρμογή σχέδιο αναβάθμισης των τεχνολογικών της υποδομών και των διαδικασιών της, ώστε να συμμορφωθεί καλύτερα με τους κανονισμούς που ισχύουν στη χώρα.

 Αυτά συμβαίνουν στην Ιταλία, ενώ στην Ελλάδα η Δικαιοσύνη κινείται στην αντίθετη κατεύθυνση: τελευταία απόφαση του Αρείου Πάγου, κατόπιν σχετικής προσφυγής της Εθνικής Τράπεζας, που είχε χάσει την υπόθεση με αντίδικο την ΕΚΠΟΙΖΩ σε χαμηλότερο δικαστικό βαθμό, επιτρέπει στις τράπεζες να αναπροσαρμόζουν αυθαίρετα τα επιτόκια των καρτών, ακόμη και σε ποσοστά πολλαπλάσια των αντίστοιχων αυξήσεων στο βασικό επιτόκιο του ευρώ.

Πάντως, νομικοί κύκλοι τονίζουν, ότι η απόφαση αυτή δεν ανατρέπει, όπως κακώς ερμηνεύθηκε από ορισμένες πλευρές, τη νομολογία του Αρείου Πάγου για τα εξωτραπεζικά/δικαιοπρακτικά επιτόκια. Με ιστορική του απόφαση, το Ανώτατο Δικαστήριο είχε κρίνει, σε αντίθεση με όσα ισχυρίζονται οι τράπεζες, ότι το εκάστοτε ισχύον δικαιοπρακτικό επιτόκιο, που θεωρείται το πλαφόν στο κόστος δανεισμού για τους ιδιώτες, πρέπει να γίνεται σεβαστό και από τις τράπεζες.

Η τελευταία απόφαση του Αρείου Πάγου, όπως διευκρινίζεται από νομικούς, είναι μεν σημαντική για τις τράπεζες, καθώς δικαιώνει τις πρακτικές τους στον καθορισμό των επιτοκίων δανεισμού ανεξάρτητα από τα βασικά επιτόκια αναφοράς, ωστόσο δεν ανατρέπει την προηγούμενη απόφαση για τα εξωτραπεζικά επιτόκια, στην οποία έχουν βασισθεί δεκάδες αποφάσεις δικαστηρίων τα τελευταία χρόνια, με τις οποίες δικαιώθηκαν καταναλωτές.

Τίτλος: Απ: Παρανομίες Τραπεζών….

Αποστολή από: Rose στις Μάιος 01, 2010, 10:57:27

http://news.ert.gr/el/kosmos/ameriki-ipa/36079-hpa-eisaggeliki-ereyna-gia-ta-pepragmena-tis-goldman-sachs

Εισαγγελική έρευνα για τη Goldman Sachs

Διαδήλωση κατά των τραπεζών στη Ν. Υόρκη.

Παρασκευη, 30 04 2010 08:25 

Εισαγγελική έρευνα διεξάγουν οι ομοσπονδιακές αρχές στις ΗΠΑ για να διαπιστωθεί κατά πόσο η επενδυτική τράπεζα Goldman Sachs ή κάποιοι εργαζόμενοι σε αυτή διέπραξαν οικονομικό έγκλημα αναφορικά με τις πωλήσεις ασφαλειών ενυπόθηκων δανείων, όπως γράφει η εφημερίδα Wall Street Journal. Στο μεταξύ, χιλιάδες άτομα διαδήλωσαν στο επιχειρηματικό κέντρο της Νέας Υόρκης, αξιώνοντας από τις μεγάλες τράπεζες της Wall Street να λογοδοτήσουν για τα υπέρογκα κέρδη που αποκομίζουν, την ώρα που ο μέσος Αμερικανός αντιμετωπίζει σοβαρά οικονομικά προβλήματα.

Έρευνα για ευθύνες στη “φούσκα” των ασφαλειών ενυπόθηκων δανείων.

Η έρευνα, που διεξάγεται από την εισαγγελία του Μανχάταν και βρίσκεται σε αρχικό στάδιο, ξεκίνησε με αφορμή στην αναφορά της αμερικανικής Επιτροπής Ασφαλειών και Συναλλάγματος (SEC), που κατηγορεί τη Goldman, την πιο ισχυρή επενδυτική τράπεζα στον κόσμο, ότι απέκρυψε σημαντικές πληροφορίες από επενδυτές για τις ασφάλειες ενυπόθηκων δανείων.

“Με δεδομένο ότι προσφάτως η προσοχή εστιάζεται στην εταιρία, δεν μας εκπλήσσουν οι πληροφορίες για την έρευνα”, δήλωσε εκπρόσωπος της Goldman . “Θα συνεργασθούμε πλήρως με οποιοδήποτε αίτημα για πληροφορίες”, πρόσθεσε.

Εκπρόσωπος της εισαγγελίας του Μανχάταν δήλωσε ότι “δεν μπορεί να επιβεβαιώσει, ούτε να διαψεύσει” τις πληροφορίες για τη διεξαγωγή έρευνας για τη Goldman.

Πάντως εκτιμάται ότι η εισαγγελική διερεύνηση της υπόθεσης θα κλιμακώσει τις πιέσεις που ασκούνται στη Goldman, δύο ημέρες μετά τη θυελλώδη ακρόαση στην αμερικανική Γερουσία, όπου εκλήθησαν ο πρόεδρος της εταιρίας, Λόιντ Μπλανκφέιν και άλλα υψηλόβαθμα στελέχη.

Η εισαγγελική έρευνα για τα πεπραγμένα της Goldman βασίζεται σε διαφορετικά στοιχεία από εκείνα που περιλαμβάνονται στην αναφορά της SEC, σύμφωνα με το ρεπορτάζ της Wall Street Journal.

Διαδήλωση κατά των τραπεζών

Η διαδήλωση στο επιχειρηματικό κέντρο της Νέας Υόρκης διοργανώθηκε από εργατικά συνδικάτα και οι συμμετέχοντες κρατούσαν πανώ που έγραφαν συνθήματα όπως “η Γουόλ Στριτ έδωσε επιταγές χωρίς αντίκρυσμα στην οικονομία” και “διεκδικήστε και πάλι την Αμερική- να λογοδοτήσουν οι τράπεζες”.

Οι διαδηλωτές έκαναν πορεία στο κέντρο του Μανχάταν. Ένας από τους διαδηλωτές, ο Κουρτ Χάλμαν, δήλωσε ότι οι μεγάλες τράπεζες “άφησαν τους πάντες να βυθιστούν, σταματώντας τη χορήγηση δανείων”. “Είναι αυτά τα άτομα που εξασφάλισαν για τους εαυτούς τους μπόνους δισεκατομμυρίων δολαρίων”, πρόσθεσε.

Η διαδήλωση διοργανώθηκε την ώρα που οι Δημοκρατικοί προωθούν νομοσχέδιο για μεταρρυθμίσεις στη Wall Street και στη Γερουσία γίνεται ακρόαση για τα πεπραγμένα της Goldman Sachs.

“Η Γουόλ Στριτ πρέπει να πληρώσει για να ξεκαθαρίσει η κατάσταση που η ίδια προκάλεσε και το Κογκρέσο πρέπει να εγκρίνει τις μεταρρυθμίσεις για τη λειτουργία της αγοράς”, δήλωσε ο συνδικαλιστής Ρίτσαρντ Τρούμκα, στην ιστοσελίδα Huffington Post .

Πηγή: ΑΠΕ, CNN, Wall Street Journal, APTN

 

Τίτλος: Απ: Παρανομίες Τραπεζών….

Αποστολή από: Rose στις Μάιος 01, 2010, 11:11:36

http://news.ert.gr/el/kosmos/ameriki-ipa/36028-100-000-dol-exase-to-meso-amerikaniko-noikokyrio-logo-tis-krisis

100.000 δολ. έχασε το μέσο αμερικανικό νοικοκυριό λόγω της κρίσης.

Πεμπτη, 29 04 2010 10:49

Πάνω από 100.000 δολάρια στοίχισε στο μέσο αμερικάνικο νοικοκυριό η οικονομική κρίση που προκάλεσε τη χειρότερη ύφεση των τελευταίων δεκαετιών στις ΗΠΑ, σύμφωνα με εκτίμηση του Pew Economic Policy Group. Όπως ανακοινώθηκε χτες Τετάρτη οι μεγαλύτερες ζημιές προήλθαν από την πτώση των τιμών των ακινήτων και των μετοχών από το ξέσπασμα της κρίσης, στα μέσα του 2008. Οι τιμές των κατοικιών μειώθηκαν κατά 3,4 τρισ. δολάρια, ενώ οι μετοχές στις ΗΠΑ υπέστησαν μείωση της αξίας τους κατά 7,4 τρις δολάρια από τον Ιούλιο του 2008 ως τον Μάρτιο του 2009.

Για τη μέση οικογένεια στις ΗΠΑ, αυτό σήμανε ότι η κατοικία της αξίζει τουλάχιστον 30.300 δολάρια λιγότερα απ’ ό,τι πριν την κρίση και η αξία των μετοχών που μπορεί να είχαν αγοράσει έπεσε κατά 66.200 δολάρια, σύμφωνα με την ιδιωτική ερευνητική εταιρία, που εδρεύει στην Ουάσινγκτον.

Επιπλέον, τα έσοδα των νοικοκυριών μειώθηκαν κατά μέσον όρο 11.000 δολάρια από το Σεπτέμβριο του 2008 -την ώρα που κατέρρε η γιγαντιαία επενδυτική τράπεζα Lehman Brothers- ως τα τέλη του 2009. Η βαθιά ύφεση της περιόδου αυτής προκάλεσε 5,5 εκατ. απώλειες θέσεων εργασίας, “πάγωσε” τους μισθούς των εργαζομένων και στοίχισε στους φορολογούμενους 73 δισ. δολάρια για την “διάσωση” των τραπεζών.

“Η οικονομική κρίση της περιόδου 2007-2010 είχε τεράστιο αντίκτυπο στις Ηνωμένες Πολιτείες. Εκατομμύρια οικογένειας υπέστησαν απώλειες θέσεων εργασίας, εισοδημάτων και κατοικιών–και οι συνέπειες αυτών των απωλειών θα είναι εμφανείς στην κοινωνία επί γενεές”, σημείωσε ο Φίλιπ Σουέιγκελ, πρώην στέλεχος του Υπουργείου Οικονομικών των ΗΠΑ και βασικός συντάκτης της έκθεσης.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Τίτλος: Απ: Παρανομίες Τραπεζών….

Αποστολή από: Rose στις Ιούλιος 23, 2010, 18:58:20

ΔΗΜΟΣΙΑ ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ

Παρότι, έχει γίνει γνωστό ότι οι Ελληνικές Τράπεζες ΚΑΤΑΛΗΣΤΕΥΟΥΝ τους ‘Ελληνες πολίτες με τα παράνομα επιτόκια καρτών, καταναλωτικών και επιχειρηματικών δανείων, το ΔΗΜΟΣΙΟ, ενώ επιβάλλει όλοι οι υπόλοιποι ‘Ελληνες να είναι νομοταγείς, ΠΡΟΚΛΗΤΙΚΑ συνεχίζει να ΠΑΡΑΝΟΜΕΙ ΑΣΥΣΤΟΛΑ, ΣΤΗΡΙΖΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΤΡΑΠΕΖΙΚΗ ΜΑΦΙΑ, που καταστρέφει Δημόσιο και ‘Ελληνες.

Αν δεν σταματήσει το Πολιτικό ‘Εγκλημα της στήριξης απατεώνων, θα υπάρξουν και άλλες τραγωδίες, που φυσικά, οι κύριοι υπεύθυνοι είναι οι 300, που συνεχίζουν να μην αντιμετωπίζουν τον ΝΟΥΜΕΡΟ 1 ΕΧΘΡΟ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ.

Την ΤΡΑΠΕΖΙΚΗ ΛΗΣΤΕΙΑ.

Τίτλος: Απ: Παρανομίες Τραπεζών….

Αποστολή από: Rose στις Απρίλιος 27, 2011, 00:10:15

Για να μην ξεχνάμε ποιος είναι ο μεγαλύτερος εχθρός της χώρας μας, καθώς και όλης της ανθρωπότητας…

ΚΡΙΤΙΚΗ ΟΛΙΚΗΣ ΑΛΕΣΕΩΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ

Τίτλος: Απ: Παρανομίες Τραπεζών….

Αποστολή από: Rose στις Απρίλιος 27, 2011, 00:14:59

Η οικονομική κρίση και οι απατεώνες άπληστοι τραπεζίτες. Αυτοί που παίρνουν βοήθεια από τις κυβερνήσεις είναι αυτοί που ληστέψαν τον απλό κοσμάκη. Ο εξαπατημένος απλός κοσμάκης δεν λαμβάνει βοήθεια, μόνο του παίρνουν το σπίτι και μετά οι κυβερνήσεις τον καλούν να πληρώσει τα σπασμένα με «εισφορές» και επιπλέον φόρους, ώστε οι γραβατωμένοι με τα σακάκια να την γλιτώνουν…. θα μου πεις: και οι πολιτικοί γραβάτες δεν φορούν και σακάκια; Βέβαια, την ίδια τάξη αντιπροσωπεύουν… τους βολεμένους αστούς της γαλλικής επανάστασης… επανάσταση ήταν κι αυτή σαν την άθλια κομμουνιστική, με όπλα και κανόνια, μόνο που η κομμουνιστική εξυπηρετούσε άλλη τάξη. Η αστική τάξη έφτιαξε ένα ωραίο μύθο, της «Δημοκρατίας» που τον επέβαλλε παντού αργότερα [βλ. ΗΠΑ]. Η πολιτική ισότητα ήταν ο αποπροσανατολισμός έναντι της οικονομικής ισότητας. Ακόμη και σήμερα η «Δημοκρατία» με την πλουτοκρατία της θεωρείται «αγαθό» για τον κοσμάκη.

Ο Εφιάλτης των Δανεικών 1/4 (ΤΟ ΤΡΑΠΕΖΙΚΟ ΚΟΛΠΟ)

Ο Εφιάλτης των Δανεικών 2/4 (ΔΥΟ ΘΥΜΑΤΑ)

Ο Εφιάλτης των Δανεικών 3/4 (ΠΑΡΕΝΕΡΓΕΙΕΣ = ΠΕΙΝΑ)

Ο Εφιάλτης των Δανεικών 4/4 (ΤΕΛΟΣ)

Τίτλος: Απ: Παρανομίες Τραπεζών….

Αποστολή από: Rose στις Απρίλιος 27, 2011, 00:19:16

ΤΡΑΠΕΖΕΣ: Αποσύρουν τα πραγματικά χρήματα από την αγορά για να κινούν τα δάνεια και έτσι να ελέγχουν την οικονομία με τις ανόδους και τις πτώσεις που προκαλούν.

Δηλαδή όλο το κόλπο είναι το χρήμα που έχεις να μην σου ανήκει αλλά να είναι δανεικό

Αποσύροντας τα πραγματικά χρήματα από την αγορά την κάνουν να στηρίζεται σε πλασματικά π.χ. ομόλογα, επιταγές κ.α. έτσι αφενός παράγετε μόνιμο κέρδος από την ανανέωση των πλασματικών αυτών χρημάτων λόγο του ότι είναι έντοκα και απλά χαρτιά που δημιουργούν γι αυτές χρήμα από το τίποτα, αφ εταίρου προκαλούν τις οικονομικές κρίσεις όποτε αρνούνται ν ανανεώσουν τα έντοκα αυτά εικονικά χρήματα με την δικαιολογία ότι διορθώνουν την πληθωριστική αύξηση που οι ίδιες ελέγχουν και προκαλούν κατά την βούληση τους.

Με τον τρόπο αυτό αρνούμενες να ανανεώσουν τα χρέη ολόκληρων κρατών, οδηγούν τις χώρες στην επιτήρηση του ΔΝΤ (οργανισμό τον οποίο οι διεθνείς τράπεζες επινοήσανε, ιδρύσανε και ελέγχουν) στην αύξηση των φόρων, το κλείσιμο των επιχειρήσεων, την αύξηση της ανεργίας και της φτώχειας.

Η τεχνική των διεθνών τραπεζών που αποσύροντας τα πραγματικά χρήματα από την αγορά την κάνουν να στηρίζεται σε πλασματικά π.χ. ομόλογα, επιταγές κ.α. και έτσι οδηγούν την απότομη και ολέθρια άνοδο και πτώση κατά που δίνουν ή ελαττώνουν το πλασματικό αυτό χρήμα. Π.χ. δεν ανανεώνανε τα ομόλογα του Ελληνικού κράτους πρόσφατα οδηγώντας τα δυσθεώρητα ύψη ώστε να περάσουν αυτά που θέλανε με την διοίκηση από το ΔΝΤ, την αύξηση των φόρων κ.α. που ήδη οδηγούν σε ολέθρια οικονομική κρίση την χώρα, με πολλές επιχειρήσεις να κλείνουν και ο κόσμος να οδηγείται στην ανεργία μη μπορώντας πλέον να πληρώσει τα δάνεια του –πράγμα ωφέλιμο για τις τράπεζες-.

Εδώ αναφέρονται πολύ σημαντικά στοιχεία για την απόσυρση του νομίσματος και την μείωση του κατακεφαλήν νομίσματος με αποτέλεσμα να μην μπορεί να κινηθεί η αγορά και ν αυξάνει η ανεργία και η φτώχεια. Το κράτος να κατρακυλά. Η αύξηση του πληθυσμού έκανε το πρόβλημα μεγαλύτερο. Ο λαός ζητούσε την επιστροφή των χαρτονομισμάτων του Λίνκολ ή του ασημιού. Γίνεται μια επιτροπή όπου βρίσκουν ξεκάθαρα ότι για την νομισματική συρρίκνωση υπαίτιοι ήταν οι διεθνείς τραπεζίτες.

Παρόλα αυτά δεν έκαναν τίποτα. Ώσπου ξέσπασαν ταραχές.

Η τεχνική των διεθνών τραπεζών που εξηγείται εδώ λεπτομερώς είναι σαφής.! Αποσύρουν τα πραγματικά χρήματα που είναι σε κυκλοφορία και στηρίζουν την οικονομία στα πλασματικά του δανεισμού. Αυτό δημιουργεί την τρομακτική πτώση με τις ολέθριες συνέπειες για τον λαό όταν μαζεύουν τα δίχτυα τους ελαττώνοντας το δανεικό χρήμα.

ΤΡΑΠΕΖΕΣ: Αποσύρουν τα πραγματικά χρήματα

Τίτλος: Απ: Παρανομίες Τραπεζών….

Αποστολή από: Rose στις Απρίλιος 27, 2011, 00:21:20

Η Αμερική είναι εγκλωβισμένη εδώ και 100 περίπου χρόνια, σε ένα ατέρμονο χρέος προς την ιδιωτική τράπεζα FED και τους μετόχους της, το οποίο ανανεώνετε με νέο μεγαλύτερο χρέος.

Η FED συστάθηκε το 1913 στην Αμερική –πιθανών από ξένους μετόχους που πιθανολογείται ότι βρίσκονται στην Αγγλία η την Ελβετία- με την ονομασία Ομοσπονδιακή κεντρική τράπεζα των ΗΠΑ ενώ είναι απλά μια ιδιωτική τράπεζα που ανέλαβε την διαχείριση του αμερικανικού νομίσματος με αποτέλεσμα να δανείζει την Αμερική το ίδιο της το νόμισμα που δημιουργεί τυπώνοντας μόνο χαρτιά.

Ταυτόχρονα κάνει πολιτική στην άνοδο και την κάθοδο της οικονομίας, έχοντας πολλαπλά οφέλη όχι μόνο στην Αμερική αλλά και παγκόσμια.

Το θέμα έχει πάρει πλέον ασφυκτικές διαστάσεις και η λύση που προτείνει ο ομιλητής είναι να αναλάβει η κυβέρνηση –όπως οφείλει- την διαχείριση του δημόσιου νομίσματος της και να εκδίδει αυτή χαρτονομίσματα με τα οποία να πληρώσει το χρέος της αλλά και να πληρώνει με αυτά τις οφειλές της και να μην τα δανείζεται αυτά τα ίδια της τα χρήματα, ώστε να σταματήσει ο κατήφορος.

Αυτό το παράλογο που βλέπετε να συμβαίνει δεν μπόρεσε μέχρι τώρα κανένας άνθρωπος και καμία κυβέρνηση να πάρει από την ιδιωτική FED την διαχείριση του νομίσματος της Αμερικής.

ΑΜΕΡΙΚΗ: Στα πρόθυρα της χρεοκοπίας

Τίτλος: Απ: Παρανομίες Τραπεζών….

Αποστολή από: Rose στις Απρίλιος 27, 2011, 00:24:04

ΟΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ ΚΡΙΣΕΙΣ ΔΕΝ ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΤΥΧΑΙΑ.

ΣΤΗΡΙΖΟΥΝ ΟΙ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΙΣ ΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΣΕ ΔΑΝΕΙΚΟ ΕΝΤΟΚΟ ΧΡΗΜΑ, -ΚΑΙ ΟΧΙ ΣΕ ΔΗΜΟΣΙΟ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΧΡΗΜΑ ΟΠΩΣ ΟΦΕΙΛΟΥΝ- ΠΡΑΓΜΑ ΠΟΥ ΟΔΗΓΕΙ ΤΗΝ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΣΕ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΛΗΞΕΩΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΤΥΧΕΣ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΑΠΟ ΤΙΣ ΔΙΑΘΕΣΕΙΣ ΤΩΝ ΙΔΙΩΤΙΚΩΝ ΤΡΑΠΕΖΩΝ.

ΤΡΑΠΕΖΕΣ: Πώς οδηγούν την οικονομία οι ιδιωτικές τράπεζες

Λέει για τις οικονομικές κρίσεις που προκαλούν αυτοί που ελέγχουν το χρήμα για ν παίρνουν σε εξευτελιστικές τιμές μεγάλες περιουσίες.

Φτάνει στο φως της δημοσιότητας γράμμα μεταξύ των τραπεζιτών για την κρίση που θα προκαλούσαν, με όλες τις λεπτομέρειες και δείχνουν την πρακτική τους και ότι παίρνουν γραμμή από αυτά που έχουν κάνει κατά το παρελθόν στην Αγγλία.

Αναφέρεται στην χρονολογία: 1891 αναφέροντας αποδείξεις για το πώς και γιατί οι τράπεζες δημιουργούν τις οικονομικές κρίσεις.

(Ολόκληρο το DVD προβάλει αναλυτικά πολλές από τις οικονομικές κρίσεις που δημιούργησαν και τις μεθοδεύσεις τους από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα)

Οι αργυραμοιβοί (διαχειριστές χρήματος – τράπεζες) συγκέντρωναν δύναμη γρήγορα.

Ξεκίνησαν να «κουρεύουν τα κοπάδια» δημιουργώντας οικονομικές κρίσεις, ακολουθούμενες από καταπτώσεις της οικονομίας, έτσι ώστε μπορούσαν να αγοράσουν ή να κατασχέσουν χιλιάδες μεγάλης αξίας σπίτια και φάρμες έναντι μικροποσών.

Το 1891 οι αργυραμοιβοί προετοιμάσθηκαν να γονατίσουν την αμερικανική οικονομία ξανά, οι μεθοδεύσεις και τα κίνητρα τους εμφανίσθηκαν με σοκαριστική σαφήνεια σ ένα υπόμνημα που στάλθηκε από την Αμερικανική Επιτροπή Τραπεζιτών, ABA, ένα οργανισμό στον οποίο οι περισσότεροι τραπεζίτες ήταν μέλη.

Σημειώστε ότι αυτό το υπόμνημα καλούσε τους τραπεζίτες να δημιουργήσουν μια συντονισμένη πτώση της οικονομίας σε μια ορισμένη ημερομηνία, τρία χρόνια αργότερα.!!!

Σύμφωνα με το αρχείο του Κογκρέσου, βλέπουμε τι έλεγε το υπόμνημα εν μέρει:

«Την 1η Σεπτεμβρίου, του 1894, δεν θα ανανεώσουμε τα δάνεια μας υπο οποιαδήποτε εξέταση. Την ημέρα αυτή θα ζητήσουμε τα χρήματα μας.

Θα αποκλείσουμε και θα γίνουμε υποθυκευτές σε κατοχή γης. Μπορούμε να πάρουμε τα 2/3 από τις φάρμες δυτικά από το Μισσισιπή και χιλιάδες από αυτές ανατολικά του επίσης, στις τιμές που εμείς επιθυμούμε…

Στη συνέχεια οι αγρότες θα γίνουν ενοικιαστές της γης όπως συνέβη και στην Αγγλία…»

–ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΩΝ ΤΡΑΠΕΖΙΤΩΝ—

(Το παρόν καταχωρήθηκε στο αρχείο του Κογκρέσου στις 29 Απριλίου του 1913)

ΠΩΣ ΟΙ ΤΡΑΠΕΖΕΣ ΠΕΡΝΟΥΝ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ ΜΑΣ

Τίτλος: Απ: Παρανομίες Τραπεζών….

Αποστολή από: Rose στις Απρίλιος 27, 2011, 00:30:31

ΤΡΑΠΕΖΕΣ ΟΛΗ Η ΑΛΗΘΕΙΑ μερος 1ο amaricaniko oneiro

ΤΡΑΠΕΖΕΣ ΟΛΗ Η ΑΛΗΘΕΙΑ μερος 2ο americaniko oneiro

Τίτλος: Απ: Παρανομίες Τραπεζών….

Αποστολή από: Rose στις Απρίλιος 27, 2011, 00:38:18

Καθότι ανικανοποίητοι, οι ιδιώτες τραπεζίτες, χαρακτηριστικό του μωρού και κενού ανθρώπου, προχώρησαν ακόμα περισσότερο για να οικειοποιηθούν πλήρως τα χρήματα των καταθετών τους.

Χρηματοδότησαν πολέμους και υποκίνησαν επαναστάσεις –στους οποίους χάνονται οριστικά οι καταθέτες τους.

ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΤΥΧΑΙΑ…

Αποτέλεσμα ΑΛΩΤΕ ΜΕ ΤΟΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΠΟΛΕΜΟ ΚΑΙ ΑΛΩΤΕ ΜΕ ΤΟΝ ΦΥΣΙΚΟ, ο δανειολήπτης χάνει την πανάκριβα αγορασμένη περιουσία του προς ευτελή ποσά καθώς και όσα χρήματα είχε δώσε μέχρι την στιγμή του πλειστηριασμού.

Ακόμα παραπέρα το κόλπο των τραπεζών, με τις έξτρα εξασφαλίσεις που ζητούν προς το τελευταίο στάδιο του κόλπου που εφαρμόζουν, ζητούν τριτεγγητές από τον δανειολήπτη, ε αποτέλεσμα να βάζουν χέρι έτσι και στην περιουσία των ανυποψίαστων φίλων και συγγενών.

ΙΔΙΩΤΙΚΕΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ: Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΠΟΥ ΑΠΟΣΚΟΠΟΥΝ

Τίτλος: Απ: Παρανομίες Τραπεζών….

Αποστολή από: Rose στις Απρίλιος 27, 2011, 00:42:21

Κατηγορία πως ένας συγκεκριμένος άνθρωπος με συγκεκριμένη θέση στη Τράπεζα της Ελλάδας υπέγραψε και έδωσε το παραθυράκι σε κάποιους να πλουτίσουν εις βάρος της χώρας μας,ειδικά,αυτή τη συγκεκριμένη χρονική περίοδο και ο κύριος αυτός αντί να κατηγορηθεί για εσχάτη προδοσία είναι ελεύθερος και ωραίος…

Η χώρα μας έφτασε στο χείλος του γκρεμού,έφτασε σε πτώχευση με τα spreads να είναι πάνω απο 600 μονάδες βάσης εξ αιτίας(δεν ευθύνεται φυσικά στο 100% αυτός)του,μπήκαμε στο ΔΝΤ και ο κύριος αυτός είναι ελεύθερος…

Καληνύχτα κύριοι…

Εσχάτη προδοσία

http://skeftomasteellhnika.blogspot.com/2011/04/blog-post_3588.html

ΚΥΡΙΑΚΉ, 3 ΑΠΡΙΛΊΟΥ 2011

Η λύση στην παγκόσμια κρίση είναι η απαλλοτρίωση των τραπεζών

Απαλλοτρίωση όπως θα κάναμε με κάθε τι άλλο που στέκεται ενάντια στο δημόσιο συμφέρον την ανάπτυξη και την πρόοδο

Είναι αδιανόητο ιδιωτικές εταιρείες να στέκονται ενάντια στο δημόσιο συμφέρον και είναι αδιανόητη η εξουσία που έχουν τα χεριά τους οι τράπεζες είτε ως τραπεζικά ιδρύματα, είτε ως πιστωτές, ως δανειστέ,ς ως οίκοι ή FUNDS. Ποτέ στην ιστορία δεν υπήρξε τόσο μεγάλη εξουσία συγκεντρωμένη σε ένα μόνο φορέα.Θα αποφύγω τις κοινοτυπίες ότι απειλείται η δημοκρατία καθώς όταν υπάρχουν τέτοιες υπερεθνικές εξουσίες η Δημοκρατία πρακτικά δεν υφίσταται. Θα μπω στα ουσιαστικά των του καπιταλισμού λέγοντας ότι οι αγορές πάντα ήταν εργαλεία για το εθνικό κράτος και οδήγησαν στην δημιουργία μιας αστικής τάξης που τελικά μέσω της ευημερίας εδραίωσε την ύπαρξη και την ευημερία του κράτους. Το όλον ήταν πάντα ανώτερου του μέρους και ποτέ κανένα ιδιωτικό συμφέρον δεν στάθηκε εμπόδιο μπροστά στο συλλογικό.Η τάξη αυτή πλέον καταρρίπτετεΤώρα τα εθνικά κράτη και η αστική τάξη έχουν γίνει εργαλεία για τις αγορές και τις τράπεζες οι οποίες τράπεζες στα χέρια μετοχών δεν είναι εργαλεία για το κράτος αλλά για αυτούς τους λίγους.Ο ρόλος της τράπεζας όμως στο καπιταλισμό είναι κομβικός. Είναι σαν τις αρτηρίες που αν μια από αυτές βουλώσει υπάρχει πρόβλημα. Η κρίση ξεκίνησε από τις τράπεζες. Οι αρτηρίες βούλωσαν και αντί να της ξεβουλώσουν τα κράτη έκοψαν τα μέλη τους όπως η Ευρωζώνη την Ελλάδα και την ιρλανδία. Οι αγορές είναι κλειστές για την Ελλάδα ειπώθηκε εννοώντας τις τράπεζες ως πιστωτές ως δανειστές ως οίκοι ή ως FUNDS. Το απίστευτο βρίσκεται στο γεγονός ότι η αρτηρία είναι κλειστή και αντί να την ξεβουλώσουμε και να φροντίσουμε να μην ξανακλείσει επενδύοντας στην αειφορία, σε θεραπεία δαρμό και νέκρωση υποβάλλεται το μέλος.Η κρίση ξεκίνησε από τις τράπεζες και πορεύεται μόνο για αυτές και σε βάρος όλων. Είναι η πρώτη φορά στουε αιώνες που μπροστά σε μια κατάσταση χρεωκοπίας επιλέγεται να σωθεί το μέρος από το όλον. Επιλέγονται να σωθούν οι εταιρείες σε βάρος των εθνικών οικονομιών επιλέγονται οι τράπεζες σε βάρος των κρατών και των λαώνΗ λύση στην παγκόσμια κρίση είναι η αναγκαστική απαλλοτρίωση των τραπεζών ως εγγύηση ότι πάντα θα υπάρχει ροη, μεταβολή, ζωή στα μέλη του σώματος της αγοράς. Απαλλοτρίωση όλων των τραπεζών και απαγόρευση της λειτουργιάς ιδιωτικών ως τοκογλύφων. Απαλλοτρίωση όπως θα κάναμε με κάθε τι άλλο που στέκεται ενάντια στο δημόσιο συμφέρον την ανάπτυξη και την πρόοδο.Ο κρατικός τραπεζικός πυλώνας δίπλα στο ιδιωτικό είναι μη ανταγωνιστικός και άρα μη βιώσιμος. Όμως ο κρατικός τραπεζικός τομέας μόνος του είναι εγγύηση καλής λειτουργίας του καπιταλισμού.

Γιάννης Παπαϊωάννου

Τίτλος: Απ: Παρανομίες Τραπεζών….

Αποστολή από: Rose στις Απρίλιος 29, 2011, 01:32:48

Πριν

Η Κυβέρνηση αντί να δημιουργήσει προυποθέσεις προστασίας των δανειοληπτών, περνάει νόμο στη Βουλή με τον οποίο οι εισπρακτικές εταιρείες θα μπορούν να δρουν νόμιμα.

Νομιμοποιούν τις εισπρακτικές εταιρείες

Μετά

Φρένο στις εισπρακτικές εταιρείες

Εισπρακτικές εταιρείες Mega 06-04-2010

Τίτλος: Απ: Παρανομίες Τραπεζών….

Αποστολή από: Rose στις Απρίλιος 29, 2011, 02:07:48

Στάση πληρωμών & Εθνικοποίηση Τραπεζών …

Τίτλος: Απ: Παρανομίες Τραπεζών….

Αποστολή από: Rose στις Μάιος 01, 2011, 06:07:39

Η πιο ευχάριστη είδηση ή αλλιώς (Ο βασιλιάς είναι γυμνός)

Μπροστά στο ΑΤΜ της Εθνικής, μεσημέρι…

– Περιμένετε ώρα?

– Περίπου 10 λεπτά.  Πριν λίγο τον ρώτησα, πότε θα είναι διαθέσιμο, και μόνο που δεν με έβρισε.

– Κλασικά! Δεν νοιάζονται για τον πελάτη.  Τον έχουν σίγουρο.  Πρέπει όλοι μαζί να σηκώσουμε τις καταθέσεις μας, να φανούν τα άδεια τους ταμεία.  Εκμεταλλεύονται τα λεφτά μας, και κερδοσκοπούν σε βάρος μας.  Έπρεπε να είχαμε στήσει ταμεία αλληλεγγύης μεταξύ μας, και θα μας ήταν άχρηστοι.  ‘Ετσι και αλλιώς όμως, η αλαζονεία τους, σε λίγο, θα λήξει…

– Πως θα γίνει αυτό?

– Θα εθνικοποιηθούν οι Τράπεζες.  Θα επιστρέψουν πίσω στο λαό, στο κοσμάκη που καταλήστεψαν.

– Αυτό δεν θα γίνει ποτέ.  Είναι αδύνατο.  Θα συνεχίσουν να μας ριμάζουν όλους.

– Δεν μπορεί να συνεχιστεί έτσι η κατάσταση.  Η αγορά έχει καταστραφεί.  Η κοινωνία κατάρρευσε.  Καταστρέφονται κράτη και λαοί.  Πρέπει να δοθεί άμεση λύση.

– Οι μεγαλοκαρχαρίες δεν θα αφήσουν ποτέ, να τους πάρουν τις τράπεζες.

– Και όμως… Οι εγγυήσεις που δίνει το Ελληνικό κράτος στις ιδιωτικές τράπεζες, με στόχο, να δανειστούν εκ’ νέου,  έχουν σαν αποτέλεσμα, να κατασχεθούν οι υπερχρεωμένες τράπεζες, από το Ελληνικό δημόσιο, μια και αδυνατούν να λειτουργήσουν.  Το αποτέλεσμα θα είναι οι μέτοχοι να χάσουν τα λεφτά τους. Οι Τράπεζες να γίνουν Εθνικές.

– Δεν θα αφήσει η Ευρώπη και η Αμερική, να γίνει ποτέ αυτό…

– Είναι και αυτές στο κόλπο.  Καταστράφηκαν τόσα κράτη, και η απειλή συνεχίζεται.  Γνωρίζουν πολύ καλά, πως δεν υπάρχει άλλη λύση από την Εθνικοποίηση των Τραπεζών, από το να γίνουν οι Τράπεζες δημόσιες, να λειτουργούν ως Κοινωφελή Ιδρύματα και όχι να εξυπηρετούν Ιδιωτικά συμφέροντα. Η Εθνικοποίηση έχει ήδη μεθοδευτεί και βρίσκεται σε εξέλιξη, προς την ολοκλήρωσή της.

– Αυτή είναι η πιο ευχάριστη είδηση που έχω ακούσει εδώ και καιρό.

συνεχίζεται …

Advertisements

One comment on “Συλλεκτικό: Παρανομίες Τραπεζών…. (Α΄ Μέρος)

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s