ΑΠΑΙΧΤΟ! Ένας επιχειρηματίας εξηγεί γιατί έφυγε από την Ελλάδα

s6ihzuYO2o20UMDkp2hX

Εις το επανειδείν…

Ηλίας Π. Παπαγεωργιάδης·Δευτέρα, 28 Μαρτίου 2016

Τον Σεπτέμβριο του 1993 μαζί με τον αδερφό μου Grigoris Papageorgiadis ξεκινήσαμε την επιχειρηματική μας δραστηριότητα στην Ελλάδα, με έδρα την Κατερίνη. Το 1999 αυτή συνέχισε με νέο όνομα, την ΑΦΟΙ Παπαγεωργιάδη ΟΕ. Σήμερα υπέγραψα τα τελευταία χαρτιά για το κλείσιμο της εταιρίας αυτής. Πληρώσαμε κάθε οφειλή, προχωρήσαμε την εκκαθάριση και ως τις 31.03 θα είναι παρελθόν. Γιατί την κρατήσαμε ως τώρα; Μετά το 2011 περισσότερο “για συναισθηματικούς και πατριωτικούς λόγους”…

Θα σταματήσουμε να δουλεύουμε; Όχι βέβαια! Θα συνεχίσουμε μέσω Ρουμανίας! Θα πληρώνουμε το 1/4 των φόρων που πληρώνουμε στην Ελλάδα, θα ξεχάσουμε ΓΕΜΗ, “Εισφορά / Φόρο Επιτηδεύματος” και άλλα υπέροχα και θα εισάγουμε τα κέρδη της εταιρίας ως μέρισμα στην Ελλάδα με 10% φόρο. Θα μας λείψει ο ΟΑΕΕ με τα 600 Ευρώ / μήνα και χωριστή πληρωμή όλων των γιατρών (“δεν είμαι άλλο συμβεβλημένος”), θα πικραθούμε που δεν θα έχουμε άλλο το άγχος ότι “είμαστε παράνομοι απλώς και μόνο επειδή έχουμε μία εταιρία”, αλλά θα αντέξουμε τις πίκρες και τις κακουχίες. Τι στο καλό, Έλληνες είμαστε και Πόντιοι. Μαθημένοι σε αυτά…

Δεν παίρνουμε όμως διαζύγιο από την Ελλάδα. Μάλλον περνάμε σε φάση “διάστασης”. Ίσως στο μέλλον η λατρεμένη μου πατρίδα αποφασίσει ότι το επιχειρείν δεν είναι έγκλημα, ότι ο τίμιος φορολογούμενος δεν υφίσταται για να πληρώνει συνταξιούχους των 45 – 55 ετών, ότι η δουλειά, οι ιδέες και οι θυσίες ενός ανθρώπου είναι πολύτιμες για τη χώρα του, για να πλουτίσει και να μεγαλώσει με αυτές. Εμείς θα είμαστε εδώ, εισάγοντας τα κέρδη μας (όταν έχουμε, αν όχι δεν θυμώνει κανείς στη Ρουμανία, υπάρχουν και κακές χρονιές) και στηρίζοντας την Κατερίνη, την Πιερία και την Ελλάδα όπως μπορούμε.

Με αγάπη

Ηλίας & Γρηγόρης

ΥΓ. Γιατί θα εισάγουμε τα κέρδη μας; Για 2 λόγους:

Α. Πατριωτικούς.

Β. Ως δίδακτρα, μιας και αφού καταφέραμε να επιβιώσουμε στην Ελλάδα για 23 χρόνια, κάθε άλλη χώρα του πλανήτη φαντάζει “εύκολη” και “οργανωμένη”. Τέτοιο πανεπιστήμιο, που να το ξαναβρείς…

[Η ανάρτηση του κ. Παπαγεωργιάδη έχει ήδη γίνει «viral», με πάνω από 2.200 αναδημοσιεύσεις, συγκεντρώνοντας πλήθος εγκωμιαστικών σχολίων, με δεκάδες μηνύματα στήριξής τους για το νέο ξεκίνημα. «Καλή επιτυχία αδέρφια!!! Σύντομα θα σας ακολουθήσω…», «Ψάχνω να βρω το κουράγιο να σας ακολουθήσω. Μπράβο που δεν “παραιτηθήκατε”», «Ένας-ένας το διαλάμε κι’ αραιαώνουμε. Καλή επιτυχία», είναι μερικά από τα πιο χαρακτηριστικά.]

http://voria.gr/article/o-kateriniotis-epichirimatias-pou-afini-tin-ellada-gia-ti-roumania 

http://panusis.blogspot.gr/2016/03/blog-post_43.html 

 

ΣΧΕΤΙΚΑ

3 comments on “ΑΠΑΙΧΤΟ! Ένας επιχειρηματίας εξηγεί γιατί έφυγε από την Ελλάδα

  1. Τετάρτη, 3 Φεβρουαρίου 2016

    Δεν είναι μόνο το ασφαλιστικό και το φορολογικό, αλλά ολόκληρο το καθεστώς κατοχής

    Του Δημήτρη Καζάκη

    Το μέσο νοικοκυριό σήμερα στην Ελλάδα με έναν εργαζόμενο έχει ετήσιο εισόδημα λίγο πάνω από τα 20.000 ευρώ, σύμφωνα με τον ΟΟΣΑ. Η ΕΛΣΤΑΤ υπολογίζει το όριο της απόλυτης φτώχειας στα 12.500 ευρώ ετήσια για το μέσο νοικοκυριό. Δηλαδή με ένα ετήσιο εισόδημα αυτής της τάξης το μέσο νοικοκυριό που αποτελείται από περίπου 2,5 μέλη στην Ελλάδα σήμερα με έναν εργαζόμενο, είναι αδύνατον να επιβιώσει.

    Πόσες είναι οι βασικές ετήσιες καταναλωτικές δαπάνες, που οφείλει να κάνει το μέσο νοικοκυριό στην Ελλάδα σήμερα για να συντηρηθεί; Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του ΑΕΠ ανέρχονται πάνω από τις 27.000 ευρώ ανά νοικοκυριό. Με άλλα λόγια το εισόδημα του μέσου νοικοκυριού, πριν καν πληρώσει εφορία, ασφαλιστικές εισφορές και χρέη, έχει ένα ετήσιο έλλειμμα της τάξης των 7.000 ευρώ για να καλύψει τις βασικές καταναλωτικές δαπάνες του.

    Ο λόγος είναι απλός. Η πολιτική της εξουθένωσης και φτωχοποίησης μετέφερε το έλλειμμα από τα….δημοσιονομικά του κράτους στον οικογενειακό προϋπολογισμό. Κι αυτό το έλλειμμα έχει φτάσει σχεδόν στο 26% του προϋπολογισμού ανά νοικοκυριό.

    Όμως το μέσο νοικοκυριό δεν έχει μόνο καταναλωτικές υποχρεώσεις. Έχει και φορολογικές υποχρεώσεις. Πόσους φόρους καλείται να πληρώσει αυτό το μέσο νοικοκυριό; Σε ετήσια βάση γύρω στις 10.000 ευρώ. Από αυτούς τους φόρους τα 4.450 ευρώ είναι άμεσοι φόροι κι επομένως προστίθενται στο έλλειμμα του οικογενειακού προϋπολογισμού.

    Για την ασφάλιση το μέσο νοικοκυριό με έναν εργαζόμενο καταβάλει περί τα 3.700 ευρώ σε ετήσια βάση. Κι αυτά οφείλουν να προστεθούν στο έλλειμμα του οικογενειακού προϋπολογισμού.

    Πόσα χρωστά το μέσο νοικοκυριό στις τράπεζες σήμερα; Κοντά στα 25.000 ευρώ το 2015. Για την εξυπηρέτηση αυτού του χρέους πρέπει το μέσο νοικοκυριό να καταβάλει στις τράπεζες ετήσια κατ’ ελάχιστο 2.500 ευρώ. Οφειλή που κι αυτή προστίθεται στο έλλειμμα του οικογενειακού προϋπολογισμού.

    Επομένως σήμερα στην Ελλάδα το μέσο νοικοκυριό με έναν εργαζόμενο διαθέτει ετήσιο εισόδημα της τάξης των 20.000 ευρώ και οι υποχρεώσεις του διαμορφώνονται ως εξής:

    Για τις ετήσιες βασικές καταναλωτικές δαπάνες: 27.000 ευρώ.
    Για την ετήσια άμεση φορολογία: 4.450 ευρώ.
    Για τις ετήσιες εισφορές στα ασφαλιστικά ταμεία: 3.700 ευρώ.
    Για την ετήσια εξυπηρέτηση των δανείων στις τράπεζες: 2.500 ευρώ.
    Σύνολο των ετήσιων ανελαστικών υποχρεώσεων του μέσου νοικοκυριού, 37.650 ευρώ. Δηλαδή οι ετήσιες υποχρεώσεις υπερβαίνουν το ετήσιο εισόδημα του μέσου νοικοκυριού κατά 17.650 ευρώ. Με άλλα λόγια οι ετήσιες υποχρεώσεις είναι σχεδόν διπλάσιες από το ετήσιο εισόδημα.

    Τι άλλο πρέπει να πούμε; Τι μπορεί να ελπίζει κανείς από μια τέτοια κατάσταση; Ειλικρινά, πόσο αφελής, ή ανόητος μπορεί να είναι κανείς ώστε να νομίζει ότι μπορεί να επιβιώσει μέσα από μια τέτοια κατάσταση; Το μόνο σίγουρο είναι ότι καθώς συνεχίζεται αυτή η ολέθρια πραγματικότητα, όλο και περισσότερο θα γίνονται δυσθεώρητα τα χρέη των νοικοκυριών προς την εφορία και την ασφάλιση, θα αυξάνουν τα “κόκκινα δάνεια” και θα περιορίζεται δραστικά η κατανάλωση.

    Κι έτσι η μεγάλη πλειοψηφία των νοικοκυριών και η κοινωνία μας θα οδηγείται σε μια τέτοια τριτοκοσμική κατάσταση. Η απόλυτη ανέχεια και τα επακόλουθά της, όπως η πορνεία, η εγκληματικότητα, το δουλεμπόριο, κοκ, θα γίνεται όλο και περισσότερο το μοναδικό μέσο επιβίωσης για το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού.

    Μπορεί να αλλάξει, ή έστω να βελτιωθεί η κατάσταση του μέσου νοικοκυριού; Ναι, αρκεί να εξαφανιστούν τα χρέη και να υπάρξει διαθέσιμο εισόδημα για να καλύπτονται οι υπόλοιπες υποχρεώσεις. Αν ξαφνικά σβήσουν τα χρέη του μέσου νοικοκυριού, πόσο πρέπει να αυξηθεί το εισόδημά του για να ανταποκρίνεται στις ανάγκες του; Πρέπει να αυξηθεί ετήσια στα 32.000 ευρώ για να τα βγάζει πέρα το μέσο νοικοκυριό. Από 20.000 που είναι σήμερα.

    Για να έρθει λοιπόν ίσα βάρκα, ίσα νερά το μέσο νοικοκυριό πρέπει μέσα σ’ ένα χρόνο να διαγραφούν τα χρέη του και να του δοθεί αύξηση εισοδήματος της τάξης του 160%. Κι έτσι μόνο είναι δυνατή η επανεκκίνηση της οικονομίας. Αυτός είναι ο μόνος τρόπος για να ξεφύγει η κοινωνία και η οικονομία από το καταστροφικό αδιέξοδο και τη χρεοκοπία.

    Ειλικρινά, πιστεύει κανείς ότι μπορεί να συμβεί κάτι τέτοιο, αν δεν ανατραπεί το καθεστώς μνημονιακής κατοχής; Αν δεν σβήσουν τα δημόσια και ιδιωτικά χρέη; Αν το κράτος δεν αποκτήσει το δικαίωμα δημιουργίας χρήματος, ώστε να διαθέσει άμεσα, εδώ και τώρα, το επιπλέον εισόδημα στα νοικοκυριά; Πώς μπορούν να γίνουν όλα αυτά, όσο μένουμε στο ευρώ και την ΕΕ;

    Καταλαβαίνουμε λοιπόν την απειλή που ήδη μας συνθλίβει; Καταλαβαίνουμε πόσο εγκληματική είναι η επιλογή να περιορίζεται ο κάθε κλάδος στα δικά του; Καταλαβαίνουμε πόσο κοινοί απατεώνες είναι όσοι επιμένουν ότι οι σημερινές κινητοποιήσεις πρέπει να περιοριστούν στο φορολογικό και ασφαλιστικό;

    Είναι σαν τους νταβατζήδες που ζητούν από τις πόρνες να περιοριστούν στο αντίτιμο και τη διάρκεια παροχής των υπηρεσιών τους. Ως πότε θα επιτρέπουμε στους νταβατζήδες της πολιτικής και του συνδικαλισμού να μας συμπεριφέρονται σαν πόρνες προς έκδοση;

    Ο ωχαδερφισμός, η φοβία, η αποχή μας οδηγεί με μαθηματική βεβαιότητα σε ομαδική αυτοκτονία. Ήδη το ολοκαύτωμα έχει ξεκινήσει. Κάθε χρόνο έχουμε ιστορικά ρεκόρ θανάτων από την εποχή του πολέμου, ενώ οι γεννήσεις μειώνονται δραστικά. Αληθινή γενοκτονία.

    Ένας είναι ο τρόπος. Να ξεσηκωθούμε. Να ξεσηκωθούμε με όρους όχι μιας τζούφιας απεργίας ώστε να εκτονωθεί η οργή του κόσμου, αλλά μετατρέποντας την απεργία της Πέμπτης (4/2) ως αφετηρία μαζικής παλλαϊκή κινητοποίησης όλων των κλάδων, όλων των επαγγελμάτων, όλου του πληθυσμού εναντίον του καθεστώτος.

    Ας μην κάνουμε φορολογική δήλωση τώρα που μας τη ζητάνε. Δεν θα πάθουμε τίποτε. Το χειρότερο, ένα ελάχιστο πρόστιμο για την μη έγκυρη κατάθεση φορολογική δήλωσης.

    Ας κατέβουμε την Πέμπτη το πρωί στις 11:00 π.μ. στην πλατεία Κοραή (στάση Πανεπιστημίου) για να δώσουμε εμείς τον παλμό της παλλαϊκής κινητοποίησης και για να συντονιστούμε ώστε να προχωρήσουμε σε κλιμάκωση.

    Τώρα είναι η ώρα. Ας μην την χάσουμε. Για τη ζωή τη δική μας, των παιδιών μας και της πατρίδας μας.

    http://dimitriskazakis.blogspot.gr/2016/02/blog-post_3.html

  2. ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΑΣ…ΤΑ ΠΑΡΑΤΑ: ΤΟΝ ΕΠΟΜΕΝΟ ΜΗΝΑ ΚΛΕΙΝΩ ΟΡΙΣΤΙΚΑ ΤΟ ΜΑΓΑΖΙ ΜΟΥ. ΧΡΩΣΤΑΩ 50.000 ΕΥΡΩ ΣΤΟΝ ΟΑΕΕ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΕΦΟΡΙΑ….ΓΙΑ ΠΟΙΟ ΛΟΓΟ ΝΑ ΤΟ ΚΡΑΤΗΣΩ;

    ΡΕΠΟΡΤΑΖ: ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΒΑΛΣΑΜΙΔΗΣ
    25 Ιουλίου 2016

    «Πόσα χρωστάω στον ΟΑΕΕ; 50 χιλιάρικα. 50.000 ευρώ αγαπητέ μου. Από το 2009 έχω να καταβάλλω εισφορές στο ασφαλιστικό μου ταμείο. Και πρέπει να πληρώσω και εφορία…άλλες 4.000 ευρώ. Αυτά τα χρήματα δεν μπορούν να αποπληρωθούν με τίποτα. Την ΔΕΗ την πληρώνω με δόσεις, το νερό επίσης. Τελειώνει ο μήνας και κάνω διαρκώς υπολογισμούς για να καταλήξω στο ποσό που θα βάλω στην δόση…Το μαγαζί μου το κλείνω οριστικά, δεν υπάρχει κανένας λόγος να το διατηρήσω ανοιχτό. Σε ένα μήνα το πολύ…μπαίνει λουκέτο. Έρχομαι με…τρόμο στην επιχείρηση μου. Που; Μέσα στο ίδιο μου το μαγαζί μου!

    Ακόμη και τώρα που σου μιλάω αισθάνομαι φόβο, ένα σφίξιμο στο στομάχι λες και έχω καρφιά μέσα μου. Άντε μετά, να δουλέψεις και να έχεις «χαραγμένο» και ένα χαμόγελο για τους πελάτες….Ποιους πελάτες δηλαδή; Κανείς δεν βγαίνει για ψώνια. Όλοι είναι πανικόβλητοι, τρομοκρατημένοι. Και πρέπει να αντιμετωπίσω και τις ανησυχίες του παιδιού μου για το μέλλον του…Δυστυχώς, η κατάσταση αυτή δεν «τραβάει» άλλο. Ειδικότερα τον χειμώνα ζούμε ένα δράμα. Μόνο το πετρέλαιο ή το αέριο που πρέπει να πληρώσουν οι άνθρωποι φτάνει για να παραμείνουν κλειδωμένοι στα σπίτια τους. Τα ρούχα έχουν καταστεί για αυτούς είδος υπερπολυτελείας. Δεν περισσεύει ευρώ για ψώνια. Και εγώ πως να πληρώσω τους λογαριασμούς μου; Την ώρα που ο τζίρος μου έχει μειωθεί πάνω από 60%, οι υποχρεώσεις μου προς το κράτος…πολλαπλασιάστηκαν.

    Το ύψος των εισφορών μου προς τον ΟΑΕΕ έχει τριπλασιαστεί. Είναι σοβαροί; Βάλε και τον ΕΝΦΙΑ σε όλα αυτά. Αυτό το χαράτσι πως να το πληρώσω; Έχω κάνει και τα χαρτιά μου για να μπω στον νόμο Κατσέλη. Δυστυχώς η ζωή μου…σταμάτησε με το μαγαζί αυτό. Με «τρώει» το άγχος και η ταλαιπωρία. Ανοίγω το πρωϊ και δεν ξέρω τι χαρτί θα μου έρθει, τι λογαριασμό θα μου φέρει ο ταχυδρόμος. Όλοι οι συνάδελφοι είναι σε απόγνωση. Και την ίδια ώρα, οι ιδιοκτήτες ακινήτων παραμένουν στον κόσμο τους…Το δικό μου το ενοίκιο δεν «έπεσε» παρά το γεγονός ότι η δουλειά μου, όχι απλά «έπεσε», αλλά «κατρακύλησε» στον πάτο. Δεν βλέπουν, δεν αντιλαμβάνονται ότι τα μαγαζιά τους διαρκώς ενοικιάζονται και ξενοικιάζονται μέσα σε λίγους μήνες; Γιατί δεν προσαρμόζονται στα δεδομένα που ισχύουν; Αν είχα δουλειά, ευχαρίστως να πλήρωνα. Όταν δεν έχω όμως, τι μπορώ να κάνω;

    Οι ελεύθεροι επαγγελματίες έχουν βγει στην «σέντρα». Ήταν, είναι και θα είναι τα θύματα αυτής της κρίσης. Και κάποιοι δυστυχώς κυνηγάνε Pokemon…» εξομολογείται με πίκρα στο bangladeshnews.gr, η Εύη Γιαννιτοπούλου, ιδιοκτήτρια καταστήματος εσωρούχων.

    ΟΙ ΑΝΤΟΧΕΣ ΜΟΥ ΕΧΟΥΝ «ΣΤΕΡΕΨΕΙ». Ο ΑΓΩΝΑΣ ΠΟΥ ΔΙΝΩ ΕΙΝΑΙ ΑΝΙΣΟΣ. ΘΕΛΩ ΑΠΛΑ ΝΑ ΤΟ ΚΛΕΙΣΩ ΚΑΙ ΝΑ ΤΕΛΕΙΩΝΩ…
    «Eλπίδα από πουθενά. Δεν μας πρόδωσε μόνο ο Παπανδρέου. Όλοι οι πολιτικοί μας «βούλιαξαν». Ήταν προσχεδιασμένο. Ήθελαν να «ξεκληρίσουν» την χώρα μέσω φόρων, λιτότητας και άλλων τέτοιων «ωραίων» πραγμάτων. Συμπεριφέρονται όπως οι κατακτητές στην Κατοχή. Εκείνοι χρησιμοποιούσαν όπλα για να πάρουν αυτό που ήθελαν, αυτοί χρησιμοποιούν όλα τα «κόλπα» ενός βρώμικου οικονομικού πολέμου. Mετά από 35 χρόνια εργασίας στο συγκεκριμένο μαγαζί, αισθάνομαι σαν ένα…σαλιγκάρι που του έχεις «ξεκολλήσει» το σπίτι. Αισθάνομαι σαν έχουν «ξηλώσει» κάτι από μέσα μου, κάτι από πάνω μου…Δεν ξέρω τι άλλο να κάνω, έχω κουραστεί. Θέλω να ξεκουραστώ. Δεν την αντέχω άλλο αυτή την ζωή…».

    http://www.bangladeshnews.gr/eleftheri-epangelmatias-ta-parata-ton-epomeno-mina-klino-oristika-to-magazi-mou-chrostao-50-000-efro-ston-oaee-ke-stin-eforia-gia-pio-logo-na-to-kratiso/

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s