«Το φορολογικό σύστημα με διώχνει από την Ελλάδα»

«Θα σας ενδιέφερε μια ιστορία για το πώς το φορολογικό σύστημα της Ελλάδας αναγκάζει μια πολύ επιτυχημένη επιχείρηση να κλείσει και να μετακομίσει στην Κύπρο;». Αυτό ήταν το πρώτο email που λάβαμε.

Ακολούθησαν και άλλα, και η συμφωνία να μοιραστεί την ιστορία του, με τον όρο να διατηρήσει την ανωνυμία του. «Φοβάμαι πως μπορεί να έχω μπλεξίματα με την εφορία ή με το κράτος», εξήγησε. Αλλωστε το όνομά του δεν έχει και τόση σημασία. Η ιστορία του είναι η ιστορία χιλιάδων ελεύθερων επαγγελματιών στη χώρα μας. Ή μάλλον όσων συνεχίζουν να δηλώνουν στο σύνολο τα εισοδήματά τους παρά τις τεράστιες φορολογικές και ασφαλιστικές εισφορές (στην περίπτωσή του θα φτάσουν φέτος το 82% του ετήσιου εισοδήματός του).

Η μόνη διαφορά είναι ίσως ότι ο πρωταγωνιστής της ιστορίας μας δεν είναι Ελληνας, αλλά Βορειοευρωπαίος και είχε επιλέξει να στήσει την επιχείρησή του στη χώρα μας.

«Λατρεύω τους Ελληνες, τη νοοτροπία και την κουλτούρα σας», εξηγεί. Από μικρό παιδί ερχόταν στα νησιά για διακοπές με την οικογένειά του. Ο ίδιος δεν το θυμάται, αλλά η μητέρα του ισχυρίζεται πως στα έξι του είχε δηλώσει πως θα παντρευόταν Ελληνίδα και θα ζούσε εδώ. Και έτσι έγινε. Το 2004 γνώρισε τη μετέπειτα σύζυγό του και δύο χρόνια αργότερα αποφάσισαν να μετακομίσουν μαζί στην Ελλάδα.

Πίσω στη χώρα του είχε μια πολύ καλή δουλειά ως υπεύθυνος μεγάλων τηλεφωνικών κέντρων εξυπηρέτησης, αλλά βλέποντας πως στην Ελλάδα δεν θα μπορούσε εύκολα να κάνει το ίδιο, αποφάσισε να δοκιμάσει κάτι διαφορετικό. Σε τι κατέληξε; Να μεσολαβεί εκ μέρους επιχειρήσεων στη χώρα του και να τους κανονίζει ραντεβού με μεγάλους πελάτες για την προώθηση των προϊόντων τους.

Κατ’ αρχάς το… ΤΕΒΕ

Μίλησε με λογιστές εδώ και στη χώρα του και αποφάσισε να ανοίξει τα βιβλία του στην Ελλάδα. Θα ασφαλιζόταν στο ΤΕΒΕ και θα είχε μια ατομική επιχείρηση. Τα πάγια θα ήταν σαφώς μικρότερα: για παράδειγμα, στην Ελλάδα θα πλήρωνε κοντά στο χιλιάρικο για έναν λογιστή όλο τον χρόνο, ενώ στη χώρα του μόνο το διερευνητικό ραντεβού με τον λογιστή είχε στοιχίσει 350 ευρώ.

«Από την αρχή όλα πήγαν καλά», θυμάται. «1η Μαΐου του 2006 κάναμε ένα πάρτι για να γιορτάσουμε το νέο μας ξεκίνημα και την επομένη δούλευα ήδη με δύο πελάτες». Παράλληλα άρχισε να ασχολείται με προγραμματισμό και σύντομα επικεντρώθηκε επαγγελματικά στο online μάρκετινγκ. Εφτιαξε γραφεία και προσέλαβε οκτώ άτομα προσωπικό. Ο φόρος που πλήρωνε τον πρώτο καιρό ήταν γύρω στο 12%, κάτι που του φαινόταν απόλυτα λογικό. Αλλά αυτό δεν κράτησε πολύ. Οπως άλλωστε και σχεδόν όλα τα ωραία στην Ελλάδα.

«Από όταν ξεκίνησε η κρίση, κάθε χρόνο πλήρωνα όλο και περισσότερα. Θυμάμαι μια ημέρα, πριν από 4-5 χρόνια, ένας υπάλληλος της τράπεζάς μου, βλέποντας το εκκαθαριστικό, είχε πραγματικά εκπλαγεί. Με ρώτησε: “Πώς είναι δυνατόν να πληρώνεις τόσα;” (εκείνη τη χρονιά είχε πληρώσει 10.000 ευρώ), και δεν ήταν ο μόνος. Φίλοι, συνάδελφοι, ακόμα και ο λογιστής μου, όλοι μού έλεγαν πως είμαι τρελός που δήλωνα τα πάντα. Εγώ ήμουν ανένδοτος. Δεν ήταν μόνο ηθικό το ζήτημα. Θέλω να κοιμάμαι ήσυχος τα βράδια. Να μη φοβάμαι πως ένας εφοριακός μπορεί να βρει κάτι και να έχω πρόβλημα ή να με εκβιάσει».

Μετά η εφορία

Η κατάσταση όμως ολοένα και χειροτέρευε. Για το 2014 πλήρωσε συνολικά 19.000 ευρώ σε φόρο εισοδήματος και εισφορές (35% του εισοδήματός του). Για το 2015, έδωσε στο κράτος το 50% του εισοδήματός του.

«Ομως ούτε τότε πτοήθηκα. Είπα στον εαυτό μου πως θα έπρεπε να δουλέψω περισσότερο, να βγάλω τα χρήματα που χρειάζονται. Επέλεξα τις 12 δόσεις και στρώθηκα στη δουλειά. Εκ των υστέρων καταλαβαίνω πως είχα ζοριστεί, ξυπνούσα χωρίς ξυπνητήρι στις 4 το πρωί και πήγαινα στο γραφείο. Πήγαμε όμως καλά, είχαμε νέους πελάτες και τα κέρδη μας αυξήθηκαν. Αρχισα να νιώθω ακόμα και αισιόδοξος. Μέχρι που πριν από μερικές εβδομάδες αποφάσισα να υπολογίσω τον φόρο του 2016».

Τον Ιανουάριο είχε λάβει ειδοποίηση πως, σύμφωνα με τον νόμο Κατρούγκαλου, οι ασφαλιστικές εισφορές του στον ΕΦΚΑ θα αυξάνονταν από 4.200 ευρώ τον χρόνο σε 19.073 ευρώ. Πανικόβλητος για το τι τον περίμενε ζήτησε από τον λογιστή του να κάνει έναν γρήγορο υπολογισμό για τον φόρο της χρονιάς που πέρασε.

Μη φοβηθείς…

«Ξέρω πως το νούμερο θα είναι μεγάλο, αλλά σε παρακαλώ να μου το στείλεις. Μπορώ να το αντέξω», του έγραψε. Ο λογιστής για δύο ημέρες δεν του απαντούσε. «Είναι σε κατάθλιψη με τα όσα συμβαίνουν. Τον πίεσα και, τελικά, μου τα έστειλε. Ηταν σαν να λαμβάνω την καταδίκη μου».

Στο email, ο λογιστής τού έγραφε πως από τα δηλωμένα κέρδη 107.050 ευρώ, θα έπρεπε να αφαιρέσει 61.483 σε φόρους (του έτους και την προκαταβολή του επόμενου έτους), 6.985 φόρο αλληλεγγύης, 650 ευρώ τέλος επιτηδεύματος. Σε αυτό το νούμερο, θα έπρεπε να υπολογίσει και τις ασφαλιστικές εισφορές στον ΕΦΚΑ. Σύνολο δηλαδή 88.191 ευρώ, το οποίο αντιστοιχεί στο 82% των εισοδημάτων του. «Αυτό σημαίνει πως θα μου μείνουν 19.000 ευρώ τον χρόνο, γύρω στα 1.500 ευρώ τον μήνα, τη στιγμή που δουλεύω από το πρωί έως το βράδυ και είμαι επιτυχημένος. Είναι παλαβό».

Συναντήθηκε με τον λογιστή του και έψαξαν εναλλακτικές. Για παράδειγμα, να συνεχίσει να δουλεύει εδώ, αλλά να στήσει την επιχείρησή του στη Βουλγαρία ή στην Κύπρο. Εάν επιθυμούσε, όμως, να παραμείνει απόλυτα σωστός ως προς τις φορολογικές του υποχρεώσεις, οι φόροι θα υπερέβαιναν κατά πολύ το 50%. «Δυστυχώς, το να φύγουμε από την Ελλάδα ξαφνικά έμοιαζε μονόδρομος».

Επειτα από πολλά οικογενειακά συμβούλια, κατέληξαν πως θα μετακομίσουν στην Κύπρο. Εκεί είχε ήδη πάει ένας φίλος του με παρόμοιο θέμα και ήξερε πως είναι μια καλή λύση.

«Είναι κοντά, έχει την ίδια γλώσσα, ωραίο καιρό και η φορολογία μου δεν θα ξεπερνά το 12,5%». Σκοπεύουν να μετακομίσουν το καλοκαίρι με το που θα τελειώσει το σχολείο των παιδιών του. Την ίδια περίοδο που θα του έρθει και το εκκαθαριστικό.

«Θα είναι η πρώτη φορά που θα είμαι ψύχραιμος και αποστασιοποιημένος. Επίσης, πρέπει να ομολογήσω πως είναι η πρώτη φορά που φλερτάρω με την ιδέα να μην πληρώσω στην ώρα μου. Να μπω στη λίστα των κακοπληρωτών και σε μια από τις περίφημες ρυθμίσεις», καταλήγει, χαιρετώντας.

 

http://www.kathimerini.gr/905446/article/epikairothta/ellada/to-forologiko-systhma-me-diwxnei-apo-thn-ellada

 

ΣΧΕΤΙΚΑ

Advertisements

One comment on “«Το φορολογικό σύστημα με διώχνει από την Ελλάδα»

  1. Δευτέρα, 5 Ιουνίου 2017
    Ακατάλληλο για ελεύθερους επαγγελματίες

    Iστορίες Συριζαίϊκης τρέλας.
    Ο Μένιος είναι φίλος από παλιά και συνάδελφος μηχανικός. Οι δουλειές του μετά το 2010 είναι ελάχιστες, όπως των περισσοτέρων του συναφιού μας, και φυτοζωεί.
    «Ευτυχώς που ζούσα συντηρητικά, δεν έκανα ανοίγματα πάνω από τις δυνάμεις μου, δεν δανείστηκα από το μέλλον κι έτσι κατάφερα να τα βγάλω πέρα ως το 2015 τσοντάροντας από τα έτοιμα» μου είπε όταν συναντηθήκαμε κάπου τα Χριστούγεννα. «Έψαχνα αγωνιωδώς για μια δουλειά στο εξωτερικό και τελικά τη βρήκα. Σε μερικές εβδομάδες θα φύγω για το Κατάρ. Προσλήφθηκα από την… (μεγάλη κατασκευαστική επιχείρηση) ως εργοδηγός σε ένα έργο (κατασκευή ποδοσφαιρικού γηπέδου) που έχει αναλάβει να υλοποιήσει εκεί για το Μουντιάλ του 2022. Πολύ καλό το πακέτο. 15.000 δολάρια το μήνα. Η διαμονή σε σπίτι πληρωμένο. Και τέσσερα αεροπορικά εισιτήρια δωρεάν το χρόνο Ντόχα-Αθήνα. Εκείνο που δεν έχει ξεκαθαρίσει ακόμη είναι αν θα πάω για ένα χρόνο ή θα μείνω περισσότερο. Η γυναίκα γκρινιάζει, τα παιδιά με χρειάζονται. Θα δούμε» συμπλήρωσε. Χάρηκα πολύ. Επιτέλους ένας συνάδελφος εργατικός και άξιος, με εμπειρίες και κατασκευαστική τεχνογνωσία, βρήκε ξανά το δρόμο του.
    Την περασμένη εβδομάδα ο Μένιος με πήρε τηλέφωνο να συναντηθούμε. Να τα πούμε. «Καλά, ακόμη εδώ είσαι ή πρόκειται για την πρώτη σου επίσκεψη στο πάτριον έδαφος;» τον ρώτησα. «Θα τα πούμε από κοντά» απάντησε κι ακουγόταν απογοητευμένος και προβληματισμένος.

    Συναντηθήκαμε. Ήταν σε πολύ χειρότερη κατάσταση από εκείνη που υπέθεσα ακούγοντας τον. Κι αμέσως άρχισε να μιλά. Να διηγείται. Χείμαρρος ο λόγος του. «Δεν πήγα τελικά στο Κατάρ. Με δική μου απόφαση. Άκου φίλε μου να δείς τι έπαθα. Λίγο πριν την αναχώρηση, η εταιρεία με ενημέρωσε ότι η πρόσληψη μου δεν θα γίνει ως μισθωτού, με συμπερίληψη μου στις μισθολογικές καταστάσεις των εργαζομένων, αλλά ως ελεύθερου επαγγελματία με έκδοση παραστατικού εδώ στην Ελλάδα. Ως «μπλοκάκια». Θα έπρεπε να εκδίδω κάθε μήνα τιμολόγιο παροχής υπηρεσιών για το σύνολο της αμοιβής μου πλέον 24% ΦΠΑ. Τότε θυμήθηκα ότι με τον καινούργιο χρόνο αντί για τα σκάρτα πέντε χιλιάρικα που έδινα στο ΕΤΑΑ-ΤΣΜΕΔΕ για ετήσιες ασφαλιστικές εισφορές, με το νόμο κατρούγκαλου οι εισφορές στον ΕΦΚΑ συνδέθηκαν με το ύψος των απολαβών. Θα με τσακίσουν σκέφτηκα. Και απευθύνθηκα στο λογιστή μου για περισσότερες πληροφορίες».

    «Η απάντηση που πήρα με τσάκισε Γιώργο μου. Ο άνθρωπος έβαλε στο πρόγραμμα τα νούμερα και μου εκτύπωσε ένα υποτιθέμενο εκκαθαριστικό. Σοκαρίστηκα. Θα έπρεπε να πληρώσω στο κράτος για φόρους και ασφαλιστικές εισφορές περισσότερα χρήματα από εκείνα που θα εισέπραττα για την χρήση του 2017!!! Το καταλαβαίνεις; Είναι ποτέ δυνατόν; Να δουλεύω για ένα χρόνο 12-13 ώρες τη μέρα, σε θερμοκρασίες 45-50 βαθμών, σε ένα περιβάλλον πνιγηρό από την υγρασία, ανάμεσα σε αμμόλοφους, στη μέση του πουθενά και να μην μου μείνει τίποτε από το κόπο μου, αλλά να θέλουν και παραπάνω από όσα θα βγάλω; Αυτό είναι ανήκουστο. Πρωτοφανές. Καλά έλεγες τόσο καιρό ότι η Ελλάδα είναι η τελευταία σοβιετία στην Ευρώπη. Ετούτοι ξεπέρασαν τον εαυτό τους. Δεν μας επιτρέπουν πλέον ούτε να ζήσουμε. Τα θέλουν όλα για να θρέψουν το κράτος τους».

    «Μένιο είσαι σίγουρος ότι δεν υπερβάλλεις; Εντάξει, γνωρίζω ότι το 2016 θεσπίστηκαν μεγάλες φορολογικές επιβαρύνσεις. Σιγά μην περιόριζαν τις δαπάνες οι κρατιστές που μας κυβερνούν. Μόνο φόρους ξέρουν να βάζουν. Αυξήθηκαν οι συντελεστές, ιδιαίτερα εκείνοι της δήθεν έκτακτης εισφοράς, που έχει γίνει πιο μόνιμη κι από το σπατόσημο της Φρειδερίκης. Και βέβαια αυξάνονται δραματικά οι ασφαλιστικές εισφορές. Αλλά τέθηκε ανώτατο πλαφόν επι του οποίου εφαρμόζονται. Νομίζω είναι το δεκαπλάσιο του κατώτατου μισθού (586): 5860*12=70.320. Δεν είναι όμως δυνατόν να πληρώσεις παραπάνω από όσα θα πάρεις. Προφανώς υπερβάλλεις. Λογικά, από όσα έχω μελετήσει για τα νέα μέτρα, θα πρέπει οι επιβαρύνσεις σου να φθάσουν κάπου στο 70% του εισοδήματος σου. Που είναι βέβαια εξωφρενικό ποσοστό».

    «Όχι Γιώργο μου, όχι. Δεν υπερβάλλω. Κυριολεκτώ. Να, εδώ έχω και το εικονικό εκκαθαριστικό που μου εκτύπωσε ο λογιστής. Ορίστε: 180.000 δολάρια με την σημερινή ισοτιμία €/$=1,12 αναλογούν σε περίπου 160.000 ευρώ. Με βάση την κλίμακα φορολογίας εισοδήματος προκύπτει φόρος 65.000 ακριβώς. Βλέπεις από τις 40.000 και πάνω υπάγεσαι στο συντελεστή 45%. Με βάση τους νέους συντελεστές της εισφοράς αλληλεγγύης, στις 160.000 εισόδημα αντιστοιχεί εισφορά ύψους 11.751 ευρώ. Οι δε ασφαλιστικές εισφορές είναι 70.320*38,10%=26.792. Αυτά τα τρία μας αθροίζουν 103.543. Πρόσθεσε και τα 650 του τέλους επιτηδεύματος και έχεις 104.143 ευρώ. Επειδή όμως εγώ τα τελευταία χρόνια έχω ελάχιστα εισοδήματα, πέρυσι ας πούμε δήλωσα 8.500, θα υποχρεωθώ να καταβάλλω και 100% προκαταβολή για το 2018, όσο δηλαδή το ύψος του βασικού φόρου. Άθροισε τα τώρα όλα μαζί. 169.143. Αυτό είναι το ποσό που θα κληθώ να πληρώσω με την εκκαθάριση του εισοδήματος του 2017 το καλοκαίρι του 2018. 169.143.
    Ακόμη κι αν δεν ξοδέψω τίποτε εκεί που θα ζώ, ακόμη κι αν δεν αγοράζω ούτε είδη διατροφής, ακόμη κι αν δεν στέλνω στην οικογένεια τίποτε, θα πρέπει να βρώ κι άλλα δέκα χιλιάρικα πέρα από τα λεφτά που θα πάρω. Τρελαίνομαι, το καταλαβαίνεις; Δεν το πιστεύω αυτό που μου συμβαίνει. Μια δουλειά που όλοι θα ήσαν ευτυχείς αν την εύρισκαν, εγώ την αρνήθηκα. Γιατί η ελληνική σοβιετία μου ζητάει να πληρώσω περισσότερα από όσα θα βγάλω. Μου έρχεται να πέσω από το παράθυρο».

    «Εντάξει, καταλαβαίνω, έχεις δίκιο. Αλλά η προκαταβολή δεν συνιστά μόνιμη επιβάρυνση. Είναι μια προσωρινή ταμειακή επιβάρυνση. Δίνεις του χρόνου 169.143 και με την εκκαθάριση του επόμενου χρόνου, είτε θα συμψηφίσεις την προκαταβολή, εφόσον συνεχίσεις στο Κατάρ κι έχεις εισόδημα, είτε θα σου επιστραφεί, εάν επιστρέψεις και δηλώσεις μηδενικό εισόδημα. Συνεπώς με καθυστέρηση ενός χρόνου θα πάρεις πίσω 54.857 ευρώ από τις 160.000, πλέον τα 9.143 που θα πληρώσεις από τη τσέπη σου»

    «Φίλε μου έχω την αίσθηση ότι είτε προσπαθείς να μου χρυσώσεις το χάπι, είτε με ειρωνεύεσαι. Πρώτον στο οικονομικό χάλι που βρίσκομαι πού να βρώ τα επι πλέον 9.143; Δεύτερον πως θα ζήσει η οικογένεια μου κι εγώ μέσα στο 2017; Με ψείρες; Τρίτον, ακόμη κι αν βρεθεί λύση στα δύο προηγούμενα, ξέρεις εσύ να επιστρέφει η εφορία τις προκαταβολές εγκαίρως; Όταν έλθει εκείνη η ώρα, θα μου πούν ότι δεν υπάρχουν χρήματα στα ταμεία για επιστροφές και το μόνο που μπορούν να κάνουν είναι να συμψηφίσουν τυχόν άλλες οφειλές μου. Που δεν έχω. Άσε λοιπόν τις παρηγοριές. Δεν υπάρχει ζωή για μένα, δεν υπάρχει ζωή για τον ελεύθερο επαγγελματία και την ιδιωτική οικονομική δραστηριότητα στην ελληνική σοβιετία. Μας έχουν ξεγράψει. Μια απορία θα ήθελα μόνο να διατυπώσω: πόσο μικρόνοες μπορεί να είναι εκείνοι που κυβερνούν; Πόσο κοντόφθαλμοι; Δεν αντιλαμβάνονται ότι με τόσο μεγάλες επιβαρύνσεις, δεν υπάρχει κανένα κίνητρο για εργασία; Ότι καταστρέφουν κάθε οικονομική δραστηριότητα; Ότι ωθούν στη μαύρη εργασία και στη μαύρη οικονομία τον κόσμο; Πόσα θα χάσει το κράτος από εμένα που δεν πήρα τη δουλειά; 169.143 ευρώ. Πλέον 38.400 από τον ΦΠΑ που θα εισέπραττα και θα απέδιδα. Πάνω από διακόσια χιλιάρικα. Αν ήταν πιο λογικό, θα είχε χαμηλότερους συντελεστές. Αν μου έπαιρνε ένα ογδοντάρι για φόρους και εισφορές και 38 χιλιάρικα από ΦΠΑ, άσχημα θα του ερχόταν; Κι εγώ θα κατάφερνα να ζήσω κι εκείνο θα μπορούσε να πληρώσει 8 υπαλλήλους ή 12 συνταξιούχους. Τώρα που τα έχασε όλα, τι κέρδισε; Αυτό θα ήθελα να μου απαντήσει κάποιος φωστήρας της κυβέρνησης».

    Όταν ο Μένιος σηκώθηκε να φύγει, μετά βίας έσερνε το βήμα του. Φοβήθηκα. Η απελπισία είναι κακός σύμβουλος. Κι ετούτη η κυβέρνηση έχει δημιουργήσει πολλούς απελπισμένους. Και το κάνει με χαιρεκακία. Θέλει να δημιουργήσει στρατιές νεόπτωχων. Για να ικανοποιήσει τον ταξικό φθόνο εκείνων που υποβλέπουν την κατσίκα του γείτονα. Για να ικανοποιήσει την αριστερή της ιδεολογία για ισότητα (στον πάτο). Για να δημιουργήσει στρατιές εξαρτημένων από τις αποφάσεις της. Νέους πελάτες δηλαδή.

    Κατανοώ ότι ανάμεσα στις επιδιώξεις των μνημονιακών πολιτικών είναι και η βίαιη σύγκλιση του υψηλού ποσοστού των αυτοαπασχολουμένων στη χώρα μας (36%) προς τον μέσο ευρωπαϊκό όρο (16%). Αυτό όμως επιτυγχάνεται με την καταστροφή της επαγγελματικής ύλης σειράς επαγγελμάτων. Δεν χρειάζεται και η φορολογική εξόντωση των κατεστραμμένων ελευθέρων επαγγελματιών που «παραδίνουν τα όπλα» και προσέρχονται ικέτες στη μισθωτή εργασία.
    liberal.gr/

    http://ixnos.blogspot.gr/2017/06/blog-post_5.html

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s