Παραγγέλθηκε ποινική δίωξη για απιστία κατ’ εξακολούθηση σε βαθμό κακουργήματος κατά του πρώην προέδρου της Τράπεζας Πειραιώς, Μιχάλη Σάλλα

Διώξεις για το μεγάλο κόλπο του Σάλλα με ακίνητα και μετοχές

Γράφει η Κατερίνα Κατή

Πόρισμα-κόλαφος από τον οικονομικό εισαγγελέα για ζημία εκατομμυρίων της Τράπεζας Πειραιώς από αγοραπωλησίες για ίδιον όφελος

Στο «δόκανο» της Δικαιοσύνης ο επί εικοσιπενταετία «τιμονιέρης» του ομίλου της Τράπεζας Πειραιώς Μιχάλης Σάλλας. Με όχημα ένα πόρισμα-καταπέλτη, ο οικονομικός εισαγγελέας Παναγιώτης Αθανασίου έχει παραγγείλει την άσκηση ποινικής δίωξης για απιστία κατ’ εξακολούθηση σε βαθμό κακουργήματος κατά του πρώην προέδρου της Τράπεζας Πειραιώς Μ. Σάλλα, του πρώην αντιπροέδρου της Θεόδωρου Πανταλάκη και πολλών ακόμη μεγαλοστελεχών του πιστωτικού ιδρύματος.

Σύμφωνα με το πόρισμα 52 σελίδων του αναπληρωτή εισαγγελέα Οικονομικού Εγκλήματος Γαληνού Μπρη ο οποίος διερεύνησε την υπόθεση, ο Μ. Σάλλας χρησιμοποίησε την τράπεζα για να κάνει ένα ασύλληπτο «παιχνίδι» με αγοραπωλησίες ακινήτων και αγορές μετοχών μέσω εταιρειών συμφερόντων του ίδιου και μελών της οικογένειάς του, ζημιώνοντας έτσι την Πειραιώς με εκατομμύρια ευρώ.

Στο απίστευτο αλισβερίσι, όπως περιγράφεται λεπτομερώς στο εισαγγελικό πόρισμα, εμπλέκονται και τότε στενοί συνεργάτες του στην Πειραιώς, όπως ήταν ο Θ. Πανταλάκης, αλλά και παρένθετα πρόσωπα που εμφανίζονταν να αγοράζουν το 2006 «κοψοχρονιά» τα επίμαχα ακίνητα (καταστήματα) από τις εταιρείες συμφερόντων οικογένειας Σάλλα και μέσα σε ελάχιστο χρόνο να τα πουλάνε στην τράπεζα σε τιμή πολύ μεγαλύτερη από την πραγματική τους. Δηλαδή η τράπεζα δανειοδοτεί τις εταιρείες συμφερόντων της οικογένειας Σάλλα ώστε να αγοράσουν τα ακίνητα, τα οποία στη συνέχεια αγοράζει η ίδια σε υψηλότερες τιμές με εντολή Σάλλα.

Οπως εμφατικά επισημαίνει ο εισαγγελέας στο πόρισμά του: «Οι πρώην ιδιοκτήτριες των ακινήτων εταιρείες (ΩΚΥΘΟΗ ΑΕ, ΑΛΚΜΑΩΝ ΑΕ, MGS REAL ESTATE ΑΕ, ΕΡΕΧΘΕΑΣ ΑΕ, ΑΓΑΛΛΩΝ ΑΕ) συνδέονται άμεσα με τον Μιχαήλ Σάλλα, πρόεδρο της Τράπεζας Πειραιώς, ή (και) μέλη της οικογενείας του και ειδικότερα τη σύζυγό του Στάικου Σοφία και τα τέκνα του Γεώργιο και Μυρτώ Σάλλα. Τούτο καταδεικνύει και το γεγονός ότι όλες τις πωλήτριες εταιρείες εκπροσώπησε κατά την υπογραφή των συμβολαίων αγοραπωλησίας το ίδιο πρόσωπο».

Η διαδρομή των ακινήτων και του χρήματος

Από την εισαγγελική έρευνα προέκυψε ένα επαναλαμβανόμενο μοτίβο όσον αφορά τη «διαχείριση» των ακινήτων. Συγκεκριμένα:

Οι πέντε εταιρείες που σχετίζονταν με τον Μ. Σάλλα είχαν αγοράσει τα συγκεκριμένα ακίνητα (τα δύο μάλιστα από την ίδια την Πειραιώς, το 2003) με δάνειο το οποίο τους είχε χορηγήσει η… Πειραιώς για τον σκοπό αυτό. Στη συνέχεια εξοφλούσαν το δάνειο πάλι με χρήματα της… Πειραιώς, και συγκεκριμένα με μέρος των χρημάτων που έπαιρνε ο παρένθετος από την πώληση του ακινήτου στην ίδια την Πειραιώς.

Μέσα δε σε διάστημα μόλις πέντε ημερών η Πειραιώς αγόραζε από τον παρένθετο τα ίδια ακίνητα σε πολλαπλάσια τιμή.

«Είναι εκτός λογικής», αναφέρει μεταξύ άλλων ο εισαγγελέας, «να καταβάλλει η τράπεζα μείζον τίμημα για την αγορά ενός ακινήτου επειδή το αναβάθμισε η ίδια ως μισθώτρια και μάλιστα σε ένα πρόσωπο που το είχε αποκτήσει προ ολίγων ημερών αντί τιμήματος κατά πολύ χαμηλότερου εκείνου το οποίο τελικώς κατέβαλε η ίδια».

Για τα επίμαχα ακίνητα η Πειραιώς είχε εκδηλώσει ενδιαφέρον πολύ προτού αγοραστούν από τις εταιρείες. Απώτερος στόχος αυτής της δραστηριότητας του Μ. Σάλλα και των δικών του ανθρώπων στην Πειραιώς ήταν, κατά την εισαγγελική εκτίμηση, το προσωπικό όφελος. Οπως τονίζεται στο πόρισμα, που είναι προϊόν πολυετούς, ενδελεχούς έρευνας, όλα έγιναν προκειμένου «οι υπεύθυνοι της εταιρείας Τράπεζα Πειραιώς να προσπορίσουν παράνομο όφελος στον εαυτό τους ή και στις εταιρείες συμφερόντων τους, με αντίστοιχη βλάβη της περιουσίας της τράπεζας».

Στο παζλ των μεθοδεύσεων ο εισαγγελέας προσθέτει κι ένα γεγονός που σημειώθηκε μετά την έναρξη της έρευνάς του για την υπόθεση και αφορά την πώληση, δέκα χρόνια μετά την αγορά τους, των επίμαχων ακινήτων.

Οπως τονίζει: «Η πώληση των επίμαχων καταστημάτων τον Φεβρουάριο του έτους 2016, με το ίδιο περίπου τίμημα που είχε καταβληθεί για την αγορά τους το 2006, σε μια κυπριακή εταιρεία, η οποία συνεστήθη δύο μήνες πριν, δηλαδή τον Δεκέμβριο του έτους 2015 (και ενώ ήδη είχαν κληθεί για εξηγήσεις οι υπεύθυνοι της τράπεζας και διενεργείτο πραγματογνωμοσύνη), ευλόγως δημιουργεί υπόνοιες περί του ότι η συγκεκριμένη ενέργεια είναι μεθοδευμένη, ακριβώς για να παρασχεθεί δυνατότητα προβολής του επιχειρήματος περί μη υπάρξεως ζημίας». Ο εισαγγελέας θεωρεί δηλαδή ότι όταν άρχισε η έρευνα τα ακίνητα πωλήθηκαν από την τράπεζα μεθοδευμένα σε υψηλές τιμές, ώστε να μην ασκηθεί από την εισαγγελία έρευνα ζημιών.

Συνολικά ο εισαγγελέας διέγνωσε οικονομική ζημία της Πειραιώς για πέντε από τα έξι ακίνητα, καθώς από την παραγγελία για άσκηση της ποινικής δίωξης εξαιρείται το ακίνητο επί της οδού Ομήρου στη Νέα Σμύρνη. Σύμφωνα με το εισαγγελικό διά ταύτα, που στηρίζεται και σε έρευνα ελεγκτών του ΣΔΟΕ καθώς και σε τρεις διαφορετικές πραγματογνωμοσύνες, από τις επίμαχες αγοραπωλησίες «αντί τιμήματος υπερβαίνοντος την εμπορική αξία τούτων, τουλάχιστον, κατά το ποσό των 3.929.000 ευρώ συνολικά, προκλήθηκε συνολική ζημία στην περιουσία της τράπεζας ύψους τουλάχιστον 3.929.000 ευρώ».

Οι επίμαχες αγοραπωλησίες

Οπως αναφέρεται στο εισαγγελικό πόρισμα, η Τράπεζα Πειραιώς προέβη στην αγορά:

* ακινήτου (καταστήματος) επί των οδών Κωνσταντινουπόλεως 26 και Γρηγορίου Λαμπράκη στη Σταυρούπολη Θεσσαλονίκης, από την εταιρεία ΩΚΥΘΟΗ ΑΕ,

* ακινήτου (καταστήματος) επί της οδού Ομήρου 70 στη Νέα Σμύρνη Αττικής, από την εταιρεία ΑΛΚΜΑΩΝ ΑΕ,

* ακινήτου (καταστήματος) επί της λεωφ. Γρ. Λαμπράκη 142 και Δημητρακοπούλου στον Κορυδαλλό, από την εταιρεία ΑΛΚΜΑΩΝ ΑΕ,

* ακινήτου (καταστήματος) επί των οδών Πατησίων 70 και Κότσικα (πρώην Ρηνείας) στην Αθήνα, από την εταιρεία ΕΡΕΧΘΕΑΣ ΑΕ,

* ακινήτου (καταστήματος) επί των οδών Μιχαλακοπούλου 157 και Εβρου 106 στην Αθήνα, από την εταιρεία MGS REAL ESTATE ΑΕ και

* ακινήτου (καταστήματος) επί των οδών Ιπποκράτους 80 και Μεθώνης 4 στην Αθήνα, από την εταιρεία ΑΓΑΛΛΩΝ ΑΕ.

Ολα τα ακίνητα περιήλθαν στην κυριότητα των πωλητριών εταιρειών με δάνεια που είχε χορηγήσει σ’ αυτές η Τράπεζα Πειραιώς ΑΕ και μάλιστα υψηλότερα του τιμήματος αγοράς τους.

Οι εταιρείες, ενδιαφερόμενες να προβούν στην πώλησή τους, δεν απευθύνθηκαν στη μισθώτρια τούτων Πειραιώς, που τους είχε μάλιστα χορηγήσει δάνεια για την αγορά τους, τα οποία δεν είχαν ακόμη εξοφλήσει ολοσχερώς, παρότι η τελευταία σχεδίαζε ήδη την αγορά τους, αλλά τα μεταβίβασαν λόγω πωλήσεως σε φυσικά πρόσωπα, αντί τιμήματος κατά πολύ μικρότερου της πραγματικής τους αξίας, το οποίο μάλιστα ο αγοραστής δεν κατέβαλε κατά τη σύναψη της συμβάσεως αγοραπωλησίας αλλά υποσχέθηκε να καταβάλει εντός μηνός από την ημερομηνία υπογραφής του αγοραπωλητηρίου συμβολαίου.

Ενώ η Πειραιώς είχε εκδηλώσει ενδιαφέρον για αγορά των συγκεκριμένων ακινήτων, έχοντας προβεί σε προγενέστερο χρόνο σε εκτίμηση της αγοραίας αξίας τους, δεν απευθύνθηκε, όπως θα ήταν λογικά αναμενόμενο, στις εκμισθώτριες – κυρίες των ακινήτων, τις οποίες είχε δανειοδοτήσει για την αγορά τους και με τις οποίες τη συνέδεε συμβατική σχέση μισθώσεως, αλλά προέβη στην αγορά τους αντί τιμήματος υπερβαίνοντος την αγοραία αξία τους (πλην του ακινήτου επί της οδού Ομήρου 70 στη Νέα Σμύρνη) από τρίτα («παρένθετα») πρόσωπα, στα οποία οι ιδιοκτήτριες εταιρείες είχαν πωλήσει και μεταβιβάσει αντί πολύ μικρότερου τιμήματος τα συγκεκριμένα ακίνητα.

Τα πρόσωπα που εμπλέκονται

Σύμφωνα με τον εισαγγελέα, προκύπτουν επαρκείς ενδείξεις για κακουργηματική απιστία κατ’ εξακολούθηση σε βάρος της τράπεζας εναντίον των:

1. Μιχαήλ Σάλλα, προέδρου του ΔΣ, διευθύνοντος συμβούλου και νομίμου εκπροσώπου της Τράπεζας Πειραιώς ΑΕ

2. Θεόδωρου Πανταλάκη, αντιπροέδρου – αναπληρωτή διευθύνοντος συμβούλου

3. Κωνσταντίνου Γεωργίου, γενικού διευθυντή της Τράπεζας

4. Ιωάννη Σγουροβασιλάκη, γενικού διευθυντή

5. Κωνσταντίνου Λιάπη, διευθυντή Διεύθυνσης Οικονομικών Υπηρεσιών

6. Λείας-Ελισάβετ Μπαλόγλου και 7. Χρήστου Μπουλέ, υπαλλήλων της Διεύθυνσης Τεχνικών Εργων και Επιμελητείας – Τομέας Περιουσίας και Ασφαλείας της Τράπεζας Πειραιώς ΑΕ, των 2ου, 3ου, 4ου, 5ου, 6ης και 7ου μελών της Επιτροπής Εγκρισης Δαπανών της Τράπεζας Πειραιώς.

Οι λοιποί εμπλεκόμενοι

Ακόμη ο εισαγγελέας ζητά τη δίωξη και προσώπων που είτε φέρονται ως οι παρένθετοι στις αγοραπωλησίες είτε ενεπλάκησαν στα επίμαχα συμβόλαια (εκτιμήσεις τιμήματος κ.ά.).

Στρέφεται ειδικότερα εναντίον των 1. Εμμανουήλ Νιώτη, 2. Ιωάννη Λεφάκη, 3. Philippe Moufarrige και 4. Αλεξάνδρου Σύρπη, για άμεση συνέργεια σε απιστία από κοινού κατ’ εξακολούθηση και εναντίον των 1. Ιωάννη Καλημέρη, 2. Βασιλικής Ντάλη, 3. Μαρίας Προεστού, 4. Αναστασίου Τσούφη, 5. Στυλιανού Νιώτη, 6. Παναγιώτη Λιάπη, 7. Κωνσταντίνου-Ανδρέα Αυγουστή, 8. Μαρίας Βελμάχου, 9. Αντωνίου Κοντέα, αρχιτέκτονα και 10. Ευθυμίου Βασιλείου του Γεωργίου, πολιτικού μηχανικού, για απλή συνέργεια σε απιστία από κοινού κατ’ εξακολούθηση και μη.

Προκύπτουν επίσης επαρκείς ενδείξεις για την ίδια πράξη όσον αφορά την αγορά των μετοχών των εταιρειών EUROTERRA ΑΕ, REBIKAT ΑΕ και ABIES ΑΕ εναντίον των 1. Δημητρίου Βούκα του Αντωνίου και 2. Ξενοφώντος Αποστολόπουλου, στελεχών του ομίλου της Τράπεζας Πειραιώς ΑΕ.

Πώς είχε στηθεί η «Μονόπολη» με τα ακίνητα που μοσχοπούλαγαν στην Πειραιώς

Η τράπεζα είχε εκδηλώσει επιθυμία να τα αγοράσει, αλλά την προλάβαιναν εταιρείες και πρόσωπα γύρω από την οικογένεια Σάλλα

Αν πάρουμε ενδεικτικά μία από τις πέντε περιπτώσεις ακινήτων, όπως καταγράφεται αναλυτικά στο εισαγγελικό πόρισμα, θα δούμε πώς ακριβώς παιζόταν το παιχνίδι με τις αγοραπωλησίες και γιατί απέβαινε σε ζημία της τράπεζας.

Την 1η Αυγούστου 2003 η ιδρυθείσα στις 26.3.2003 εταιρεία ΑΓΑΛΛΩΝ ΑΕ αγόρασε το ακίνητο επί των οδών Ιπποκράτους 80 και Μεθώνης αντί 950.000 ευρώ (η εταιρεία, με μόνο οικονομικό στοιχείο το μετοχικό της κεφάλαιο 60.000 ευρώ, κάλυψε το τίμημα με δάνειο 1.500.000 ευρώ, το οποίο έλαβε την ίδια ημέρα από την Τράπεζα Πειραιώς) και στις 25 Αυγούστου 2003 το εκμίσθωσε στην Τράπεζα Πειραιώς.

Οσον αφορά την εταιρεία ΑΓΑΛΛΩΝ ΑΕ, ιδρυτές-αρχικοί μέτοχοί της ήταν οι εταιρείες: 1. ΕΡΕΧΘΕΑΣ ΑΕ, σε ποσοστό 97%, με μετόχους το 2003 τους Μιχαήλ Σάλλα, σε ποσοστό 50%, και Στάικου Σοφία, σε ποσοστό 50%, και 2. MGS ΣΥΜΜΕΤΟΧΩΝ ΑΕ, σε ποσοστό 3%, με μετόχους το έτος 2003 τους Μιχαήλ Σάλλα, σε ποσοστό 89%, και Στάικου Σοφία, σε ποσοστό 11%, ενώ στη μετοχική της σύνθεση εμφανίζονται ακολούθως η offshore εταιρεία της Κύπρου DEALAND ENTERPRISES LTD καθώς και δύο ακόμη offshore της Κύπρου, οι SHELBOURNE LIMITED και SIENNA STAR LIMITED.

Στις 28 Φεβρουαρίου 2006 ο αρχιτέκτονας Αντώνιος Κοντέας, κατόπιν εντολής της μισθώτριας του ακινήτου Τράπεζας Πειραιώς, προέβη σε εκτίμηση της αξίας του, την οποία προσδιόρισε σε 2.100.000 ευρώ, και στη σύνταξη σχετικής έκθεσης εκτίμησης. Στη συνέχεια η Διεύθυνση Τεχνικών Εργων και Επιμελητείας – Τομέας Περιουσίας και Ασφαλείας της τράπεζας εισηγήθηκε στην Επιτροπή Εγκρισης Δαπανών την αγορά του ακινήτου, με εκτιμώμενη αξία από τον μηχανικό 2.000.000 ευρώ, τίμημα αγοράς 2.050.000 ευρώ μετρητοίς και με εκπροσώπηση της τράπεζας για την υπογραφή του συμβολαίου από τον γενικό διευθυντή Κωνσταντίνο Γεωργίου, εν συνεχεία δε η αγορά του ακινήτου εγκρίθηκε ενυπογράφως από την αρμόδια επιτροπή.

Στις 5 Απριλίου 2006 η ΑΓΑΛΛΩΝ ΑΕ, εκπροσωπηθείσα από τον Ιωάννη Καλημέρη κατόπιν αποφάσεως του ΔΣ αυτής και αφού είχε προηγηθεί η ομόφωνη απόφαση της ΓΣ, μετεβίβασε λόγω πωλήσεως το ακίνητο στον Αλέξανδρο Σύρπη του Δημητρίου αντί 955.000 ευρώ, αντίτιμο το οποίο ο αγοραστής υποσχέθηκε να καταβάλει εντός μηνός.

Στις 11 Απριλίου 2006, δηλαδή έξι ημέρες αργότερα, ο Αλέξανδρος Σύρπης μεταβίβασε λόγω πωλήσεως το ακίνητο στην Πειραιώς, η οποία εκπροσωπήθηκε στη συγκεκριμένη σύμβαση αγοραπωλησίας από τον γενικό διευθυντή αυτής Κωνσταντίνο Θεόδ. Γεωργίου, αντί 2.050.000 ευρώ, ποσό το οποίο ο πωλητής εισέπραξε με επιταγές. Στη συνέχεια ποσό 955.000 ευρώ μετέφερε σε λογαριασμό της ΑΓΑΛΛΩΝ ΑΕ προς εξόφληση του δανείου το οποίο η εταιρεία είχε λάβει από την Τράπεζα Πειραιώς, ποσό δε 1.095.000 ευρώ ανέλαβε σε μετρητά. Στη συγκεκριμένη αγοραπωλησία την

αγοράστρια τράπεζα εκπροσώπησε ο Κωνσταντίνος Γεωργίου, κατόπιν ειδικής εντολής και πληρεξουσιότητας που έλαβε από τον πρόεδρο του ΔΣ Μιχαήλ Σάλλα.

Στη συνέχεια ο πωλητής, ενώ διενεργείτο ήδη η προκαταρκτική εξέταση σχετικά με την αγοραπωλησία των ακινήτων, προέβη σε υποβολή συμπληρωματικής δήλωσης φορολογίας εισοδήματος για το 2006, στην οποία συμπεριέλαβε και το ποσό του τιμήματος από την πώληση του ακινήτου, βάσει δε νέας εκκαθάρισης του καταλογίστηκε επιπλέον φόρος εισοδήματος, ποσού 237.478,35 ευρώ, το οποίο και εξόφλησε.

Ωστόσο η εμπορική αξία του ακινήτου κατά τον χρόνο αγοράς του από την Τράπεζα Πειραιώς κυμαινόταν μεταξύ 1.215.000 και 1.342.000 ευρώ και κατά συνέπεια από την αγοραπωλησία προκλήθηκε ζημία στην περιουσία της τράπεζας ύψους τουλάχιστον 708.000 ευρώ.

Τι ισχυρίζονται οι εμπλεκόμενοι

Οι ίδιοι εμπλεκόμενοι διατείνονται:

Η μεταβίβαση των ακινήτων στα φυσικά πρόσωπα (παρένθετοι) έγινε εν αγνοία της τράπεζας.

Οι ορισθέντες πραγματογνώμονες κατέληξαν σε εσφαλμένη εκτίμηση για την αξία των ακινήτων, γιατί δεν συνυπολόγισαν την ειδική αξία τους.

Δεν υπήρξε ζημία από την αγορά το 2006, καθώς τα συγκεκριμένα καταστήματα πουλήθηκαν τον Φεβρουάριο του έτους 2016 αντί σχεδόν ισόποσου τιμήματος στην κυπριακή COPIUSO HOLDINGS LIMITED (συνεστήθη το 2015 και εδρεύει στη Λεμεσό της Κύπρου).

Τι απαντά ο εισαγγελέας

Σύμφωνα με την εισαγγελική εκτίμηση, οι ισχυρισμοί τους δεν αντέχουν στην κοινή λογική, καθώς:

1. Η τράπεζα είχε ήδη εκδηλώσει το ενδιαφέρον της για την αγορά των επίμαχων ακινήτων πολύ προτού αυτά μεταβιβαστούν στα φυσικά πρόσωπα (έναντι των οποίων οι πρώην ιδιοκτήτριες των ακινήτων εταιρείες δεν είχαν δεσμευτεί με συμβολαιογραφικό προσύμφωνο μεταβίβασης), αφού είχε δώσει εντολή σε εκτιμητές να προβούν σε εκτίμηση αξίας.

2. Οι πρώην ιδιοκτήτριες των ακινήτων εταιρείες συνδέονται άμεσα με τον Μιχαήλ Σάλλα ή (και) μέλη της οικογενείας του.

3. Δεν προέκυψαν ιδιαίτεροι επιχειρηματικοί – οικονομικοί λόγοι που επέβαλαν την πώληση των ακινήτων από τις πρώην ιδιοκτήτριες εταιρείες.

4. Η ειδική αξία τους έχει συνυπολογιστεί από τους πραγματογνώμονες. Αντιθέτως, η σχέση αφενός των πρώην ιδιοκτητριών των ακινήτων εταιρειών και αφετέρου της Πειραιώς με τον Μιχαήλ Σάλλα καταδεικνύει ότι μεθοδεύτηκε η μέσω παρένθετων προσώπων πώλησή τους στην Πειραιώς. Με τον τρόπο αυτό επιτεύχθηκε η εξόφληση του υπολοίπου των δανείων που οφείλονταν στην Πειραιώς και η ανάληψη από τα παρένθετα πρόσωπα του υπόλοιπου ποσού του τιμήματος σε μετρητά και επομένως η διάθεσή του χωρίς την τήρηση διατυπώσεων. Επιτεύχθηκε έτσι η καταβολή μειωμένου φόρου μεταβίβασης. Τελικά το δημόσιο εισέπραξε ως φόρο εισοδήματος των παρένθετων ποσό 3.952.871,18 ευρώ βάσει συμπληρωματικών δηλώσεων φορολογίας εισοδήματος, τις οποίες υπέβαλαν μεταγενέστερα, προφανώς λόγω του ότι διενεργείτο ήδη προκαταρκτική εξέταση.

5. Η πώληση των επίμαχων καταστημάτων ύστερα από δεκαετία αντί του υπερβάλλοντος τιμήματος στο οποίο είχαν αγοραστεί το έτος 2006 δεν αποκαθιστά τη ζημία στην περιουσία της τράπεζας, λόγω απώλειας των καρπών από τη μη εκμετάλλευση του εν λόγω ποσού (3.929.000 ευρώ τουλάχιστον) επί δεκαετία.

ΚΑΙ «ΚΟΜΠΙΝΑ» ΜΕ ΤΙΣ ΜΕΤΟΧΕΣ

Το ίδιο ακριβώς παιχνίδι γινόταν σύμφωνα με τους εισαγγελείς και με την αγορά από την Πειραιώς μετοχών από εταιρείες συμφερόντων Σάλλα και μελών της οικογένειας του.

Όπως προκύπτει από το πόρισμα:

*Η κυπριακή DEALAND ENTERPRISES LIMITED πούλησε στην Πειραιώς, αντί πολλαπλάσιου τιμήματος μετοχές των εταιρειών EUROTERRA Α.Ε., REBIKAT Α.Ε. και ABIES Α.Ε. Τις μετοχές η κυπριακή εταιρεία τις είχε αγοράσει λίγε μόλις ημέρες πριν τις πουλήσει στην Πειραιώς, και συγκεκριμένα είχε αγοράσει στις 16 Οκτωβρίου 2008 από την MGS Α.Ε. (σχετίζεται με Σάλλα) τις μετοχές των τριών εταιριών αντί 1.892.794,94 ευρώ και μετά από 11 ημέρες τις πούλησε στην Πειραιώς αντί 7.995.000,00 ευρώ.

Γι αυτό το σκέλος της δικογραφίας όταν ζητήθηκαν από τους εισαγγελείς εξηγήσεις από τους εμπλεκόμενους από την Τράπεζα, αυτοί ισχυρίσθηκαν , ότι αγόρασαν τις μετοχές στην τιμή, την οποία είχαν καταχωρήσει στα βιβλία της Τράπεζας ,ως αξία,για τις υπόλοιπες μετοχές των συγκεκριμένων εταιριών , τις οποίες είχε ήδη στην κατοχή της η Τράπεζα , καθώς και ότι στην ίδια τιμή αγόρασε μετοχές των εν λόγω εταιριών η Τράπεζα και σε μεταγενέστερο χρόνο.

ΤΙ ΑΠΑΝΤΑ Ο ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ

Σύμφωνα όμως με το πόρισμα του Εισαγγελέα Γαληνού Μπρή:

*Ο ισχυρισμός περί αγοράς μετοχών των εταιριών EUROTERRA Α.Ε., REBIKAT Α.Ε. και ABIES Α.Ε., στην τιμή, που είχε καταχωρηθεί στα βιβλία της Τράπεζας , ως αξία , για τις υπόλοιπες μετοχές των συγκεκριμένων εταιριών , τις οποίες είχε ήδη στην κατοχή της η Τράπεζα , δεν αναιρεί το αδιαμφισβήτητο γεγονός , ότι τις ίδιες μετοχές , άλλη εταιρία , μόλις προ 11 ημερών , είχε αγοράσει και μάλιστα από εταιρία σχετιζόμενη με τον Πρόεδρο της Τράπεζας ( MGS Α.Ε.) , αντί τιμήματος κατά τέσσερεις και πλέον φορές μικρότερου απ’ αυτό που κατέβαλε η Τράπεζα.

Έτσι σύμφωνα με το πόρισμα, προκύπτουν επίσης επαρκείς ενδείξεις για την ίδια πράξη, όσον αφορά την αγορά των μετοχών των εταιρειών EUROTERRA ΑΕ, REBIKAT ΑΕ και ABIES ΑΕ, εναντίον των:

1. Μιχαήλ Σάλλα, 2. Θεόδωρου Πανταλάκη, 3. Αλέξανδρου Μάνου, διευθύνοντος συμβούλου της Τράπεζας Πειραιώς, 4. Σταύρου Λεκκάκου, 5. Χριστόδουλου Αντωνιάδη, 6. Σπυρίδωνος Παπασπύρου και 7. Ηλία Μίλη, αναπληρωτών διευθυνόντων συμβούλων, όλων μελών του Εκτελεστικού Συμβουλίου του Ομίλου Πειραιώς.

Πώς ξεκίνησε η έρευνα

Η μεγάλη εισαγγελική έρευνα ξεκίνησε με αφορμή καταγγελίες το 2011 της πρώην υποδιευθύντριας της Τράπεζας Πειραιώς στη Ζάκυνθο Αγγελικής-Θεοδοσίας Αγούλου αλλά και σχετικό δημοσίευμα του Reuters και συγκεκριμένα των δημοσιογράφων Στίβεν Γκρέι και Νικόλα Λεοντόπουλου.

O τότε οικονομικός εισαγγελέας Γρηγόρης Πεπόνης παρήγγειλε έρευνα από το ΣΔΟΕ, που είδε και… έπαθε μέχρι να βγάλει άκρη με τις εταιρείες, ελληνικές και offshore, με τις οποίες σχετιζόταν ο Μιχ. Σάλλας.

Σύμφωνα με το αποτέλεσμα εκείνης της έρευνας ο τότε πρόεδρος της Πειραιώς σχετιζόταν με περίπου δέκα ελληνικές εταιρείες, 14 offshore με έδρα την Κύπρο, άλλες τέσσερις με έδρα τον Παναμά και μία ακόμη offshore με έδρα τη Λιβερία.

Μεγάλες περιπέτειες είχε όμως και η καταγγέλλουσα κ. Αγούλου, που κατηγορήθηκε για υπεξαίρεση. Η ίδια από την αρχή κατήγγειλε ότι η υπόθεση ήταν κατασκευασμένη προκειμένου να αποδομήσουν την αξιοπιστία της ως μάρτυρα. Υστερα από πολύχρονες διαδικασίες, όμως, η κ. Αγούλου καταδικάστηκε σε βαριά ποινή. Σε βάρος της –όπως αποκαλύφτηκε– είχε στηθεί και επιχείρηση συκοφάντησης από ομάδα παρακρατικών. Η ομάδα θα έβαζε ναρκωτικά σε κατάστημα της οικογένειας Αγούλου τα οποία στη συνέχεια θα ανακάλυπτε η αστυνομία, παρουσία μάλιστα καναλιών, για να αχρηστευτεί η κ. Αγούλου ως μάρτυρας. Επρόκειτο για την ίδια ομάδα που είχε στήσει και το σχέδιο εξόντωσης του Κώστα Βαξεβάνη.

Τα 5 επίμαχα ακίνητα

(φωτογραφίες Δημήτρης Ραπακούσης)

* Ιπποκράτους 80 και Μεθώνης 4, Αθήνα 

Αγοράστηκε από την ΑΓΑΛΛΩΝ ΑΕ 

* Μιχαλακοπούλου 157 και Εβρου 106, Αθήνα

Αγοράστηκε από την MGS REAL ESTATE ΑΕ 

* Πατησίων 70 και Κότσικα (πρώην Ρηνείας), Αθήνα

Αγοράστηκε από την ΕΡΕΧΘΕΑΣ ΑΕ

* Γρ. Λαμπράκη 142 και Δημητρακοπούλου, Κορυδαλλός

Αγοράστηκε από την ΑΛΚΜΑΩΝ ΑΕ

* Κωνσταντινουπόλεως 26 και Γρηγορίου Λαμπράκη, Σταυρούπολη Θεσσαλονίκης

Αγοράστηκε από την ΩΚΥΘΟΗ ΑΕ 

3.929.000 τουλάχιστον η συνολική ζημία που προκλήθηκε στην περιουσία της τράπεζας από τη μεθόδευση των αγοραπωλησιών

http://www.documentonews.gr/article/diwxeis-gia-to-megalo-kolpo-toy-salla-me-akinhta-kai-metoxes

ΣΧΕΤΙΚΑ

ΑΝΑΝΕΩΣΗ :

Nέα ποινική δίωξη για κακούργημα σε βάρος του Μιχάλη Σάλλα καθώς και του πρώην Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος, Γιώργο Προβόπουλο και του τότε αντιπρόεδρο της Τράπεζας Πειραιώς, Θεόδωρο Πανταλάκη.

Οι προαναφερόμενοι φέρεται ότι “έπαιζαν παιχνίδι ” με τα αποθεματικά των ασφαλιστικών ταμείων τα οποία ζημίωσαν με εκατομμύρια ευρώ προς όφελος της Τράπεζας Πειραιώς.

Tι λέει το εισαγγελικό πόρισμα των οικονομικών εισαγγελέων

Σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες του documentonews, μετά από παραγγελία του Εισαγγελέα Οικονομικού Εγκλήματος, Παναγιώτη Αθανασίου, προς τον αρμόδιο εισαγγελέα Πρωτοδικών, ασκείται ποινική δίωξη για απιστία στην υπηρεσία, κατ’ εξακολούθηση και μάλιστα με τις επιβαρυντικές διατάξεις του νόμου 1608/50 περί καταχραστών του Δημοσίου χρήματος, σε βάρος του Γιώργου Προβόπουλου, και για ηθική αυτουργία στο εν λόγω κακούργημα σε βάρος του πρώην προέδρου του ΔΣ της Τράπεζας Πειραιώς, Μιχάλη Σάλλα.

Η συνέχεια ΕΔΩ

Advertisements

14 comments on “Παραγγέλθηκε ποινική δίωξη για απιστία κατ’ εξακολούθηση σε βαθμό κακουργήματος κατά του πρώην προέδρου της Τράπεζας Πειραιώς, Μιχάλη Σάλλα

  1. Σάλλας: Πληροφορήθηκα από τον Τύπο τα περί δίωξης μου

    Tην άσκηση ποινικής δίωξης έχει παραγγείλει ο οικονομικός εισαγγελέας Παναγιώτης Αθανασίου, για απιστία κατ’ εξακολούθηση σε βαθμό κακουργήματος, κατά του πρώην προέδρου της Τράπεζας Πειραιώς Μ. Σάλλα, του πρώην αντιπροέδρου της Θεόδωρου Πανταλάκη και πολλών ακόμη μεγαλοστελεχών του πιστωτικού ιδρύματος.
    Oπως αναφέρει ρεπορτάζ της Κατερίνας Κατή στο Documento και σύμφωνα με το πόρισμα 52 σελίδων του αναπληρωτή εισαγγελέα Οικονομικού Εγκλήματος Γαληνού Μπρη, ο Μ. Σάλλας χρησιμοποίησε την τράπεζα για να κάνει «παιχνίδι» με αγοραπωλησίες ακινήτων και αγορές μετοχών μέσω εταιρειών συμφερόντων του ίδιου και μελών της οικογένειάς του, ζημιώνοντας έτσι την Πειραιώς με εκατομμύρια ευρώ.
    Ο Μιχάλης Σάλλας από την πλευρά του κάνει λόγο για προσπάθεια στοχοποίησής του, η..
    οποία «δεν θα τελεσφορήσει». Συγκεκριμένα δήλωσε:
    «Πληροφορήθηκα από τον Τύπο ότι έχει ασκηθεί και σε βάρος μου ποινική δίωξη για ακίνητα που είχε αγοράσει με διαδικασίες τυπικές και διαφανείς η Τράπεζα Πειραιώς το 2006. Με εξίσου διαφανείς και νόμιμες διαδικασίες πώλησε τα ακίνητα αυτά, δέκα χρόνια μετά στην τιμή που τα είχε αποκτήσει, δηλαδή χωρίς καμία ζημία και μάλιστα αφού εν τω μεταξύ τα ιδιοχρησιμοποίησε για δέκα χρόνια εγγράφοντας και σημαντικά κέρδη.
    Το γεγονός ότι η αγορά των ακινήτων δεν έχει προξενήσει ζημία στην Τράπεζα Πειραιώς έχειεπιβεβαιώσει και η Τράπεζα της Ελλάδος σε σχετικό έλεγχό της.
    Μολονότι μέχρι αυτή τη στιγμή, δεν έχω λάβει επισήμως γνώση της δίωξης και του
    πορίσματος στο οποίo βασίζεται, δεν θεωρώ τυχαίο το χρόνο άσκησής της αφού συμπίπτει
    με την ανακοίνωση των νέων επενδυτικών μου σχεδίων.
    Αντιλαμβάνομαι ότι πρόκειται για μία προσπάθεια στοχοποίησής μου, η οποία είμαι βέβαιος πως δεν θα τελεσφορήσει λόγω της έλλειψης ζημίας της Τράπεζας. Λυπάμαι ωστόσο για το γεγονός πως μαζί μου, αδίκως ταλαιπωρούνται 30 ακόμη άνθρωποι της αγοράς και στελέχη της Τράπεζας Πειραιώς».

    http://zoornalistas.blogspot.gr/2017/04/blog-post_373.html

  2. 09 Μαρτίου 2015

    Τέσσερα χρόνια… ξεχασμένη στα συρτάρια η υπόθεση Πειραιώς – Σάλλα

    ΑΠΟ ΤΟ 2011… ΕΡΕΥΝΑΤΑΙ Η ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΔΙΕΥΘΥΝΤΡΙΑΣ ΓΙΑ ΔΑΝΕΙΟΔΟΤΗΣΗ OFF SHORE ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ ΠΟΥ ΦΕΡΟΝΤΑΙ ΝΑ ΑΝΗΚΑΝ ΣΕ ΣΤΕΛΕΧΗ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

    Από την ιστορία του Γκίκα Χαρδούβελη και την προκλητική συμπεριφορά του, με το… φόβο που τον οδήγησε να βγάλει χρήματα στο εξωτερικό, στην προκλητική αδράνεια των δικαστικών αρχών ως προς τη διαλεύκανση της πλέον σκανδαλώδους υπόθεσης που ταλανίζει επί σειρά ετών το ελληνικό τραπεζικό μας σύστημα.
    Τράπεζα Πειραώς, ηγετικά στελέχη της και Μιχάλης Σάλλας οι μεγάλοι πρωταγωνιστές, με τον… εθνικό μας τραπεζίτη να φιγουράρει στο επίκεντρο της καταγγελίας πρώην διευθυντικού στελέχους της τράπεζας.

    Μιας καταγγελίας που από το 2011 βρίσκεται στο στάδιο της προανακριτικής εξέτασης… Καλά διαβάζετε, αφού τέσσερα χρόνια φαίνεται πως δεν αρκούν για να καταφέρουν οι ελληνικές αρχές να ρίξουν άπλετο φως σε μια ιστορία που απασχόλησε μέχρι και το Reuters, το οποίο έβγαλε άγνωστες πτυχές του σκανδάλου στη δημοσιότητα, προκαλώντας την οργισμένη αντίδραση του Σάλλα.
    Θα αναρωτηθεί κανείς για το πώς γίνεται να έχει μπλοκαριστεί μια τέτοια υπόθεση, όπου πρώην διευθύντρια καταστήματος της Τράπεζας Πειραιώς, έχει καταγγείλει στοιχεία που εμφανίζουν ηγετικά στελέχη της τράπεζας να έχουν ιδιοποιηθεί υψηλά χρηματικά ποσά που έχουν χορηγηθεί ως δάνεια σε εξωχώριες εταιρείες ιδιοκτησίας τους.

    Την απάντηση μπορούν να τη δώσουν μόνο εκείνοι που ανέλαβαν να διερευνήσουν όλα τα στοιχεία και να διαπιστώσουν τον τρόπο με τον οποίο καταγγέλθηκε ότι κατέληγαν τα χρήματα σε off shore εταιρείες που φέρονται να ανήκαν σε ηγετικά στελέχη της Τράπεζας Πειραιώς.
    Μέχρι στιγμής πάντως, τέσσερα χρόνια μετά την έναρξη της προκαταρκτικής εξέτασης το πόρισμα αγνοείται, ενώ προκαλεί αίσθηση το γεγονός, σύμφωνα και με δημοσίευμα της ιστοσελίδας http://www.koytipandoras.gr πως στις δύο προσπάθειες που επιχείρησε η καταγγέλουσα για να λάβει μια ενημέρωση από τις αρμόδιες αρχές, δεν κατόρθωσε να πετύχει το παραμικρό.
    Η έρευνα ξεκίνησε στις 16-9-2011 μετά από καταγγελία προς όλες τις αρχές σε ΣΔΟΕ και Αρειο Πάγο και στις 8-11-2011 ο οικονομικός εισαγγελέας, κ. Γρηγόρης Πεπόνης που είχε αναλάβει την υπόθεση, απάντησε πως είχε παραγγείλει ποινική προκαταρκτική εξέταση, η οποία ανατέθηκε προς διενέργεια στο ΣΔΟΕ Αττικής, όπου και εκκρεμούσε.

    Δύο χρόνια αργότερα, μετά από νέο αίτημα της καταγγέλουσας, ο Εισαγγελέας Οικονομικού Εγκλήματος, κ. Παναγιώτης Αθανασίου, την ενημέρωσε ότι η ποινική δικογραφία εκκρεμεί στο στάδιο της προκαταρκτικής εξέτασης.
    Το βέβαιο είναι πως πλέον, τέσσερα χρόνια μετά, η υπόθεση παραμένει σε κάποιο… συρτάρι κλειδωμένη και ο ελληνικός λαός στενάζει υπό την θηλιά των μνημονίων και της οικονομικής εξαθλίωσης, προκειμένου οι «άρχοντες» του τραπεζικού συστήματος και όσοι πρωταγωνίστησαν σε σκάνδαλα δισεκατομμυρίων, να απολαμβάνουν μιας πρωτοφανούς ασυλίας, που -δυστυχώς- διατηρείται μέχρι και σήμερα.
    Βλέπετε, τα τελευταία πέντε χρόνια, το ελληνικό κράτος είχε άλλες προτεραιότητες… Να σώσει το χρεοκοπημένο τραπεζικό σύστημα, μέσω ανακεφαλαιοποίησης και όχι μόνο, στέλνοντας το… λογαριασμό, για να μπορεί προκλητικά έως και σήμερα ο Μιχάλης Σάλλας να παριστάνει τον «εθνικό τραπεζίτη», στον φτωχοποιημένο ελληνικό λαό.

    Παραμένουμε εν αναμονή των παρεμβάσεων των δικαστικών αρχών και των ελεγκτικών μηχανισμών του κράτους, για την απονομή δικαιοσύνης και την απόδοση ευθυνών σε όλους εκείνους που με δεκάδες τρόπους και τεχνάσματα, κατόρθωναν επί σειρά ετών να παίζουν κερδοσκοπικά παιχνίδια εις βάρος της χώρας μας.
    Ηρθε η ώρα -επιτέλους- να βγουν από τα συρτάρια όλοι οι φάκελοι και να ορθώσει η ελληνική δικαιοσύνη το ανάστημά της απέναντι στα επιχειρηματικά, τραπεζικά και εργολαβικά συμφέροντα, για να λογοδοτήσουν οι πρωταγωνιστές των σκανδάλων.
    Κάθαρση σε όλα τα επίπεδα…

    http://www.newsbomb.gr/ellada/apokalypseis/story/565012/tessera-xronia-xexasmeni-sta-syrtaria-i-ypothesi-peiraios-salla#ixzz4eiEXiayY

  3. ΠΟΡΙΣΜΑ
    ΤΗΣ ΕΞΕΤΑΣΤΙΚΉΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΕΡΕΥΝΗΣΗ ΤΗΣ ΝΟΜΙΜΟΤΗΤΑΣ ΤΗΣ
    ΔΑΝΕΙΟΔΟΤΗΣΗΣ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ, ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΙΔΙΟΚΤΗΤΡΙΩΝ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ ΜΕΣΩΝ ΜΑΖΙΚΗΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ ΑΠΌ ΤΑ ΤΡΑΠΕΖΙΚΑ ΙΔΡΥΜΑΤΑ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ

    ΑΘΗΝΑ 2017

    http://news247.gr/eidiseis/politiki/article4492840.ece/BINARY/original/porisma.pdf

  4. Το «ξεχασμένο» εισαγγελικό πόρισμα για τα θαλασσοδάνεια των κομμάτων (έγγραφα)

    28 Απριλίου 2014

    Γράφει ο Πέτρος Κουσουλός

    Η ιστορία των θαλασσοδανείων των κομμάτων δεν είναι μια ακόμη ιστορία. Είναι Η ΙΣΤΟΡΙΑ, η οποία είχε όμως άδοξο τέλος. Πενήντα υψηλόβαθμα τραπεζικά στελέχη μεταξύ των οποίων και ο νυν επικεφαλής της Εθνικής Τράπεζας, 10 πολιτικά πρόσωπα, ταμίες και διευθυντές του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας, ένας εν ενεργεία υπουργός και τρεις πρώην βουλευτές, είναι εκείνοι που ευθύνονται για το μεγάλο πάρτι των κομματικών θαλασσοδανείων ύψους 272,5 εκατομμυρίων ευρώ την περίοδο 2000-2011.

    Ωστόσο κανείς από αυτούς δεν θα κάτσει στο εδώλιο του κατηγορουμένου ή έστω δεν θα βιώσει τη βάσανο της ανάκρισης για κακουργήματα όπως της απιστίας ή της ηθικής αυτουργίας σε αυτή, καθώς το πόρισμα του εισαγγελέα, Γεώργιου Καλούδη, πρώην επίκουρου Οικονομικού Εισαγγελέα, έχει σήμερα μουσειακή αξία.

    Το πρωινό της 15ης Μαρτίου 2013 ο εισαγγελικός λειτουργός ο οποίος –μεταξύ άλλων- έχει ζητήσει τη διερεύνηση τυχόν ποινικών ευθυνών του Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος, κ. Γιώργου Προβόπουλου, για την υπόθεση μεταβίβασης της Proton Bank στον υπόδικο επιχειρηματία Λαυρέντη Λαυρεντιάδη, ολοκλήρωνε μια πολύμηνη προκαταρκτική έρευνα. Ίσως να ήταν πιο δύσκολη προκαταρκτική της καριέρας του. Ήταν σίγουρα η πλέον σημαντική.

    Στις 44 σελίδες της πορισματικής αναφοράς περιέγραφε με τον πλέον λεπτομερή τρόπο το σκάνδαλο των κομματικών θαλασσοδανείων. Πρόκειται για τα 198,7 εκατομμύρια ευρώ που δόθηκαν από την κρατική Αγροτική Τράπεζα σε Νέα Δημοκρατία και ΠΑΣΟΚ με εγγύηση την εκχώρηση των κρατικών χρηματοδοτήσεων μέχρι και το 2018(!), τα δάνεια που δόθηκαν από την Εθνική και κατέληξαν να είναι «κόκκινα», αλλά και η χρηματοδότηση των κομματικών σχηματισμών από τα υπόλοιπα πιστωτικά ιδρύματα.

    Λίγη ώρα αργότερα το πολυσέλιδο δικαστικό έγγραφο παραδιδόταν στον Εισαγγελέα Οικονομικού Εγκλήματος, κ. Γρηγόρη Πεπόνη. Το μόνο που απέμενε ήταν η έγκριση του έμπειρου εισαγγελικού λειτουργού…

    Το βράδυ της 4ης Απριλίου 2013 τρεις βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας, οι κ.κ. Δημήτριος Χριστογιάννης, Δημήτριος Τσουμάνης και Διονύσης Σταμενίτης, κινήθηκαν αστραπιαία.

    Λίγη ώρα προτού ολοκληρωθεί η συζήτηση του νομοσχεδίου που είχε καταθέσει το υπουργείο Ανάπτυξης
για «Διαμόρφωση φιλικού αναπτυξιακού περιβάλλοντος για τις
στρατηγικές και ιδιωτικές επενδύσεις και άλλες διατάξεις», έφεραν προς ψήφιση την τροπολογία που αμνήστευε –αναδρομικά- τους τραπεζίτες που άναψαν το «πράσινο φως» για την εκχώρηση των κομματικών δανείων! Μέσα σε ένα λεπτό οι παρόντες βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ έκαναν το καθήκον τους. Την υπερψήφισαν. Η προεδρεύουσα τη συνεδρίαση, κυρία Μαρία Κόλλια-Τσαρούχα, ρώτησε το Σώμα εάν γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 390 και ειδικό αριθμό 37 για να λάβει καταφατική απάντηση. Οι αντιπρόσωποι του λαού είχαν φροντίσει να απαλλάξουν εαυτούς από τις τεράστιες ποινικές ευθύνες κατασπατάλησης δημοσίου χρήματος μέσω των κομματικών δανειοδοτήσεων. Το ίδιο φρόντισαν και για τους τραπεζίτες. Το ίδιο έπραξαν και για πολλά ακόμη πρόσωπα καθώς η τροπολογία αφορούσε στα θαλασσοδάνεια που έχουν χορηγηθεί από τις τράπεζες σε
ιδρύματα όπως το Μέγαρο Μουσικής αλλά και διάφορες ΜΚΟ.
Συγκεκριμένα ανέφερε: «Δεν συνιστά κατά τη έννοια των
άρθρων 256 και 390 του Ποινικού Κώδικα για τον πρόεδρο τα μέλη του
Δ.Σ και τα στελέχη των τραπεζών, η σύναψη δανείων πάσης φύσεως με
νομικά πρόσωπα δημοσίου ή ιδιωτικού δικαίου, μη κερδοσκοπικού
χαρακτήρα, του ευρύτερου δημοσίου τομέα, όπως αυτός οριοθετείται
κατά νόμο καθώς και η εν γένει παροχή πιστώσεων σε αυτά, εφόσον
πληρούνται οι ακόλουθες προϋποθέσεις: α) υφίστανται αποφάσεις των
θεσμοθετημένων εγκριτικών επιτροπών ή οργάνων κάθε τράπεζας και β)
τηρήθηκαν, κατά τη χορήγησή τους, οι σχετικές κανονιστικές πράξεις
της Τράπεζας της Ελλάδος (ΤΠΔΕ)».

    Η ν-τροπολογία έγινε και επίσημα Νόμος του ελληνικού κράτους με το ΦΕΚ Α’ 90 της 18ης Απριλίου 2013. Για μια ακόμη φορά η νομοθετική εξουσία είχε «ασελγήσει» επάνω στη δικαστική εξουσία.

    Ο χαμένος καιρός και το πόρισμα-φωτιά

    Οι πρώην Οικονομικοί Εισαγγελείς, κ.κ. Γρηγόρης Πεπόνης και Σπύρος Μουζακίτης θεωρούνταν ιδιαίτεροι δυναμικοί εισαγγελείς. Και αδέκαστοι. Τάραξαν τα λιμνάζοντα ύδατα της ελληνικής Δικαιοσύνης με την προσωρινή παραίτησή τους λόγω παρεμβάσεως στο έργο τους. Κατά την παραμονή τους ως επικεφαλής του γραφείου Οικονομικού Εγκλήματος, περάτωσαν την εισαγγελική έρευνα για την ΕΛΣΤΑΤ, παρήγγειλαν τις διώξεις για την υπόθεση Λαυρεντιάδη (την έρευνα διενήργησε ο νυν επίκουρος Οικονομικός Εισαγγελέας, κ. Ιωάννης Δραγάτσης) και άσκησαν εκατοντάδες διώξεις για χρέη προς το Δημόσιο. Οι «πολέμιοί» τους καταλογίζουν ότι άνοιξαν περισσότερες προκαταρκτικές έρευνες από εκείνες που έκλεισαν και ότι ασχολήθηκαν με τις εντυπώσεις αλλά όχι με την ουσία. Εκείνοι αντέτειναν ότι δεν βοηθήθηκαν, ότι «πολεμήθηκαν από το σύστημα» και ότι έδωσαν τον καλύτερό τους εαυτό.

    Από το πρωινό της 15 Μαρτίου 2013, όταν ο Γ. Καλούδης υπέβαλε την πορισματική αναφορά του περιμένοντας την έγκριση για την άσκηση κακουργηματικών διώξεων μέχρι και την 18η Απριλίου όταν η αμνηστία σε εκείνους που πρωταγωνίστησαν στο πάρτι των κομματικών θαλασσοδανείων έγινε Νόμος του Κράτους, μεσολάβησε ένας μήνας.

    Για άγνωστους λόγους το πόρισμα Καλούδη παρέμεινε στο συρτάρι της εισαγγελίας Εφετών Αθηνών. Στο γραφείο του εισαγγελέα Οικονομικού Εγκλήματος. Εάν οι διώξεις είχαν ασκηθεί, οι σημερινές τραπεζικές υποθέσεις εξελίχθηκαν σε δικογραφίες θα έμοιαζαν με «μύγα απέναντι σε ελέφαντα».

    Ύποπτοι Τουρκολιάς και Σία…

    Το πόρισμα Καλούδη έδειχνε το δρόμο προς το εδώλιο στον νυν Διευθύνοντα Σύμβουλο της ΕΤΕ, κ. Αλέξανδρο Τουρκολιά, στον πρώην γενικό διευθυντή της Νέας Δημοκρατίας και νυν υφυπουργό Ανάπτυξης, κ. Θανάση Σκορδά, στον διοικητή του ΙΚΑ και πρώην γενικό διευθυντή του ΠΑΣΟΚ, κ. Ροβέρτο Σπυρόπουλο, στους πρώην βουλευτές κ.κ. Κώστα Γείτονα και Τηλέμαχο Χυτήρη οι οποίοι υπήρξαν διαχειριστές στο ΠΑΣΟΚ, στον κ. Ανδρέα Μακρυπίδη, στους κ.κ. Μενέλαο Δασκαλάκη και Κωνσταντίνο Σημαιφορίδη που υπήρξαν «κλειδοκράτορες» της Ρηγίλλης την περίοδο 2005-2006 και 2007-2010, στην κυρία Άννα Πολυχρόνη αλλά και στον κ. Νικόλαο Σοφιανό από το ΚΚΕ.

    Η πολυσέλιδη πορισματική αναφορά είναι πραγματικά κόλαφος. Στην κατακλείδα της ο εισαγγελικός λειτουργός δεν διστάζει να ζητήσει την εξαγωγή αντιγράφων «προκειμένου να συνεχιστεί η προκαταρκτική εξέταση, προς αναζήτηση τυχόν ποινικών ευθυνών και άλλων προσώπων σχετικά με δάνεια που χορηγήθηκαν και από τις τράπεζες (Attica Bank, EFG Eurobank, Marfin Egnatia Bank, Τράπεζα Πειραιώς) σε πολιτικά κόμματα…».

    Στις προηγούμενες σελίδες του πορίσματός του ο κ. Καλούδης εξηγούσε όλη τη διαδρομή που ακολουθήθηκε από τις 2 Μαΐου 2012 όταν και ξεκίνησε η εισαγγελική έρευνα με αφορμή τις καταγγελίες του κ. Λευτέρη Αυγενάκη, τότε βουλευτή της Δημοκρατικής Συμμαχίας. Σύμφωνα με το συμπέρασμα του εισαγγελέα στοιχειοθετούνταν η άσκηση ποινικής δίωξης για το αδίκημα της κακουργηματικής απιστίας από κοινού και κάτα μόνας σε βάρος: α) 37 στελεχών της ΑΤΕ και β) 13 στελεχών της Εθνικής Τράπεζας.

    Επίσης ο κ. Καλούδης αιτούνταν την άσκηση ποινικής δίωξης για το κακούργημα της ηθικής αυτουργίας σε απιστία σε βάρος των κ.κ. Ιωάννη Παπακωνσταντίνου, Ροβέρτου Σπυρόπουλου, Άννας Πολυχρόνη, Κωνσταντίνου Σημαιοφορίδη, Μενέλαου Δασκαλάκη, Αθανασίου Σκορδά και Νικολάου Σοφιανού. Σε ότι αφορά τους πρώην βουλευτές Κώστα Γείτονα, Τηλέμαχο Χυτήρη και Ανδρέα Μακρυπίδη, πρότεινε διαβίβαση της δικογραφίας στον Άρειο Πάγο καθώς «φέρεται να τέλεσαν τις εν λόγω αξιόποινες πράξεις κατά την άσκηση των βουλευτικών καθηκόντων τους».

    Η προσπάθεια αναβίωσης και το αρχείο

    Με την ανάληψη των καθηκόντων του, το καλοκαίρι του 2013, ο νέος Οικονομικός Εισαγγελέας, κ. Παναγιώτης Αθανασίου, έθεσε ως προτεραιότητα την διερεύνηση της υπόθεσης και διέταξε περαιτέρω προκαταρκτική εξέταση. Στο πλαίσιο της έρευνας ο επίκουρος Οικονομικός Εισαγγελέας, κ. Ιωάννης Δραγάτσης κάλεσε εκ νέου τους μάρτυρες-συντάκτες των πορισμάτων της Τράπεζας της Ελλάδος, προκειμένου να πληροφορηθεί εάν η συγκεκριμένη υπόθεση ενέπιπτε στις προϋποθέσεις του Νόμου που καθιστούσαν αδύνατη την όποια άσκηση ποινικής δίωξης στους πρωταγωνιστές της υπόθεσης. Η απάντηση ήταν καταφατική. Η υπόθεση μπήκε στο αρχείο. Η Νομοθετική εξουσία με τις ευλογίες της εκτελεστικής εξουσίας, πέρασαν «χειροπέδες» στη δικαστική εξουσία. Εάν δεν υπήρχε το «μπλακ άουτ» των 30 ημερών ίσως και να είχε συμβεί το αντίθετο…

    Δείτε τα έγγραφα:

    http://www.ereportaz.gr/το-ξεχασμενο-εισαγγελικό-πόρισμα-για/image-araxni1/

    http://www.ereportaz.gr/το-ξεχασμενο-εισαγγελικό-πόρισμα-για/image1-araxni2/

    http://www.ereportaz.gr/to-xechasmeno-isangeliko-porisma-gia-ta-thalassodania-ton-kommaton-engrafa/

  5. by lobbystas on Απριλίου 2017

    ΜΙΧΑΛΗ ΣΑΛΛΑ ΞΕΧΝΑ ΤΑ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΞΕΡΕΙΣ. ΓΙΑ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΑΠΑΤΗ ΘΑ ΜΑΣ ΠΕΙΣ ΚΑΤΙ ;;;

    Του Νίκου Πάσχου

    Έκνομες πράξεις στην Α.Μ.Κ της Πειραιώς, είχε αποκαλύψει το lobbystas με ρεπορτάζ στις 15 Δεκεμβρίου 2015. Από τότε καμία ενέργεια δεν έχει δρομολογηθεί από κανένα εποπτικό – θεσμικό όργανο εντός και εκτός Ελλάδας…
    Ποιος θα τους κάτσει στο σκαμνί;
    Γιατί σιωπούν οι πάντες;
    Τι είναι αυτό που τους οδηγεί στην κάλυψη αυτών των έκνομων πράξεων;
    Πόσες αντίστοιχες έκνομες πράξεις έχουν συντελεστεί και σε άλλες και ποιες, ελληνικές τράπεζες, κατά την τελευταία τρίτη ανακεφαλαιοποίηση τους;
    Γιατί σιωπά σύσσωμο όλο το πολιτικό σύστημα στην Ελλάδα;
    Γιατί αποκρύπτουν από τον Έλληνα φορολογούμενο ότι του φόρτωσαν άλλα €2.720.000.000,00, στα πάνω από €250.000.000.000,00 που είναι ήδη χρεωμένος προς εξυπηρέτηση των τραπεζιτών και μόνο;
    ΕΔΩ η αποκάλυψη:

    ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ !!! ΜΥΣΤΙΚΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ 2,72 ΔΙΣ ΕΥΡΩ ΜΕΤΑΞΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ
    ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΚΑΙ ESM ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΚΕΦΑΛΑΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ . ΜΙΧΑΛΗ ΤΙ ΕΧΕΙΣ ΝΑ ΠΕΙΣ;
    by lobbystas on 15 Δεκεμβρίου 2015

    Από την απόφαση που υπέγραψε ο «αθόρυβος» Χουλιαράκης στις 7 Δεκεμβρίου (ΦΕΚ 2702/Β/14-12-2015) για ανακεφαλαιοποίηση της Τράπεζας Πειραιώς προκύπτει κάτι το απίστευτο…..
    Ότι υπάρχει μυστική συμφωνία μεταξύ του Ελληνικού Δημοσίου και του ESM
    ύψους 2,72 δις ευρώ. Στην ανακοίνωση του ESM την 1η Δεκεμβρίου αναφέρεται απλός πως έγινε αποδέσμευση 2,72 δισ. ευρώ προς την Ελλάδα για την ανακεφαλαιοποίηση της Τράπεζας Πειραιώς !!!
    Δεν υπάρχει καμία αναφορά για δανειακή σύμβαση !!!
    Είναι κάτι διαφορετικό το σχέδιο-πλαίσιο της δανειακής σύμβασης που υπέγραψε η κυβέρνηση τον Αύγουστο με τον ESM, από το δάνειο της Πειραιώς.
    Βέβαια ούτε για αυτή την δανειακή σύμβαση ανακοινώθηκαν τα οριστικά- επίσημα κείμενα.
    Ποιοι εκ μέρους της Ελλάδας υπέγραψαν το δάνειο προς την Πειραιώς με ποιους όρους, επιτόκιο, ημερομηνία λήξης κλπ. φυσικά οι μελλοθάνατοι δεν μπορούν να το μάθουν.
    Μιχάλη τι έχεις να πεις;
    Στην απόφαση του Χουλιαράκη αναφέρεται πως αποφασίζεται:
    «Την καταγραφή στα έσοδα του κρατικού προϋπολογισμού έτους 2015, με ημερομηνία 1/12/2015, του ποσού των δύο δισεκατομμυρίων επτακοσίων είκοσι εκατομμυρίων ευρώ (€2.720.000.000,00), που αποτελεί το προϊόν της πρώτης εκταμίευσης της δεύτερης υποδόσης (sub−tranche) της πρώτης δόσης (tranche) του δανείου που συνήψε το Ελληνικό Δημόσιο με σκοπό τη χρηματοδότηση της ανακεφαλαιοποίησης της Τράπεζας Πειραιώς, στο πλαίσιο της Σύμβασης Χρηματοδοτικής Διευκόλυνσης μεταξύ του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας (Ε.Μ.Σ.) της Ελληνικής Δημοκρατίας, του Ελληνικού Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (Τ.Χ.Σ.) και της Τραπέζης της Ελλάδος (ΤτΕ) (ΦΕΚ Α ́ 94/14.08.2015). Με βάση την παρούσα απόφαση το ποσό των €2.720.000.000,00 θα εμφανισθεί, με ημερομηνία 1 Δεκεμβρίου 2015, στα πιστωτικά έσοδα του κρατικού προϋπολογισμού του οικονομικού έτους 2015 με ΚΑΕ 5162 «Έσοδα από τη σύναψη δανείων μηχανισμού στήριξης»

    http://lobbystas.gr/απιστευτο-μυστικη-συμφωνια-272-δισ-ευρω/

    • translation
      Since the decision to sign the… «silent» Chouliarakis on 7 December (Government Gazette 2702 / B / 14.12.2015) for the recapitalization of Piraeus Bank shows something unbelievable …..
      That there is a secret agreement between the Greek State and the ESM of € 2.72 billion. The communication of the ESM December 1 reported that single was released 2.72 billion. Euros to Greece for the recapitalization of Piraeus Bank !!!
      There is no reference to the loan agreement !!!
      It is something different in the loan agreement draft framework signed by the government in August with the ESM, the Piraeus loan.
      Certainly not for this loan agreement announced definitive-official documents.
      Who by Greece signed the loan to Piraeus on what terms, interest rate, maturity date etc. Of course condemned can not learn it.
      Michael what you have to say?
      In its judgment Chouliaraki reported to be decided:
      «Recording the revenue of the state budget year 2015, dated 12.01.2015, in the amount of two billion seven hundred and twenty million euros (€ 2.720.000.000,00), which is the product of the first disbursement of the second sub-dose (sub- tranche) of the first tranche (tranche) of the loan contracted by the Greek government to finance the recapitalization of Piraeus Bank, under the Facility Agreement between the European Stability Mechanism (NA) of the Greek Republic, the Greek Fund Financing atopistotikis Stability (T.CH.S.) and the Bank of Greece (bog) (OG 94 / 08.14.2015). Based on this decision the amount of € 2.720.000.000,00 will appear, dated December 1, 2015, credit revenue in the national budget for year 2015 with CEE 5162 «Revenue concluding assistance
      http://lobbystas.gr/the-great-fraud-with-piraeus-bank/

  6. Mon Apr 2, 2012

    Special report: A Greek banker’s secret property deals

    By Stephen Grey | ATHENS
    He is the former economics professor behind an upstart bank that rode the Greek boom to become a publicly listed heavyweight with a loan book of over 35 billion euros. She is his devoted wife, who oversees the bank’s sponsorship of museums and the arts, and advised it on corporate social responsibility.

    Michalis Sallas, executive chairman of Piraeus Bank, Greece’s fourth largest, and Sophia Staikou are a Greek power couple, symbols of the fast-growth years after the country joined the euro in 2001.

    But an investigation of public documents, including financial statements and property records, shows the couple may also be emblematic of the lack of transparency and weak corporate governance that have fueled Greece’s financial problems.

    Greek banks will soon be recapitalized with an estimated 30 billion to 50 billion euros, part of the country’s second bailout, backed by the International Monetary Fund and European taxpayers. Analysts estimate Piraeus will take about 3 billion to 3.5 billion euros.

    Sallas was put in charge of Piraeus by the government 21 years ago, before the bank was privatized. He owns about 1.5 percent of the bank, whose stock price has plunged 97 percent since its peak in 2007.

    But Sallas and his wife and his two children have also run a series of private investment companies that public records show have sealed millions of euros in real estate business with Piraeus, deals that were not disclosed to shareholders.

    In wealthy locations in Athens and its suburbs and on at least one Greek island, these companies bought properties with loans from Piraeus and then rented at least seven of the buildings back to the bank, which used them as branches. Piraeus also bought properties from the companies and financed other buyers to buy properties from them.

    Among the most unusual deals were transactions involving companies linked to Staikou, Sallas’ children Giorgos and Myrto, as well as key former Piraeus executives. These centered on the sale to Piraeus in April 2006 of three different properties, via three different private businessmen. According to property records, each of the businessmen bought a property for a knock-down price from the family companies and then sold them on to Piraeus for more than double that price. On paper, they generated a 160 percent total cash profit for the men, nearly 6 million euros, within the space of three weeks.

    According to real estate and legal experts in Athens, a pattern of quick sales is often used in complex tax avoidance schemes. Such deals are legal if all taxes were paid. But one businessman named in the sales documents told Reuters his name had been used without his knowledge. He had “never owned property in Athens in my life,” he said.

    Neither Piraeus nor Sallas would answer questions about the property deals, saying they were unable to do so because of an ongoing legal case against an ex-Piraeus employee. Matthew Saltmarsh, a UK-based spokesman for the bank, told Reuters that Greek banks had become “the most thoroughly audited financial institutions in the world,” and there was no reason to question Piraeus’ governance.

    But property records show the deals linked to Sallas were opaque and raise questions about how cleanly the lines between his family and Piraeus Bank were drawn. They also provide a window into some of the often byzantine money-making schemes that characterized what one Athens real-estate agent calls the “crazy times” – the years between the stock market boom in 1999 and the crash in 2009, a span that included Greece’s entry into the Euro and its hosting of the 2004 Olympics.

    “It’s nothing compared to what was happening back then,” a businessman who helped run one of the Sallas’ family companies said of the property deals. “It would be unfair to limit your research to Sallas and Piraeus. Everybody in the business knows that there are other banks that used similar tricks to do much worse things than buying and selling a bank branch.”

    “This period of time was a crazy party for some.”

    SUNK BY THE COUNTRY

    Greek banks have long had a reputation for being conservative. In the past decade they mostly avoided the excesses – investment in sub-prime debt and complex derivatives – of U.S. and other Western banks.

    In “Boomerang,” his 2011 book on the European debt crisis, former Wall Street trader Michael Lewis argues that Greece’s banks were laid low not by their own misbehavior but by the collapse in value of the sovereign debt they had been pushed by their government to purchase.

    “In Greece the banks didn’t sink the country. The country sank the banks,” writes Lewis.

    Still, the banks in Greece played a key part in creating the bubble that helped Athens convince the world it could afford its ever-growing pile of debt.

    Piraeus was among the fastest growing of those banks. Privatized in 1991, it expanded its total assets, including loans, from less than the equivalent of 4 billion euros in 1998 to 57 billion euros in 2010. Aggressive and willing to innovate, Piraeus swallowed several smaller lenders as well as branches of foreign banks in Greece. It expanded into the Balkans and bought the Marathon National Bank of New York.

    Like other Greek banks, Piraeus is now struggling to deal with a massive funding gap, the result of lost access to interbank borrowing and falling deposits as many Greeks citizens withdraw their savings.

    Saltmarsh, the bank’s spokesman, said the loan book of all the banks had been examined in the last few months in an independent audit commissioned by the Bank of Greece and carried out by Blackrock, a U.S.-based asset management firm. The size of the banks’ bad loans and the amount of new capital they required, he said, would be “resolved in the most public of ways” when the Bank of Greece publishes capital-raising requirements across the sector sometime in the coming weeks.

    A spokesman for Blackrock said they had examined all “Greek domestic debt assets held onshore or in foreign branches”, but they declined to discuss their conclusions. The Bank of Greece, which regulates the country’s banking system, said Blackrock’s terms of reference were confidential. The Bank failed to respond to repeated separate requests to identify what rules of disclosure and conflicts of interest applied to Greek banks, or to questions about the Piraeus property deals.

    Last year, with attention focused on Greek banks and their role in the country’s crisis, several Greek newspapers and blogs reported on the existence of a series of private companies, some offshore, that were allegedly loaned up to 250 million euros by Piraeus and whose debts appeared to have been written off. The reports included articles in a widely-read anonymous blog called WikiGreeks.org and Kathimerini, a newspaper.

    The origin of the reports appears to be a vague one-page document, of unproven provenance, listing 21 companies. This is now at the centre of a criminal complaint filed in the Greek courts by Piraeus against a former employee, Angeliki Agoulou, a one-time branch official. The bank accuses her of embezzling money from savings accounts and spreading false information.

    “Piraeus believes this to be a falsified document distributed to entities including WikiGreeks by a disgruntled ex-employee as part of that employee’s continuing attempt to intimidate Piraeus Bank into dropping legal action against that ex-employee related to an alleged serious fraud perpetrated against Piraeus Bank,” the bank said, referring to Agoulou’s case.

    Agoulou denies any wrongdoing and insists the document is genuine.

    Agoulou and the contents of the document are now under official investigation by both Greece’s financial police and national anti-money laundering department, the Financial Intelligence Unit, according to one senior Greek official.

    BOARD MEMBERS

    Reuters examined publicly available data to try to establish independently if the companies linked to Piraeus existed and, if they did, what business they were in.

    Greek companies, whether public or private, are not required to publicly register all their shareholders and there is no public register of directorships. But an inspection of the Greek government’s official gazette, where company announcements and financial results are published, showed an extensive network of private interests connected both to Sallas and his family, and to several former senior executives at Piraeus.

    In all, Reuters identified 11 companies in which members of the Sallas family have served on the board of directors, including four mentioned on the disputed document allegedly leaked by Agoulou. Sallas’ wife Staikou served as a director on nine of them, including at least six as chairman, while Sallas’ children Giorgos and Myrto each served on four. Sallas himself was not a director of any of them.

    As well as the family, Konstantinos Liapis was just one of many former Piraeus executives who served on the companies’ boards. Liapis, who was financial director of the bank from 2004 until 2006 before becoming vice-general manager until 2009, served on the boards of eight of the companies in all. Stylianos Niotis, a manager of the shipping department until 2009, served on four.

    An examination of Piraeus’ public declarations since 1999 appears to acknowledge only two of the companies, both property management firms: Erechtheas Investment and Holdings SA, which was bought by the bank at the end of 2009 and listed as a new subsidiary; and a 2004 mention of MGS (which happen to be Sallas’ initials), in which Sallas held 73.76 percent of shares.

    Reuters was unable to locate any disclosures by the bank of any property purchases, rents or sales involving the private companies, despite the apparent links with the chairman and despite public documents showing the companies regularly did business with Piraeus.

    Several accounting experts said deals such as rental agreements or the sale of real estate between the companies and the bank should have been defined as “related party transactions.” Under the International Financial Reporting Standards (IFRS), adopted by Piraeus in 2005, such transactions should have been disclosed publicly in the bank’s financial statements so as to highlight any potential conflicts of interest.

    The accounts do show, as required by the IFRS, a global declaration of loans to directors and executives and their families, peaking at 244 million euros in 2008, 0.64 percent of the bank’s then total loans and advances to customers. Several Greek banks show high levels of such loans to executives.

    But outside the global declaration of loans, Piraeus accounts do not mention any property transactions between the bank and any companies related to its directors, including MGS.

    Brian Creighton, a UK-based director at BDO, a leading accounting firm, declined to comment on any specific case. But under the version of the IFRS rules that applied until last year, he said, loans or any case where a company director or close family member had a “significant influence” over another entity should have been disclosed. “Property sales, leases, loans and rent are among transactions that should be disclosed if they are between related parties,” he said.

    In its annual accounts, Piraeus often asserted that “the terms of the Bank’s transactions with related parties are those that prevail in arm’s length transactions and according to the financial procedures and policies of the Bank.”

    Grant Kirkpatrick, deputy head of corporate affairs at the Paris-based Organization for Economic Cooperation and Development, said that banks had a particular duty to be transparent about lending activities.

    “The fact there are family members on the board of a company doing business with a bank is enough to suggest a potential conflict of interest,” he said. “The board of directors of the bank should have a very clear process to deal with such cases, and that process, and the details of any transactions, should be disclosed.”

    Former Piraeus financial director Liapis said he was confident Sallas and his family had declared everything they should. “A businessman has his own private activities or assets that he has to handle,” Liapis said. “He only has to declare his so-called related interests and respect the ‘arms-length principle.’ Everything was declared in the bank’s statements. Otherwise, (do) you think that Price Waterhouse (the bank’s external auditors) would sign Piraeus Bank accounts?”

    PricewaterhouseCoopers declined to comment.

    Piraeus and Sallas did not respond to repeated requests to identify any public declarations about the firms linked to Sallas.

    BURIED TREASURE

    Property is the foundation of almost all personal wealth in Greece, a country with one of the highest rates of home ownership in Europe. Land records are officially public, but routine access is restricted to practicing lawyers. Reuters worked with an Athens-based lawyer who searched for transactions recorded by the firms linked to Sallas’ family.

    Land records found by the lawyer and examined by Reuters show that six of the companies had bought at least 11 properties between 1998 and 2012 for a total of 14 million euros. Eight of the properties were subsequently sold.

    The documents show that more than 28 million euros in loans, all from Piraeus, were secured on the buildings. One senior official at the Greek ministry of finance said that such a high ratio of loan to purchase price could indicate the loans were issued by Piraeus without sufficient collateral in place.

    In all, seven of the 11 properties have been or are still used as Piraeus branches or offices. The rent the bank paid or pays for these properties couldn’t be determined. But deeds found in the land registries show three references to rental contracts with Piraeus, one for 24,000 euros a month, another 11,400 euros a month, and the other unspecified.

    Sallas declined to comment on the rental agreements.

    Myrto Sallas, who sat on the boards of four of the private companies and heads the family’s wine company, Semeli, referred all questions to her father and said she had no knowledge of any of the property deals.

    “I can’t help you with that; you can talk maybe better with my father,” she said. “All the other companies are totally different from Piraeus Bank. They have nothing to do with that.”

    Giorgos Sallas could not be reached for comment.

    Liapis, who now teaches at the Panteion University of Athens, said he had been a director of thousands of companies because “that’s what accountants do.”

    Asked specifically about some of the companies he helped run – including Erechtheas, MS Investing, and MGS – Liapis confirmed he had been a director at each. “It is not a secret to whom they belong. You can even tell by the names sometimes.”

    Asked if that meant Sallas and his family, he confirmed: “Of course. There is nothing wrong with that.”

    Liapis said he had no conflict of interest since he had not worked at Piraeus between 2000 and 2004, the period in which he was a director on the boards of those companies.

    When told records showed that he had remained a director of at least two family companies until at least 2006, after he returned to Piraeus, Liapis conceded that might be possible. “Yes, maybe,” he said. “But still I didn’t sign any transactions with Piraeus Bank. During my tenure as financial director, I had nothing to do with holding companies or real estate.”

    Liapis described his role as an agent of Sallas. “It is very simple,” he said. In his position running Piraeus, Sallas could not be the director of another company “so he appointed me.”

    Liapis said many Greeks in high-profile positions were not honest in their declarations of assets; Sallas, in contrast, had been sincere and honest.

    Niotis, the former Piraeus shipping adviser, said he retired from the bank in 2009. “During my career I accepted, at times, a number of, mostly, non-executive directorships in various companies of different remit. In none of these have I had ever any beneficial shareholding.”

    UNUSUAL TRANSACTIONS

    Of all the transactions that involved the Sallas companies, perhaps the strangest were three prime properties in central Athens that Piraeus bought in April 2006 for a combined cost of 9.4 million euros.

    One of the properties was the ground floor of an office building; the other two were townhouses. Each had belonged to one of three companies: MGS, Agallon, and Erechtheas. According to company accounts, Staikou then chaired MGS and has previously been a director of the other two.

    In each case, the companies sold their properties to individuals who then sold them on within days. In all, the three Sallas family-connected companies declared a total of 4 million euros for their property sales. The new owners sold them for 2.05 million, 2.65 million and 4.7 million respectively. The buyer in each case? Piraeus Bank.

    The properties were sold at what would prove to be the height of the property boom, according to Athens real estate experts, and the price paid by Piraeus was close, if not a little above, what was then the market price. “The bank would have lost money later when the price of property fell, but I am not sure it was cheated at the time,” said one experienced agent, who advises the Bank of Greece.

    Real estate agents, lawyers, and officials said that the deals could have been a complex attempt to buy properties indirectly from the family-connected companies. Others suggested it was simply a legal tax dodge.

    In Greece, explained one senior tax official, most property is typically sold with part of the real price left undeclared and paid in cash. “The problem is when you want to sell the property again, if you declare the real price, then you are left with a huge capital gain to declare,” he said.

    One solution, he said, was to make use of an individual who, in return for a cut of profits, operated as a so-called “strawman” who could buy on the gray market, paying both the declared price and an extra portion in cash, and then selling on at the real price.

    Piraeus would not comment on these three deals.

    Stefanos Vasilakis, a public notary who said he helped draw up the purchase contracts for all three sales for Piraeus, said the reasons behind the complex arrangement “have to do with taxation.”

    “When a company sells a property, it has to pay capital gains tax, which is the difference between the property bought and the property sold. Maybe two sales would be more profitable than one because my capital gains tax would be smaller,” he said.

    Another tax official said that, under laws that applied briefly in 2006, capital gains tax for such deals was much lower, explaining the timing.

    The businessmen who acted as intermediaries in two of the deals confirmed by email and phone that they took part.

    The third case – the ground floor of an office block at 157 Mihalakopoulou Street in central Athens – is less straight forward.

    MGS bought the property in 2003 for a declared total of 1.05 million euros. At the same time, Piraeus approved a loan to MGS of 2.4 million euros, secured on the property. MGS then got further cash from Piraeus by renting the property back as a bank branch for a monthly sum of 11,454 euros, according to later sale documents.

    When it eventually sold the property in April 2006, MGS declared the sale price at 975,000 euros. According to the Athens real estate agent, this was “an extremely low price for those times. About two million euros would be a normal price.”

    The buyer listed in the sale documents was a Lebanese-born businessman based in London called Philip Moufarrige. Nine days after buying the building, Moufarrige sold it to Piraeus for 2.65 million euros, according to a contract in the land registry. A lawyer involved in the case confirmed to Reuters he had represented Moufarrige in his absence.

    Moufarrige, who lives in London, expressed bafflement when reached for comment. The passport and family details recorded in the sales documents were accurate, he said, but the London address the documents listed was wrong.

    “I have never owned property in Athens in my life,” he said. “This was done without my knowledge.”

    (Additional reporting: Nikolas Leontopoulos and Karolina Tagaris in Athens and Yeganeh Torbati in London; Editing by Simon Robinson and Sara Ledwith)

    http://uk.reuters.com/article/us-greece-piraeus-idUKBRE83107P20120402

  7. Και νέα ποινική δίωξη για κακούργημα σε βάρος του Μιχάλη Σάλλα Διώκονται επίσης ο πρώην Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος, Γιώργος Προβόπουλος, αλλά και ο τότε αντιπρόεδρος της Τράπεζας Πειραιώς, Θεόδωρος Πανταλάκης.

    Δημοσίευση 20.04.2017

    Στον “προθάλαμο” του ανακριτή -και για άλλη υπόθεση πέραν αυτής που αποκάλυψε την περασμένη Κυριακή το Documento- o πρώην ισχυρός άντρας της Τράπεζας Πειραιώς, Μιχάλης Σάλλας.

    Κατηγορείται, όπως και ο πρώην Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος, Γιώργος Προβόπουλος, για βαρύτατο κακούργημα.

    Φέρονται ότι “έπαιζαν παιχνίδι ” με τα αποθεματικά των ασφαλιστικών ταμείων τα οποία ζημίωσαν με εκατομμύρια ευρώ προς όφελος της Τράπεζας Πειραιώς.

    Tι λέει το εισαγγελικό πόρισμα των οικονομικών εισαγγελέων

    Σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες του documentonews, μετά από παραγγελία του Εισαγγελέα Οικονομικού Εγκλήματος, Παναγιώτη Αθανασίου, προς τον αρμόδιο εισαγγελέα Πρωτοδικών, ασκείται ποινική δίωξη για απιστία στην υπηρεσία, κατ’ εξακολούθηση και μάλιστα με τις επιβαρυντικές διατάξεις του νόμου 1608/50 περί καταχραστών του Δημοσίου χρήματος, σε βάρος του Γιώργου Προβόπουλου, και για ηθική αυτουργία στο εν λόγω κακούργημα σε βάρος του πρώην προέδρου του ΔΣ της Τράπεζας Πειραιώς, Μιχάλη Σάλλα.

    Η ποινική δίωξη, που αφορά σε “δόλια κακοδιαχείριση” από την ΤτΕ αποθεματικών Ασφαλιστικών Ταμείων και Νομικών Προσώπων Δημοσίου Δικαίου τα οποία εξαιτίας των χειρισμών του “θεματοφύλακα” τους έχασαν εκατομμύρια προς όφελος και μόνον της Τράπεζας Πειραιώς, στρέφεται επίσης και :

    – Σε βάρος στελεχών της ΤτΕ κατά το επίδικο χρονικό διάστημα (πρώτο εξάμηνο του 2009) .

    – Στελεχών της Τράπεζας Πειραιώς, ανάμεσα στα οποία είναι και ο τότε αντιπρόεδρος του ΔΣ και Διευθύνων Σύμβουλος, Θεόδωρος Πανταλάκης

    – Σε βάρος του Γενικού Διευθυντή της Διεύθυνσης Διαχείρισης Διαθεσίμων και Χρηματαγορών της Τράπεζας Πειραιώς, ως αρμόδιου υπηρεσιακού στελέχους την επίμαχη περίοδο, Αθανάσιο Αρβανίτη

    Η παραγγελία-φωτιά του Οικονομικού Εισαγγελέα, βασίζεται σε ενδελεχή έρευνα της επίκουρης εισαγγελέως του Τμήματος του, Ελένης Μιχαλοπούλου,ενώπιον της οποίας είχαν δώσει τις εξηγήσεις τους οι εμπλεκόμενοι και είχαν υποβάλλει και εκθέσεις των τεχνικών τους συμβούλων.

    Σύμφωνα με πληροφορίες, στο πολυσέλιδο πόρισμα της εισαγγελέως, στο οποίο περιλαμβάνεται και η σχετική πραγματογνωμοσύνη που είχε παραγγείλει, εξετάζονται αναλυτικά μια προς μια οι συναλλαγές της ΤτΕ με την Τράπεζα Πειραιώς, που κατέτειναν -σύμφωνα με το συμπέρασμα της εισαγγελέως- σε ζημία του Κοινού Κεφαλαίου (ΚΚ), το οποίο είναι ο “κουμπαράς” των ασφαλιστικών Ταμείων και το οποίο οφείλει να διαχειρίζεται προς όφελος τους.

    Για περίπου 17 από τις συναλλαγές της, που δεν συνιστούν ορθή και νόμιμη διαχείριση, η ΤτΕ φέρεται ότι όχι μόνο δεν προστάτευσε τα εκατομμύρια των αποθεματικών των Ασφαλιστικών Ταμείων και τον ΝΠΔΔ ,ενώ ήταν σε θέση να γνωρίζει και τον Αρμαγγεδώνα που θα ακολουθούσε, καθώς είχε πρόσβαση σε απόρρητες πληροφορίες και γνώση για τη οικονομική κατάσταση της χώρας πριν από οποιονδήποτε άλλον, αλλά ότι ζημίωσε και την περιουσία που διαχειρίστηκε εξυπηρετώντας την ρευστότητα της Τράπεζας Πειραιώς.

    Κι αυτό συνέβη, καθώς η Τράπεζα της Ελλάδος πουλούσε για λογαριασμό του Κοινού Κεφαλαίου ομόλογα σύντομης λήξης προς την Τράπεζα Πειραιώς και αγόραζε ομόλογα από την Τράπεζα Πειραιώς μακροχρόνιας λήξης.

    Το συμπέρασμα της εισαγγελικής έρευνας είναι ότι η ΤτΕ ως διαχειριστής του ΚΚ όχι μόνο παρέβη τους κανόνες διαχείρισης που έθεσε ο νόμος, η πολιτική της και οι αρχές χρηστής διαχείρισης , των χρηστών ηθών και του κοινωνικοοικονομικού σκοπού της διαχείρισης, αλλά η παράβαση αυτή έγινε κατά αντικειμενική κρίση προφανώς, πρόδηλα, κατά κατάχρηση της διαχειριστικής εξουσίας αντίθετα προς τα συμφέροντα και το σκοπό του ΚΚ .

    Οι υπό περαιτέρω διερεύνηση συναλλαγές στη δευτερογενή αγορά, έγιναν όλες με την Τράπεζα Πειραιώς, χωρίς η Τράπεζα της Ελλάδος να ζητήσει προσφορά από τις υπόλοιπες τράπεζες-διαμεσολαβητές. Εξαίρεση αποτελούν οι συναλλαγές της ΤτΕ με την Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος, αναφορικά με τίτλους που ήταν εκτός διαχείρισης του Κ.Κ. και αφορούσαν σε φυσικά πρόσωπα πελατείας της ΤτΕ, γεγονός όμως που δημιουργεί ερωτήματα αναφορικά με τη δυνατότητα ύπαρξης τέτοιων πελατειακών σχέσεων από πλευράς της Κεντρικής Τράπεζας της Ελλάδος.

    Όπως μάλιστα επισημαίνεται σε σχετική πραγματογνωμοσύνη “η ΤτΕ κατά παράβαση του νομικού πλαισίου που προσδιορίζει τη διαχείριση του Κ.Κ. ζητούσε εγγράφως από την Τράπεζα Πειραιώς , στην οποία διατηρούν τραπεζικούς λογαριασμούς οι φορείς του Κ.Κ. να υπολογίζει ανά δεκαπενθήμερο -ακόμη και μονομερώς, χωρίς να αναμένει δηλαδή προηγούμενη γνωστοποίηση των φορέων του Κ.Κ. το πλεόνασμα του κάθε λογαριασμού και να το μεταφέρει στην Τράπεζα της Ελλάδος. Η ΤτΕ όμως δεν μπορεί να μεταφέρει από μόνη της κεφάλαια από τους λογαριασμούς ταμειακής διαχείρισης των νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου στους λογαριασμούς διαθεσίμων κεφαλαίων, αλλά μόνο κατόπιν εντολής των φορέων, οι οποίοι είναι και οι μόνοι αρμόδιοι να καθορίσουν το ύψος των διαθέσιμων κεφαλαίων τους.

    Στις δε ημερομηνίες ή κοντά σε αυτές τις ημερομηνίες κατά τις οποίες η ΤτΕ διενήργησε συναλλαγές με αντισυμβαλλόμενο μέλος της Τράπεζα Πειραιώς στη δευτερογενή αγορά, υπήρχαν πρωτογενείς εκδόσεις τίτλων Ελληνικού Δημοσίου.

    Πώς ευνοήθηκε η Πειραιώς

    Τα παραπάνω συνέβησαν και σε μια περίοδο κατά την οποία η ΤτΕ γνώριζε ότι η άσχημη δημοσιονομική κατάσταση της χώρας και το δημόσιο χρέος είχαν άμεση επίδραση στους κρατικούς τίτλους, ιδιαίτερα στα ΟΕΔ, που από τη φύση τους είναι μεσοπρόθεσμοι και βραχυπρόθεσμοι κι η εικόνα αυτή απεικονίστηκε άμεσα στις υψηλές αποδόσεις, κατά την επίδικη περίοδο, των 10ετών ΟΕΔ και στη πτωτική πορεία στις αγορές. Παρόλα αυτά προέβη στις επίδικες αγορές-πωλήσεις μόνο με την Τράπεζα Πειραιώς με αποτέλεσμα την ευνοική τότε αναδιάρθρωση του χαρτοφυλακίου της Πειραιώς, με παράλληλη όμως ζημία ή τουλάχιστον διακινδύνευση της περιουσίας του Κοινού Κεφαλαίου, δηλαδή των αποθεματικών ασφαλιστικών ταμείων και ΝΠΔΔ.

    Στη συνέχεια, με το PSΙ το Κοινό Ταμείο ζημιώθηκε επιπλέον 53,5% επί του ποσού του 1,9 δισ. ευρώ, ενώ η τράπεζα Πειραιώς ωφελήθηκε αφού τα ομόλογα που αγόρασε δεν μπήκαν στο PSI.

    Όπως μάλιστα λένε ειδικοί πραγματογνώμονες ακόμα κι αν δεν γινόταν το PSI, οι επίδικες συναλλαγές θα απέβαιναν επ’ ωφελεία της Τράπεζας Πειραιώς γιατί τα ΟΕΔ που αγόρασε το Κοινό Κεφάλαιο είχαν μεγαλύτερο επιτοκιακό κίνδυνο ενώ τα ομόλογα που πούλησε είχαν μικρότερο. Συνεπώς στην περίπτωση που θα ανέβαινε το κόστος για το ελληνικό δημόσιο – όπως και έγινε – θα έπεφτε η τιμή του ομολόγου και το Κ.Κ. θα έχανε.

    Αναφορικά με ισχυρισμό της Πειραιώς ότι στις επίδικες συναλλαγές ενήργησε ως διαμεσολαβητής, η αντίκρουση είναι ότι κάτι τέτοιο δεν ευσταθεί καθώς η εκκαθάριση των συναλλαγών έγινε από το λογαριασμό του χαρτοφυλακίου της ίδιας κι ότι π.χ. κατά το χρονικό διάστημα από 5.6.2009 μέχρι και 16/6/2009 από τη συνδυαστική κατά ημέρα αγορά και ρευστοποίηση ΟΕΔ η Τράπεζα Πειραιώς κέρδισε συνολικά 40.593.000 ευρώ.

    Για άλλες διαχειριστικές πράξεις πάντως δεν παραγγέλλεται η άσκηση δίωξης και αυτό το σκέλος αρχειοθετείται καθώς κατά πληροφορίες οι συγκεκριμένες αγορές ΟΕΔ και ΕΓΕΔ πραγματοποιήθηκαν εντός των άκρων ορίων των τιμών της ΗΔΑΤ (Ηλεκτρονική Δευτερογενής Αγορά Τίτλων) και αφορούν σε βραχυπρόθεσμους τίτλους και άρα δεν συνιστούν καταφανώς κακή διαχείριση της περιουσίας του Κοινού Κεφαλαίου.

    Το πόρισμα – φωτιά

    Ποια είναι τα στοιχεία που συνθέτουν τις ενδείξεις διάπραξης της απιστίας από την ΤτΕ:

    – Διενήργησε επενδύσεις χωρίς να ακολουθήσει την προτεραιότητα που θέτει ο νόμος, να απευθύνεται πρώτα στην πρωτογενή αγορά, σε περίπτωση που υπάρχουν διαθέσιμοι τίτλοι στην δευτερογενή αγορά.

    – Κατά τις διαχειριστικές πράξεις που διενήργησε στη δευτερογενή αγορά δεν ακολούθησε την αρχή της βέλτιστης εκτέλεσης των εντολών, δεν διαπραγματεύτηκε στο σύνολο της αγοράς ούτε με όλους τους διαμεσολαβητές, αλλά ούτε και τις τιμές των τίτλων.

    – Δεν ενημέρωσε, ως όφειλε εκ του νόμου αλλά και εκ της θέσεως της ως διαχειριστή επ αμοιβή του ΚΚ, τους φορείς για τη διαχείριση του ΚΚ με αποτέλεσμα να στερήσει από τους φορείς του ΚΚ τόσο το δικαίωμα της ενημέρωσης του, όσο και το δικαίωμα να ζητήσουν από την ΤτΕ την ανάληψη συγκεκριμένων χρηματικών ποσών και μέχρι της αξίας της καταθέσεως τους στο ΚΚ και να προβούν σε εκταμίευση ποσού από τη μερίδα συμμετοχής τους. Η ενημέρωση που έδινε ήταν σχεδόν πανομοιότυπη.

    Σε κάθε περίπτωση η ΤτΕ ενεργώντας υπερ του ΚΚ και σύμφωνα με το νόμο, θα μπορούσε να απέχει προσωρινά διακριτικά από την επένδυση.

    – Δεν συνάδουν με την επενδυτική πολιτική της ΤτΕ να διακρατούνται τα ομόλογα του ΚΚ μέχρι τη λήξη.

    – Αντίκεινται στις κατευθύνσεις της Επιτροπής Διαχείρισης Χρηματοοικονομικών στοιχείων ενεργητικού της ΤΤε για το ΚΚ για επενδυσεις κυρίως βραχυπρόθεσμου ορίζοντα.

    – Αντίκεινται στην πολιτική που εφάρμοζε μέχρι τότε η ΤτΕ κατά την επένδυση και αναδιάρθρωση του χαρτοφυλακίου του ΚΚ να υπάρχει κατα το δυνατόν ισορροπημένη κατανομή των λήξεων και τίτλων στον χρόνο ,καθόσον με τις επίδικες διαχειριστικές πράξεις δημιουργήθηκε αυξημένη συγκέντρωση ΟΕΔ λήξεως εντός του έτους 2019.

    – Αντίκειται στην πολιτική που εφάρμοζε μέχρι τότε η ΤτΕ να διακρατεί τα ομόλογα μέχρι τη λήξη τους, ώστε να διασφαλίζει ότι δεν θα υπήρχαν κεφαλαιακές ζημιές για το ΚΚ .

    – Οι επίμαχες συναλλαγές της ΤτΕ με την Τράπεζα Πειραιώς, τον Ιούνιο του 2009, λόγω των χαρακτηριστικών των βραχυπρόθεσμων τίτλων, θα μπορούσαν να έχουν επιπλέον αξία για τη δεύτερη χωρίς να χρειάζεται καμία γνώση για τη μεταγενέστερη αναδιάρθρωση του χρέους του ελληνικού Δημοσίου.

    – Η αγορά βραχυπρόθεσμων τίτλων και η πώληση μακροπρόθεσμων ίσης αξίας -όπως οι συναλλαγές της ΤτΕ με την Πειραιώς, στη δευτερογενή αγορά, την επίδικη περίοδο, από μια τράπεζα, ως επενδυτική κίνηση, ακόμα και στην περίπτωση που η ανταλλαγή γίνεται στην εύλογη /δίκαιη τιμή, οπότε δεν τίθεται θέμα η τράπεζα να κερδίσει εις βάρος των αντισυμβαλλομένων της, αποβαίνει πάντα υπέρ της τράπεζας.

    Ο βραχυπρόθεσμος χαρακτήρας των χρεογράφων (ΕΓΕΔ ή ΟΕΔ στη λήξη τους που ισοδυναμουν με τα ΕΓΕΔ) χρησιμοποιείται συνήθως από επενδυτές για διαχείριση ρευστότητας.

    – Στόχο είχαν, οι επίμαχες διαχειριστικές πράξεις, μέσα από την αναδιάρθρωση του χαρτοφυλακίου του ΚΚ να επιτευχθεί αναδιάρθρωση του χαρτοφυλακίου της Τράπεζας Πειραιώς.

    – Η επιλογή από την ΤτΕ των επίδικων ΟΕΔ δεκαετούς διάρκειας για επένδυση του ΚΚ, ιδιαίτερα σε μια περίοδο που ο πιστωτικός κίνδυνος του εκδότη των ΟΕΔ είναι εμφανής, λόγω των αλλεπάλληλων δυσμενών αξιολογήσεων της οικονομικής του κατάστασης, εκφεύγει όχι μόνο της οριζόμενης στο νόμο διαχείρισης του ΚΚ, όχι μόνον της πολιτικής που είχε χαράξει η ίδια η ΤτΕ, αλλά και των κανόνων της βέλτιστης εκτέλεσης της εντολής.

    Η έρευνα

    Η μακροχρόνια εισαγγελική έρευνα διενεργήθηκε μετά από μηνυτήριες αναφορές Ασφαλιστικών φορέων και ΝΠΔΔ, των οποίων τα διαθέσιμα αποτελούν το Κοινό Κεφάλαιο (ΚΚ) που διαχειρίζεται η Τράπεζα της Ελλάδος

    Σύμφωνα με το εισαγγελικό δια ταύτα, προκύπτουν ενδείξεις τέλεσης από πλευράς :

    Των αρμοδίων στελεχών της ΤτΕ, ως εκ του νόμου διαχειρίστριας της περιουσίας του Κ.Κ. της πράξης της από κοινού κατ΄ εξακολούθηση απιστίας σχετικής με την υπηρεσία με την επιβαρυντική περίσταση του νόμου 1608/1950 περί καταχραστών του δημοσίου, από την οποία η ζημία του Κ.Κ. ανέρχεται :

    – τουλάχιστον στον ποσόν των 135.00 ευρώ από τις αγορές των αποθεματικών του Κ.Κ. και

    – τουλάχιστον στο ποσόν των 44.837.237 ευρώ από τις πράξεις ρευστοποίησης (πωλήσεις) των χαρτοφυλακίων του Κ.Κ. με αντίστοιχο όφελος της Τράπεζας Πειραιώς.

    Των υπαιτίων μελών του ΔΣ και του αρμόδιου υπηρεσιακού στελέχους της Τράπεζας Πειραιώς για την πράξη της ηθικής αυτουργίας στην παραπάνω απιστία στην υπηρεσία από κοινού και κατ΄εξακολούθηση με την επιβαρυντική περίσταση του αρθρου 1 του νόμου 1608/50

    http://www.documentonews.gr/article/apokleistiko-kai-nea-poinikh-diwxh-gia-kakoyrghma-se-baros-toy-mixalh-salla

    • Ο Προβόπουλος, η Εμπορική, τα θαλασσοδάνεια και ο κ. Καρούζος

      «Αποκαλύψεις» για θολές υποθέσεις χρηματοδοτήσεων έρχονται στο φως της δημοσιότητας χωρίς κανένας από τους εμπλεκόμενους να απαντά και να παίρνει θέση. Τα απόρρητα έγγραφα που πρώτος κατέθεσε στη Βουλή ο πρόεδρος των Ανεξαρτήτων Ελλήνων γεννούν πολλά ερωτήματα – Αυτή την Ελλάδα ονειρεύονται ακόμα οι άνθρωποι που μας οδήγησαν στα μνημόνια;
      Η «αποκάλυψη-βόμβα» που έκανε το βράδυ της περασμένης Κυριακής από την Βουλή ο πρόεδρος των Ανεξαρτήτων Ελλήνων πέρασε στα ψιλά και βεβαίως δεν έχει απαντηθεί από κανέναν.

      Ο Πάνος Καμμένος κατέθεσε στα πρακτικά της Βουλής την απόρρητη έκθεση της Τράπεζας της Ελλάδας για τα θαλασσοδάνεια που χορηγούσε επί σειρά ετών η πρώην Εμπορική Τράπεζα στον περίφημο όμιλο Καρούζου, όταν διοικητής της τράπεζας ήταν ο κ. Γιώργος Προβόπουλος.

      Όπως μπορείτε να δείτε και από τα απόρρητα έγγραφα- που έφερε στη δημοσιότητα το οlympia.gr – με μια προσεκτική μελέτη, οι θυγατρικές εταιρίες του ομίλου έπαιρναν υπέρογκα δάνεια για κατασκευές κτιρίων και διαμερισμάτων βάζοντας χαμηλού τιμήματος ακίνητα για υποθήκη.

      Παράλληλα, οι εταιρίες του κύριου Καρούζου στήριζαν την αποπληρωμή των δανείων στα εκτιμώμενα κέρδη που θα είχαν εάν πωλούσαν αυτές τις κατασκευές. Το αξιοπερίεργο σε αυτή την ιστορία είναι πως, ενώ οι εταιρίες δεν αποπλήρωναν τις υποχρεώσεις τους και δεν ολοκλήρωναν τις κατοικίες, η Εμπορική συνέχιζε να τους χορηγεί ομολογιακά δάνεια για νέες κατασκευές που ΘΑ έκαναν…
      Μελετώντας την Έκθεση της ΤτΕ είναι εμφανές ότι το 2005 η Εμπορική ενέκρινε σε θυγατρική του Καρούζου το ποσό των 8,6 εκατ. ευρώ, για να αγοράσει οικόπεδο αξίας περίπου 1 εκατ. ευρώ και να προχωρήσει στην ανέγερση διαμερισμάτων.

      Παράλληλα η τράπεζα εξέδωσε ομολογιακό δάνειο στην εταιρία, για να πληρώσει το κόστος της επένδυσης και το δάνειο αυτό έφτανε τα 11,3 εκατ. ευρώ. Το δάνειο υποτίθεται ότι θα το εξοφλούσε ο κ. Καρούζος με την πώληση των εν λόγω κατοικιών και το κέρδος που θα του έφερνε αυτή η διαδικασία. Το κέρδος μάλιστα εκτιμήθηκε περίπου στα 16,7 εκατ. ευρώ. Για όλα τα παραπάνω ποσά, εγγύηση μπήκε το ίδιο το χρηματοδοτούμενο ακίνητο και άλλα δυο προσημειωμένα του ομίλου στους Αμπελόκηπους ενώ ο όμιλος του κ. Καρούζου πήρε και πιστοληπτική ικανότητα 1ης βαθμίδας!

      ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΤΕΛΕΙΩΣΕΙ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΠΑΙΡΝΕΙ ΚΑΙ 2ο ΔΑΝΕΙΟ
      Ένα χρόνο μετά, σύμφωνα πάντα με τα στοιχεία της Έκθεσης της ΤτΕ, το 2006, η τράπεζα προχώρησε σε ενίσχυση των εξασφαλίσεων με τη λήψη ενέχυρου των μετοχών του πιστούχου αλλά – προσέξτε – ενέκρινε την αύξηση του συνολικού χρηματοδοτικού ανοίγματος κατά 26,7 εκατομμύρια ευρώ με την έκδοση νέου ομολογιακού δανείου για την αγορά άλλου οικοπέδου 6.730 τ.μ. στο Γέρακα, όπου ως εγγύηση μπαίνει ένα διαμέρισμα στην Λ. Αλεξάνδρας αξίας 1 εκατ. ευρώ!
      Δύο χρόνια μετά, το 2008, όταν δηλαδή φεύγει ο κ. Προβόπουλος, η τράπεζα διαπιστώνει ότι κάτι δεν πάει καλά, καθώς η εταιρεία αδυνατούσε να αποπληρώσει τις δανειακές της υποχρεώσεις. Μάλιστα, όπως διαπίστωσε η τράπεζα, η εταιρεία του κ. Καρούζου δεν προχωρούσε τις εργασίες της ανέγερσης των κατοικιών. Σε αυτό το σημείο η επιτροπή πιστοδοτήσεων της τράπεζας αποφασίζει, απλά, να υποβαθμίσει την εταιρεία στην 2η βαθμίδα.

      Μετά από καταγγελίες στην Πολεοδομία διεκόπησαν εντελώς οι εργασίες και αποφασίστηκε η αναδιάρθρωση του ανοίγματος του ομίλου Καρούζου με νέο ομολογιακό δάνειο ύψους 39,8 εκατομμυρίων ευρώ, όπως ακριβώς έκαναν οι τράπεζες με… όλους τους φτωχούς πολίτες που δεν μπορούσαν να εξοφλήσουν τα δάνεια που είχαν πάρει για να στεγάσουν τις οικογένειες τους.
      Να μην παραλείψουμε βεβαίως ότι η τράπεζα υποβάθμισε τον όμιλο στην 3η βαθμίδα πιστοληπτικής ικανότητας.

      Το 2009 έρχεται άλλη μια υποβάθμιση και η εταιρεία του Καρούζου πέφτει στην 4η βαθμίδα.

      Το 2010 με νέα συμφωνία η εταιρεία παίρνει παράταση αποπληρωμής του δανείου αν και αυτή η ενέργεια πέφτει στο κενό καθώς η εταιρεία εξακολουθούσε να μην εξοφλεί τις υποχρεώσεις της.

      Τον Οκτώβριο του 2010 μετά από συνεδρίαση του Συμβουλίου Πιστοδοτήσεων αποφασίστηκε το κλείσιμο των λογαριασμών του ομίλου και την υπόθεση ανέλαβε η Διεύθυνση Χρηματοδοτήσεων Ειδικού Χειρισμού. Το λογιστικό υπόλοιπο της εταιρείας ήταν 9,1 εκατ. ευρώ και είχε να πληρώσει δόσεις από το 2008!
      Ψάχνοντας η τράπεζα διαπίστωσε ότι η θυγατρική που έκανε τις αμφισβητούμενες αυτές ενέργειες με τα ομολογιακά δεν είχε ανάλυση οικονομικών στοιχείων διότι ήταν λέει νεοσυσταθείσα!

      Η μεγάλη έκπληξη λέγεται ότι ήρθε, όταν αναζήτησαν τα στοιχεία της μητρικής εταιρίας του κ. Καρούζου όπου εκεί διαπίστωσαν ότι είχαν καταστραφεί σε πυρκαγιά.
      Κάπου εδώ τελειώνει και αυτή η εγείρουσα πολλά ερωτήματα – που αποζητούν απαντήσεις -επιχειρηματική ιστορία τη συνέχεια της οποίας την γνωρίζετε βεβαίως.

      Διαβάστε επίσης:
      Φοροδιαφυγή δεκάδων εκατ. ευρώ από τον Όμιλο Καρούζου
      Σκάνδαλο Καρούζου: Εμφάνισε εικονικό τιμολόγιο 10.000.000 ευρώ!
      Εισαγγελέα​ς για τα 300 εκατ. ευρώ του Καρούζου

      http://www.newsbomb.gr/ellada/apokalypseis/story/426807/o-provopoylos–i-emporiki–ta-thalassodaneia-kai-o-k-karoyzos

  8. Thursday, 20 April 2017 13:35
    Σσσσ…ΣΑΛΟΣ!…Ο ‘”ΣΤΟΧΟΣ” ΣΑΛΛΑΣ ΚΑΙ 12 ΚΑΥΤΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ…

    Δεύτερη χειρότερη δίωξη για Σάλλα – Προβόπουλο. Τον είδαν, λέει, πετυχημένο και τον έστειλαν για κακούργημα οι ανταγωνιστές των …επενδύσεων. Και βρίσκουν αμέσως φιλόξενους χώρους να καταχωρείται πρώτα η απάντησή τους και ΜΕΤΑ το ρεπορτάζ με τα εισαγγελικά πορίσματα!!!

    Γιάννης Ντάσκας

    Αναφερόμαστε στον Μιχ.Σάλλα.

    Τον 24χρονο του 1974 που ηρθε απο Γερμανία μεριά και αμέσως έγινε στέλεχος στο Κινημα…Ενα ήταν τότε το Κίνημα…Και τον μάθαμε ως κομματικό στέλεχος πιστό στον Ανδρέα Παπανδρέου με την ίδια πίστη που έδειχναν τότε οι συνομίληκοί του και σύντροφοί του Πέτρος Λάμπρου, Κώστας Λαλιώτης και μια ομάδα που “έχτισε” την εξουσία ΠΑΣΟΚ στο χώρο των ΜΜΕ, των Τραπεζών, των επιχειρηματιών.

    Ο Μιχ.Σάλλας “τυλίχτηκε” σε 52 κόλλες χαρτί από τον γνωστό για τις έρευνές του για τον Ψυχάρη και τα θαλασσοδάνεια του ΔΟΛ με τις οφ σόρ κλπ. Αναφερόμαστε στον εισαγγελέα Γαληνό Μπρη.

    Στο πόρισμά του που αποκάλυψε το DOCUMENTO του Κ.Βαξεβανη (ρεπορτάζ της έμπειρότατης Κατερίνας Κατή) ο κ. Μπρης κατηγορεί τον Μιχ.Σάλλα και άλλα στελέχη της Τράπεζας για “παιχνίδι με ακίνητα και ζημιές και κέρδη. Και τους στέλνει για κακουργήματα ικανά για προφυλακίσεις κιόλας αν…
    Εκείνος απαντά αμέσως ότι τον στοχοποίησαν επειδή ανακοίνωσε επενδυτικά σχέδια…

    Πριν σας παραθέσουμε ένα ρεπορτάζ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΟ για την υπόθεση εμείς ας τον ρωτήσουμε:

    1.Πόσα είχε στη “μπάντα” το 1974 για επενδύσεις και αν είχε γιατί έγινε κομματικό στέλεχος και διοριζόταν στις κρατικές ψωροτράπεζες κουμανταδόρος;
    2.μήπως έσπευσε να ανακοινώσει “επενδυτικά” σχέδια σε συνεταιριστική τράπεζα επειδή ήξερε ότι έρχεται τσουνάμι αποκαλύψεων;
    3.τι είδους επενδύσεις έκανε με τον προφυλακισμένο “ηγέτη” του Ερυθρού Σταυρού-Ερρίκος Ντυνάν όσο ήταν στην Τράπεζα Πειραιώς ηγέτης;
    4.το “πιστοποιητικό” που έχει για το”καλώς έχει” της Τράπεζας της Ελλάδας ποιοί το υπογράφουν;
    5.Τι γνώμη έχει για τα εγκλήματα της Τράπεζας της Ελλάδας γενικά και ειδικά στις συνεταιριστικές τράπεζες, όπως αυτή της Λαμίας, της Δωδεκανήσου, της Εύβοιας, της Αχαϊας;
    6.Ποιοί “κονόμησαν” με τη λεηλασία των Τραπεζών αυτών;
    7.Η τράπεζα στην οποία κάνει τώρα επενδύσεις είχε την ίδια μεταχείριση με τις άλλες συνεταιριστικές τράπεζες;
    8.Μπορεί, ως ειδικός στις Τράπεζες και τις επενδύσεις, να μας γράψει -με επαγγελματικούς όρους ντε – με τα πεντακάθαρα χεράκια του μια μελέτη για την Τράπεζα αυτή και τις άλλες συνεταιριστικές και μαζί για το ‘Ερρίκος Ντυνάν” και να την δώσει να την συνυπογράψει και ο Ανδρέας Μαρτίνης;
    9.Ο Εισαγγελέας Γαληνός Μπρής είναι ικανός ή δεν καταλαβαίνει γρι ή εξυπηρετεί άλλα σχέδια ανθρώπων που θέλουν να πλήξουν τα καμάρια της ελληνική ςοικονομίας όπως οι Σαλλα-Ψυχάρηδες
    10.Με ποιούς μεγαλοεπιχειρηματίες και μεγαλοδημοσιογράφους έχει βρεθεί σε κοινά τραπέζια για πάνω από 200 φορές στα χρόνια της δόξας του,αν φυσικά έχει βρεθεί;
    11.Ποιούς δικαστικούς λειτουργούς εκτιμά και γιατί;
    12.Τι γνώμη είχε μέχρι το τέλος για τον Ανδρέα Βγενόπουλο;
    Iδού το μακροσκελές ρεπορτάζ από το PRESS.GR για Σάλλα-Εισαγγελέα κλπ και αναμένουμε απαντήσεις του:

    Η ΔΙΩΞΗ για κακούργημα και η απάντηση! Στο στόχαστρο ο Σάλλας για την Τράπεζα Πειραιώς

    Για “απόπειρα στοχοποίησής” του κάνει λόγο ο μέχρι πρότινος ισχυρός άνδρας και πρόεδρος της Τράπεζας Πειραιώς, Μιχάλης Σάλλας ύστερα από την σε βάρος του ποινική δίωξη σε βαθμό κακουργήαμτος, για ακίνητα που είχε αγοράσει η Τράπεζα Πειραιώς το 2006. Ο κ. Σάλλας κατηγορείται ότι χρησιμοποίησε την τράπεζα για να κάνει αγοραπωλησίες ακινήτων και αγορές μετοχών μέσω εταιρειών συμφερόντων του ίδιου και μελών της οικογένειάς του, ζημιώνοντας έτσι την Πειραιώς με εκατομμύρια ευρώ.

    Ολόκληρη η δήλωση Σάλλα:

    Πληροφορήθηκα από τον Τύπο ότι έχει ασκηθεί και σε βάρος μου ποινική δίωξη για ακίνητα που είχε αγοράσει με διαδικασίες τυπικές και διαφανείς η Τράπεζα Πειραιώς το 2006. Με εξίσου διαφανείς και νόμιμες διαδικασίες πώλησε τα ακίνητα αυτά, δέκα χρόνια μετά στην τιμή που τα είχε αποκτήσει, δηλαδή χωρίς καμία ζημία και μάλιστα αφού εν τω μεταξύ τα ιδιοχρησιμοποίησε για δέκα χρόνια εγγράφοντας και σημαντικά κέρδη.
    Το γεγονός ότι η αγορά των ακινήτων δεν έχει προξενήσει ζημία στην Τράπεζα Πειραιώς έχει επιβεβαιώσει και η Τράπεζα της Ελλάδος σε σχετικό έλεγχό της.
    Μολονότι μέχρι αυτή τη στιγμή, δεν έχω λάβει επισήμως γνώση της δίωξης και του πορίσματος στο οποίo βασίζεται, δεν θεωρώ τυχαίο το χρόνο άσκησής της αφού συμπίπτει με την ανακοίνωση των νέων επενδυτικών μου σχεδίων.
    Αντιλαμβάνομαι ότι πρόκειται για μία προσπάθεια στοχοποίησής μου, η οποία είμαι βέβαιος πως δεν θα τελεσφορήσει λόγω της έλλειψης ζημίας της Τράπεζας. Λυπάμαι ωστόσο για το γεγονός πως μαζί μου, αδίκως ταλαιπωρούνται 30 ακόμη άνθρωποι της αγοράς και στελέχη της Τράπεζας Πειραιώς.

    Σύμφωνα με ρεπορτάζ της Κατερίνας Κατή, που αποκάλυψε το θέμα της δίωξης, συντάχθηκε πόρισμα-κόλαφος από τον οικονομικό εισαγγελέα για ζημία εκατομμυρίων της Τράπεζας Πειραιώς από αγοραπωλησίες για ίδιον όφελος

    Το ρεπορτάζ αναφέρει τα εξής:

    Στο «δόκανο» της Δικαιοσύνης ο επί εικοσιπενταετία «τιμονιέρης» του ομίλου της Τράπεζας Πειραιώς Μιχάλης Σάλλας. Με όχημα ένα πόρισμα-καταπέλτη, ο οικονομικός εισαγγελέας Παναγιώτης Αθανασίου έχει παραγγείλει την άσκηση ποινικής δίωξης για απιστία κατ’ εξακολούθηση σε βαθμό κακουργήματος κατά του πρώην προέδρου της Τράπεζας Πειραιώς Μ. Σάλλα, του πρώην αντιπροέδρου της Θεόδωρου Πανταλάκη και πολλών ακόμη μεγαλοστελεχών του πιστωτικού ιδρύματος.

    Σύμφωνα με το πόρισμα 52 σελίδων του αναπληρωτή εισαγγελέα Οικονομικού Εγκλήματος Γαληνού Μπρη ο οποίος διερεύνησε την υπόθεση, ο Μ. Σάλλας χρησιμοποίησε την τράπεζα για να κάνει ένα ασύλληπτο «παιχνίδι» με αγοραπωλησίες ακινήτων και αγορές μετοχών μέσω εταιρειών συμφερόντων του ίδιου και μελών της οικογένειάς του, ζημιώνοντας έτσι την Πειραιώς με εκατομμύρια ευρώ.

    Στο απίστευτο αλισβερίσι, όπως περιγράφεται λεπτομερώς στο εισαγγελικό πόρισμα, εμπλέκονται και τότε στενοί συνεργάτες του στην Πειραιώς, όπως ήταν ο Θ. Πανταλάκης, αλλά και παρένθετα πρόσωπα που εμφανίζονταν να αγοράζουν το 2006 «κοψοχρονιά» τα επίμαχα ακίνητα (καταστήματα) από τις εταιρείες συμφερόντων οικογένειας Σάλλα και μέσα σε ελάχιστο χρόνο να τα πουλάνε στην τράπεζα σε τιμή πολύ μεγαλύτερη από την πραγματική τους. Δηλαδή η τράπεζα δανειοδοτεί τις εταιρείες συμφερόντων της οικογένειας Σάλλα ώστε να αγοράσουν τα ακίνητα, τα οποία στη συνέχεια αγοράζει η ίδια σε υψηλότερες τιμές με εντολή Σάλλα.

    Οπως εμφατικά επισημαίνει ο εισαγγελέας στο πόρισμά του: «Οι πρώην ιδιοκτήτριες των ακινήτων εταιρείες (ΩΚΥΘΟΗ ΑΕ, ΑΛΚΜΑΩΝ ΑΕ, MGS REAL ESTATE ΑΕ, ΕΡΕΧΘΕΑΣ ΑΕ, ΑΓΑΛΛΩΝ ΑΕ) συνδέονται άμεσα με τον Μιχαήλ Σάλλα, πρόεδρο της Τράπεζας Πειραιώς, ή (και) μέλη της οικογενείας του και ειδικότερα τη σύζυγό του Στάικου Σοφία και τα τέκνα του Γεώργιο και Μυρτώ Σάλλα. Τούτο καταδεικνύει και το γεγονός ότι όλες τις πωλήτριες εταιρείες εκπροσώπησε κατά την υπογραφή των συμβολαίων αγοραπωλησίας το ίδιο πρόσωπο».

    Η διαδρομή των ακινήτων και του χρήματος
    Από την εισαγγελική έρευνα προέκυψε ένα επαναλαμβανόμενο μοτίβο όσον αφορά τη «διαχείριση» των ακινήτων. Συγκεκριμένα:

    – Οι πέντε εταιρείες που σχετίζονταν με τον Μ. Σάλλα είχαν αγοράσει τα συγκεκριμένα ακίνητα (τα δύο μάλιστα από την ίδια την Πειραιώς, το 2003) με δάνειο το οποίο τους είχε χορηγήσει η… Πειραιώς για τον σκοπό αυτό. Στη συνέχεια εξοφλούσαν το δάνειο πάλι με χρήματα της… Πειραιώς, και συγκεκριμένα με μέρος των χρημάτων που έπαιρνε ο παρένθετος από την πώληση του ακινήτου στην ίδια την Πειραιώς.

    – Μέσα δε σε διάστημα μόλις πέντε ημερών η Πειραιώς αγόραζε από τον παρένθετο τα ίδια ακίνητα σε πολλαπλάσια τιμή.

    «Είναι εκτός λογικής», αναφέρει μεταξύ άλλων ο εισαγγελέας, «να καταβάλλει η τράπεζα μείζον τίμημα για την αγορά ενός ακινήτου επειδή το αναβάθμισε η ίδια ως μισθώτρια και μάλιστα σε ένα πρόσωπο που το είχε αποκτήσει προ ολίγων ημερών αντί τιμήματος κατά πολύ χαμηλότερου εκείνου το οποίο τελικώς κατέβαλε η ίδια».

    – Για τα επίμαχα ακίνητα η Πειραιώς είχε εκδηλώσει ενδιαφέρον πολύ προτού αγοραστούν από τις εταιρείες. Απώτερος στόχος αυτής της δραστηριότητας του Μ. Σάλλα και των δικών του ανθρώπων στην Πειραιώς ήταν, κατά την εισαγγελική εκτίμηση, το προσωπικό όφελος. Οπως τονίζεται στο πόρισμα, που είναι προϊόν πολυετούς, ενδελεχούς έρευνας, όλα έγιναν προκειμένου «οι υπεύθυνοι της εταιρείας Τράπεζα Πειραιώς να προσπορίσουν παράνομο όφελος στον εαυτό τους ή και στις εταιρείες συμφερόντων τους, με αντίστοιχη βλάβη της περιουσίας της τράπεζας».

    Στο παζλ των μεθοδεύσεων ο εισαγγελέας προσθέτει κι ένα γεγονός που σημειώθηκε μετά την έναρξη της έρευνάς του για την υπόθεση και αφορά την πώληση, δέκα χρόνια μετά την αγορά τους, των επίμαχων ακινήτων.

    Οπως τονίζει: «Η πώληση των επίμαχων καταστημάτων τον Φεβρουάριο του έτους 2016, με το ίδιο περίπου τίμημα που είχε καταβληθεί για την αγορά τους το 2006, σε μια κυπριακή εταιρεία, η οποία συνεστήθη δύο μήνες πριν, δηλαδή τον Δεκέμβριο του έτους 2015 (και ενώ ήδη είχαν κληθεί για εξηγήσεις οι υπεύθυνοι της τράπεζας και διενεργείτο πραγματογνωμοσύνη), ευλόγως δημιουργεί υπόνοιες περί του ότι η συγκεκριμένη ενέργεια είναι μεθοδευμένη, ακριβώς για να παρασχεθεί δυνατότητα προβολής του επιχειρήματος περί μη υπάρξεως ζημίας». Ο εισαγγελέας θεωρεί δηλαδή ότι όταν άρχισε η έρευνα τα ακίνητα πωλήθηκαν από την τράπεζα μεθοδευμένα σε υψηλές τιμές, ώστε να μην ασκηθεί από την εισαγγελία έρευνα ζημιών.

    Συνολικά ο εισαγγελέας διέγνωσε οικονομική ζημία της Πειραιώς για πέντε από τα έξι ακίνητα, καθώς από την παραγγελία για άσκηση της ποινικής δίωξης εξαιρείται το ακίνητο επί της οδού Ομήρου στη Νέα Σμύρνη. Σύμφωνα με το εισαγγελικό διά ταύτα, που στηρίζεται και σε έρευνα ελεγκτών του ΣΔΟΕ καθώς και σε τρεις διαφορετικές πραγματογνωμοσύνες, από τις επίμαχες αγοραπωλησίες «αντί τιμήματος υπερβαίνοντος την εμπορική αξία τούτων, τουλάχιστον, κατά το ποσό των 3.929.000 ευρώ συνολικά, προκλήθηκε συνολική ζημία στην περιουσία της τράπεζας ύψους τουλάχιστον 3.929.000 ευρώ».

    Οι επίμαχες αγοραπωλησίες
    Όπως αναφέρεται στο εισαγγελικό πόρισμα, η Τράπεζα Πειραιώς προέβη στην αγορά:

    * ακινήτου (καταστήματος) επί των οδών Κωνσταντινουπόλεως 26 και Γρηγορίου Λαμπράκη στη Σταυρούπολη Θεσσαλονίκης, από την εταιρεία ΩΚΥΘΟΗ ΑΕ,

    * ακινήτου (καταστήματος) επί της οδού Ομήρου 70 στη Νέα Σμύρνη Αττικής, από την εταιρεία ΑΛΚΜΑΩΝ ΑΕ,

    * ακινήτου (καταστήματος) επί της λεωφ. Γρ. Λαμπράκη 142 και Δημητρακοπούλου στον Κορυδαλλό, από την εταιρεία ΑΛΚΜΑΩΝ ΑΕ,

    * ακινήτου (καταστήματος) επί των οδών Πατησίων 70 και Κότσικα (πρώην Ρηνείας) στην Αθήνα, από την εταιρεία ΕΡΕΧΘΕΑΣ ΑΕ,

    * ακινήτου (καταστήματος) επί των οδών Μιχαλακοπούλου 157 και Εβρου 106 στην Αθήνα, από την εταιρεία MGS REAL ESTATE ΑΕ και

    * ακινήτου (καταστήματος) επί των οδών Ιπποκράτους 80 και Μεθώνης 4 στην Αθήνα, από την εταιρεία ΑΓΑΛΛΩΝ ΑΕ.

    – Ολα τα ακίνητα περιήλθαν στην κυριότητα των πωλητριών εταιρειών με δάνεια που είχε χορηγήσει σ’ αυτές η Τράπεζα Πειραιώς ΑΕ και μάλιστα υψηλότερα του τιμήματος αγοράς τους.

    – Οι εταιρείες, ενδιαφερόμενες να προβούν στην πώλησή τους, δεν απευθύνθηκαν στη μισθώτρια τούτων Πειραιώς, που τους είχε μάλιστα χορηγήσει δάνεια για την αγορά τους, τα οποία δεν είχαν ακόμη εξοφλήσει ολοσχερώς, παρότι η τελευταία σχεδίαζε ήδη την αγορά τους, αλλά τα μεταβίβασαν λόγω πωλήσεως σε φυσικά πρόσωπα, αντί τιμήματος κατά πολύ μικρότερου της πραγματικής τους αξίας, το οποίο μάλιστα ο αγοραστής δεν κατέβαλε κατά τη σύναψη της συμβάσεως αγοραπωλησίας αλλά υποσχέθηκε να καταβάλει εντός μηνός από την ημερομηνία υπογραφής του αγοραπωλητηρίου συμβολαίου.

    – Ενώ η Πειραιώς είχε εκδηλώσει ενδιαφέρον για αγορά των συγκεκριμένων ακινήτων, έχοντας προβεί σε προγενέστερο χρόνο σε εκτίμηση της αγοραίας αξίας τους, δεν απευθύνθηκε, όπως θα ήταν λογικά αναμενόμενο, στις εκμισθώτριες – κυρίες των ακινήτων, τις οποίες είχε δανειοδοτήσει για την αγορά τους και με τις οποίες τη συνέδεε συμβατική σχέση μισθώσεως, αλλά προέβη στην αγορά τους αντί τιμήματος υπερβαίνοντος την αγοραία αξία τους (πλην του ακινήτου επί της οδού Ομήρου 70 στη Νέα Σμύρνη) από τρίτα («παρένθετα») πρόσωπα, στα οποία οι ιδιοκτήτριες εταιρείες είχαν πωλήσει και μεταβιβάσει αντί πολύ μικρότερου τιμήματος τα συγκεκριμένα ακίνητα.

    Τα πρόσωπα που εμπλέκονται

    Σύμφωνα με τον εισαγγελέα, προκύπτουν επαρκείς ενδείξεις για κακουργηματική απιστία κατ’ εξακολούθηση σε βάρος της τράπεζας εναντίον των:

    1. Μιχαήλ Σάλλα, προέδρου του ΔΣ, διευθύνοντος συμβούλου και νομίμου εκπροσώπου της Τράπεζας Πειραιώς ΑΕ
    2. Θεόδωρου Πανταλάκη, αντιπροέδρου – αναπληρωτή διευθύνοντος συμβούλου
    3. Κωνσταντίνου Γεωργίου, γενικού διευθυντή της Τράπεζας
    4. Ιωάννη Σγουροβασιλάκη, γενικού διευθυντή
    5. Κωνσταντίνου Λιάπη, διευθυντή Διεύθυνσης Οικονομικών Υπηρεσιών
    6. Λείας-Ελισάβετ Μπαλόγλου και 7. Χρήστου Μπουλέ, υπαλλήλων της Διεύθυνσης Τεχνικών Εργων και Επιμελητείας – Τομέας Περιουσίας και Ασφαλείας της Τράπεζας Πειραιώς ΑΕ, των 2ου, 3ου, 4ου, 5ου, 6ης και 7ου μελών της Επιτροπής Εγκρισης Δαπανών της Τράπεζας Πειραιώς.

    Οι λοιποί εμπλεκόμενοι

    Ακόμη ο εισαγγελέας ζητά τη δίωξη και προσώπων που είτε φέρονται ως οι παρένθετοι στις αγοραπωλησίες είτε ενεπλάκησαν στα επίμαχα συμβόλαια (εκτιμήσεις τιμήματος κ.ά.).

    Στρέφεται ειδικότερα εναντίον των 1. Εμμανουήλ Νιώτη, 2. Ιωάννη Λεφάκη, 3. Philippe Moufarrige και 4. Αλεξάνδρου Σύρπη, για άμεση συνέργεια σε απιστία από κοινού κατ’ εξακολούθηση και εναντίον των 1. Ιωάννη Καλημέρη, 2. Βασιλικής Ντάλη, 3. Μαρίας Προεστού, 4. Αναστασίου Τσούφη, 5. Στυλιανού Νιώτη, 6. Παναγιώτη Λιάπη, 7. Κωνσταντίνου-Ανδρέα Αυγουστή, 8. Μαρίας Βελμάχου, 9. Αντωνίου Κοντέα, αρχιτέκτονα και 10. Ευθυμίου Βασιλείου του Γεωργίου, πολιτικού μηχανικού, για απλή συνέργεια σε απιστία από κοινού κατ’ εξακολούθηση και μη.

    Προκύπτουν επίσης επαρκείς ενδείξεις για την ίδια πράξη όσον αφορά την αγορά των μετοχών των εταιρειών EUROTERRA ΑΕ, REBIKAT ΑΕ και ABIES ΑΕ εναντίον των 1. Δημητρίου Βούκα του Αντωνίου και 2. Ξενοφώντος Αποστολόπουλου, στελεχών του ομίλου της Τράπεζας Πειραιώς ΑΕ.

    Πώς είχε στηθεί η «Μονόπολη» με τα ακίνητα που μοσχοπούλαγαν στην Πειραιώς

    Η τράπεζα είχε εκδηλώσει επιθυμία να τα αγοράσει, αλλά την προλάβαιναν εταιρείες και πρόσωπα γύρω από την οικογένεια Σάλλα

    Αν πάρουμε ενδεικτικά μία από τις πέντε περιπτώσεις ακινήτων, όπως καταγράφεται αναλυτικά στο εισαγγελικό πόρισμα, θα δούμε πώς ακριβώς παιζόταν το παιχνίδι με τις αγοραπωλησίες και γιατί απέβαινε σε ζημία της τράπεζας.

    – Την 1η Αυγούστου 2003 η ιδρυθείσα στις 26.3.2003 εταιρεία ΑΓΑΛΛΩΝ ΑΕ αγόρασε το ακίνητο επί των οδών Ιπποκράτους 80 και Μεθώνης αντί 950.000 ευρώ (η εταιρεία, με μόνο οικονομικό στοιχείο το μετοχικό της κεφάλαιο 60.000 ευρώ, κάλυψε το τίμημα με δάνειο 1.500.000 ευρώ, το οποίο έλαβε την ίδια ημέρα από την Τράπεζα Πειραιώς) και στις 25 Αυγούστου 2003 το εκμίσθωσε στην Τράπεζα Πειραιώς.

    Οσον αφορά την εταιρεία ΑΓΑΛΛΩΝ ΑΕ, ιδρυτές-αρχικοί μέτοχοί της ήταν οι εταιρείες: 1. ΕΡΕΧΘΕΑΣ ΑΕ, σε ποσοστό 97%, με μετόχους το 2003 τους Μιχαήλ Σάλλα, σε ποσοστό 50%, και Στάικου Σοφία, σε ποσοστό 50%, και 2. MGS ΣΥΜΜΕΤΟΧΩΝ ΑΕ, σε ποσοστό 3%, με μετόχους το έτος 2003 τους Μιχαήλ Σάλλα, σε ποσοστό 89%, και Στάικου Σοφία, σε ποσοστό 11%, ενώ στη μετοχική της σύνθεση εμφανίζονται ακολούθως η offshore εταιρεία της Κύπρου DEALAND ENTERPRISES LTD καθώς και δύο ακόμη offshore της Κύπρου, οι SHELBOURNE LIMITED και SIENNA STAR LIMITED.

    – Στις 28 Φεβρουαρίου 2006 ο αρχιτέκτονας Αντώνιος Κοντέας, κατόπιν εντολής της μισθώτριας του ακινήτου Τράπεζας Πειραιώς, προέβη σε εκτίμηση της αξίας του, την οποία προσδιόρισε σε 2.100.000 ευρώ, και στη σύνταξη σχετικής έκθεσης εκτίμησης. Στη συνέχεια η Διεύθυνση Τεχνικών Εργων και Επιμελητείας – Τομέας Περιουσίας και Ασφαλείας της τράπεζας εισηγήθηκε στην Επιτροπή Εγκρισης Δαπανών την αγορά του ακινήτου, με εκτιμώμενη αξία από τον μηχανικό 2.000.000 ευρώ, τίμημα αγοράς 2.050.000 ευρώ μετρητοίς και με εκπροσώπηση της τράπεζας για την υπογραφή του συμβολαίου από τον γενικό διευθυντή Κωνσταντίνο Γεωργίου, εν συνεχεία δε η αγορά του ακινήτου εγκρίθηκε ενυπογράφως από την αρμόδια επιτροπή.

    – Στις 5 Απριλίου 2006 η ΑΓΑΛΛΩΝ ΑΕ, εκπροσωπηθείσα από τον Ιωάννη Καλημέρη κατόπιν αποφάσεως του ΔΣ αυτής και αφού είχε προηγηθεί η ομόφωνη απόφαση της ΓΣ, μετεβίβασε λόγω πωλήσεως το ακίνητο στον Αλέξανδρο Σύρπη του Δημητρίου αντί 955.000 ευρώ, αντίτιμο το οποίο ο αγοραστής υποσχέθηκε να καταβάλει εντός μηνός.

    – Στις 11 Απριλίου 2006, δηλαδή έξι ημέρες αργότερα, ο Αλέξανδρος Σύρπης μεταβίβασε λόγω πωλήσεως το ακίνητο στην Πειραιώς, η οποία εκπροσωπήθηκε στη συγκεκριμένη σύμβαση αγοραπωλησίας από τον γενικό διευθυντή αυτής Κωνσταντίνο Θεόδ. Γεωργίου, αντί 2.050.000 ευρώ, ποσό το οποίο ο πωλητής εισέπραξε με επιταγές. Στη συνέχεια ποσό 955.000 ευρώ μετέφερε σε λογαριασμό της ΑΓΑΛΛΩΝ ΑΕ προς εξόφληση του δανείου το οποίο η εταιρεία είχε λάβει από την Τράπεζα Πειραιώς, ποσό δε 1.095.000 ευρώ ανέλαβε σε μετρητά. Στη συγκεκριμένη αγοραπωλησία την

    αγοράστρια τράπεζα εκπροσώπησε ο Κωνσταντίνος Γεωργίου, κατόπιν ειδικής εντολής και πληρεξουσιότητας που έλαβε από τον πρόεδρο του ΔΣ Μιχαήλ Σάλλα.

    Στη συνέχεια ο πωλητής, ενώ διενεργείτο ήδη η προκαταρκτική εξέταση σχετικά με την αγοραπωλησία των ακινήτων, προέβη σε υποβολή συμπληρωματικής δήλωσης φορολογίας εισοδήματος για το 2006, στην οποία συμπεριέλαβε και το ποσό του τιμήματος από την πώληση του ακινήτου, βάσει δε νέας εκκαθάρισης του καταλογίστηκε επιπλέον φόρος εισοδήματος, ποσού 237.478,35 ευρώ, το οποίο και εξόφλησε.

    Ωστόσο η εμπορική αξία του ακινήτου κατά τον χρόνο αγοράς του από την Τράπεζα Πειραιώς κυμαινόταν μεταξύ 1.215.000 και 1.342.000 ευρώ και κατά συνέπεια από την αγοραπωλησία προκλήθηκε ζημία στην περιουσία της τράπεζας ύψους τουλάχιστον 708.000 ευρώ.

    Τι ισχυρίζονται οι εμπλεκόμενοι

    Οι ίδιοι εμπλεκόμενοι διατείνονται:

    – Η μεταβίβαση των ακινήτων στα φυσικά πρόσωπα (παρένθετοι) έγινε εν αγνοία της τράπεζας.

    – Οι ορισθέντες πραγματογνώμονες κατέληξαν σε εσφαλμένη εκτίμηση για την αξία των ακινήτων, γιατί δεν συνυπολόγισαν την ειδική αξία τους.

    – Δεν υπήρξε ζημία από την αγορά το 2006, καθώς τα συγκεκριμένα καταστήματα πουλήθηκαν τον Φεβρουάριο του έτους 2016 αντί σχεδόν ισόποσου τιμήματος στην κυπριακή COPIUSO HOLDINGS LIMITED (συνεστήθη το 2015 και εδρεύει στη Λεμεσό της Κύπρου).

    Τι απαντά ο εισαγγελέας

    Σύμφωνα με την εισαγγελική εκτίμηση, οι ισχυρισμοί τους δεν αντέχουν στην κοινή λογική, καθώς:

    1. Η τράπεζα είχε ήδη εκδηλώσει το ενδιαφέρον της για την αγορά των επίμαχων ακινήτων πολύ προτού αυτά μεταβιβαστούν στα φυσικά πρόσωπα (έναντι των οποίων οι πρώην ιδιοκτήτριες των ακινήτων εταιρείες δεν είχαν δεσμευτεί με συμβολαιογραφικό προσύμφωνο μεταβίβασης), αφού είχε δώσει εντολή σε εκτιμητές να προβούν σε εκτίμηση αξίας.

    2. Οι πρώην ιδιοκτήτριες των ακινήτων εταιρείες συνδέονται άμεσα με τον Μιχαήλ Σάλλα ή (και) μέλη της οικογενείας του.

    3. Δεν προέκυψαν ιδιαίτεροι επιχειρηματικοί – οικονομικοί λόγοι που επέβαλαν την πώληση των ακινήτων από τις πρώην ιδιοκτήτριες εταιρείες.

    4. Η ειδική αξία τους έχει συνυπολογιστεί από τους πραγματογνώμονες. Αντιθέτως, η σχέση αφενός των πρώην ιδιοκτητριών των ακινήτων εταιρειών και αφετέρου της Πειραιώς με τον Μιχαήλ Σάλλα καταδεικνύει ότι μεθοδεύτηκε η μέσω παρένθετων προσώπων πώλησή τους στην Πειραιώς. Με τον τρόπο αυτό επιτεύχθηκε η εξόφληση του υπολοίπου των δανείων που οφείλονταν στην Πειραιώς και η ανάληψη από τα παρένθετα πρόσωπα του υπόλοιπου ποσού του τιμήματος σε μετρητά και επομένως η διάθεσή του χωρίς την τήρηση διατυπώσεων. Επιτεύχθηκε έτσι η καταβολή μειωμένου φόρου μεταβίβασης. Τελικά το δημόσιο εισέπραξε ως φόρο εισοδήματος των παρένθετων ποσό 3.952.871,18 ευρώ βάσει συμπληρωματικών δηλώσεων φορολογίας εισοδήματος, τις οποίες υπέβαλαν μεταγενέστερα, προφανώς λόγω του ότι διενεργείτο ήδη προκαταρκτική εξέταση.

    5. Η πώληση των επίμαχων καταστημάτων ύστερα από δεκαετία αντί του υπερβάλλοντος τιμήματος στο οποίο είχαν αγοραστεί το έτος 2006 δεν αποκαθιστά τη ζημία στην περιουσία της τράπεζας, λόγω απώλειας των καρπών από τη μη εκμετάλλευση του εν λόγω ποσού (3.929.000 ευρώ τουλάχιστον) επί δεκαετία.

    ΚΑΙ «ΚΟΜΠΙΝΑ» ΜΕ ΤΙΣ ΜΕΤΟΧΕΣ

    Το ίδιο ακριβώς παιχνίδι γινόταν σύμφωνα με τους εισαγγελείς και με την αγορά από την Πειραιώς μετοχών από εταιρείες συμφερόντων Σάλλα και μελών της οικογένειας του.

    Όπως προκύπτει από το πόρισμα:

    *Η κυπριακή DEALAND ENTERPRISES LIMITED πούλησε στην Πειραιώς, αντί πολλαπλάσιου τιμήματος μετοχές των εταιρειών EUROTERRA Α.Ε., REBIKAT Α.Ε. και ABIES Α.Ε. Τις μετοχές η κυπριακή εταιρεία τις είχε αγοράσει λίγε μόλις ημέρες πριν τις πουλήσει στην Πειραιώς, και συγκεκριμένα είχε αγοράσει στις 16 Οκτωβρίου 2008 από την MGS Α.Ε. (σχετίζεται με Σάλλα) τις μετοχές των τριών εταιριών αντί 1.892.794,94 ευρώ και μετά από 11 ημέρες τις πούλησε στην Πειραιώς αντί 7.995.000,00 ευρώ.

    Γι αυτό το σκέλος της δικογραφίας όταν ζητήθηκαν από τους εισαγγελείς εξηγήσεις από τους εμπλεκόμενους από την Τράπεζα, αυτοί ισχυρίσθηκαν , ότι αγόρασαν τις μετοχές στην τιμή, την οποία είχαν καταχωρήσει στα βιβλία της Τράπεζας ,ως αξία,για τις υπόλοιπες μετοχές των συγκεκριμένων εταιριών , τις οποίες είχε ήδη στην κατοχή της η Τράπεζα , καθώς και ότι στην ίδια τιμή αγόρασε μετοχές των εν λόγω εταιριών η Τράπεζα και σε μεταγενέστερο χρόνο.

    ΤΙ ΑΠΑΝΤΑ Ο ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ

    Σύμφωνα όμως με το πόρισμα του Εισαγγελέα Γαληνού Μπρή:

    *Ο ισχυρισμός περί αγοράς μετοχών των εταιριών EUROTERRA Α.Ε., REBIKAT Α.Ε. και ABIES Α.Ε., στην τιμή, που είχε καταχωρηθεί στα βιβλία της Τράπεζας , ως αξία , για τις υπόλοιπες μετοχές των συγκεκριμένων εταιριών , τις οποίες είχε ήδη στην κατοχή της η Τράπεζα , δεν αναιρεί το αδιαμφισβήτητο γεγονός , ότι τις ίδιες μετοχές , άλλη εταιρία , μόλις προ 11 ημερών , είχε αγοράσει και μάλιστα από εταιρία σχετιζόμενη με τον Πρόεδρο της Τράπεζας ( MGS Α.Ε.) , αντί τιμήματος κατά τέσσερεις και πλέον φορές μικρότερου απ’ αυτό που κατέβαλε η Τράπεζα.

    Έτσι σύμφωνα με το πόρισμα, προκύπτουν επίσης επαρκείς ενδείξεις για την ίδια πράξη, όσον αφορά την αγορά των μετοχών των εταιρειών EUROTERRA ΑΕ, REBIKAT ΑΕ και ABIES ΑΕ, εναντίον των:

    1. Μιχαήλ Σάλλα, 2. Θεόδωρου Πανταλάκη, 3. Αλέξανδρου Μάνου, διευθύνοντος συμβούλου της Τράπεζας Πειραιώς, 4. Σταύρου Λεκκάκου, 5. Χριστόδουλου Αντωνιάδη, 6. Σπυρίδωνος Παπασπύρου και 7. Ηλία Μίλη, αναπληρωτών διευθυνόντων συμβούλων, όλων μελών του Εκτελεστικού Συμβουλίου του Ομίλου Πειραιώς.

    Πώς ξεκίνησε η έρευνα

    Η μεγάλη εισαγγελική έρευνα ξεκίνησε με αφορμή καταγγελίες το 2011 της πρώην υποδιευθύντριας της Τράπεζας Πειραιώς στη Ζάκυνθο Αγγελικής-Θεοδοσίας Αγούλου αλλά και σχετικό δημοσίευμα του Reuters και συγκεκριμένα των δημοσιογράφων Στίβεν Γκρέι και Νικόλα Λεοντόπουλου.

    O τότε οικονομικός εισαγγελέας Γρηγόρης Πεπόνης παρήγγειλε έρευνα από το ΣΔΟΕ, που είδε και… έπαθε μέχρι να βγάλει άκρη με τις εταιρείες, ελληνικές και offshore, με τις οποίες σχετιζόταν ο Μιχ. Σάλλας.

    Σύμφωνα με το αποτέλεσμα εκείνης της έρευνας ο τότε πρόεδρος της Πειραιώς σχετιζόταν με περίπου δέκα ελληνικές εταιρείες, 14 offshore με έδρα την Κύπρο, άλλες τέσσερις με έδρα τον Παναμά και μία ακόμη offshore με έδρα τη Λιβερία.

    Μεγάλες περιπέτειες είχε όμως και η καταγγέλλουσα κ. Αγούλου, που κατηγορήθηκε για υπεξαίρεση. Η ίδια από την αρχή κατήγγειλε ότι η υπόθεση ήταν κατασκευασμένη προκειμένου να αποδομήσουν την αξιοπιστία της ως μάρτυρα. Υστερα από πολύχρονες διαδικασίες, όμως, η κ. Αγούλου καταδικάστηκε σε βαριά ποινή. Σε βάρος της –όπως αποκαλύφτηκε– είχε στηθεί και επιχείρηση συκοφάντησης από ομάδα παρακρατικών. Η ομάδα θα έβαζε ναρκωτικά σε κατάστημα της οικογένειας Αγούλου τα οποία στη συνέχεια θα ανακάλυπτε η αστυνομία, παρουσία μάλιστα καναλιών, για να αχρηστευτεί η κ. Αγούλου ως μάρτυρας. Επρόκειτο για την ίδια ομάδα που είχε στήσει και το σχέδιο εξόντωσης του Κώστα Βαξεβάνη.

    Τα 5 επίμαχα ακίνητα

    * Ιπποκράτους 80 και Μεθώνης 4, Αθήνα

    Αγοράστηκε από την ΑΓΑΛΛΩΝ ΑΕ

    * Μιχαλακοπούλου 157 και Εβρου 106, Αθήνα

    Αγοράστηκε από την MGS REAL ESTATE ΑΕ

    * Πατησίων 70 και Κότσικα (πρώην Ρηνείας), Αθήνα

    Αγοράστηκε από την ΕΡΕΧΘΕΑΣ ΑΕ

    * Γρ. Λαμπράκη 142 και Δημητρακοπούλου, Κορυδαλλός

    Αγοράστηκε από την ΑΛΚΜΑΩΝ ΑΕ

    * Κωνσταντινουπόλεως 26 και Γρηγορίου Λαμπράκη, Σταυρούπολη Θεσσαλονίκης

    Αγοράστηκε από την ΩΚΥΘΟΗ ΑΕ

    €3.929.000 τουλάχιστον η συνολική ζημία που προκλήθηκε στην περιουσία της τράπεζας από τη μεθόδευση των αγοραπωλησιών.

  9. συνέχεια :

    ΝΕΑ ΔΙΩΞΗ ΓΙΑ ΣΑΛΛΑ- ΠΡΟΒΟΠΟΥΛΟ!

    Πριν κοπάσει ο σάλος από την πρώτη αποκάλυψη για κακουργηματική δίωξη Σάλλα και άλλων,ως προς τα ακίνητα η εφημερίδα DOCUMENTO ,στην ηλεκτρονική της έκδοση αποκαλύπτει νέα βαρύτερα ακόμα ποινική δίωξη ,η οποία αφορά την Τράπεζα της Ελλάδας και “παιχνίδι” που έκανε με την Τράπεζα Πειραιώς,οταν στις ηγεσίες των δυο τραπζών ήταν οι κ.κ.Προβόπουλος και Σάλλας.

    Γράφει μεταξύ άλλων το DOCUMENTONEWS:

    “…Σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες του documentonews, μετά από παραγγελία του Εισαγγελέα Οικονομικού Εγκλήματος, Παναγιώτη Αθανασίου, προς τον αρμόδιο εισαγγελέα Πρωτοδικών, ασκείται ποινική δίωξη για απιστία στην υπηρεσία, κατ’ εξακολούθηση και μάλιστα με τις επιβαρυντικές διατάξεις του νόμου 1608/50 περί καταχραστών του Δημοσίου χρήματος, σε βάρος του Γιώργου Προβόπουλου, και για ηθική αυτουργία στο εν λόγω κακούργημα σε βάρος του πρώην προέδρου του ΔΣ της Τράπεζας Πειραιώς, Μιχάλη Σάλλα.

    Η ποινική δίωξη, που αφορά σε “δόλια κακοδιαχείριση” από την ΤτΕ αποθεματικών Ασφαλιστικών Ταμείων και Νομικών Προσώπων Δημοσίου Δικαίου τα οποία εξαιτίας των χειρισμών του “θεματοφύλακα” τους έχασαν εκατομμύρια προς όφελος και μόνον της Τράπεζας Πειραιώς, στρέφεται επίσης και :
    – Σε βάρος στελεχών της ΤτΕ κατά το επίδικο χρονικό διάστημα (πρώτο εξάμηνο του 2009) .
    – Στελεχών της Τράπεζας Πειραιώς, ανάμεσα στα οποία είναι και ο τότε αντιπρόεδρος του ΔΣ και Διευθύνων Σύμβουλος, Θεόδωρος Πανταλάκης
    – Σε βάρος του Γενικού Διευθυντή της Διεύθυνσης Διαχείρισης Διαθεσίμων και Χρηματαγορών της Τράπεζας Πειραιώς, ως αρμόδιου υπηρεσιακού στελέχους την επίμαχη περίοδο, Αθανάσιο Αρβανίτη

    Η παραγγελία-φωτιά του Οικονομικού Εισαγγελέα, βασίζεται σε ενδελεχή έρευνα της επίκουρης εισαγγελέως του Τμήματος του, Ελένης Μιχαλοπούλου,ενώπιον της οποίας είχαν δώσει τις εξηγήσεις τους οι εμπλεκόμενοι και είχαν υποβάλλει και εκθέσεις των τεχνικών τους συμβούλων…”

    Στο μακροσκελές ρεπορτάζ αναφέρεται με λεπτομέρειες στις έρευνες της Δικαιοσύνης.

    Το ποσό των 44 εκατομ ευρώ που είναι η “σπονδυλική στήλη” της νέας δίωξης είναι από αυτά που στηρίζουν την επιβαρυντική περίπτωση του νόμου περι καταχραστών του δημοσίου χρήματος,η οποία συντρέχει στη νέα δίωξη…

    http://ntokoumenta.gr/index.php?option=com_k2&view=item&id=1712:ssss-salos-o-stochos-sallas-kai-12-kauta-erwthmata&Itemid=824

  10. Τετάρτη, 15 Ιουνίου 2016
    Η ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΜΕΤΟΧΟΠΟΙΗΣΕ ΤΑ ΘΑΛΑΣΣΟΔΑΝΕΙΑ ΤΟΥ ΕΡΡΙΚΟΣ ΝΤΥΝΑΝ !!!

    ΝΕΑ ΜΕΤΟΧΟΠΟΙΗΣΗ 35.100.000 ΕΥΡΩ
    Μέσα σε μερικούς μήνες η τράπεζα κεφαλαιοποίησε δάνεια ονομαστικής αξίας 81,6 εκατ. ευρώ. Τα μεγέθη της περσινής χρονιάς και τα αρνητικά ίδια κεφάλαια. Εξετάζεται η αναδιάρθρωση του εναπομείναντος δανεισμού !!!

    Σε νέα κεφαλαιοποίηση χρέους, αυτή τη φορά ύψους 35,1 εκατ. ευρώ, της ΗΜΙΘΕΑ (Ερρίκος Ντυνάν) προχώρησε η Τράπεζα Πειραιώς ΠΕΙΡ 0,00%, θέτοντας πλέον τις βάσεις για αναδιάρθρωση σε μακροχρόνιο ορίζοντα του εναπομείναντος δανεισμού, ώστε εν συνεχεία να επιχειρηθεί από καλύτερη αφετηρία η πώληση του νοσοκομείου.

    Η νέα κεφαλαιοποίηση χρέους (σ.σ. είχε προηγηθεί η κεφαλαιοποίηση δανείων ύψους 46,5 εκατ. ευρώ τον Δεκέμβριο του 2015) κρίθηκε αναγκαία, λόγω των αρνητικών ιδίων κεφαλαίων ύψους 23,9 εκατ. ευρώ, που εμφάνισε η εταιρεία στις 31.12.2015, με αποτέλεσμα να συντρέχουν οι προϋποθέσεις εφαρμογής των διατάξεων του άρθρου 48 του Ν. 2190/1920.

    Η ΗΜΙΘΕΑ έκλεισε το 2015 με ζημίες μετά από φόρους ύψους 25 εκατ. ευρώ και βραχυπρόθεσμες υποχρεώσεις που ξεπερνούσαν κατά 101 εκατ. ευρώ το κυκλοφορούν ενεργητικό. Παρά τη σημαντική βελτίωση στον κύκλο εργασιών (29,7 εκατ. χωρίς rebate και clawback), οι ζημίες προ τόκων, φόρων, επενδυτικών αποτελεσμάτων και αποσβέσεων ανήλθαν σε 17,6 εκατ. ευρώ.

    Στις 23 Μαΐου 2016 η έκτακτη γενική συνέλευση των μετόχων της ΗΜΙΘΕΑ ενέκρινε την αύξηση μετοχικού κεφαλαίου κατά 35,1 εκατ. ευρώ, με κεφαλαιοποίηση ισόποσων χρηματικών δανειακών υποχρεώσεων, ώστε να καταστεί απρόσκοπτη η συνέχιση των δραστηριοτήτων της.

    Παράλληλα εξετάζεται η αναδιάρθρωση και μετατροπή μέρους του δανείου σε μακροχρόνιο δανεισμό, προκειμένου να βελτιωθούν οι αριθμοδείκτες για το Κεφάλαιο Κίνησης (Κυκλοφορούν Ενεργητικό – Βραχυπρόθεσμες Υποχρεώσεις).

    Ο τραπεζικός δανεισμός της εταιρείας ανερχόταν στο τέλος του 2015 σε 106,7 εκατ. ευρώ και αφορά σε πίστωση από Πειραιώς με ανοικτό αλληλόχρεο λογαριασμό. Η πίστωση είναι έντοκη, με ετήσιο επιτόκιο το ισχύον προνομιακό επιτόκιο χορηγήσεων της τράπεζας. Η εταιρεία κατέβαλε εντός του 2015 για τόκους 4,37 εκατ. ευρώ και προμήθειες 48 χιλ. ευρώ. Μετά την κεφαλαιοποίηση 35,1 εκατ. ευρώ έχει μειωθεί στα επίπεδα των 70 εκατ. ευρώ.

    Η ΗΜΙΘΕΑ απέκτησε στις 24.09.2014, μέσω διαδικασίας αναγκαστικού πλειστηριασμού, την κυριότητα της νοσηλευτικής μονάδας «ΕΡΡΙΚΟΣ ΝΤΥΝΑΝ Hospital Center», ως σύνολο επιχείρησης. Το 2015 υπήρξε το πρώτο πλήρες έτος διαχείρισης του Ντυνάν, κατά τη διάρκεια του οποίου η διοίκηση της ΗΜΙΘΕΑ εκπόνησε το νέο πενταετές επιχειρησιακό σχέδιο και ξεκίνησε την προσπάθεια ανάκαμψης του νοσοκομείου στο επίπεδο των δυνατοτήτων του.

    Υπενθυμίζεται, τέλος, ότι η Πειραιώς δεσμεύεται μέσω του πλάνου αναδιάρθρωσης να αποεπενδυθεί από την ΗΜΙΘΕΑ.

    Στο παραπάνω πλαίσιο προ μερικών μηνών έτρεξε διαδικασία υποβολής προσφορών και σύμφωνα με πληροφορίες, υπήρξε κατάθεση τουλάχιστον μιας πρότασης, που όμως δεν κρίθηκε συμφέρουσα.

    ΠΗΓΗ
    http://www.euro2day.gr/news/enterprises/article/1428197/hreos-351-ekat-toy-errikos-ntynan-metohopoihse-h.html

    http://www.kinima-ypervasi.gr/2016/06/blog-post_4.html

  11. Σχόλιο από αναγνώστη :

    ΓΝΩΡΙΖΕΙ Η ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΜΙΧΑΛΗ ΣΑΛΛΑ ΤΟ ΠΑΡΑΚΑΤΩ??
    http://thesecretrealtruth.blogspot.com/2013/07/reuters.html#ixzz2aKnkxVUO

    ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΑΠΟ REUTERS: ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΤΡΑΠΕΖΙΚΟ ΣΚΑΝΔΑΛΟ ΠΟΥ ΤΟ ΚΑΛΥΠΤΟΥΝ!

    του Γιάννη Βαρουφάκη

    Πολύ επίκαιρο άρθρο για τις δαιδαλώδεις διαδρομές του τραπεζικού χρήματος για την προάσπιση των συμφερόντων των τραπεζιτών και μόνο, αν και γράφτηκε ένα χρόνο πριν.

    Προ ημερών, το Reuters έπιασε λαυράκι. Σε ιδιαίτερα προσεκτικό δημοσίευμά του που πήρε μεγάλη έκταση παγκοσμίως ανέδειξε κάποιες «συναλλαγές» μεταξύ τριών ελληνικών τραπεζών η οποία, αν το δημοσίευμα αληθεύει, τεκμηριώνει την ποινική δίωξη γνωστών τραπεζιτών της χώρας. Κι αν όχι την ποινική τους δίωξη, απαιτεί από την κυβέρνηση, το EFSF, την ΕΚΤ και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή Τραπεζών (European Banking Authority), κατ’ ελάχιστον, την παύση του ΔΣ της Τράπεζας Πειραιώς και την δρομολόγηση διαδικασίας εξυγείανσής της.

    Ανάλογες κινήσεις θα έπρεπε να ξεκινήσουν για τον τραπεζικό όμιλλο Marfin Popular Bank για κινήσεις της Marfin Egnatia Bank της οποίας αποτελεί μετεξέλιξη. Κι όμως: αντί για αυτά, ένα τεράστιο πέπλο σιωπής ξετυλίγεται και σκεπάζει την υπόθεση, με πρώτους υφαντές του τους δημοσιογράφους των «έγκυρων» εντύπων και sites οι οποίοι, κατά τα άλλα, συνεχώς καταγγέλλουν το κράτος και την ελληνική κοινωνία για ανοχή στην διαφθορά.

    Ποια είναι η πέτρα του σκανδάλου, σύμφωνα με την αναφορά του Reuters; Όπως γνωρίζουμε, οι ελληνικές τράπεζες πάσχουν, από τότε που ξέσπασε η κρίση, από έλλειψη κεφαλαίων. Σύμφωνα με τις επιταγές τόσο της ΕΒΑ όσο και της τρόικα, οι ελληνικές τράπεζες έπρεπε να καταβάλουν προσπάθεια εξεύρεσης κεφαλαίων. Αρχικά, ιδιωτικών και, εφόσον δεν τα έβρισκαν, δημοσίων (μέσω της επανακεφαλαιοποίησης που προσφέρει η ελληνική κυβέρνηση δανειζόμενη, δυστυχώς, η ίδια από το EFSF).

    Οι τραπεζίτες τρέμουν τα κεφάλαια του EFSF καθώς αυτά δίνονται με αντάλλαγμα μετοχών, κάτι που μειώνει το δικό τους ποσοστό ιδιοκτησίας των τραπεζών, θέτοντας σε κίνδυνο της εξουσία τους εντός των ΔΣ των τραπεζών (και όλα τα «καλούδια» που αυτή τους εξασφαλίζει). Για αυτό, εύλογα, προτιμούν τα ιδιωτικά κεφάλαια, ιδίως φίλα προς αυτούς προσκείμενων επιχειρηματιών. Έλα όμως που τέτοια κεφάλαια στον καιρό της κρίσης δεν υπάρχουν; Τότε, τι νομίζετε ότι σκαρφίζονται οι καλοί τραπεζίτες;

    Σύμφωνα με το άρθρο του Reuters, σε γενικές γραμμές, συνέβη το εξής καταπληκτικό: Την εποχή που η Τράπεζα Πειραιώς, υπό τον κ. Σάλλα, σχεδίαζε την αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου της τράπεζας (σύμφωνα με τις υποδείξεις της Ευρώπης και της τρόικα), ο κ. Σάλλας δημιούργησε τρεις off shore εταιρείες στην Κύπρο (μαζί με τα δύο του τέκνα). Αυτές οι εταιρείες, δανείστηκαν από τον τραπεζικό όμιλο Marfin Egnatia Bank (που ελέγχει ο κ. Βγενόπουλος) γύρω στα 113 εκατομμύρια ευρώ με τα οποία χρήματα αγοράστηκαν μετοχές της Τράπεζας Πειραιώς (στο πλαίσιο της αύξησης του μετοχικού κεφαλαίου που ο ίδιος ο κ. Σάλλας αποφάσισε).

    Αξιοσημείωτα είναι τα εξής:

    • Η Marfin Egnatia Bank από την οποία δανείστηκαν οι off shore του κ. Σάλλα έπασχε η ίδια από τεράστια έλλειψη τόσο ρευστότητας όσο και κεφαλαίων. Το ότι δάνεισε ένα τέτοιο τεράστιο ποσό σε έναν άλλον «ζορισμένο» τραπεζίτη με στόχο την αγορά μετοχών των οποίων η αξία βρισκόταν σε πορεία ραγδαίας απαξίωσης (και χωρίς κανένα εχέγγυο πέραν των ίδιων των μετοχών) ελέγχεται ως είτε επιχειρηματικά ανόητη κίνηση είτε ως «περίεργη» κίνηση.

    • Όταν αποφασίζεται η αύξηση μετοχικού κεφαλαίου, σύμφωνα με την διεθνή πρακτική και νομοθεσία, οι αποφασίζοντες αυτή την αύξηση (τα μέλη του ΔΣ) απαγορεύεται δια ροπάλου να συναλλάσσονται στις εν λόγω μετοχές. Όταν το κάνουν ελέγχονται από την δικαιοσύνη για insider trading (συναλλαγές υπό το καθεστώς εσωτερικής πληροφόρησης). Αναρωτιέμαι αν η Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς θα ενδιαφερθεί να ρίξει μια ματιά στο συγκεκριμένο «ζητηματάκι».

    • Η σύναψη αυτών των δανείων από τις off shore της οικογένειας Σάλλα, καθώς και η αγορά των μετοχών της Πειραιώς από αυτές, κρατήθηκε μυστική. Αν και αφορούσε ποσοστό των μετοχών της τράπεζας άνω του 5% που, σύμφωνα με την ελληνική και ευρωπαϊκή νομοθεσία, έπρεπε να δηλωθεί δημοσίως, η Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς φέρεται να δέχθηκε το επιχείρημα του κ. Σάλλα ότι το ποσοστό αυτό δεν καλύφθηκε καθώς ένα μέρος των μετοχών ανήκουν στα… παιδιά του.

    • Σύμφωνα με το άρθρο του Reuters, ο κ. Σάλλας έχει ξαναδανειστεί από άλλη πτωχευμένη τράπεζα με στόχο την αγορά μετοχών της τράπεζάς «του». Ποια τράπεζα; Την Proton του κ. Λαυρεντιάδη από την οποία φέρεται να δανείστηκε 70 εκατομμύρια πριν τις ζημίες από την πτώχευση της Proton αναλάβει ο έλληνας φορολογούμενος.

    Αν τα παραπάνω, που καταγγέλλει το Reuters, αληθεύουν, έχουμε στα χέρια μας ένα σκάνδαλο αξιώσεων. Ένα σκάνδαλο που (α) παραπέμει σε insider trading, (β) εγείρει ζητήματα που αφορούν τον έλληνα φορολογούμενο (ο οποίος καλείται να πληρώσει τα σπασμένα της Proton) και (γ) αφορά επισταμένη προσπάθεια εξαπάτησης των ευρωπαϊκών αρχών επιτήρησης του ελληνικού τραπεζικού συστήματος.

    Δεν είναι δική μου δουλειά να αποφασίσω την αθωότητα ή την ενοχή του οιουδήποτε. Θα ήθελα να πιστεύω ότι η ελληνική κυβέρνηση, η ελληνική δικαιοσύνη και η ίδια η τρόικα θα επιληφθούν. Προς το παρόν, σιγή ιχθύος. Από την μεριά μου, σημειώνω την απάντηση του κ. Σάλλα στο άρθρο του Reuters. Όπως αναφέρει η Καθημερινή, «ο κ. Σάλλας, ο οποίος έχει καταθέσει αγωγή κατά του ειδησεογραφικού πρακτορείου για προηγούμενο δημοσίευμά του, διεκδικώντας αποζημίωση ύψους 50 εκατ. ευρώ, έκανε λόγο για άλλο επεισόδιο, αυτή τη φορά από ομάδα συνεργατών του Reuters, στην προσπάθεια «υπονόμευσης, εκβιασμών και κατασυκοφάντησης», που έχει αντιμετωπίσει η Τράπεζα Πειραιώς στην πορεία ανάπτυξής της.

    Η υπονόμευση, κατέληξε, «δεν μας αποσπά από το κύριο καθήκον μας, που είναι η ασφάλεια και η πρόοδος του ελληνικού τραπεζικού συστήματος, η οποία με τη σειρά της είναι προοπτική αναπόσπαστη με την προσπάθεια που καταβάλλουμε όλοι για την έξοδο της χώρας από την κρίση». Με άλλα λόγια, αγαπητοί αναγνώστες, άλλα λόγια να αγαπιόμαστε.

    Συμπέρασμα: Στην εποχή της Πτωχοτραπεζοκρατίας (*), τέτοιου είδους τερτίπια είναι, δυστυχώς, αναμενόμενα. Όμως, σε μια χώρα που υποτίθεται ότι δίνει αγώνα επιβίωσης, και όπου η ανάκτηση της αξιοπιστίας απέναντι στην Ευρώπη έχει αναχθεί σε εθνικό στόχο, το Πέπλο της Σιωπής που έχει περιβάλει αυτό το «συμβάν» είναι ενδεικτικό της Απόλυτης Υποκρισίας της καθεστηκυίας τάξης της χώρας τούτης.

    Από την μία έχουμε κυβέρνηση, η οποία δήθεν κόπτεται για την αξιοπιστία μας στα μάτια της Ευρώπης, αλλά που δεν κάνει τίποτα όταν οι τραπεζίτες μας αποκαλύπτονται από τον έγκυρο διεθνή τύπο να συνομωτούν με σκοπό την παραβίαση των αρχών και κανόνων της επιτήρησής τους.

    Από την άλλη, η δικαιοσύνη η οποία ούτε καν έχει πάρει χαμπάρι τι συμβαίνει. (λέμε τώρα)

    Τέλος, και τρομακτικότερο, οι καλοί δημοσιογράφοι των «έγκυρων» εντύπων, δημοσιογραφικών οργανισμών, sites κλπ. οι οποίοι καθημερινά γράφουν χιλιάδες λέξεις καταδικάζοντας την διαφθορά των «μικρομεσαίων» και απαιτώντας να μπει βαθειά το νυστέρι στο κόκκαλο, παραμένουν βουβοί μπροστά σε ένα τέτοιο «συμβάν», σε μια τέτοια καταγγελία του Reuters.

    Είναι χαρακτηριστικό ότι αν μπείτε στην ιστοσελίδα του πάλαι ποτέ έγκυρου «Βήματος» και βάλετε «Σάλλας» στην σελίδα αναζήτησης δεν θα βρείτε την παραμικρή αναφορά σε αυτό το θέμα. Ούτε μία λέξη. Η άλλη παραδοσιακά έγκυρη εφημερίδα μας, η «Καθημερινή», αναφέρεται μεν στο θέμα αλλά με τον ανώδυνο τίτλο «Νέα αντιπαράθεση Reuters με τον επικεφαλής της Πειραιώς».

    Κλείνω με ένα μήνυμα προς φίλους δημοσιογράφους που στα υπόλοιπα κείμενά τους ξεσπαθώνουν εναντίον της διαφθοράς και της «ακινησίας» του ελληνικού κράτους: Όσο παραμένετε βουβοί απέναντι σε μια τέτοια υπόθεση, η αξία του λόγου σας τείνει στο μηδέν.

    (*) Bankruptocracy – Πτωχο-Τραπεζοκρατία (Από το «Λεξιλόγιον Κρίσης»). Δικός μου όρος για το νέο πολιτικό-οικονομικό καθεστώς που μας προέκυψε, παγκοσμίως, μετά την Κρίση του 2008. Σε αυτό το νέου τύπου καθεστώς την μέγιστη εξουσία δεν ασκούν ούτε οι επιτυχημένοι καπιταλιστές ούτε καν οι εισοδηματίες (για τους εργαζόμενους ούτε λόγος βέβαια). Την ασκούν οι πτωχευμένες τράπεζες ελέω των φορολογούμενων των οποίων τους φόρους οι πολιτικοί χρησιμοποιούν για να στηρίζουν το νέο αυτό καθεστώς, ως εντολοδόχοι των πτωχευμένων τραπεζών, επιβάλλοντας παράλληλα αυστηρή λιτότητα στους … φορολογούμενους.

    Βασική αρχή του νέου καθεστώτος η εξής απλή: Τα χρέη των πολιτών και των κρατών στις τράπεζες είναι ιερά και αδιαπραγμάτευτα. Παράλληλα, οι ζημίες των τραπεζών πρέπει αυτόματα, και χωρίς πολλές κουβέντες, να καλύπτονται είτε από τα κράτη είτε από τις Κεντρικές Τράπεζες χωρίς την επιβολή του παραμικρού Μνημονίου στους ιδιοκτήτες των, ουσιαστικά, πτωχευμένων τραπεζών.

    Ενώ τα υπό πτώχευση κράτη (π.χ. Ελλάδα και Ιρλανδία) πρέπει να διασύρονται και να υποβάλλονται σε ασφυκτική λιτότητα για να δανείζονται ώστε να μην πτωχεύσουν, στον Καιρό της Πτωχο-Τραπεζοκρατίας οι τράπεζες δικαιούνται την παροχή άπειρης ρευστότητας χωρίς κανέναν περιορισμό, όρο ή απαίτηση εκ μέρους των κρατών ή των Κεντρικών Τραπεζών που τις κρατούν ζωντανές.

    Η Τράπεζα της Ελλάδος, η Bundesbank και το Πέπλο της Σιωπής

    Όταν πριν δυο εβδομάδες έγραφα για το «Πέπλο της Σιωπής», (19 Ιουλίου 2012) κάποιοι μου απάντησαν ότι τα παραλέω. Ότι τίποτα το μεμπτό δεν έκανε ο κ. Σάλλας δανειζόμενος από την Marfin του κ. Βγενόπουλου μέσω offshore της οικογένειάς του για να αγοράσει μετοχές στην Τράπεζα Πειραιώς, στο πλαίσιο αύξησης μετοχικού κεφαλαίου που αποφάσισε το ΔΣ της τράπεζας υπό την προεδρία του.

    Πράγματι, η Τράπεζα της Ελλάδος, ερωτηθείσα από το Reuters για το κατά πόσον τέτοια δάνεια προς τραπεζίτη από άλλη τράπεζα είναι θεμιτά ή όχι, απάντησε ως εξής (σε δική μου μετάφραση από το αγγλικό κείμενο που μου παρείχε το Reuters): «Το δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν απαγορεύει την δανειοδότηση νομικού ή φυσικού προσώπου με στόχο την συμμετοχή στην αύξηση μετοχικού κεφαλαίου ενός άλλου χρηματοπιστωτικού ιδρύματος.»

    Όταν η Τράπεζα της Ελλάδος ρωτήθηκε τι ποσοστό των 13 δις «νέων» κεφαλαίων που έχουν εισέλθει στις ελληνικές τράπεζες από το 2008 οφείλονται σε δανεισμό της μίας ελληνικής τράπεζας από μια άλλη ελληνική τράπεζα (δάνεια δηλαδή που μόνο εικονικά επανακεφαλαιοποιούν το ελληνικό τραπεζικό σύστημα), η Τράπεζα της Ελλάδος αρνήθηκε να απαντήσει.

    Το ερώτημα που τίθεται, δεδομένης αυτής της στάσης της Τραπέζης της Ελλάδος, είναι το εξής: Σε τι βαθμό συνάδει η στάση της Κεντρικής μας Τράπεζας με εκείνη, επ’ αυτών των τόσο σημαντικών ζητημάτων, των Κεντρικών Τραπεζών των εταίρων μας;

    Η απάντηση είναι ότι η στάση της Τράπεζας της Ελλάδος έρχεται σε σύγκρουση με την άποψη τουλάχιστον της Bundesbank (της Κεντρικής Τράπεζας της Γερμανίας) καθώς και των Κεντρικών Τραπεζών της Γαλλίας, της Αυστρίας, της Ολλανδίας και της Φινλανδίας.

    Αυτό προκύπτει μετά από ερώτημα που έθεσε τις περασμένες ημέρες το ίδιο το Reuters (το οποίο αποκάλυψε τα επίμαχα δάνεια του κ. Σάλλα) στις Κεντρικές Τράπεζες της Ευρωζώνης. Το ερώτημα ήταν το εξής: Έστω ότι η τράπεζα Α δανείζει είτε σε άτομο, είτε σε επιχείρηση, είτε σε offshore ονόματι Χ ένα ποσό Δ με τον σκοπό ο/η Χ να αγοράσει μετοχές στο πλαίσιο της αύξησης μετοχικού κεφαλαίου της τράπεζας Β.

    Σύμφωνα με τους κανόνες της Κεντρικής σας Τράπεζας, ρώτησε το Reuters, επιτρέπονται τέτοια δάνεια; Και αν ναι, θα επιβάλατε στην Τράπεζα Α να αφαιρέσει το ποσό Δ από την δική της κεφαλαιοποίηση (όπως αυτή ορίζεται από την Συμφωνία της Βασιλείας);

    Όπως είδαμε πιο πάνω, η Τράπεζα της Ελλάδος ουσιαστικά υπεραμύνεται της αδράνειάς της ως προς την περίπτωση του δανείου της Marfin προς τις offshore της οικογένειας Σάλλα, απαντώντας ότι δεν είχε λόγο ούτε να εμποδίσει αυτόν τον δανεισμό ούτε και να επιβάλει βέβαια στην Marfin του κ. Βγενόπουλου να δηλώσει πως η δική του κεφαλαιοποίηση μειώθηκε κατά ένα ποσό ίδιο με το δάνειο που παρείχε στις εν λόγω offshore.

    Αντίθετα όμως με την Τράπεζα της Ελλάδος, οι Κεντρικές Τράπεζες της Γερμανίας, της Γαλλίας, της Αυστρίας, της Ολλανδίας και της Φινλανδίας θεωρούν απολύτως απαραίτητη την αφαίρεση αυτών των κεφαλαίων από την κεφαλαιοποίηση της τράπεζας που παρέχει τα δάνεια αυτά σε άλλους με στόχο την αγορά μετοχών σε άλλη τράπεζα. (*) Λογικό είναι: Ο στόχος των ρυθμιστικών αρχών (π.χ. Κεντρικών Τραπεζών, Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς) είναι να εξασφαλίσουν πως οι εμπορικές τράπεζες διαθέτουν ικανά κεφάλαια ώστε να αντέξουν σε μια ξαφνική επιδείνωση του επιχειρηματικού κλίματος, τουλάχιστον σε κάποιον βαθμό, χωρίς ανά πάσα στιγμή να τρέχουν στον φορολογούμενο για βοήθεια. Πρόκειται λοιπόν για κανόνες που προστατεύουν το δημόσιο συμφέρον γενικά και τους φορολογούμενους ειδικότερα.

    Στην περίπτωση των τραπεζών της Ευρωζώνης, όταν ξέσπασε η Κρίση του 2008 (και κατόπιν η κρίση χρέους του 2009/10), διαπιστώθηκε ότι τα διαθέσιμα κεφάλαιά τους ήταν τόσο λίγα που οι τράπεζες ουσιαστικά ήταν νεκροζώντανες. Έτσι, οι ρυθμιστικές αρχές απαίτησαν από τις τράπεζες να αυξήσουν τα κεφάλαιά τους – αρχικά αντλώντας τα από τον ιδιωτικό τομέα (από επενδυτές) και, εφόσον αυτό αποδεικνυόταν αδύνατον, από το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (EFSF). Βέβαια, οι καλοί τραπεζίτες σε καμία περίπτωση σε ήθελαν το δεύτερο, την άντληση δημοσίων κεφαλαίων από το EFSF, καθώς έτσι θα έπρεπε να αποδώσουν μετοχές, και έλεγχο, στο δημόσιο (που βάζει τα χρήματα). Φυσικό ήταν να προσπαθήσουν να αντλήσουν ιδιωτικά κεφάλαια ώστε να αποφευχθεί η ντε φάκτο δημοσιοποίησή τους.

    Το πρόβλημα βέβαια είναι ότι κανείς σώφρων επενδυτής δεν βάζει τα χρήματά του σε ουσιαστικά πτωχευμένες τράπεζες σε μια οικονομία που φθίνει. Έστω ότι, εν μέσω ενός τόσο ζοφερού κλίματος, εμφανιζόταν κάποιος εξυπνάκιας και πρότεινε στους τραπεζίτες το εξής κόλπο: Η τράπεζα Α δανείζει στην τράπεζα Β 100 εκατομμύρια. Η τράπεζα Β προβαίνει σε αύξηση του μετοχικού της κεφαλαίου κατά 100 εκατομμύρια, τα οποία αγοράζει με τα 100 εκατομμύρια που δανείστηκε από την τράπεζα Α.

    Έτσι, αμέσως-αμέσως, εμφανίζεται ότι η τράπεζα Β αύξησε την κεφαλαιοποίησή της κατά 100 εκατομμύρια. «Και η κακόμοιρη η δική μας τράπεζα, τι έχει να κερδίσει;», αναρωτιέται ο εκπρόσωπος της τράπεζας Α. Τότε ο εξυπνάκιας του απαντά: «Μα είναι απλό: η τράπεζα Β τώρα θα δανείσει στην τράπεζα Α 100 εκατομμύρια με τα οποία η Α θα αγοράσει μετοχές της στο πλαίσιο μιας δικής της αύξησης μετοχικού κεφαλαίου. Αυτό, μάλιστα, οι δύο τράπεζες μπορούν να το κάνουν συνέχεια, με τα ίδια 100 εκατομμύρια να πηγαίνουν πέρα-δώθε, έως ότου τα «εικονικά» κεφάλαιά τους φτάσουν το όριο που απαιτούν οι ρυθμιστικές αρχές.» Τότε, οι τραπεζίτες θέτουν το τελευταίο τους ερώτημα στον εξυπνάκια: «Κι η Κεντρική Τράπεζα; Οι ρυθμιστικές αρχές, εν γένει, θα μας αφήσουν;»

    Όπως είδαμε, η Τράπεζα της Ελλάδος, στην «φανταστική» αυτή ιστορία, θα επαναλάμβανε: «Το δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν απαγορεύει την δανειοδότηση νομικού ή φυσικού προσώπου με στόχο την συμμετοχή στην αύξηση μετοχικού κεφαλαίου ενός άλλου χρηματοπιστωτικού ιδρύματος.» Με άλλα λόγια, θα υπονόμευε τον εαυτό της και το έργο της δίνοντας την δυνατότητα στον εξυπνάκια της ιστορίας μου να προτείνει τρόπο ακύρωσης της επιβολής από την Ευρωπαϊκή Ένωση των κανόνων ελάχιστης κεφαλαιοποίησης του τραπεζικού συστήματος.

    Αυτός είναι ο λόγος που οι Κεντρικές Τράπεζες της Γερμανίας, της Γαλλίας, της Αυστρίας, της Ολλανδίας και της Φινλανδίας απάντησαν το ερώτημα του Reuters λέγοντας ότι, ναι μεν η δανειοδότηση της τράπεζας Β από την τράπεζα Α επιτρέπεται αλλά, σε μια τέτοια περίπτωση, θα επέβαλαν στην τράπεζα που παρέχει το δάνειο να το αφαιρεί από τα κεφάλαια που δηλώνει ότι έχει στο πλαίσιο της ρύθμισης της ελάχιστης κεφαλαιοποίησής της. Έτσι, το κίνητρο να κοροϊδέψουν οι τράπεζες Α και Β την πολιτεία (παρέχοντας εκ περιτροπής η μία δάνεια στην άλλη) αναιρείται και το μόνο κίνητρο παροχής δανείων που απομένει είναι η υγιής κερδοφορία (όταν δηλαδή δίνεται δάνειο επειδή το επιτόκιο δανεισμού είναι μεγαλύτερο από το επιτόκιο που πληρώνει η τράπεζα-χορηγός και η τράπεζα που δανείζεται είναι αρκετά φερέγγυα).

    Συμπερασματικά, ενώ οι Κεντρικές Τράπεζες των σοβαρών εταίρων μας (δηλαδή των πλεονασματικών χωρών συν της Γαλλίας) δεν θα άφηναν να συναφτούν δάνεια που μόνο πλασματικά αυξάνουν την κεφαλαιοποίηση του εθνικού τραπεζικού τους συστήματος, η Τράπεζα της Ελλάδος είτε δεν έχει καταλάβει το πρόβλημα είτε κάνει ότι δεν το κατανοεί. Σε μια χώρα που το τραπεζικό σύστημα κλυδωνίζεται, που η κεφαλαιοποίησή του είναι λεπτότερη από τον ιστό μιας αράχνης, που το πτωχευμένο δημόσιο δανείζεται 30 με 50 δις για να τα δώσει στις τράπεζες (ανακαλύπτοντας «καινοτόμες» μεθόδους ώστε οι τραπεζίτες να μην αναγκαστούν να αποδώσουν κοινές μετοχές στον φορολογούμενο ο οποίος βουλιάζει στα δάνεια εκ μέρους τους), η Κεντρική μας Τράπεζα παραμένει θεατής προσπαθειών να μπουν στο περιθώριο οι επιταγές των ρυθμιστικών κανόνων της Ευρώπης. Επιβραβεύει μάλιστα τέτοιου είδους συμπεριφορές, από κοινού με την κυβέρνηση, παραδίδοντας στην τράπεζα που βρέθηκε να εφαρμόζει αυτές τις «πρακτικές» το καθαρισμένο από ζημίες, κερδοφόρο τμήμα, μιας τράπεζας όπως η Αγροτική.

    Μήπως ήρθε η ώρα να επιληφθεί ο διοικητής της Τραπέζης της Ελλάδος; Τον παρακαλώ να σκεφτεί το εξής: Αν ο κ. Weideman της Bundesbank ήταν στην θέση του κ. Προβόπουλου, και ιδίως αν μία ιδιωτική τράπεζα της οποίας είχε διατελέσει ο ίδιος υψηλά ιστάμενο στέλεχος (θυμίζω ότι το τελευταλιο πόστο του κ. Προβόπουλου ήταν Αντιπρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος της Τράπεζας Πειραιώς) εμφανιζόταν να συμμετέχει σε τέτοιου είδους δανεισμό, νομίζω ο Πρόεδρος της Bundesbank θα κινείτο γρήγορα και αποφασιστικά ώστε να θέσει τέλος σε μια πρακτική που, αν μη τι άλλο, καθιστά αδύνατον στην πολιτεία να ζητά από τους πολίτες της να αγκαλιάσουν νέα, χρηστά ήθη. Δεν μπορώ να πιστέψω ότι ο κ. Προβόπουλος θα αρνηθεί να διατάξει αλλαγή πλεύσης στους υφιστάμενούς του που αδρανούν τόσον καιρό.

    (*) Η έρευνα αυτή του Reuters δημοσιεύτηκε νωρίς το πρωί σήμερα. (3 Αυγούστου 2012) Σε αυτήν συμπεριλαμβάνεται και η εξής δήλωσή μου: «These are loans from one bankrupt bank to another bankrupt bank… It is scandalous the troika stays silent about this form of corruption while handing over billions of taxpayers’ money to these banks.» [Πρόκειται για δάνεια της μίας πτωχευμένης τράπεζας στην άλλη.. Αποτελεί σκάνδαλο ότι η τρόικα παραμένει βουβή μπροστά σε αυτή την μορφή διαφθοράς την στιγμή που παραδίδονται δισεκατομμύρια ευρώ των φορολογούμενων σε αυτές τις τράπεζες.]

    (**) Από όλες τις Κεντρικές Τράπεζες της Ευρωζώνης, μόνο εκείνες της Ισπανίας, του Λουξεμβούργου και της Σλοβακίας είπαν ότι δεν θα επέβαλαν αυτή την μείωση των δηλωμένων κεφαλαίων της τράπεζας Α.

    Γιάννης Βαρουφάκης 19 Ιουλίου 2012 – 3 Αυγούστου 2012

    http://vukentra.gr/oikonomia-trapezes/1861-trone-me-xrysa-koutalia-peplo-tis-siopis-politikon-gia-paignia-ton-trapeziton

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s