ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΑΥΤΟΙ ;; ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ! (εγχειρίδια)

romanos-Happiness

Με την ελπίδα ότι θα βρείτε χρόνο να μελετήσετε και να σκεφθείτε λίγο το μέλλον σας, σας παρουσιάζουμε μερικά κείμενα που θα σας βοηθήσουν να καταλάβετε ότι είστε θύματα ψυχολογικών επιχειρήσεων και ότι ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΤΟΥΣ ΕΠΙΤΕΘΕΙΤΕ ΜΕ ΤΑ ΙΔΙΑ ΟΠΛΑ, μόνοι σας, νόμιμα και αποτελεσματικά και χωρίς καμία βοήθεια !

Πρόκειται για ένα  στρατιωτικό εγχειρίδιο ψυχολογικού πολέμου το οποίο διδάσκεται ή διδάσκονταν στη σχολή μονίμων αξιωματικών του Ελληνικού Στρατού, και για δυο βιβλία επιστημονικής φαντασίας, του Έρικ Φρανκ Ράσσελλ, «Σφήκα» και «ΤΑ ΖΩΝΤΟΒΟΛΑ ΤΟΥ ΔΙΑΣΤΗΜΑΤΟΣ.»

Για να καταλάβετε σε τι θα μπορούσε να σας ωφελήσει η ανάγνωση τέτοιων κειμένων μέσα στις συνθήκες της “οικονομικής κρίσης”, δείτε τι απάντησε σε σχετική ερώτηση η εκδότρια Χριστίνα Σαββανή η οποία φρόντισε να κυκλοφορήσουν τα 2 βιβλία του Ράσσελλ και στα ελληνικά (www.locus7.gr) :

Οι τεχνικές στρατηγικής και ψυχολογικού πολέμου που περιγράφονται τόσο στη «Σφήκα» όσο και στα «Ζωντόβολα» είναι αξεπέραστες, μα πάνω απ’ όλα εφαρμόσιμες διαχρονικά. “ 

Πέρα από την καθαρή ψυχαγωγία, η ανάγνωση τους θα του έδινε αρκετά «όπλα» για να πολεμήσει πολλά από τα κακώς κείμενα, και μάλιστα πιο εύκολα και πιο ακίνδυνα απ’ όσο φαντάζεται.

Συζητάμε διαρκώς για τη δύναμη των οργανωμένων προσπαθειών, και συχνά ξεχνάμε ότι αυτές εκφυλίζονται τόσο εύκολα όσο δύσκολα οργανώνονται, λόγω της φύσης τους. Όμως, αυτό δεν σημαίνει ότι ο άνθρωπος, ως αυτόνομη μονάδα, είναι αδύναμος. Το αντίθετο! Ένας αποφασισμένος άνθρωπος, έστω και μόνος του, μπορεί ενίοτε να επιφέρει πολύ πιο δραστικά αποτελέσματα από μια ομάδα πολιτών η οποία, συνήθως, αποτυγχάνει από το να οργανωθεί και να δράσει αποτελεσματικά.

Ιδίως σε περιπτώσεις, όπως αυτή που διανύουμε τα τελευταία χρόνια, ο Ράσσελλ έχει να προτείνει το πιο καίριο πλαίσιο ατομικής δράσης. Αν κατανοήσει κανείς τις μεθόδους που περιγράφει και τον τρόπο σκέψης που τις διέπει, αρκεί για να μεταβληθεί ο μέσος άνθρωπος σε σχεδόν ανίκητο αντίπαλο του οποιουδήποτε εχθρού. Το μήνυμά του, πέρα από την προσαρμοστικότητα και την οξύνοια που διακρίνεται στα έργα του είναι, «ποτέ μην υποτιμάτε τη δύναμη του ενός»! Μέσα από τα βιβλία αυτά μπορούμε όλοι να συνειδητοποιήσουμε και να εντοπίσουμε με πόσα όπλα είμαστε εφοδιασμένοι, ώστε να επιφέρουμε ουσιαστικές αλλαγές και χωρίς καν βία ή παρανομία.

Ας αναγνωρίσουμε, λοιπόν, τη δύναμη της ανεξάρτητης και μεμονωμένης δράσης, ιδίως όταν οι άλλες μέθοδοι έχουν αποτύχει. Οι ήρωες του Ράσσελλ είναι αυτόνομοι σαν τον αρχετυπικό μοναχικό πολεμιστή, δαιμόνιοι σαν τον πολυμήχανο Οδυσσέα, μα, πάνω απ’ όλα, εφικτά αποτελεσματικοί. Και αλίμονο σε όποιον κάνει το λάθος να τους υποτιμήσει Ή, μάλλον, ακριβώς αυτό!

Ι. ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟ ΕΓΧΕΙΡΙΔΙΟ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ

O μόνος τρόπος για να αντισταθεί το θύμα στον ψυχολογικό πόλεμο, είναι να αντιληφθεί ότι είναι στόχος ψυχολογικών επιχειρήσεων. “ Μετά αν θέλει, μπορεί να χρησιμοποιεί τα ίδια όπλα.

Οι ψυχολογικές επιχειρήσεις, είναι σχεδιασμένες ψυχολογικές δραστηριότητες στην ειρήνη και στον πόλεμο, που απευθύνονται προς εχθρικό, φιλικό και ουδέτερο ακροατήριο, με σκοπό να επηρεάσουν τη στάση και τη συμπεριφορά τούτου, ευνοϊκά σε πολιτικά και στρατιωτικά θέματα. 

Περιλαμβάνουν ψυχολογικές ενέργειες, ψυχολογικόν πόλεμο και ψυχολογικές επιχειρήσεις σταθεροποιήσεως, διεξάγονται δε σε όλους τους τομείς της ανθρώπινης δραστηριότητας, εθνικό, πολιτικό, κοινωνικό, οικονομικό, θρησκευτικό κ.λ.π. και αναλαμβάνονται κατόπιν σχεδιάσεως για την επίτευξη του επιθυμητού ψυχολογικού αποτελέσματος.”

Το σύγγραμμα που ακολουθεί, διδάσκεται (η διδάσκονταν) στη σχολή μονίμων αξιωματικών του Ελληνικού Στρατού, αλλά δυστυχώς ακόμα και εκεί δε φαίνεται να αποδίδεται στις ψυχολογικές επιχειρήσεις η σπουδαιότητα που θα έπρεπε και μάλλον αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο σήμερα ο λαός μας δέχεται επίθεση με ψυχολογικά μέσα χωρίς να μπορεί να αμυνθεί και χωρίς κάποιος να τον προστατεύει. (Αποστολή μάλλον του Ελληνικού Στρατού).  Σήμερα ο ψυχολογικός πόλεμος που δεχόμαστε, δε θεωρείται πόλεμος, αλλά δημοσιογραφία και ενημέρωση, πράγμα που φυσικά είναι ψέμα.

Όπως γράφει και το εγχειρίδιο, ο μόνος τρόπος για να αντισταθεί το θύμα στον ψυχολογικό πόλεμο,  είναι να αντιληφθεί ότι είναι στόχος ψυχολογικών επιχειρήσεων. Ενημέρωση και πληροφόρηση.

 

1-401767ec97

2-7b16d38761

3-c623cb6e1f

4-04e1abe92d

5-71629bb3f4

6-66f5803862

7-d2519edf49

8-c069800072

9-d52c33fc1a

10-4f159af162

11-13e9e1c593

12-6449ab9be3

13-e5a66552c6

 

ΙΙ) ΤΑ ΖΩΝΤΟΒΟΛΑ ΤΟΥ ΔΙΑΣΤΗΜΑΤΟΣ

Ένας ενάντια στους πάντες! Μια τρελή περιπέτεια στις εσχατιές του Γαλαξία, από την εξωφρενικά κεφάτη πένα του Έρικ Φρανκ Ράσσελλ – αλλά και μερικές απολύτως εφαρμόσιμες τεχνικές δύναμης και ψυχολογικού πολέμου. Μια επιλογή του μεταφραστή, ο οποίος κι έχει δοκιμάσει μ’ επιτυχία όλες τις σχετικές μεθόδους στην πράξη.
Ποτέ δεν αμφέβαλα ότι ζούμε σ’ έναν τρελό κόσμο, τα όρια του οποίου κανένα ανθρώπινο μυαλό δεν μπορεί να οριοθετήσει στ’ αλήθεια. Και σ’ έναν τρελό κόσμο η απλή, καθημερινή λογική δεν επαρκεί αλλά η αληθινή νοημοσύνη δε στηρίχτηκε ποτέ στη λογική όσο στη διαίσθηση και τη φαντασία. Τα “Ζωντόβολα του Διαστήματος” μιλούν ακριβώς γι’ αυτό: Για το πώς ένα σχετικά εύστροφο άτομο, που ξέρει έστω κι εμπειρικά την ανθρώπινη ψυχολογία και μπορεί να σκέφτεται για λογαριασμό του, μπορεί να τα βάλει με το σύμπαν ολόκληρο και να νικήσει.

Όσοι γνωρίζουν αγγλικά μπορούν να διαβάσουν στην συνέχεια μια περίληψη του βιβλίου και ΕΔΩ το αρχικό κείμενο όπως δημοσιεύθηκε το 1951

Story summary.

It’s a complex story with a lot of threads, but the main plot involves David Raven, an alien disguised as human. He’s one of the two guardian angels on earth of unnamed god-like energy beings, primarily to guard against possible interference in human development by Denebs, another advanced alien race.

But much of the story involves only humanity. Human colonies on Mars & Venus want freedom Earth is denying them; so they’ve started a sabotage campaign on earth. Earth cannot stop them from coming in, or it will have to recognize them as non-citizens!

David will unofficially help the government put out the rebellion.
Quotes.

All wars go on for too long”.

On governmental secrecy: “What constitutes legitimate news was decided by the type of mind that insists that matters of major public interest must not be divulged in the public interest.”

the most effective technique is not to fight a thing but set its own parts fighting one another.”

The public will swallow anything providing it appears to bear the seal of official approval & is sufficiently long sustained & plays upon their fears”.
Fact sheet.

First published: Startling Stories, November 1951.
Download full text as part of the scans of the magazine it originally appeared in.

 

ΙΙΙ) Σφήκα (Wasp)

Λίγα βιβλία επιστημονικής φαντασίας μπορούν να διεκδικήσουν εύσημα του είδους αυτού του καταπληκτικού βιβλίου. Έργο ενός συγγραφέα με άριστη γνώση του ψυχολογικού πολέμου, του κεφάτου αλλά και με βαθιά γνώση της ανθρώπινης ψυχολογίας, Έρικ Φρανκ Ράσσελλ, που εκτός των άλλων, περιέχει εξαιρετικά χρήσιμες και αξιόπιστες τεχνικές επέμβασης στην ίδια τη Μορφοδιάταξη!

Τελικά, ας δούμε κι εκείνο το αυτοκινητιστικό δυστύχημα. Εκείνος που επέζησε πρόλαβε να μας αποκαλύψει την αιτία του πριν πεθάνει. Είπε ότι ο οδηγός έχασε τον έλεγχο ενώ πήγαιναν με μεγάλη ταχύτητα, στην προσπάθειά του να διώξει μια σφήκα που είχε μπει από το παράθυρο κι έκοβε βόλτες βουίζοντας γύρω από το κεφάλι του.”
“Παρά λίγο να είχε συμβεί και σε μένα αυτό κάποτε.”
Αγνοώντας το σχόλιο, ο Γουλφ συνέχισε: “Το βάρος μιας σφήκας είναι κάτι λίγα γραμμάρια. Σε σύγκριση μ’ ένα ανθρώπινο πλάσμα, το μέγεθος μιας σφήκας είναι ελάχιστο, η δύναμή της αμελητέα. Ο μοναδικός της οπλισμός είναι μια μικροσκοπική σύριγγα που περιέχει ένα σταγονίδιο από ερεθιστικό μυρμηκικό οξύ. Στο συγκεκριμένο περιστατικό, η σφήκα δεν το χρησιμοποίησε καν. Παρ’ όλα αυτά, η σφήκα εκείνη σκότωσε τέσσερις πελώριους ανθρώπους και μετέτρεψε ένα μεγάλο, ισχυρό αμάξι σ’ ένα σωρό από παλιοσίδερα.”
“Πιάνω το νόημα, αλλά πού εμπλέκομαι εγώ;”
“Εδώ ακριβώς”, απάντησε ο Γουλφ. “Θέλουμε να γίνεις μια σφήκα.”

Η ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ αρχίζει στο 8:51:

Διαβάστε ΕΔΩ τη “Σφήκα” στα αγγλικά. Προοίμιο “Wasp is a 1957 science fiction novel by English author Eric Frank Russell. Wasp is generally considered Russell’s best novel. The title of Wasp comes from the idea that the main character’s actions and central purpose mimic that particular insect; just as something as small as a wasp can terrorize a much larger creature in control of a car to the point of causing a crash and killing the occupants, so the defeat of an enemy may be wrought via psychological and guerrilla warfare by a small, but deadly, protagonist in their midst.”

 

ΣΧΕΤΙΚΑ :

  • Γίνεται άλωση της Ελλάδας χωρίς μια πιστολιά
  • Ψυχολογικές επιχειρήσεις: Ο άγνωστος πόλεμος κατά της Ελλάδας
  • Η ΕΛΛΑΔΑ ΘΥΜΑ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΟΥ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ
  • Ψυχολογικό πόλεμο δεν το λέγανε; 
  • ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΟΚΡΑΤΙΑ
  • Η θεωρία των Ψυχολογικών Επιχειρήσεων και οι εφαρμογές τους στη Στρατηγική από τον Τρωικό Πόλεμο μέχρι σήμερα.
  • ΚΥΒΕΡΝΟΠΟΛΕΜΟΣ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ
  • ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΥΠΟΝΟΜΕΥΣΗ Ο Yuri Bezmenov (alias Tomas Schuman), ένας πρώην σοβιετικός υπονομευτής της KGB, εξηγεί λεπτομερώς τις τεχνικές που χρησιμοποιούσε η KGB για να υπονομεύσει και να καταλάβει στρατιωτικά χώρες – στόχους σε μια διάλεξη του στο Los Angeles το 1983. Ο Bezmenov εξηγεί μερικές από τις τεχνικές πάνω στις οποίες εκπαιδεύτηκε και τον τρόπο με τον οποίο η σοβιετική προπαγάνδα απλώνεται σε τρίτες χώρες για να υπονομεύσει τους δασκάλους, τους πολιτικούς και τους υπόλοιπους διαμορφωτές της κοινής γνώμης της χώρας – στόχου ώστε οι κάτοικοι να δεχθούν την σοβιετική ιδεολογία.Περιγράφει με λεπτομέρεια τους στόχους και τις μεθόδους της σοβιετικής προπαγάνδας για την υπονόμευση της χώρας – στόχου με μια μεθοδολογία τεσσάρων βημάτων. Ο Yuri Bezmenov αυτομόλησε στην Αμερική και προφανώς τώρα εργάζεται υπηρετώντας την Αμερικανική προπαγάνδα, πράγμα που είναι εμφανές στη διάλεξη του.Οι μέθοδοι όμως που περιγράφει, είναι πραγματικές και χρησιμοοποιούνται με τον τρόπο που περιγράφονται στη διάλεξη. Οι μέθοδοι αυτές αναφέρονται στα αμερικανικά στρατιωτικά εγχειρίδια ψυχολογικού πολέμου. Σήμερα, οι μέθοδοι της υπονόμευσης χρησιμοποιούνται και εναντίον της χώρας μας με τον ίδιο ακριβώς τρόπο όπως περιγράφονται στη διαλεξη. Οι ομοιότητες των καταστάσεων που ζει η χώρα μας είναι ανατριχιαστικές, όπως ανατριχιαστική είναι και η κατάληξη της υπονόμευσης όπως την περιγράφει ο Bezmenov ειδικά στο τελευταίο στάδιο της εξομάλυνσης. Η απαξίωση της θρησκείας μας, η διεθνιστική ιδεολογία που έχει δηλητηριάσει τη νεολαία μας, ο ρόλος των ακροδεξιών και ακροαριστερών ομάδων, οι παρελάσεις ομοφυλοφίλων, τα ΜΜΕ, οι πουλημένοι πολιτικοί μας, ταιριάζουν ανατριχιαστικά με τις περιγραφές του Bezmenov. Είναι ένα βίντεο που πρέπει να δείτε οπωσδήποτε ολόκληρο. Αγνοήστε τις αναφορές στους κακους σοβιετικούς (τώρα ο Yuri Bezmenov δουλεύει για την  Αμερική) και δείτε την ουσία. Θα σας λυθούν ίσως πολλές απορίες για όσα συμβαίνουν σήμερα στη χώρα μας και μια ιδέα για όσα πρόκειται να συμβούν.

Advertisements

4 comments on “ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΑΥΤΟΙ ;; ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ! (εγχειρίδια)

  1. Παραπλάνηση (Denial & Deception)

    Γενικό Πλαίσιο & Ορισμός

    Η χρήση της στρατηγικής Παραπλάνησης χρονολογείται από τόσο παλιά, όσο υφίσταται η δράση των κυβερνήσεων και του στρατού. Η Απόκρυψη (Denial) και η Παραπλάνηση (Deception) είναι όροι που χρησιμοποιούνται για να περιγράψουν ένα συνδυασμό από επιχειρήσεις πληροφόρησης, τις οποίες αναλαμβάνει ένα κράτος, για να πετύχει τους στόχους του. Η Απόκρυψη αναφέρεται στην προσπάθεια να παρεμποδιστεί η διοχέτευση χρήσιμων πληροφοριών, που θα μπορούσαν να οδηγήσουν στη γνώση σημαντικών γεγονότων από κάποιον αντίπαλο. Από την άλλη πλευρά, η Παραπλάνηση αναφέρεται στην προσπάθεια ενός κράτους να προκαλέσει εσφαλμένη αντίληψη σε κάποιον αντίπαλο, σχετικά με ένα γεγονός που δεν είναι αληθές.

    Παρόλο που πρόκειται για διαφορετικές δραστηριότητες, στην πράξη, η Απόκρυψη και η Παραπλάνηση είναι αλληλένδετες έννοιες και έχουν τον ίδιο σκοπό: την αποπλάνηση ενός στόχου. Όταν και οι δύο δραστηριότητες αποβούν επιτυχείς, ο αποπλανηθείς οδηγείται στο να πιστέψει μια «πλαστή ιστορία» αντί για την αλήθεια και, κατά συνέπεια, να εξυπηρετεί τα συμφέροντα εκείνου που επιδιώκει την αποπλάνηση.

    Στρατηγική είναι η Απόκρυψη και Παραπλάνηση, όταν επηρεάζει άμεσα εθνικά συμφέροντα. Για την ακρίβεια, πρόκειται για επιρροή που ασκείται στις κυρίαρχες πολιτικές γραμμές μιας κυβέρνησης, και όχι σε λεπτομέρειες που αφορούν στην εφαρμογή κάποιας πολιτικής. Υπό αυτό το πρίσμα, γίνεται αντιληπτό ότι η Παραπλάνηση στοχεύει στα υψηλότερα κλιμάκια μιας κυβέρνησης ή μιας στρατιωτικής αλυσίδας.

    Ξένη Απόκρυψη και Παραπλάνηση προκύπτει, όταν ένας κρατικός ή μη κρατικός παράγοντας χρησιμοποιεί αυτές τις τεχνικές, για να ικανοποιήσει τα δικά του συμφέροντα, έναντι Αμερικανικών στόχων, συμφερόντων και πολιτικών.

    Στόχοι Παραπλάνησης

    Υπάρχουν 3 στόχοι σε κάθε Παραπλάνηση:

    1.Άμεσος στόχος: προετοιμασία υιοθέτησης μιας πεποίθησης από το στόχο.
    2.Ενδιάμεσος στόχος: ο επηρεασμός των πράξεων από εκείνον που επιδιώκει την Παραπλάνηση.
    3.Απώτατος στόχος: η ωφέλεια εκείνου που επιδιώκει την Παραπλάνηση, που αντλείται από τις πράξεις του στόχου.
    Κατά τη διαδικασία λήψεως απόφασης από το στόχο, παρουσιάζονται σε αυτόν εναλλακτικές επιλογές σε ένα αδιέξοδο. Ανάλογα με το σκοπό εκείνου που επιδιώκει την Παραπλάνηση, προκύπτουν δύο διαφορετικοί τύποι:

    Α-Type: Παραπλάνηση βασισμένη στην παραγωγή ασάφειας.
    Αυτός ο τύπος ενισχύει την ασάφεια του στόχου γύρω από μια κατάσταση, παρέχοντάς του μόνο δύο εναλλακτικές λύσεις, εκ των οποίων η μία αντιπροσωπεύει την πραγματική κατάσταση.
    M–Type: Παραπλάνηση βασισμένη στην εσφαλμένη κατεύθυνση.
    Αυτός ο τύπος, αντιθέτως, μειώνει την ασάφεια του στόχου, οδηγώντας τον στην αποδοχή της εναλλακτικής που ευνοεί περισσότερο εκείνον που επιδιώκει την Παραπλάνηση.
    Ο M-Type διακρίνεται περαιτέρω σε 3 υποκατηγορίες:

    M1: εκμετάλλευση των προκαταλήψεων του στόχου, παρουσιάζοντάς του μια εναλλακτική λύση που είναι ήδη διατεθειμένος να αποδεχτεί ως αληθινή ή επιθυμητή.

    Μ2: προσπάθεια να πεισθεί ο στόχος να επιλέξει μια εναλλακτική που ο ίδιος είναι διατεθειμένος να αμφισβητήσει, ή να αντιμετωπίσει ως ακατάλληλη.

    Μ3: περιπτώσεις όπου οι προδιαθέσεις του στόχου δεν είναι άμεσα συνδεόμενες ή ενδεικτικές του τι τελικά αυτός θα επιλέξει να δεχθεί ως αληθινό.

    Μέθοδοι και Τεχνικές Παραπλάνησης

    Ιστορικές περιγραφές αναφέρουν ότι οι επιχειρήσεις Παραπλάνησης ποικίλουν, από συγκεκριμένες μάχες μέχρι ολόκληρες στρατιωτικές εκστρατείες. Για να αποκτήσει κανείς μια γενική εικόνα των μέσων που χρησιμοποιούνται κατά τις επιχειρήσεις Απόκρυψης και Παραπλάνησης, σημαντικό είναι να αναφερθούν 5 Τεχνικές Παραπλάνησης και 2 Στρατηγικές Μέθοδοι.

    Τεχνικές Παραπλάνησης:
    1.Το Δόλωμα: η τεχνική αυτή παρουσιάζει στον αντίπαλο μια ξαφνική ευκαιρία που ενδεχομένως θα εκμεταλλευτεί.
    2.Η Επαναλαμβανόμενη Διαδικασία: προδιαθέτει τον αντίπαλο, μέσω της επανάληψης, να δεχθεί κάποια αβλαβή συμπεριφορά, η οποία, ωστόσο, χρησιμοποιείται σαν κάλυψη μιας επακόλουθης επιχείρησης.
    3.Το Ακούσιο Λάθος: κάνει τον αντίπαλο να νομίζει ότι σημαντικές πληροφορίες περιήλθαν στα χέρια του από λάθος.
    4.Η Προφανής Λύση: παρέχει παραπλανητικές πληροφορίες, ώστε να υποστηριχθεί η ιδέα ότι θα ακολουθηθεί η προφανής λύση, ενώ υποκρύπτει πληροφορίες σχετικές με την πραγματική μέθοδο.
    5.Η Κακή Τύχη: λειτουργεί παρομοίως με το Ακούσιο Λάθος, με τη μόνη διαφορά ότι η κακή τύχη δεν μπορεί να αποδοθεί σε κανέναν.

    Στρατηγικές Μέθοδοι

    Δόγμα Έμμεσης Προσέγγισης: στοχεύει στο να αποφευχθεί μια άμεση επίθεση εναντίον ενός κατοχυρωμένου αντιπάλου, πείθοντας πως η επίθεση θα έρθει από αλλού.
    Εκμετάλλευση του Απίθανου: στοχεύει στον αιφνιδιασμό του αντιπάλου, κάνοντας πράξη αυτό που ο αντίπαλος θεωρούσε απίθανο.

    Προϋποθέσεις επιτυχημένης εφαρμογής

    Οι ανωτέρω τεχνικές και μέθοδοι, συμπληρωματικά, υποστηρίζονται από 7 Θεμελιώδεις Αρχές Παραπλάνησης, οι οποίες, πρακτικά, στοχεύουν στην παροχή ενός αλγορίθμου, για την εφαρμογή αυτών των μεθόδων και τεχνικών.

    Θεμελιώδεις Αρχές Παραπλάνησης:

    1.Κεντρικός Έλεγχος.
    Απαιτείται όλα τα πεδία της Παραπλάνησης να ελέγχονται κεντρικά, ώστε να μην
    υπάρξει σύγχυση, και το επίπεδο του ελέγχου να καθορίζεται από τον αριθμό των μονάδων που εμπλέκονται στο σχέδιο.
    2.Στήριξη από Πολλαπλά Δίκτυα.
    Απαιτείται όλες οι εσφαλμένες πληροφορίες σε όλα τα δίκτυα να στηρίζουν την
    Παραπλάνηση, και τα δίκτυα να βρίσκονται σε συμφωνία μεταξύ τους.
    3.Αξιοπιστία.
    Απαιτείται η Παραπλάνηση να είναι φαινομενικά εφικτή (δεν πρέπει να έχει ενδείξεις ασυνέπειας ή έλλειψης λογικής) και, επίσης, να είναι σε συμφωνία με τις προσδοκίες του στόχου.
    4.Προετοιμασία.
    Απαιτείται ένας ακριβώς οριζόμενος σκοπός, κατευθυνόμενος προς ένα συγκεκριμένο στόχο, λεπτομερής γνώση του στόχου, οργάνωση ολόκληρου του σχεδίου -συμπεριλαμβανομένων όλων των πιθανών αντιδράσεων του στόχου- και σχεδιασμός της προκαταρκτικής εργασίας για την Παραπλάνηση.
    5.Ασφάλεια.
    Απαιτείται η λεπτομερής γνώση της Παραπλάνησης να περιορίζεται σε ελάχιστα πρόσωπα, και η παρεχόμενη γνώση να στηρίζεται μόνο σε βάση ανάγκης.
    6.Ευελιξία.
    Απαιτείται το σχέδιο της Παραπλάνησης να είναι αρκετά ευέλικτο, ώστε να μπορεί να εκμεταλλεύεται απρόβλεπτες εξελίξεις, ή να εγκαταλειφθεί, χωρίς να αποκαλύπτονται οι στόχοι της Παραπλάνησης.
    7.Συντονισμός.
    Απαιτείται τα άτομα που εμπλέκονται στο σχέδιο Παραπλάνησης να γνωρίζουν τι και πότε πρέπει να πράξουν.
    Ο σχεδιασμός Παραπλάνησης απαιτεί προσεκτική εφαρμογή ποικίλων μεθόδων, ώστε να περιοριστεί η ικανότητα του στόχου να συγκρίνει πολλαπλές πηγές, και να εντοπίζει νοηματικές συγκρούσεις, ασάφειες ή αβεβαιότητες, ελαχιστοποιώντας έτσι τους υπαινιγμούς για την προσομοιωμένη ή κρυφή πληροφορία. Ωστόσο, καθώς ο αριθμός των μεθόδων αυξάνεται, η πρόκληση των σχεδιαστών της Παραπλάνησης γίνεται ολοένα μεγαλύτερη, εφόσον καλούνται να βρουν τρόπους να συντονίσουν τις διάφορες μεθόδους και να εντοπίσουν την αποτελεσματικότητα της επιχείρησης, καταγράφοντας τα ενσωματωμένα συμπεράσματα.

    https://powerpolitics.eu/ειδικές-δράσεις-μυστικές-επιχειρήσε/

  2. Μνημόνιο = Εθισμός + Ύπνωση

    Posted on June 22, 2017 by Epaminondas.Panas

    Επαμεινώνδας Ε. Πανάς
    συντ. Καθηγητής
    Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών

    Το βασικό εργαλείο επηρεασμού και χειραγώγησης της πραγματικότητας αποτελεί ο κατάλληλος χειρισμός των λέξεων. Είναι άλλωστε γνωστή η επίπτωση των λέξεων στη νευρολογία μας. Όταν χρησιμοποιούμε λέξεις πόνου, δημιουργούνται συναισθήματα πόνου, ενώ όταν χρησιμοποιούμε λέξεις χαράς αυτές οδηγούν στη δημιουργία συναισθημάτων χαράς.

    Οι λέξεις αποτελούν καθοριστικά στοιχεία μιας γλώσσας. Για παράδειγμα η γλώσσα που χρησιμοποιεί η κάθε μορφής εξουσία είναι κυρίως γλώσσα αποπλάνησης. Ασφαλώς αν κάποιος κατέχει τη σωστή σημασία των λέξεων, τότε εύκολα μπορεί να ελέγξει και τους ανθρώπους που τις χρησιμοποιούν.

    Ο Τ. Όργουελ στο κλασικό του έργο «1984» έχει καταστήσει σαφή όλα αυτά. Μάλιστα, γράφει:

    1984
    G.Orwell, 1984

    «…Ωραίο πράγμα η καταστροφή των λέξεων. …Δεν βλέπεις ότι όλος ο σκοπός της Νέας Ομιλίας είναι να στενέψει τα όρια της σκέψης; …Κάθε χρόνο ολοένα και λιγότερες λέξεις, και οι ορίζοντες της συνείδησης ολοένα και θα στενεύουν… Σκέφτηκες ποτέ, Γουίνστον, ότι το 2050 το πολύ δεν θα υπάρχει ούτε ένα ανθρώπινο πλάσμα που να καταλαβαίνει μια συζήτηση σαν αυτή που κάνουμε τώρα;»

    Αυτά έγραφε μεταξύ άλλων ο Τ. Όργουελ για τις λέξεις και το Μεγάλο Αδελφό.

    Προκειμένου να ελέγξει κάποιος το νου των ανθρώπων υπάρχει και ο τρόπος ελέγχου των αντιλήψεών τους. Αν καταφέρει να πείσει τους ανθρώπους να αντιληφθούν τον κόσμο όπως αυτός επιθυμεί, τότε και αυτοί θα σκέφτονται όπως εκείνος επιθυμεί. Και πώς μπορεί να γίνει αυτό; Εύκολα, με την επιβολή της εικόνας. Οι εικόνες αποτελούν μία απ’ τις πολλές πραγματικότητες. Σ’ αυτές τις εικόνες οφείλεται και η ισχύς της τηλεόρασης στην άσκηση επιρροής των πολιτών. Η μνήμη μας στη συνέχεια δημιουργεί μία νόθο πραγματικότητα. Η ψηφιακή τηλεόραση με τη σειρά της προξενεί τις επιδιωκόμενες αντιδράσεις στο νευρικό σύστημα και αυτές δίνουν εντολές στους εγκεφάλους των «υπνωτισμένων».

    Όλα αυτά τα εργαλεία βρίσκονται στα χέρια της Παγκόσμιας Ελίτ που επιδιώκει την Παγκόσμια Κυβέρνηση και την κοινή θρησκεία.

    Ειδικότερα, στη χώρα μας πολλοί είναι εκείνοι που προσπαθούν να ερμηνεύσουν και να δώσουν μια απάντηση στο ερώτημα: άραγε γιατί με όσα συμβαίνουν στη χώρα, δεν υπάρχει κάποια αντίδραση;

    Τα Μνημόνια δεν σημαίνουν μόνο μείωση των μισθών, των συντάξεων και της ποιότητας ζωής, αλλά κυρίως τη σταδιακή δημιουργία στους πολίτες ενός εθισμού προς τα Μνημόνια. Μήπως και ο εθισμός αυτός δεν αποτελεί ένα εργαλείο διαχείρισης των συναισθημάτων των καταπιεζόμενων πολιτών;

    Ίσως, λόγω αυτού του εθισμού είναι πιθανό να μην αντιδρούν οι Έλληνες πολίτες. Υπάρχουν πολλοί τρόποι που αποτρέπουν τους ανθρώπους να αφυπνισθούν. Είναι αναγκαίο να γνωρίζουμε τη φύση των δυνάμεων που θέλουν να έχουν σε κατάσταση ύπνωσης τους Έλληνες. Καλώς ήλθατε λοιπόν στον κόσμο των Μνημονίων: εθισμός συν ύπνωση.

    Αξίζει εδώ να αναφέρουμε τις απόψεις του Ελληνο-Αρμένιου μυστικιστή φιλόσοφου Γκουρτζίεφ (Γεώργιος Γεωργιάδης):

    Γκουρτζίεφ
    ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΙΒΑΝΟΒΙΤΣ ΓΚΟΥΡΤΖΙΕΦ (1866-1949)

    «Ο άνθρωπος είναι υπνωτισμένος και αυτή η υπνωτική κατάσταση διατηρείται και ενισχύεται συνέχεια μέσα του. Θα ‘λεγε κανείς ότι υπάρχουν δυνάμεις που έχουν συμφέρον να κρατάνε τον άνθρωπο σε κατάσταση ύπνωσης και να τον εμποδίζουν να βλέπει την αλήθεια και να καταλάβει τη θέση του.

    Υπάρχει ένας Ανατολίτικος μύθος για έναν πάμπλουτο μάγο που είχε πολλά πρόβατα. Ο μάγος αυτός, όμως, ήταν πολύ τσιγκούνης. Δεν ήθελε να πάρει βοσκούς, ούτε να στήσει φράχτη γύρω από το λιβάδι όπου έβοσκαν τα πρόβατά του. Έτσι, συχνά τα πρόβατα έμπαιναν στο δάσος και πήγαιναν από ‘δω κι από ‘κει, έπεφταν σε χαράδρες κ.λπ. και πάνω απ’ όλα, έφευγαν, γιατί ήξεραν ότι ο μάγος ήθελε το κρέας και την προβιά τους και αυτό δεν τους άρεσε.

    Τελικά, ο μάγος βρήκε το φάρμακο. Υπνώτισε τα πρόβατά του και τους υπέβαλε, πρώτα απ’ όλα, την ιδέα ότι ήταν αθάνατα, ότι δεν πάθαιναν κακό όταν τα έγδερναν, ότι δήθεν αυτό αντίθετα, ήταν καλό γι’ αυτά και μάλιστα ευχάριστο· ύστερα, τους υπέβαλε την ιδέα ότι ο μάγος ήταν καλό αφεντικό που αγαπούσε το κοπάδι του τόσο πολύ ώστε ήταν έτοιμος να κάνει τα πάντα στον κόσμο για χάρη τους· και έπειτα, τους υπέβαλε την ιδέα ότι αν τους συνέβαινε κάτι τέλος πάντων, αυτό δεν θα συνέβαινε εκείνη τη στιγμή, οπωσδήποτε όχι εκείνη τη μέρα και γι’ αυτό, δεν ήταν ανάγκη να το σκέφτονται. Επίσης, τους υπέβαλε την ιδέα ότι δεν ήταν καθόλου πρόβατα· σε μερικά υπέβαλε την ιδέα ότι ήταν λιοντάρια, σε άλλα ότι ήταν αετοί, σε άλλα ότι ήταν άνθρωποι και σε άλλα ότι ήταν μάγοι.

    Και μετά απ’ αυτό, τελείωσαν όλες οι έγνοιες και οι στενοχώριες του με τα πρόβατα. Ποτέ δεν ξανάφευγαν πια, αλλά περίμεναν ήσυχα την ώρα που ο μάγος θα τους ζητούσε το κρέας και το τομάρι τους.

    Ο μύθος αυτός είναι μια πολύ καλή ερμηνεία της κατάστασης του ανθρώπου».

    Dostoevsky
    Θ. Ντοστογιέφσκι

    Αρκετά χρόνια πριν από τον Γκουρτζίεφ, ο μεγάλος Ντοστογιέφσκι στο έργο του «Οι Δαιμονισμένοι», αναφέρεται σε μια συνομωσία ολίγων και «εκλεκτών» για την επιβολή ενός νέου ολοκληρωτικού κοινωνικού συστήματος το οποίο να χειραγωγεί την ανθρωπομάζα τόσο παραπλανητικά και αποτελεσματικά, ώστε αυτή να συνεργεί ενθουσιωδώς στην ίδια της την υποδούλωση!!!

    Αυτά μπορεί να φαίνονται περίεργα, αλλά στην εποχή της κοινωνικής μηχανικής το επιστημονικό πλαίσιο για τη χειραγώγηση αυτή είναι δυνατό. Στην Ευρώπη επενδύονται αρκετά δισεκατομμύρια ευρώ ετησίως για να σκιαγραφηθούν οι σκέψεις και οι προθέσεις των πολιτών. Το τελικό αποτέλεσμα αποκαλύπτει ότι σήμερα στην πράξη δεν υπάρχει καμία αντίσταση στην Ελλάδα, της οποίας η οικονομική πορεία εξαρτάται από τη βούληση των θεσμών (Τρόικα) για τη δοσολογία. Οι ψυχολογικές επιδράσεις των Μνημονίων εγκατέστησαν στη συνείδηση των πολιτών τον εθισμό και την ύπνωση.

    Φαίνεται ότι αυτοί που κυβερνούν τη χώρα είχαν διασκεδάσει, διαβάζοντας το παραμύθι με το μάγο και τα πρόβατα, και το αξιοποίησαν κατάλληλα ενσωματώνοντας τη φιλοσοφία του στη στρατηγική τους.

    https://panas1821.wordpress.com/2017/06/22/μνημόνιο-εθισμός-ύπνωση/

  3. Η γλωσσική παραπλάνηση. Η διεστραμμένη χρήση τη

    Για την προστασία μας ενάντια στη χειραγώγηση των μέσων

    ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ: Pascual SERRANO
    Μεταφρασμένο από τον Χρήστο Αραμπατζή

    «Όταν χρησιμοποιώ μια λέξη, είπε ο Χάμπτι Ντάμπτι, σημαίνει ακριβώς ό,τι εγώ την επιλέγω να σημαίνει, μήτε περισσότερα μήτε λιγότερα.»
    «Το ζήτημα, επέμεινε η Αλίκη, είναι αν μπορείς να κάνεις τις λέξεις να σημαίνουν πολλά διαφορετικά πράγματα.»
    «Το ζήτημα, είπε ο Χάμπτι Ντάμπτι, είναι να ξέρεις ποιος κάνει κουμάντο, αυτό είναι όλο.»

    Λούις Κάρολ. Η Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων

    Με το πνευματώδες αυτό απόσπασμα ξεκινά ο Βιθέντε Ρομάνο το βιβλίο του Η γλωσσική παραπλάνηση. Η διεστραμμένη χρήση της γλώσσας. Στις διακόσιες σελίδες του ο βετεράνος αυτός διδάκτωρ Δημόσιας Επικοινωνίας, που τόσα έχει διδάξει σε πολλούς από εμάς, εκθέτει τη λειτουργία του συστήματος της χειραγώγησης μέσω αυτού που ονομάζει «διεστραμμένη χρήση της γλώσσας». Έτσι, διαπιστώνουμε για παράδειγμα ότι στις ειδήσεις οι καλοί «επιβεβαιώνουν» και «προειδοποιούν», ενώ οι κακοί «παραπλανούν» και «απειλούν». Οι βόμβες, όταν επιδιώκεται να δικαιολογηθεί ένας πόλεμος (που δεν θα ονομαστεί πόλεμος, αλλά «εκστρατεία» ή «απελευθέρωση»), είναι «έξυπνες» και, κατά τρόπο βουκολικό, λαμβάνουν την επωνυμία «μαργαρίτα» ή «διασποράς» και δεν πέφτουν εκεί που υπάρχει κόσμος, αλλά στο «θέατρο των επιχειρήσεων», επομένως δεν σκοτώνουν αθώους παρά μόνο προκαλούν «επιπτώσεις».

    Επίσης, προκειμένου να μην προκληθεί ανησυχία όταν πέφτει το Χρηματιστήριο, λέγεται ότι σημειώθηκε «αρνητική άνοδος».

    Καθώς λοιπόν ο Ρομάνο αρνείται να συμβιβαστεί με τη νέα επικοινωνιακή τάξη που έχει επιβληθεί στη γλώσσα, μιλάει για «καπιταλιστικό λόγο», για «προπαγάνδα» και για «ουτοπία». Λέξεις που η κυρίαρχη γλώσσα έχει σχεδόν κατορθώσει να εξαλείψει από το λεξιλόγιό μας.

    Ο Βιθέντε Ρομάνο διευκρινίζει ότι στοιχείο εγγενές του καπιταλιστικού λόγου είναι το πρότυπο της δημοσιογραφίας των τίτλων, που αποπλανεί και μπερδεύει μέσω μιας έντονης επίκλησης στο συναίσθημα, με αποτέλεσμα «η πολιτική πραγματικότητα να αντικαθίσταται από την κραυγή και το σλόγκαν». Η επιβεβλημένη συντομία συνεπάγεται απομόνωση από τα συμφραζόμενα, κάτι που καθιστά αδύνατη την κατανόηση των διαδικασιών, των νοηματικών αποχρώσεων και των διαφορετικών γωνιών των συμβάντων. Το αποτέλεσμα είναι ένα «πλήθος ειδήσεων που ξεχνιούνται μέσα σε ένα δίωρο και που ο δέκτης δεν μπορεί να αξιοποιήσει διότι δεν είναι σε θέση να γνωρίζει την προέλευσή τους, το βεληνεκές τους αλλά ούτε και το νόημά τους». «Για το λόγο αυτό η εικόνα αντικαθιστά την πληροφορία, η μονόπλευρη σκέψη το συλλογισμό και ο μύθος που περιβάλλει την εξουσία την κριτική σκέψη», δηλώνει ο Ρομάνο. Τίποτα από τα παραπάνω δεν γίνεται να ξεπεραστεί με εκκλήσεις στους νομοθέτες ή στην ευθύνη δημοσιογράφων και εκδοτών, διαβεβαιώνει ο συγγραφέας. Θεωρεί ότι επιβάλλεται τόσο η στροφή προς «εναλλακτικά μέσα που να μην λειτουργούν με εμπορικά κριτήρια όσο και η καταγγελία κατά των συμφερόντων της βιομηχανίας των μέσων» σε συνδυασμό με μια εκπαιδευτική δουλειά στα σχολεία που να καθιερώνει τη μελέτη των μέσων σαν ξεχωριστό μάθημα. «Η αποκάλυψη των αντιθέσεων, καθώς και η ανάλυση και ο σχολιασμός τους εξακολουθεί να είναι ο πρωταρχικός στόχος», προσθέτει.

    Στα εννέα κεφάλαια του βιβλίου του ο Ρομάνο προβαίνει σε μια ανασκόπηση των στοιχείων-κλειδιών του επικοινωνιακού μας συστήματος, όπως είναι η πληροφόρηση, η προπαγάνδα, η οικονομία, η πολιτική, η εκπαίδευση και η τρομοκρατία. Σε όλους αυτούς τους χώρους αναπτύσσεται ένα επικοινωνιακό πρότυπο που έχει σχεδιαστεί και προετοιμαστεί για να μπερδέψει και να χειραγωγήσει την κοινή γνώμη. Όλα αυτά, με την εικονογράφηση του εκπληκτικού Καλβεγίδο, ο οποίος κατορθώνει να αναδείξει την αξία (με τη χρηστική της έννοια) του καθετί που αγγίζει.

    Το γεγονός ότι στο έργο αυτό θα συναντήσουμε απόψεις που σε πολλούς από εμάς μπορεί να μας φανούν αυτονόητα δεν πρέπει να μας κάνει να ξεχάσουμε ότι είναι απαραίτητο να τις επαναλάβουμε όσες φορές χρειαστεί ωσότου τις εμπεδώσει η μεγάλη πλειονότητα του πληθυσμού. Πρόκειται για αλήθειες όπως ότι «κάθε διαδικασία πληροφόρησης επηρεάζεται αναγκαστικά από κοινωνικο-πολιτιστικά, πολιτικά και οικονομικά συμφέροντα», ότι «τα μέσα που προσανατολίζονται από την αγορά είναι εχθροί της δημόσιας ζωής» ή ότι «κάθε μέσο καθορίζει το ίδιο το δημοκρατικό του χαρακτήρα και το ύφος του». Καταλήγοντας ο Βιθέντε Ρομάνο ενώνεται με τη γενική κατακραυγή που διεκδικεί «την ελευθερία της πληροφόρησης, όχι μόνο υπό την έννοια της ελευθερίας έκφρασης, αλλά και με τη σημασία της ελεύθερης πρόσβασης στις πληροφορίες και γνώσεις που κρίνονται απαραίτητες για την προσωπική και συλλογική ανάπτυξη».

    Το βιβλίο του Βιθέντε Ρομάνο είναι από τις δουλειές εκείνες που οι πολίτες θα έπρεπε να γνωρίζουν προτού εκτεθούν στα μέσα επικοινωνίας, ένα είδος εγχειριδίου για την επιβίωση από τα μέσα, το οποίο περιλαμβάνει συν τοις άλλοις προτάσεις για εξυγίανση, για εναλλαγή και αντίσταση. Αναμφίβολα, χρειάζονται πολλοί επαγγελματίες και ειδικοί της επικοινωνίας σαν τον Ρομάνο στα πανεπιστήμια, ώστε να καταστεί τελικά αξιοπρεπές το επάγγελμα και να ανοίξουν τα μάτια νέων επαγγελματιών και πολιτών. Έτσι μόνο θα μπορέσει να έρθει η απαραίτητη αλλαγή.

    Vicente Romano, La intoxicaciσn lingόνstica. El uso perverso de la lengua

    Εκδόσεις El Viejo

    ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΕΔΩ:
    https://justiceforgreece.wordpress.com/2013/02/10/πρέπει-να-διαβαστεί-χειραγώγηση-μέσω/

  4. Ψυχολογικές Τεχνικές Επηρεασμού

    Πέμπτη, 24 Μαΐου 2018

    Φωτεινή Μαστρογιάννη

    O Βανς Πάκαρντ (Vance Packard) ήταν ένας Αμερικανός δημοσιογράφος που άσκησε κριτική στον καταναλωτισμό. Στο βιβλίο του «The hidden persuaders» (θα το αποδίδαμε στα ελληνικά ως οι «κρυμμένοι επηρεαστές») που εκδόθηκε για πρώτη φορά το 1957 ερευνά τις ψυχολογικές τεχνικές που χρησιμοποιούν οι διαφημιστές για να επηρεάσουν τον καταναλωτή αλλά και οι πολιτικοί για να επηρεάσουν τον πολίτη. Οι τεχνικές αυτές βασίζονται στις ψυχολογικές ανάγκες των καταναλωτών/πολιτών. Το βιβλίο αυτό του Πάκαρντ, κατά την άποψή μου, απετέλεσε και τη βάση για το Νευρομάρκετινγκ που δημιουργήθηκε πολλά χρόνια αργότερα.

    Μία τεχνική είναι η πώληση συναισθηματικής ασφάλειας. Διαπιστώθηκε ότι ο λόγος της αύξησης πώλησης ψυγείων μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο ήταν γιατί οι οικογένειες είχαν άγχος όχι μόνο για τα τρόφιμα αλλά και για τη ζωή τους. Το ψυγείο αντιπροσώπευε την ασφάλεια, ήταν η διαβεβαίωση ότι πάντα θα υπάρχει τροφή. Οι άνθρωποι που αισθάνονται ανασφαλείς θέλουν να έχουν περισσότερα τρόφιμα από αυτά που χρειάζονται. Δεν είναι τυχαίο ότι και στην Ελλάδα, τις προηγούμενες δεκαετίες, η αγορά τροφίμων γίνονταν με μαζικό τρόπο, αγοράζαμε π.χ. δύο κιλά ντομάτες που πολλές φορές τις πετούσαμε. Η φτώχεια και η πείνα που πέρασε η Ελλάδα φαίνεται ότι άφησε πολλές δυσάρεστες μνήμες αλλά και αγοραστικές συμπεριφορές αυτού του τύπου.

    Με βάση, λοιπόν, αυτή τη διαπίστωση δημιουργήθηκαν και τα αντίστοιχα μηνύματα στις διαφημιστικές εκστρατείες για την πώληση ψυγείων. Πολλοί κατασκευαστές πλέον δεν πωλούν μόνο προϊόντα αλλά το αίσθημα της «ασφάλειας».

    Άλλη τεχνική είναι η πώληση αυτοεκτίμησης. Πάλι με βάση έρευνες είχε διαπιστωθεί ότι οι νοικοκυρές άλλαζαν συχνά επωνυμίες απορρυπαντικών και ότι δεν έμεναν πιστές σε μία επωνυμία. Ο λόγος ήταν ότι αισθάνονταν ότι το καθάρισμα είναι αγγαρεία και έτσι η διαφήμιση έπρεπε να στοχεύει στο να «ανεβάσει» την αυτό-εκτίμησή τους και να εκθειάζει τον ρόλο της οικιακής εργασίας με έμμεσους τρόπους. Βλέπουμε λοιπόν σήμερα στις διαφημίσεις νοικοκυρές κομψά ντυμένες οι οποίες με χαρά κάνουν τις οικιακές εργασίες και κάνοντας την οικογένεια ευτυχισμένη. Το στερεότυπο αυτό έχει αλλάξει λίγο και πλέον βλέπουμε και άντρες στο ίδιο στυλ εάν και πολύ λιγότερους.

    Η ενίσχυση του εγώ είναι μία άλλη τεχνική. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα που αναφέρει ο Πάκαρντ είναι η πώληση βιβλίων «ματαιοδοξίας» τη δεκαετία του 1950 στην Αμερική κάτι που βλέπουμε να εφαρμόζεται από αρκετούς εκδοτικούς οίκους και στην Ελλάδα.

    Κάποιοι επιθυμούν τόσο πολύ να φανεί το όνομά τους σε κάποιο βιβλίο που είναι διατεθειμένοι να πληρώσουν τα έξοδα έκδοσης, την προώθηση του βιβλίου κτλ. ακόμα και εάν αυτό είναι σε βάρος της οικονομικής τους κατάστασης.

    Η πώληση δημιουργικών ενασχολήσεων είναι μία άλλη τεχνική. Οι ψυχολόγοι διαπίστωσαν ότι η χαρά που νοιώθουν όσοι μαγειρεύουν ένα κέικ είναι γιατί ο μάγειρας αισθάνεται ότι το κέικ είναι η προσφορά ενός δώρου προς την οικογένειά του. Δεν είναι λοιπόν τυχαία όλη αυτή η επιτυχία των εκπομπών μαγειρικής στη χώρα μας.

    Για να επανέρθω όμως στα κέικ τα έτοιμα μίγματα κέικ δεν είχαν επιτυχία κι αυτό γιατί δεν άφηναν κάποιο περιθώριο δημιουργικότητας στον μάγειρα.. Γι’αυτό οι μάρκετερς με βάση τα αποτελέσματα ερευνών προτείνουν πάντα προϊόντα τα οποία θα αφήνουν ένα περιθώριο δημιουργικότητας στον καταναλωτή.

    Πώληση αντικειμένων αγάπης. Ο πιανίστας Liberace χρησιμοποίησε αυτή την τεχνική για την προβολή του και βασίστηκε στο Οιδιπόδειο σύμπλεγμα προκειμένου να έχει επιτυχία στις μεγαλύτερες σε ηλικία γυναίκες. Το παιδικό του χαμόγελο και τα πυκνά μαλλιά του έκαναν τις γυναίκες να θέλουν να τον χαϊδέψουν.
    Πολλές φορές στις τηλεοπτικές του εμφανίσεις εμφανίζονταν συχνά και μία φωτογραφία της μητέρας του που την έδειχνε να κάθεται σε μία κουνιστή καρέκλα ή σε ένα ντιβάνι και να ακούει τον γιο της να παίζει. Τα στοιχεία αυτής της παιδικότητας την έχουν χρησιμοποιήσει και στην Ελλάδα επιτυχημένα ηθοποιοί όπως η Αλίκη Βουγιουκλάκη που προωθούσε την εικόνα ενός κοριτσιού στην εφηβεία κάτι που την καθιστούσε ιδιαίτερα αγαπητή στο ευρύ κοινό.

    Η πώληση της αίσθησης δύναμης. Την τεχνική αυτή βλέπουμε να την χρησιμοποιούν ιδιαίτερα οι κατασκευαστές αυτοκινήτων.
    Ειδικότερα οι άνδρες αγοραστές αυτοκινήτων αισθάνονται ότι με την αγορά ενός καινούριου αυτοκίνητου αποκτούν μεγαλύτερη δύναμη και ενισχύεται ο ανδρισμός τους. Ωστόσο, οι ερευνητές βρήκαν ότι οι κατασκευαστές αυτοκινήτων θα πρέπει να προσφέρουν και ένα λογικό επιχείρημα στους άνδρες και αυτό δεν ήταν παρά η αυξημένη ασφάλεια που μπορεί να τους προσφέρει ένα καινούριο αυτοκίνητο. Αυτό καλείται «ψευδαίσθηση λογικής».

    Η πώληση επιστροφή στις ρίζες. Το βλέπουμε στις διαφημίσεις τύπου «είμαι από την Καλαμάτα, Μυτιλήνη κτλ. και ξέρω από καλό λάδι». Είναι ξεκάθαρα μία τεχνική πώλησης επιστροφή στις ρίζες που δεν είναι άλλος από τον τόπο καταγωγής.
    Η το βλέπουμε σε άλλες διαφημίσεις που παρουσιάζουν εικόνες οικογενειακών συγκεντρώσεων που θυμίζουν το παρελθόν – άλλη μία επιστροφή στις ρίζες λοιπόν.

    Η πώληση αθανασίας – έρευνες απέδειξαν ότι η πώληση ασφαλειών ζωής σε άντρες ικανοποιούσε το αίσθημα της ασφάλειας και της εξαφάνισης της θνητότητας γιατί μέσω της ασφάλειας θα μπορούσαν και μετά θάνατον όχι μόνο να προστατεύουν αλλά και να ελέγχουν την οικογένειά τους.
    Οι τεχνικές αυτές είναι προφανές ότι χρησιμοποιούνται και σήμερα και όχι μόνο από τους διαφημιστές προϊόντων αλλά και από τους διαφημιστές ιδεών, πολιτικών κτλ.

    Φωτεινή Μαστρογιάννη

    Πριν λοιπόν λάβουμε οποιαδήποτε απόφαση, αγοραστική και μη ή ακόμα και εκλογής κάποιων προσώπων, κομμάτων κτλ. καλό θα ήταν να σκεφθούμε τι είναι αυτό που μπορεί να μας επηρέασε για τη λήψη της συγκεκριμένης απόφασης και κυρίως ποιο συναίσθημά μας συνδέεται με τη συγκεκριμένη απόφαση.

    http://mastroyanni.blogspot.com/2018/05/blog-post_24.html

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.