Επιτέλους!!! Δικάζεται η ηγεσία του Αρείου Πάγου λόγω ευνοϊκής απόφασης υπέρ του ΥΠΕΞ Ν Κοτζιά!

Η Athens Review of Books ξεκινάει καμπάνια για να ελέγχονται και από Ανεξάρτητη Αρχή οι έλληνες δικαστές που εκδίδουν παράνομες αποφάσεις για τις οποίες καταδικάζεται η Ελλάδα στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, για να γίνονται δηλαδή στην πράξη σεβαστές από τους έλληνες δικαστές οι αποφάσεις του ΕΔΔΑ.

Ανοικτή επιστολή της Athens Review of Books προς τους αναγνώστες και φίλους της

Aγαπητοί φίλοι,

Επικοινωνούμε μαζί σας για να σας ευχαριστήσουμε για τη συμπαράστασή σας στην πολυετή περιπέτεια, χάρη στην οποία ματαιώσαμε τις προσπάθειες συντριβής της Athens Review of Books και του «ζεύγους Βασιλάκη» (έτσι μας αποκαλεί το ΥΠΕΞ στις παράνομες ανακοινώσεις του) από τον υπουργό Εξωτερικών Ν. Κοτζιά, πρώην συνεργάτη του καθεστώτος Χόνεκερ (και συνεργάτη του Επικεφαλής της Ιδεολογικής Προπαγάνδας του καθεστώτος, του διαβόητου «Ελαφοπόδαρου» της ΣΤΑΖΙ) και ήδη ηγέτη της ουσιαστικά μονοπρόσωπης πολιτικής κίνησης «Πράττω». Η δικαστική μας δίωξη οργανώθηκε με δικηγόρους του διώκτη μας τους Φαήλο Κρανιδιώτη (αρχηγό ενός ακροδεξιού γκρουπούσκουλου με εξτρεμιστικό ρατσιστικό λόγο) και Ιωάννη Κ. Μαντζουράνη, γνωστό συμπρωταγωνιστή μαζί με τους Κοσκωτά και Κουτσόγιωργα στο μεγαλύτερο οικονομικό σκάνδαλο του τέλους του 20ού αιώνα στην Ελλάδα. Και με συμπράττοντες κάποιους δικαστές, οι οποίοι παραβιάζοντας νόμους και λογικές τον «δικαίωσαν», αναγνωρίζοντάς τον ως ένα εκ των ιδρυτών του ΚΚΕ (το οποίο εορτάζει φέτος τα 100χρονά του!) αλλά όχι θαυμαστή των ολοκληρωτικών κομμουνιστικών καθεστώτων, υπέρ των οποίων έχει γράψει μάλιστα δεκάδες φληναφή προπαγανδιστικά πονήματα, ανάμεσα στα οποία και ένα κατ’ εντολήν και για λογαριασμό του καθεστώτος Χόνεκερ.

Οι συγκεκριμένοι οκτώ δικαστές εξέδωσαν απολύτως παράνομες και καταγέλαστες αποφάσεις καταλύοντας το κράτος δικαίου χάριν του υπουργού του Σύριζα, ο οποίος, εκτιμώντας προφανώς την ευθυκρισία τους, λίγο καιρό μετά ψήφισε για την προαγωγή τους στις ανώτατες θέσεις της δικαιοσύνης. Η υπόθεση αυτή οδηγήθηκε στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΔΔΑ) στις 6 Δεκεμβρίου 2017. Ήταν η τελευταία προσφυγή που υπέγραψε για λογαριασμό μας ο αξέχαστος Καθηγητής και αγωνιστής της ελευθερίας του λόγου Σταύρος Τσακυράκης. Μόλις μελέτησε τη δικογραφία που του παραδώσαμε είχε γράψει: «Όλοι γνωρίζουν ότι η υπόθεση της αγωγής Κοτζιά κατά Athens Review of Books θα κριθεί τελικά στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. Προσωπικά δεν θα στοιχημάτιζα υπέρ του Κοτζιά. Πιστεύω ότι θα κερδίσει η ελευθερία του λόγου.» (25.7.2018). Ωστόσο η δικαίωσή μας εκεί δεν θα έχει καμιά συνέπεια για τους συγκεκριμένους δικαστές οι οποίοι παραβιάζουν την νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου, όπως συμβαίνει σε όλες τις υποθέσεις που καταδικάζεται η Ελλάδα, η οποία είναι πρωταθλήτρια σε καταδίκες στο Στρασβούργο: απλώς πληρώνουν για μία ακόμη φορά οι Έλληνες φορολογούμενοι τις συνέπειες των πράξεων εκείνων των ελλήνων δικαστών που παρανομούν. Οι δικαστές που περιφρονούν την νομολογία του ΕΔΔΑ δεν υφίστανται καμιά συνέπεια και προάγονται κανονικά ώστε να συνεχίσουν την αντίσταση του Κράτους Αδίκου στον ευρωπαϊκό νομικό πολιτισμό. Η Athens Review of Books ξεκινάει καμπάνια για να ελέγχονται από Ανεξάρτητη Αρχή οι έλληνες δικαστές που εκδίδουν παράνομες αποφάσεις για τις οποίες καταδικάζεται η Ελλάδα στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, για να γίνονται δηλαδή στην πράξη σεβαστές από τους έλληνες δικαστές οι αποφάσεις του ΕΔΔΑ.

Για να πληρώσουν λοιπόν και οι ίδιοι οι υπεύθυνοι προσφύγαμε και στο ελληνικό Ειδικό Δικαστήριο εναντίον τους ασκώντας αγωγή κακοδικίας: επιμένουμε να ζητούμε δικαιοσύνη στην πατρίδα μας, αφού δεν είναι δυνατόν στον κάθε αδικούμενο Έλληνα πολίτη να προσφεύγει κάθε φορά στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο.

Είναι η πρώτη φορά στην ιστορία του ελληνικού κράτους που θα δικαστεί ηγεσία του Αρείου Πάγου και μάλιστα για τέτοιας μορφής και ποιότητας κακοδικία. Και είναι η πρώτη φορά στην Ευρώπη και εν γένει στον Δυτικό κόσμο που δικάζεται η ηγεσία Ανωτάτου Δικαστηρίου γιατί αδίκησε συνειδητά πολίτες προκειμένου να εξυπηρετήσει τους ισχυρούς της ημέρας, επικείμενης μάλιστα τότε της διαδικασίας εκλογής της ηγεσίας του Αρείου Πάγου. Από τη συγκεκριμένη σύνθεση που εξέδωσε την παράλογη και παράνομη απόφαση υπέρ του υπουργού Εξωτερικών, η κυβέρνηση επέλεξε τον πρόεδρο του Αρείου Πάγου (Β. Πέππας) και δύο αντιπροέδρους. Η εισηγήτρια αρεοπαγίτης Πηνελόπη Ζωντανού, που έκρινε παράνομη την απόφαση του Εφετείου για τρεις σημαντικούς λόγους, στη συνέχεια καταψήφισε χωρίς καμιά αιτιολογία την εισήγησή της με αντάλλαγμα την προαγωγή της σε αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου.

Η δίκη αυτή θα είναι ένα stress test που θα δοκιμάσει τις αντιστάσεις του Κράτους Δικαίου στη χώρα μας, διότι το Ειδικό Δικαστήριο συγκροτείται από ανώτατα στελέχη όλων των άλλων θεσμών της Δικαιοσύνης πλην του Αρείου Πάγου: Συμβούλιο της Επικρατείας, Ελεγκτικό Συνέδριο, Νομικές Σχολές, Ανώτατο Πειθαρχικό των δικηγόρων. Παράλληλα, αποτελεί και μια ευκαιρία αυτοκάθαρσης του μηχανισμού των δικαστηρίων.

Επειδή έχουμε να αντιμετωπίσουμε όλους τους μηχανισμούς του Κράτους Αδίκου, επειδή στην υπηρεσία του πρώην συνεργάτη του καθεστώτος Χόνεκερ βρίσκονται τεράστιας δύναμης κρατικοί μηχανισμοί τους οποίους παρανομώντας αδίστακτα χρησιμοποιεί εναντίον μας.

Επειδή οι αδικούντες δεν είναι κάποιοι απλώς ισχυροί συμπολίτες μας, αλλά είναι ο ίδιος ο Πρόεδρος του Αρείου Πάγου, δύο ήδη Αντιπρόεδροι και κάποιοι άλλοι εκ της ηγεσίας του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Οι εκλεκτοί δηλαδή της Κυβέρνησης και της στρατευμένης πρώην προέδρου του Αρείου Πάγου Βασιλικής Θάνου η οποία συντονίζει από τα παρασκήνια τις κυβερνητικές παρεμβάσεις στη Δικαιοσύνη.

Επειδή διεξάγουμε έναν άνισο αγώνα και το Κράτος Αδίκου μάς έχει κηρύξει έναν ασύμμετρο πόλεμο με όλα τα μέσα. Θέλουμε να συνεχίσουμε τη ζωή μας χωρίς την εισβολή με μεθόδους ΣΤΑΖΙ, χωρίς τα διανοητικά και ψυχικά βασανιστήρια στα οποία μας υπέβαλλαν με τις αποφάσεις τους οι εναγόμενοι από εμάς δικαστές και να συνεχίσουμε το έργο μας στην Athens Review of Books χωρίς την διαρκή τρομοκρατία και την απειλή καταστροφής μας εκ μέρους των διωκτών μας.

Γι’ αυτούς τους λόγους τις επόμενες ημέρες θα ζητήσουμε από τον Πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου να στείλει παρατηρητή στην δίκη του Οκτωβρίου. Θα ζητήσουμε επίσης παρατηρητές και από άλλους ευρωπαϊκούς οργανισμούς δεδομένου ότι δικάζονται τα σύμβολα του Ελληνικού Κράτους Αδίκου.

Όμως η μεγαλύτερη εγγύηση για την ασφάλειά μας είναι η ενημέρωση και η αλληλέγγυα κινητοποίηση όσο γίνεται περισσότερων πολιτών. Και γι’ αυτόν τον λόγο ζητούμε την βοήθειά σας. Αυτό το μήνυμα είναι για μας ασφάλεια ζωής και άλλων σοβαρών εννόμων αγαθών μας που κινδυνεύουν. Σήμερα για εμάς, αύριο για κάποιους άλλους συμπολίτες μας.

Παρακαλούμε να κάνετε γνωστό, σε όσο περισσότερους πολίτες είναι δυνατόν, το γεγονός ότι θα πραγματοποιηθεί η δίκη της ηγεσίας του Αρείου Πάγου στο Ειδικό Δικαστήριο αγωγών κακοδικίας, στην αίθουσα συνεδριάσεων του Συμβουλίου της Επικρατείας στις 9 Οκτωβρίου, ώρα 6 μ.μ. Όλα τα εξωφρενικά που διεπράχθησαν εις βάρος μας σε αυτή την αποκρουστική υπόθεση συντελέστηκαν μέσα στη σιωπή και πίσω από κλειστές πόρτες. Η δύναμή μας, και προπαντός η ασφάλειά μας, είναι η ενημέρωση των πολιτών. Όσο για μας, συνεχίζουμε απτοήτω γλώσση. Για να γιορτάσουμε μαζί μετά το πέρας της δίκης τα 100 τεύχη της Athens Review of Books, τον 10ο χρόνο της ζωής της.

The Athens Review of Books

 

ΣΧΕΤΙΚΑ

[ Δεν έχει υπάρξει στην ιστορία του ελληνικού κράτους τέτοιο προηγούμενο!]

του ©Διονύση Γουσέτηστην Καθημερινή 06.06.2018

Εξ όσων γνωρίζω, δεν έχει υπάρξει στην ιστορία του ελληνικού κράτους τέτοιο προηγούμενο. Ο πρόεδρος του Αρείου Πάγου και δυο αντιπρόεδροί του θα λογοδοτήσουν στις 9 Οκτωβρίου ενώπιον ακροατηρίου στο Ειδικό Δικαστήριο Κακοδικίας. Μαζί τους πέντε ακόμα Αρεοπαγίτες και Εφέτες που ενέχονται στην υπόθεση «Ν. Κοτζιάς κατά περιοδικού Athens Review of Books».

Έπρεπε το σπυρί να σπάσει. Το σπυρί είναι μια Απόφαση Εφετείου που απεφάνθη, μεταξύ άλλων, ότι ο υπουργός κ. Κοτζιάς είναι ιδρυτικό μέλος του ΚΚΕ, το οποίο ιδρύθηκε το… 1918! «Δικαίωσε» έτσι τον κ. Κοτζιά που θέλει να συντρίψει οικονομικά το περιοδικό διότι «εθίγη η τιμή του». Το σπυρί μεγάλωσε με μια Απόφαση δικαστηρίου Αρείου Πάγου, που νομιμοποίησε μέχρι κεραίας το Εφετείο. Μια Απόφαση που βγήκε με αέρα. Που δεν στηρίχτηκε στην εισήγηση, είτε για να την υιοθετήσει είτε για να την αποκρούσει, όπως γίνεται στις δίκες. Μια Απόφαση που προέκυψε από μια δίκη με το πρωτοφανές φαινόμενο να καταψηφίσει την εισήγησή της η ίδια η εισηγήτρια (!) χωρίς εξήγηση. Μια Απόφαση που επικρίθηκε από διεθνούς κύρους ΜΜΕ.

Και το σπυρί φούσκωσε. Ο πρόεδρος του δεύτερου δικαστηρίου κ. Πέππας διορίστηκε από το υπουργικό συμβούλιο του ΣΥΡΙΖΑ πρόεδρος του Αρείου Πάγου. Μάλιστα, ο Άρειος Πάγος έμεινε ακέφαλος μερικούς μήνες μέχρι ο κ. Πέππας να αποκτήσει την απαιτούμενη προϋπηρεσία. Η εισηγήτρια κα Ζωντανού διορίστηκε Αντιπρόεδρος. Ομοίως και το μέλος του δικαστηρίου κ. Λέκκας. Ωστόσο, ο «δικαιωμένος» κ. Κοτζιάς είναι μέλος του υπουργικού συμβουλίου που διόρισε αυτούς που τον «δικαίωσαν». Πράγμα που de facto καθιστά αμφίβολης νομιμότητας τους διορισμούς. Αλλά αυτό δεν ενόχλησε την ευαισθησία ούτε των διορισθέντων ούτε των υπουργών. Ενοχλήθηκαν από τον κ. Πικραμένο και τους λοιπούς που κατηγόρησαν για την υπόθεση Novartis.

Αν λοιπόν υιοθετούσα το είδος της ευαισθησίας του ΣΥΡΙΖΑ θα επαναλάμβανα για τους ανώτατους δικαστικούς ό,τι δήλωσαν κυνικά οι κ.κ. Κοτζιάς και Κοντονής για τους ανώτατους πολιτικούς: «ελπίζω να αποδείξουν την αθωότητά τους». Αν ήμουν ο κ. Πολάκης θα επαναλάμβανα ότι «το γλέντι τώρα αρχίζει». Επειδή όμως δεν θέλω να είμαι, αναμένω από τούτη τη δίκη κάτι άλλο: να αποδείξει πόση δικαιοσύνη έχει απομείνει στη χώρα. Στο Ειδικό Δικαστήριο Κακοδικίας εκπροσωπούνται υψηλόβαθμα όλοι οι θεσμοί της Δικαιοσύνης.«Η Καθημερινή», 6 Ιουνίου 2018, σελ. 13 

Advertisements

6 comments on “Επιτέλους!!! Δικάζεται η ηγεσία του Αρείου Πάγου λόγω ευνοϊκής απόφασης υπέρ του ΥΠΕΞ Ν Κοτζιά!

  1. Κοτζιάς εναντίον «Athens Review of Books»: Κύμα αντιδράσεων έχει προκαλέσει η επιμονή του υπουργού Εξωτερικών να τιμωρήσει και οικονομικά τη λογοτεχνική επιθεώρηση εξαιτίας ενός άρθρου αναγνώστη της που είχε δημοσιεύσει

    25 ΙΟΥΛΙΟΥ 2017

    Είναι προφανώς ένα δείγμα του πώς αντιλαμβάνονται οι κυβερνώντες την ελευθεροτυπία στη χώρα μας. Στο τελευταίο επεισόδιο της αντιπαράθεσής του με τη λογοτεχνική επιθεώρηση «Athens Review of Books», ο υπουργός Εξωτερικών Νίκος Κοτζιάς, δια του δικηγόρου Ι. Κ. Μαντζουράνη, δέσμευσε χθες, Δευτέρα τους τραπεζικούς λογαριασμούς της εκδότριας της Athens Review of Books Μαρίας Βασιλάκη.

    Διαβάστε: Γιατί επιμένετε κ. Κοτζια;

    Επίσης προέβη σε κατάσχεση των εσόδων του περιοδικού από το πρακτορείο διανομής «ΑΡΓΟΣ».

    Στην πραγματικότητα ο κ. Κοτζιάς, ο οποίος είχε καταθέσει αγωγή κατά της εκδότριας για συκοφαντική δυσφήμηση -επειδή σε άρθρο αναγνώστη που είχε δημοσιευτεί εμφανιζόταν ως θαυμαστής του Χόνεκερ- δεν αρκείται απλώς στη δικαίωσή του από τα δικαστήρια, αλλά με μάλλον εκδικητικό τρόπο επιδιώκει το οριστικό κλείσιμο της «Athens Review of Books».

    Η ιστορία είναι πολύ γνωστή στον χώρο του Τύπου: το «Athens Review of Books» είχε δημοσιεύσει μία επιστολή αναγνώστη που χαρακτήριζε τον υπουργό Εξωτερικών Νίκο Κοτζιά ως «γκαουλάιτερ του σταλινισμού», υποστηρίζοντας ότι θαύμαζε το καθεστώς Χόνεκερ στην Ανατολική Γερμανία. «Γκαουλάιτερ» είναι, εν προκειμένω, ο πολιτικός καθοδηγητής.

    Ο κ. Κοτζιάς έκανε αγωγή. Με την απόφαση 4034/2015 του Εφετείου Αθηνών, ο Νίκος Κοτζιάς δικαιώθηκε. Η απόφαση έλεγε ότι «ναι μεν απεδείχθη ότι ο ενάγων υπήρξε ιδρυτικό στέλεχος του ΚΚΕ», όμως «ούτε και από τα κείμενά του που επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι προκύπτει ο θαυμασμός του για το εν λόγω απολυταρχικό καθεστώς και η διαφήμισή του». Ασχέτως αν πρόκειται για παραλογισμό -ο κ. Κοτζιάς να αναφέρεται ως ιδρυτικό στέλεχος του ΚΚΕ που ιδρύθηκε τον Μεσοπόλεμο- ο υπουργός Εξωτερικών δικαιώθηκε και απαιτεί 27.000 ευρώ, εξοντώνοντας οικονομικά τη λογοτεχνική επιθεώρηση.

    Μετά τη δέσμευση των τραπεζικών λογαριασμών η «Athens Review of Books» έκανε γνωστό ότι θα επισπεύσει την προσφυγή της στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.

    Η υπόθεση έχει προκαλέσει αντιδράσεις από νομικούς και πολιτικούς. Μια τελευταία ήρθε από τον πρώην υπουργό Στέφανο Μάνο, ο οποίος ανέφερε:

    «Ο υπουργός Εξωτερικών κ. Κοτζιάς άσκησε αγωγή κατά της εκδότριας του “Athens Review of Books” για συκοφαντική δυσφήμηση. Ο Άρειος Πάγος, όπου κατέληξε η υπόθεση, εξέδωσε μια δυσεξήγητα κακή απόφαση που δικαίωσε τον κ. Κοτζιά. Ο υπουργός δεν αρκέστηκε στη «νίκη» αλλά σπεύδει να εκτελέσει την απόφαση σε βάρος της εκδότριας του Athens Review of Books, με συνέπεια το σχεδόν βέβαιο κλείσιμο του περιοδικού.

    Εκφράζω την αποστροφή μου για τη συμπεριφορά του υπουργού κ. Κοτζιά, για την οποία δεν βρίσκω κανένα δικαιολογητικό. Ελπίζω ότι οι πνευματικοί άνθρωποι, που στο Athens Review of Books βρήκαν το “όχημα” για να διαδώσουν τις ιδέες τους, θα αντιδράσουν. Το ARB δεν πρέπει να κλείσει».

    Χαρακτηριστικό είναι επίσης και το άρθρο του λογοτέχνη και πανεπιστημιακού Νάσου Βαγενά που αναρτήθηκε από tanea.gr με τίτλο «Ενας βιασμός της ελευθερίας του λόγου».

    Γράφει λοιπόν ο κ. Βαγενάς:

    «Oπως σωστά διακηρύσσει ο κ. Πολάκης, οι δικαστικές αποφάσεις δεν είναι υπεράνω κριτικής, δεν βρίσκονται «στο απυροβόλητο». Όμως το πρόβλημα με τη διακήρυξη αυτή είναι ότι η κυβέρνηση περιορίζει τη χρήση αυτού του δικαιώματος μόνο στις περιπτώσεις που οι δικαστικές αποφάσεις δεν είναι της αρεσκείας της (ακόμη και όταν αυτές υπαγορεύονται από το υπέρτερο αγαθό της τήρησης του Συντάγματος). Κι αυτό, ενώ την ίδια στιγμή τηρεί υποκριτική (για την ακρίβεια, αναίσχυντη) σιωπή σε εκείνες τις περιπτώσεις που εξωφρενικά άδικες δικαστικές αποφάσεις ευνοούν την πολιτική της ή συγκεκριμένα κυβερνητικά στελέχη, ακόμη και όταν αυτές έρχονται σε αντίθεση με θεμελιώδη ζητήματα δημοκρατίας και ελευθερίας του λόγου, για τα οποία οι κυβερνώντες σήμερα κόπτονται. »

    Δύο κυρίως είναι οι λόγοι για τους οποίους ένας δικαστής μπορεί να οδηγηθεί ενσυνειδήτως σε μια φιλοκυβερνητική άδικη απόφαση: η ισχυρή φιλοδοξία ανόδου στην κλίμακα της δικαστικής ιεραρχίας, σε συνδυασμό – συνήθως – με την έλλειψη καλλιέργειας, που τον καθιστά ανασφαλή και ευάλωτο σε κυβερνητικές πιέσεις. Διαβάζοντας το πρόσφατο σκεπτικό με το οποίο οι δικαστές του Αρείου Πάγου επικύρωσαν την απόφαση των δικαστών του Εφετείου Αθηνών, σύμφωνα με την οποία οι υπεύθυνοι του περιοδικού The Athens Review of Books διέπραξαν το αδίκημα της συκοφαντικής δυσφήμισης του νυν υπουργού Εξωτερικών Νίκου Κοτζιά (που κατά τη διάπραξη του “αδικήματος” – τo 2010 – ήταν σύμβουλος του τότε πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου) δεν μπορεί κανείς παρά να κάνει θλιβερές σκέψεις για την ποιότητα (το μορφωτικό επίπεδο, τη συλλογιστική ικανότητα και το νομικό ήθος) ορισμένων λειτουργών της ελληνικής δικαιοσύνης. »

    Τη συκοφαντική δυσφήμιση του νυν υπουργού οι εν λόγω Εφέτες και Αρεοπαγίτες διαπίστωσαν στον χαρακτηρισμό του ως “γκαουλάιτερ του σταλινισμού”, που περιεχόταν σε επιστολή προς το περιοδικό αναγνώστη του. “Ναι μεν απεδείχθη ότι ο ενάγων υπήρξε ιδρυτικό στέλεχος του Κ.Κ.Ε.”, λέει η απόφαση, όμως “ούτε και από τα κείμενά του, που επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι, προκύπτει ο θαυμασμός του για το εν λόγω απολυταρχικό καθεστώς” (το καθεστώς Χόνεκερ). Τι μπορεί να πει κανείς για τη συναρπαστική άγνοια πέντε Αρεοπαγιτών και τριών Εφετών, οι οποίοι μάλιστα αναφέρονται και σε κάτι το οποίο ουδέποτε απεδείχθη στο δικαστήριο, γιατί δεν ήταν δυνατόν να τεθεί ως αποδεικτέο, αφού το Κ.Κ.Ε. ιδρύθηκε το 1918/1924, τριάντα χρόνια πριν από τη γέννηση (1950) του ενάγοντος (ο ένας από τους τρεις Εφέτες, μετά την καταδικαστική απόφαση του Εφετείου προήχθη σε Αρεοπαγίτη). Και τί να πει για την αδυναμία (;) αυτών των δικαστών να διακρίνουν τη διαφορά ανάμεσα στη μεταφορά και στην κυριολεξία, προσλαμβάνοντας τον όρο γκαουλάιτερ κυριολεκτικά, προφανώς θεωρώντας ότι οι γκαουλάιτερ εξέλιπαν μετά την κατάρρευση του ναζιστικού καθεστώτος. »

    Σημειωτέον ότι ο όρος γκαουλάιτερ με μεταφορική έννοια απαντά σε πλείστα φύλλα του Ριζοσπάστη της εποχής που ο ενάγων υπήρξε υπεύθυνος ιδεολογικής καθοδήγησης του Κ.Κ.Ε. (λ.χ.: «Ο Αμερικανός πρεσβευτής σαν γκαουλάιτερ απευθύνει διάγγελμα προς τους ραγιάδες του», 8-9-1981˙ “Με το γνωστό ύφος γκαουλάιτερ ο Αμερικανός υπουργός Άμυνας…”. 5-10-1983, κ.τ.λ.˙ έρευνα Δ. Ψαρρά)˙ και ότι η Αρεοπαγίτις εισηγήτρια της υπόθεσης, παρά τη θετική για την ARB εισήγησή της, ψήφισε τελικά εναντίον του περιοδικού, χωρίς να πει λέξη για τη μεταστροφή της. Το γεγονός ότι η εξωφρενική απόφαση του Εφετείου ξεσήκωσε θύελλα διαμαρτυριών του πανεπιστημιακού και ευρύτερα διανοητικού χώρου (επιφανείς νομικοί, πολιτικοί επιστήμονες, ιστορικοί, διεθνολόγοι, οικονομολόγοι κ.ά.), με σχόλια ακόμη και διακωμωδικά, άφησε ασυγκίνητους τους αδέκαστους Αρεοπαγίτες. Παραθέτω μερικά από αυτά:

    “Η απόφαση προδίδει αδιανόητη και εξόφθαλμη έλλειψη λογικής, θλιβερή αμάθεια και έλλειψη στοιχειωδών γνώσεων ιστορίας” (Ν. Διαμαντούρος). “Αριστούργημα ιστορικής αμάθειας και ακρισίας που απάδει σε δικαστές” (Γ. Β. Δερτιλής). “Τόσες ανοησίες μέσα σε τόσο λίγο χώρο” (Θ. Βερέμης). “Ανοησία πελωρίων διαστάσεων” (Γ. Γιαννουλόπουλος). “Η απόφαση του δικαστηρίου είναι μνημείο αμάθειας που καταρρακώνει το κύρος της Ελληνικής Δικαιοσύνης” (Π. Σ. Βαλλιάνος). “Η απόφαση του δικαστηρίου υποδηλώνει ότι η σάτιρα του Όργουελ φαίνεται να έχει γίνει πραγματικότητα στην Ελληνική Δικαιοσύνη»” (Α. Νεχαμάς). “Δυστυχώς εκτός από διασκεδαστική η απόφαση είναι και ανησυχητική, γιατί εικονογραφεί πόσο πάσχει πλέον στην πράξη η ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης” (Π. Κιτρομηλίδης). “Ανιστόρητης αιτιολογίας και εντυπωσιακά λανθασμένη καταδικαστική απόφαση” (Α. Δεληβοριάς). «“ο σκεπτικό της δικαστικής απόφασης μαρτυρεί ανεπίτρεπτη για δικαστήριο πολιτική μεροληψία” (Α. Μανιτάκης).

    Δεν θα περίμενε, βέβαια, κανείς ότι το περί δικαίου αίσθημα του ΣΥΡΙΖΑ και ο «πόλεμος», τον οποίο εξήγγειλε εναντίον των μη αρεστών αποφάσεων της δικαιοσύνης ο κ. Πολάκης, θα είχαν ως στόχο και την ανακουφιστική για τον κ. Κοτζιά καταδίκη της ARB. Ωστόσο η καταδίκη αυτή περιέχει και κάτι που δεν μπορεί να μην ενόχλησε την κυβέρνηση και ιδιαίτερα τον κ. Πολάκη: την απαλλαγή του ενάγοντος από την κατηγορία του θαυμαστή της Σοβιετίας. Γιατί, παρότι οι δικαστές δεν αμφισβητούν ότι ο κ. Κοτζιάς υπήρξε ιδρυτικό στέλεχος του Κ.Κ.Ε., κατά τον χρόνο της δίκης αποδείχθηκε, όπως είδαμε, ότι δεν προέκυψε θαυμασμός του για τα απολυταρχικά καθεστώτα. “Έγραφα”, αποκάλυψε στο Σπήγκελ ο νυν υπουργός, “κατ’ εντολήν του Κόμματός μου [του Κ.Κ.Ε.] πράγματα τα οποία ήταν ανοησίες”»…

    https://www.protagon.gr/epikairotita/44341450942-44341450942

  2. Συγκλονιστικές διαστάσεις παίρνει η υπόθεση Κοτζιά-Athens Review of Books Aπόσπασμα από την Αγωγή Κακοδικίας της Athens Review of Books κατά ηγεσίας Αρείου Πάγου

    Συγκλονιστικές διαστάσεις παίρνει η υπόθεση Κοτζιά-Athens Review of Books καθώς εξαιτίας της θα καθήσουν-όπως σημειώνει ο ιστότοπος του περιοδικού-στο εδώλιο δικαστές που καταδίκασαν το περιοδικό. Αντιγράφουμε:

    Οι εν λόγω δικαστές θα δικαστούν από το Ειδικό Δικαστήριο κακοδικίας στις 9 Οκτωβρίου (Αίθουσα Συμβουλίου της Επικρατείας, 6 μ.μ.). Και θα κληθούν να εξηγήσουν, ανάμεσα σε άλλα, γιατί το χαφιέδικο αυτό βιβλίο που είχαν στα χέρια τους δεν αποτελεί απόδειξη για τίποτε: σύμφωνα με τις άξιες εμπτυσμού αποφάσεις τους, ο Κοτζιάς δεν υπήρξε ούτε απλός θαυμαστής του καθεστώτος Χόνεκερ!

    Οι δικαστές που θα λογοδοτήσουν είναι οι:

    1. Βασίλειος Πέππας, Πρόεδρος του Αρείου Πάγου.
    2. Πηνελόπη Ζωντανού, Αντιπρόεδρος του Αρείου Πάγου
    (η Εισηγήτρια που καταψήφισε τον εαυτό της).
    3. Γεώργιος Λέκκας, Αντιπρόεδρος του Αρείου Πάγου.
    4. Αγγελική Τζαβάρα, Αρεοπαγίτης.
    5. Θωμάς Γκατζογιάννη, Αρεοπαγίτης.
    6. Ερωτόκριτος Ερωτοκρίτου, Αρεοπαγίτης.
    7. Κυριάκος Φώσκολος, Πρόεδρος Εφετών.
    8. Στυλιανή Μπλέτα, Εφέτης.

    Το ατράνταχτο τεκμήριο της συνεργασίας του Κοτζιά με το καθεστώς Χόνεκερ υπό την καθοδήγηση του Manfred Buhr (του «Ελαφοπόδαρου» της ΣΤΑΖΙ) παρουσιάζει εδώ ο ιστότοπος του περιοδικού.

    9-a–BUHR_DDR

    Των ΜΑΡΙΑΣ και ΜΑΝΩΛΗ ΒΑΣΙΛΑΚΗ

    (Το κείμενο που ακολουθεί είναι απόσπασμα από την Αγωγή Κακοδικίας της Athens Review of Books κατά ηγεσίας Αρείου Πάγου)

    (3) Τέλος, ο Ν. Κοτζιάς συμμετείχε στη συγγραφική ομάδα του χαφιέδικου βιβλίου με τίτλο Der autonome Intellekt (Ο Αυτόνομος [sic] Νους), που γράφτηκε υπό την καθοδήγηση του διαβόητου Μάνφρεντ Μπουρ (Manfred Buhr), επικεφαλής του Ιδεολογικού Αγώνα του καθεστώτος Χόνεκερ (και πράκτορα της Στάζι με το ψευδώνυμο «Ελαφοπόδαρος»). Το βιβλίο αυτό εκδόθηκε το 1976 από τον κρατικό-κομματικό εκδοτικό οίκο Akademie Verlag. Επρόκειτο για ένα βιβλίο που γράφτηκε για λογαριασμό του καθεστώτος Χόνεκερ, εκδόθηκε από το καθεστώς Χόνεκερ, υπηρετούσε την προπαγάνδα του ολοκληρωτικού καθεστώτος Χόνεκερ. Μάλιστα, επειδή στην Ελλάδα δεν έχουμε την αίσθηση τι σημαίνει έντυπη έκδοση ολοκληρωτικού καθεστώτος, σημειώνουμε ότι στο βιβλίο αναγράφεται ο αριθμός παραγγελίας και ο αριθμός άδειας έκδοσης. Αυτό δεν συνέβαινε ούτε επί χούντας στην Ελλάδα. Αυτό λοιπόν το βιβλίο σύμφωνα με τις δικαστικές αποφάσεις δεν αποτελεί τεκμήριο ούτε απλού θαυμασμού προς το εν λόγω απαισίας μνήμης καθεστώς! Εξάλλου υπάρχουν και φωτογραφίες που δείχνουν τον Κοτζιά ανάμεσα σε στελέχη του καθεστώτος Χόνεκερ.

    (4) Το εν λόγω βιβλίο Der autonome Intellekt, όπως γράφει στον πρόλογό του ο Μάνφρεντ Μπουρ, συμβάλλει στη στερέωση της «δικτατορίας του προλεταριάτου υπό την ηγεσία του μαρξιστικού λενινιστικού κόμματος» και ουσιαστικά είναι ένα παραπεμπτικό έγγραφο της Ιδεολογικής Αστυνομίας του σταλινικού καθεστώτος της Ανατολικής Γερμανίας προς την Ιδεολογική Εισαγγελία του για την άσκηση διώξεως κατά του στοχαστή Alfred Sohn-Rethel για αποκλίσεις από τα θέσφατα της κυρίαρχης πολιτικής θεολογίας. Και ο Κοτζιάς συνυπογράφει αυτή τη «μήνυση». Το όνομα του Κοτζιά είναι το δεύτερο στο εξώφυλλο. Σημειώνουμε ότι σ’ αυτό το βιβλίο ο Κοτζιάς δεν έγραψε ένα ξεχωριστό κεφάλαιο, αλλά συμμετείχε στην συντακτική ομάδα του, ώστε φέρει «εις ολόκληρον» την ευθύνη όπως και καθένας από τους άλλους συνεργάτες του διαβόητου «Ελαφοπόδαρου». Όλα αυτά τα καταθέσαμε αναλυτικά στο Εφετείο, αλλά η απόφαση του εν λόγω δικαστηρίου περιείχε δύο φορές την απόφανση ότι ο Κοτζιάς δεν υπήρξε ούτε καν θαυμαστής του συγκεκριμένου καθεστώτος (!), πράγμα που θεμελιώνει τον δόλο των δικαστών: δεν πρόκειται δηλαδή καν περί βαριάς αμέλειας ή έστω κουφότητας. Και από τη θέση αυτή επαναλαμβάνουμε το πασίδηλο ότι ο Κοτζιάς υπήρξε γκαουλάιτερ προπαγάνδας δύο τουλάχιστον σταλινικών δικτατοριών. Είναι το μοναδικό στέλεχος του ΚΚΕ που ‒με ποιες διαδικασίες στρατολόγησης ο καθένας μπορεί να αντιληφθεί‒ έγραψε υπό την καθοδήγηση του «Ελαφοπόδαρου», μαζί με άλλα τέσσερα ενεργούμενα, βιβλίο ακραίας προπαγάνδας για εσωτερική κατανάλωση του ολοκληρωτικού καθεστώτος Χόνεκερ, και συμμετείχε στην επιχείρηση με στόχο την εξόντωση του «αιρετικού» γερμανοεβραίου κομμουνιστή Άλφρεντ Ζον-Ρέτελ.

    (5) Επειδή αυτό το βιβλίο, όπως και το Η Πολωνία κι εμείς, δεν είναι απλώς ένα από τα πολλά αποδεικτικά στοιχεία που δεν έλαβαν υπόψη τους οι δικαστές, αλλά είναι ΤΟ ΑΠΟΔΕΙΚΤΙΚΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟ, παραθέτουμε εδώ μια περίληψή του και περισσότερα στα σχετ. … [τεύχη 60 και 65 της ARB] μαζί με ένα φωτοαντίτυπό του.

    ΜΙΑ ΑΝΑΦΟΡΑ ΤΗΣ ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ

    ΤΟΥ ΚΑΘΕΣΤΩΤΟΣ ΧΟΝΕΚΕΡ

    Η συμμετοχή του Ν. Κοτζιά, υπό τον Μάνφρεντ Μπουρ, στην επιχείρηση εναντίον του γερμανού μαρξιστή Άλφρεντ Ζον-Ρέτελ

    Το κείμενο Der autonome Intellekt (Ο Αυτόνομος [sic] Νους) είναι ένα παραπεμπτικό έγγραφο της Ιδεολογικής Αστυνομίας του σταλινικού καθεστώτος της Ανατολικής Γερμανίας προς την Ιδεολογική Εισαγγελία του για την άσκηση διώξεως κατά ενός στοχαστή, του Alfred Sohn-Rethel (Άλφρεντ Ζον-Ρέτελ), που αποκλίνει από τα θέσφατα της κυρίαρχης πολιτικής θεολογίας.

    Ο παραπεμπόμενος δεν είναι ένας φιλελεύθερος ή δεξιός στοχαστής. Είναι ένας ακραιφνής μαρξιστής ριζοσπαστικών αντιλήψεων, ο οποίος καταγγέλλει μάλιστα τον μαρξιστικό αναθεωρητισμό (ρεβιζιονισμό). Επειδή όμως δεν δίνει όρκο υποταγής στην σταλινική εξουσία ανακηρύσσεται εχθρός της, και μάλιστα πιο επικίνδυνος από τους μη μαρξιστές.

    i. Στην σύντομη εισαγωγή του ο επικεφαλής του Ιδεολογικού Αγώνα του καθεστώτος Manfred Buhr (Μάνφρεντ Μπουρ) δηλώνει ότι κάθε απόκλιση από την γραμμή του Μαρξισμού-Λενινισμού όπως την εκφράζει το κυβερνών ΚΚ είναι προσχώρηση στον ιμπεριαλισμό. Σκοπός της σειράς που διευθύνει είναι η στερέωση της «δικτατορίας του προλεταριάτου υπό την ηγεσία του μαρξιστικού λενινιστικού κόμματος» (Der Kampf der Arbeiterklasse unter Fuehrung ihrer marxistisch-leninistischen Partei ….verlangt, zur Errichtung …der Diktatur des Proletariats …die ideologische und theoretische Entmachtung der Bourgeoisie).

    Ποιος είναι ο Μάνφρεντ Μπουρ φαίνεται από το επίσημο βιογραφικό του, από τον Ομοσπονδιακό Οργανισμό για τη Μελέτη της Δικτατορίας του SED (του ΚΚ της Ανατολικής Γερμανίας), το οποίο παραθέτουμε. Ήταν «Πρόεδρος του Επιστημονικού Συμβουλίου για Θεμελιώδη Ζητήματα του Ιδεολογικού Αγώνα μεταξύ Σοσιαλισμού και Ιμπεριαλισμού, μεταξύ άλλων υπεύθυνος για τις σχέσεις συνεργασίας και την ταξιδιωτική δραστηριότητα (επιλογή των «Στελεχών Ταξιδιών») φιλοσόφων της ΛΔΓ στον Δυτικό Κόσμο», και από «το 1965 καταχωρημένος στο Υπουργείο Κρατικής Ασφάλειας (MfS) [Ministerium für Staatssicherheit – StaSi] ως μυστικός συνεργάτης με το ψευδώνυμο ‚Rehbein’ [Ρεμπάιν = “Ελαφοπόδαρος”]».

    ii. Στο σώμα του κειμένου επαναλαμβάνεται αυτή η καθοδηγητική αρχή. Ακόμα και η καταδίκη του «ρεβιζιονισμού» από μαρξιστική ή «υπεραριστερή» σκοπιά είναι ιμπεριαλιστική, όταν δεν ταυτίζεται με τις προδιαγραφές που θέτει το κυβερνών ΚΚ.

    iii. Εισάγεται για την περίπτωση αυτή ένας νέος ευφάνταστος όρος: «αντιρεβιζιονιστικός ρεβιζιονισμός» (Κεφάλαιο 1 με τίτλο: “Antirevisionistischer Revisionismus”). Όσο περισσότερο τονίζει τον μαρξισμό του ο αντιρεβιζιονιστής που διαφωνεί με το ΚΚ, τόσο περισσότερο αποδεικνύει την συμπόρευσή του με τον ιμπεριαλισμό.

    iv. Όλες οι ιδεολογίες της δυτικής κοινωνίας, όσο διαφορετικές κι αν είναι αναμεταξύ τους, όσο δημοκρατικές ή και μαρξιστικές ιδέες κι αν ενσωματώνουν, δεν είναι τίποτε άλλο από νομιμοποίηση του ιμπεριαλισμού.

    v. Η ιμπεριαλιστική δυτική κοινωνία δίνοντας ελευθερία στον μαρξιστικό «αντιρεβιζιονιστικό ρεβιζιονισμό» να εκφραστεί δείχνει ότι τον έχει εξαγοράσει και ιδιοποιηθεί σαν όπλο εναντίον του «υπαρκτού σοσιαλισμού».

    vi. Ο Sohn-Rethel παράγει τις βασικές κατηγορίες της λογικής σκέψης από τις διαδικασίες της εμπορευματικής οικονομίας. Όμως αυτό, λέει η «μήνυση» του Μπουρ και των εκλεκτών συνεργατών του (Κοτζιά κ.ά. που τη συνέγραψαν), το είχαν ήδη κάνει ο Μαρξ, ο Ένγκελς και ο Λένιν, και όποιος θέλει να ανακινήσει αυτήν την προβληματική αμφισβητεί την μαρξιστική-λενινιστική θεωρία. Στα θέματα αυτά το μόνο που χρειαζόμαστε είναι απλώς να επαναλαμβάνουμε τα λόγια των «κλασικών του μαρξισμού-λενινισμού». Ο Sohn-Rethel, λένε οι μηνυτές, δεν αναφέρεται ούτε μία φορά στην «θεωρία της αντανάκλασης του Λένιν». Η Ιδεολογική Αστυνομία διεκδικεί για τον εαυτό της το δικαίωμα να υπαγορεύει σε ένα συγγραφέα ποιες και πόσες παραπομπές θα κάνει στο κείμενό του.

    vii. Ο Sohn-Rethel, συνεχίζουν οι κατήγοροι, αισθάνεται «φρίκη» μπροστά στο επίτευγμα της επιστημονικής σκέψης στις χώρες του υπαρκτού σοσιαλισμού. Η συμπεριφορά του δείχνει «αβυσσαλέα περιφρόνηση» απέναντι στους κλασικούς του μαρξισμού-λενινισμού.

    viii. Ακολουθεί ένας καταιγισμός καταγγελτικών χαρακτηρισμών για τον κατηγορούμενο: εισάγει μιαν «ιδεαλιστική επανερμηνεία» (Idealisierung) του μαρξισμού-λενινισμού. Έχει μια μηχανιστική αντίληψη της ιστορίας, επειδή έχει εγκαταλείψει το «ενεργητικό υποκείμενο» της Ιστορίας που είναι το Κομμουνιστικό Κόμμα. Ζητάει να αποκαταστήσει την «αφηρημένη ιδεαλιστική θεωρία της γνώσης». Αυτό το τελευταίο αποτελεί αναίσχυντη διαστροφή της σκέψης του Sohn-Rethel, ο οποίος κάνει ακριβώς το αντίθετο: παράγει την γνώση από τις οικονομικές διαδικασίες της παραγωγής και ανταλλαγής.

    ix. Ο Sohn-Rethel, σύμφωνα πάντα με την ιδεολογική αστυνομία του καθεστώτος, είναι ένας «υπεραριστερός μαξιμαλιστής», εχθρός του μαρξισμού (ultralinker, maximalistischer Gegner) και των εργατικών καθεστώτων της Ανατολικής Ευρώπης: συνεχίζεται η εφεύρεση ευφάνταστων όρων για το κατηγορητήριο από τους διώκτες ‒ ο κατηγορούμενος δεν πρέπει επ’ ουδενί να ξεφύγει την πυρά. Ευτυχώς που δεν ζούσε στην «Λ.Δ.» της Γερμανίας, αλλιώς θα είχε χαθεί κάθε ίχνος του.

    x. Το βασικό του πολιτικό αμάρτημα είναι ότι θέλει να θεμελιώσει θεωρητικά καινούργια επαναστατικά κινήματα που δεν αποδέχονται όμως την επίσημη μαρξιστική-λενινιστική γραμμή των κομμάτων που κυβερνούν στις «χώρες του σοσιαλισμού».

    xi. Κατακεραυνώνεται στην συνέχεια επειδή καταδικάζει τον επίσημο μαρξισμό των σταλινικών καθεστώτων ως νομιμοποιητικό προπέτασμα μιας καταπιεστικής εξουσίας. Είναι συκοφάντης των σοσιαλιστικών χωρών και «της επιστήμης τους».

    xii. Ο Sohn-Rethel είναι αδαής για την πραγματικότητα του «υπαρκτού σοσιαλισμού» και δεν θέλει να ξέρει ότι εκεί κυβερνάει η εργατική τάξη. Αυτό το εργατικό καθεστώς επιθυμεί να υπονομεύσει και να ανατρέψει, προφασιζόμενος τον ψευτομαρξιστικό αντιρεβιζιονισμό του.

    Το βιβλίο είναι ένα κατάπτυστο ψευτοφιλοσοφικό κατασκεύασμα, δια του οποίου εκφράζεται όλο το μίσος κατά της πνευματικής ελευθερίας που είναι το κατεξοχήν γνώρισμα του σταλινισμού και των επιγόνων του. Το ότι επιγράφεται Ο Αυτόνομος Νους / Η Αυτόνομη Διάνοια μόνο σαν προσβολή κατά κάθε έντιμου και σκεπτόμενου ανθρώπου μπορεί να χαρακτηριστεί.

    xiii. Το βιβλίο στην τελευταία σελίδα του γράφει:

    Εκδόθηκε στον εκδοτικό οίκο Akademie, 108 Βερολίνο, Οδός Λειψίας 3-4
    © Akademie-Verlag, Berlin 1976
    Αριθμός άδειας: 202 ∙ 100/30/76
    Συνολική παραγωγή: Τυπογραφείο «Μαξίμ Γκόρκυ», 74 Άλτενμπουργκ
    Διαμόρφωση εξωφύλλου: Βίλλι Μπέλερτ
    Αριθμός παραγγελίας: 7530025 (2149/66) · LSV 0165
    Τυπωμένο στην ΛΔΓ [Λαϊκή Δημοκρατία Γερμανίας]
    Τιμή: 7 Μ [ανατολικογερμανικά μάρκα]

    Το χαφιέδικο αυτό βιβλίο αποδεικνύει ότι ο Κοτζιάς υπήρξε συνεργάτης του καθεστώτος Χόνεκερ. Σύμφωνα όμως με την παράνομη απόφαση του Εφετείου Αθηνών που επικύρωσε ο Άρειος Πάγος, (και) αυτό το βιβλίο δεν αποτελεί απόδειξη ούτε καν ότι υπήρξε απλός θαυμαστής του καθεστώτος Χόνεκερ…

    ***

    Οι εν λόγω δικαστές θα δικαστούν από το Ειδικό Δικαστήριο κακοδικίας στις 9 Οκτωβρίου (Αίθουσα Συμβουλίου της Επικρατείας, 6 μ.μ.). Και θα κληθούν να εξηγήσουν, ανάμεσα σε άλλα, γιατί το χαφιέδικο αυτό βιβλίο που είχαν στα χέρια τους δεν αποτελεί απόδειξη για τίποτε: σύμφωνα με τις άξιες εμπτυσμού αποφάσεις τους, ο Κοτζιάς δεν υπήρξε ούτε απλός θαυμαστής του καθεστώτος Χόνεκερ!

    Οι δικαστές που θα λογοδοτήσουν είναι οι:

    1. Βασίλειος Πέππας, Πρόεδρος του Αρείου Πάγου.
    2. Πηνελόπη Ζωντανού, Αντιπρόεδρος του Αρείου Πάγου
    (η Εισηγήτρια που καταψήφισε τον εαυτό της).
    3. Γεώργιος Λέκκας, Αντιπρόεδρος του Αρείου Πάγου.
    4. Αγγελική Τζαβάρα, Αρεοπαγίτης.
    5. Θωμάς Γκατζογιάννη, Αρεοπαγίτης.
    6. Ερωτόκριτος Ερωτοκρίτου, Αρεοπαγίτης.
    7. Κυριάκος Φώσκολος, Πρόεδρος Εφετών.
    8. Στυλιανή Μπλέτα, Εφέτης.

    https://kourdistoportocali.com/news-desk/sygklonistikes-diastasis-perni-ypothesi-kotzia-athens-review-books/

  3. Αγωγές κακοδικίας ή όταν η δικαιοσύνη αθωώνει… τον εαυτό της

    Ποια είναι η διαδικασία κατάθεσης αγωγής εναντίον δικαστικού και πώς φτάσαμε η τελευταία καταδίκη να έχει γίνει… πριν 50 χρόνια

    05/09/2016

    Λίγοι είναι οι πολίτες που γνωρίζουν πως στην περίπτωση που θεωρούν πως υπέστησαν ζημιά η οποία προκλήθηκε από δόλο, βαριά αμέλεια ή αρνησιδικία δικαστικού λειτουργού, μπορούν να αναζητήσουν το δίκιο τους καταθέτοντας αγωγή κακοδικίας.

    Γράφει η Μαρία Ζαχαροπούλου

    Και πώς να το γνωρίζουν, άλλωστε, αφού από το 1929, όταν ιδρύθηκε και συγκροτήθηκε για πρώτη φορά το Ειδικό Δικαστήριο Αγωγών Κακοδικίας, έχουν καταγραφεί μόλις δυο καταδικαστικές αποφάσεις σε βάρος δικαστών από τις περίπου 380 αγωγές που έχουν κατατεθεί. Η μια το 1964 και η δεύτερη το 1966!

    Όλοι οι υπόλοιποι δικαστές που βρέθηκαν στη θέση του «κατηγορούμενου» αθωώθηκαν, με αποτέλεσμα άνθρωποι που προέρχονται ακόμη και από τους κόλπους της δικαιοσύνης να είναι προβληματισμένοι, καθώς θεωρούν ότι δίνεται η εντύπωση πως πρόκειται για ένα θεσμό που προστατεύει περισσότερο τους δικαστές απ’ ότι τους πολίτες.

    Μάλιστα, όπως έλεγε αρμόδια πηγή, είναι χαρακτηριστικό πως σε ελάχιστες περιπτώσεις οι δικαστές εκπροσωπούνται από δικηγόρο δίνοντας την αίσθηση πως εκτιμούν ότι θα απαλλαγούν και την εντύπωση ότι ο μόνος τρόπος ελέγχου των δικαστών μοιάζει να είναι ο πειθαρχικός.

    Η τελευταία καταδίκη δικαστή έγινε… πριν 50 χρόνια

    Δεν είναι λίγοι εκείνοι που κρίνουν απαραίτητη την αναμόρφωση του θεσμού του Δικαστηρίου Κακοδικίας, αφού αυτή τη στιγμή, λένε, δεν ικανοποιεί το κοινό περί δικαίου αίσθημα των πολιτών που ζητούν αποκατάσταση, προκαλώντας ακόμη μεγαλύτερη δυσπιστία απέναντι στην δικαιοσύνη και τους λειτουργούς της.

    Η τελευταία καταδίκη δικαστή από το Ειδικό Δικαστήριο Αγωγών Κακοδικίας καταγράφεται πριν από 50 χρόνια, όταν υποχρεώθηκε να καταβάλει σε κάθε ενάγοντα το ποσό των 3.000 δραχμών. Η διαφορά αφορούσε 340 στρέμματα, τη νομή των οποίων είχαν στερηθεί οι εναγόμενοι κάτοικοι Μάκρης που αντιδικούσαν με τους κατοίκους Αρχανίου.

    Οι δικαστικοί έχουν 9 φορές περισσότερο χρόνο από τους κοινούς θνητούς να εγείρουν αγωγή

    Όλα αυτά τα χρόνια οι αθωώσεις έπεφταν βροχή με μόνο μια περίπτωση μειοψηφίας να αναφέρεται το 2007, όταν ο γνωστός δικηγόρος Βασίλης Χειρδάρης έκανε λόγο για προνομιακή προθεσμία υπέρ των δικαστών, οι οποίοι μπορούν να εγείρουν αγωγή σε βάρος πολίτη σε διάστημα πενταετίας, δηλαδή έχουν στη διάθεσή του 9 φορές περισσότερο χρόνο (!) από τους κοινούς… θνητούς που περιορίζονται στο ασφυκτικό πλαίσιο των 6 μηνών.

    Η υπόθεση αφορούσε αγωγή δικηγόρου σε βάρος ειρηνοδίκη, ο οποίος υποστήριζε ότι είχε υποστεί παρανόμως ηθική βλάβη λόγω «βαριάς αμέλειας», κατά την άσκηση των καθηκόντων της και ζητούσε για αποζημίωση το ποσό των 10.000 ευρώ. Η απόφαση, τελικά και σε αυτή την περίπτωση, ήταν απορριπτική.

    Εννιά προσφυγές το χρόνο με κόστος 1.500 ευρώ

    Από τα στοιχεία προκύπτει πως οι προσφυγές των πολιτών δεν ξεπερνούν κατά μέσο όρο τις 9 το χρόνο, με το κόστος να αγγίζει περίπου τα 1.500 ευρώ, αν και υπάρχει η δυνατότητα, στην περίπτωση που διαπιστωθεί αδυναμία του ενάγοντος, να του χορηγηθεί το ευεργέτημα πενίας και να μην καταβάλλει παράβολο και δικαστικό ένσημο.

    ΔΙΚΗ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ

    Στη δικαιοδοσία του Ειδικού Δικαστηρίου Αγωγών Κακοδικίας, υπάγονται οι αγωγές κακοδικίας κατά όλων των δικαστών, τακτικής δικαιοσύνης, διοικητικής Ελεγκτικού Συνεδρίου, αλλά και εισαγγελέων.

    Η σύνθεση του Δικαστηρίου αποτελείται από τον πρόεδρο του ΣτΕ, ως πρόεδρο, ένα σύμβουλο Επικρατείας, έναν αρεοπαγίτη, ένα σύμβουλο του Ελεγκτικού Συνεδρίου, δύο τακτικούς καθηγητές νομικών μαθημάτων των Νομικών Σχολών των Πανεπιστημίων της χώρας και δύο δικηγόρους από τα μέλη του Ανώτατου Πειθαρχικού Συμβουλίου των δικηγόρων, ως μελών.

    Από τα μέλη του, εξαιρείται κάθε φορά αυτό που ανήκει στο Σώμα ή στον Κλάδο της Δικαιοσύνης, επί ενέργειας ή παράλειψης λειτουργού επί του οποίου καλείται να αποφανθεί το Δικαστήριο, ενώ τα μέλη του ορίζονται με κλήρωση.

    ΔΙΚΗ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ

    Η συνεδρίαση του Δικαστηρίου είναι δημόσια και βασίζεται στα έγγραφα της προδικασίας και η εκδιδόμενη απόφαση εκτελείται αναγκαστικά και είναι αμετάκλητη. Αξίζει να σημειωθεί ότι στις αγωγές σε βάρος δικαστών, η απόφαση επί της οποίας γίνεται η αγωγή πρέπει να είναι τελεσίδικη, ενώ το περιθώριο άσκησης περιορίζεται στους 6 μήνες από τότε που ο ενάγων έλαβε γνώση «της παράνομης πράξης ή παράλειψης».

    https://www.newsbeast.gr/society/arthro/2361976/agoges-kakodikias-i-otan-i-dikeosini-athooni-ton-eafto-tis

  4. Δεύτερη η Ελλάδα σε καταδίκες για παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Ευρωπαϊκή Ένωση για το 2017

    Ευρωπαϊκό Δικαστήριο: 7η η Ελλάδα σε καταδίκες από την ίδρυσή του μέχρι σήμερα – «Αγκάθι» το σύστημα απονομής δικαιοσύνης (Στατιστικά)

    ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ JFG: στην πραγματικότητα, η Ελλάδα κατέχει τη πρωτιά, διότι όλες οι χώρες που την ξεπερνούν έχουν πολύ μεγαλύτερο πληθυσμό ( Ρωσία Τουρκία 79,51 εκατομμύρια, Ουκρανία 48,5 εκατομμύρια Ρουμανία 20 εκατομμύρια) και συνεπώς οι υποψήφιοι αδικημένοι είναι πολύ περισσότεροι, δεν έχουν δικό τους αντιπρόεδρο και οι πολίτες τους έχουν καλύτερη ενημέρωση σχετικά με το θεσμό του ΕΔΑΔ και λιγότερα εμπόδια στην άσκηση δικαιώματος προσφυγής ενώπιων του.

    01/02/2018

    Επιμέλεια: Γεώργιος Π. Κανέλλος

    Με αφορμή την έναρξη του δικαστικού έτους 2018, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΔΔΑ) δημοσίευσε δύο στατιστικές μελέτες αναφορικά με τις παραβιάσεις κατ’ άρθρο της Ευρωπαϊκής Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ) και κατά Κράτος, βάσει των δημοσιευθεισών αποφάσεών του.

    Η πρώτη μελέτη εστιάζει στις δημοσιευθείσες κατά τη διάρκεια του δικαστικού έτους 2017 αποφάσεις, ενώ η δεύτερη αφορά τις δημοσιευθείσες την περίοδο 19591 – 2017 αποφάσεις του Δικαστηρίου του Στρασβούργου.

    Οι εν λόγω μελέτες παρουσιάζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την Ελλάδα, καθώς παρέχουν αρκετές πληροφορίες αναφορικά με τη φύση και τον όγκο των παραβιάσεων που διαπράττει η χώρα μας στο επίπεδο των κατοχυρωμένων στο πλαίσιο της ΕΣΔΑ θεμελιωδών δικαιωμάτων.

    Ειδικότερα, σε σύνολο 1068 αποφάσεων του ΕΔΔΑ για το δικαστικό έτος 2017, οι 37 αποφάσεις αφορούσαν την Ελλάδα. Είναι αξιοσημείωτο δε πως μόνο μία απόφαση ήταν αθωωτική, ενώ οι υπόλοιπες 36 ήταν καταδικαστικές.

    Η «επίδοση» αυτή κατατάσσει την Ελλάδα στην 5η θέση μεταξύ των 47 Κρατών μελών του Συμβουλίου της Ευρώπης όσον αφορά τις εις βάρος τους καταδικαστικές αποφάσεις για το 2017, μετά τη Ρωσία (293), την Τουρκία (99), την Ουκρανία (82), και τη Ρουμανία (55).

    Από τις χώρες που ξεπερνούν την Ελλάδα σε παραβιάσεις, μόνο η Ρουμανία ανήκει στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

    Επιπλέον, η φύση των παραβιάσεων σχετίζεται κατά κύριο λόγο με την παράγραφο 1 του άρθρου 6 της ΕΣΔΑ η οποία κατοχυρώνει το δικαίωμα στη χρηστή απονομή δικαιοσύνης και δη το δικαίωμα σε δίκαιη δίκη και το δικαίωμα σε δίκη εντός εύλογης προθεσμίας (ταχύτητα απονομής δικαιοσύνης). Άλλες παραβιάσεις αφορούν το άρθρο 13 της ΕΣΔΑ σχετικά με το δικαίωμα της πραγματικής (αποτελεσματικής) προσφυγής, το άρθρο 3 της ΕΣΔΑ για την απαγόρευση της απάνθρωπης ή εξευτελιστικής μεταχείρισης, το άρθρο 5 της ΕΣΔΑ που περιλαμβάνει το δικαίωμα στην προσωπική ελευθερία και ασφάλεια, το άρθρο 10 της ΕΣΔΑ σχετικά με την ελευθερία της έκφρασης, καθώς και την προστασία της ιδιοκτησίας όπως αυτή θεσπίζεται στο άρθρο 1 του πρώτου πρόσθετου πρωτοκόλλου της ΕΣΔΑ.

    Στη συνέχεια, όσον αφορά τις αποφάσεις του ΕΔΔΑ από την ίδρυσή του μέχρι σήμερα (1959-2017), η Ελλάδα έχει απασχολήσει το Δικαστήριο σε 963 υποθέσεις που κατέληξαν σε αποφάσεις, εκ των οποίων οι 864 υπήρξαν καταδικαστικές, οι 34 αθωωτικές, οι 20 κατέληξαν σε φιλικό διακανονισμό [άρθρο 39 ΕΣΔΑ] και άλλες 45 είναι άλλου είδους αποφάσεις (όπως π.χ. αποφάσεις δίκαιης ικανοποίησης [άρθρο 41 ΕΣΔΑ], αποφάσεις αναθεώρησης [άρθρο 80 Εσωτερικού Κανονισμού ΕΔΔΑ], αποφάσεις επί των υποβαλλόμενων από τις κυβερνήσεις των Κρατών προκαταρκτικών ενστάσεων για μη εξέταση της ουσίας υποθέσεων, ή αποφάσεις για έλλειψη δικαιοδοσίας του ΕΔΔΑ [άρθρο 32 ΕΣΔΑ]).

    Κατ’ αυτόν τον τρόπο, η Ελλάδα κατατάσσεται στην 7η θέση μεταξύ των 47 Κρατών μελών του Συμβουλίου της Ευρώπης όσον αφορά τις εις βάρος τους καταδικαστικές αποφάσεις από την ίδρυση του ΕΔΔΑ μέχρι σήμερα, μετά την Τουρκία, τη Ρωσία, την Ιταλία, τη Ρουμανία, την Ουκρανία, και την Πολωνία.Πρέπει να τονισθεί ότι η φύση των παραβιάσεων κυμαίνεται σε γενικές γραμμές στα ίδια πλαίσια με τα όσα ήδη αναφέρθηκαν ως προς τη μελέτη που αφορά τις δικαστικές αποφάσεις του 2017. Περαιτέρω, όμως, θα πρέπει να αναφερθούν και οι διαπιστωμένες με απόφαση του ΕΔΔΑ παραβιάσεις που αφορούν το δικαίωμα σεβασμού της ιδιωτικής και οικογενειακής ζωής όπως κατοχυρώνεται στο άρθρο 8 της ΕΣΔΑ, την ελευθερία σκέψης, συνείδησης και θρησκείας που διατυπώνεται στο άρθρο 9 της ΕΣΔΑ, καθώς και την αναγνωρισμένη στο άρθρο 14 της ΕΣΔΑ αρχή της απαγόρευσης των διακρίσεων.

    Ο σχετικός πίνακας της μελέτης του ΕΔΔΑ που αφορά τις αποφάσεις του για το δικαστικό έτος 2017 είναι διαθέσιμος στην αγγλική γλώσσα εδώ, ενώ ο πίνακας της μελέτης αναφορικά με τις αποφάσεις του Δικαστηρίου την περίοδο 1959-2017 είναι διαθέσιμος επίσης στην αγγλική γλώσσα εδώ.

    Τέλος, για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τις δημοσιευθείσες αποφάσεις του ΕΔΔΑ που αφορούν την Ελλάδα τα πλήρη κείμενα των αποφάσεων στην αγγλική γλώσσα είναι διαθέσιμα εδώ.
    Διαβάστε επίσης: ΕΔΔΑ: Με καταδίκη της Ελλάδας για παραβίαση του δικαιώματος στη ζωή κλείνει το 2017

    https://www.lawspot.gr/nomika-nea/deyteri-i-ellada-se-katadikes-gia-paraviaseis-anthropinon-dikaiomaton-stin-eyropaiki

    • “Πρωταθλήτρια” σε καταδίκες η Ελλάδα και στο Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης

      23-Αυγ-2010

      Ο καλύτερος πελάτης του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου, με συνολικά πρόστιμα που ξεπερνούν τα δυο δισεκατομμύρια ευρώ για μη εφαρμογή της κοινοτικής νομοθεσίας αλλά και για ανυπακοή στις αποφάσεις του Ευρωδικαστηρίου, είναι η Ελλάδα.

      Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής η χώρα μας τουλάχιστον στο 40% των υποθέσεων, κοινοποιεί με καθυστέρηση τα μέτρα που λαμβάνει για την μεταφορά των Οδηγιών, γεγονός που οδηγεί σε ξεκάθαρες καταδίκες και καμπάνες εκατομμυρίων ευρώ. Είναι χαρακτηριστικό ότι μόνο η υπόθεση της καταδίκης της Ελλάδας για την απαγόρευση των τυχερών παιχνιδιών εξακολουθεί να μας κοστίζει πάνω από 11 εκατομμύρια ευρώ. Οι Έλληνες πολίτες δηλαδή -μέσα σε αυτή τη δύσκολη οικονομική συγκυρία- πληρώνουν κάθε μήνα πρόστιμο 977.616 ευρώ, επειδή η Ελληνική Κυβέρνηση είναι ανίκανη να παρουσιάσει και να ψηφίσει έναν νόμο συμβατό με την κοινοτική νομοθεσία.

      Άλλα παραδείγματα:

      – Για μη συμμόρφωση με το κοινοτικό πλαίσιο απαλλοτριώσεων *(χαμηλές αποζημιώσεις στους ιδιώτες) εκκρεμούν καταδίκες περί τα 12 εκατομμύρια ευρώ.

      – Για τις 254 παράνομες χωματερές που συνεχίζουν να λειτουργούν (!!!) ένας πιθανός έλεγχος της Ε.Ε θα οδηγήσει σε πρόστιμα 8,5 εκατομμύρια ευρώ για καθεμιά από αυτές.

      – Για τις επιχορηγήσεις της Ολυμπιακής το ποσό «αγγίζει» τα 2 εκατομμύρια ευρώ.

      Σύμφωνα επίσης με πρόσφατη δήλωση του Μανουέλ Μπαρόζο, προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (μετά από σχετική ερώτηση του ευρωβουλευτή της Νέας Δημοκρατίας, καθηγητή Ιωάννη Τσουκαλά) από το 1996, ζητήθηκε από την Ελλάδα να επιστρέψει ποσό ύψους 1.435.400.000 ευρώ λόγω της εσφαλμένης εφαρμογής των κανόνων της Κοινής Γεωργικής Πολιτικής, δηλαδή για τις γεωργικές επιδοτήσεις!!!

      Τα στοιχεία

      Τα 50 χρόνια λειτουργίας γιόρτασε το 2009 το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο δικαιωμάτων του ανθρώπου που αποτελεί το τελευταίο ανάχωμα προστασίας θεμελιωδών ελευθεριών που συνθλίβονται στη γραφειοκρατία της εγχώριας δικαιοσύνης. Προφανώς δεν είναι έκπληξη λοιπόν ότι η Ελλάδα είναι 6η (επί 47 χωρών) στις καταδικαστικές αποφάσεις και σταθερά στις κορυφαίες θέσεις για ζητήματα μη δίκαιης δίκης, καταπάτησης περιουσίας και καθυστέρησης στην απονομή δικαιοσύνης. Άλλωστε μόλις στο 2,3% των περιπτώσεων γίνονται δεκτές οι θέσεις της πολιτείας…

      Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο

      – Πρώτος Έλληνας Δικαστής (1959-1970) διατέλεσε ο καθηγητής της Νομικής , πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών και υπουργός Δικαιοσύνης (1952), Γιώργος Μαριδάκης.

      – Αυτή τη στιγμή η χώρα εκπροσωπείται από τον καθηγητή Διεθνούς Δικαίου, πρύτανη της Σχολής Νομικών, Οικονομικών και Πολιτικών Επιστημών(1991-1994), Χρ. Ροζάκη. Ο κ. Ροζάκης είναι από το 1998 αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου και η θητεία του λήγει στις 31.10.2010.

      Η ελληνική πλευρά του Ε.Δ.

      – 500 προσφυγές (περίπου) κατατίθενται κάθε χρόνο σε βάρος της Ελλάδας στο Ε.Δ. Ο όγκος των υποθέσεων αυξήθηκε κατακόρυφα τα τελευταία χρόνια. Οι εκκρεμείς προσφυγές έχουν ανέλθει στις 30.6.10 σε 129.650 και υπάρχει αύξηση από 1/1/2010 μέχρι 30/6/2010 9%. Την 1.1.10 ήταν 119.300, οι δε απαράδεκτες προσφυγές έφθασαν στις 30.6.10 στο ρεκόρ του 95,14%.

      – Δύο χρόνια από τη στιγμή της προσφυγής είναι (κατά προσέγγιση) ο χρόνος για την έκδοση απόφασης στις περισσότερες υποθέσεις.

      Ποσοστά Καταδίκης – 1959-2008*

      – 2.285 ελληνικές υποθέσεις χειρίστηκε τα 50 χρόνια το Ε.Δ

      – 2.344 κηρύχθηκαν απαράδεκτες (ποσοστό 83% απορρίφθηκαν για τυπικούς λόγους και δεν συζητήθηκαν επί της ουσίας)

      – 481 υποθέσεις συζητήθηκαν επί της ουσίας (ποσοστό 17%)

      – 419 αποφάσεις δηλαδή ποσοστό 87 % αυτών των υποθέσεων ήταν καταδικαστικές για τη χώρα

      – 11(!!!) αποφάσεις, δηλαδή ποσοστό 2,3% , ήταν απαλλακτικές για τη χώρα.

      Η Ελλάδα στην 8η θέση

      Η Ελλάδα είναι 8η στην κατάταξη επί συνόλου 47 χωρών του Συμβουλίου της Ευρώπης. Τις περισσότερες έχει η Τουρκία με 1.676 και τις λιγότερες η Ανδόρα (92) και το Λιχνενστάιν (4). Χαμηλά νούμερα από τις αποκαλούμενες «μεγάλες» χώρες έχουν η Ισπανία (39) και η Γερμανία (81) ενώ χαμηλά είναι και η Ισλανδία (8), Ιρλανδία (13), Νορβηγία (19), Σουηδία (42), Κύπρος (44), Ελβετία (58).

      Οι «πρωταθλητές»

      Η κατάταξη έχει ως εξής:

      1) Τουρκία 1.676

      2) Ιταλία 1.495

      3) Ρωσία 605

      4) Γαλλία 556

      5) Πολωνία 551

      6) Ουκρανία 476

      7) Ρουμανία 431

      8) Ελλάδα 419

      Για το 2009 η Ελλάδα κατατάσσεται 6η χώρα στην Ευρώπη σε καταδικαστικές αποφάσεις. Πρώτη είναι η Τουρκία (341) , δεύτερη η Ρωσία (210), τρίτη η Ρουμανία (153). Για το 2009 εκδόθηκαν 69 καταδικαστικές αποφάσεις κατά Ελλάδας και 3 απαλλαχτικές. Οι περισσότερες από τις καταδικαστικές είναι για καθυστερήσεις εκδίκασης των υποθέσεων από τα ελληνικά δικαστήρια (41 υποθέσεις). Επίσης υπήρξαν 16 καταδίκες για δίκαιη δίκη, 10 για παραβίαση δικαιωμάτων της προδικασίας, 6 για παραβιάσεις περιουσιακών δικαιωμάτων. Για καθυστερήσεις το 2009 είμαστε η 3η χώρα σε παραβιάσεις (41) πίσω από την Τουρκία (95) και την Πολωνία (50) και για παραβίαση της δίκαιης δίκης είμαστε στην έκτη θέση σε όλη την Ευρώπη.

      «Πρωτιές» παντού

      – 1η χώρα σε παραβιάσεις του άρθρου 9 της ΕΣΔΑ (ελευθερία σκέψης, συνείδησης και θρησκείας) με 8 καταδικαστικές αποφάσεις. Δεύτερες είναι η Βουλγαρία και Ουκρανία με 3 η κάθε μία. Σε σύνολο 25 καταδικαστικών αποφάσεων για τη παραβίαση αυτή η Ελλάδα κατέχει ποσοστό 32%!

      – 3η χώρα στην παραβίαση του εύλογου χρόνου εκδίκασης των υποθέσεων (άρθρ. 6 παρ. 1 ΕΣΔΑ). Από τις 3559 καταδικαστικές αποφάσεις του ΕΔΔΑ η Ελλάδα έχει καταδικαστεί σε 279 υποθέσεις (σε ποσοστό δηλ. 7,84 %!). Περισσότερες καταδίκες έχει μόνον η Ιταλία (1.083) και η Πολωνία (310).

      – 5η χώρα στην παραβίαση του άρθρου 13 της ΕΣΔΑ (ανυπαρξία δικαιώματος πραγματικής προσφυγής). Από τις 997 καταδικαστικές αποφάσεις του ΕΔΔΑ η Ελλάδα έχει καταδικαστεί σε 75 υποθέσεις (σε ποσοστό δηλ. 7,5 %!). Τις περισσότερες καταδίκες έχει η Σλοβενία (195) με δεύτερη τη Τουρκία (189).

      – 7η χώρα στην παραβίαση του δικαιώματος προστασίας της ιδιοκτησίας (άρθρ. 1 του Πρώτου Πρωτοκόλλου της ΕΣΔΑ-απαλλοτριώσεις κλπ) . Από τις 1931 καταδικαστικές αποφάσεις του ΕΔΔΑ η Ελλάδα έχει καταδικαστεί σε 55 υποθέσεις . Τις περισσότερες καταδίκες έχει η Τουρκία (458) με δεύτερη τη Ρωσία (337) και τρίτη τη Ρουμανία (281).

      -7η χώρα της Ευρώπης στη παραβίαση της δίκαιης δίκης (άρθρ. 6 παρ. 1 της ΕΣΔΑ). Η Ελλάδα έχει καταδικαστεί σε 90 υποθέσεις. Περισσότερες καταδίκες έχει η Τουρκία (531), με δεύτερη την Ρωσία (401) και Τρίτη την Ουκρανία (327).

      – 9η χώρα της Ευρώπης στη παραβίαση της ελευθερίας της έκφρασης (άρθρ. 10 ΕΣΔΑ). Η Ελλάδα έχει καταδικαστεί σε 7 υποθέσεις. Περισσότερες καταδίκες έχει η Τουρκία (170), με δεύτερη την Αυστρία (32).

      *Οι αριθμοί αυξάνουν κατακόρυφα τα τελευταία χρόνια όπου οι έλληνες πολίτες λόγω καλύτερης ενημέρωσης προσφεύγουν σωρηδόν στο Ε.Δ. Χαρακτηριστικό είναι ότι οι 428 (από τις 481) αποφάσεις εκδόθηκαν τη δεκαετία 1998-2208.

      **Πηγή: Δικηγορικό γραφείο Βασίλη Χειρδάρη

      http://www.capital.gr/oikonomia/1032945/-protathlitria-i-ellada-se-katadikes-sto-europaiko-dikastirio

  5. Νίκος Κοτζιάς: Ο θεωρητικός του ΚΚΕ που έγινε υπουργός Εξωτερικών

    ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΟΛΕΣΙΔΗΣ
    7 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2018
    Του Νίκου- Αλέξανδρου Λάκκα

    Ο Νίκος Κοτζιάς, επικεφαλής της Ιδεολογικής Επιτροπής του ΚΚΕ όταν ήταν γραμματέας ο Χαρίλαος Φλωράκης, «δυνατό μυαλό» με κοφτερή σκέψη για πολλά μέλη του κόμματος ως διανοούμενος λογικά θα μπορούσε σήμερα να είναι ο ίδιος γραμματέας του κόμματος, αλλά η ζωή αποφάσισε αλλιώς.

    Από εμπειρογνώμονας στο υπουργείο Εξωτερικών βρέθηκε σύμβουλος του Γιώργου Παπανδρέου, ο άνθρωπος που τον κράτησε όρθιο στην ήττα του 2007 για να ψυχρανθεί μαζί του στη συνέχεια και σήμερα να είναι ο ίδιος υπουργός που χειρίζεται σε μια κρίσιμη εποχή τα εθνικά θέματα με ένα τρόπο που μάλλον διαφέρει από τις απόψεις της Ιδεολογικής Επιτροπής του ΚΚΕ.

    Βέβαια όσοι παρατηρούν τις θέσεις του κόμματος- όπως τις εκφράζει ο Δημ. Κουτσούμπας- μάλλον δεν έχουν καμιά σχέση με παλιές απόψεις για «ενιαία κι ανεξάρτητη Μακεδονία» -το 1923. Ο σημερινός γραμματέας του ΚΚΕ κινείται με έμφαση σε μια ευρύτερη εθνική γραμμή κι ο άλλοτε θεωρητικός του κόμματος απολαμβάνει της εμπιστοσύνης του δεξιού συγκυβερνήτη και υπουργού Άμυνας Πάνου Καμμένου- που δεν δέχεται τον όρο Μακεδονία στην ονομασία της γείτονος χώρας που ψάχνει αυτές τις μέρες το όνομά της.

    «Στη ζωή, ο Μέγας Αλέξανδρος έχει αποδείξει ότι πρέπει να κόβουμε τους γόρδιους δεσμούς. Κάποια στιγμή πρέπει να τελειώνουμε με αυτό το ζήτημα» δήλωσε πρόσφατα ο Κοτζιάς. «Θέλουμε να το λύσουμε. Είναι προς το εθνικό μας συμφέρον, είναι προς το συμφέρον της περιοχής, της σταθερότητας, της ασφάλειας, της οικονομικής ανάπτυξης. Είναι ένας πραγματισμός απέναντι στα γεωστρατηγικά προβλήματα της περιοχής».

    «Να σας πω κάτι παράδοξο. Ας πούμε ότι δεν κάναμε συμφωνία για το όνομα σήμερα, ποιο όνομα θα μείνει; Διεθνώς θα μείνει το όνομα Μακεδονία σκέτο, άρα δεν έχουμε κανένα κέρδος, και στις μεταξύ μας σχέσεις θα μείνει το πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας. Αυτό από άποψη γραμματικής, είναι ένα όνομα που περιλαμβάνει τον όρο Μακεδονία, είναι σύνθετο και χρονικά προσδιορισμένο – έχει το πρώην Γιουγκοσλαβική. Συνεπώς κοροϊδευόμαστε με γλωσσολογικές ακροβασίες».

    Η προσπάθεια του «ρεαλιστή», αλλά και αριστερού υπουργού να λύσει το πρόβλημα σε μια εποχή που οι γείτονες έχουν κάθε διάθεση με μετριοπάθεια και υποχωρήσεις να λύσουν ένα πρόβλημα που μάλλον δεν δημιουργήθηκε σήμερα και δεν ευνοεί τον στόχο για την ηγεμονία της Ελλάδας στα Βαλκάνια τον φέρνει σήμερα απέναντι σε ένα συλλαλητήριο με ανεξέλεγκτες διαστάσεις.

    Μέσα σε λίγες ώρες ο υπουργός Εξωτερικών δέχτηκε τρεις απειλές. Οι δράστες απείλησαν όχι μόνο τον ίδιο τον Νίκο Κοτζιά αλλά και μέλη της οικογένειάς του. Οι δύο πρώτες απειλές περιέχονταν σε επιστολές και η τρίτη ήταν ένα τηλεφώνημα από την περιοχή των Αμπελοκήπων- που εντοπίστηκε- μαζί με τον δράστη από την Αστυνομία- που διοικεί ο σύντροφος του Κοτζιά στην Κίνηση Πράττω- υπουργός Προστασίας του Πολίτη Χ. Τόσκας.

    Ο υπουργός Εξωτερικών άνοιξε ο ίδιος τους δύο φακέλους που περιείχαν , την πρώτη φορά ένα δακτυλογραφημένο και τη δεύτερη φορά ένα χειρόγραφο σημείωμα. Ο πρώτος φάκελος έφτασε την Τρίτη, και η απειλή στρεφόταν όχι όχι μόνο προς το Υπουργείο Εξωτερικών αλλά και στο Υπουργείο Δικαιοσύνης, στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας και στο Υπουργείο Παιδείας αλλά και σε όλους του βουλευτές.

    «Εσείς οι 300 άχρηστοι, οι ανθέλληνες, οι προδότες (εκτός βέβαια ορισμένων που μετριούνται στα δάχτυλα) σας προειδοποιούμε χωρίς πολυλογίες: Όσοι από εσάς αισθάνονται ακόμη ΕΛΛΗΝΕΣ. Αγωνισθείτε για τα ιδανικά μας, για την Ιστορία μας για την ταυτότητά μας. Το θέμα της ονομασίας των Σκοπίων κρύβει μεγάλες παγίδες. Για όλους τους άλλους ειδικώς για αυτούς που θα βάλουν την υπογραφή τους στο ξεπούλημα της Μακεδονίας μας ισχύει ένα μόνον: Θα εξαφανίσουμε τις οικογένειές τους από τον μικρότερο έως τον μεγαλύτερο. ΠΑΡΑΚΛΗΣΗ στα Σώματα Ασφαλείας και το Στράτευμα: Μην υπακούτε στις εντολές τους μπείτε στο Κοινοβούλιο και καθαρίστε τους όλους σταματώντας το ξεπούλημα στο ΝΑΤΟ και ΕΕ. ΘΑ ΕΠΑΝΕΛΘΟΥΜΕ» καταλήγει η επιστολή.

    Στην κορυφή της σελίδας οι άγνωστοι έγραψαν τα ονόματα τριών Μακεδονομάχων, του Παύλου Μελά, του Καπετάν Αγρα και του Γκόνο Γιώτα. Προφανώς στους τρακόσιους προδότες περιλαμβάνονται και οι βουλευτές της «Χρυσής Αυγής». Το κλίμα των ημερών με την παράνοια του δεν αφήνει περιθώρια να περάσουν αυτές οι απειλές ως φραστική επίθεση χωρίς σημασία.

    «Επί χρόνια συγκεκριμένα συστήματα, έντυπα και κανάλια με συκοφαντούν ώστε να με στοχοποιήσουν. Τους ενοχλεί ότι δεν με κρατά κανείς. Είναι οι ηθικοί αυτουργοί των απειλών για τη σωματική ακεραιότητα και ζωή μου. Περιμένω ΝΔ και Ιερά Σύνοδος να τις καταδικάσουν χωρίς μεν και αλλά» έγραψε ο υπουργός στο Τwitter.

    «Ουδείς αντιλαμβάνεται γιατί ο κ. Κοτζιάς, επωνύμως αυτή τη φορά, απευθύνεται στην Ιερά Σύνοδο και στην Εκκλησία». Προφανώς, η καταδίκη είναι αυτονόητη» θα απαντήσουν κύκλοι της Εκκλησίας.

    Ο Νίκος Κοτζιάς, που όταν ο σημερινός πρωθυπουργός ήταν μέλος της Κομμουνιστικής Νεολαίας, ήταν καθοδηγητής του έχει «χρεωθεί» την σκληρή γραμμή του κόμματος για την υποστήριξη του στρατηγού Γιαρουζέλσκι στη Πολωνία το 1981. Όταν το «Athens Review of Books» είχε δημοσιεύσει μία επιστολή αναγνώστη που χαρακτήριζε τον υπουργό Εξωτερικών Νίκο Κοτζιά ως «γκαουλάιτερ του σταλινισμού», υποστηρίζοντας ότι θαύμαζε το καθεστώς Χόνεκερ στην Ανατολική Γερμανία απάντησε με αγωγή που κέρδισε.

    Η απόφαση του Εφετείου Αθηνών έλεγε ότι «ναι μεν απεδείχθη ότι ο ενάγων υπήρξε ιδρυτικό στέλεχος του ΚΚΕ», όμως «ούτε και από τα κείμενά του που επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι προκύπτει ο θαυμασμός του για το εν λόγω απολυταρχικό καθεστώς και η διαφήμισή του». Ο υπουργός Εξωτερικών απαιτεί τα 27.000 ευρώ- που επέβαλλε ως ποινή το δικαστήριο εξοντώνοντας οικονομικά το περιοδικό.

    Όταν οι «Financial Times» και η «Wall Street Journal» τον παρουσίασαν ως ρωσόφιλο -που είναι έτοιμος να παίξει το παιχνίδι της Μόσχας εντός ΕΕ- το υπουργείο Εξωτερικών έβγαλε ανακοίνωση διάψευσης. Δεν είναι σταλινικός ή ρωσόφιλος. Απλά το 1985 όταν η περεστρόικα του Γκορμπατσώφ διασπούσε το κόμμα ο Κοτζιάς συγκρούστηκε με τον «ανανεωτικό» Μίκη Ανδρουλάκη και τελικά αποχώρησαν και οι δύο από το Κόμμα- που έγινε τρία κομμάτια.
    Η συνεργασία του Συνασπισμού με την Δεξιά- τη ΝΔ του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη στην κυβέρνηση Τζαννετάκη- ήταν μια «δεξιά παρέκκλιση» που οδήγησε τον θεωρητικό έξω από το κόμμα με στελέχη της «Αριστερής Πτέρυγας» όπως η μετέπειτα -και για λίγο- υπουργός Οικονομικών της πρώτης κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛ Νάντια Βαλαβάνη. Κυρίως ομως αποχώρησε διαφωνόντας με την παραπομπή του Ανδρεα Παπανδρέου.

    Το 1992 ο κ. Κοτζιάς προσλαμβάνεται στο υπουργείο Εξωτερικών ως εμπειρογνώμονας, Aπόφοιτος της Σχολής Μωραίτη- γεννημένος το 1950- ο Νίκος Κοτζιάς σπούδασε Οικονομικά στη Γερμανία, εργάστηκε ως ερευνητής και δίδαξε στα Πανεπιστήμια του Χάρβαρντ, της Οξφόρδης και του Μαρβούργου, ενώ ήταν καθηγητής «Πολιτικών Θεωριών των Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών» στο Πανεπιστήμιο του
    Ως σύμβουλος του Παπανδρέου φέρεται να έχει καίριο ρόλο στη Συμφωνία του Ελσίνκι το 2002, που άνοιξε την πόρτα ένταξης της Κύπρου στην ΕΕ. Η γραμμή της προσέγγισης της Τουρκίας «βήμα-βήμα» φαίνεται να είναι δική του κι όταν πια έγινε ο ίδιος υπουργός πολλοί θα τον θυμούνται να χορεύει με τον Τούρκο ομόλογό του σε ρυθμούς του …Mάικλ Τζάκσον.
    Αν και φέρεται να έχει καλές σχέσεις με τους Ρώσους ο υπουργός -που άσκησε βέτο για την Ουκρανία- ακολουθεί μια μάλλον φιλοατλαντική πολιτική. «Για την αιγιαλίτιδα, εμείς θα προχωρήσουμε στον προσδιορισμό της, τμηματικά. Η θεωρία ότι όλα αυτά πρέπει να γίνουν μια και έξω αποδείχτηκε επί δεκαετίες ότι δεν οδήγησε πουθενά. Στο όνομα του μαξιμαλισμού, δηλαδή, δεν γίνεται τίποτα».
    «Να υπενθυμίσουμε εδώ στον κ. Κοτζιά ότι όλα τα παράκτια κράτη του πλανήτη Γη έχουν αιγιαλίτιδα ζώνη 12 ναυτικών μιλίων» θα γράψει ο πατέρας της ΑΟΖ, καθηγητής Θεόδωρος Καρυώτης. » Η σημερινή κυβέρνηση σκέπτεται να χαράξει μια αιγιαλίτιδα ζώνη 12 ν.μ. στο Ιόνιο Πέλαγος και μετά να προχωρήσει σε μια αιγιαλίτιδα ζώνη 12 ν.μ. στην Νότια Κρήτη! Δηλαδή η Βόρεια Κρήτη θα έχει διαφορετικό εύρος από την Νότια Κρήτη;»
    Βέβαια έχουν περάσει πολλά χρόνια αφότου ο υπουργός πρωταγωνιστούσε ως Κνίτης και καθοθηγητής στην απεργία της ΛΑΡΚΟ, το 1977. Ως ιδρυτής της Κίνησης «Πράττω» μπήκε στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας του ΣΥΡΙΖΑ κι έγινε υπουργός μιας κυβέρνησης που εξελέγη χάρη στα αντιμνημονιακά συνθήματα κι εφαρμόζει- καλύτερα από κάθε άλλη- το …Μνημόνιο. Πέρα από την σχέση του με τον Αντώνη Σαμαρά- είναι παιδικοί φίλοι- ο Υπουργός Εξωτερικών απολαμβάνει της εμπιστοσύνης όχι μόνο του Πάνου Καμμένου, αλλά και του Φαήλου Κρανιδιώτη- μάλλον «σκληρού δεξιού»- που υπήρξε και δικηγόρος του.
    Μερικοί τον θυμούνται να παρουσιάζει, το 2013 το βιβλίο Αποικία χρέους: Ευρωπαϊκή αυτοκρατορία και γερμανική πρωτοκαθεδρία με αναφορές στον …Μακιαβέλι. Τελικά ίσως όμως κι ο Λένιν να μην ήταν παρά ένας τεχνικός της εξουσίας, ένας θεωρητικός της κατάκτησης -και διατήρησης της εξουσίας, αλλά αυτά είναι παλιές «κομμουνιστικές ιστορίες» που δεν έχουν σημασία πια.
    Σήμερα που όπως τουίταρε πρόσφατα ο υπουργός «Με την αδράνεια τους άφησαν να κτίζονται “αλυτρωτικοί Μεγαλέξανδροι”. Με την εξωτερική μας πολιτική βάζουμε τέλος στους αλυτρωτισμούς. Ο λαός θα δει και θα κρίνει. Οι συνθήκες φτιάχνονται με τη δράση μας όχι με ανόητες μεγαλοστομίες αδράνειας».

    https://www.anoixtoparathyro.gr/νίκος-κοτζιάς-ο-θεωρητικός-του-κκε-που/

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.