Το πλήρες ιστορικό της πρωτοβουλίας συλλογής υπογραφών

.

Αυτό είναι το πλήρες κείμενο του προοιμίου όπως δημοσιεύθηκε σε αυτό το ιστολόγιο και στο διαδίκτυο τον Μάιο του 2012, πριν την συντόμευση και την ανανέωσης του λόγω κατάθεσης νέων προσφυγών. [Τότε υπήρχαν στην Χάγη μόνο δυο καταγγελίες που έπρεπε να εξεταστούν μαζί, αλλά τώρα υπάρχουν τουλάχιστον πέντε. Συγκεκριμένα, οι πρώτες δυο έγιναν τον Οκτώβριο 2011 και τον Μάρτιο 2012 και στρέφονται κατά της πολιτικής και πολιτειακής ηγεσίας της χώρας και παντός άλλου υπευθύνου, ενώ οι επόμενες δυο έγιναν στις 11 Ιουλίου και στις 21 Νοεμβρίου 2012,  και στρέφονται κατά των : Christine Lagarde, Angela Merkel , Wolfgang Schäuble, José Manuel Durão Barroso and Herman Van Rompuy αλλά και κατά της τρόικας γενικά, καθώς και παντός άλλου υπευθύνου (όπως άτομα που αποτελούν την Ομάδα Εργασίας των υφυπουργών Οικονομικών του Eurogroup, οι ανώτεροι τους υπουργοί Οικονομικών, και πολλοί εξωτερικοί σύμβουλοι και λομπίστες). Όσο για την πέμπτη γνωστή καταγγελία, αυτή κατατέθηκε στην Ελλάδα (15 Ιανουαρίου 2013) ως μήνυση κατά των Πωλ Τόμσεν (ΔΝΤ), Ματίας Μορς (ΕΕ) και Κλάους Μαζούχ (ΕΚΤ), για αδικήματα του ΠΚ καθώς και για εγκλήματα που τιμωρούνται από το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο όπου ζητήθηκε γι΄αυτο το λόγο να διαβιβαστεί κιόλας από τον αρμόδιο Υπουργό Δικαιοσύνης. ]

ΕΔΩ το πρωτότυπο  στα αγγλικά, ανανεωμένο μετά τις εκλογές. 

  

Ως γνωστό, εδώ και περίπου τρία χρόνια, όλος ο κόσμος ασχολείται με την Ελλάδα και η γενική εντύπωση είναι ότι, όλα αυτά τα χρόνια η κυβέρνηση μάχεται να σώσει την χώρα από την χρεοκοπία και την καταστροφή (!).

Στη πραγματικότητα όμως, η κατάσταση είναι εντελώς διαφορετική και ακριβώς οι φερόμενοι ως σωτήρες, είναι εκείνοι που όλον αυτόν τον καιρό, μάχονται να καταστρέψουν την χώρα και το λαό της και ήδη κατάφεραν πάρα πολλά.

Συγκεκριμένα, από το 2009, η Ελλάδα έπεσε στα χέρια μίας χούφτας εγκληματιών που ηθελημένα και βάση σχεδίου, την διαλύουν μεθοδικά. Δυστυχώς, μέχρι σήμερα κανείς δεν κατάφερε να τους σταματήσει, παρότι μεγάλες προσπάθειες έχουν καταβληθεί από πολλούς. Γι΄ αυτό, τους τελευταίους μήνες και ως ύστατη προσπάθεια σωτηρίας, κατατέθηκαν στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο (ICC) δύο καταγγελίες, ενώ εκατοντάδες Έλληνες πολίτες ζήτησαν ήδη από τον αρμόδιο εισαγγελέα, να εμποδίσει την τέλεση ενός από τα μεγαλύτερα εγκλήματα της σύγχρονης ιστορίας:

Την ολική καταστροφή μίας χώρας σύμβολο για το δυτικό πολιτισμό και τη γενοκτονία του ιστορικού λαού της, ο οποίος από την αρχαιότητα έως τώρα προσέφερε πολλά σε ολόκληρη την ανθρωπότητα, αλλά σήμερα βρίσκεται εξαθλιωμένος, ταπεινωμένος και ντροπιασμένος εξαιτίας της πολιτικής και πολιτειακής ηγεσίας της χώρας του .

Όπως ήδη καταλάβατε, οι καταγγελίες αφορούν εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας και γενοκτονία σε εξέλιξη. Επειδή όμως, η λέξη γενοκτονία μπορεί να ακούγεται πολύ σκληρή και το ενδεχόμενο τέλεσης ενός τέτοιου εγκλήματος, ειδικά στην σύγχρονη Ελλάδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μπορεί να φαίνεται απίστευτο, να είστε σίγουροι ότι δεν υπάρχει καμία υπερβολή. Διαβάστε την παρούσα περίληψη και τα κείμενα των καταγγελιών, δείτε το αποδεικτικό υλικό και θα πειστείτε μόνοι σας για την βασιμότητα των ισχυρισμών.

Θα δείτε ότι δεν υπάρχουν θάλαμοι αερίων όπως κάποιοι ειρωνικά λένε όταν ακούν τη λέξη γενοκτονία, αλλά υπάρχουν άλλα μέσα τα οποία φέρνουν το ίδιο αποτέλεσμα. Αυτά χρησιμοποιούνται κατά της Ελλάδας. Και ποια είναι; Ο οικονομικός πόλεμος, η ψυχολογική και η σωματική βία, το δόγμα του σοκ, η συνεχόμενη παραβίαση θεμελιωδών ανθρώπινων δικαιωμάτων, η προπαγάνδα και άλλα, τα οποία, σε συνδυασμό μάλιστα, φέρνουν πολύ “καλύτερα” αποτελέσματα από τους θαλάμους αερίων και οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια όχι μόνο στην τάχιστη μείωση του ελληνικού πληθυσμού, αλλά και στο βέβαιο αφανισμό του.

Δηλαδή στην γενοκτονία. Πέραν των προαναφερόμενων όμως, γίνεται χρήση και ενός άλλου μέσου, που λόγω των πολλαπλών, αλυσιδωτών συνεπειών, είναι σε θέση από μόνο του, να καταστρέψει την Ελλάδα. Και το όνομα αυτού: εξισλαμισμός της χώρας! Συγκεκριμένα, λόγω της καινούργιας νομοθεσίας σε συνδυασμό και με την ελλιπέστατη φύλαξη των συνόρων, η χώρα μετατράπηκε σε πόλο έλξης για τους δυστυχισμένους όλου του κόσμου, οι περισσότεροι μουσουλμάνοι προερχόμενοι από Αφρική και Ασία, τους οποίους όμως η Ελλάδα, ούτε μπορούσε, ούτε μπορεί να φροντίσει, αλλά ούτε και να αφήσει να φύγουν προς την Ευρώπη (Δουβλίνο ΙΙ).

Έως τώρα, η χρήση όλων αυτών των μέσων, οδήγησε μεταξύ άλλων, στη ραγδαία αύξηση της ανασφάλειας, της εγκληματικότητας, των εκτρώσεων, της υπογεννητικότητας, των αυτοκτονιών, των ασθενειών και των ψυχασθενειών, των θανάτων από μην φυσικά αίτια, στη μαζική μετανάστευση Ελλήνων, κυρίως νεαρής ηλικίας, στο εξωτερικό και στην αλλοίωση του ντόπιου πληθυσμού.

Συνεπώς, όχι μόνο αυτά τα “όπλα” είναι πολύ αποτελεσματικά, αλλά σε αντίθεση με τους θαλάμους αερίων, έχουν ένα μεγάλο πλεονέκτημα: πολύ δύσκολα γίνεται αντιληπτή η ύπαρξη, ο στόχος, η δύναμη και η αποτελεσματικότητα τους.

Και επειδή όλα κρίνονται εκ του αποτελέσματος, βλέποντας κανείς τη σημερινή Ελλάδα, είναι προφανές ότι τα επιλεγμένα “όπλα” και ήταν τα κατάλληλα και χρησιμοποιήθηκαν σωστά. Μερικά από τα αποτελέσματα που έφεραν σε μόλις δυο χρόνια, είναι αυτά: Η χώρα είναι αποκλεισμένη από τις αγορές και δακτυλοδεικτούμενη, έχει χάσει το κύρος και την κυριαρχία της, προχώρησε σε αναδιάρθρωση του χρέους και ουσιαστικά έχει χρεοκοπήσει. Ο κυβερνητικός δανεισμός αυξήθηκε κατακόρυφα και το δημόσιο χρέος είναι μη βιώσιμο, οι δείκτες επιχειρηματικότητας και η αγορά κατέρρευσαν, το ΑΕΠ συρρικνώθηκε κατά 12% περίπου, η αξία της δημόσιας περιουσίας μειώθηκε δραματικά, δεκάδες χιλιάδες επιχειρήσεις έκλεισαν, η ανεργία αυξήθηκε κατά 242% και για πρώτη φορά στην ιστορία, οι απασχολούμενοι είναι λιγότεροι από εκείνους που δεν έχουν κανένα εισόδημα. Η πλειοψηφία ζει κάτω από το όριο της φτώχειας και καθημερινά, όλο και περισσότεροι άνθρωποι δεν έχουν πρόσβαση σε τροφή και ιατρική περίθαλψη. Το κέντρο της Αθήνας μετατράπηκε σε γκέτο, σχολεία και νοσοκομεία κλείνουν, γονείς αναγκάζονται να αφήνουν τα παιδιά τους σε ιδρύματα επειδή δεν μπορούν να τα συντηρήσουν, ενώ μαθητές δεν έχουν σχολικά βιβλία και λιποθυμούν στα σχολεία από την ασιτία. Το ελληνικό ενεργειακό σύστημα κατάρρευσε, άρχισαν διακοπές ηλεκτροδότησης, ο τουρισμός που είναι η ” βαριά βιομηχανία” της χώρας δέχτηκε μεγάλο πλήγμα και άλλα πολλά. Τέλος, λόγω της φτώχειας, των λαθρομεταναστών και της ελλιπέστατης υγειονομικής περίθαλψης επανεμφανίστηκαν ξεχασμένες ασθένειες και οι μεγάλες πόλεις γέμισαν αστέγους. Η κοινωνία ζει υπό καθεστώς τρομοκρατίας, η αξιοπρέπεια των Ελλήνων έχει καταρρακωθεί και ο λαός υποφέρει από εθνική κατάθλιψη. Και αυτή είναι μόνο η αρχή …

 

ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ:

Έως τώρα, κατά περίπτωση, πολλοί άνθρωποι επιβίωσαν είτε ζώντας από οικονομίες που ακόμα είχαν, είτε ξεπουλώντας περιουσιακά στοιχεία, είτε στηριζόμενοι από την οικογένεια τους, είτε χωρίς χρήματα με ανταλλαγή προϊόντων και υπηρεσιών, είτε λόγω της αλληλεγγύης, καθώς η κοινωνία ευαισθητοποιήθηκε και φρόντισε αμέσως τα αδύναμα μέλη της. Σε αυτό το πλαίσιο, συσσίτια, τράπεζες τροφίμων, κοινωνικά παντοπωλεία, ιατρεία και φαρμακεία στήθηκαν σε όλη τη χώρα και διένειμαν δωρεάν προϊόντα και παροχές σε όσους τα χρειάζονταν. Για να λειτουργήσουν όλα τα τελευταία αναφερόμενα, λήφθηκε πολλή βοήθεια και από το εξωτερικό. Από την Ομογένεια, από την Εκκλησία της Κύπρου και της Ρωσίας, από οργανώσεις όπως οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα και οι Γιατροί του Κόσμου κλπ.

Έχοντας υπόψη όμως ότι, οι δυσμενές συνεπείς στην οικονομία και στην κοινωνία αυξάνονται με την πάροδο του χρόνου λογαριθμικά, σύντομα, ούτε καν αυτό το ΤΑΠΕΙΝΩΤΙΚΟ μοντέλο επιβίωσης δεν θα λειτουργεί πια.

Συμπέρασμα: από όλα τα ως τώρα αναφερόμενα, σαφέστατα προκύπτει ότι στην Ελλάδα, δεν τελούνται μόνο εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, τα οποία κανείς ως τώρα αμφισβήτησε, αλλά και το ίδιο το έγκλημα της γενοκτονίας, το οποίο βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη, όπως εξαρχής ειπώθηκε. Και για να μην υπάρχει καμία αμφιβολία ότι πρόκειται περί γενοκτονίας, έγκλημα το οποίο το ICC τιμωρεί εξίσου με τα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας και τα εγκλήματα πολέμου, δείτε πως περιγράφεται ο όρος αυτός:

Γενοκτονία

Άρθρο 6
Για τους σκοπούς του παρόντος Καταστατικού, “γενοκτονία” σημαίνει οποιαδήποτε από τις ακόλουθες πράξεις οι οποίες διαπράττονται με την πρόθεση καταστροφής, εν όλω ή εν μέρει, μιας εθνικής, εθνοτικής, φυλετικής ή θρησκευτικής ομάδας, ως τέτοιας:
(α) Ανθρωποκτονία με πρόθεση μελών της ομάδας
(β) Πρόκληση βαρείας σωματικής ή διανοητικής βλάβης σε μέλη της ομάδας
(γ) Με πρόθεση επιβολή επί της ομάδας συνθηκών ζωής υπολογισμένων να επιφέρουν τη φυσική καταστροφή της εν όλω ή εν μέρει
(δ) Επιβολή μέτρων που σκοπεύουν στην παρεμπόδιση των γεννήσεων εντός της ομάδας (ε) Δια της βίας μεταφορά παιδιών της ομάδας σε άλλη ομάδα.

Δείτε επίσης στη συνέχεια, μερικές ακόμα λεπτομέρειες για την κατάσταση στην Ελλάδα και βοηθήστε να σταματήσουν όλα αυτά. Θυμηθείτε ότι δεν μιλάμε για χώρα του έτσι αποκαλούμενου “τρίτου κόσμου” αλλά για σύγχρονο δυτικό κράτος, μέλος της ΕΕ, το οποίο μάλιστα είναι και η κοιτίδα του δυτικού πληθυσμού. Αναρωτηθείτε μετά: Εάν όλα αυτά ήταν εφικτά σε μια τέτοια χώρα, γιατί όχι και αλλού; Εάν το σύμβολο μπορεί να καταστραφεί, γιατί όχι και αυτό που συμβολίζει;

Πως έφτασε η Ελλάδα σε αυτή την κατάσταση;

Το καλοκαίρι του 2008, άρχισαν δημόσιες συζητήσεις περί οικονομικής κρίσης. Παγκόσμια και με ξένες αιτίες, έλεγε η τότε κυβέρνηση Καραμανλή, ντόπια και εξαιτίας της κυβερνητικής οικονομικής πολιτικής, έλεγε ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, κ. Παπανδρέου. Σύντομα, ο δεύτερος, ζήτησε κιόλας πρόωρες εκλογές με αφορμή την οικονομία, ισχυριζόμενος ότι η κυβερνητική οικονομική πολιτική που βασιζόταν σε ιδιωτικοποιήσεις και μέτρα λιτότητας ήταν λανθασμένη και οδηγούσε με μαθηματική ακρίβεια την χώρα, σε ύφεση και στη κατάρρευση. Τελικά, το 2009 εκμεταλλεύτηκε την επικείμενη εκλογή Πρόεδρου της Δημοκρατίας, έριξε με πραξικοπηματικό τρόπο την κυβέρνηση και προκάλεσε τις πολυπόθητες πρόωρες εκλογές. Η Βουλή έκλεισε στις 2 Σεπτεμβρίου 2009, μόλις δυο χρόνια μετά την ανάδειξή της και οι εκλογές διεξάχθηκαν στις 4 Οκτωβρίου.

Η οικονομική κρίση παρέμεινε το κεντρικό θέμα και κατά την προεκλογική περίοδο και γι΄αυτό, οι περισσότερες ομιλίες, δηλώσεις και δεσμεύσεις των υποψηφίων, αφορούσαν τις προτεινόμενες λύσεις εξόδου απ’ αυτήν. Μέτρα συγκρατημένης λιτότητας έλεγε ο κ. Καραμανλής, ανάπτυξη, κοινωνική δικαιοσύνη και βελτίωση της λειτουργίας του κράτους των θεσμών έλεγε ο κ. Παπανδρέου. Κέρδισε ο δεύτερος.

Σύμφωνα με το πρόγραμμά του, η υλοποίηση της διακηρυττόμενης πολιτικής, βασιζόταν στην αξιοποίηση των αστείρευτων δυνατοτήτων της χώρας και του ανθρώπινου δυναμικού της και, θα εξασφάλιζε την έξοδο από την οικονομική κρίση, την μείωση του κυβερνητικού δανεισμού, την ευημερία και την προστασία του κύρους και της αξιοπιστίας της χώρας στο εξωτερικό. Δέσμευση του;

Η πιστή εφαρμογή της πολιτικής πλατφόρμας ασχέτως συνθηκών. Επανεκκίνηση της οικονομίας, δημιουργία νέου πλούτου, δίκαιη αναδιανομή του εθνικού εισοδήματος και κανένα νέο φορολογικό βάρος στα μεσαία και χαμηλά εισοδήματα, για να μην μειωθεί η αγοραστική της δύναμη, να μη βαθύνει η ύφεση και να μην επέλθει ο φαύλος κύκλος της κατάρρευσης. Αυτή η δήλωση έγινε πολλές φορές όχι μόνο ως δέσμευση, αλλά και ως απάντηση στους πολιτικούς του αντιπάλους.

Εκείνη την περίοδο, όλα τα κράτη ταλαιπωρούνταν από την παγκόσμια οικονομική κρίση και, λίγο πολύ, η Ελλάδα είχε τα προβλήματα που οι περισσότερες χώρες είχαν. Έχοντας όμως υπόψη τα μοναδικά πλεονεκτήματα της χώρας, βάση απλής λογικής, η υλοποίηση της πολιτικής Παπανδρέου θα ήταν εύκολη υπόθεση και η Ελλάδα θα μπορούσε να βγει αμέσως από την κρίση εάν θα υπήρχε τέτοια βούληση.

 

Ποια είναι τα πλεονεκτήματα της Ελλάδας;

– το μικρό συνολικό εξωτερικό χρέος της χώρας, η στρατηγική γεωγραφική θέση και η τεράστια πολιτιστική κληρονομιά, η αξιοποίηση της οποίας, από μόνη της θα μπορούσε να λύσει τα όποια οικονομικά προβλήματα

σημαντικοί τομείς στην Οικονομία, όπως ποιοτικά γεωργικά προϊόντα, τουρισμός και ναυτιλία, οι οποίοι δεν έχουν ουσιαστικά το φόβο του μισθολογικού ανταγωνισμού εκ μέρους των αναπτυσσόμενων χωρών (Κίνα, Ινδία, Ρωσία κλπ) όπως συμβαίνει με τις γερμανικές και άλλες βιομηχανίες

– το γεγονός ότι είναι μία από τις ελάχιστες δυτικές χώρες, οι οποίες διαθέτουν ακόμα μεγάλη δημόσια περιουσία, ανεκμετάλλευτο πλούσιο υπέδαφος και πολύ κερδοφόρες κοινωφελείς εταιρείες στην ιδιοκτησία του κράτους.

 

Για του λόγου το αληθές, μερικά ενδεικτικά στοιχεία:

 – η Ελλάδα είναι επί δεκαετίες η πρώτη ναυτιλιακή δύναμη στον κόσμο και αποτελεί το 50% του ευρωπαϊκού εμπορικού στόλου (η έδρα των εφοπλιστικών εταιριών όμως βρίσκεται στην αλλοδαπή).

– το 2009, το συνολικό εξωτερικό χρέος συγκρινόμενο με το ΑΕΠ ήταν 167% και η Ελλάδα βρισκόταν πολύ πίσω στην παγκόσμια αλλά και στην Ευρωπαϊκή κατάταξη, όπου προηγούνταν η Ιρλανδία με περίπου 1000%, η Ολλανδία με περίπου 470%, η Βρετανία με 416% και η Πορτογαλία με 223%

– τα ανεκμετάλλευτα πλεονεκτήματα της χώρας όπως λχ. ο ορυκτός πλούτος, ήταν γνωστά στους πάντες, καθώς από το 1981 όλοι ήξεραν ότι η Ελλάδα μπήκε στην τότε ΕΟΚ (των 9) με τρία πλεονεκτήματα: Την Εμπορική της Ναυτιλία, τον Ορυκτό της πλούτο και το επιχειρηματικό δαιμόνιο των Ελλήνων. (Γκαστόν Τορν, Πρόεδρος της ΕΟΚ το 1981)

 

Αμέσως μετά την νίκη του στις εκλογές, ο κ Παπανδρέου αγνόησε τα πάντα (τις δεσμεύσεις του, τα πλεονεκτήματα της χώρας, τα καθήκοντα του κλπ) και όπως αργότερα φάνηκε, έβαλε σε εφαρμογή ένα σχέδιο καταστροφής της χώρας, το οποίο στηρίχτηκε κυρίως σε ένα επαναλαμβανόμενο μοντέλο: πλήγμα της αξιοπιστίας και του κύρους της χώρας, παράλυση του κράτους και εξοντωτικά μέτρα λιτότητας. Βάσει του μοντέλου αυτού και με τις ευλογίες του Πρόεδρου της Δημοκρατίας, ο κ Παπανδρέου και η κυβέρνησή του κατάφεραν να διαλύσουν την οικονομία, το κράτος δικαίου και τον κοινωνικό ιστό. Κατάφεραν δηλαδή να μας αποδείξουν εμπράκτως, ότι τα μέτρα λιτότητας οδηγούν όντως “στο φαύλο κύκλο της κατάρρευσης” και ότι προεκλογικά, ήξεραν πολύ καλά τι έλεγαν: μόνο η ανάπτυξη, η κοινωνική δικαιοσύνη και η καλή λειτουργία των θεσμών λύνουν προβλήματα και φέρνουν την ευημερία.

 

Σε πολύ γενικές γραμμές, οι φάσεις του βασικού σχεδίου Παπανδρέου ήταν :

1. Κατάκτηση της εξουσίας

2. Δημιουργία των απαραίτητων συνθηκών για τη λήψη τεράστιων διακρατικών δανείων υψηλού κινδύνου

3. Εξασφάλιση των συνθηκών αδυναμίας πληρωμής των δανείων αυτών

 

Σήμερα, όλες οι φάσεις έχουν ολοκληρωθεί και η χώρα έχει παραδοθεί άνευ όρων στα χέρια των δανειστών, οι οποίοι ανέλαβαν την διοίκησή της και ξεκίνησαν έτσι ουσιαστικά την διαδικασία της αναγκαστικής εκτέλεσης των απαιτήσεων τους.

Και επειδή όλα κρίνονται εκ του αποτελέσματος, η εξέλιξη αυτή δεν αφήνει περιθώρια αμφιβολίας για την ύπαρξη του δόλου.

Πως υλοποιήθηκε το σχέδιο;

Μεταξύ άλλων, μόλις ανέλαβε την εξουσία, αντί να ασκήσει τα αυτονόητα καθήκοντα του πρωθυπουργού, να υλοποιήσει τις προεκλογικές του δεσμεύσεις και να λύσει τα όποια προβλήματα αντιμετώπιζε η χώρα, όπως είχε υποχρέωση, ο κ Παπανδρέου έκανε τα εξής:

τη πρώτη μέρα (5.10.2009), έδωσε εντολή στην Τράπεζα της Ελλάδας να επιμηκύνει τη χρονική περίοδο του διακανονισμού των συναλλαγών στα ελληνικά ομόλογα, δημιουργώντας έτσι μεγάλα περιθώρια υποτιμητικής κερδοσκοπίας και χειραγώγησης σε βάρος των ελληνικών ομολόγων (αλλαγή του Τ3 σε Τ10).

την δέκατη μέρα δήλωσε στους Reuters ότι η χώρα έχει περιέλθει σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης, ότι η κατάσταση της οικονομίας είναι εκρηκτική και τα δημοσιονομικά βρίσκονται σε εκτροχιασμό. Ξεκίνησε έτσι μια πρωτοφανής και απίστευτη δυσφημιστική εκστρατεία, κατά την οποία δήλωνε προς πάσα κατεύθυνση και με κάθε ευκαιρία ότι, η Ελλάδα είναι μια χρεοκοπημένη, αναξιόπιστη και διεφθαρμένη χώρα, με διαλυμένους εισπρακτικούς μηχανισμούς και παρασιτική οικονομία.

 

Ταυτόχρονα,

παρουσίασε τη δημοσιονομική κατάσταση της χώρας χειρότερη από ότι ήταν στην πραγματικότητα, αναθεωρώντας μεταξύ άλλων το έλλειμμα του 2008 κατά 2 % και αυξάνοντας με λογιστικές αλχημείες το έλλειμμα του 2009 τουλάχιστον κατά 3,7%, αναθεωρώντας το κιόλας συνεχώς μέχρι που το έφτασε στο 13, 6% του ΑΕΠ. Αργότερα το πήγε στο 15,4%.

άφησε για περίπου ένα χρόνο ακέφαλες τις περισσότερες δημόσιες υπηρεσίες και οργανισμούς ενώ στη συνέχεια, έκανε τον ένα κυβερνητικό ανασχηματισμό μετά τον άλλο, ιδρύοντας και καταργώντας υπουργεία σε κάθε ανασχηματισμό. Το υπουργείο ναυτιλίας ήταν εκείνο που δέχτηκε το μεγαλύτερο πλήγμα.

αύξησε επανειλημμένα την άμεση και έμμεση φορολογία και προχώρησε σε οριζόντιες μειώσεις μισθών και συντάξεων, πλήττοντας έτσι βάναυσα τα μεσαία και χαμηλά εισοδήματα.

 

Κάποια στιγμή, πολύς κόσμος άρχισε να ζει κάτω από το όριο της φτώχειας και να μην έχει πια καμία φοροδοτική ικανότητα. Παραταύτα όμως, η πολιτική Παπανδρέου δεν άλλαξε: καινούργιες αυξήσεις φόρων και τελών και ταυτόχρονες μειώσεις μισθών και συντάξεων, επιβλήθηκαν ξανά και ξανά. Αποτέλεσμα; Το αυτονόητο. Η κοινωνία εξαθλιωνόταν χωρίς όμως το κράτος να εισπράξει περισσότερα χρήματα. Κάθε άλλο μάλιστα. Μετά την κάθε επιδρομή, όλο και περισσότερες επιχειρήσεις έκλειναν και οι φορολογούμενοι λιγόστευαν. Απτόητη όμως η κυβέρνηση. Φόρους και περικοπές.

 – προχώρησε σε στάση πληρωμών προς το εσωτερικό και αποδυνάμωσε έτσι περαιτέρω τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, δηλαδή την ραχοκοκαλιά της ελληνικής οικονομίας

– συρρίκνωσε τις δημόσιες επενδύσεις, δεν μείωσε τη σπάταλη και δεν έκανε καμία μεταρρύθμιση

Συνοπτικά, αυτές ήταν οι βασικές δραστηριότητες Παπανδρέου κατά την διάρκεια όλης της θητείας του. Πέραν τούτου όμως, έκανε και άλλες σημαντικές κινήσεις :

1. Από το Μάρτιο του 2010, έβαλε σε εφαρμογή μια πρωτοφανή μεταναστευτική πολιτική, εξαιτίας της οποίας ο αριθμός των λαθρομεταναστών που εισβάλουν καθημερινά στο ελληνικό έδαφος αυξήθηκε ραγδαία. Ο ντόπιος, μικρός και ήδη γερασμένος πληθυσμός, δέχτηκε μεγάλο πλήγμα και επειδή οι περισσότεροι λαθρομετανάστες που έρχονται είναι, νέοι, μένουν εδώ και κάνουν πολλά παιδιά, ενώ οι Έλληνες έχουν αυξημένη υπογεννητικότητα και η νεολαία φεύγει στο εξωτερικό, η αλλοίωση του πληθυσμού θα είναι όλο και πιο γρήγορη και ο ντόπιος πληθυσμός θα αφομοιωθεί ολοκληρωτικά από το ξενόφερτο. Αν προσθέσουμε όμως και τις συνεχόμενες αναταραχές ανά το κόσμο και τα διαδοχικά κύματα λαθρομεταναστών που κατακλύζουν γι΄αυτό το λόγο την χώρα, είναι καταφανέστατο το γεγονός ότι πολύ σύντομα οι κάτοικοι της Ελλάδας δεν θα είναι πια Έλληνες.

Σχετικά με το μεταναστευτικό νόμο, αξίζει να σημειωθεί ότι:

– ελληνική υπηκοότητα (citizenship) μπορεί να πάρει ο αλλοδαπός έστω και αν δεν μιλάει ελληνικά

– ελληνική ιθαγένεια (nationality), μπορούν να πάρουν παιδιά αλλοδαπών, τα οποία γεννήθηκαν στο εξωτερικό (!),

– ελληνική ιθαγένεια (nationality), παίρνουν αυτόματα όλα τα παιδιά των αλλοδαπών που γεννιόνται σε Ελληνικό έδαφος, δηλαδή και των λαθρομεταναστών και μπορούν έτσι να νομιμοποιήσουν και τους συγγενείς τους πρώτου βαθμού. Αποτέλεσμα; Έγκυες γυναίκες από το Πακιστάν, το Αφγανιστάν και άλλες χώρες της Ασίας και της Αφρικής, καταφθάνουν παράνομα στην Ελλάδα και ενισχύουν έτσι και αυτές, τον ήδη μεγάλο αριθμό των ξένων που εισρέουν συνεχώς παράνομα στην χώρα.

2. Τον Απρίλιο του 2010, αφού πρώτα με τη δυσφημιστική εκστρατεία και τις υπόλοιπες κινήσεις του ανέβασε τα επιτόκια δανεισμού της Ελλάδας και το έλλειμμα, χωρίς να υπάρχει ανάγκη, χωρίς να εξετάσει άλλο ενδεχόμενο, χωρίς να βγει καν στις αγορές και αρνούμενος χαμηλότοκα δάνεια τα οποία προσέφεραν η Κίνα και η Ρωσία, επικαλέστηκε αδυναμία δανεισμού και άμεσο κίνδυνο “χρεοκοπίας” της χώρας. Κατόπιν τούτου και για να λύσει το πλασματικό πρόβλημα, προσέφυγε αυτοβούλως στη τρόικα (ΕΕ, ΚΤΕ και ΔΝΤ), από την οποία ζήτησε ένα υψηλότοκο δάνειο 110 δις ευρώ. Λίγους μήνες αργότερα, ζήτησε και άλλα 130 δις. Αυτό, ούτε λίγο ούτε πολύ, σημαίνει ότι σε λιγότερο από ένα χρόνο πρωθυπουργίας, ζήτησε περισσότερα χρήματα από όσα είχε δανειστεί η Ελλάδα σε 35 χρόνια! Αλλά δεν είναι μόνο αυτό. Τα πρώτα 110 δις ζητήθηκαν με αντάλλαγμα την ασυλία της χώρας και της περιουσίας της, υπάρχουσα και μελλοντική, ενώ τα υπόλοιπα 130 δις με αντάλλαγμα την διοίκησή της από τους δανειστές και προτεραιότητα την πληρωμή των δανείων αντί μισθών, συντάξεων και λοιπών κοινωνικών δαπανών. Τέλος, αυτό το δάνειο μαμούθ, η Ελλάδα δεν το χρειαζόταν, δεν έλαβε ακόμα παρά ένα μικρό μέρος του που χρησιμοποιήθηκε αποκλειστικά για την πληρωμή των κυβερνητικών χρεών και δεν είναι σίγουρο ότι θα λάβει το υπόλοιπο, αλλά εξαιτίας του, βρέθηκε δεμένη χειροπόδαρα, έχασε την ασυλία και την εθνική κυριαρχία της και τώρα κινδυνεύει να χάσει τη δημόσια περιουσία και τα πλούτη της. 

3. Τέλος, για να είναι εφικτή η εφαρμογή και η ολοκλήρωση του προαναφερόμενου σχεδίου και για να μην γίνουν αντιληπτά τα εγκλήματά του, περιέλαβε στο βασικό μοντέλο, το δόγμα του σοκ και όλες τις άλλες τεχνικές χειραγώγησης των μαζών και ψυχολογικού πολέμου, που αποσκοπούν και μπορούν να εξασφαλίζουν τον εξαναγκασμό της κοινωνίας να δεχτεί αλλαγές, οι οποίες υπό φυσιολογικές συνθήκες, θα φάνταζαν αδιανόητες. Ενδεικτικά, μερικά από τα “όπλα” που χρησιμοποίησε ήταν:

– οι απειλές, οι εκβιασμοί και τα ψευτοδιλήμματα. Τα συχνότερα αφορούσαν την χρεοκοπία και την παραμονή της χώρας στην ΕΕ και στο ευρώ.

– η αποποίηση ευθυνών, τεχνική μέσω της οποίας προσπαθούσε συνεχώς να μεταθέσει τις αποκλειστικά δικές του ευθύνες σε άλλους. Πιο συγκεκριμένα και κατά περίπτωση, υπέδειξε ως “ενόχους”, τη προηγούμενη κυβέρνηση, τους πολίτες που είναι διεφθαρμένοι και φοροφυγάδες (κλέφτες και απατεώνες δηλαδή), τις αγορές που δεν του έδωσαν πίστωση χρόνου για να αναστηλώσει την οικονομία (!), την ΕΕ η οποία δε χειρίστηκε σωστά την ελληνική κρίση (!), τους ξένους ηγέτες και προπαντός τη τρόικα, σαν να ήταν αυτή που τον υποχρέωσε να δανειστεί αλόγιστα και άσκοπα και μάλιστα από αυτήν. Με τους ισχυρισμούς αυτούς όμως, κατάφερε και να σπείρει διχόνοια στην κοινωνία, να βλάψει την εικόνα της χώρας στο εξωτερικό και να ζημιώσει σε μεγάλο βαθμό τις σχέσεις μας με άλλους λαούς.

– η «χρεο-τρομοκρατία» αφενός για να εξασφαλίσει τη συναίνεση του κόσμου, κάνοντάς τον να αναπτύξει την ψυχολογία του «συνενόχου» και του «συνυπεύθυνου» για τα χρέη που άλλοι δημιούργησαν, αλλά που εκείνος (ο ” διεφθαρμένος”, το “παράσιτο”, και ο “φοροφυγάς “) έπρεπε να πληρώνει και αφετέρου για να αφοπλίσει τις λαϊκές αντιστάσεις απέναντι στην εφαρμογή της προαποφασισμένης καταστροφικής πολιτικής.

 

Όμως παρ’ όλες τις τεχνικές αυτές, που χρησιμοποιήθηκαν σε συνδυασμό εξαρχής, πολύς κόσμος κατάλαβε έγκαιρα τι συμβαίνει και από το Μάιο του 2010, ξεκίνησαν σφοδρές, μαζικές, ομαδικές και ατομικές αντιδράσεις όλων των ειδών. Διαδηλώσεις, συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας, δοκιμασίες πολιτικών και προπηλακισμοί, εξώδικα, ανοιχτές επιστολές, μηνύσεις για έσχατη προδοσία και άλλα μέσα χρησιμοποιήθηκαν επανειλημμένα, από απλούς πολίτες, από καλλιτέχνες και ακαδημαϊκούς, αλλά μάταια. Τίποτα δεν άλλαξε. Οι διαδηλώσεις και οι συγκεντρώσεις διαλύθηκαν με την χρήση απάνθρωπης αστυνομικής βίας και όλα τα υπόλοιπα αγνοήθηκαν επιδεικτικά. Έτσι, αναγκαστήκαμε τελικά ως πολίτες, να προσφύγουμε στα διεθνή δικαστήρια και να ζητήσουμε τώρα την υποστήριξη της παγκόσμιας κοινής γνώμης.

Μέχρι στιγμής, έχουν κατατεθεί προσφυγές στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο (ICC) και έχουν καταγγελθεί εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας και γενοκτονία σε εξέλιξη, αλλά ανακοινώθηκαν ήδη και άλλες προσφυγές στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ECHR).

Λίγο μετά την κατάθεση της πρώτης καταγγελίας στην Χάγη, ο κ. Παπανδρέου ο οποίος είχε απέναντι του όλη την κοινωνία, κατάλαβε ότι δεν μπορεί να συνεχίσει άλλο με τον ίδιο τρόπο και έτσι, αποφάσισε να φύγει από το προσκήνιο και να συνεχίσει το καταστροφικό του έργο από το παρασκήνιο.

Έτσι, στις 09.11.2011, χωρίς κανείς να το αντιληφθεί, παραιτήθηκε μαζί με τη κυβέρνηση του και αντί η χώρα να οδηγηθεί σε εκλογές έτσι όπως το Σύνταγμα επιτάσσει, στις 11.11.2011, μέρα κατά την οποία έληγε και η θητεία του ως αρχηγού του κυβερνώντος κόμματος, τοποθέτησε στη πρωθυπουργία έναν υπάλληλο του γραφείου του, τον κ. Λουκά Παπαδήμο, και στη “νέα” κυβέρνηση, 38 στελέχη της παραιτηθείσας. Η επίσημη αποστολή του παράνομα διορισμένου πρωθυπουργού και της κυβερνητικής ομάδας του; Η κατά γράμμα συνέχιση της πολιτικής Παπανδρέου, η οποία είχε ήδη αποδειχτεί ότι καταστρέφει την οικονομία, τον κοινωνικό ιστό και το κράτος δικαίου και ότι οδηγεί τον πληθυσμό στην απελπισία, στη φτώχεια, στη κατάθλιψη, στη δυστυχία αλλά και σε πολλούς θανάτους.

Πιο συγκεκριμένα, αποστολή τους ήταν η ολοκλήρωση της δεύτερης δανειακής σύμβασης. Με γνώμονα λοιπόν αυτό και για να σωθούμε όπως είπαν για άλλη μια φορά, από την χρεοκοπία, αποφάσισαν καινούργιες αυξήσεις της φορολογίας, καινούργιες περικοπές μισθών και συντάξεων, καινούργιες αυξήσεις στα τιμολόγια των ΔΕΚΟ και πρόσθετες απολύσεις 15.οοο ατόμων για το 2012 και άλλων 150.000 μέχρι το 2015. Από την πλευρά του, ο κ Παπανδρέου παρέμεινε καταχρηστικά στην ηγεσία του κόμματός του, και έτσι, με αριστουργηματικό τρόπο κατάφερε να κρατήσει τον απόλυτο έλεγχο, να κυβερνά από το παρασκήνιο και να απολαμβάνει τα προνόμια της εξουσίας μέχρι την ολοκλήρωση του σχεδίου του.

Μετά και την δεύτερη καταγγελία στη Χάγη, η μην εκλεγμένη πολιτική ηγεσία της χώρας, αποφάσισε να προχωρήσει σε εκλογές, στις οποίες, μέσα από καινούργιους εκβιασμούς, απειλές και ψευτοδιλήμματα, ο τρομοκρατημένος λαός καλείται να “αποφασίσει” για ένα μέλλον που έχει προαποφασιστεί και υποθηκευτεί από τις κυβερνήσεις που παρέλασαν από το 2009 μέχρι σήμερα. Συνεπώς, οι εκλογές στην πραγματικότητα έχουν ως μοναδικό σκοπό την ψευδό-νομιμοποίηση των ήδη ειλλημμένων αποφάσεων που όπως είδατε, λήφθηκαν για το λαό χωρίς το λαό.

Διοργανωτής και εγγυητής του αποτελέσματος της εκλογικής αναμέτρησης, ο κ. Λουκάς Παπαδήμος και η πραξικοπηματική κυβέρνησή του.

Στις εκλογές θα συμμετέχουν ελεύθερα τα μέλη της κυβέρνησης και άλλοι πολιτικοί όπως ο κ. Παπανδρέου, οι οποίοι έχουν μηνυθεί επανειλημμένα για έσχατη προδοσία και άλλα αδικήματα, αλλά δεν έχουν ποτέ ελεγχθεί από τη δικαιοσύνη. Αυτό μπορεί να συμβεί μόνο στην Ελλάδα και ο λόγος είναι απλός: οι πολιτικοί απολαμβάνουν πλήρη ασυλία για ποινικά αδικήματα που τελούν κατά την άσκηση του “επαγγέλματός” τους.

(Όσον αφορά την εκλογική διαδικασία, 13 πολίτες έχουν καταθέσει μηνυτήρια αναφορά, για απόπειρα νοθείας και εσχάτη προδοσία. Ταυτόχρονα, κατόπιν σχετικού αιτήματος της Ρωσίας στάλθηκε στην Ελλάδα αντιπροσωπεία εκλογικών παρατηρητών του ΟΑΣΕ.)

Ενδεικτικά, ο κ Παπανδρέου έχει μηνυθεί για επανειλημμένο σφετερισμό της εξουσίας, για αλλοίωση και διατάραξη της λειτουργίας του πολιτεύματος, για συκοφαντική δυσφήμηση και άλλα. Κατηγορήθηκε επίσης ότι, οι πράξεις του, του εξασφάλισαν την αθέμιτη παραμονή στη κεντρική πολιτική σκηνή της χώρας και ότι με αυτόν τον τρόπο, αν μη τι άλλο, αποκόμισε οικονομικά και άλλα οφέλη λόγω των προνομιών της εξουσίας και του έχει ζητηθεί να επιστέψει έντοκα όλα τα χρήματα που εισέπραξε ως αμοιβή για τις “παροχές” του.

Πέραν τούτου όμως, από όσο φαίνεται, λόγω των πολιτικών δραστηριοτήτων του, υπήρχαν και άλλα μεγάλα, αθέμιτα, χρηματικά κέρδη για αυτόν και την οικογένειά του, από προμήθειες, από κερδοσκοπικά παιχνίδια μέσω των CDS, και από άλλες πηγές, τα οποία κέρδη ξεπερνούν κατά πολύ τα 2 δις ευρώ.

Για το θέμα των CDS έγινε και σχετική ερώτηση στην Κομισιόν (βλπ Question for written answer to the Commission, Rule 117, Andreas Mölzer (NI) Subject: Greek Prime Minister speculating against his own country ) ενώ πληθώρα δημοσιευμάτων έβγαλαν στο φως πολλά στοιχεία, που αφορούν τόσο τα CDS όσο και άλλες παράνομες πηγές.

Ταυτόχρονα, καταγγέλθηκε ότι σχεδίασε εξαρχής πολύ προσεκτικά τα βήματά του και ότι ήξερε πάντα τι κάνει και γιατί. Η σκοπιμότητα αποδεικνύεται εκτός άλλων, από την αλληλουχία των πραγματικών περιστατικών, από το περιεχόμενο των δηλώσεων που ο ίδιος έκανε, αλλά και από το γεγονός ότι, ως γιος και εγγονός πρωθυπουργών και μέλος πληθώρας διαφορετικών κυβερνήσεων, ήξερε και ξέρει πάρα πολύ καλά το πολιτικό παιχνίδι και είναι ταυτόχρονα πολύ καλός γνώστης της ελληνικής πραγματικότητας, του Συντάγματος και των νόμων, που έντεχνα χρησιμοποίησε για να δίνει πάντα μια νομιμοφάνεια στις πράξεις του και να παίζει με τους θεσμούς, να τους ξεφτιλίζει και τελικά να πετύχει τους στόχους του. (στην ηλεκτρονική διεύθυνση https://justiceforgreece.wordpress.com/  θα βρείτε όλα τα αποδεικτικά στοιχεία που αφορούν τους προβαλλόμενους στο κείμενο ισχυρισμούς και όλες τις καταγγελίες που έγιναν στις Ελληνικές και αλλοδαπές Εισαγγελικές Αρχές. Το υλικό ανανεώνεται και μεταφράζεται συνεχώς.)

 

Σύμφωνα με όλα τα προαναφερόμενα,

 

είναι προφανές ότι οι Έλληνες πολίτες είναι θύματα της πολιτικής ηγεσίας της χώρας και ότι ουδεμία σχέση έχουν με τις πράξεις της.

 

είναι προφανές ότι λόγω των εξαιρετικών και μοναδικών πλεονεκτημάτων της Ελλάδας, αλλά και λόγω του όγκου των φυσικών αποθεμάτων που παραμένουν αναξιοποίητα, κανένας Έλληνας πολιτικός δεν έχει το δικαίωμα να μιλήσει για χρεοκοπία.

 

είναι προφανές ότι τα εγκλήματα κατά της Ελλάδας και του λαού της ήταν προμελετημένα και ότι οι πολίτες της χώρας έκαναν τα πάντα να τα εμποδίσουν.

 

Τέλος, είναι προφανές ότι αν η τέλεση των εγκλημάτων συνεχιστεί, η Ελλάδα θα καταστραφεί.

 

Για να μην συμβεί αυτό, στηρίξτε όλους τους Έλληνες που μάχονται με κάθε τρόπο να σώσουν την χώρα. Στηρίξτε και τον αγώνα για δικαιοσύνη που ξεκίνησαν πολλοί. Ζητούν το αυτονόητο :

να τιμωρηθούν οι ένοχοι και να αποκατασταθεί το δημοκρατικό πολίτευμα. Βοηθήστε τους !

 

Αίτημα :

 

Ως πολίτης του κόσμου, στηρίζω το δικαστικό αγώνα των Ελλήνων και ζητώ από τον Εισαγγελέα του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου (ICC) να ενεργοποιήσει αμέσως τις διαδικασίες, να εξετάσει τα εγκλήματα που τελέστηκαν στην Ελλάδα και να οδηγήσει σε δίκη όσους ευθύνονται γι΄αυτά. Οι ένοχοι πρέπει να τιμωρηθούν, η διάπραξη παρομοίων εγκλημάτων πρέπει να αποτραπεί.

 

Για να υπογράψετε το αίτημα κάντε κλικ εδώ 

4 comments on “Το πλήρες ιστορικό της πρωτοβουλίας συλλογής υπογραφών

  1. ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ: Το Υπουργείο Εσωτερικών μεθοδεύει την αντικατάσταση του πληθυσμού των Ελλήνων με ξένους!

    Διαβάσαμε το υπ. αριθ. 318/11-4-2011 έγγραφο της Γενικής Γραμματείας Πληθυσμού και Κοινωνικής Συνοχής του Υπουργείου Εσωτερικών προς το Υπουργείο Εξωτερικών, με θέμα «Εθνική Στρατηγική για την κοινωνική ένταξη των υπηκόων τρίτων χωρών από 2011 έως 2015» και φρίξαμε! Σας μεταφέρουμε αυτολεξεί:

    «Η χώρα θα χρειασθεί και νέους μετανάστες προκειμένου να αντιμετωπισθεί το επερχόμενο φαινόμενο γήρανσης του πληθυσμού. Tο εθνικό συμφέρον επιτάσσει να συνεχισθεί η νόμιμη μετανάστευση!!!» (σελ.8)

    Και όμως δεν πρόκειται για κάποια καλοστημένη φάρσα, ούτε για σενάριο επιστημονικής φαντασίας. Καλά διαβάσατε. Την ώρα που το κράτος καταργεί τις φοροαπαλλαγές και αυξάνει συνεχώς τη φορολογία, καθιστώντας απαγορευτικό πλέον για τον Έλληνα να μπορέσει να μεγαλώσει ακόμα και ένα παιδί, το Υπουργείο Εσωτερικών φαίνεται πως βρήκε τη λύση. Και αντί αυτή να αφορά, όπως θα περίμενε κάθε λογικός και εχέφρων άνθρωπος, ελαφρύνσεις στους Έλληνες για να κάνουν περισσότερα παιδιά και να αποφευχθεί η γήρανση του πληθυσμού, αντίθετα ως μόνη διέξοδος για το «εθνικό συμφέρον» προτάσσονται οι περισσότεροι… λαθρομετανάστες!

    Αναρωτιόμαστε στο pentapostagma.gr ποιο «μεγάλο μυαλό» είναι ο εμπνευστής αυτού του «μεγαλόπνοου» σχεδίου, το οποίο εφαρμόζεται καιρό τώρα στη χώρα μας μεθοδικά και μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας και βέβαια χωρίς να μπορεί κανείς πλέον να διαμαρτυρηθεί για να μη χαρακτηριστεί, σύμφωνα με το νέο αντιρατσιστικό νόμο, «ρατσιστής»…

    Διαβάζουμε ακόμη: «Η δημογραφική σύνθεση της χώρας καθιστά αναγκαιότητα την προσέλκυση μεταναστών πάντα μέσω των νομίμων οδών» (σελ 7 και 8), η διαχείριση των μεταναστευτικών ροών πρέπει να στηρίζεται σε σχέσεις αμοιβαίας εμπιστοσύνης αλληλεγγύης και στενής συνεργασίας μεταξύ των χωρών προέλευσης (σ.σ. εννοεί βεβαίως κυρίως αφροασιατικές χώρες), διέλευσης (σ.σ. Τουρκία δηλαδή) και προορισμού (σ.σ. Ελλάδα δηλαδή)». (σελ.6)

    Εμείς αυτό που καταλαβαίνουμε είναι ότι κάποιοι εργάζονται συστηματικά για τον αφελληνισμό της χώρας μας. Για ποιο λόγο και ποια συμφέροντα εξυπηρετούν, μάλλον θα είναι πολύ αργά πια όταν πια το μάθουμε. Μιλάμε, όμως, πλέον καθαρά για ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΣΗ του πληθυσμού των Ελλήνων με ξένους!!! Όσο για τις «νόμιμες οδούς» είναι ένα θέμα που σηκώνει πολύ μεγάλη συζήτηση… Κάτι πραγματικά σάπιο συμβαίνει στο Βασίλειο της Δανιμαρκίας!

    http://www.pentapostagma.gr/2014/09/αποκαλυψη-σοκ-το-υπουργείο-εσωτερικώ.html#.VBs98UtU_GV

  2. Οι Γερμανοί βάζουν στο “τραπέζι” τα κοιτάσματα φυσικού αερίου

    04-Δεκ-2012
    Του Ηλία Γ. Μπέλλου

    Την πιο επίσημη μέχρι στιγμής συζήτηση στις διεθνείς αγορές για τα αποθέματα υδρογονανθράκων που ενέχεται να ελέγχει η Ελλάδα ανοίγει η Deutsche Bank, η οποία υπό την επιφύλαξη ότι οι διαθέσιμες γεωλογικές μελέτες θα αποδειχθούν αληθινές, αποτιμά τα υποθαλάσσια κοιτάσματα φυσικού αέριου νοτίως της Κρήτης στα 427 δισεκατομμύρια ευρώ, μιλά για καθαρό όφελος για το δημόσιο της τάξης των 214 δισ. ευρώ -ή 107% του σημερινού Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος- και εξετάζει τους «κανόνες εμπλοκής» των ξένων επενδυτών στην εκμετάλλευσή τους.

    Η μεγαλύτερη γερμανική τράπεζα επισημαίνει πως τα αποτελέσματα των σεισμολογικών ερευνών που έχουν ξεκινήσει αναμένονται στα μέσα του 2013 και εάν ανταποκρίνονται στις υπάρχουσες γεωλογικές εκτιμήσεις, μελέτες και αναγωγές Ελλήνων και ξένων επιστημόνων τότε η αξία τους προσεγγίζει πράγματι τα 430 δισ. ευρώ.

    Με δεδομένο ότι ως γενικός κανόνας το 25% εξ αυτών προορίζεται για το κόστος εξόρυξης και διάθεσης και άλλο 25% είναι το περιθώριο κέρδους των εταιρειών που θα αναλάβουν τις δραστηριότητες αυτές, υπολογίζει πως το 50% ήτοι περί τα 214 δια. ευρώ αποτελούν το καθαρό όφελος για τα δημόσια ταμεία.

    Το ποσό αυτό αντιστοιχεί στο 107% του ΑΕΠ και αναμένεται να αρχίσει να εισρέει κοντά στην χρονική στιγμή που έχει τεθεί ο στόχος για την μείωση του χρέους ως ποσοστό επί του ΑΕΠ προς τα επίπεδα του 120%, δηλαδή περί το 2020. Και αυτό διότι όπως επισημαίνει συνήθως χρειάζονται 8 με 10 έτη για να αρχίσει η εμπορική εκμετάλλευση να παράγει χρηματοροές.

    Η Deutsche Bank -που διατηρεί σαφέστατα απόσταση από την ακρίβεια των εκτιμήσεων για τα κοιτάσματα εωσότου όπως αναφέρει ανακοινωθούν τα αποτελέσματα των σεισμικών ερευνών- προχωρά ούτως ή άλλως στην αποτίμηση της σημασίας τους σε σχέση με την βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους αλλά και την διαμόρφωση της πολιτικής ατζέντας.

    Αναφορικά με τη βιωσιμότητα εκτιμά πως για την ώρα δεν μπορεί να υποστηριχθεί ότι βελτιώνεται αλλά αυτό αλλάζει σαφέστατα από την ώρα που τα κοιτάσματα θα αποδειχθούν και ακόμα περισσότερο από την χρονική στιγμή που θα μπουν στην παραγωγή οπότε και θα κάνουν πολύ πιο διαχειρίσιμα τα δανειακά βάρη.

    Για το πολιτικό κλίμα και τις επιπτώσεις που θα έχει η ανάδειξη της Ελλάδας στην 15η μεγαλύτερη κάτοχο κοιτασμάτων φυσικού αέριου στον κόσμο -εάν οι παραπάνω εκτιμήσεις αποδειχθούν κοντα στην πραγματικότητα- αναφέρει πως μπορεί να ενθαρρύνει φυγόκεντρες από την ευρωπαϊκή προοπτική προσεγγίσεις (σ.σ.: «go it alone strategies»).

    Με το φυσικό αέριο όμως και τους υδρογονάνθρακες εν γένει να διαπραγματεύονται στις διεθνείς αγορές σε δολάρια και τις εταιρείες ερευνών πετρελαίου και αερίου «συνηθισμένες να λειτουργούν σε καθεστώτα που χαρακτηρίζονται από αυξημένη πολιτική αβεβαιότητα» κρίνει περιορισμένο το επενδυτικό ρίσκο.

    Προσθέτει δε πως η αποκλιμάκωση του εργατικού κόστους και οι καθοδικές πιέσεις και σε άλλα κόστη στην ελληνική οικονομία ενδέχεται να προσφέρουν βελτιωμένα λειτουργικά περιθώρια στις εταιρείες που θα αποφασίσουν να επενδύσουν.

    Η ύπαρξη καθαρού φορολογικού πλαισίου θεωρείται επίσης ως αναγκαία προϋπόθεση για την προσέλκυση των μεγάλων εταιρειών όπως και ο τρόπος που εγγράφονται λογιστικά οι αποσβέσεις των επενδύσεων. Επισημαίνεται όμως πως η τελευταία νομοθετική ρύθμιση για τους υδρογονάνθρακες είναι πρόσφατη και έλαβε χώρα το 2011.
    Ως ρίσκο αντιμετωπίζεται πάντως η προοπτική ενός ατυχήματος που θα οδηγούσε σε redenomination στην Ελλάδα (μια “πολιτικά ορθή” διατύπωση για το ενδεχόμενο εξόδου από το ευρώ) αφού όπως αναφέρει η χρηματοδότηση για τόσο μεγάλα project αναγκαστικά θα προέλθει από πηγές εκτός Ελλάδας . Και σε αυτή την περίπτωση όμως θεωρεί πως η διαχείριση του ρίσκου έιναι εφικτή όπως για παράδειγμα με ασφαλιστήρια συμβόλαια.

    Πέραν όλων αυτών η Ελλάδα όντας μία από τις ευρωπαϊκές οικονομίες με τους μεγαλύτερους λογαριασμούς εισαγωγών ενέργειας, αποδεδειγμένα αποθέματα φυσικού αερίου θα μπορούσαν να είναι ιδιαίτερα σημαντικά για την Ελλάδα αφού το2011, οι εισαγωγές ενέργειας (συνολικά, δηλαδή, τα ορυκτά καύσιμα, τα λιπαντικά και τα συναφή προϊόντα) ανήλθαν στα 11 δισ. ευρώ ή κοντά στο 5% του ΑΕΠ, προσθέτει.

    Η γερμανική τράπεζα κάνει δε και ειδική μνεία στο γεγονός ότι οι γεωλόγοι εμπειρογνώμονες αναφέρουν την ύπαρξη και σημαντικών αποθεμάτων πετρελαίου στην Ελλάδα επιπροσθέτως αυτών του φυσικού αέριου. Διευκρινίζεται ότι οι υπολογισμοί της τράπεζας αφορούν μόνον τα υποθαλάσσια κοιτάσματα των υποθαλάσσιων εκτάσεων νοτίως της Κρήτης και όχι και αυτών του Ιονίου ή και του Αιγαίου.

    Η Deutsche προχωρά όμως παρακάτω και αντλώντας πρακτικές από παραδείγματα στην ιστορία της διεθνούς οικονομίας, υπαινίσσεται ότι θα μπορούσε να είναι χρήσιμη η δέσμευση ενός ποσοστού των όποιων μελλοντικών εσόδων από τα ελληνικά κοιτάσματα υδρογονανθράκων, σε ένα ειδικό εθνικό ταμείο.

    Το ταμείο αυτό θα μπορούσε να παρακρατεί ένα ποσοστό της τάξης του 30%των δημοσίων εσόδων από το αέριο για να διαχειρίζεται και να εξισορροπεί βραχυπρόθεσμες διακυμάνσεις στις τιμές και να επενδύει σε δραστηριότητες εκτός του ενεργειακού τομέα που να ενισχύουν την οικονομία μακροπρόθεσμα.

    Ο συντάκτης της έκθεσης της Deutsche Bank, Mark Wall, υψηλόβαθμο στέλεχος της γερμανικής τράπεζας στα γραφεία της στο Λονδίνο (Director), επισημαίνει όμως και τον κίνδυνο να εκτροχιαστεί προσπάθεια ανάταξης της οικονομίας από την ευφορία που μπορεί να προκαλέσουν ιδιαίτερα υποσχόμενα ευρήματα.

    Πρόκειται -όπως εξηγεί στην έκθεση που δημοσίευσε τις ημέρες που το Εuro Working Group προετοίμαζε το έδαφος για τις τελευταίες αποφάσεις για τη χώρα- για το σύνδρομο του λεγόμενου «Dutch Disease».

    Σύνδρομο το οποίο αναφέρεται στην ανακάλυψη των κοιτασμάτων αερίου της Ολλανδίας το 1959, η οποία συνοδεύτηκε από εισροές ξένου συναλλάγματος που κράτησαν την ανταγωνιστικότητα της υπόλοιπης οικονομίας χαμηλά.

    «Υπάρχει η άποψη πως σε ένα περιβάλλον αδύναμων μακροοικονομικών θεμελιωδών μεγεθών και φτωχής δημοσιονομικής διαχείρισης οι επιδόσεις πλούσιων σε φυσικούς πόρους οικονομιών υστερούν των ομολόγων τους» αναφέρει χαρακτηριστικά.

    http://www.capital.gr/story/1680934

  3. Genocide – A Modern Crime

    By Raphael Lemkin , April 1945

    This article first appeared during World War II in the April 1945 issue of FREE WORLD – “A Non-Partisan Magazine devoted to the United Nations and Democracy,” published in five languages. [Free World, Vol. 4 (April, 1945), p. 39- 43]The article summarized for a popular audience the concepts Lemkin originally presented in Chapter 9 of Axis Rule in Occupied Europe, published by the Carnegie Endowment for International Peace in November 1944.
    “ONE of the great mistakes of 1918 was to spare the civil life of the enemy countries, for it is necessary for us Germans to be always at least double the numbers of the peoples of the contiguous countries. We are therefore obliged to destroy at least a third of their inhabitants. The only means is organized underfeeding which in this case is better than machine guns.”

    The speaker was Marshal von Rundstedt addressing the Reich War Academy in Berlin in 1943. He was only aping the Fuhrer who had said, “Natural instincts bid all living human beings not merely conquer their enemies but also destroy them. In former days it was the victor’s prerogative to destroy tribes, entire peoples.”

    Hitler was right. The crime of the Reich in wantonly and deliberately wiping out whole peoples is not utterly new in the world. It is only new in the civilized world as we have come to think of it. It is so new in the traditions of civilized man that he has no name for it.

    It is for this reason that I took the liberty of inventing the word, “genocide.” The term is from the Greek word genes meaning tribe or race and the Latin cide meaning killing. Genocide tragically enough must take its place in the dictionary of the future beside other tragic words like homicide and infanticide. As Von Rundstedt has suggested the term does not necessarily signify mass killings although it may mean that.

    More often it refers to a coordinated plan aimed at destruction of the essential foundations of the life of national groups so that these groups wither and die like plants that have suffered a blight. The end may be accomplished by the forced disintegration of political and social institutions, of the culture of the people, of their language, their national feelings and their religion. It may be accomplished by wiping out all basis of personal security, liberty, health and dignity. When these means fail the machine gun can always be utilized as a last resort. Genocide is directed against a national group as an entity and the attack on individuals is only secondary to the annihilation of the national group to which they belong.

    Such terms as “denationalization” or “Germanization” which have been used till now do not adequately convey the full force of the new phenomenon of genocide. They signify only the substitution of the national pattern of the oppressor for the original national pattern but not the destruction of the biological and physical structure of the oppressed group.

    Philosophy of Genocide

    GERMANY has transformed an ancient barbarity into a principle of government by dignifying genocide as a sacred purpose of the German people. National Socialism is the doctrine of the biological superiority of the German people. Long before the war nazi leaders were unblushinghly announcing to the world and propagandizing to the Germans themselves the program of genocide they had elaborated. Like Hitler and Von Rundstedt, the official nazi philosopher Alfred Rosenberg declared “History and the mission of the future no longer mean the struggle of class against class, the struggle of church dogma against dogma, but the clash between blood and blood, race and race, people and people.” As the German war machine placed more and more defeated nations under the full control of nazi authorities, their civilian populations found themselves exposed to the bloodthirsty and methodical application of the German program of genocide.

    A hierarchy of racial values determined the ultimate fate of the many peoples that fell under German domination. Jews were to be completely annihilated. The Poles, the Slovenes, the Czechs, the Russians, and all other inferior Slav peoples were to be kept on the lowest social levels. Those felt to be related by blood, the Dutch, the Norwegian, the Alsatians, etc., were to have the alternatives of entering the German community by espousing “Germanism” or of sharing the fate of the inferior peoples.

    Techniques of Genocide

    All aspects of nationhood were exposed to the attacks of the genocidal policy.

    POLITICAL

    The political cohesion of the conquered countries was intended to be weakened by dividing them into more or less self-contained and hermetically enclosed zones, as in the four zones of France, the ten zones of Yugoslavia, the five zones of Greece; by partitioning their territories to create puppet states, like Croatia and Slovakia; by detaching territory for incorporation in the Greater Reich, as was done with western Poland, Alsace-Lorraine, Luxembourg, Slovenia. Artificial boundaries were created to prevent communication and mutual assistance by the national groups involved.

    In the incorporated areas of western land, Luxembourg, Alsace-Lorraine, Eupen, Malmedy, Moresnet, local administrations were replaced by German administrative organization. The legal system was recast on the German model. Special Commissioners for the strengthening of Germanism, attached to each administration, coordinated the activities designed to foster and promote Germanism. They were assisted by local inhabitants of German origin. These, duly registered and accredited, served as a nucleus of Germanism and enjoyed special privileges in respect to food rations, employment and position.

    National allegiances were impaired by creating puppet governments, as in Greece, Norway and France, and by supporting national Nazi parties. Where the people, such as the Poles, could not achieve the dignity of embracing Germanism, they were expelled from the area and their territory (western Poland) was to be Germanized by colonization.

    SOCIAL

    The social structure of a nation is vital to its national development. Therefore the German occupant endeavored to bring about changes that weakened national spiritual resources. The focal point of this attack has been the intelligentsia, because this group largely provides leadership. In Poland and Slovenia the intellectuals and the clergy were to a large extent either murdered or removed for forced labor in Germany. Intellectuals and resistants of all occupied countries were marked for execution. Even among the blood-related Dutch some 23,000 were killed, the greater number of them being leading members of their communities.

    CULTURAL

    The Germans sought to obliterate every reminder of former cultural patterns. In the incorporated areas the local language, place names, personal names, public signs and inscriptions were supplanted by German inscriptions. German was to be the language of the courts, of the schools, of the government and of the street. In Alsace-Lorraine and Luxembourg, French was not even permitted as a language to be studied in primary schools. The function of the schools was to preserve and strengthen nazism. Attendance at a German school compulsory through the primary grades and three years of secondary school.

    In Poland, although Poles could receive vocational training, they were denied any liberal arts training since that might stimulate independent national thinking. To prohibit artistic expression of a national culture, rigid controls were established. Not only were the radio, the press, and the cities closely supervised, but every painter, musician, architect, sculptor, writer, actor and theatrical producer required a license to continue his artistic activities.

    RELIGIOUS

    Wherever religion represented a vital influence in the national life, the spiritual power of the Church was undermined by various means. In Luxembourg children over 14 were protected by law against criticism if they should renounce their religious affiliations for membership in nazi youth organizations. In the puppet state of Croatia an independent, but German-dominated Orthodox Church was created for Serbs, in order to destroy forever the spiritual ties with the Patriarch at Belgrade. With the special violence and thoroughness reserved for Poles and Jews, Polish church property was pillaged and despoiled and the clergy subjected to constant persecution.

    MORAL

    Hand in hand with the undermining of religious influence went devices for the moral debasement of national groups. Pornographic publications and movies were foisted upon the Poles. Alcohol was kept cheap although food became increasingly dear, and peasants were legally bound to accept spirits for agricultural produce. Although under Polish law gambling houses had been prohibited, German authorities not only permitted them to come into existence, but relaxed the otherwise severe curfew law.

    ECONOMIC

    The genocidal purpose of destroying or degrading the economic foundations of national groups was to lower the standards of living and to sharpen the struggle for existence, that no energies might remain for a cultural or national life. Jews were immediately deprived of the elemental means of existence by expropriation and by forbidding them the right to work. Polish property in western incorporated Poland was confiscated and Poles denied licenses to practice trades or handicrafts, thus reserving trade to the Germans. The Post Office Savings Bank in western Poland taken over by the occupying authorities, assured the financial superiority of Germans by repaying deposits only to certificated Germans. In Slovenia the financial cooperatives and agricultural associations were liquidated. Among the blood-related peoples (Luxembourgers, Alsatians) the acceptance of Germanism was the criterion by which participation in the economic life was determined.

    BIOLOGICAL

    The genocidal policy was far-sighted as well as immediate in its objectives. On the one hand an increase in the birth rate, legitimate or illegitimate, was encouraged within Germany and among Volksdeutsche in the occupied countries. Subsidies were offered for children begotten by German military men by women of related blood such as Dutch and Norwegian. On the other hand, every means to decrease the birth rate among “racial inferiors” was used. Millions of war prisoners and forced laborers from all the conquered countries of Europe were kept from contact with their wives. Poles in incorporated Poland met obstacles in trying to marry among themselves. Chronic undernourishment, deliberately created by the occupant, tended not only to discourage the birth rate but also to an increase in infant mortality. Coming generations in Europe were thus planned to be predominantly of German blood, capable of overwhelming all other races by sheer numbers.

    PHYSICAL

    The most direct and drastic of the techniques of genocide is simply murder. It may be the slow and scientific murder by mass starvation or the swift but no less scientific murder by mass extermination in gas chambers, wholesale executions or exposure to disease and exhaustion. Food rations of all territory under German domination were established on racial principles, ranging in 1943 from 93 per cent of its pre-war diet for the German inhabitants to 20 per cent of its pre-war diet for the Jewish population. A carefully graduated scale allowed protein rations of 97 per cent to Germans, 95 per cent to the Dutch, 71 per cent to the French, 38 per cent to the Greeks and 20 per cent to the Jews. For fats, where there was the greatest shortage, the rations were 77 per cent to the Germans, 65 per cent to the Dutch, 40 per cent to the French and 0.32 per cent to the Jews. Specific vitamin deficiencies were created on a scientific basis.

    The rise in the death rate among the various groups reflects this feeding program. The death rate in the Netherlands was 10 per thousand; Belgium 14 per thousand; Bohemia and Moravia 13.4 per thousand. The mortality in Warsaw was 2.160 Aryans in September 1941 as compared to 800 in September 1938, and for the Jews in Warsaw 7,000 in September 1941 as against 306 in Septeniber1938.

    Such elementary necessities of life as warm clothing, blankets and firewood in winter were either withheld or requisitioned from Poles and Jews. Beginning with the winter of 1940-1941 the Jews in the Warsaw Ghetto received no fuel at all. Even God’s clean air was denied – the Jews in the overcrowded ghettos were forbidden the use of public parks. The authoritative report of the War Refugee Board published in November 1944, and the overwhelming new evidence that appears daily of the brutal mass killings that have taken place in such notorious “death camps” as Maidanek and Oswiecim are sufficient indication of the scope of the German program.

    In Birkenau alone between April 1942 and April 1944 approximately 1,765,000 Jews were gassed. Some 5,600,000 Jews and around 2,000,000 Poles have been murdered or died as a result of the extermination policies. Whole communities have been exterminated. It is estimated, for instance, that of the 140,000 Dutch Jews who lived in the Netherlands before occupation, only some 7,000 now survive, the rest being transferred to Poland for slaughter.

    International Implications

    WHY should genocide be recognized as an international problem? Why not treat it as an internal problem of every country, if committed in time of peace, or as a problem between belligerents, if committed in time of war?

    The practices of genocide anywhere affect the vital interests of all civilized people. Its consequences can neither be isolated nor localized. Tolerating genocide is an admission of the principle that one national group has the right to attack another because of its supposed racial superiority. This principle invites an expansion of such practices beyond the borders of the offending state, and that means wars of aggression.

    The disease of criminality if left unchecked is contagious. Minorities of one sort or another exist in all countries, protected by the constitutional order of the state. If persecution of any minority by any country is tolerated anywhere, the very moral and legal foundations of constitutional government may be shaken.

    International trade depends on the confidence in the ability of individuals participating in the interchange of goods to fulfill their obligations. Arbitrary and wholesale confiscations of the properties and economic rights of whole groups of citizens of one state deprives them of the possibilities of discharging their obligations to citizens of other states, who thereby are penalized.

    A source of international friction is created by unilateral withdrawal of citizen rights and even by expulsion of whole minority groups to other countries. The expulsion of law-abiding residents from Germany before this war has created friction with the neighboring countries to which these people were expelled. Moreover mass persecutions force mass flight. Thus the normal migration between countries assumes pathological dimensions.

    Our whole cultural heritage is a product of the contributions of all peoples. We can best understand this if we realize how impoverished our culture would be if the so-called inferior peoples doomed by Germany, such as the Jews, had not been permitted to create the Bible or to give birth to an Einstein, a Spinosa; if the Poles had not had the opportunity to give to the world a Copernicus, a Chopin, a Curie, the Czechs a Huss, and a Dvorak; the Greeks a Plato and a Socrates; the Russians, a Tolstoy and a Shostakovich.

    Safeguards and Remedies

    THE significance of a policy of genocide to the world order and to human culture is so great as to make it imperative that a system of safeguards be devised. The principle of the international protection of minorities was proclaimed by post-Versailles minority treaties.

    These treaties, however, were inadequate because they were limited to a few newly created countries. They were established mainly with the aim of protecting political and civil rights, rather than the biological structure of the groups involved; the machinery of enforcement of such political rights was as incomplete as that of the League of Nations.

    Under such conditions the genocide policy begun by Germany on its own Jewish citizens in 1933 was considered as an internal problem which the German state, as a sovereign power, should handle without interference by other states.

    Although the Hague Regulations were concerned with the protection of civilians under control of military occupants, they did not foresee all the ingenious and scientific methods developed by Germany in this war.

    Genocide is too disastrous a phenomenon to be left to fragmentary regulation. There must be an adequate mechanism for international cooperation in the punishment of the offenders.

    The crime of genocide includes the following elements:

    The intent of the offenders is to destroy or degrade an entire national, religious or racial group by attacking the individual members of that group.
    This attack is a serious threat either to life, liberty, health, economic existence or to all of them.
    The offenders may be representatives of the state or of organized political or social groups.
    Liability should be fixed upon individuals both as to those who give the orders and to those who execute the orders.
    The offender, should be precluded from invoking as his defense the plea that he had been acting under the law of his country, since acts of genocide should be declared contrary to international law and morality.
    Since the consequences of genocide are international in their implications, the repression of genocide should be internationalized. The culprit should be liable not only in the country in which the crime was committed, but in the country where he might be apprehended. The country where he is found may itself try him or extradite him.
    Since a country which makes a policy of genocide cannot be trusted to try its own offenders, such offenders should be subject to trial by an international court. Eventually, there should be established a special chamber within the framework of the International Court of Justice.
    The crime of genocide should be incorporated into the penal codes of all states by international treaty, giving them a legal basis upon which they could act.
    It is also proposed that the Hague Regulations be modified to extend to captive nations the controls provided for the treatment of war prisoners by the Convention of July 1929. Attempts to rescue or alleviate the suffering of captive nations have been hampered by lack of accurate information.
    Germany has reminded us that our science and our civilization have not expunged barbarism from the human animal. They have merely armed it with more efficient instruments. We must call upon the resources of all our social and legal institutions to protect our civilization against the onslaught of this wanton barbarism in generations to come.
    _________

    RAPHAEL LEMKIN is Polish but his viewpoint is international and his understanding of the nazi menace is of more than recent date. This former League of Nations specialist was a member of the International Bureau for Unification of Criminal Law. At the Madrid Conference of 1933 he introduced the first proposal ever made to outlaw nazism by declaring it a crime. His idea was that any Nazi who put his foot abroad should be punished by the government of the country he entered.

    Dr. LEMKIN, now teaching at Duke University, has served as a consultant to the United States on economic warfare and on military government. His article in this issue coins a new word for the English dictionary to fit nazi organized brutality. He calls it genocide.

    http://www.preventgenocide.org/lemkin/freeworld1945.htm

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s