Το «μεγάλο κόλπο» της Τρόικας και της Πειραιώς…

Απάτη-Κύπρος

Ο πρόεδρος της επιτροπής χρηματοπιστωτικού ελέγχου του κυπριακού κοινοβουλίου, κατηγορεί την ΕΚΤ και το Euro Group πως έκλεψαν 3,4 δις € από τη χώρα του, από καταθέτες και από μετόχους, «δωρίζοντας» τα στην Τράπεζα Πειραιώς

Γραφει ο Άρης Οικονόμου, Senior Analyst (finance & markets)

Σύμφωνα με ορισμένα γερμανικά ΜΜΕ (πηγή) η ΕΚΤ, σε συνεργασία με τους υπουργούς οικονομικών της Ευρωζώνης (Euro Group), φαίνεται πωςυποχρέωσαν τις τρεις μεγάλες τράπεζες της Κύπρου το Μάρτιο του 2013, να πουλήσουν τα υποκαταστήματα τους στην Ελλάδα στην Τράπεζα Πειραιώς – σε μία εξευτελιστική τιμή, με αποτέλεσμα να ζημιωθούν κατά το ποσόν των 3,4 δις €.

Η ζημία πληρώθηκε αργότερα από τους πελάτες των κυπριακών τραπεζών, ενώ πολιτικοί της Κύπρου, κεντρικοί τραπεζίτες, καθώς επίσης ορισμένα θύματα της «κλοπής», φαίνεται πως κατέθεσαν αγωγή αποζημίωσης στο ευρωπαϊκό δικαστήριο.

Περαιτέρω, με βάση ένα μυστικό εσωτερικό σημείωμα προς τον εντολοδόχο της ΕΚΤ στο νησί, ο ακούσιος διαχωρισμός των δραστηριοτήτων στην Ελλάδα των τραπεζών Λαϊκή, Ελληνική και Κύπρου, είχε προγραμματιστεί πολλούς μήνες πριν – όπως επίσης ο γενικότερος εκβιασμός της Κύπρου, ο οποίος είχε προβλεφθεί αρκετά πριν συμβεί και από το κ. Βιλιάρδο (ανάλυση).

Πάντοτε κατά τη γερμανική αναφορά, ο πρόεδρος της επιτροπής χρηματοπιστωτικού ελέγχου του κυπριακού κοινοβουλίου κατηγορεί την Τρόικα και το Euro Group (την ομάδα δηλαδή που ενδεχομένως «εκβιάζει» σήμερα την Ελλάδα), πως έκλεψαν 3,4 δις € από τη χώρα του, «δωρίζοντας» τα σε μία ελληνική τράπεζα.

Κατά τον ίδιο, πρόκειται για το μεγαλύτερο σκάνδαλο στην ιστορία της Ευρωζώνης – ενώ ένας οικονομολόγος, μέλος του διοικητικού συμβουλίου της κεντρικής τράπεζας της Κύπρου, απαιτεί έρευνες σε ευρωπαϊκό επίπεδο, σημειώνοντας πως πρόκειται για ένα πολύ βρώμικο θέμα.

Συνεχίζοντας, τόσο η Κομισιόν, όσο και η ΕΚΤ αρνήθηκαν να παρέχουν οποιαδήποτε πληροφορία σχετικά με τα παραπάνω – ενώ οι ερωτήσεις που υποβλήθηκαν, παρά τις διαβεβαιώσεις των υπευθύνων επικοινωνίας των δύο ευρωπαϊκών Θεσμών, έχουν μείνει για πάνω από τρεις μήνες αναπάντητες.

Σε κάθε περίπτωση, φαίνεται πως η ληστεία των τριών κυπριακών τραπεζών δρομολογήθηκε κάτω από τις δραματικές συνθήκες που είχαν δημιουργηθεί στο νησί το Μάρτιο του 2013, όπου αποφασίσθηκε η διάσωση της οικονομίας του από την Τρόικα, με ένα πακέτο ύψους 10 δις € – αφού είχε προηγηθεί μία μεγάλη «απάτη» (άρθρο, Β.Β.), όπως συνέβη και στην Ελλάδα (ανάλυση).

Ειδικότερα, ως αντάλλαγμα για τα 10 δις €, η κυβέρνηση της Κύπρου δεσμεύθηκε εκβιαζόμενη, αφενός μεν να μην προσφέρει στις πληγείσες τράπεζες οικονομική βοήθεια, αφετέρου να υποχρεώσει τους μετόχους, καθώς επίσης τους καταθέτες τους, να πληρώσουν για τις ζημίες τους. Επειδή όμως το ένα τρίτο των δραστηριοτήτων των κυπριακών τραπεζών ήταν στην Ελλάδα, υπήρχε φόβος να μεταφερθεί ο πανικός και στα ελληνικά υποκαταστήματα τους – με αποτέλεσμα να υποχρεωθεί η Κύπρος να αναγκάσει τις τράπεζες της να τα πουλήσουν.

Κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων, η Κομισιόν και η ΕΚΤ τοποθετήθηκαν στην πλευρά των Ελλήνων, σύμφωνα με την επιτροπή έρευνας του κυπριακού κοινοβουλίου – οπότε η Τράπεζα Πειραιώς αγόρασε το δίκτυο καταστημάτων όλων των κυπριακών τραπεζών έναντι μόλις 524 εκ. €.Λίγο αργότερα λέγεται πως ανακοίνωσε ένα κέρδος της τάξης των 3,4 δις € από το συγκεκριμένο εγχείρημα – ένα ποσόν που ουσιαστικά υποχρεώθηκαν να πληρώσουν οι πελάτες των κυπριακών τραπεζών, με το «κούρεμα» των καταθέσεων τους.

Από όλα τα παραπάνω διαπιστώνεται ο εγκληματικός τρόπος, με τον οποίο ενεργεί εκείνος ο «οργανισμός», ο οποίος διαθέτει μία τεράστια ισχύ, χωρίς καμία δημοκρατική νομιμοποίηση: η Τρόικα. Μία ομάδα υπαλλήλων ουσιαστικά η οποία, έναντι των πιστώσεων εκτάκτου ανάγκης που παρέχει, απαιτεί την υιοθέτηση μίας καταστροφικής πολιτικής λιτότητας από τα κράτη που εισβάλλει – κυρίως όμως την ιδιωτικοποίηση των επιχειρήσεων του δημοσίου, στις εξευτελιστικές τιμές που έχουν δημιουργηθεί από την πολιτική που η ίδια εφαρμόζει.

Έχω δε την άποψη πως οι διαπραγματεύσεις που διεξάγει σήμερα η ελληνική κυβέρνηση, παρά τις αναμφίβολα καλές της προθέσεις, θα οδηγήσουν στο ίδιο αποτέλεσμα. Δηλαδή, αφού δοθούν κάποια ψίχουλα «ανθρωπιστικής βοήθειας» προς τους Έλληνες, όπως οι 100 δόσεις διακανονισμού των οφειλών των Ελλήνων κοκ., τα οποία θα παρουσιαστούν ως επιτυχημένο «δείγμα γραφής» της νέας ηγεσίας, θα ακολουθήσει η λεηλασία της δημόσιας περιουσίας – σε μία χρονική στιγμή που οι τιμές έχουν κυριολεκτικά καταρρεύσει.

Ευτυχώς όμως, αρκετοί εφιστούν την προσοχή της διεθνούς κοινής γνώμης στα παρακάτω γεγονότα, από τα οποία συμπεραίνεται τι ακριβώς έχει συμβεί, καθώς επίσης τι επιδιώκεται:

(α) Η υπερβολική κατανάλωση των Ελλήνων με δανεικά χρήματα, έδινε τη δυνατότητα για πάρα πολλά χρόνια στις γερμανικές τράπεζες να δανείζουν τις αποταμιεύσεις των Πολιτών της χώρας τους με υψηλό επιτόκιο στην Ελλάδα, κερδίζοντας μεγάλα ποσά.

(β) Βοηθούσε τη γερμανική βιομηχανία να εξάγει τα προϊόντα της στην Ελλάδα, με αποτέλεσμα αφενός μεν να δημιουργούνται θέσεις εργασίας στη χώρα, αφετέρου να κερδίζουν αρκετά χρήματα. Παράλληλα, καταστρεφόταν ο παραγωγικός μηχανισμός της χώρας, οπότε χάνονταν συνεχώς θέσεις εργασίας.

(γ) Αύξανε τα πλεονάσματα τρεχουσών συναλλαγών της Γερμανίας, δημιουργώντας ανάλογα ελλείμματα στην Ελλάδα, τα οποία καλύπτονταν με δανεισμό.

(δ) Όταν τελικά κατέστη η Ελλάδα αφερέγγυα, τότε η Γερμανία διέσωσε τις τράπεζες της, μεταφέροντας τα επισφαλή δάνεια τους με τη βοήθεια της Τρόικας στους Ευρωπαίους φορολογουμένους – επιβαρύνοντας όχι μόνο αυτούς που κέρδιζαν όπως η ίδια (βόρειες χώρες), αλλά και αυτούς που έχαναν, όπως η Ιταλία (ευρωπαϊκός νότος κοκ.).

(ε) Στη συνέχεια, για να μην χαθούν τα χρήματα των φορολογουμένων της, η Γερμανία προσπαθεί αφενός μεν να κατασχέσει τα περιουσιακά στοιχεία των Ελλήνων, αφετέρου να τους υποχρεώσει να δημιουργήσουν αποταμιεύσεις, μειώνοντας το βιοτικό τους επίπεδο, έτσι ώστε να πληρώσουν τα χρέη τους – ξανά με τη βοήθεια της Τρόικας και απειλώντας τους με το σταμάτημα της ρευστότητας, οπότε με τη χρεοκοπία.

Τα παραπάνω συμπληρώνονται με το γράφημα που ακολουθεί, από το οποίο διαπιστώνεται καθαρά που έχουν οδηγηθεί τα δάνεια που δόθηκαν στην Ελλάδα.

Δανεισμός-προς-την-Ελλάδα

Κλείνοντας, φαίνεται καθαρά πως μόλις το 8% των 284 δις € οδηγήθηκε στους Πολίτες, ενώ όλα τα υπόλοιπα (πάνω από 260 δις €) κατευθύνθηκαν στα ελληνικά και ευρωπαϊκά χρηματοπιστωτικά ινστιτούτα – με έναν μάλλον σκανδαλώδη τρόπο, ο οποίος κάποια στιγμή θα βγει στην επιφάνεια, όπως συμβαίνει σήμερα με την Κύπρο.

http://www.analyst.gr/2015/02/19/to-megalo-kolpo-tis-troikas/

 

ΣΧΕΤΙΚΑ

European banks were bailed out, not the people of Greece !

Troika consultancies: A multi-million euro business beyond scrutiny

Αγωγή κατά του Eurogroup από κύπριους καταθέτες και μετόχους τραπεζών

Κούρεμα των καταθέσεων στην Κύπρο: Δήλωση προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, το παράνομο της πράξης

«Δώρο» στην Τράπεζα Πειραιώς τα κυπριακά υποκαταστήματα

Η Πειραιώς αγόρασε την ΑΤΕ με 95 εκατ. ενώ τα ακίνητα της ΑΤΕ Ασφαλιστικής έχουν αξία 149 !!!!

Advertisements

8 comments on “Το «μεγάλο κόλπο» της Τρόικας και της Πειραιώς…

  1. Pingback: Το «μεγάλο κόλπο» της Τρόικας και της Πειραιώς… | Ελεύθερη Λαική Αντιστασιακή Συσπείρωση

  2. 18/02/2015

    Klage vor dem Europäischen Gerichtshof
    Zwang die EZB Zypern zu einem Milliarden-Minus-Geschäft?

    von Harald Schumann

    “Die Sache riecht”, sagt ein Ökonom zu einem Geschäft, zu dem die Europäische Zentralbank und die Eurofinanzminister Zypern gezwungen haben sollen. Es geht um 3,4 Milliarden Euro, die am Ende zypriotische Bankkunden gezahlt haben. Jetzt geht die Sache vor Gericht.

    Die Europäische Zentralbank (EZB) und die Eurofinanzminister sollen die drei Großbanken Zyperns im März 2013 gezwungen haben, ihren Besitz in Griechenland an die griechische Bank Priraeus so weit unter Preis zu verkaufen, dass sie dabei 3,4 Milliarden Euro Verlust machten, die später von den Kunden der Banken in Zypern aufgebracht werden mussten. Diesen Vorwurf erheben zyprische Politiker, Notenbanker und Geschädigte und klagen daher vor dem Europäischen Gerichtshof auf Entschädigung, berichten der Tagesspiegel und der Fernsehsender Arte.

    Diese “unfreiwillige” Abspaltung des Griechenlandgeschäfts der Bank of Cyprus, der Laiki- und Hellenic Bank sei bei der EZB schon Monate im Voraus geplant worden, heißt es in dem Bericht unter Berufung auf ein geheimes Memo der damit beauftragten EZB-Beamten.

    “Die Troika und die Eurogruppe” hätten Zypern im Rahmen der Verhandlungen über ein Hilfsprogramm im März 2013 “dreieinhalb Milliarden Euro gestohlen und einer griechischen Bank zugeschoben”, erklärte dem Bericht zufolge der Vorsitzende des Finanzausschusses im zyprischen Parlament, Nicholas Papadopoulos. Dies sei “einer der größten Skandale in der Geschichte der Eurozone”. “Die Sache riecht”, sagte demnach auch der Ökonom Stavros Zenios, Mitglied im Vorstand der zyprischen Zentralbank. Zanios fordere daher “eine Ermittlung auf europäischer Ebene.”

    Sowohl die EU-Kommission als auch die EZB hätten jede Auskunft zum Thema verweigert, berichtet der Tagesspiegel. Die eingereichten Fragen seien trotz gegenteiliger Zusagen der Pressesprecher drei Monate lang ohne Antwort geblieben.

    Hintergrund für den Vorgang war das im März 2013 unter dramatischen Umständen beschlossene Kreditprogramm der Eurostaaten für Zypern. Im Gegenzug für einen Notkredit von zehn Milliarden Euro, musste sich die Regierung in Nikosia verpflichten, den angeschlagenen Banken keine Staatshilfen zu zahlen, sondern die Gläubiger und Einleger für alle Verluste zahlen zu lassen. Weil die zyprischen Banken aber ein Drittel ihres Geschäfts in Griechenland betrieben, drohte auch dort eine Panik bei den Bankkunden. Darum wurde Zypern verpflichtet, die Banken zum Verkauf des Griechenlandgeschäfts zu zwingen. Bei den Preisverhandlungen hätten sich die EU-Kommission und die EZB dann auf die Seite der Griechen geschlagen, ermittelte ein Untersuchungsausschuss des zyprischen Parlaments. In der Folge konnte die griechische Piraeus-Gruppe das griechische Netz der zyprischen Banken für 524 Millionen Euro kaufen und berichtete anschließend einen Gewinn von 3,4 Milliarden Euro aus diesem Geschäft – Milliarden, die Bankkunden in Zypern mit ihren Einlagen bezahlen mussten.

    Die komplette Reportage lesen Sie in der gedruckten Donnerstagausgabe des Tagesspiegels oder ab heute Abend in unserem E-Paper.

    Den Film “Macht ohne Kontrolle – die Troika” von Arpad Bondy und Harald Schumann sendet Arte am 24. Februar um 21.50 Uhr.

    http://www.tagesspiegel.de/wirtschaft/klage-vor-dem-europaeischen-gerichtshof-zwang-die-ezb-zypern-zu-einem-milliarden-minus-geschaeft/11389170.html

  3. REUTERS
    Special Report: Clandestine loans were used to fortify Greek bank

    BY STEPHEN GREY AND NIKOLAS LEONTOPOULOS
    ATHENS Mon Jul 16, 2012 6:51am EDT

    (Reuters) – The chairman of one of Greece’s largest banks and his family took out loans totaling more than 100 million euros to finance an undisclosed stake in the bank, according to audit documents seen by Reuters.

    Offshore companies owned by Michael Sallas and his two children paid for shares in the Piraeus Bank, the country’s fourth-biggest, by borrowing money from a rival bank.

    Together the shares make the Sallas family the largest shareholder in Piraeus, with a combined stake of over 6 percent. The purchase of these shares has not been declared to the Athens stock exchange by Piraeus.

    The loans to Sallas, who was executive chairman of Piraeus Bank until last month and remains its non-executive chairman, raise new questions about the stability and supervision of the Greek financial system at a time when European taxpayers and the International Monetary Fund are bailing out its banks with more than 30 billion euros.

    The IMF had no comment on the issue, and a spokesman for the Bank of Greece declined to comment on Sallas’s holdings in Piraeus, citing banking confidentiality guidelines. “Our supervision department cannot comment on specific prudential data available or actions taken with regard to any specific bank as such information is confidential,” he said.

    According to audit reports seen by Reuters, most of the money borrowed by companies linked to Sallas was used to buy shares in a Piraeus Bank rights issue in January 2011. The issue was designed to strengthen Piraeus’s capital base.

    The disclosure highlights concerns that Greek banks have been borrowing money from each other and using it to meet recapitalization requirements, but not making that clear.

    “This (the Greek financial system) is a closed circuit, operating as a system of power with no transparency and effective supervision,” said Louka Katseli, professor of economics at the University of Athens and former Greek minister of economy. “Through triangle deals between banks, businessmen and other banks, capitalization requirements were fulfilled without new money injected.”

    Piraeus Bank and Sallas declined to answer specific questions for this story, but offered an interview later this month. On Sunday Sallas issued a statement to the Greek media attacking Reuters and accusing the news agency of “slandering” and “undermining” the bank.

    “It is not the first time that I or Piraeus Bank have been the target of attacks,” the statement said. “What should be of concern to all of us in the present situation is the safety and the further strengthening of our banking system.”

    Reuters Global Editor for Ethics and Standards Alix M. Freedman said: “Our coverage of Piraeus and of the Greek banking system has been accurate and fair to every person and institution involved.”

    In April, a Reuters investigation found that Piraeus had failed to tell shareholders it had rented expensive properties from a network of private companies run by the Sallas family. The bank has sued Reuters for defamation over the story, claiming 50 million euros in damages.

    Reuters has also reported allegations of mismanagement at the Proton Bank and at a Cyprus-based bank formerly known as the Marfin Popular Bank that operates in Greece. Proton’s former president and major shareholder, Lavrentis Lavrentiadis, has vigorously denied allegations that he used the bank to loan himself and associates hundreds of millions of euros.

    Andreas Vgenopoulos, former chairman of Marfin Popular Bank, now renamed Cyprus Popular Bank, has denied conflicts of interest alleged by a Greek parliamentary inquiry and Cypriot lawmakers.

    It was Marfin’s largest then Greek subsidiary, the Marfin-Egnatia Bank (MEB), that issued the loans to the Sallas family. According to two audit reports on Marfin, the loans were ranked among its riskiest exposures, judged both by their shortfall in collateral, which is mainly Piraeus shares, and risk of future losses to the bank.

    The two audit reports, from January and May this year, were shown to Reuters by separate and unconnected sources. They were authenticated in interviews with banking sources and officials in Greece and Cyprus.

    Internal Marfin auditors said executives at MEB had “failed to act in the best interests of the bank” by granting successive loans to Sallas to buy his own bank shares. By 2011 his investment in those shares, the auditors found, had “dire prospects” and had been made through special purpose vehicles and with no personal guarantees.

    The auditors wrote: “Worth noting is that loan approval took place at a time when it was all but clear that the outlook for the Greek banking sector and by extension for Piraeus stock was deeply negative.” The loans were issued “when our Bank was already in a precarious liquidity situation”.

    SHARE PURCHASES

    According to the records, Sallas first obtained a loan agreement from MEB in May 2009. A facility for up to 150 million euros was signed off by the Marfin group’s Vgenopoulos, then executive vice-chairman. A spokesman for Vgenopoulos and Efthymios Bouloutas, the bank’s chief executive at the time, declined to comment on the loans due to “banking secrecy legal obligations.”

    By January last year, according to the first audit report, MEB loans to Sallas companies amounted to 48 million euros. But that month, “another 65 million was used” to purchase shares in Piraeus’s 800-million-euro rights issue.

    The Sallas family bought their shares via three separate Cyprus-based companies, according to both audit reports. The purchase brought the family’s total loans to 113 million euros, secured on collateral estimated to be worth less than 30 million euros, based on Piraeus’s recent share price.

    The three Cyprus-based companies are Shent Enterprises, which is owned by Sallas and which has 45 million euros in outstanding loans to MEB; Benidver Enterprises, which has 22 million in loans; and KAEO Enterprises, which has 46 million in loans.

    Records at Cyprus’ corporate registry show that both Benidver and KAEO were owned by Michael Sallas personally until a month before Piraeus’s rights issue.

    Ownership was switched to two Greek companies linked to the family and in turn owned by a single Cyprus company called Avecmac, whose shareholders are anonymous. But MEB audit documents from 2012 seen by Reuters record Benidver as owned by Sallas’ daughter Myrto and KAEO as owned by Sallas’ son George.

    Avecmac, contacted through its representative in Cyprus, did not respond to requests for comment. Myrto Sallas declined to comment; George Sallas could not be reached.

    FAMILY HOLDINGS

    Exactly how many shares Sallas and his family bought in Piraeus last January, and in whose name they were registered, is not clear.

    Some indication comes from the number of Piraeus shares pledged by the Sallas companies as collateral for the loans. Those rose by 62 million after the rights issue, bringing the total number of Piraeus shares pledged as collateral to more than 66 million, or around 6 percent of ordinary stock in the bank.

    In filings to the stock exchange and in other declarations, Sallas has said he owns around 16 million shares in his name, as well as a total of around 16 million purchased through Shent Enterprises. He has declared no share purchases by his children.

    Under Greek and European law, any holding in a public company of more than 5 per cent should be announced publicly. Greek law also requires all company executives “and persons closely associated with them” to make all share transactions public.

    Marfin’s auditors, according to their report, regard loans to Sallas and his family as “connected.”

    But Kostas Botopoulos, chairman of Greece’s Capital Market Commission, which regulates the country’s public companies, said the decision of who to define as a “person closely associated” was “considered on an ad hoc basis.” There is no specific ruling on whether a spouse or children would fall in that category, he said.

    Piraeus Bank released a statement saying the bank would not answer the detailed questions sent to Sallas and the bank due to “civil and criminal cases” between Piraeus and Reuters, and between the bank and a former Piraeus employee “charged with serious crimes.” Piraeus has previously said the former employee had defamed the bank.

    “The Bank will refute the allegations in court,” the statement said. “To do otherwise would clearly be in contempt of the proceedings. In the interest of transparency, to defend its reputation and reassure its shareholders, the Bank has provided the Bank of Greece with all the relevant information.”

    CAPITAL BASE

    The loans to investors in the Piraeus rights issue highlight a bigger concern in the Greek banking sector. Piraeus issued more shares last year to strengthen its capital base, enabling it to score higher in European bank stress tests.

    The successful issue, Sallas said at the time, showed “a sign of confidence in Piraeus Bank, the Greek banking system and of course the prospects of the Greek economy.”

    But Sallas did not make public the loans he and other shareholders had taken out to help make the rights issue a success.

    In all, according to loans disclosed so far, nearly one-fifth of the new capital in Piraeus was raised with financing from other Greek banks – including another 20 million euros or so loaned by MEB to investors, and 70 million euros loaned by the Proton Bank. The Proton loans went through offshore companies in tax havens such as the Cayman Islands.

    Proton has since been nationalized after Greece’s money-laundering authority alleged fraud and embezzlement in cases unrelated to Piraeus or MEB.

    According to several European banking and accounting experts, if banks loan money to finance major stakes in other banks, then the industry’s regulator, in this case the Bank of Greece, should deduct the same amount from the capital the lending bank claims to hold.

    Dr Peter Hahn, a fellow at London’s Cass Business School and an adviser to the UK Financial Services Authority, said that a loan scheme whose only means of repayment was shares in another bank should, under international rules, be treated as if the lending bank was directly purchasing shares in the other bank. “The equity in the lending bank would otherwise be supporting risk of loss in both banks,” he said.

    Hans-Peter Burghof, a professor of banking and finance at the University of Hohenheim, Germany, said that billions of euros had been given to the Greek banking system without adequate supervision of the sector. “It’s our money and it has been given without controls. It’s a disaster,” he said.

    If banks lent to finance each other’s shares, he said, then “this way you can produce as much equity as you like and make banks as big as you like. It is not real equity.” He likened it to “a kind of Ponzi scheme.”

    Burghof said that, whether deemed to be covered by regulations or not, if bank equity was raised in this way, the banks and companies involved should be treated as a consolidated whole. “If the regulator finds out (about loans from one bank to finance share purchases in another), he should discount this equity,” he said.

    The European Banking Authority, which is meant to safeguard the stability of the financial system and transparency of markets, generally agreed with that analysis, though a spokeswoman said there may be exceptions in the case, say, of a “financial assistance operation”.

    There is no indication in their financial statements that either Proton or Marfin made deductions in their capital levels after their loans for Piraeus shares.

    In a statement the Bank of Greece said it does not ordinarily require capital deductions from banks that lend money for the purchase of shares in other unconnected banks.

    “European Union law does not prohibit granting loans to an entity (person or organization) in order to participate in a share capital increase of another credit institution,” the bank said. Such a deduction from regulatory capital would only take place if a bank granted loans to buy its own shares, it said.

    It added that the disclosure of major stakes (over 5%) in a public company was “indeed a requirement on the stakeholder”. But this was policed by the Capital Market Commission, not the Bank of Greece.

    The CMC said that shareholders, in calculating whether they hold 5% or more, should aggregate holdings if they have an agreement to act together.

    (Edited by Richard Woods, Simon Robinson and Mike Williams)

    http://www.reuters.com/article/2012/07/16/us-greece-banks-idUSBRE86F0CL20120716

    ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ REUTERS:ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΤΡΑΠΕΖΙΚΟ ΣΚΑΝΔΑΛΟ ΠΟΥ ΤΟ ΚΑΛΥΠΤΟΥΝ!
    http://www.analystsforchange.org/2013/07/reuters.html

    Το Reuters βάζει στο κάδρο τα εκατομμύρια του Προβόπουλου
    https://justiceforgreece.wordpress.com/2012/10/11/το-reuters-βάζει-στο-κάδρο-τα-εκατομμύρια-του/

  4. Macht ohne Kontrolle Die Troika

    Δημοσιεύτηκε στις 24 Φεβ 2015
    Nach seinem preisgekrönten Film „Staatsgeheimnis Bankenrettung“ geht der Wirtschaftsjournalist und Bestseller-Autor Harald Schumann erneut einer brisanten Frage auf den Grund: Was passiert mit Europa im Namen der Troika?

    Beamte aus den drei Institutionen IWF, EZB und Europäischer Kommission – der Troika – agieren ohne parlamentarische Kontrolle. Sie zwingen Staaten zu Sparmaßnahmen, die das soziale Gefüge gefährden und tief in das Leben von Millionen Menschen eingreifen. Harald Schumann reist nach Irland, Griechenland, Portugal, Zypern, Brüssel und in die USA, und befragt Minister, Ökonomen, Anwälte, Bänker, Betroffene.

    „Wer Geld hat, lebt, wer kein Geld hat, stirbt“, sagt der Arzt Georgios Vichas. Er leitet eine Freiwilligen-Klinik in Athen, während staatliche Krankenhäuser leer stehen müssen. Eine Begrenzung der Ausgaben im Gesundheitswesen führte dazu, dass rund ein Viertel der Bevölkerung keine Krankenversicherung mehr hat und über 200 Kliniken landesweit geschlossen wurden. Genauso absurd wie die Gesundheitspolitik ist die Mindestlohnpolitik, die die Troika den verschuldeten Ländern abverlangt. Dass Sparen so nicht funktionieren kann, erklärt der Nobelpreisträger Paul Krugman.

    Die Armen werden ärmer und die Reichen reicher. Ist das Europas Politik? Leidenschaftlich fordert Harald Schumann mehr Transparenz und Verantwortung für ein soziales Europa. Dafür nimmt er seine Zuschauer mit auf eine packende Recherchereise, bei der er dem Ursprung und den Auswirkungen konkreter Entscheidungen der Troika auf den Grund geht.

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s