ΕΠΙΚΑΙΡΟ: ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ – ΜΙΑ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΑΠΟ ΤΟ 1941

225px-Giorgos_Papakonstantinou_portrait_crop

Γιώργος Παπακωνσταντίνου. Ο κύριος συντελεστής του μνημονίου, της χρεοκοπίας και της απώλειας της εθνικής κυριαρχίας. Δεν έχει κανένα λόγο να ανησυχεί. Ούτως ή άλλως είναι κάτοχος μεγάλης περιουσίας που προέρχεται από μια υπογραφή του Τσολάκογλου… Κανείς δεν θα περίμενε πως θα έδειχνε διαφορετικά συναισθήματα για όσους πεινούν ή πιστεύουν στην εθνική ανεξαρτησία.

Η ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗ ΤΩΝ ΚΑΤΟΧΙΚΩΝ ΔΑΝΕΙΩΝ ΣΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΧΡΟΝΙΑ

Επί επτά συναπτές δεκαετίες γίνεται πολύς και εκτενής λόγος για το ζήτημα των κατοχικών δανείων. Έχει αναλωθεί πολύ μελάνι και πολύς θυμός γύρω απ’ αυτό. Έχουν λεχθεί πολλά και ποικίλα, άλλοτε εγγύτερα προς την πραγματικότητα και άλλοτε χωρίς να έχουν καμιά επαφή μ’ αυτήν. Το ζήτημα είναι απολύτως υπαρκτό και εκείνο που είναι μοιραίο να προκαλεί πολυγνωμίες είναι το ύψος των δανείων.
Πρόκειται για χρηματικές προκαταβολές που εξαναγκάστηκε το ελληνικό κατοχικό κράτος να δίνει στους κατακτητές, ακριβώς ως δάνεια που επρόκειτο να εξοφληθούν μετά το τέλος του πολέμου. Η αξίωση αυτή δεν είναι ούτε επανορθώσεις ούτε αποζημιώσεις για θύματα και πάσης φύσεως απώλειες ή ζημίες. Καθαρά πρόκειται για νομική μορφή δανείου που όφειλε να επιστραφεί από τη μεταπολεμική γερμανική κυβέρνηση, ως νόμιμη διάδοχο του χιτλερικού καθεστώτος, το οποίο είχε δεσμευθεί να το πράξει. Αυτά ως προς τη Γερμανία, διότι ως προς την Ιταλία το θέμα έχει άλλη διάσταση.

Ας μην σταθούμε στο πώς και στο γιατί εξαναγκάστηκαν οι ελληνικές κατοχικές κυβερνήσεις να πληρώσουν με το ταπεινό νόμισμα της δραχμής τα όσα ζητήθηκαν απ’ αυτές, με αποτέλεσμα η χώρα να βυθιστεί στην οικονομική καταστροφή και την πείνα. Η Ελλάδα ήταν κατεχόμενη χώρα με την εθνική κυριαρχία της να έχει βαρύτατα πληγεί. Ο λαός της τελούσε υπό καθεστώς πρωτοφανούς βίας από τις δυνάμεις κατοχής.

Καλώς ή κακώς επί των ημερών μιας κατοχικής κυβέρνησης δημιουργήθηκε ένα είδος δανειακής σύμβασης, η οποία όριζε ότι το ποσόν που είχαν αρπάξει οι κατακτητές θα επιστρεφόταν όταν θα τελείωνε ο πόλεμος. Αλλά οι μεταπολεμικές ελληνικές κυβερνήσεις δεν επέδειξαν το ανάλογο ενδιαφέρον για να διεκδικήσουν την οφειλή. Η βασική δικαιολογία, που προβαλλόταν κάθε φορά που ένας ευσυνείδητος αρμόδιος Έλληνας έθετε το θέμα, ήταν ότι η εξόφληση των κατοχικών δανείων θα γινόταν οψέποτε θα υπογραφόταν η τελική συνθήκη ειρήνης. Η Γερμανία είχε διχοτομηθεί σε Δυτική και Ανατολική και η προϋπόθεση για την υπογραφή τέτοιας συνθήκης ειρήνης ήταν η επανένωσή της.

Το 1990, ως γνωστόν, ενοποιήθηκε η Γερμανία. Αλλά το ελληνικό κράτος ούτε τότε, ούτε αργότερα το έπραξε. Ως θέμα θα μπορούσε αυτό κάλλιστα να αποτελέσει αντικείμενο ενός ειδικού δικαστηρίου. Δεν χωρεί αμφιβολία ότι υπάρχουν ευθύνες για το πολιτικό σύστημα. Μόνο που στη χώρα μας αυτό το σύστημα είναι αρκετά περίπλοκο με ποικίλες διακλαδώσεις.

Ας ανοίξουμε μια παρένθεση και ας πάρουμε ένα παράδειγμα.

Σε μία μικρή πολιτεία της Δυτικής Μακεδονίας ανέλαβε κάποτε τη λειτουργία του τοπικού εργοστασίου παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας ένας δραστήριος επιχειρηματίας. Επρόκειτο για παραχώρηση προνομίου, που δόθηκε αρχικά για διάστημα μιας πενταετίας με δυνατότητα παρατάσεων. Στις 16 Οκτωβρίου 1941 ο στρατηγός Τσολάκογλου, ο τότε κατοχικός πρωθυπουργός, παραχώρησε αυτό το μονοπωλιακό προνόμιο στον εν λόγω επιχειρηματία, αφού εκείνος κατά τους προηγούμενους μήνες είχε δραστηριοποιηθεί για να επιτύχει την άδεια. Ο κόπος του δεν είχε πάει χαμένος, ούτε η αγωνία του να ολοκληρώσει τη δουλειά έμεινε χωρίς αμοιβή.

Δεν χωρεί αμφιβολία ότι ένα τοπικό εργοστάσιο παραγωγής και διανομής ηλεκτρικής ενέργειας είναι μια κερδοφόρα επιχείρηση χωρίς κανένα ρίσκο λόγω του μονοπωλιακού χαρακτήρα της. Ο επιχειρηματίας λογικά θα έπρεπε να είναι ευγνώμων προς τον Τσολάκογλου για μια τόσο σημαντική παραχώρηση, αλλά δεν μπορεί να πιστοποιηθεί αν διατηρούσε μια ιδιαίτερη σχέση, ούτε καν μια απλή γνωριμία μαζί του. Άλλωστε η αλήθεια είναι ότι ούτε οι πιο φανατικοί εχθροί του στρατηγού, που συνέδεσε το όνομά του με τη συνθηκολόγηση και την κατοχική κυβέρνηση, δεν έχουν διατυπώσει καν υποψίες σε βάρος του για χρηματισμούς ή σκάνδαλα.

Πάντως ο ένας γιος του επιχειρηματία, γερμανομαθής ων, προσελήφθη από τις τοπικές γερμανικές αρχές κατοχής ως διερμηνέας τους. Γρήγορα στην κοινωνία της περιοχής έγινε γνωστός ως «μποτάκιας», διότι είχε τη συνήθεια να χρησιμοποιεί καθημερινά στρατιωτικές μπότες μέσα από το παντελόνι του.

Η ηλεκτρική επιχείρηση στη μικρή μακεδονική πόλη δεν έπαυσε να λειτουργεί ούτε όταν εγκατέλειψε την εξουσία ο Τσολάκογλου, ούτε όταν αποχώρησαν από την Ελλάδα οι Γερμανοί. Συνέχισε να λειτουργεί για πολλά ακόμα χρόνια, μέχρι τη μεταπολεμική ίδρυση της ΔΕΗ, η οποία επεκτάθηκε σε ολόκληρη την Ελλάδα. Και επειδή συνέπεσε στην ίδια ακριβώς αυτή πόλη η ΔΕΗ να δημιουργήσει μία από τις μεγαλύτερες βιομηχανικές μονάδες παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας στην Ελλάδα, το 1958 εξαγοράστηκαν οι εγκαταστάσεις από τους κληρονόμους του επιχειρηματία, ο οποίος εν τω μεταξύ είχε αποβιώσει.

Κατά σύμπτωση από τη χρονιά εκείνη ο γιος του επιχειρηματία άρχισε να πολιτεύεται, αποδεσμευμένος πλέον από τη διοίκηση των οικογενειακών επιχειρήσεων και τις ανάλογες φροντίδες. Από το 1958 είχε ενταχθεί στον κεντρώο χώρο, τον λεγόμενο προοδευτικό χώρο, ο οποίος είχε μεγαλύτερες πιθανότητες πολιτικής ανέλιξης. Ωστόσο εκείνη την πρώτη φορά της εισόδου του στην εθνική πολιτική δεν κατόρθωσε να εκλεγεί, γεγονός που θα το επιτύχει από την επόμενη εκλογική αναμέτρηση.

Μόλις λίγα χρόνια νωρίτερα, τον Νοέμβριο 1954, στην πραγματικότητα είχε πάρει το πρώτο βάπτισμα της πολιτικής, διεκδικώντας το αξίωμα του δημοτικού συμβούλου Θεσσαλονίκης, όπου ήρθε δεύτερος επιλαχών. Συμμετείχε στο ψηφοδέλτιο του κατοχικού υπουργού Σωτηρίου Γκοτζαμάνη, ο οποίος – ύστερα από μια παρατεταμένη φυγοδικία στο εξωτερικό και αφού είχε με νόμο παραγραφεί η εις θάνατον ποινή του – εμφανίστηκε στη Θεσσαλονίκη για να διεκδικήσει τη δημαρχία. Ένας από τους πιο φανατικούς υποστηρικτές του ήταν ο νεαρός τότε υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος.

Ο υιός του επιχειρηματία της μικρής δυτικομακεδονικής πόλης ήταν τότε δικηγόρος εγκατεστημένος στη Θεσσαλονίκη. Μετά το τέλος του πολέμου, η οικογενειακή άνεση του επέτρεψε να πραγματοποιήσει λαμπρές μεταπτυχιακές σπουδές στην Αγγλία, τη Γερμανία και τη Γαλλία. Το 1954 είχε συμπληρώσει τα 35 χρόνια του και βγάζοντας λόγο προς τους εκλογείς σε μια συνοικία της συμπρωτεύουσας, εξέφρασε τον θαυμασμό του προς τον ανεξάρτητο υποψήφιο Γκοτζαμάνη. Του έπλεξε το εγκώμιο, χαρακτηρίζοντάς τον ανεπιφύλακτα ως «τη μεγαλύτερη ζώσα πολιτική φυσιογνωμία» της Ελλάδος, ενώ σημειωτέον ζούσαν τότε ακόμη ο στρατάρχης Παπάγος, ο Γεώργιος Παπανδρέου, ο Σοφοκλής Βενιζέλος, ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος, ο Στέφανος Στεφανόπουλος και πολλοί άλλοι, και ενώ ο Κωνσταντίνος Καραμανλής δεν είχε αναδειχθεί σε ηγετική μορφή.
Σύμφωνα με εφημερίδα της εποχής[1]: «Ανέφερεν εν συνεχεία τας μεγάλας εθνικάς υπηρεσίας του υποψηφίου Δημάρχου και επανέλαβεν, ότι είναι τιμή διά την πόλιν, η οποία θα τον έχη ως πρώτον πολίτην της». Ήταν ο μόνος από τους υποψήφιους δημοτικούς συμβούλους που εκφράστηκε τόσο μεγαλόπρεπα για τον πρώην κατοχικό υπουργό, αν και την εποχή εκείνη όλες σχεδόν οι εφημερίδες της Θεσσαλονίκης, όπως και όλα σχεδόν τα πολιτικά κόμματα πραγματοποίησαν σφοδρές επιθέσεις σε βάρος του υποψήφιου δημάρχου.

Ο Γκοτζαμάνης ήταν οπωσδήποτε το μεγάλο ίνδαλμά του. Και προφανώς θεωρούσε ότι οι μεγάλες εθνικές υπηρεσίες του συνδέονταν άμεσα με τα κατοχικά δάνεια, αν και καμιά συμφωνία με τους Γερμανούς και τους Ιταλούς δεν έφερε ελληνική υπογραφή. Επρόκειτο για αποφάσεις των κυβερνήσεων του Άξονα που επιβλήθηκαν απλώς με το δίκαιο του ισχυροτέρου.

Η προσωπική αυτή ιστορία των μελών αυτής της εύπορης επαρχιακής οικογένειας, που με μια υπογραφή του στρατηγού Τσολάκογλου απέκτησαν μεγάλη περιουσία, συνεχίστηκε. Ο γιος του αείμνηστου πλέον επιχειρηματία συνέχισε την πολιτική δραστηριότητά του με μεταστροφή στον προοδευτικό χώρο και το 1961 εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτης. Ο μικρότερος αδελφός του είχε προσληφθεί ως διευθυντικό στέλεχος της ΔΕΗ, η οποία είχε εξαγοράσει το οικογενειακό εργοστάσιο, και την ίδια χρονιά, το 1961, απέκτησε ένα αγόρι.

Και ενώ ο μεγαλύτερος αδελφός προωθήθηκε, επανεξελέγη βουλευτής στις εκλογές 1963 και 1964 και έγινε μέλος της κυβέρνησης του Γ. Παπανδρέου, ο μικρότερος αδελφός – αν και δεν πολιτευόταν ο ίδιος – υπήρξε θύμα της χούντας, που στο μεταξύ είχε επικρατήσει, και απολύθηκε από τη θέση του στο πρώην οικογενειακό εργοστάσιο.

Μεσολάβησαν άλλες εξελίξεις, ο προοδευτικός πολιτικός προσχώρησε το 1979 στη Νέα Δημοκρατία και αργότερα, επί Μητσοτάκη, έγινε πάλι υπουργός. Ο αδελφός του πέθανε σχετικά νέος και ο υιός του τελευταίου, αφού σπούδασε οικονομικές επιστήμες και εργάστηκε στον ΟΟΣΑ, επέστρεψε στην Ελλάδα και ασχολήθηκε με την πολιτική.

Ανάμεσα στις πολλές συμπτώσεις, που υπάρχουν σ’ αυτή τη μικρή οικογενειακή ιστορία, υπάρχουν και δύο ακόμη: Ο θείος ήταν υπουργός Εξωτερικών στην κυβέρνηση Μητσοτάκη, όταν η Ελλάδα – με την τυπική σύναψη συνθήκης ειρήνης μόλις ενοποιήθηκε η Γερμανία – θα μπορούσε, ως όφειλε, να διεκδικήσει τα κατοχικά δάνεια. Αλλά για λόγους που δεν έχουν αναφερθεί, αδιαφόρησε να το πράξει. Ο ανιψιός, ως υπουργός Οικονομικών στα δύο πρώτα χρόνια της κυβέρνησης του εγγονού Γ. Παπανδρέου, το 2009-11, δεν ενδιαφέρθηκε ούτε τότε να αξιώσει τα ίδια κατοχικά δάνεια, τα οποία θα μπορούσαν να ανατρέψουν την πορεία προς την οικονομική καταστροφή και τη σύγχρονη χρεοκοπία. Αντ’ αυτού, με βιαστικά βήματα και ανεπανάληπτη προθυμία παρέδωσε με την υπογραφή του την εθνική κυριαρχία.

Πρόκειται για την οικογένεια Παπακωνσταντίνου, της οποίας ο γενάρχης Γεώργιος Μ. Παπακωνσταντίνου είχε λάβει το μονοπώλιο της ηλεκτρικής παραγωγής και διανομής στην Πτολεμαΐδα τον Οκτώβριο του 1941 με υπογραφή του Τσολάκογλου[2]. Ο υιός γνώριζε πολύ καλά όλη την υπόθεση ως διατελέσας στενός συνεργάτης και ανεπιφύλακτος θαυμαστής του Γκοτζαμάνη, ενώ ο εγγονός – και αν υποτεθεί ότι ήταν αδαής για το θέμα, εφόσον δεν θα είχε ακούσει τίποτα στο οικογενειακό περιβάλλον του – όφειλε στα δύο χρόνια του ως υπουργός Οικονομικών να είναι ενημερωμένος. Σύμφωνα με γερμανικές εκτιμήσεις, η ελληνική απαίτηση από τη Γερμανία ανέρχεται σε εκατό περίπου δισεκατομμύρια ευρώ[3].

Τελικά η εθνική αξίωση για τα κατοχικά δάνεια κάποτε θα προβληθεί, ίσως όταν υπάρξουν πατριωτικότερες συνειδήσεις… Ή μήπως η ιστορία επαναλαμβάνεται;

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
[1] Εφημερίδα Φως Θεσσαλονίκης, 14 Νοεμ. 1954.
[2] Βλ. ΦΕΚ Α 349/22-10-41.
[3] Δημοσίευμα της γερμανικής εφημερίδας Die Welt. Με χαμηλότοκο επιτόκιο αναβιβάζει το ποσόν στα 95 δισ. ευρώ (Σεπτέμβριος 2011).

 

ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΑ 

ΓΙΑ ΤΗ ΣΧΕΣΗ ΜΙΧ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΜΕ ΤΟΝ ΚΑΤΟΧΙΚΟ ΥΠΟΥΡΓΟ ΓΚΟΤΖΑΜΑΝΗ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΧΩΡΗΣΗ ΣΤΟΝ Γ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (ΠΑΠΠΟΥ) ΤΗΣ ΑΔΕΙΑΣ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟΥ ΗΛΕΚΤΡΙΚΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ ΣΤΗΝ ΠΤΟΛΕΜΑΪΔΑ

papakonst_540

“Φως” Θεσσαλονίκης (14-11-1954). Ο Μιχάλης Παπακωνσταντίνου διακηρύσσει την πεποίθησή του ότι ο κατοχικός υπουργός Σωτήριος Γκοτζαμάνης ήταν τότε η “μεγαλυτέρα ζώσα πολιτική φυσιογνωμία του τόπου” και ότι προσέφερε ανεκτίμητες εθνικές υπηρεσίες στην πατρίδα κατά την κατοχή με τη σύναψη των κατοχικών δανείων.

papakonst_541

Τέταρτος από δεξιά ο Μιχάλης Παπακωνσταντίνου ως υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος του συνδυασμού Γκοτζαμάνη στις δημοτικές εκλογές 1954. Μια σημείωση: Ο τρίτος από δεξιά Κωνσταντίνος Βρέλλας το 1934 ήταν υποψήφιος δήμαρχος Θεσσαλονίκης, που υποστηρίχθηκε από τα ΕΕΕ (την περίφημη αντισημιτική και φασιστική οργάνωση που κατηγορήθηκε ότι είχε διαπράξει τον εμπρησμό του συνοικισμού Κάμπελ).

FEK_A349_22-10-1941-1

FEK_A349_22-10-1941-2

FEK_A349_22-10-1941-3

FEK_A349_22-10-1941-4

FEK_A349_22-10-1941-5

Το φύλλο της Εφημερίδος της Κυβερνήσεως, στο οποίο δημοσιεύεται με την υπογραφή του κατοχικού πρωθυπουργού Τσολάκογλου η παραχώρηση του προνομίου για το ηλεκτρικό εργοστάσιο της Πτολεμαΐδας στον Γεώργιο Μ. Παπακωνσταντίνου, τον παππού του συνονόματου και συνεπώνυμου υπουργού Οικονομικών της κυβέρνησης Παπανδρέου που υπέγραψε το μνημόνιο.

 

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΟ ΥΛΙΚΟ

Ο τότε πρωθυπουργός Κων. Καραμανλής κατά την επίσκεψή του στην Πτολεμαΐδα το 1958, την εποχή που η ΔΕΗ εξαγόρασε το εκεί εργοστάσιο ηλεκτρικής ενέργειας που είχε αποκτήσει η οικογένεια Παπακωνσταντίνου το 1941

Ο τότε υπουργός Συντονισμού της κυβέρνησης Παπάγου Παναγής Παπαληγούρας επισκέπτεται το 1954 την Πτολεμαΐδα. Μετά το ταξίδι αυτό, οργανώθηκε στη δυτικομακεδονική αυτή πόλη επίσκεψη γερμανικής αποστολής υπό τον περίφημο υπουργό Έρχαρτ.

Ο Γερμανός φρούραρχος Πτολεμαΐδας φον Λάνγκε, αξιωματικός των Ες Ες.

Το εργοστάσιο της ΔΕΗ σήμερα. Το προηγούμενο εργοστάσιο ηλεκτρικής ενέργειας της Πτολεμαΐδας ανήκε στην οικογένεια Παπακωνσταντίνου, σύμφωνα με το προνόμιο που είχε παραχωρήσει τον Οκτώβριο 1941 ο Τσολάκογλου.

tsolak_crete42

Ο στρατηγός Γ. Τσολάκογλου το 1941.

___91

Ο παλαιός πολιτικός Μιχάλης Παπακωνσταντίνου (1919-2000), που ξεκίνησε την πολιτική σταδιοδρομία του από την άκρα δεξιά, πέρασε στο κέντρο και στην κεντροδεξιά. Υιός του δαιμόνιου επιχειρηματία Γεωργίου Μ. Παπακωνσταντίνου, ο οποίος το 1941 απέκτησε από τον Τσολάκογλου το προνόμιο παραγωγής και διανομής ηλεκτρικής ενέργειας στην Πτολεμαΐδα. Ο ίδιος υπηρέτησε ως διερμηνέας των Γερμανών στην Κοζάνη.

tsolak76

Ο κατοχικός πρωθυπουργός Γεώργιος Τσολάκογλου, με την υπογραφή του οποίου παραχωρήθηκε το προνόμιο ηλεκτρικής ενέργειας στην οικογένεια Παπακωνσταντίνου το 1941.

gotzamanis

Ο Μακεδόνας πολιτικός Σωτήριος Γκοτζαμάνης, ο οποίος ως υπουργός Οικονομικών της κατοχικής κυβέρνησης Τσολόκογλου υπέγραψε τα κατοχικά δάνεια, που θα όφειλε η μεταπολεμική Γερμανία να επιστρέψει στην Ελλάδα. Το 1954 ο Μιχ. Παπακωνσταντίνου τον είχε χαρακτηρίσει ως τη “μεγαλυτέρα ζώσα πολιτική φυσιογνωμία της Ελλάδος” και υπήρξε θερμός οπαδός και συνεργάτης του. Ως υπουργός Εξωτερικών της κυβέρνησης Μητσοτάκη όμως αδιαφόρησε για την είσπραξη των κατοχικών δανείων. Το ίδιο έκανε και ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου, εγγονός του επιχειρηματία που ευνοήθηκε από τον Τσολάκογλου, όταν ως υπουργός Οικονομικών της κυβέρνησης Γ. Παπανδρέου το 2009-11 αντί να ζητήσει την εξόφληση των κατοχικών δανείων προτίμησε να υπογράψει το μνημόνιο και την απώλεια της εθνικής κυριαρχίας. Τρεις γενιές – τρία σκάνδαλα…

 

Απόσπασμα από το  βιβλίο του Δημοσθένη Κούκουνα «Η ελληνική οικονομία κατά την Κατοχή και η αλήθεια για τα κατοχικά δάνεια», που κυκλοφόρησε από τις Εκδόσεις Ερωδιός (τηλ. 2310 282782). Ο Δ. Κούκουνας είναι ιστορικός συγγραφέας, ειδικευμένος στα κατοχικά θέματα.

 

http://aera2012.blogspot.gr/2012/04/1941.html

 

 

ΣΧΕΤΙΚΑ 

 

 Δημοσθένης Κούκουνας: Η ελληνική οικονομία κατά την Κατοχή και η αλήθεια για τα κατοχικά δάνεια 

 Συλλεκτικό: ΣΩΤ. ΚΟΤΖΑΜΑΝΗ – ΚΑΤΟΧΙΚΟΝ ΔΑΝΕΙΟΝ ΚΑΙ ΔΑΠΑΝΑΙ ΚΑΤΟΧΗΣ

Και μια που αυτές τις μέρες ο Παπακωνστντίνου ο τρίτος δικάζεται επειδή διέγραψε τα ονόματα τριών συγγενών του από τη λίστα Λαγκάρντ, απειλώντας με αυτό τον τρόπο ζημία στο ελληνικό δημόσιο περί του 1,9 εκ. ευρώ (!), δείτε όλες τις μηνύσεις που αφορούν την υπόθεση της λίστας, αλλά και μερικές άλλες που αφορούν την θητεία του σε δυο υπουργεία:

Μήνυση κατά Βενιζέλου και Παπακωνσταντίνου από Χρυσή Αυγή για λίστα Λαγάρντ 

Αλίκη Κυριακάκη, Οδυσσέας Τηλιγάδας και Ελένη Διαμαντοπούλου κατά Βενιζελο, Παπανδρεου, Παπακωνσταντινου , Διωτη, Καπελαρη, Στασινοπουλο για την λίστα Λαγαρντ (κοινοποιήθηκε σε ΔΝΤ, μέλη της ευρωπαϊκής επιτροπής κλπ)

Αγωγή κατά Παπακωνσταντίνου από Mαρία Παντελή

 Κουτεντάκης: ΜΗΝΥΣΗ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΟΥ Υ.Π.Ε.Κ.Α ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

 Δικογραφία κατά Παπακωνσταντίνου και Λοβέρδου στάλθηκε για θάψιμο στη Βουλή

 Μηνυτήρια αναφορά κατά οκτώ Υπουργών (Γ. Παπακωνσταντίνου, Ν. Σηφουνάκης, Χ. Καστανίδης, Ευ. Βενιζέλος, Μ. Χρυσοχοΐδης, Κ. Σκανδαλίδης, Π. Γερουλάνος, Ι. Ραγκούσης) που υπέγραψαν την ΚΥΑ του «Ειδικού Χωροταξικού Πλαισίου των Υδατοκαλλιεργειών»

 Μήνυση Κρητικοπούλου – Σακκά και 282 πολιτών κατά Παπανδρέου, Παπακωνσταντίνου και παντός υπευθύνου για εξαπάτηση εκλογέων και έσχατη προδοσία

 Μήνυση κατά του Γ. Παπακωνσταντίνου απο “Ανταποδοτική Ανακύκλωση ΑΕ”,

Στην Βουλή η δικογραφία για Βενιζέλο – Παπακωνσταντίνου για τα υποβρύχια

Στη Βουλή δικογραφία Πεπόνη κατά Παπανδρέου Παπακωνσταντίνου για διόγκωση ελλείμματος του 2009

Advertisements

11 comments on “ΕΠΙΚΑΙΡΟ: ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ – ΜΙΑ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΑΠΟ ΤΟ 1941

  1. ΤΟ ΠΟΡΙΣΜΑ ΤΗΣ ΕΙΔΙΚΗΣ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ
    «ΠΡΟΣ ΔΙΕΝΕΡΓΕΙΑ ΠΡΟΚΑΤΑΡΚΤΙΚΗΣ ΕΞΕΤΑΣΗΣ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΠΡΩΗΝ ΥΠΟΥΡΓΟΥ κ. ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΟΥ ΨΗΦΙΑΚΟΥ ΔΙΣΚΟΥ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΩΝ ΑΡΧΕΙΩΝ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ HSBC»

    http://www.hellenicparliament.gr/UserFiles/510129c4-d278-40e7-8009-e77fc230adef/ΠΟΡΙΣΜΑ%20για%20PORTAL.pdf

    270 σελίδες

  2. Ο τέως υπουργός οικονομικών, Γιώργος Παπακωνσταντίνου, μιλάει στο συνέδριο που είχε διοργανώσει η Transparency International (Διεθνής Δαφάνεια) για «Κράτος και διαφθορά», στον Μάιο του 2011 -φωτ.αρχείου [International AP Photo/ Petros Giannakouris]-photo από το ΒΗΜΑ.

  3. Ι. ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ αντιπρόεδρος ΑΠ: Έτσι μπορούμε να διεκδικήσουμε το κατοχικό δάνειο (Ηχητικό)

    ΑΚΟΥΣΤΕ ΤΟ ΗΧΗΤΙΚΟ: Ο επίτιμος αντιπρόεδρος του Αρείου Πάγου “σπάει” τη σιωπή του, σχετικά με την έκθεση που κοινοποίησε σε Σαμαρά, Βενιζέλο και Κουβέλη – “Δεν επικοινώνησε κανείς μαζί μου… Περιμένω να τοποθετηθώ επί της γνωμοδοτήσεως του Νομικού Συμβουλίου του κράτους”

    Mπορεί, όπως λέγεται, στελέχη του υπουργείου Οικονομικό να δούλεψαν πάνω σε αυτήν και με βάση αυτήν, ωστόσο κανείς μέχρι σήμερα, από τους πολιτικούς αρχηγούς που στηρίζουν την τρικομματική κυβέρνηση Ν.Δ., ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ ή έστω κάποιος συμβουλώς τους, από τον Δεκέμβριο του 2012 μέχρι και σήμερα, που έχουν στα χέρια τους την έκθεση, η οποία περιλαμβάνει τη νομική θεμελίωση διεκδίκησης του κατοχικού δανείου, δεν έχει επικοινωνήσει, ούτε καν για λόγους ευγένειας, με τον συντάκτη της έκθεσης και επίτιμο Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου κ. Ιωάννη Παπανικολάου, ο οποίος και τους την κοινοποίησε.

    Ο ίδιος μάλιστα, όπως δήλωσε, μιλώντας στο “Radio Marconi 96,1 F.M.” του Βόλου και στην εκπομπή“Συμβαίνει Τώρα” του Αντώνη Κουμιώτη, περιμένει να τοποθετηθεί επί της γνωμοδοτήσεως του Νομικού Συμβουλίου του κράτους.

    Πρόκειται για εκείνη την έκθεση, που τα τελευταία 24ωρα έχει δει το φως της δημοσιότητας και βασίζεται σε επίσημα έγγραφα, τα οποία δεν επιδέχονται καμιάς μορφής αμφισβήτηση, καταλήγοντας μάλιστα σε νομικά θεμελιωμένες προτάσεις, μέσω των οποίων η Ελλάδα μπορεί να διεκδικήσει από την Γερμανία το γνωστό και ευρύτερα πλέον ως κατοχικό δάνειο, το οποίο -και το τονίζουμε αυτό- καμία σχέση δεν έχει με τις περιβόητες γερμανικές αποζημιώσεις, τις οποίες επίσης δεν έχουμε ποτέ νομικά διεκδικήσει.

    ΑΚΟΥΣΤΕ λοιπόν την συνέντευξη του επίτιμου Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου Ιωάννη Παπανικολάου στο “Radio Marconi 96,1 F.M.” του Βόλου και στην εκπομπή “Συμβαίνει Τώρα” του Αντώνη Κουμιώτη, η οποία αναμένεται να ταράξει τα… με ιδιαίτερη προσπάθεια… λιμνάζοντα ύδατα επί του θέματος:

    https://justiceforgreece.wordpress.com/2013/05/27/ι-παπανικολαου-αντιπρόεδρος-απ-έτσι-μ/

  4. Λίστα Λαγκάρντ: Ένας χρόνος με αναστολή η ποινή για πλημμέλημα στον Γ. Παπακωνσταντίνου

    Ένοχο για νόθευση εγγράφου σε βαθμό πλημμελήματος έκρινε κατά πλειοψηφία το Ειδικό Δικαστήριο τον Γιώργο Παπακωνσταντίνου για τους χειρισμούς τους ως προς τη λίστα Λαγκάρντ. Το δικαστήριο κήρυξε ομόφωνα αθώο τον κατηγορούμενο για το αδίκημα της απόπειρας απιστίας στην υπηρεσία για το οποίο και διωκόταν.

    Το δικαστήριο επέβαλε κατά πλειοψηφία ποινή φυλάκισης ενός έτους στον πρώην υπουργό, με τριετή αναστολή.

    Επίσης διέταξε απόφαση εγγύησης στον κ. Παπακωνσταντίνου, που σημαίνει ότι θα επιστραφεί στον πρώην υπουργό το ποσό των 30.000 ευρώ που είχε καταβάλει.

    http://tanea24.gr/enoxos-gia-plimelima-o-g-papakonstantinou-gia-ti-lista-lagkarnt.31a1405a5210ccd433a779500978013a.html

  5. Σφίγγει ο κλοιός για τον Παπακωνσταντίνου
    Παρασκευή, 2 Δεκεμβρίου 2011

    Τον άδειασαν για το φουσκωμένο έλλειμμα του 2009 Βενιζέλος, Eurostat και ο Γεωργίου της Στατιστικής
    Σφίγγει ακόμη περισσότερο ο κλοιός για τον Γιώργο Παπακωνσταντίνου, ενώ ορατή είναι πλέον στον ορίζοντα η πιθανότητα σύστασης Ειδικού Δικαστηρίου για το επί υπουργίας του σκάνδαλο με το «φούσκωμα» του ελλείμματος του 2009. Το σκάνδαλο με το τεχνητό «φούσκωμα», που είχε ως αποτέλεσμα να κλείσουν οι αγορές για την Ελλάδα και να οδηγηθεί η χώρα στα δόντια του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και στο καταστροφικό για την ελληνική κοινωνία Μνημόνιο, πήρε τις τελευταίες δυο ημέρες νέα εις βάρος του τροπή. Μετά την Κομισιόν, τον τέως υπουργό Οικονομικών «έδωσαν» για τους χειρισμούς του αμέσως μετά τις εκλογές του Οκτωβρίου του 2009 όχι κάποια στελέχη της αντιπολίτευσης, αλλά ο υπουργός Οικονομικών Ευάγγελος Βενιζέλος, η ίδια η Ευρωπαϊκή Στατιστική Υπηρεσία (Eurostat) και η Ελληνική Στατιστική Αρχή του «κολλητού» του και ύποπτου για το «μαγείρεμα» Ανδρέα Γεωργίου. Και οι τρεις με επίσημες ανακοινώσεις τους ουσιαστικά επιβεβαίωσαν ότι το έλλειμμα του 2009 διογκώθηκε τεχνητά αμέσως μετά τις εκλογές του Οκτωβρίου του 2009, που έφεραν στην εξουσία το ΠΑΣΟΚ, μέσω της καταγραφής στο έλλειμμα μέρους ή του συνόλου των συσσωρευμένων οφειλών των νοσοκομείων των ετών 2005-2009 προς τους προμηθευτές τους, ενώ με βάση τους κανόνες της Εurostat θα έπρεπε να καταγραφούν οι οφειλές που δημιουργήθηκαν μόνο το 2009.

    Το μπαράζ των ανακοινώσεων που εκθέτουν τον Γιώργο Παπακωνσταντίνου ξεκίνησε την Τετάρτη με την Ελληνικη Στατιστική Αρχή. Σε μια εμφανή προσπάθεια να αποστασιοποιηθεί από τους χειρισμούς Παπακωνσταντίνου και να βγει από το κάδρο των ευθυνών, η ΕΛ.ΣΤΑΤ. του Ανδρέα Γεωργίου (έχει ήδη κληθεί στον εισαγγελέα ως ύποπτος για το θέμα του «φουσκώματος» του ελλείμματος έπειτα από καταγγελίες μελών του διοικητικού συμβουλίου της υπηρεσίας) αναφέρει σε ανακοίνωσή της ότι τα στοιχεία που εστάλησαν και «φούσκωσαν» το έλλειμμα ήταν «προβλέψεις του υπουργείου Οικονομικών» τον Οκτώβριο του 2009 και όχι τα στοιχεία της ΕΛ.ΣΤΑΤ. Συγκεκριμένα, αναφέρεται με νόημα ότι το θέμα «δεν αφορά τα στατιστικά στοιχεία που παρήγαγε η ΕΛ.ΣΤΑΤ.», αλλά «τις προβλέψεις του υπουργείου Οικονομικών για το 2009, που διαβιβάστηκαν με την κοινοποίηση προς τη Eurostat στο πλαίσιο της Διαδικασίας Υπερβολικού Ελλείμματος στις 21 Οκτωβρίου 2009». Με άλλα λόγια, το «φούσκωμα» των στοιχείων έγινε με ευθύνη του υπουργείου Οικονομικών, δηλαδή του Γιώργου Παπακωνσταντίνου.

    Χθες ήταν η σειρά της Eurostat να εκθέσει τον τέως υπουργό Οικονομικών. Με ειδική ανακοίνωσή της που υπογράφεται από τον επικεφαλής της, Γερμανό Βάλτερ Ράντεμαχερ, στοχεύοντας στο να στηρίξει τον Ανδρέα Γεωργίου στην εμπλοκή του στο σκάνδαλο του «φουσκώματος, η Eurostat υποστηρίζει ότι η βελτίωση της ποιότητας των στατιστικών στοιχείων που αφορούν τη Διαδικασία Υπερβολικού Ελλείμματος είναι αποτέλεσμα της εφαρμογής νέων και ενισχυμένων διαδικασιών καταγραφής που εφαρμόστηκαν «με ευθύνη του προέδρου της ΕΛ.ΣΤΑΤ.». Να σημειωθεί ότι ο Ράντεμαχερ είναι ένας από τρεις που είχε καταγγείλει το μέλος του Δ.Σ. της ΕΛ.ΣΤΑΤ. Ζωή Γεωργαντά ότι «φούσκωσαν» το ελληνικό έλλειμμα. Οι άλλοι δύο είναι ο Α. Γεωργίου και ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου. Σημειώνεται ότι ο Γεωργίου ανέλαβε καθήκοντα στις 2 Αυγούστου του 2010. Κατά συνέπεια, ο επικεφαλής της Eurostat εμμέσως πλην σαφώς λέει ότι τα στοιχεία που έδινε ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου ήταν τουλάχιστον προβληματικά.

    Κάρφωμα και από Βενιζέλο
    Τον τέως υπουργό Οικονομικών «κάρφωσε» και ο Ευάγγελος Βενιζέλος. Με μια μακροσκελή ανακοίνωση του υπουργείου Οικονομικών, ο κ. Βενιζέλος υποστηρίζει ότι «τα χρέη των νοσοκομείων δεν κατεγράφησαν στο σύνολό τους στο έλλειμμα του 2009». Αναφέρεται συγκεκριμένα ότι έγινε η καταγραφή «όλου του μη δηλωθέντος μέρους των υποχρεώσεων του έτους 2008». Ομολογείται δηλαδή από τον κ. Βενιζέλο ότι στο 2009 καταγράφηκαν χρέη των νοσοκομείων άλλου έτους, βεβαιώνοντας έτσι την παράβαση της κοινοτικής νομοθεσίας από τον προκάτοχό του. Μάλιστα το λέει και ξεκάθαρα: «Πλην όμως στη συνέχεια, κατά τη διάρκεια της μεθοδολογικής επίσκεψης της Eurostat, τόσο η Ελληνική Στατιστική Αρχή όσο και η Eurostat διατύπωσαν επιφυλάξεις ως προς τον λογιστικό αυτό χειρισμό».
    Το θέμα με τη σκανδαλώδη καταγραφή των οφειλών των νοσοκομείων που «φούσκωσαν» το έλλειμμα του 2009 ήρθε στην επιφάνεια έπειτα από πρόσφατη ερώτηση του ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Ν. Χουντή προς την Κομισιόν.
    ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ “ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ”

    ΦΟΙΒΟΣ ΚΛΑΥΔΙΑΝΟΣ

    http://exomatiakaivlepo.blogspot.gr/2011/12/blog-post_5782.html

  6. Τι συμβαίνει με τον πρώην «τσάρο» της οικονομίας;
    Παρασκευή, 23 Σεπ 2011

    Και δεύτερο μεγάλο ατόπημα, μετά την αποκάλυψη για τα στοιχεία του ΕΛΣΤΑΤ;
    Νέα στοιχεία σχετικά με τις «αστοχίες» της κυβέρνησης Παπανδρέου, και συγκεκριμένα του πρώην υπουργού Οικονομικών, Γιώργου Παπακωνσταντίνου έρχονται στο φως της δημοσιότητας. Όπως αποκαλύπτει η εφημερίδα «δημοκρατία» με σημερινό της δημοσίευμα, ο μόνιμος εκπρόσωπος του ΔΝΤ στην Ελλάδα, Μπομπ Τράα, κατά τη διάρκεια ανοιχτής συζήτησης στο συνέδριο του Economist, δήλωσε ότι οι καθυστερήσεις της ελληνικής κυβέρνησης στοίχισαν στον ελληνικό λαό περίπου 390.000.000 ευρώ.
    Λίγες ημέρες μετρά την αποκάλυψη του θέματος με τα στοιχεία του ελλείμματος και την «εμπλοκή» του ονόματος του Γιώργου Παπακωνσταντίνου στην υπόθεση, έρχεται η «βόμβα» από τον εκπρόσωπο του ΔΝΤ στην Αθήνα.

    Όπως αναφέρει η εφημερίδα, σε ερώτηση του επικεφαλής του ΕΒΕΑ, Κωνσταντίνου Μίχαλου, για ποιο λόγο επιμένει το ΔΝΤ στις άμεσες αποκρατικοποιήσεις, με δεδομένο ότι οι τιμές είναι χαμηλές, ο κ. Τράα έριξε τη «βόμβα»: «Θα σας φέρω ένα παράδειγμα. Ήρθα στην Ελλάδα τον Μάιο του 2010. Στην ενημέρωση που είχα, έμαθα ότι υπάρχει οψιόν πώλησης του 10% του ΟΤΕ στη γερμανική Deutsche Telekom που άξιζε τότε 780.000.000 ευρώ, Είπα στον αρμόδιο υπουργό “πούλα τις μετοχές αυτές αύριο”», και πρόσθεσε με νόημα: «Τη συνέχεια την ξέρετε, πουλήθηκε τελικά με 390.000.000 ευρώ λιγότερα σε σχέση με τιμή του Μαϊου του 2010».
    Για την ιστορία να αναφέρουμε ότι αρμόδιος υπουργός Οικονομικών εκείνη την περίοδο ήταν ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου.

    http://www.epikaira.gr/article/ti-symvainei-me-ton-proin-tsaro-tis-oikonomias

  7. Γ. Παπακωνσταντίνου: Την Παγκόσμια Τράπεζα, και όχι το ΔΝΤ, χρειάζεται η Ελλάδα

    26/02/2017

    Ο Γ. Παπακωνσταντίνου αντί, μαζί με το ΓΑΠ, να είναι υπόδικος για την πραξικοπηματική εισαγωγή της χώρας στο μνημόνιο, φτάνει στο σημείο να υποδεικνύει την Παγκόσμια Τράπεζα, που κηδεμονεύει τριτοκοσμικές και πιο εξαθλιωμένες χώρες στον κόσμο, ως τον καταλληλότερο θεσμό, στον οποίο θα έπρεπε να υπαχθεί η Ελλάδα, στέλνοντας την απευθείας στον Καιάδα του πλανήτη.

    Δυστυχώς, αυτή είναι η πολιτική ηγεσία που ”ταιριάζει” σε αυτήν την χώρα!

    Αυτή είναι η πολιτική ηγεσία, που τον ΓΑΠ και τον Σαμαρά – Βενιζέλο ως τον Κυρ. Μητσοτάκη και τον Αλ. Τσίπρα (20/9/2015) και τους κεντρώους δορυφόρους τους, που ο λαός ψήφισε και σύμφωνα με τις χειραγωγημένες δημοσκοπήσεις, ”στηρίζει” και ”ανέχεται” στο όνομα του μονοδρόμου του ευρώ.

    Ο Γ. Παπακωνσταντίνου δεν βρίσκει τίποτα το στραβό στα εξοντωτικά και αποτυχημένα προγράμματα που οι πιστωτές εφάρμοσαν στη χώρα.

    Το πρόβλημα για τον Γ. Παπακωνσταντίνου είναι, τάχα, τα εθελόδουλα κόμματα στη χώρα και οι εθελόδουλες ηγεσίες, οι οποίες, κατά τον αρχιτέκτονα της απόκρυψης της λίστας Lagarde, εφάρμοζαν τα μνημόνια λόγο της πίεσης από ΕΕ και ΔΝΤ και όχι από πεποίθηση.

    ”Αγνοεί”, φυσικά, ο Γ. Παπακωνσταντίνου ότι όλα τα κατεστημένα κέντρα εξύμνησαν τους ηγέτες πολιτικούς υπαλλήλους εφαρμοστές των μνημονίων στη χώρα και εκβάλλουν διθυράμβους για τις πρωτοφανείς ”μεταρρυθμιστικές” επιδόσεις του Τσίπρα.

    Δυστυχώς, με όλους αυτούς στο τιμόνι μιας χώρας που έχει μετατραπεί σε αθλιέστατο προτεκτοράτο, η Ελλάδα και ο ελληνικός λαός δεν έχουν κανέναν απολύτως μέλλον και το πιο τραγικό το μοναδικό μέλλον για τα καλύτερα μυαλά της ελληνικής νεολαίας είναι η καινούργια και χειρότερη μετανάστευση που έχει γνωρίσει ποτέ αυτός ο τόπος.

    Κ.Μ

    Γ. Παπακωνσταντίνου: Την Παγκόσμια Τράπεζα, και όχι το ΔΝΤ, χρειάζεται η Ελλάδα

    Η οικονομική κρίση που αντιμετωπίζει η Ελλάδα είναι τόσο σοβαρή που θα έπρεπε η χώρα να στραφεί στην Παγκόσμια Τράπεζα και όχι στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο για βοήθεια, φέρεται να υποστήριξε ο πρώην υπουργός Οικονομικών, Γιώργος Παπακωνσταντίνου, σε εκδήλωση του London School of Economics.

    Όπως μεταδίδει η Telegraph, o κ. Παπακωνσταντίνου, που διετέλεσε υπουργός επί των οικονομικών της Ελλάδας την περίοδο 2009-2011, είπε πως τα οικονομικά και οι θεσμοί της Ελλάδας είναι τόσο αδύναμοι που η χώρα έχει ανάγκη μια βοήθεια που μπορεί να προσφέρει η Παγκόσμια Τράπεζα στις λιγότερο αναπτυγμένες χώρες.

    Εκτός από τις προσπάθειες διασώσεων, η Ελλάδα δέχεται εντολές να μεταρρυθμίσει την οικονομία της και τον τρόπο αντιμετώπισης της φοροδιαφυγής, αλλά δεν έχει τη δυνατότητα να κάνει κάτι τέτοιο, είπε ο πρώην ΥΠΟΙΚ.

    “Γνωρίζω πως δεν είναι πολιτικά ορθό να το λέω, όμως η Ελλάδα είναι περισσότερο περίπτωση για την Παγκόσμια Τράπεζα παρά για το ΔΝΤ. Χρειάζεται σοβαρή στήριξη μεταρρύθμιση των θεσμών της. Όχι μόνο την task force που ήρθε να μας βοηθήσει, όχι μόνο την πολύ καλή τεχνική βοήθεια από το ΔΝΤ, αλλά μια πολύ πιο μακροπρόθεσμη θεσμική μεταρρύθμιση για να μπορέσει να τα υλοποιήσει όλα αυτά”.

    Η Παγκόσμια Τράπεζα, όπως σημειώνεται στο ίδιο δημοσίευμα, ιδρύθηκε προκειμένου να βοηθήσει χώρες που έβγαιναν από το χάος των παγκόσμιων πολέμων να αναπτυχθούν οικονομικά. Το ΔΝΤ, από την άλλη, μπορεί να αντιμετωπίσει πιο βραχυπρόθεσμες οικονομικές κρίσεις.

    “Χρειάστηκε πολύς χρόνος για να καταλάβει η τρόικα το μέγεθος της αδυναμίας της Ελλάδας να εφαρμόσει τις μεταρρυθμίσεις”, σχολίασε ο κ. Παπακωνσταντίνου.

    Ολοκληρώνοντας ο πρώην ΥΠΟΙΚ αναφέρθηκε στον πολιτικό κυνισμό της Ελλάδας, καθώς στη χώρα εκλέγονται κόμματα με ιδεολογίες και προγράμματα αντίθετα στις μεταρρυθμίσεις και πρέπει να δείξουν πως ενεργούν μόνο λόγω της πίεσης που δέχονται από την Ευρωζώνη και το ΔΝΤ.

    http://www.iskra.gr/στον-καιάδα-της-παγκ-τράπεζας-και-όχι-σ/

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s