Η απάτη της παρουσίασης της κρίσης των ιδιωτικών τραπεζών σαν κρίσης δημόσιου χρέους της Ελλάδα

trapezites878

Πολίτη! (Εσύ συγκεκριμένα): ΓΙΑ ΣΕΝΑ μιλάει ο μύθος.

Εδώ δεν μπορείς να κρυφτείς πίσω απ το πλήθος. Το χρέος σε βαραίνει. Κι εσένα και τα παιδιά σου και τα παιδιά των παιδιών σου. Με 40.000 ευρώ τον καθένα. Τι θα κάνεις; Κάτι δεν πρέπει να κάνεις;…

Το 2009 η κυβέρνηση του Γ. Παπανδρέου διογκώνοντας παράνομα το δημόσιο έλλειμμα και το δημόσιο χρέος και υπερτονίζοντας τη σημασία τους, σε συνεργασία με τα ιδιωτικά ΜΜΕ, παρουσίασαν την τότε εξελισσόμενη τραπεζική κρίση, σαν κρίση δημόσιου χρέους. Είχε προηγηθεί η χορήγηση απ την κυβέρνηση Καραμανλή ενός «πακέτου διάσωσης» των τραπεζών ύψους 25 δις.

Η όλη επιχείρηση «βοήθειας» της Ελλάδας απ την «τρόϊκα» (ΔΝΤ, ΕΚΤ, ΕΕ) είχε σαν μοναδικό σκοπό να περάσουν τα ιδιωτικά χρέη των τραπεζών στο δημόσιο.

Η πρώτη δανειακή σύμβαση του 2010 αποσκοπούσε πρωταρχικά στη διάσωση των γερμανικών, γαλλικών και ελληνικών τραπεζών. Το μεγαλύτερο μέρος των δανειακών κεφαλαίων μεταβιβάστηκε απευθείας στις τράπεζες.

Με τα δάνεια «διάσωσης» διογκώθηκε και άλλαξε ριζικά το προφίλ του δημόσιου χρέους: από χρέος προς τον ιδιωτικό τομέα, μετατράπηκε σε χρέος προς τα κράτη-μέλη της ευρωζώνης και προς το ΔΝΤ.

Συνολικά έχει υπολογιστεί ότι δόθηκαν πάνω από 250 δις (δηλαδή πάνω απ το ετήσιο ΑΕΠ  της Ελλάδας!!!) στις τράπεζες για ανακεφαλαιοποίηση και παροχή εγγυήσεων (ακόμη και μέσω διατάξεων κρυμμένων σε άσχετα νομοσχέδια, πχ περί επιδότησης βοοειδών ή περί εκτέλεσης περιηγητικών πλόων, και όπου κάθε υπουργική απόφαση για παροχή εγγυήσεων στις τράπεζες καταλήγει με τη φράση «σε περίπτωση κατάπτωσης της εγγύησης, το κόστος θα βαρύνει το δημόσιο, πλέον των προβλεπόμενων τόκων και πάσης φύσεως επιβαρύνσεων, το ακριβές ύψος των οποίων δεν μπορεί να υπολογιστεί» και όπου λείπει κάθε αναφορά σε εγγυήσεις των τραπεζών προς το δημόσιο, όπως απαιτεί ο νόμος).

Η κατάρρευση των δημοσιονομικών είναι συνέπεια της διάσωσης των ιδιωτικών τραπεζών.

Για να το καταφέρουν επιτέθηκαν με βιαιότητα στη δημοκρατία, στα ανθρώπινα δικαιώματα, την αξιοπρέπεια των πολιτών και στο μέλλον των επόμενων γενεών.

Σας μοιάζει αυτό για κρίση δημόσιου χρέους;

Το κράτος αναλαμβάνει να πληρώσει τις ζημιές των τραπεζών που προέκυψαν μέσα στα πλαίσια των κινδύνων που αναλαμβάνουν παρέχοντας δάνεια (π.χ. θαλασσοδάνεια προς το MEGA και το ALTER, προς τα κόμματα, προς ημέτερους με μηδενικές εγγυήσεις κοκ); Έχει προηγηθεί μήπως έλεγχος για τις ευθύνες τους; Ποιος αποφάσισε ότι το σημαντικότερο κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας είναι οι τράπεζες και όχι πχ τα ασφαλιστικά ταμεία ή τα νοσοκομεία ή τα πανεπιστήμια και ότι αυτά δεν δικαιούνται αναπλήρωση των απωλειών τους (βλέπε PSI); Γιατί οι τράπεζες δεν προχωρούν στην απόσβεση του χρέους των ιδιωτών αφού έχουν λάβει τόσο μεγάλη δημόσια στήριξη; Γιατί και πως η Ισλανδία άφησε τις τράπεζες να χρεοκοπήσουν και η οικονομία της και οι καταθέσεις των πολιτών σώθηκαν;

Μήπως γιατί κάποιοι έχουν κάνει τη δικαιοσύνη θεραπαινίδα τους και η κοινωνία κοιμάται, ονειρευόμενη μνημονιακές σωτηρίες;

Γιώργος Παπανικολάου

30 Σεπτέμβρη 2015

Πηγές

1.Προκαταρκτική έκθεση Επιτροπής Αλήθειας Δημόσιου Χρέους.‬

2.Google‬: «Εγγυήσεις δημοσίου προς τράπεζες».

Το ιστορικό της απάτης

(απ την εισήγηση του Ερίκ Τουσέν, Επιστημονικού υπεύθυνου της Επιτροπής Αλήθειας Δημοσίου Χρέους, στην εκδήλωση «Δικαιοσύνη και αλήθεια στα θέματα χρέους» του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών, στις 16 Ιούλη 2015).

Απ το 2001 και μετά, οι ελληνικές τράπεζες εκμεταλλεύτηκαν τα φτηνά ευρώ που έδιναν οι γερμανικές και γαλλικές τράπεζες, έτσι ώστε να δημιουργηθεί μια χρηματοπιστωτική φούσκα στην Ελλάδα.

Το βασικό πρόβλημα που προσπάθησαν να λύσουν το 2010 οι 3 συνιστώσες της τρόϊκας, καθώς και η γερμανική και η γαλλική κυβέρνηση, δεν ήταν τόσο το θέμα του δημόσιου χρέους, όσο η κατάσταση των γερμανικών, γαλλικών και ελληνικών τραπεζών.

Μεταξύ του 2001 και του 2009, η πίστωση που έδωσαν οι ελληνικές ιδιωτικές τράπεζες στα νοικοκυριά, πολλαπλασιάστηκε επί 7, στις ιδιωτικές επιχειρήσεις επί 4, ενώ η αγορά χρεογράφων ελληνικού κράτους αυξήθηκε μόλις κατά 20%.

Οι γερμανικές και γαλλικές τράπεζες ήταν πρόθυμες να δανείσουν το ελληνικό κράτος και γενικά την Ελλάδα, διότι τα επιτόκια ήταν πολύ υψηλότερα και ο δανεισμός αυτός ήταν πολύ πιο κερδοφόρος.

Το 2009 οι ελληνικές τράπεζες βρέθηκαν στα πρόθυρα της χρεοκοπίας, όπως βρέθηκαν την ίδια στιγμή οι τράπεζες της Ιρλανδίας, της Ισπανίας και του Βελγίου.

Σ αυτό το περιβάλλον της τραπεζικής κρίσης, εάν αυτή έφτανε μέχρι την χρεοκοπία των ελληνικών τραπεζών, τα προβλήματα που θα δημιουργούσε στις γερμανικές και γαλλικές τράπεζες θα ήταν πολύ μεγάλα, διότι αυτές οι τράπεζες ήταν πολύ εκτεθειμένες σε δανεισμό ως προς τις ελληνικές τράπεζες.

Στο τέλος του 2008, η τότε κυβέρνηση Καραμανλή αποφάσισε ένα σχέδιο διάσωσης των τραπεζών, ύψους 25 δις, εκ των οποίων τα 3,5 δις ήταν για ανακεφαλαιοποίηση κι όλα τα υπόλοιπα για τραπεζικές εγγυήσεις. Σαν αποτέλεσμα αυτής της κίνησης, οι διεθνείς τράπεζες φοβούμενες ότι η ελληνική κυβέρνηση έπαιρνε πάνω της τα ρίσκα και τις ζημιές αυτών των τραπεζών, άρχισαν να ζητούν υψηλότερα επιτόκια για να δανείσουν το ελληνικό δημόσιο.

Το 2009 η κατάσταση των ελληνικών τραπεζών δεν είχε βελτιωθεί. Επίσης την ίδια χρονιά άρχισαν ν αντιμετωπίζουν προβλήματα στην αποπληρωμή των δανείων τους, τα νοικοκυριά και οι επιχειρήσεις στην Ελλάδα. Αυτό καθιστούσε υψηλό το ρίσκο του σπασίματος της χρηματοπιστωτικής φούσκας που είχε δημιουργηθεί, με τις προβλεπόμενες συνέπειες σε διεθνές επίπεδο.

Οι τράπεζες συνέχισαν να πιέζουν την κυβέρνηση Καραμανλή, όπως πίεζαν και την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ που ανέβηκε στην εξουσία μετά τις εκλογές του Οκτώβρη, για ένα νέο σχέδιο διάσωσης. Εδώ πρέπει να τονιστεί ότι η έκθεση των γερμανικών και γαλλικών τραπεζών προς την Ελλάδα, δεν ήταν κυρίως προς το ελληνικό δημόσιο χρέος, αλλά προς το ιδιωτικό χρέος. 55% της συνολικής έκθεσης των γερμανικών και γαλλικών τραπεζών ήταν προς τα ιδιωτικά χρέη των νοικοκυριών και των επιχειρήσεων.

[Η αύξηση του χρέους των νοικοκυριών δεν προκύπτει απ την «καταναλωτική κραιπάλη» τους, αλλά απ τη διεύρυνση της χρηματοπιστωτικής σφαίρας και τις ιδιωτικοποιήσεις, που έχουν σαν αποτέλεσμα δωρεάν παροχές ν αντικαθίστανται με εμπορεύματα που έχουν τιμή, που σε συνδυασμό με τους χαμηλούς μισθούς, δημιουργούν τη βάση της ανάγκης δανεισμού των νοικοκυριών για την κάλυψη των βασικών τους αναγκών].

Αυτό το οποίο έγινε ήταν ένας συνασπισμός των ελληνικών, γερμανικών και γαλλικών τραπεζών. Ο συνασπισμός των τραπεζιτών αυτών των 3 χωρών, πίεσε την κυβέρνηση Σαρκοζί, τηη κυβέρνηση Μέρκελ και το ΔΝΤ, έτσι ώστε ν αποφασιστεί ένα σχέδιο διάσωσης των τραπεζών, το οποίο παρουσιάστηκε σαν σχέδιο διάσωσης της Ελλάδας, σαν να απειλούσε διεθνώς τον κόσμο το ελληνικό δημόσιο χρέος  και όχι η κατάσταση των τραπεζών.

Η κυβέρνηση Παπανδρέου άρχισε τότε να μαγειρεύει τα δημοσιονομικά στοιχεία, προς το τέλος του 2009 και το 2010, έτσι ώστε να φουσκώσει το δημόσιο έλλειμμα, να το παρουσιάσει ότι έφτασε στο 14% και να δικαιολογήσει έτσι το σχέδιο διάσωσης της Ελλάδας και την προσφυγή στο μνημόνιο που επακολούθησε.

Το σχέδιο διάσωσης λοιπόν, που το 2010 αποφασίστηκε για την Ελλάδα, ήταν στην ουσία ένα σχέδιο διάσωσης των γερμανικών και των γαλλικών τραπεζών, ήταν χρήματα που προσανατολίστηκαν αφενός προς την ανακεφαλαιοποίηση των ελληνικών τραπεζών, έτσι ώστε να μπορούν να συνεχίσουν να εκπληρώνουν τις υποχρεώσεις τους προς τις γερμανικές και γαλλικές τράπεζες. Ήταν επίσης δάνεια προς το ελληνικό κράτος, έτσι ώστε να μπορεί το ίδιο ν αποπληρώνει το δημόσιο χρέος, μεγάλο μέρος του οποίου βρισκόταν στα χέρια των γερμανικών και γαλλικών τραπεζών.

Το 1ο πολύ σημαντικό συμπέρασμα  λοιπόν στο οποίο καταλήγουμε, είναι ότι η κρίση του 2010 της Ελλάδας, δεν ήταν πρωτίστως μια δημοσιονομική κρίση. Ήταν πρωτίστως μια τραπεζική κρίση των ελληνικών, γερμανικών και γαλλικών τραπεζών.

Αυτό που έγινε λοιπόν ήταν ότι παρουσιάστηκε σαν σχέδιο δημοσιονομικής διάσωσης της Ελλάδας, αυτό που ήταν στην ουσία ένα σχέδιο διάσωσης των τραπεζών και αυτό γιατί θα ήταν αδύνατον να πειστεί εκείνη τη στιγμή η διεθνής κοινή γνώμη για ένα επιπλέον σχέδιο διάσωσης των τραπεζών, μετά απ τη μεγάλη τραπεζική κρίση που είχε ξεσπάσει.

Το 2ο στοιχείο είναι ότι βέβαια το ελληνικό χρέος εκείνη τη στιγμή, τέλη 2009, αρχές 2010,  ξεπερνούσε το 100% του ελληνικού ΑΕΠ, και ήταν φυσικά απαραίτητη η απομείωση αυτού του χρέους. Αντί όμως να γίνει αυτό, το ΔΝΤ, οι κυβερνήσεις των χωρών της ευρωζώνης και η ΕΚΤ, έκαναν ακριβώς το αντίθετο. Αντί να μειώσουν το ελληνικό χρέος, το αύξησαν περαιτέρω, έτσι ώστε να μπορεί να συνεχίσει το ελληνικό δημόσιο ν αποπληρώνει τα δάνεια και να μη δημιουργεί προβλήματα στις τράπεζες. Ο 2ος λόγος για τον οποίο δεν έγινε απομείωση του ελληνικού χρέους, ήταν για να δοθεί χρόνος στις γερμανικές και γαλλικές τράπεζες να μειώσουν την έκθεσή τους στο ελληνικό χρέος, προτού γίνει το κούρεμα (το PSI).

Το 3ο στοιχείο της έκθεσης είναι να καταλάβουμε πως έγινε η επεξεργασία αυτού του μνημονίου και ποιους σκοπούς εξυπηρετεί.

Ο 1ος απ αυτούς τους σκοπούς είναι η προστασία των τραπεζών αυτών των 3 χωρών (ελληνικών, γερμανικών και γαλλικών), καθώς και μερικών άλλων χωρών.

Ο 2ος σκοπός του μνημονίου ήταν η επιβολή δομικών νεοφιλελεύθερων μεταρρυθμίσεων, που αποσκοπούσαν στη μείωση και την καταστροφή των μισθών, των συντάξεων, στις ιδιωτικοποιήσεις και γενικά στο να καταστήσουν την Ελλάδα ένα πρότυπο εφαρμογής του νεοφιλελεύθερου μοντέλου, ακριβώς όπως η Χιλή του 1973 του Πινοσέτ, μετά τη συντριβή της κυβέρνησης του Σαλβατόρ Αλλιέντε, έγινε το εργαστήριο της εφαρμογής του νεοφιλελευθερισμού στη Λατινική Αμερική.

Χάρη σε στοιχεία τα οποία μπορέσαμε να βρούμε με τη βοήθεια της Προέδρου της Βουλής κ Ζωής Κωνσταντοπούλου, που προέρχονται από ένα φάκελο που αφορούσε μια ποινική υπόθεση, αποκτήσαμε πρόσβαση σε εμπιστευτικά έγγραφα του ΔΝΤ του Μαρτίου του 2010 (δηλ λίγους μήνες πριν από το 1ο μνημόνιο). Τα έγγραφα αυτά αναφέρουν καθαρά ότι στόχος του ΔΝΤ είναι η κατάργηση του 13ου και του 14ου μισθού και η δραστική μείωση των δημόσιων δαπανών. Το έγγραφο αυτό αναφέρει επίσης ότι όλα αυτά θα προκαλούσαν μια μεγάλη λαϊκή δυσαρέσκεια, θα προκαλούσαν συρρίκνωση της οικονομίας και θα οδηγούσαν το χρέος στον ορίζοντα του 2013 στο 145% του ΑΕΠ. Άρα, το ΔΝΤ, πριν ακόμα απ την ψήφιση του 1ου μνημονίου, ήξερε ότι σκοπός του ήταν να εφαρμοστεί ένα πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων-σοκ στην Ελλάδα, και είχε πολύ καλά υπολογίσει ποιες θα ήταν οι συνέπειες.

Είχαμε επίσης πρόσβαση σ ένα αυστηρά εμπιστευτικό έγγραφο, που είναι τα πρακτικά της συνεδρίασης της 9ης Μαϊου του 2010 της διοίκησης του ΔΝΤ, όταν αποφασίστηκε να δοθεί ένα δάνειο 38 δις στην Ελλάδα. Σ αυτή λοιπόν τη συνεδρίαση, οι εκπρόσωποι μιας σειράς χωρών, μεταξύ των οποίων η Αργεντινή, η Ρωσία, η Βραζιλία, η Κίνα και το Ιράν, κατέστησαν σαφές ότι το δάνειο αυτό δεν συμμορφώνεται προς τους κανόνες του ΔΝΤ και δεν πρόκειται να κάνει το ελληνικό χρέος βιώσιμο. Στην πραγματικότητα, τόνιζαν οι σύμβουλοι, αυτό το δάνειο δεν είναι δάνειο προς την Ελλάδα, αλλά είναι ένα δάνειο για να στηρίξει τις γερμανικές, τις γαλλικές και άλλες ιδιωτικές τράπεζες (αυτό γράφεται έτσι ακριβώς σ αυτό το έγγραφο).

Σ αυτή τη συνεδρίαση, οι εκπρόσωποι της Γαλλίας, της Γερμανίας και της Ολλανδίας, διαβεβαίωσαν τους ομολόγους τους, ότι οι τράπεζες αυτών των χωρών, δεν θα προχωρήσουν σε εκποίηση των χρεογράφων του ελληνικού χρέους. Ξέρουμε όμως, ότι συνέβη ακριβώς το αντίθετο. Ξεφορτώθηκαν στη δευτερογενή αγορά τους τίτλους του ελληνικού χρέους.

Άρα εδώ υπάρχει μια καθαρή περίπτωση που ελέχθησαν ψέματα στη διοίκηση του ΔΝΤ. Στην ουσία είχαμε μια παραβίαση των κανόνων, τη μέρα που υιοθετήθηκε αυτό το σχέδιο δανεισμού. Εδώ έχουμε ενδείξεις παράνομου χρέους που έγινε για να προστατευτούν τα συμφέροντα μιας μειοψηφίας τραπεζιτών, ενάντια στα συμφέροντα ενός ολόκληρου λαού.

http://politikofilosofikesanazitiseis.blogspot.gr/2015/09/blog-post_30.html

ΣΧΕΤΙΚΑ

Advertisements

13 comments on “Η απάτη της παρουσίασης της κρίσης των ιδιωτικών τραπεζών σαν κρίσης δημόσιου χρέους της Ελλάδα

  1. ΒΟΥΛΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

    Γραφείο Τύπου

    Αθήνα, 17 Ιουνίου2015

    Προκαταρκτική Έκθεση της Επιτροπής Αλήθειας Δημοσίου Χρέους

    Σύνοψη

    Η Ελλάδα βρίσκεται σήμερα, τον Ιούνιο του 2015, μπροστά σε ένα σταυροδρόμι. Έχει να διαλέξει ανάμεσα στο να συνεχίσει τα αποτυχημένα προγράμματα μακροοικονομικής προσαρμογής που της επέβαλαν οι δανειστές και στο να προχωρήσει, σπάζοντας τα δεσμά του χρέους, σε μια αληθινή αλλαγή. Πέντε χρόνια αφότου ξεκίνησαν τα προγράμματα οικονομικής προσαρμογής, η χώρα παραμένει βυθισμένη σε κρίση –οικονομική και κοινωνική, οικολογική και δημοκρατική. Το μαύρο κουτί του χρέους μένει σφραγισμένο, και μέχρι πρότινος κανένας επίσημος φορέας, ελληνικός ή ξένος, δεν επεδίωξε να φέρει στο φως την αλήθεια για το πώς και γιατί η χώρα καθυποτάχθηκε στο καθεστώς της Τρόικας. Το χρέος, στο όνομα του οποίου ισοπεδώθηκαν τα πάντα, παραμένει ο γνώμονας της νεοφιλελεύθερης προσαρμογής, που οδήγησε στη βαθύτερη και πιο μακρόχρονη ύφεση σε ευρωπαϊκό έδαφος και σε καιρό ειρήνης.

    Επείγει λοιπόν να εξετασθεί μεθοδικά, και είναι κοινωνική μας ευθύνη, μια σειρά νομικών, κοινωνικών και οικονομικών ζητημάτων σε σχέση με το χρέος. Για ν’ αποκριθεί σ’ αυτή την ανάγκη η Βουλή των Ελλήνων σύστησε τον Απρίλιο του 2015 την Επιτροπή Αλήθειας για το Δημόσιο Χρέος. Η εντολή που ανατέθηκε στην Επιτροπή Αλήθειας ήταν να ερευνήσει πώς δημιουργήθηκε και διογκώθηκε το δημόσιο χρέος, με ποιούς τρόπους και για ποιούς λόγους συνάφθηκε, και πώς επηρέασαν την οικονομία και τη ζωή του ελληνικού λαού οι καταναγκαστικές προϋποθέσεις (αιρεσιμότητες, conditionalities) οι οποίες συνόδευαν τα νέα δάνεια. Και επίσης να κάνει γνωστά στο εσωτερικό και το εξωτερικό τα ζητήματα που συνδέονται με το ελληνικό δημόσιο χρέος, καθώς και να ερευνήσει ποιές επιλογές υπάρχουν για την κατάργηση του, και ποιά επιχειρήματα μπορούν να διατυπωθούν σχετικά.

    Η Επιτροπή Αλήθειας παρουσιάζει στην Προκαταρκτική Έκθεση τα προσωρινά της πορίσματα, τα οποία δείχνουν ότι ολόκληρο το πρόγραμμα προσαρμογής, στο οποίο καθυποτάχθηκε η Ελλάδα, ήταν και παραμένει ένα πρόγραμμα με σαφείς πολιτικές στοχεύσεις. Ο τεχνικός χαρακτήρας των μακροοικονομικών μεταβλητών και των προβλέψεων για την εξέλιξη του χρέους επέτρεψε, μολονότι αυτοί οι αριθμοί επηρεάζουν άμεσα τη ζωή και την ίδια την επιβίωση των ανθρώπων, οι συζητήσεις για το χρέος να μείνουν μέχρις στιγμής σε τεχνικό επίπεδο, και ειδικότερα να εστιαστούν στο ερώτημα αν οι πολιτικές που επιβλήθηκαν στην Ελλάδα διευκολύνουν την αποπληρωμή του χρέους. Αυτήν ακριβώς την επιχειρηματολογία αμφισβητούν τα γεγονότα που περιλαμβάνονται στην Έκθεση.

    Όλα τα στοιχεία που παρουσιάζουμε στην Προκαταρκτική Έκθεση καταδεικνύουν ότι η Ελλάδα όχι μόνο δεν είναι σε θέση να πληρώσει το χρέος, αλλά και δεν πρέπει να το πληρώσει. Πρωτίστως διότι το χρέος που προκάλεσαν οι ρυθμίσεις που επέβαλε η Τρόικα παραβιάζει ευθέως τα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα των κατοίκων της Ελλάδας. Ως εκ τούτου η Ελλάδα δεν πρέπει να πληρώσει αυτό το χρέος διότι είναι παράνομο, αθέμιτο και επονείδιστο.

    Η Επιτροπή διαπίστωσε επίσης ότι η μη βιωσιμότητα του ελληνικού δημόσιου χρέους ήταν εξαρχής προδήλως γνωστή ευθύς στους διεθνείς δανειστές, τις ελληνικές αρχές και τα συστημικά μέσα ενημέρωσης. Μολαταύτα οι ελληνικές αρχές, μαζί με κάποιες κυβερνήσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης, συνωμότησαν το 2010 ενάντια στην αναδιάρθρωση του δημόσιου χρέους προκειμένου να προστατεύσουν τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα. Τα συστημικά μέσα ενημέρωσης έκρυψαν την αλήθεια από τους πολίτες παριστάνοντας ότι δήθεν η διάσωση αφορούσε την Ελλάδα και όχι τις τράπεζες, και συνάμα εξυφαίνοντας μια αφήγηση που στόχευε να εμφανίσει τον ελληνικό πληθυσμό σαν δήθεν άξιο των αδικοπραξιών των δανειστών.

    Τα ποσά που διατέθηκαν μέσω των προγραμμάτων διάσωσης (μνημονίων) του 2010 και του 2012 ελέγχονταν από το εξωτερικό μέσα από περίπλοκες διευθετήσεις, οι οποίες απέκλειαν κάθε δημοσιονομική αυτονομία. Οι δανειστές υπαγόρευσαν αυστηρά τον τρόπο διάθεσης των δανειακών κεφαλαίων ‘διάσωσης’, και έτσι είναι αποκαλυπτικό ότι κατευθύνθηκαν στην κάλυψη των τρεχουσών δημόσιων δαπανών λιγότερα από τα 10% των κεφαλαίων που εισπράχθηκαν.

    Η Προκαταρκτική Έκθεση παρουσιάζει μια πρώτη χαρτογράφηση των κεντρικών προβλημάτων και ζητημάτων του δημόσιου χρέους. Επισημαίνει τις κομβικής σημασίας παρανομίες οι οποίες συνδέθηκαν με τη σύναψη των δανείων, και ανιχνεύει τη νομική θεμελίωση επάνω στην οποία μπορεί να βασιστεί η μονομερής αναστολή της αποπληρωμής του.

    Τα ευρήματά της εκτίθενται σε εννέα κεφάλαια, ως ακολούθως:

    Το Πρώτο Κεφάλαιο, Το χρέος πριν από την Τρόικα, αναλύει την εξέλιξη του ελληνικού δημόσιου χρέους από τη δεκαετία του 1980 και μετά. Καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η διόγκωση του χρέους δεν οφειλόταν στις δήθεν υπέρμετρες δημόσιες δαπάνες, οι οποίες στην πραγματικότητα παρέμεναν χαμηλότερες από τις δημόσιες δαπάνες άλλων χωρών της ευρωζώνης. Οφειλόταν μάλλον στην πληρωμή εξαιρετικά υψηλών επιτοκίων δανεισμού στους πιστωτές, στις υπερβολικά υψηλές και αδικαιολόγητες στρατιωτικές δαπάνες, στην απώλεια φορολογικών εσόδων εξαιτίας των αθέμιτων εκροών κεφαλαίου, στην ανακεφαλαιοποίηση ιδιωτικών τραπεζών από το κράτος, και στις διεθνείς ανισορροπίες οι οποίες δημιουργήθηκαν από την ελαττωματική σχεδίαση της ίδιας της Νομισματικής Ένωσης.

    Η υιοθέτηση του ευρώ οδήγησε σε δραστική αύξηση του ιδιωτικού χρέους στην Ελλάδα, στο οποίο βρέθηκαν εκτεθειμένες όχι μόνον οι ελληνικές, αλλά και μεγάλες ευρωπαϊκές ιδιωτικές τράπεζες. Το γεγονός αυτό κλιμάκωσε μια τραπεζική κρίση το 2009, που με τη σειρά της επιβάρυνε το ελληνικό δημόσιο χρέος. Η κυβέρνηση Γιώργου Παπανδρέου, υπερτονίζοντας τη σημασία των δημόσιων ελλειμάτων και του δημόσιου χρέους, βοήθησε το 2009 να παρασταθεί η εξελισσόμενη τραπεζική κρίση σαν κρίση δημόσιου χρέους.

    Το Δεύτερο Κεφάλαιο, Η εξέλιξη του ελληνικού δημόσιου χρέους, 2010-2015, καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η πρώτη δανειακή σύμβαση, του 2010, αποσκοπούσε πρωταρχικά στη διάσωση των ελληνικών και άλλων ευρωπαϊκών ιδιωτικών τραπεζών, και επέτρεψε στις τελευταίες να μειώσουν την έκθεσή τους σε ομόλογα του ελληνικού δημοσίου.

    Το Τρίτο Κεφάλαιο, Το ελληνικό δημόσιο χρέος ανά δανειστή, 2015, παρουσιάζει την εριζόμενη φύση του σημερινού ελληνικού χρέους, σκιαγραφώντας τα κεντρικά χαρακτηριστικά των δανείων, τα οποία αναλύονται παρακάτω, στο Όγδοο Κεφάλαιο.

    Το Τέταρτο Κεφάλαιο, Μηχανισμοί του συστήματος χρέους στην Ελλάδα, αποκαλύπτει τους μηχανισμούς που κατασκευάστηκαν μέσα από τις δανειακές συμβάσεις, από τον Μάιο του 2010 και μετά. Οι μηχανισμοί αυτοί δημιούργησαν ένα βαρύ φορτίο νέου χρέους προς τα άλλα κράτη της ευρωζώνης και το Ευρωπαϊκό Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (ΕΤΧΣ, EFSF), ενώ παράλληλα παρήγαγαν καταχρηστικά κόστη, βαθαίνοντας έτσι ακόμη περισσότερο την κρίση. Οι μηχανισμοί αυτοί αποκαλύπτουν πώς το μεγαλύτερο μέρος των δανειακών κεφαλαίων μεταβιβάστηκε απευθείας στους χρηματοπιστωτικούς θεσμούς. Αντί να ωφελήσουν την Ελλάδα επιτάχυναν, με τη χρήση χρηματοπιστωτικών εργαλείων, τη διαδικασία των ιδιωτικοποιήσεων.

    Το Πέμπτο Κεφάλαιο, Αιρεσιμότητες εναντίον βιωσιμότητας, παρουσιάζει πώς οι δανειστές επέβαλαν, μαζί με τις δανειακές συμβάσεις, παραβιαστικές αιρεσιμότητες οι οποίες εξάλειψαν άμεσα την οικονομική βιωσιμότητα του χρέους. Αυτές οι αιρεσιμότητες (προϋποθέσεις), στις οποίες οι δανειστές εξακολουθούν να επιμένουν, μείωσαν το ΑΕΠ και αύξησαν τον δημόσιο δανεισμό, επιβαρύνοντας επομένως την αναλογία δημόσιου χρέους / ΑΕΠ, και καθιστώντας έτσι το δημόσιο χρέος ακόμη λιγότερο βιώσιμο. Επιπλέον, επέφεραν δραματικές αλλαγές στην κοινωνία και προκάλεσαν ανθρωπιστική κρίση. Το ελληνικό δημόσιο χρέος μπορεί σήμερα να θεωρηθεί εντελώς μη βιώσιμο.

    Το Έκτο Κεφάλαιο, Οι επιπτώσεις των ‘προγραμμάτων διάσωσης’ στα ανθρώπινα δικαιώματα, καταλήγει στο συμπέρασμα ότι τα μέτρα τα οποία επιβλήθηκαν στο πλαίσιο των λεγόμενων ‘προγραμμάτων διάσωσης’ έπληξαν άμεσα τις συνθήκες ζωής του ελληνικού λαού και παραβίασαν τα ανθρώπινα δικαιώματα, τα οποία ωστόσο οφείλουν, τόσο η Ελλάδα όσο και οι εταίροι της, να σέβονται, να προστατεύουν και να προάγουν σύμφωνα με το εσωτερικό, το ευρωπαϊκό και το διεθνές δίκαιο. Οι δραστικές προσαρμογές, που επιβλήθηκαν στην ελληνική οικονομία και σε ολόκληρη την κοινωνία, προκάλεσαν ραγδαία υποβάθμιση του επιπέδου ζωής και παραμένουν ασύμβατες προς την κοινωνική δικαιοσύνη, την κοινωνική συνοχή, τη δημοκρατία και τα ανθρώπινα δικαιώματα.

    Το Έβδομο Κεφάλαιο, Νομικά ζητήματα σχετικά με τα μνημόνια και τις δανειακές συμβάσεις, αναλύει ότι υπήρξε παραβίαση των ανθρώπινων δικαιωμάτων από την πλευρά τόσο της ίδιας της Ελλάδας όσο και των δανειστών της, δηλαδή των (πιστωτριών) χωρών της ευρωζώνης, της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, που επέβαλαν τα μέτρα αυτά στην Ελλάδα. Όλοι αυτοί οι παράγοντες (κράτη και όργανα ή θεσμοί) παρέλειψαν να εκτιμήσουν τις παραβιάσεις των ανθρώπινων δικαιωμάτων που συνεπάγονταν οι πολιτικές που οι ίδιοι επέβαλαν στην Ελλάδα και, επιπλέον, παραβίασαν άμεσα το ελληνικό Σύνταγμα απογυμνώνοντας ουσιαστικά την Ελλάδα από τα περισσότερα κυριαρχικά δικαιώματά της. Οι συμφωνίες συμπεριλαμβάνουν καταχρηστικούς όρους, που πρακτικά καταναγκάζουν την Ελλάδα να παραδώσει στους δανειστές σημαντικές πλευρές της εθνικής της κυριαρχίας. Αυτό αποτυπώνεται στη ρήτρα εφαρμογής του αγγλικού δικαίου ως εφαρμοστέου στις δανειακές συμβάσεις, η οποία διευκόλυνε την παράκαμψη του ελληνικού Συντάγματος αλλά και των διεθνών υποχρεώσεων σεβασμού των ανθρώπινων δικαιωμάτων. Οι παραβιάσεις των ανθρώπινων δικαιωμάτων και του εθιμικού δικαίου, πολλές ενδείξεις κακόπιστης συμπεριφοράς εκ μέρους των συμβαλλόμενων μερών, και ο καταχρηστικός χαρακτήρας αυτών των συμβάσεων καθιστούν τις συναφθείσες συμβάσεις άκυρες.

    Το Όγδοο Κεφάλαιο, Αποτίμηση του παράνομου, αθέμιτου, επονείδιστου, και μη βιώσιμου χαρακτήρα του χρέους, παρέχει μια αποτίμηση του ελληνικού δημόσιου χρέους με βάση τους ορισμούς του παράνομου, αθέμιτου, επονείδιστου, και μη βιώσιμου χρέους, τους οποίους υιοθέτησε η Επιτροπή Αλήθειας.

    Το Όγδοο Κεφάλαιο καταλήγει στο συμπέρασμα ότι το ελληνικό δημόσιο χρέος σήμερα, τον Ιούνιο του 2015, είναι μη βιώσιμο, διότι η Ελλάδα δεν είναι σε θέση να το εξυπηρετήσει χωρίς να πλήξει καίρια την ικανότητά της να αναποκρίνεται στις βασικές υποχρεώσεις της για προστασία των ανθρώπινων δικαιωμάτων. Επιπλέον, το κεφάλαιο περιέχει στοιχεία για ενδεικτικές περιπτώσεις παράνομου, αθέμιτου, και επονείδιστου χρέους προς κάθε έναν δανειστή.

    Το χρέος προς το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο πρέπει να χαρακτηριστεί παράνομο διότι η σύναψή του έγινε κατά παράβαση του καταστατικού του ίδιου του ΔΝΤ, ενώ επιπλέον οι όροι του παραβιάζουν το ελληνικό Σύνταγμα, το διεθνές εθιμικό δίκαιο, και τις συνθήκες τις οποίες έχει κυρώσει η Ελληνική Δημοκρατία. Είναι επίσης αθέμιτο, διότι οι όροι του επιβάλλουν πολιτικές οι οποίες παραβιάζουν τις υποχρεώσεις προστασίας των ανθρώπινων δικαιωμάτων. Τέλος, είναι επονείδιστο (απεχθές), διότι το ΔΝΤ γνώριζε ότι τα μέτρα τα οποία επέβαλλαν οι πολιτικές του ήταν αντιδημοκρατικά και αναποτελεσματικά, και θα οδηγούσαν σε σοβαρές παραβιάσεις των κοινωνικών και οικονομικών δικαιωμάτων.

    Το χρέος προς την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα πρέπει να χαρακτηριστεί παράνομο διότι η ΕΚΤ υπερέβη τις αρμοδιότητές της επιβάλλοντας, μέσω της συμμετοχής της στην Τρόικα, την εφαρμογή των προγραμμάτων μακροοικονομικής προσαρμογής (λόγου χάρη, την απορρύθμιση της αγοράς εργασίας). Το χρέος προς την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα είναι επίσης αθέμιτο και επονείδιστο, διότι ο κύριος λόγος ύπαρξης του Προγράμματος Αγοράς Ομολόγων (Securities Market Programme, SMP) ήταν να εξυπηρετηθούν συμφέροντα των χρηματοπιστωτικών οργανισμών, επιτρέποντας στις μεγαλύτερες ευρωπαϊκές και ελληνικές ιδιωτικές τράπεζες να απαλλαγούν από τα ελληνικά ομόλογα που είχαν στην κατοχή τους.

    Το Ευρωπαϊκό Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας παρέχει δάνεια χωρίς μετρητά (cash-less loans) τα οποία πρέπει να θεωρηθούν παράνομα, επειδή παραβιάζουν όχι μόνον το Άρθρο 122(2) της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ/TFEU), αλλά και πολλά κοινωνικά και οικονομικά δικαιώματα, καθώς και πολιτικές ελευθερίες. Περαιτέρω, η Συμφωνία Πλαίσιο (Framework Agreement) του ΕΤΧΣ, του 2010, καθώς και η Κύρια Σύμβαση Χρηματοδοτικής Διευκόλυνσης (Master Financial Assistance Agreement) του 2012, περιλαμβάνουν πολλαπλούς καταχρηστικούς όρους, οι οποίοι αποκαλύπτουν σαφώς αθέμιτη συμπεριφορά από την πλευρά του δανειστή. Το ΕΤΧΣ παραβιάζει επίσης με τη δράση του τις δημοκρατικές αρχές, γεγονός που καθιστά αυτά τα συγκεκριμένα χρέη αθέμιτα και επονείδιστα.

    Τα διμερή δάνεια πρέπει να θεωρηθούν παράνομα διότι παραβιάζουν τη διαδικασία που προβλέπεται από το ελληνικό Σύνταγμα. Κατά τη σύναψή τους υπήρξε σαφώς αθέμιτη συμπεριφορά εκ μέρους των δανειστών, ενώ επίσης περιέχουν όρους που παραβιάζουν το νόμο και τη δημόσια τάξη. Τόσο το ευρωπαϊκό όσο και το διεθνές δίκαιο παραβιάστηκαν κατά τη σχεδίαση των μακροοικονομικών προγραμμάτων, προκειμένου να παρακαμφθούν τα ανθρώπινα δικαιώματα. Επιπλέον τα διμερή δάνεια είναι αθέμιτα, διότι δεν χρησιμοποιήθηκαν προς όφελος του λαού, αλλά απλώς επέτρεψαν στους ιδιώτες πιστωτές της Ελλάδας να σώσουν τους εαυτούς τους. Τέλος, τα διμερή δάνεια είναι επονείδιστα διότι τόσο οι πιστώτριες χώρες όσο και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή γνώριζαν τις ενδεχόμενες παραβιάσεις, αλλά τόσο το 2010 όσο και το 2012 απέφυγαν να εκτιμήσουν ποιές επιπτώσεις θα είχαν στα ανθρώπινα δικαιώματα η μακροοικονομική προσαρμογή και η δημοσιονομική σταθεροποίηση, που ήταν και οι προϋποθέσεις για τη χορήγηση των δανείων.

    Το χρέος προς τους ιδιώτες δανειστές πρέπει να θεωρηθεί παράνομο διότι οι ιδιωτικές τράπεζες πριν από τη δημιουργία της Τρόικας έδρασαν ανεύθυνα και δεν έδειξαν τη δέουσα επιμέλεια στη διαχείριση του δανεισμού, ενώ ορισμένοι ιδιώτες δανειστές, όπως κεφάλαια αντιστάθμισης κινδύνου (hedge funds), ενήργησαν επίσης κακόβουλα. Μέρος του χρέους προς τις ιδιωτικές τράπεζες και τα κεφάλαια αντιστάθμισης κινδύνου είναι αθέμιτο για τους ίδιους λόγους για τους οποίους είναι και παράνομο. Επιπλέον, οι ελληνικές τράπεζες ανακεφαλαιοποιήθηκαν με αθέμιτο τρόπο από τους φορολογούμενους. Τέλος, το χρέος προς τις ιδιωτικές τράπεζες και τα κεφάλαια αντιστάθμισης κινδύνου είναι επονείδιστο, διότι οι μεγάλοι ιδιώτες δανειστές γνώριζαν ότι τα δάνεια αυτά συνήφθησαν για ίδιο όφελος και όχι για την εξυπηρέτηση των συμφερόντων του λαού.

    Η Προκαταρκτική Έκθεση καταλήγει επισημαίνοντας ορισμένα πρακτικά ζητήματα. Το Ένατο Κεφάλαιο, Νομική θεμελίωση της αποκήρυξης και αναστολής πληρωμών του ελληνικού δημόσιου χρέους, εκθέτει ποιές επιλογές υπάρχουν όσον αφορά την ακύρωση του χρέους, και ιδίως τις συνθήκες υπό τις οποίες ένα κυρίαρχο κράτος μπορεί να ασκήσει το δικαίωμά του να προχωρήσει μονομερώς, σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, στην αποκήρυξη του χρέους ή στην αναστολή της αποπληρωμής του.

    Τα νομικά επιχειρήματα που επιτρέπουν σε ένα κυρίαρχο κράτος να αποκηρύξει μονομερώς το παράνομο, αθέμιτο και επονείδιστο χρέος είναι πολλαπλά· όσον αφορά την ελληνική περίπτωση, μια τέτοια μονομερής κυριαρχική πράξη θα μπορούσε να θεμελιωθεί στα εξής επιχειρήματα: καταρχάς στην κακή πίστη την οποία επέδειξαν οι δανειστές, ωθώντας την Ελλάδα να παραβιάσει το εσωτερικό της δίκαιο και τις διεθνείς της υποχρεώσεις σε σχέση με τα ανθρώπινα δικαιώματα. Στη νομική υπεροχή και προτεραιότητα των ανθρώπινων δικαιωμάτων απέναντι σε διεθνείς συμφωνίες, όπως εκείνες που υπέγραψαν οι προηγούμενες κυβερνήσεις με τους δανειστές ή με την Τρόικα. Τη χρήση καταναγκασμού. Την επιβολή άδικων και ανεπιεικών όρων, οι οποίοι κατάφωρα παραβιάζουν το Σύνταγμα και την εθνική κυριαρχία. Τέλος, το δικαίωμα το οποίο αναγνωρίζει το διεθνές δίκαιο στο κράτος, να παίρνει μετρα ενάντια σε παράνομες ενέργειες δανειστών, οι οποίες πλήττουν τη δημοσιονομική του κυριαρχία, το υποχρεώνουν να αποδεχθεί παράνομα, αθέμιτα και επονείδιστα χρέη, και παραβιάζουν την οικονομική του αυτοδιάθεση και τα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα.

    Όσον αφορά τη μη βιωσιμότητα του δημόσιου χρέους, κάθε κράτος έχει νόμιμο δικαίωμα να επικαλείται την ύπαρξη κατάστασης ανάγκης σε εξαιρετικές περιστάσεις, προκειμένου να διαφυλάξει ουσιώδη συμφέροντα τα οποία απειλούνται από κίνδυνο μεγάλο και παρόντα. Σε τέτοια περίπτωση το κράτος μπορεί να απαλλαγεί από την εκπλήρωση των διεθνών υποχρεώσεών του, οι οποίες επαυξάνουν τον κίνδυνο, όπως συμβαίνει με τις εκκρεμείς δανειακές συμβάσεις. Τέλος, τα κράτη έχουν δικαίωμα να κηρύξουν μονομερώς πτώχευση όταν δεν είναι βιώσιμη η εξυπηρέτηση του χρέους, στην οποία περίπτωση δεν διαπράττουν διεθνώς παράνομη πράξη και, επομένως, δεν φέρουν ευθύνη.

    Προοίμιο

    Η αξιοπρέπεια του λαού βαραίνει περισσότερο από το
    παράνομο, αθέμιτο, επονείδιστο και μη βιώσιμο χρέος

    Έχοντας ολοκληρώσει την προκαταρκτική φάση της έρευνάς της, η Επιτροπή Αλήθειας του Δημόσιου Χρέους θεωρεί ότι η Ελλάδα ήταν και παραμένει θύμα μιας προσχεδιασμένης επίθεσης, η οποία οργανώθηκε από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Αυτό το βίαιο, παράνομο και ανήθικο εγχείρημά τους έχει μοναδικό σκοπό να περάσουν τα ιδιωτικά χρέη στο δημόσιο.

    Παρουσιάζοντας τούτη την Προκαταρκτική Έκθεση στις ελληνικές αρχές και τον ελληνικό λαό, η Επιτροπή Αλήθειας του Δημόσιου Χρέους θεωρεί ότι ολοκλήρωσε την πρώτη φάση της εντολής της, η οποία περιγράφεται στην από 4 Απριλίου του 2015 απόφαση της Προέδρου της Βουλής. Η Επιτροπή ελπίζει πως η Έκθεση θα αποδειχθεί χρήσιμο εργαλείο ώστε να εγκαταλειφθεί η καταστροφική λογική της λιτότητας, και να προστατευθούν από τους κινδύνους που σήμερα τα απειλούν τα ανθρώπινα δικαιώματα, η δημοκρατία, η αξιοπρέπεια του λαού και το μέλλον των επερχόμενων γενεών.

    Σε απάντηση εκείνων που προσπαθούν να επιβάλουν άδικα μέτρα, ο ελληνικός λαός θα μπορούσε να επικαλεστεί τη ρήση του Θουκυδίδη «και όνομα δια το μη ες ολίγους αλλ’ ες πλείονας οικείν Δημοκρατία κέκληται» (Θουκυδίδης, Ιστορία του Πελοποννησιακού πολέμου, Επιτάφιος του Περικλή (2.37) – «και ως προς το όνομα καλείται Δημοκρατία επειδή η εξουσία δεν είναι στα χέρια των λίγων, αλλά των πολλών»).

    http://www.hellenicparliament.gr/Enimerosi/Grafeio-Typou/Deltia-Typou/?press=7d77f95d-4b01-43ac-a78d-a4ba017df47e

  2. Evolution of the Greek public debt during 2010-2015
    Chapter 2

    27 July by Truth Committee on the Greek Public Debt

    Chapter 2, Evolution of Greek public debt during 2010-2015, concludes that the first loan agreement of 2010, aimed primarily to rescue the Greek and other European private banks, and to allow the banks to reduce their exposure to Greek government bonds.

    Summary

    As the economy started to deteriorate in 2008, the Greek banking system was con-fronted with a solvency crisis. The main ob-jective of the first loan agreement of May 2010, amounting to €110 billion, was to rescue banks with exposure to Greek public debt. The loan allowed for European and Greek banks to reduce their exposure to Greek bonds, transferring the risk to multilateral and bilateral creditors. As the economy shrank as a conse-quence of austerity measures, imposed in an attempt to service debt, the fiscal situation continued to dete-riorate leading to an increase in the debt to GDP ratio.

    The second agreement, which involved additional loans amounting to €130 billion and a haircut of 53.5% of the face value of Greek bonds, worsened the cri-sis. Among the losers of PSI were public entities which suffered losses of €16.2 billion. Most of these losses accrued to pension schemes, with losses of €14.5 billion. In stark contrast, Greek banks were fully compensated while private foreign creditors were partly compensat-ed on the losses induced by the haircut through the use of “sweeteners”.

    The management of the crisis was a failure as a result of the fact that it was approached as a sovereign debt crisis when reality it was a banking crisis.

    1. From 2009 to May 2010

    The snap elections on October 4 of 2009 signaled one of the biggest victories of PASOK during the last decades, gaining 43.92% of the votes. PASOK owed this victory to its pre-election promises. With the famous phrase “we have money”, proclaimed during a rally in rural Greece, the leader of PASOK won the elections. PASOK promised a new period of increased redistri-bution of wealth, tackling the social problems of the “generation of 700 euro” and protecting the most vul-nerable. Nonetheless, just a few weeks after the elec-tions, a series of substantial revisions of statistical data

    [see box] took place. As a result, the political climate changed sharply.

    The Greek crisis arose from the fragile position of the Greek banking system, demonstrated through the high degree of leverage of the banking sector as a whole. The dependence on short term funding of the banking sector created significant liquidity issues, as well as sol-vency concerns, which eventually led in October of 2008 for the government of K. Karamanlis to provide an aid package of aid to the banks amounting to €28 billion. From this amount, €5 billion were provided to ensure compliance with banking capital requirements. The rest of the resources were promised in the form of guarantees. As it can be observed in figure 2.1, the first increase in the sovereign risk spread took place in this moment, long before G. Papandreou officially declared the exclusion from the markets of the coun-try in the spring of 2010.

    FIGURE 2.1
    Greece Government Bond 10Y
    Implied Yield on 10 Year Bonds

    Between the end of 2009 and the beginning of 2010, the continuous announcements of new austerity meas-ures (i.e. spending cuts) and downgrades of Greece by rating agencies marked the betrayal of the pre-election promises of the new government. This paved the way for the deterioration of the fiscal situation that allowed, under an “emergency situation”, to approve further in-jection of public resources to re-capitalize Greek banks. These measures quelled the expansion of the crisis to other European banks, effectively transferring the bur-den of the crisis to the Greek taxpayers.

    The new austerity measures that the government of George Papandreou announced in February and March 2010 accelerated the deterioration of public finances.
    As a result, the yields of Greek bonds increased. The Greek government declared the loss of market access and officially requested, on April 23rd, the support of other Eurozone members and the IMF, following the decision of the European Summit on March 25. The situation was dramatized, although there were other alternatives to cover the financing gaps of the 2010 budget such as:

    – Restructuring of the banking sector, in a similar vein to the measures taken in Scandinavian countries in the 90’s and Iceland in 2008.
    Increase domestic borrowing.
    – Bilateral loans from non-euro countries.
    – Buy-back of Greek bonds from secondary market.
    – Accepting more of the €25 billion offered in the last auction of 2010 when the government sought to borrow.
    – Other alternatives include the cessation of pay – ments and cancellation of debt.

    TABLE 2.1
    Issuance of government bonds 2009 – 2010

    read more here:
    http://cadtm.org/Evolution-of-the-Greek-public-debt

    RELATED :

    Κυριάκος Τόμπρας, Γεώργιος Νούλας ΜΗΝΥΤΗΡΙΑ ΑΝΑΦΟΡΑ κατά των κερδοσκόπων και παντός υπευθύνου που με τις πράξεις και τις παραλείψεις τους χειραγώγησαν το δημόσιο χρέος της Ελλάδος και ζημίωσαν το Ελληνικό Δημόσιο, τους Έλληνες πολίτες και γενικότερα τα φορολογούμενα στην Ελλάδα φυσικά και νομικά πρόσωπα 09/04//2010

    https://justiceforgreece.wordpress.com/μηνύσεις-2/κυριάκος-τόμπρας-γεώργιος-νούλας-μην/

  3. Λογιστικές ζημίες 91% καταγράφει το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας από τις τράπεζες ή 23 δισ ευρώ

    Αν συμπεριληφθούν και τα funding gap το ΤΧΣ έχει επενδύσει 38 δισεκ στις 4 συστημικές τράπεζες και η αξία τους είναι 2,27 δισ.
    Το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας επένδυσε 24,98 δισεκ. ευρώ στις ελληνικές τράπεζες το 2013 και η τρέχουσα αξία της επένδυσης αυτής βρίσκεται στα 2,27 δισεκ. δηλαδή απώλειες -91% ή σε απόλυτα μεγέθη λογιστική ζημία 23 δισ;
    Να θυμίσουμε ότι το ΔΝΤ είχε προβλέψει ότι από τα 50 δισεκ. του προγράμματος του 2013 – αξιοποιήθηκαν μόνο τα 40 δισεκ. – θα ανακτηθούν 15-16 δισεκ. ευρώ….αλλά και αυτή η εκτίμηση τελεί υπό αίρεση.
    Το ΤΧΣ διαχειρίστηκε κεφάλαια του έλληνα φορολογούμενου πολίτη.
    Οι επενδύσεις του 2013 ήταν απαραίτητες για την διασφάλιση της συστημικής ευστάθειας των τραπεζών.
    Όμως η επένδυση αυτή έχει καταστραφεί.
    Το ΤΧΣ επένδυσε περίπου 25 δισεκ. και η σημερινή τους αξία τέλη Σεπτεμβρίου του 2015 είναι -91% χαμηλότερη δηλαδή βιβλική καταστροφή.
    Ποιος ευθύνεται για την βιβλική καταστροφή;
    Ποιες είναι οι ευθύνες της κυβέρνησης για την χρηματιστηριακή χρεοκοπία των – και όχι μόνο – των τραπεζών και άρα και του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας που ελέγχει το 56,4% του μετοχικού κεφαλαίου των 4 συστημικών τραπεζών ή 19,77 δισεκ. μετοχών;
    Ποιες είναι οι ευθύνες της ελληνικής κυβέρνησης για τα capital controls, το κλείσιμο των τραπεζών και του χρηματιστηρίου;
    Αν μάλιστα συμπεριληφθούν και τα funding gap το ΤΧΣ έχει επενδύσει περίπου 38 δισεκ στις 4 συστημικές τράπεζες και η αξία αυτών των 38 δισεκ. είναι 2,27 δισεκ. δηλαδή ζημία -94%.
    Η δικαιοσύνη θα διερευνήσει τα εγκληματικά λάθη που προκάλεσαν καταστροφή στο χρηματιστήριο, στις μετοχές των τραπεζών και έχουν προκαλέσει τεράστια καταστροφή στο ΤΧΣ;
    Το ΤΧΣ δανείζεται – ο ελληνικός λαός δανείζεται για δεύτερη φορά για να επενδύσει έως 16 δισεκ. στις ελληνικές τράπεζες….τουλάχιστον η νέα επένδυση να πιάσει τόπο….

    Τρέχουσα αποτίμηση επένδυσης ΤΧΣ στις ελληνικές τράπεζες
    30 Σεπτεμβρίου του 2015

    Τράπεζα Ποσοστό ΤΧΣ Αριθμός μετοχών Τρέχουσα αξία Επένδυσε το ΤΧΣ το 2013

    Εθνική 57,2 2,022 δισ 873 εκατ 8,46 δισ

    Πειραιώς 66,9% 4,084 δισ 343 εκατ 6,84 δισ

    Eurobank 35,4% 5,208 δισ 119 εκατ 5,72 δισ

    Alpha bank 66,2% 8,458 δισ 935 εκατ 3,96 δισ

    Σύνολο 56,4% 19,77 δισ 2,27 δισ 24,98 δισ

    Επεξεργασία στοχείων http://www.bankingnews.gr

    http://bankingnews.gr/τραπεζικά-νέα/item/216607-λογιστικές-ζημίες-91-καταγράφει-το-ταμείο-χρηματοπιστωτικής-σταθερότητας-από-τις-τράπεζες-ή-23-δισ-ευρώ.html

  4. Δευτέρα, 28 Σεπτεμβρίου 2015

    ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΖΑΚΗΣ: Τι θα γίνει επιτέλους με τις τράπεζες;

    Ο Τσακαλώτος αναμένει, όπως δήλωσε στην Financial Times χθες, η αξιολόγηση των πιστωτών να γίνει προς τα τέλη Νοεμβρίου. Εάν το αποτέλεσμα είναι θετικό, η κυβέρνηση θα επιδιώξει να ανοίξει τη διαπραγμάτευση για την ελάφρυνση του χρέους πριν από τα Χριστούγεννα. “Είναι απόλυτα σημαντικό να πάρουμε κάτι όσον αφορά την ελάφρυνση του χρέους”, είπε, προσθέτοντας: “Εάν έχουμε θετική αξιολόγηση, ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών και ελάφρυνση του χρέους, δεν βλέπω τον λόγο να μην επιστρέψει (η ελληνική οικονομία) στην ανάπτυξη έως το δεύτερο τρίμηνο του 2016”.

    Όχι μην γελάτε. Τα λέει σοβαρά. Και με την ΕΛΣΤΑΤ υπό καθεστώς κράτους εν κράτει, όλα είναι δυνατά. Ακόμη και το να εμφανιστεί με θετικό πρόσημο το δεύτερο τρίμηνο του 2016. Ποιός νοιάζεται;

    Αυτό που δεν μας απαντά ο κ. Τσακαλώτος είναι γιατί δεν συνέβη το ίδιο τα προηγούμενα χρόνια; Μήπως δεν είχαμε τις αναγκαίες θετικές αξιολογήσεις από τους δανειστές; Μάτσο. Μήπως δεν έγινε “κούρεμα” χρέους και μάλιστα κοντά στο 56% της ονομαστικής του αξίας; Και βέβαια έγινε, αλλά χάρις στις πολιτικές εσωτερικής υποτίμησης το δημόσιο χρέος εκτινάχθηκε σχεδόν στο 180% του ΑΕΠ σήμερα.

    Μήπως δεν έγινε ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών; Και βέβαια έγινε. Σχεδόν 40 δις ευρώ διοχετεύθηκαν σ’ αυτές με τον έλληνα φορολογούμενο να τα φορτώνεται ως δημόσιο χρέος. Αν θυμάστε μάλιστα μας είπαν το φθινόπωρο του 2014 ότι υπεβλήθησαν σε τεστ αντοχής και όλες βρέθηκαν εντάξει. Και τι απέγινε; Μέσα σ’ ένα χρόνο χρειάζονται άλλα 25 δις ευρώ ανακεφαλαιοποίηση, που θα χρεωθούν πάλι στον έλληνα φορολογούμενο. Και μην ανησυχείτε δεν θα τελειώσει εκεί.

    Εν τω μεταξύ οι τράπεζες τελούν υπό capital control με σκοπό να εγκλωβιστεί στα ταμεία τους όσο περισσότερο ζεστό χρήμα προερχόμενο από την πραγματική οικονομία. Κι αν ασφυκτιά η ιδιωτική οικονομία, τι πειράζει; Ποιός νοιάζεται;

    Ας μην ξεχνάμε ότι ο Τσίπρας έκλεισε τις τράπεζες γιατί υποτίθεται ο Ντράγκι έκλεισε την κάνουλα έκτακτων χορηγήσεων ELA. Σήμερα μετά από τρεις σχεδόν μήνες κι ενώ οι δανειακές ανάγκες των τραπεζών από την ΕΚΤ έχουν πέσει, γιατί η κυβέρνηση κρατά τα capital controls; Και φυσικά κανένας δεν δίνει αναφορά τι απέγιναν τα δις της προηγούμενης ανακεφαλαιοποίησης. Ούτε κανένας δίνει αναφορά τι απέγιναν τα πάνω από 100 δις ευρώ που συνεχίζουν – με εγγύηση του έλληνα φορολογούμενου – να χρωστάνε οι “συστημικές” τράπεζες στην ΕΚΤ.

    Ο Έλληνας φορολογούμενος, ο Έλληνας επαγγελματίας, ο μικρομεσαίος επιχειρηματίας και ο αγρότης, καλείται να πληρώσει χωρίς να ξέρει που πάνε, τι γίνονται τα δεκάδες δις που χρεώνεται. Την ίδια ώρα που ετοιμάζεται αληθινή επιδρομή εναντίον του με πλειστηριασμούς εξπρές και μέσω διαδικτίου για δάνεια, που αδυνατεί εξ αντικειμένου να εξυπηρετήσει.

    Κι ενώ η Ελλάδα έχει επίσημα μεταβληθεί σε Ελ Ντοράντο για τραπεζίτες, μαύρο τραπεζικό χρήμα, κερδοσκόπους και δανειστές, οι αρχές ανταγωνισμού της Ελβετίας ανακοίνωσαν μια έρευνα σχετικά με ορισμένες από τις μεγαλύτερες τράπεζες του κόσμου, συμπεριλαμβανομένης της HSBC Holdings Plc, με την υποψία ότι συνωμότησαν για να χειραγωγήσουν τις τιμές του χρυσού, ασημιούν και άλλων πολύτιμων μετάλλων.

    Οι UBS Group AG, Deutsche Bank AG, η Barclays Plc, η Morgan Stanley, Julius Baer Group Ltd αποτελούν αντικείμενο της έρευνας που διεξάγει η Επιτροπή Ανταγωνισμού, γνωστή ως Weko, όπως δήλωσε σήμερα Δευτέρα. Στην Ελλάδα φυσικά δεν πρόκειται να γίνει τίποτε. Αντίθετα οι εγχώριες τράπεζες χρησιμοποιούνται ως τοποθετήσεις ασφαλείας των μεγάλων ευρωπαϊκών τραπεζών για να ξεπλένεται το μαύρο τραπεζικό χρήμα από τις χειραγωγήσεις.

    Γι’ αυτό άλλωστε και κανείς δεν αναρωτιέται πώς γίνεται κι ένα τραπεζικό σύστημα μιας τόσο μικρής οικονομίας σαν της Ελλάδας, έχει τόσο μεγάλες ανάγκες χρηματοδοτικής στήριξης από την ΕΚΤ και το κράτος. Κι αυτό εν μέσω της χειρότερης συρρίκνωσης της ελληνικής οικονομίας.

    Τον Δεκέμβριο του 2013, οκτώ χρηματοοικονομικοί οίκοι – οι μεγαλύτερες ευρωπαϊκές τράπεζες – συμφώνησαν σε διακανονισμό με την ΕΕ να καταβάλουν συνολικό ποσό των € 1,7 δις για σύμπραξη επί παραγώγων που συνδέονται με τα διατραπεζικά επιτόκια του Λονδίνου (Libor) και του ευρώ (Euribor). Η HSBC παραμένει υπό έρευνα για την χειραγώγηση του Euribor μετά την άρνησή του να ενταχθεί στην συμφωνία.

    Αν καταλάβατε καλά οι μεγάλες τράπεζες ομολόγησαν ότι χειραγωγούσαν το Euribor, με βάση το οποίο συνάφθηκαν όλα σχεδόν τα ιδιωτικά δάνεια στην Ελλάδα και αλλού στην ευρωζώνη, πλήρωσαν ένα πρόστιμο και έκλεισε η έρευνα. Και οι δανειολήπτες με τα χειραγωγούμενα επιτόκια; Je m’ en fous!

    Μήπως το σκάνδαλο αυτό πυροδότησε κάποιου είδους έρευνα στις εγχώριες “συστημικές” τράπεζες; Ούτε κατά διάνοια. Έστω κι αν αποδείχθηκε ότι χορηγούσαν δάνεια με χειραγωγούμενο διατραπεζικό επιτόκιο. Η Ελλάδα, αν θυμάστε, βρίσκεται από το 2013 στην τροχιά του success story. Πρώτα με τους Σαμαροβενιζέλους και τώρα με τηνΤσιπροκαμμένους.

    Ποτέ άλλοτε δεν υπήρξε τέτοια ασυδοσία των τραπεζών. Όπως και πουθενά αλλού δεν υπήρξε ξανά ένα τόσο εξαγορασμένο, τόσο πουλημένο πολιτικό προσωπικό. Η οικονομική και πολιτική τάξη της Ελλάδας διαθέτει αυτά τα εύσημα εξ ιδρύσεως νεοελληνικού κράτους.

    http://dimitriskazakis.blogspot.gr/2015/09/blog-post_28.html#more

  5. ΕΣΕΙΣ ΔΙΑΠΡΑΤΤΕΤΑΙ ΤΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΑΥΤΟΥ ΤΟΥ
    ΤΟΠΟΥ……. ΑΞΙΟΤΙΜΟΙ ΚΥΡΙΟΙ ΔΙΚΑΣΤΕΣ !!!

    by lobbystas on 7 October 2015

    Του Νίκου Πάσχου
    Πετάξτε στο καλάθι των αχρήστων όλα τα ρεπορτάζ, τις έρευνες και τις αποκαλύψεις του lobbystas.gr. Πετάξτε στο καλάθι των αχρήστων, τα όσα καταγγέλλω για το καρτέλ των τραπεζιτών τόσα χρόνια. Πετάξτε στα σκουπίδια εμένα τον ίδιο !!! Όταν όμως έρχεται η ώρα και όλοι μιλούν για τον μηδενισμό της συμμετοχής του Τ.Χ.Σ στις τράπεζες δλδ την εξαΰλωση, την εξαφάνιση δισεκατομμυρίων που έχουν λογιστεί στο δημόσιο χρέος, τότε υπόλογοι δεν είναι αυτοί που οδήγησαν με τις ενέργειες τους σε αυτά τα καταστρεπτικά αποτελέσματα, αλλά εσείς που είστε εκτεθειμένοι στην παγκόσμια κοινότητα, ως παρατηρητές μιας λεηλασίας δημοσίου χρήματος πολλών δισεκατομμυρίων !!! Τις λεηλασίας της Ελλάδας….

    Παντού γράφεται ότι το Τ.Χ.Σ επένδυσε κάποια δις (δεν είναι μόνο αυτά αλλά στέκομαι στα όσα αναφέρεται σχεδόν το σύνολο του τύπου) και σήμερα έγιναν κάπου εκεί στα 4; 2; και αύριο θα γίνουν 0 !!!

    Προσέξτε. Τι έγραφε χθες το capital με την υπογραφή του Στούπα.
    Στις προηγούμενες ανακεφαλαιοποιήσεις ΤΧΣ και ιδιώτες είχαν εισφέρει περί τα 36,3 δισ. ευρώ και η αγορά αποτιμά αυτήν τη στιγμή την αξία των τεσσάρων συστημικών τραπεζών κάτω από 4 δισ. ευρώ.

    4 δισ. ευρώ σημαίνει πως αν οι τράπεζες χρειαστούν για ανακεφαλαιοποίηση 16 δισ. ευρώ, οι νέοι μέτοχοι θα αποκτήσουν το 80% των τραπεζών. Άρα, όσοι επένδυσαν στις προηγούμενες ανακεφαλαιοποιήσεις έχουν χάσει σχεδόν το σύνολο των κεφαλαίων τους.

    Ο μεγαλύτερος χαμένος θα είναι το ελληνικό δημόσιο που κατείχε τη μερίδα του λέοντος των ανακεφαλαιοποίησεων.
    Το ζητούμενο σ’ αυτή τη φάση είναι η συμμετοχή των ιδιωτών στην ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών. Για να συμμετάσχουν θα πρέπει θα πειστούν πως αυτή θα είναι η τελευταία ανακεφαλαιοποίηση και πως η παραμονή της χώρας στο Ευρώ είναι εξασφαλισμένη.

    Το αν το πιστεύουν θα το διαπιστώσουμε μέχρι το τέλος του χρόνου.
    http://lobbystas.gr/εσεισ-διαπραττεται-το-μεγαλυτερο-εγκ/ Σελίδα 2 από 7
    ΕΣΕΙΣ ΔΙΑΠΡΑΤΤΕΤΑΙ ΤΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ …ΤΟΥ ΤΟΠΟΥ……. ΑΞΙΟΤΙΜΟΙ ΚΥΡΙΟΙ ΔΙΚΑΣΤΕΣ !!! | lobbystas 10/7/15, 9:41 AM
    Έδωσαν 36,3 δις τα οποία μηδενίζουν

    Χωρίς καμία αντιστάθμιση κινδύνου !!! Έλεος !!! Αν έχεις το Θεό σου !!!
    Σε κανένα σημείο του κόσμου δεν υπάρχει αντίστοιχο προηγούμενο. Η χριστή διαχείριση δεν είναι έκφραση για να κάνουμε κουβεντούλα. Διεθνείς κανόνες, παγκόσμιοι, προβλέπουν ακριβώς τι σημαίνει χρηστή διαχείριση και γιατί εξ όλων των νόμων των ανθρώπων και Θεού !!! δεν νοείται να μην υπάρχει αντιστάθμιση κινδύνου !!!

    Ποιος φέρει την ευθύνη; Ποιοι θα παραμείνουν ατιμώρητοι για να διαπιστώσουν όλοι, ότι η κατάχρηση δημοσίου χρήματος είναι κανόνας και μπορούν οι πάντες να βουτάνε. Και ξέρετε δεν βούτηξαν τα δισεκατομμύρια ΜΟΝΟ
    Βούτηξαν ΚΑΙ την Ελλάδα !!!

    http://lobbystas.gr/εσεισ-διαπραττεται-το-μεγαλυτερο-εγκ/

  6. Πάρτι ενός δισ. με κινδύνους ως 90% από τράπεζες και ΜΜΕ βγήκε στη φόρα

    28 Ιουνίου 2016, 21:35

    Εντυπωσιακά στοιχεία που καταδεικνύουν ότι οι ελληνικές τράπεζες δάνεισαν 900 εκ. ευρώ σε ΜΜΕ με ακάλυπτο κίνδυνο που κυμαινόταν από 50% έως 90% και διέθεταν διαφημιστική δαπάνη σε site ανύπαρκτης επισκεψιμότητας αποκάλυψαν στην Εξεταστική Επιτροπή της Βουλής οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ οι οποίοι εξέτασαν απόρρητα στοιχεία Τράπεζας της Ελλάδος.

    Την ίδια ώρα πάντως ο διευθύνων σύμβουλος της Εθνικής Τράπεζας Λ. Φραγκιαδάκης επιβεβαίωσε ότι τα δάνεια σε ΜΜΕ ανέρχονται σε 430 εκ. ευρώ και υπεραμύνθηκε των πιστοδοτήσεων της τράπεζας λέγοντας ότι δεν επιθυμεί να «τραβήξει το σωληνάκι» στις επιχειρήσεις.

    Ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Σπύρος Λάππας απεκάλυψε ότι από το σχετικό πόρισμα της ΤτΕ προκύπτει πως τα πιστωτικά ιδρύματα δάνειζαν αφειδώς ακόμη και μέσα στην κρίση στα ΜΜΕ χωρίς τις αναγκαίες εξασφαλίσεις και δανειοδοτήσεις.

    «Οι ακάλυπτοι κίνδυνοι είναι από 50% έως 90%» είπε αναφερόμενος στα δάνεια προς τα ΜΜΕ και ανέφερε αναλυτικά ότι οι ακάλυπτοι κίνδυνοι ανέρχονται σε 88% για τον Πήγασο, σε 82% για το STAR και σε 70%, για τον ΔΟΛ και το ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ.

    Ο κ. Λάππας κατήγγειλε μάλιστα ότι οι τράπεζες χορηγούσαν νέα δάνεια στη ΜΜΕ για πληρωμή ληξιπρόθεσμων τόκων παραβιάζοντας τη σχετική απαγόρευση του νόμου. Επίσης απεκάλυψε ότι οι τράπεζες συνέχισαν να χρηματοδοτούν τα ΜΜΕ μέσα στην κρίση παρά το γεγονός ότι οι ίδιες είχαν υποβαθμίσει την πιστοληπτική ικανότητα των συγκεκριμένων επιχειρήσεων.

    Από την πλευρά της η βουλευτής Αννέτα Καββαδία απεκάλυψε ότι οι τράπεζες έδιναν δάνεια δίχως εταιρικές εγγυήσεις. Υπογράμμισε ότι το 2015 η Εθνική Τράπεζα διέθεσε το ένα τρίτο της διαφημιστικής δαπάνης της σε πολύ μικρά sites τα οποία «έχουν ανύπαρκτη επισκεψιμότητα και λειτουργούν με πολύ μικρές ομάδες δημοσιογράφων».

    Η κυρία Καββαδία ανέφερε επίσης ότι η Εθνική Εταιρεία χορηγεί εδώ και έξι χρονια διαρκείς παρατάσεις εξόφλησης σε δάνειο του ομίλου ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ Α.Ε. που έχει λήξει από τις 31-10-2010. Επίσης σημείωσε ότι ο κύκλος εργασιών του ομίλου έπεσε από 91 εκατομμύρια ευρώ το 2009 στα 66 εκατομμύρια ευρώ το 2014 αλλά ο συνολικός δανεισμός εκτοξεύθηκε από 35 εκατομμύρια ευρώ το 2009 στα 106 εκατομμύρια ευρώ το 2015.

    Κοινοπρακτικό ομολογιακό δάνειο 80 εκατομμυρίων ευρώ στον ΠΗΓΑΣΟ

    Παράλληλα, ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Ιωάννης Θεοφύλακτος απεκάλυψε ότι την άνοιξη του 2016 δόθηκε στην εταιρεία ΠΗΓΑΣΟΣ κοινοπρακτικό ομολογιακό δάνειο 80 εκατομμυρίων ευρώ στο οποίο η Εθνική Τράπεζα συμμετείχε με περίπου 30 εκατομμύρια ευρώ προκειμένου να αναχρηματοδοτηθούν παλαιότερες οφειλές.

    Στοιχεία για τον δανεισμό της εταιρείας Τηλέτυπος (MEGA) απεκάλυψε ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Χριστόφορος Παπαδόπουλος. Συγκεκριμένα ανέφερε ότι τον Σεπτέμβριο του 2014 δόθηκε στην εταιρεία ποσό 96.756.000 ευρώ εκ των οποίων τα 81.249.000 ευρώ αφορούσαν αναχρηματοδότηση προηγούμενων οφειλών και παράλληλα δόθηκε και «ζεστό χρήμα 15.500.000 ευρώ». Σημείωσε, μάλιστα ότι η Εθνικη έδωσε το μεγαλύτερο μερίδιο, κοντά στο 45%, 6.449.000 ευρώ.

    Στις ερωτήσεις των βουλευτών απάντησε ο διευθύνων σύμβουλος της Εθνικής Τράπεζας Λεωνίδας Φραγκιαδάκης ο οποίος ανέφερε ότι τα δάνεια της Εθνικής σε ΜΜΕ ανέρχονται επί του παρόντος σε 430 εκατομμύρια.

    «Η αξία των εξασφαλίσεων είναι το 35% αυτού, των θετικών εξασφαλίσεων 150 εκατομμύρια και οι προβλέψεις, που επί του παρόντος έχουμε εγγράψει, είναι 227 εκατομμύρια» είπε. Σημείωσε ότι η Εθνική συνέχισε να χρηματοδοτεί τις εταιρείες κινούμενη στο πλαίσιο της πιστοδοτικής πολιτικής της και λαμβάνοντας εξασφαλίσεις στο πλαίσιο του εφικτού.

    «Η τράπεζα έχει την επιλογή όταν υπάρχει οικονομική αδυναμία σε έναν δανειολήπτη ή να του τραβήξει το σωληνάκι ή να διαρθρώσει το δάνειο με σκοπό να παρατείνει τη διάρκεια του δανείου, βοηθώντας την εταιρεία να είναι βιώσιμη.

    Αυτό είναι το σκεπτικό των αναδιαρθρώσεων και αναχρηματοδοτήσεων που κάνουμε» είπε. Σημείωσε επίσης τα τελευταία δύο ή τρία χρόνια η διαφημιστική δαπάνη της Εθνικής Τράπεζας στα ΜΜΕ κυμαίνεται μεταξύ 7 και 12 εκατομμύρια ευρώ κατ’ έτος.

    http://www.tribune.gr/media/news/article/260256/parti-enos-dis-me-kindinous-os-90-apo-trapezes-ke-mme-vgike-sti-fora.html

  7. Τρίτη, 28 Ιουλίου 2015
    Κ. ΤΟΜΠΡΑΣ – Ν. ΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΣ: ΝΕΟ ΣΚΑΝΔΑΛΟ ΜΕ ΤΑ ΔΑΝΕΙΑ ΤΩΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ !!!
    ΠΡΩΤΟΦΑΝΗΣ ΤΡΑΠΕΖΙΚΗ ΑΠΑΤΗ ΜΕ ΤΗΝ ΔΙΠΛΟ & ΤΡΙΠΛΟ-ΕΚΧΩΡΗΣΗ ΤΗΣ ΚΡΑΤΙΚΗΣ ΕΠΙΧΟΡΗΓΗΣΗΣ
    Την εκχωρούσαν δύο και τρεις φορές τα κόμματα στις τράπεζες, εξασφαλίζοντας παράνομα δάνεια, τα οποία στη συνέχεια έγιναν θαλασσοδάνεια και τα πληρώσαμε οι Πολίτες με την ανακεφαλαιοποίηση και την ενίσχυση της ρευστότητας του χρεοκοπημένου ελληνικού τραπεζικού συστήματος !!!

    Δείτε ΕΔΩ το βίντεο με τις αποκαλύψεις !!!
    Το σκάνδαλο με τα θαλασσοδάνεια των κομμάτων είναι πολύ μεγαλύτερο από αυτό που νομίζουμε !!!

    http://kinima-ypervasi.blogspot.gr/2015/07/blog-post_748.html

  8. Η φαινομενική οικονομική κρίση στην Ελλάδα

    Δημοσιεύτηκε στις 22 Ιαν 2015
    Εκπομπή Αποκάλυψις με τον Ι.Παπαζήση με καλεσμένο τον Παναγιώτη Θεοδωρίδη οικονομολόγο, μέλος του κινήματος “Αντίσταση Τώρα.Θέμα που πήγαν τα 233 δις για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών τα οποία τα πλήρωσε ο Ελληνικός λαός και θα τα πληρώνε

  9. Ο Μιχάλης Ιγνατίου αποκαλύπτει την έσχατη προδοσία του Γιώργου Παπανδρέου: ΕΙΝΑΙ ΕΝΟΧΟΣ

    ΒΙΒΛΙΟ – ΚΟΛΑΦΟΣ με συγκλονιστικές αποκαλύψεις για την υπαγωγή της χώρας στο μνημονιο.
    Το θέμα της Ελλάδας είχε λυθεί χωρίς καμμία συνέπεια για τον λαό και την πατρίδα, αλλά ο Παπανδρέου έκανε ότι δεν άκουγε!
    Διόγκωσαν το έλλειμμα για να συγκαλύψουν το έγκλημα Παπανδρέου – ΔΝΤ και να δικαιολογήσουν τον δολοφονικό σχεδιασμό.
    Να γιατί ο Σαμαράς δεν έκανε ποτέ την εξεταστική. Να γιατί προσπάθησε να συγκαλύψει τον

    Παπανδρέου.
    Να γιατί ο κύριος Αθανασίου επιχειρεί να συγκαλύψει τον Γεωργίου και να απαξιώσει την εξεταστική.
    Η μυστική πενταμερής του Λουξεμβούργου για την διάσωση της Ελλάδας και το βρώμικο σχέδιο Παπανδρέου.
    Στρως Καν σε Παπανδρέου: Μην έρχεσαι σε μένα, κάνε αυτό που σου είπε ο Αλμούνια!
    Με ένα βιβλίο – σοκ, ίσως το κορυφαίο που έχει γραφτεί για παρασκηνιακές ζυμώσεις την ωρα που οι πρωταγωνιστές του βρίσκονται εν ζωή, ο δημοσιογράφος των μεγάλων αποκαλύψεων, Μιχάλης Ιγνατίου, δίνει στην εξεταστική επιτροπή ένα πυρηνικό όπλο για να οδηγήσει τον καταστροφέα της Ελλάδας στο εδώλιο επί εσχάτη προδοσία.
    Από την πρώτη στιγμή εδώ, μιλούσαμε για το ενσυνείδητο σχέδιο Παπανδρέου, που εξυπηρετώντας συγκεκριμένα συμφέροντα οδήγησε την Ελλάδα στην καταστροφή εξασφαλίζοντας δις βρώμικου χρήματος για τους μέντορες του. Για τον απόπατο της παγκόσμιας ελίτ που οργανώνει γενοκτονίες για να γεμίσει τα πουγγιά του. Το είδαμε στην Γιουγκοσλαβία, όπου ο Παπανδρέου έδωσε τις πρώτες του εξετάσεις και έπειτα στην Λιβύη, την Συρία, το Ιράκ, την Ουκρανία και παρ’ ολίγον την Αίγυπτο.
    Ποτέ όμως δεν φανταστήκαμε ότι η Ευρώπη είχε προτείνει λύση στον Παπανδρέου, αν και είχαμε αναφερθεί επανειλημμένα στο σύμφωνο Παπαθανασίου – Αλμούνια που πέταξε στα σκουπίδια ο Παπανδρέου και η διαπλοκή που τον στήριζε.

    Ο Μιχάλης Ιγνατίου λοιπόν αποκαλύπτει την μυστική συνάντηση στις 21 Νοεμβρίου του 2009, στο γραφείο του Γιουνκέρ στο Λουξεμβούργο. Συμμετείχαν επίσης ο Τρισέ και ο Αλμούνια ενώ από Ελληνικής πλευράς συμμετείχαν οι Προβόπουλος – Παπακωνσταντίνου. Σε αυτή την συνάντηση, ο Αλμούνια παρέδωσε στην Ελληνική πλευρά ένα ολοκληρωμένο σχέδιο το οποίο θα έβαζε τέλος στα δημοσιονομικά προβλήματα, βάσει του συμφώνου Παπαθανασίου – Αλμούνια που εφάρμοζε η κυβέρνηση Καραμανλή. Χωρίς ΔΝΤ, χωρίς μνημόνια, χωρίς εκχώρηση εθνικής κυριαρχίας, χωρίς ΑΙΜΑ.

    Η συνάντηση κράτησε 3 ώρες. Ο Παπακωνσταντίνου απάντησε πως το θέμα έπρεπε να τεθεί υπ’ όψιν του Παπανδρέου, γιατί «αυτός αποκλειστικά έπαιρνε τις αποφάσεις».
    Το έγγραφο μεταφέρθηκε στον Παπανδρέου, ο οποίος έφτυσε κανονικά τους Ευρωπαίους απαγορεύοντας μάλιστα και στον Παπακωνσταντίνου να απαντήσει! Το ολέθριο υποκείμενο είχε την δική του ατζέντα.
    Γνωρίζαμε οτι ο Στρως Καν είχε αποκριθεί στον Παπανδρέου, όταν ο τελευταίος απαίτησε την δόμηση του προγράμματος οτι «Εάν εφαρμόσεις αυτό το πρόγραμμα, θα καταστρέψεις το έθνος σου»! Δηλαδή ο Στρως Καν, ο στυγνός τοκογλύφος, πάγωσε όταν άκουσε τι σκοπό είχε ο Παπανδρέου.
    Αυτό που δεν γνωρίζαμε ειναι οτι ο Στρως Καν είχε ήδη αποτρέψει τον Παπανδρέου από την προσφυγή στο ίδιο του το μαγαζί, λέγοντας του «μην έρχεσαι σε μένα, άκουσε τι σου λέει ο Αλμούνια»!

    Και η Ελλάδα θα είχε σωθεί, χωρίς θυσίες με μέτρα – χάδι.
    Οι στυγνοί εγκληματίες που χρησιμοποίησαν τον αχυρανθρωπο όμως, δεν θα θησαύριζαν.
    Έπειτα ήλθε και η διόγκωση του ελλείμματος από τον Γεωργίου της ΕΛΣΤΑΤ ώστε να δικαιολογηθεί το δολοφονικό πρόγραμμα.
    Ελπίζουμε ολόψυχα οτι έρχεται και η ώρα της δικαιοσύνης που πρέπει να είναι αμείλικτη.
    Συγχαρητήρια κύριε Μιχάλη Ιγνατίου. Εσύ βέβαια γνώριζες τον ρόλο τους από την εποχή που αποκάλυψες τα μαύρα δολάρια για το Ανάν.

    https://olympiada.files.wordpress.com/2013/01/thema1111s2.jpg?w=343&h=280

    http://www.akous.gr/post.asp?uid=11285

    Ο διοργανωτής της εκδήλωσης στο Τορόντο μιλά στο protothema.gr
    «Η αμοιβή του κ. Παπανδρέου ήταν 55 χιλιάδες δολάρια»
    Φρίξος Δρακοντίδης12/11/2012

    http://www.protothema.gr/politics/article/235854/h-amoibh-toy-k-papandreoy-htan-55-xiliades-dolaria/

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s