Γιάννης Σιάτρας – Μηνυτήρια Αναφορά κατά Τραπεζών

files.php

Του Γιάννη Σιάτρα 

Tί έγινε στη διετία 2010-2012; Γιατί χρεοκόπησαν όλες οι ελληνικές τράπεζες;

Με μηνυτήρια αναφορά που κατέθεσα στον Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Αθηνών, κατά των διοικήσεων των τεσσάρων συστημικών τραπεζών, του Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος και για κάθε άλλο υπεύθυνο όργανο, της περιόδου από  20 Οκτωβρίου 2009 έως και 31η Δεκεμβρίου 2012, επιχειρώ να ανοίξω τις διαδικασίες έρευνας του ζητήματος και να εξευρεθούν οι ένοχοι.

Το ιστορικό της υπόθεσης έχει, σε συντομία, ως εξής: Κατά την έναρξη της κρίσης χρέους της Ελλάδας (τέλη 2009), το σύνολο του Δημοσίου Χρέους έφθανε στα 298,5 δισεκατομμύρια ευρώ. Από το ποσό ομόλογα συνολικού ύψους (ονομαστικής αξίας) περίπου 197,2 δισ. ευρώ κατέχονταν από τράπεζες, ασφαλιστικές εταιρίες, συνταξιοδοτικά ταμεία και λοιπούς θεσμικούς επενδυτές και  ιδιώτες του εξωτερικού.  Τα ομόλογα αυτά, κατέχονταν από επενδυτές του εξωτερικού, επειδή αυτοί είχαν επιλέξει να επενδύσουν στους ελληνικούς τίτλους (για λόγους εκμετάλλευσης των υψηλότερων επιτοκίων των ελληνικών ομολόγων ή και για διάφορους λόγους επενδυτικής πολιτικής τους).

Το γεγονός ότι ένα τόσο μεγάλο ποσό σε χαρτοφυλάκια ξένων τραπεζών, έπαιξε έναν κεφαλαιώδη ρόλο στην όλη εξέλιξη της κρίσης του Ελληνικού χρέους. Λόγω των φόβων που επικρατούσαν εκείνη την περίοδο για τις αντοχές των ευρωπαϊκών τραπεζών σε ένα νέο κύκλο απωλειών (είχε μόλις προηγηθεί η κατάρρευση της Lehman Brothers), αντί να επιλεγεί -ήδη από τα τέλη του 2009- ένα άμεσο “κούρεμα” του χρέους (η πλέον συμφέρουσα λύση για την Ελλάδα), επιλέχθηκε η καθυστέρηση της αναδιάρθρωσής του και παράλληλα η -με κάθε τρόπο- μείωση των θέσεων των ευρωπαϊκών τραπεζών σε ελληνικά ομόλογα.

Έτσι, ένα μέρος των ομολόγων, εξοφλήθηκε (κατά τη διετία 2010-2012) στη λήξη του, από τα δάνεια που πήρε η Ελλάδα από τους εταίρους και το ΔΝΤ, ένα άλλο μέρος (75 δισ.) αγοράστηκε από την ΕΚΤ σε τιμές κοντά στο 70% (το μέρος αυτό δεν κουρεύτηκε) και ένα άλλο μέρος (υπολογίζεται σε περίπου 33 δισ.) αγοράστηκε από τις ελληνικές τράπεζες (τα ομόλογα αυτά “κουρεύτηκαν”).

Με βάση έρευνα που διεξήγαγε -μέσω της διαδικασίας του κοινοβουλευτικού ελέγχου- ο τότε Βουλευτής της Α΄ Αθηνών κ. Προκόπης Παυλόπουλος (ο σημερινός Πρόεδρος της Δημοκρατίας), αποδείχθηκε ότι, κατά την έναρξη της κρίσης (τέλη του 2009), οι ελληνικές τράπεζες είχαν στα χαρτοφυλάκιά τους, ομόλογα του Δημοσίου ονομαστικής αξίας € 20,1 δισεκατομμυρίων. Στα τέλη του 2011 (λίγο πριν από το PSI), η αξία των ομολόγων στα χαρτοφυλάκιά τους είχε εκτιναχθεί σε € 46,9 δισεκατομμύρια.

Τα ομόλογα αυτά αγοράστηκαν από ξένες τράπεζες (τότε είχε διακοπεί η έκδοση νέων ομολόγων) και κουρεύτηκαν, τόσο στο PSI του Μαρτίου 2012, όσο και στη “διαδικασία επαναγοράς” του Δεκεμβρίου 2012. Οι συνολικές απώλειες έφθασαν στο 75% της ονομαστικής τους αξίας. Δηλαδή, από τις τοποθετήσεις αυτές υπέστησαν συνολικές ζημιές ύψους € 20,1 δισεκατομμυρίων, χωρίς να υπολογίσουμε τις ζημιές από τα ομόλογα που αγοράστηκαν σε αντικατάσταση αυτών που στο μεταξύ είχαν λήξει. 

Το γεγονός αυτό είχε καταστροφικά αποτελέσματα για τις τράπεζες. Συνολικά, από το PSI και την “επαναγορά” υπέστησαν συνολικές απώλειες ύψους € 28,4 δισ. και υποχρεωτικά έγινε η ανακεφαλαιοποίησή τους, με χρήματα που δανείστηκε το Κράτος και τα οποία τελικά επιβάρυναν το δημόσιο χρέος. Παράλληλα, υπήρξαν και έμμεσες ζημιές στην οικονομία, αφού τα χρήματα με τα οποία οι τράπεζες αγόραζαν ομόλογα (από τις ξένες τράπεζες που προσπαθούσαν να τα “ξεφορτωθούν”), έφυγαν από την πραγματική οικονομία και βάθυναν ακόμη περισσότερο την κρίση. Τέλος, από την πράξη αυτή ζημιώθηκαν οι εκατοντάδες χιλιάδες μέτοχοι των τραπεζών, αφού οι απώλειές τους ξεπέρασαν το 99%!

Γιατί συνέβη αυτό; Προειδοποιήσεις για το επερχόμενο “κούρεμα” των κατόχων των ελληνικών ομολόγων υπήρξαν πάρα πολλές και από πολλές κατευθύνσεις. Η απόφαση για την αύξηση των θέσεών τους σε ελληνικά ομόλογα ήταν των ιδίων των τραπεζών; Ποιοι λάμβαναν τις αποφάσεις για τη διαμόρφωση των θέσεων των τραπεζικών χαρτοφυλακίων; Με ποιες διαδικασίες λαμβάνονταν οι αποφάσεις αυτές; Υπάρχουν σχετικά πρακτικά; Τηρήθηκαν οι διαδικασίες που αφορούν στα όρια ανάληψης ρίσκου από τις τράπεζες; Λειτούργησε ο εσωτερικός τους έλεγχος;  Ποιες ήταν οι ενέργειες της Τράπεζας της Ελλάδας, δηλαδή, του εποπτικού φορέα που είναι υπεύθυνος για την εύρυθμη λειτουργία του ελληνικού τραπεζικού συστήματος;

Αυτά είναι τα ερωτήματα που ζητώ να απαντηθούν. Η ελληνική κοινωνία πρέπει να μάθει τί έγινε. Οι μέτοχοι πρέπει να μάθουν γιατί καταστράφηκαν. Και αναλόγως τις απαντήσεις, για το εάν πρέπει να επιδιώξουν να αποζημιωθούν.

Δείτε το κείμενο της μηνυτήριας αναφοράς:

 

ΠΡΟΣ ΤΟΝ κ. ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ ΠΛΗΜΜΕΛΕΙΟΔΙΚΩΝ ΑΘΗΝΩΝ

Μηνυτήρια αναφορά

Του Ιωάννη Σιάτρα του Κωνσταντίνου, κατοίκου Αμαρουσίου Αττικής, οδός….

Κατά

α) Των μελών των Διοικητικών Συμβουλίων των Τραπεζών “Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος ΑΕ”, “Alpha Bank ΑΕ”, “Τράπεζα Eurobank Ergasias ΑΕ”, “Τράπεζα Πειραιώς ΑΕ”, “Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο ΑΕ” και “Αγροτική Τράπεζα της Ελλάδος ΑΕ”, της περιόδου από 20 Οκτωβρίου 2009 έως και 31η Δεκεμβρίου 2012.

β) Του Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος κατά την περίοδο από 20 Οκτωβρίου 2009 έως και 31η Δεκεμβρίου 2012, κυρίου Γεωργίου Προβόπουλου, γ) Παντός άλλου υπευθύνου υπηρεσιακού οργάνου των παραπάνω τραπεζών και της Τράπεζας της Ελλάδος,

δ) Παντός άλλου υπευθύνου που συσχετίζεται με την υπόθεση.

*****

Αθήνα, 13 Μαΐου 2015

Άρθρο 259 ΠΚ. Υπάλληλος που με πρόθεση παραβαίνει τα καθήκοντα της υπηρεσίας του με σκοπό να προσπορίσει στον εαυτό του ή σε άλλον παράνομο όφελος ή για να βλάψει το κράτος ή κάποιον άλλο, τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι δύο ετών, αν η πράξη αυτή δεν τιμωρείται με άλλη ποινική διάταξη”.

Άρθρο 263α ΠΚ. Για την εφαρμογή του άρθρου 259, υπάλληλοι θεωρούνται, εκτός από αυτούς που αναφέρονται στο άρθρο 13 και όσοι υπηρετούν μόνιμα ή πρόσκαιρα με οποιαδήποτε ιδιότητα σε τράπεζες που εδρεύουν στην ημεδαπή κατά το νόμο ή το καταστατικό τους”.

Κύριε Εισαγγελέα,

Επιθυμώ να σας ενημερώσω για τα παρακάτω περιστατικά:

Εισαγωγή

Κατά την έναρξη της κρίσης χρέους της Ελλάδας (31/12/2009), το σύνολο του Ελληνικού Δημοσίου Χρέους, σύμφωνα με τα στοιχεία του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους (Δελτίο Δημοσίου Χρέους Νο 56) (Συνημμένο 1), έφθανε στα 298,5 δισεκατομμύρια ευρώ. Σύμφωνα με το ίδιο Δελτίο, ποσοστό 84,8% του συνολικού χρέους, δηλαδή ποσό περίπου 253,2 δισεκατομμύρια ευρώ, εκφραζόταν σε Ομόλογα του Ελληνικού Δημοσίου (ΟΕΔ). Από τα ομόλογα αυτά, με βάση πληροφορίες οι οποίες έχουν συλλεχθεί τόσο από επίσημες πηγές (Τράπεζα της Ελλάδος, Τράπεζα Διεθνών Διακανονισμών (Βank of International Settlements κλπ), όσο και από αναλύσεις που δημοσιεύθηκαν στον ελληνικό και το διεθνή Τύπο, τίτλοι συνολικού ύψους περίπου 197,2 δισεκατομμυρίων ευρώ (το ποσό αφορά στην ονομαστική αξία των ομολόγων) κατέχονταν από σε τράπεζες, ασφαλιστικές εταιρίες, συνταξιοδοτικά ταμεία, σε λοιπούς θεσμικούς επενδυτές και σε ιδιώτες του εξωτερικού. Τα ομόλογα αυτά, κατέχονταν από επενδυτές του εξωτερικού, επειδή αυτοί είχαν επιλέξει να επενδύσουν στους ελληνικούς τίτλους (για λόγους εκμετάλλευσης των υψηλότερων επιτοκίων των ελληνικών ομολόγων ή και για διάφορους λόγους επενδυτικής πολιτικής τους).

Το γεγονός ότι, ένα ποσό ύψους περίπου € 197,2 δισεκατομμυρίων βρισκόταν στα χαρτοφυλάκια τραπεζών και άλλων θεσμικών ή ιδιωτών επενδυτών του εξωτερικού, έπαιξε έναν κεφαλαιώδη ρόλο στην όλη εξέλιξη της κρίσης του Ελληνικού χρέους, στην πολιτική που ακολούθησαν η Ευρωπαϊκή Ένωση, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, οι Κυβερνήσεις των Ευρωπαϊκών κρατών και άλλοι φορείς προς τη χώρα μας και τελικά, προσδιόρισε την εξέλιξη της κρίσης αλλά και την πολιτική, οικονομική και κοινωνική πορεία της Ελλάδας, έως σήμερα και θα την προσδιορίζει για πολλές δεκαετίες ακόμη.

Όπως προκύπτει από την ιστορική έρευνα, τις αναλύσεις δεκάδων ιδρυμάτων, επενδυτικών οίκων, διεθνών οργανισμών και μεμονωμένων αναλυτών, αλλά και από εκατοντάδες ή ακόμη και χιλιάδες δημοσιεύματα της περιόδου Μαρτίου 2010 έως και Δεκεμβρίου 2012, αλλά και όπως σήμερα παραδέχονται ακόμη και επίσημοι φορείς ( Συνημμένο 2 – Απάντηση του Επιτρόπου Οικονομικών Όλι Ρεν σε ερώτηση του Έλληνα Ευρωβουλευτή Νίκου Χουντή, στην οποία αναφέρει ότι “Το 2010 δεν έγινε αναδιάρθρωση (κούρεμα) του ελληνικού χρέους, για να μη μεταδοθεί η οικονομική κρίση στα άλλα κράτη μέλη και στις ευρωπαϊκές τράπεζες”), το κυρίως ζητούμενο από τους φορείς του εξωτερικού που ενεπλάκησαν στην Ελληνική κρίση, ήταν η εξεύρεση τρόπων για τη μείωση της έκθεσης των ευρωπαϊκών τραπεζών και των λοιπών (θεσμικών) επενδυτών, στον κίνδυνο που συνεπαγόταν γι αυτές η κατοχή αυτών των τεράστιων ποσοτήτων των Ομολόγων του Ελληνικού Δημοσίου. Εάν η Ελλάδα χρεοκοπούσε την περίοδο εκείνη (Μάιος 2010) ή εάν κήρυττε “παύση πληρωμών”, τότε οι Ευρωπαϊκές τράπεζες, οι λοιποί επενδυτές και -κατά συνέπεια- πολλές Ευρωπαϊκές οικονομίες (οι τράπεζες των οποίων κατείχαν ελληνικά ομόλογα) κινδύνευαν να υποστούν μεγάλες ζημιές.

Για το λόγο αυτό, η εξεύρεση τρόπων για την μείωση της ποσότητας των Ομολόγων του Ελληνικού Δημοσίου που διακρατούσαν οι τράπεζες και οι άλλοι επενδυτές του εξωτερικού, ήταν επιτακτική και κεφαλαιώδους σημασίας.

Κατά το διάστημα που ακολούθησε, μέχρι και τον Μάρτιο του 2012 (οπότε και έγινε το PSI – “κούρεμα χρέους”), οι ξένες τράπεζες μείωσαν σημαντικά τις θέσεις τους σε Ομόλογα του Ελληνικού Δημοσίου (υπολογίζεται ότι η μείωση ήταν περίπου 145 δισεκατομμύρια ευρώ). Αυτό επιτεύχθηκε με τρεις κυρίως τρόπους: α) Με την πλήρη αποπληρωμή όσων ομολόγων είχαν στην κατοχή τους, τα οποία έληξαν μεταξύ του Μαΐου 2010 και Φεβρουαρίου 2012 (η αποπληρωμή τους έγινε κανονικά με τα κεφάλαια που δανειζόταν η χώρα με βάση τη συμφωνία του πρώτου Μνημονίου – κεφάλαια τα οποία πάντα εκταμιεύονταν μία ή δύο μέρες πριν από τη λήξη των ομολόγων και τα οποία κατευθύνονταν απ’ ευθείας για την εξόφλησή τους).

β) Με την αγορά τους από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα σε τιμές που -κατά μέσο όρο- κυμάνθηκαν μεταξύ του 70% έως 75% της ονομαστικής τους αξίας. Πωλητές των ομολόγων αυτών ήταν σχεδόν αποκλειστικά διάφορες ευρωπαϊκές τράπεζες (πλην των ελληνικών και των κυπριακών τραπεζών).

γ) Με την πώληση των ομολόγων αυτών σε ελληνικές τράπεζες και επιχειρήσεις των ελληνικών τραπεζικών ομίλων.

Με τον τρόπο αυτό, όταν υλοποιήθηκε η διαδικασία απομείωσης του Ελληνικού Δημόσιου Χρέους (PSI ή “κούρεμα” όπως επικράτησε να λέγεται), οι ξένες τράπεζες και οι άλλοι ξένοι επενδυτές συμμετείχαν σ’ αυτή με μικρά ποσά ομολόγων (πολύ μικρότερα σε σχέση με αυτά που αρχικά διακρατούσαν), ενώ, λόγω της μείωσης των θέσεών τους με τον τρόπο που περιγράφηκε παραπάνω, ένα μεγάλο τμήμα του Ελληνικού χρέους δεν “κουρεύτηκε” (δηλαδή δεν “κουρεύτηκε” αυτό που διακρατούσαν οι Ευρωπαϊκές Κυβερνήσεις και τα ομόλογα που είχε αγοράσει -από τις ευρωπαϊκές τράπεζες- η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα). Από την άλλη πλευρά, οι Ελληνικές τράπεζες συμμετείχαν στο «κούρεμα» με αυξημένα ποσά ομολόγων (πολύ μεγαλύτερα απ’ αυτά που κατείχαν λίγο πριν την αρχή της κρίσης), με αποτέλεσμα την καταγραφή βαρύτατων ζημιών, κάτι που -όπως εξηγείται και παρακάτω- είχε καταστροφικές συνέπειες για τους μετόχους των τραπεζών. Παράλληλα, οι τεράστιες ζημιές που κατέγραψαν οι ελληνικές τράπεζες οδήγησε στην ανάγκη ανακεφαλαιοποίησής τους, με νέα δάνεια που αναγκάστηκε να πάρει η χώρα, δάνεια τα οποία επιβάρυναν το Δημόσιο Χρέος και συνεπώς έβλαψαν την Εθνική Οικονομία και τον Ελληνικό λαό και τους Έλληνες Φορολογούμενους.

Ιστορικό της υπόθεσης

Στις 6 Αυγούστου 2012, ο βουλευτής της Α’ εκλογικής περιφέρειας Αθηνών (και νυν Πρόεδρος της Δημοκρατίας) κ. Προκόπης Παυλόπουλος, υπέβαλε, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 133 του Κανονισμού της Βουλής, την υπ’ αριθμόν 42/6-8-2012 Αίτηση Κατάθεσης Εγγράφων προς τον κ. Υπουργό των Οικονομικών. (Συνημμένο 3) Στην αίτησή του ο κ. Παυλόπουλος, προκειμένου να γίνει γνωστή η εξέλιξη της σύνθεσης του δημοσίου χρέους της χώρας κατά την περίοδο 2008-2012, καθώς και να διαφανεί εάν και σε ποιο βαθμό και μέσω ποίων, ενδεχομένως, επιχειρήθηκαν, στον τομέα αυτόν, κερδοσκοπικά παίγνια σε βάρος της Εθνικής Οικονομίας (π.χ. Ελληνικών Ασφαλιστικών Ταμείων, Ελληνικών Τραπεζών, μικροομολογιούχων κλπ), ιδίως σε περιόδους λήψης εξαιρετικά κρίσιμων οικονομικών αποφάσεων, ζήτησε την κατάθεση των ακόλουθων εγγράφων με τα αντίστοιχα στοιχεία:

1) Αναλυτικό πίνακα από τον οποίο να προκύπτει ποιοι ήταν, διαδοχικώς, οι κάτοχοι ομολόγων του Ελληνικού Δημοσίου στις 31/12/2008, στις 31/12/2009, στις 30/4/2010, στις 31/12/2010, στις 30/9/2011 και στις 31/12/2011. Πιο συγκεκριμένα επ’ αυτού, ο κ. Παυλόπουλος ζήτησε, από τον πίνακα αυτόν και τ’ αντίστοιχα στοιχεία, να προκύπτει, σαφώς και μ’ εξειδικευμένο τρόπο, η ονομαστική αξία των ομολόγων που κατείχαν στις συγκεκριμένες ημερομηνίες τα Ελληνικά Ασφαλιστικά Ταμεία, οι Ελληνικές Τράπεζες, οι Έλληνες ιδιώτες (φυσικά και νομικά πρόσωπα), οι Τράπεζες της αλλοδαπής και οι Διεθνείς Χρηματοοικονομικοί Οργανισμοί, δηλαδή ξεχωριστά κάθε κατηγορία επενδυτών. Επιπλέον, ο κ. Παυλόπουλος ζήτησε, ειδικώς για της Τράπεζες της αλλοδαπής, η ομαδοποίηση ως προς τις συγκεκριμένες, ανωτέρω προσδιοριζόμενες, ημερομηνίες να γίνει με βάση τη χώρα της έδρας τους.

2) Αναλυτική κατάσταση, από την οποία να προκύπτει η ημερομηνία έκδοσης και λήξης των ομολόγων του Ελληνικού Δημοσίου που προσδιορίζονται σε προηγούμενο αίτημά του. (12/12.12.2011 – Επερώτηση προς τον Υπουργό των Οικονομικών). (Συνημμένο 4)

Επί της αίτησης αυτής απάντησε ο Αναπληρωτής Υπουργός Οικονομικών κ. Χρήστος Σταϊκούρας με την ΑΠ 2/60213/0023/7-9-2012 επιστολή του, στην οποία είχαν επισυναφθεί πίνακες της Διεύθυνσης Συστημάτων Πληρωμών και Διακανονισμού της Τράπεζας της Ελλάδος. (Συνημμένο 5).

Στην παραπάνω απάντησή του, ο κ. Σταϊκούρας, μεταξύ άλλων, ανέφερε ότι “Στοιχεία αναφορικά με τους κατόχους των ελληνικών κρατικών τίτλων είναι διαθέσιμα μέσω του Συστήματος “Άυλοι Τίτλοι” της Δ/νσης Συστημάτων Πληρωμών και Διακανονισμού της Τράπεζας της Ελλάδος. Συγκεκριμένα, στο σύστημα αυτό τηρούνται μόνο ομόλογα του Ελληνικού Δημοσίου (ΕΔ) που εκδίδονται στην Ελλάδα, εισάγονται αρχικά στο Ελληνικό Χρηματιστήριο και τους αποδίδεται διεθνής αριθμός ταυτοποίησης (ISIN) με το χαρακτηριστικό πρόθεμα GR. Στο σύστημα δεν συμπεριλαμβάνονται τα ομόλογα του Ελληνικού Δημοσίου που εκδίδονται στο εξωτερικό και εισάγονται κατά την έκδοσή τους σε αλλοδαπά χρηματιστήρια”.

Στους πίνακες της Διεύθυνσης Συστημάτων Πληρωμών και Διακανονισμού της Τράπεζας της Ελλάδος, αναφέρονταν τα παρακάτω στοιχεία:

Πίνακας 1: Υπόλοιπα Ομολογιών του Ελληνικού Δημοσίου – Εγχώριος τομέας (Σημ. 1 έως 6)

 

 

Πίνακας 2: Υπόλοιπα Ομολογιών του Ελληνικού Δημοσίου – Εξωτερικός τομέας (Σημ. 1 έως 6)

Σημειώσεις: 1) Τα ποσά είναι σε εκατομμύρια ευρώ. 2) Περιλαμβάνονται τίτλοι του Ελληνικού Δημοσίου με ISIN GR. 3) Δεν συμπεριλαμβάνονται ΕΓΕΔ, τα ομόλογα ενίσχυσης ρευστότητας και τα εταιρικά ομόλογα. 4) Repos και ενέχυρα μεταξύ τραπεζών όπως και με την πελατεία τους εμφανίζονται στους κατόχους των τίτλων την κάθε ημερομηνία. 5) Ανάλογα με την ταξινόμηση των ομολόγων στα χαρτοφυλάκια των τραπεζών, σύμφωνα με τα ισχύοντα (διεθνή) λογιστικά πρότυπα, άλλα αποτιμώνται σε τρέχουσες τιμές (μέθοδος mark-to-market) και άλλα στην αξία κτήσης. Συνεπώς, τα παραπάνω ομόλογα είναι σαφώς μεγαλύτερης ονομαστικής αξίας απ’ αυτή που εμφανίζουν στους παρακάτω πίνακες. 6) Τα παραπάνω ποσά εμφανίζονται στρογγυλοποιημένα στην πλησιέστερη ακέραια μονάδα.

(Συνημμένο 3α)

Από τους παραπάνω πίνακες, μεταξύ άλλων προκύπτει ότι η εξέλιξη της αξίας των Ομολόγων του Ελληνικού Δημοσίου που διακρατούσαν οι Ελληνικές Τράπεζες, μεταξύ των ετών 2008 και 2011, είχε ως εξής:

31/12/2008:     14.614 εκατ. Ευρώ.


31/12/2009:     20.087 εκατ. Ευρώ.


30/4/2010:     35.746 εκατ. Ευρώ.


31/12/2010:     35.440 εκατ. Ευρώ.


31/12/2011:     46.940 εκατ. ευρώ.

Δηλαδή, μεταξύ του τέλους του 2008 και του τέλους του 2011, σύμφωνα με τα στοιχεία που τηρεί η Τράπεζα της Ελλάδος, τα ομόλογα που διακρατούσαν στα χαρτοφυλάκιά τους οι Ελληνικές Τράπεζες αυξήθηκαν κατά 32,3 δισεκατομμύρια ευρώ ή κατά 221,2%. Μεταξύ του τέλους του 2009 και του τέλους του 2011, η αύξηση έφθασε στα 26,9 δισεκατομμύρια ή κατά 133,7%. Σημειώνεται δε ότι, από τον Απρίλιο του 2010 η Ελλάδα δεν προχώρησε σε άλλη έκδοση ομολόγων και συνεπώς, η οποιαδήποτε αύξηση που έγινε μετά την ημερομηνία αυτή προήλθε αποκλειστικά από αγορές από τον “τομέα του εξωτερικού” (δηλαδή, τα ομόλογα με τα οποία αυξήθηκε η θέση των ελληνικών τραπεζών και ασφαλιστικών ταμείων, προήλθαν όλα από αγορές από ξένες τράπεζες ή άλλους ξένους επενδυτές). Παράλληλα, θα πρέπει να σημειωθεί ότι, μεταξύ του 2009 και του 2011 υπήρξαν λήξεις ομολόγων ύψους € 5 έως 6 δισεκατομμυρίων (αυτό αποτελεί μία ασφαλή -συντηρητική- εκτίμηση που προκύπτει αν λάβουμε υπ’ όψη τις λήξεις των ομολόγων που περιγράφονται στα Δελτία Δημοσίου Χρέους που εκδίδουν οι υπηρεσίες του Υπουργείου Οικονομικών). Συνεπώς, μπορούμε με αρκετά μεγάλη ασφάλεια να υποθέσουμε ότι ποσό ύψους € 5 έως 6 δισεκατομμυρίων αποπληρώθηκε σε Ελληνικές τράπεζες. Συνεπώς, οι αγορές που πραγματοποίησαν οι Ελληνικές τράπεζες, είναι σημαντικά ανώτερες αυτών που προκύπτουν εάν απλά υπολογίσουμε τη διαφορά των ποσών μεταξύ των παραπάνω ημερομηνιών και, αντί των 26,9 δισεκατομμύρια που περιγράφεται παραπάνω, η αύξηση στις θέσεις τους σε ομόλογα του Ελληνικού Δημοσίου, κατά το διάστημα από το τέλος του 2009 έως το τέλος του 2011 (περίοδος 2 μόλις ετών), έφθασε στα 31,9 έως 32,9 δισεκατομμύρια.

Σε νέα Αίτηση Κατάθεσης Εγγράφων που υπέβαλε, σύμφωνα με το άρθρο 133

του Κανονισμού της Βουλής, στις 29/10/2012 (υπ’ αριθμόν 314/29-10-2012) (Συνημμένο 6), ο τότε βουλευτής κ. Προκόπης Παυλόπουλος, προς τον τότε Υπουργό των Οικονομικών, μεταξύ των άλλων, σχολιάζει τα αναφερόμενα στην ως άνω απάντηση του Αναπληρωτή Υπουργού Οικονομικών κ. Σταϊκούρα και τους επισυναπτόμενους πίνακες και εκφράζει μερικά -“χρήσιμα” όπως τα χαρακτηρίζει- συμπεράσματα:

1. Πρώτον, μέσα σε δύο, μόλις, χρόνια, δηλαδή από την 31/12/2009 έως την 31/12/2011, οι Ελληνικές Τράπεζες αύξησαν την έκθεσή τους σε ομόλογα του Ελληνικού Δημοσίου κατά 133,7% (από 20,1 δισ. ευρώ σε 46,9 δισ. ευρώ). 2. Δεύτερον, η Τράπεζα της Ελλάδος, κατά την ίδια χρονική περίοδο, αύξησε την έκθεσή της κατά 110% (από 3,5 σε 7,5 δισ. ευρώ), ενώ οι Έλληνες ιδιώτες – φυσικά και νομικά πρόσωπα- κατά 120% (από 2,2 σε 4,5 δισ. ευρώ).

3. Τρίτον, κατά την ίδια περίοδο οι ξένοι κάτοχοι ομολόγων του Ελληνικού Δημοσίου, που διατηρούν το χαρτοφυλάκιό τους σ’ Έλληνες θεματοφύλακες, μείωσαν την έκθεσή τους στα ως άνω ομόλογα εντυπωσιακώς. Από τ’ ανωτέρω στοιχεία συνάγεται αβιάστως ότι συστηματικά, κατά τη διετία 2010-2011, οι ξένοι παράγοντες των αγορών και ιδίως οι ξένες τράπεζες, πρωτίστως δε οι Γερμανικές, οι Γαλλικές και οι Αγγλικές –φυσικά με τη στήριξη των Κυβερνήσεών τους, οι οποίες συντελούσαν στην καθυστέρηση αναδιάρθρωσης του δημόσιου χρέους της Ελλάδας προκειμένου να κερδηθεί χρόνος- πωλούσαν μαζικά ομόλογα του Ελληνικού Δημοσίου που κατείχαν στα χαρτοφυλάκιά τους, ενώ αγόραζαν, μεταξύ άλλων, και οι Ελληνικές Τράπεζες, η Τράπεζα της Ελλάδος, οι Έλληνες ιδιώτες –φυσικά και νομικά πρόσωπα- και – αυτονόητα- η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Το περαιτέρω συμπέρασμα που, επίσης αβιάστως, προκύπτει είναι ότι οι ξένοι παράγοντες των αγορών, οι οποίοι γνώριζαν, πωλούσαν. Ενώ αγόραζαν οι Έλληνες, φυσικά ή νομικά πρόσωπα, πιστεύοντας και τις κατηγορηματικές δηλώσεις του οικονομικού επιτελείου της Κυβέρνησης Γ. Παπανδρέου ότι δεν πρόκειται να γίνει αναδιάρθρωση του δημόσιου χρέους και, άρα, “κούρεμα” των ομολόγων.

Υπενθυμίζω ενδεικτικώς ορισμένες δηλώσεις του τότε Υπουργού Οικονομικών κ. Γ. Παπακωνσταντίνου. Ειδικότερα την 13/4/2011, μιλώντας σε συνέδριο των “Financial Times”, δήλωνε, urbi et orbi, ότι δεν πρόκειται να γίνει αναδιάρθρωση του χρέους. Τα ίδια επανέλαβε, με ακόμη πιο κατηγορηματικό τρόπο, σε τηλεοπτική του εμφάνιση την 3/5/2011, με την επισήμανση ότι κάτι τέτοιο “θα ήταν τεράστιο λάθος για τη Χώρα, γιατί θα ζημιωθούν οι Τράπεζες και τ’ Ασφαλιστικά ταμεία”.

Όπως είναι ευνόητο, καθένας έχει το δικαίωμα να διερωτάται εάν ο κ. Γ. Παπανδρέου και ο κ. Γ. Παπακωνσταντίνου τελούσαν εν γνώσει αυτής της εξέλιξης ή δεν γνώριζαν, ούτε αυτοί, τι επρόκειτο να συμφωνηθεί στη Σύνοδο Κορυφής, ελάχιστους μόλις μήνες αργότερα! Εν πάση περιπτώση, το ποιοί έχασαν και ποιοί ωφελήθηκαν απ’ όλον αυτό τον ορυμαγδό δηλώσεων και παρεμβάσεων είναι πλέον πασιφανές:

Κέρδισαν οι ξένοι που γνώριζαν. Και έχασαν, μεταξύ άλλων και κατά κύριο λόγο, οι Ελληνικές Τράπεζες, τα Ελληνικά Ασφαλιστικά Ταμεία, οι Έλληνες ιδιώτες – φυσικά και νομικά πρόσωπα- και η Τράπεζα της Ελλάδος. Το Υπουργείο Οικονομικών –και η σχετική ευθύνη βαρύνει αποκλειστικώς τους υπηρεσιακούς παράγοντες και όχι τη σημερινή πολιτική ηγεσία- εξακολουθεί να υποστηρίζει ότι δεν είναι σε θέση να γνωρίζει τους ξένους κατόχους ομολόγων του Ελληνικού Δημοσίου με βάση τη χώρα προέλευσής τους. Προφανώς τη θέση αυτή έχει και η Τράπεζα της Ελλάδος.

Όμως μια τέτοια διαχρονική άγνοια των υπηρεσιακών παραγόντων του Υπουργείου Οικονομικών ως προς τους κατόχους των ομολόγων του Ελληνικού Δημοσίου δημιουργεί, όπως είναι ευνόητο, ερωτηματικά. Καθώς κατ’ επανάληψη έχουν δημοσιευθεί στοιχεία της Τράπεζας Διεθνών Διακανονισμών (Bank for International Settlements – BIS), από τα οποία προκύπτουν, αναλυτικά, αδιάσειστα τεκμήρια για τους κατόχους ομολόγων του Ελληνικού Δημοσίου ανά χώρα προέλευσης. Πώς είναι δυνατόν να μην γνωρίζουν οι υπηρεσίες του Υπουργείου Οικονομικών και της Τράπεζας της Ελλάδος αυτά που γνωρίζει και δημοσιοποιεί π.χ. η B.I.S.;”

Η Διαδικασία Ανταλλαγής Ομολόγων Ελληνικού Δημοσίου (PSI):

Το Μάρτιο του 2012, στο πλαίσιο της απόφασης της Συνόδου Κορυφής της ΕΕ της 21ης Φεβρουαρίου 2012, η οποία προσδιόρισε το πλαίσιο του προγράμματος PSI για την απομείωση του δημόσιου χρέους κατά 53,5%, τέθηκε σε εφαρμογή η διαδικασία ανταλλαγής των Ομολόγων Ελληνικού Δημοσίου (ΟΕΔ). Οι ιδιώτες κάτοχοι ΟΕΔ (φυσικά και νομικά πρόσωπα) που συμμετείχαν στο πρόγραμμα έλαβαν νέα ΟΕΔ ονομαστικής αξίας ίσης με το 31,5% της ονομαστικής αξίας των παλαιών ομολόγων και ομόλογα (ετήσια και διετή) εκδόσεως του Ευρωπαϊκού Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (EFSF) αξίας ίσης με το 15% της ονομαστικής αξίας των ανταλλάξιμων ομολόγων. Το αποτέλεσμα του PSI εξελίχθηκε ομαλά και οι

όροι ανταλλαγής εφαρμόστηκαν σε ομόλογα ονομαστικής αξίας €199 δισεκατομμυρίων ή 97% επί της συνολικής ονομαστικής αξίας των επιλέξιμων ομολόγων. (Σημειώνουμε ότι, σύμφωνα με το Δελτίο Δημοσίου Χρέους Νο 64, στις 31/12/2011, το δημόσιο χρέος έφθανε στα 368,0 δισεκατομμύρια ευρώ. Δηλαδή, το χρέος που “κουρεύτηκε” ήταν το 54% του συνολικού χρέους). (Συνημμένο 7)

Με βάση τα στοιχεία που αναγράφονται στις Ετήσιες Οικονομικές Εκθέσεις της χρήσης του 2011 της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος, της Τράπεζας EFG Eurobank Ergasias, της Alpha Bank και της Τράπεζας Πειραιώς, προκύπτει ότι: (Σημειώνεται ότι, για λογιστικούς λόγους που επιβάλλονται από τα Διεθνή Λογιστικά Πρότυπα, τα αποτελέσματα της Διαδικασίας Ανταλλαγής Ομολόγων Ελληνικού Δημοσίου (PSI) λογιστικοποιήθηκαν κατά την 31/12/2011).

– Η Εθνική Τράπεζα συμμετείχε με επιλέξιμους τίτλους (Ομόλογα Ελληνικού Δημοσίου που ανταποκρίνονταν στους όρους της ανταλλαγής) συνολικού ύψους € 14.751 εκατομμυρίων και κατέγραψε ζημιές ύψους € 11.783 εκατομμυρίων. Σημειώνεται ότι, σύμφωνα με τις δημοσιευμένες οικονομικές καταστάσεις, στο τέλος του 2009, η (λογιστική) αξία των ομολόγων της Εθνικής Τράπεζας έφθανε στα € 11.611 εκατομμύρια, δηλαδή μέσα σε διάστημα δύο ετών και καθώς βρισκόταν σε εξέλιξη η κρίση των ελληνικών ομολόγων, η Τράπεζα αύξησε τη θέση της κατά τουλάχιστον € 3,1 δισεκατομμύρια. Η αύξηση μπορεί να είναι πολύ μεγαλύτερη, αφού στο μεταξύ, η λογιστική αξία των ομολόγων μειώθηκε σημαντικά, ενώ -λογικά- υπήρξαν και αποπληρωμές των ομολόγων που στο ίδιο διάστημα είχαν λήξει. – Η Τράπεζα EFG Eurobank Ergasias συμμετείχε με επιλέξιμους τίτλους συνολικού ύψους € 7.336 εκατομμύρια (η Τράπεζα δε διευκρινίζει εάν πρόκειται για ονομαστική ή λογιστική αξία) και κατέγραψε ζημιές ύψους € 5.779 εκατομμυρίων.

– Η Alpha Bank συμμετείχε με επιλέξιμους τίτλους συνολικού ύψους € 6.043 εκατομμυρίων και κατέγραψε ζημιές ύψους € 4.789 εκατομμυρίων. Σημειώνεται ότι, σύμφωνα με τις δημοσιευμένες οικονομικές καταστάσεις, στο τέλος του 2009, η (λογιστική) αξία των ομολόγων της Alpha Bank έφθανε στα € 2.762 εκατομμύρια, ενώ στο τέλος του 2010 οι θέσεις της είχαν αυξηθεί σε € 5.474 εκατομμύρια, ενώ, όπως προκύπτει από το ύψος των επιλέξιμων τίτλων που προσέφερε για ανταλλαγή, κατά το 2011, οι θέσεις της αυξήθηκαν ακόμη περισσότερο.

– Η Τράπεζα Πειραιώς συμμετείχε με επιλέξιμους τίτλους συνολικού ύψους € 7,7 δισεκατομμυρίων και κατέγραψε ζημιές ύψους € 5.911 εκατομμυρίων. Όπως αναφέρει και σχετική μελέτη της Ένωσης Ελληνικών Τραπεζών (“Το Ελληνικό Τραπεζικό Σύστημα το 2011 και το 2012”, σελ. 49) Η συμμετοχή των ελληνικών τραπεζών στο εθελοντικό πρόγραμμα ανταλλαγής ομολόγων του ιδιωτικού τομέα PSI+ του Μαρτίου 2012 οδήγησε στην καταγραφή πολύ μεγάλων ζημιών στα ετήσια αποτελέσματά τους (€ 28 δισ. για τις 4 μεγαλύτερες), έχοντας καταλυτική επίπτωση στην κεφαλαιακή τους επάρκεια. Το Ευρωσύστημα για να συνεχίσει να δανείζει τις ελληνικές τράπεζες, πάντοτε έναντι ενεχύρου, απαιτεί μια ελάχιστη κεφαλαιακή επάρκεια εκ μέρους των τραπεζών. (Συνημμένο 8)

Δεν είναι γνωστό το ύψος της συμμετοχής στη “Διαδικασία Ανταλλαγής” του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου και της Αγροτικής Τράπεζας επειδή καθώς έπαυσαν να υφίστανται ως νομικά πρόσωπα, δεν εκδόθηκαν, ή δεν είναι δυνατό να εξευρεθούν τα σχετικά στοιχεία. Όμως, όπως προκύπτει από δημοσιεύματα της περιόδου, οι συγκεκριμένες Τράπεζες, στις 30/6/2010 κατείχαν Ομόλογα του Ελληνικού Δημοσίου ύψους € 5,3 δισεκατομμύρια (Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο), € 3,9 (Αγροτική Τράπεζα), ενώ σε περίπου € 4,5 δισεκατομμύρια υπολογίζεται το ύψος των ομολόγων που κατείχαν η Marfin, καθώς και άλλες μικρότερες τράπεζες. Στη μελέτη που εξέδωσε η Τράπεζα της Ελλάδος το Δεκέμβριο του 2012 (Τράπεζα της Ελλάδος – “Έκθεση για την Ανακεφαλαιοποίηση και Αναδιάταξη του Ελληνικού Τραπεζικού Τομέα”, σελ. 6.), αναφέρονται όλα τα στοιχεία των ιδίων κεφαλαίων και των ζημιών που προκάλεσε το PSI (“κούρεμα”) των Ελληνικών ομολόγων τον Μάρτιο του 2012. (Συνημμένο 9)

Το “κούρεμα” των ομολόγων του Δεκεμβρίου 2012 (επαναγορά χρέους)

Στα πλαίσια των αποφάσεων του Συμβουλίου Υπουργών Οικονομικών της Ευρωζώνης της 27.11.2012 συμφωνήθηκε, μεταξύ άλλων, και η μείωση του ελληνικού χρέους μέσω της επαναγοράς ομολόγων από τον ιδιωτικό τομέα (πρόκειται γι’ αυτό που επικράτησε να λέγεται PSI+).

Σε εφαρμογή της συμφωνίας αυτής, η Ελληνική Δημοκρατία απηύθυνε την 3/12/2012 πρόσκληση στους κατόχους των Νέων Ομολόγων του Ελληνικού Δημοσίου (Προσδιορισμένοι Τίτλοι), όπως υποβάλλουν προσφορές ανταλλαγής αυτών. Από την ανταλλαγή, οι συμμετέχοντες θα λάμβαναν βραχυχρόνιους (6μηνους) τίτλους του Ευρωπαϊκού Ταμείου Χρηματοοικονομικής Σταθερότητας (δηλαδή, κάτι σαν μετρητά), ίσους προς το 33,8% της ονομαστικής αξίας των ομολόγων που θα προσκόμιζαν για ανταλλαγή.

Όλες οι Ελληνικές τράπεζες συμμετείχαν στη νέα ανταλλαγή (“νέο κούρεμα”). Με βάση τα στοιχεία που δημοσιεύονται στις Ετήσιες Οικονομικές Καταστάσεις της χρήσης 2012 των Τραπεζών, η συμμετοχή τους είχε ως εξής: – Η Εθνική Τράπεζα συμμετείχε προσφέροντας ομόλογα ύψους € 4,4 δισεκατομμυρίων. Έναντι αυτών έλαβε τίτλους του ΕΤΧΣ ύψους € 1,5 δισεκατομμυρίων. (Ζημία € 2,9 δισεκατομμυρίων).

– Η Τράπεζα EFG Eurobank Ergasias συμμετείχε προσφέροντας ομόλογα ύψους € 2,3 δισεκατομμυρίων. Έναντι αυτών έλαβε τίτλους του ΕΤΧΣ ύψους € 0,8 δισεκατομμυρίων. (Ζημία € 1,5 δισεκατομμυρίων). – Η Alpha Bank συμμετείχε προσφέροντας ομόλογα ύψους € 1,5 δισεκατομμυρίων. Έναντι αυτών έλαβε τίτλους του ΕΤΧΣ ύψους περίπου € 0,5 δισεκατομμυρίων. (Ζημία € 1,0 δισεκατομμυρίων περίπου). – Η Τράπεζα Πειραιώς συμμετείχε προσφέροντας ομόλογα ύψους € 4,3 δισεκατομμυρίων. Έναντι αυτών έλαβε τίτλους του ΕΤΧΣ ύψους € 1,5 δισεκατομμυρίων. (Ζημία € 2,8 δισεκατομμυρίων περίπου).

Ως αποτέλεσμα των παραπάνω ζημιών, τα ίδια κεφάλαια των Ελληνικών Τραπεζών υποχώρησαν σε εξαιρετικά χαμηλά (και μη αποδεκτά με βάση τους διεθνείς κανόνες) επίπεδα (στην περίπτωση μάλιστα της Εθνικής Τράπεζας βρέθηκαν να είναι και αρνητικά), με αποτέλεσμα να υπάρξει η ανάγκη για την ανακεφαλαιοποίηση των τεσσάρων τραπεζών που κρίθηκαν ως “συστημικές”, αλλά και την αναγκαστική εκκαθάριση της Αγροτικής Τράπεζας και του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου και την τελική εκχώρησή τους σε άλλους τραπεζικούς ομίλους (η μεν Αγροτική Τράπεζα “πουλήθηκε” έναντι 95 εκατομμυρίων ευρώ στην Τράπεζα Πειραιώς, το δε Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο απορροφήθηκε -με απαράδεκτους όρους- από την Eurobank). Σημειώνεται ότι μέτοχοι των δύο αυτών τραπεζών έχουν προσφύγει στη Δικαιοσύνη για τις -κατ’ αυτούς- αδιάφανες και παράνομες διαδικασίες που ακολουθήθηκαν κατά την εκχώρηση των τραπεζών.

Όμως, το κόστος της αναγκαστικής ανακεφαλαιοποίησης τελικά το επωμίσθηκε το σύνολο του Ελληνικού λαού, αφού αυτή έγινε με κεφάλαια που δανείστηκε η χώρα από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και τα άλλα Κράτη μέλη της Ευρωζώνης, ενώ το δάνειο (το οποίο υπολογίζεται σε περίπου 50 δισεκατομμύρια ευρώ) προστέθηκε στο Δημόσιο Χρέος της χώρας, τη στιγμή μάλιστα που αυτή, εξακολουθούσε να έχει σημαντικά χρηματοδοτικά κενά για την κάλυψη υποχρεώσεών της, με αποτέλεσμα την όξυνση των πιέσεων για συγκέντρωση ακόμη υψηλότερων φορολογικών εσόδων, αλλά και τη διατήρηση της περιοριστικής πολιτικής που τόσα δεινά έχει προκαλέσει στην Ελληνική οικονομία και την Ελληνική κοινωνία. Στη μελέτη της Ένωσης Ελληνικών Τραπεζών (“Το Ελληνικό Τραπεζικό Σύστημα το 2011 και το 2012”, σελ. 82) τίθεται ένα ενδιαφέρον ζήτημα: “Θα ήταν απαραίτητη η ανακεφαλαιοποίηση των ελληνικών τραπεζών χωρίς την επίπτωση του PSI;”. Η απάντηση που δίνει ο μελετητής αναφέρει: “Είναι προφανές ότι χωρίς την επίπτωση των προ-φόρων € 37 δισ. ζημιών από τη συμμετοχή τους στο PSI, οι ελληνικές τράπεζες, στη συντριπτική τους πλειοψηφία, θα διατηρούσαν κερδοφορία και ικανοποιητικούς δείκτες κεφαλαιακής επάρκειας, παρά τη βαθιά πολυετή ύφεση και το σημαντικό ύψος των προβλέψεων που ανέλαβαν έναντι επισφαλών δανείων. Η αύξηση των μη εξυπηρετούμενων δανείων την τελευταία τριετία, λόγω της ύφεσης και της μείωσης των εισοδημάτων νοικοκυριών και επιχειρήσεων, δεν θα αποτελούσε από μόνη της, χωρίς δηλαδή την επίπτωση του PSI, αναγκαία συνθήκη για την ανακεφαλαιοποίηση των ελληνικών τραπεζών, κάτι που επιβεβαιώθηκε και από την ειδική προς τον σκοπό αυτό διαγνωστική μελέτη του χαρτοφυλακίου πιστοδοτήσεων των τραπεζών από τη διεθνή εταιρεία BlackRock. Συνεπώς, δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι τα τρέχοντα προβλήματα των ελληνικών τραπεζών είναι αποτέλεσμα της επιλογής τους να διατηρούν στο χαρτοφυλάκιό τους τα κρατικά ομόλογα. (Συνημμένο 10)

Ανεύθυνη συμπεριφορά των διοικήσεων και οργάνων των Τραπεζών:

Οι αγοραπωλησίες των ομολόγων του Ελληνικού Δημοσίου που έγιναν πριν από το “κούρεμα” του χρέους (PSI) (δηλαδή, πριν από το Μάρτιο του 2012) και οι ενέργειες των ελληνικών τραπεζών και των ελληνικών ασφαλιστικών ταμείων, επηρέασαν καταλυτικά -και θα επηρεάζουν για πολλά ακόμη χρόνια- την πορεία των δημοσίων οικονομικών, την εξέλιξη του χρέους και την περιουσία των ασφαλιστικών ταμείων, την πορεία της οικονομίας και γενικά, την ευρύτερη οικονομική κατάσταση του ελληνικού λαού.

Μεταξύ των ετών 2009 και 2012 υπήρξαν κάθε είδους ενδείξεις για την επερχόμενη απαξίωση των Ομολόγων του Ελληνικού Δημοσίου και την οικονομική καταστροφή των κατόχων τους. Υπήρξαν ενδείξεις από τα ΜΜΕ, τα οποία περιέγραφαν τις εναγώνιες προσπάθειες των ξένων τραπεζών να “ξεφορτωθούν” τα Ελληνικά ομόλογα. Υπήρξαν προειδοποιήσεις των κινδύνων από την Τράπεζα της Ελλάδος, αλλά και προτροπές “να χαράζουν (οι τράπεζες) με διορατικότητα τη μεσοπρόθεσμη στρατηγική τους” και να σταθμίζουν “όχι μόνο τις τρέχουσες, αλλά και τις προβλεπόμενες χρηματοπιστωτικές και μακροοικονομικές συνθήκες και προοπτικές, οι οποίες συνεχίζουν να χαρακτηρίζονται από υψηλό βαθμό αβεβαιότητας”. (Τράπεζα της Ελλάδος, “Το Χρονικό της μεγάλης κρίσης”, σελ. 53) (Συνημμένο 11). Υπήρξαν προειδοποιήσεις από τους διεθνείς οίκους αξιολόγησης, διάφορα μελετητικά ιδρύματα, αλλά και διάφορους διεθνείς οργανισμούς. Προειδοποιήσεις και επιφυλάξεις δημοσίευαν ακόμη και τα τμήματα Μελετών και Αναλύσεων των Ελληνικών Τραπεζών, των ιδίων που στο μεταξύ αύξαναν τις θέσεις τους σε Ελληνικά ομόλογα! Ενώ, η χρηματιστηριακή αγορά, σε καθημερινή βάση, κατέγραφε το μέγεθος της απαξίωσης των τραπεζικών μετοχών.

Και όμως, σ’ αυτό το περιβάλλον, μέσα σ’ αυτές τις εξελίξεις, οι Ελληνικές Τράπεζες, έχοντας γνώση των πιθανών συνεπειών, αύξησαν θεαματικά την ποσότητα των Ελληνικών Ομολόγων στα χαρτοφυλάκιά τους!

Ο κάθε λογικός άνθρωπος θα αναρωτηθεί για το πώς είναι δυνατόν οι διοικήσεις των τραπεζών να συμπεριφερθούν με τόσο μεγάλη και εγκληματική ανωριμότητα; Πώς ήταν δυνατό να συνεχίσουν να αυξάνουν τις θέσεις τους σε “τοξικά” ελληνικά ομόλογα, όταν η χώρα βούλιαζε και όταν όλες οι ξένες τράπεζες “ξεφόρτωναν” με βιασύνη τα ομόλογα αυτά από τα δικά τους χαρτοφυλάκια; Πώς ήταν δυνατό να κατέχουν “τοξικά” ομόλογα τα οποία κατά μέσο όρο ήταν διπλάσια από τα ίδια τους κεφάλαια, τη στιγμή που οι ίδιες επιβίωναν από τη ρευστότητα που τους παρείχε η ΕΚΤ;

Δε μπορούσαν να καταλάβουν ότι με τον τρόπο αυτό κατέστρεφαν τις τράπεζες που διοικούσαν; Δε μπορούσαν να αντιληφθούν ότι οι πράξεις τους αυτές θα κατέληγαν να αποτελέσουν την “αγχόνη” όχι μόνον για τις ίδιες, αλλά και για το ίδιο το Ελληνικό Δημόσιο, το οποίο -στα πλαίσια της υποχρέωσής του για στήριξη του τραπεζικού συστήματος- θα ήταν υποχρεωμένο να προχωρήσει στην ανακεφαλαιοποίησή τους, σε μία περίοδο μάλιστα που αυτό (το Ελληνικό Δημόσιο) δεν είχε τα απαραίτητα κεφάλαια για να το πράξει;

Και βεβαίως, πέραν από την “άμεση” καταστροφή που υπέστησαν, τόσον οι Τράπεζες, όσο και η χώρα, από τις εγκληματικές αυτές επιλογές, υπήρξαν και άλλες, “έμμεσες” -επίσης καταστροφικές- επιδράσεις προς την ελληνική οικονομία: Λόγω του ότι η ρευστότητα των τραπεζών κατευθύνονταν στην αγορά ομολόγων του Δημοσίου, περιορίζονταν τα κεφάλαια που θα μπορούσαν να κατευθυνθούν στην πραγματική οικονομία, με αποτέλεσμα το θάνατο από “ασφυξία” χιλιάδων επιχειρήσεων, εξέλιξη που ενίσχυσε την ύφεση, αύξησε την ανεργία και προκάλεσε ακόμη μεγαλύτερη απελπισία στην κοινωνία (είναι γνωστό ότι, λόγω της στενότητας των κεφαλαίων που είχαν, οι τράπεζες ανακάλεσαν, συχνά αντισυμβατικά, χιλιάδες δάνεια από επιχειρήσεις, πολλές από τις οποίες οδηγήθηκαν έτσι στο κλείσιμο). Μεταξύ του τέλους του 2009 και του τέλους του 2011, ποσό μεγαλύτερο από € 27 δισεκατομμύρια, (ποσοστό μεγαλύτερο του 13% του τότε ΑΕΠ) αντί να στηρίξει την ελληνική οικονομία που κατέρρεε, κατευθύνθηκε στην αγορά τοξικών κρατικών ομολόγων! Ή, ακόμη χειρότερα, κατευθύνθηκε στα ταμεία ξένων τραπεζών, οι οποίες πουλούσαν τα τοξικά ελληνικά τους ομόλογα!

Παράλληλα, αξίζει να σημειωθεί ότι, οι δεκάδες χιλιάδες μικρομέτοχοι των τραπεζών είχαν πλήρη άγνοια για το τί γίνονταν στα επενδυτικά χαρτοφυλάκια των τραπεζών τους. Κατά τα τελευταία χρόνια, τα ομόλογα που διακρατούσαν οι τράπεζες, έπαυσαν να αναφέρονται με αναλυτικά στοιχεία στις λογιστικές καταστάσεις ή στα Ετήσια Δελτία τους. Στις δε γενικές συνελεύσεις, ουδεμία συγκεκριμένη απάντηση δίδονταν στα ερωτήματα των μετόχων για το τί ακριβώς συνέβαινε.

Εύλογα, δημιουργούνται τα παρακάτω ερωτήματα:

  • Η απόφαση για την αύξηση των θέσεών τους σε ελληνικά ομόλογα ήταν των ιδίων των τραπεζών;
  • Ποιοι λάμβαναν τις αποφάσεις για τη διαμόρφωση των θέσεων των χαρτοφυλακίων των τραπεζών;
  • Με ποιες διαδικασίες λαμβάνονταν οι αποφάσεις αυτές; Υπάρχουν τα σχετικά πρακτικά;
  • Τηρήθηκαν οι διαδικασίες που αφορούν στα όρια ανάληψης ρίσκου από τις τράπεζες; Λειτούργησε ο εσωτερικός τους έλεγχος;
  • Ποια ήταν η στάση και ποιες ήταν οι ενέργειες της Τράπεζας της Ελλάδας, δηλαδή, του εποπτικού φορέα του ελληνικού τραπεζικού συστήματος; Προειδοποίησε τις τράπεζες που επόπτευε για τον υπερβολικό κίνδυνο που συσσωρεύονταν στα επενδυτικά τους χαρτοφυλάκια; Τους επέβαλε κάποιες κυρώσεις;
  • Υπήρξαν εντολές από την πολιτική ηγεσία της χώρας ή την Τράπεζα της Ελλάδος για την ενίσχυση των θέσεών τους σε ομόλογα, ή ακόμη χειρότερα, για αγορές ομολόγων από τις διεθνείς αγορές (όπου ως πωλητές κατά κανόνα εμφανίζονταν οι ξένες τράπεζες); Έγιναν κάποιες συμφωνίες για να συμβούν όλα αυτά; Ποιές είναι οι συμφωνίες αυτές;

Θα μάθουμε ποτέ για ποιους λόγους, ή με την εντολή ή την προτροπή ποιών, οι ελληνικές τράπεζες, όχι μόνο δεν ρευστοποίησαν τα ομόλογα που κατείχαν, αλλά απεναντίας υπερδιπλασίασαν τις θέσεις τους κατά την κρίσιμη περίοδο ; Και γιατί την ίδια περίοδο “φόρτωναν” με αυτά τα ομόλογα τους ανυποψίαστους έλληνες μικροομολογιούχους-επενδυτές;

Και γιατί η Τράπεζα της Ελλάδος “φόρτωνε” με αυτά τα ομόλογα το Κοινό Κεφάλαιο των Αποθεματικών των Ασφαλιστικών Ταμείων την εποχή που η ίδια προειδοποιούσε για την κακή κατάσταση της ελληνικής οικονομίας και την αφερεγγυότητα του ελληνικού κράτους ;

Τα ομόλογα αυτά δεν αγοράστηκαν για να υποστηριχθεί η χώρα, σε κάποια απόπειρα έκδοσης ομολόγων (κάτι που επίσης θα ήταν κατακριτέο) αφού από τον Μάρτιο του 2010 είχε διακοπεί η έκδοση νέων ομολόγων, αλλά αγοράστηκαν από τη διεθνή αγορά και πωλητές ήταν οι ευρωπαϊκές τράπεζες. Με την αγορά τους, βελτιώθηκε η θέση των πωλητών και επιδεινώθηκε η θέση των αγοραστών. Με ποια λογική έγινε αυτό;

Κάποιος μπορεί να ισχυρισθεί ότι οι ελληνικές τράπεζες διακρατούσαν ελληνικά ομόλογα για να μπορούν να τα διαθέτουν ως “εγγυήσεις” προς την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, για να τους εξασφαλίζεται χρηματοδότηση, μέσω των δανείων που έδινε η ΕΚΤ προς τις ευρωπαϊκές εμπορικές τράπεζες. Όμως, αυτό το επιχείρημα δεν ευσταθεί, επειδή διαφορετικά φανερώνει μια “κοντόφθαλμη” οπτική από την πλευρά των τραπεζών. Δεν είναι δυνατό να διακρατούν ή να αγοράζουν αξιόγραφα τα οποία γνωρίζουν ότι σύντομα μπορούν να γίνουν η αιτία για τη βύθισή τους! Από την άλλη πλευρά, εάν ήθελαν να κατέχουν ομόλογα που γίνονται δεκτά ως εγγύηση από την ΕΚΤ, θα μπορούσαν να είχαν αγοράσει ομόλογα άλλου κράτους της Ευρωζώνης, τα οποία είχαν υψηλή βαθμολογία από τους οίκους αξιολόγησης, ή η ελληνική Κυβέρνηση να είχε διεκδικήσει για τις τράπεζες της χώρας την αποδοχή άλλου είδους εγγυήσεων. Βεβαίως, υπάρχει και η πιο απλοϊκή σκέψη. Εάν οι τράπεζες ήθελαν ρευστότητα, θα μπορούσαν να είχαν ρευστοποιήσει τα ομόλογά τους και να αποκτήσουν ρευστότητα με τα μετρητά που θα εισέπρατταν. Παράλληλα, έτσι θα εξυγίαιναν και τον ισολογισμό τους, θα αυξανόταν η φερεγγυότητά τους στη διεθνή διατραπεζική αγορά και τελικά, θα μπορούσαν να διασωθούν, ωφελώντας σημαντικά και την ίδια τη χώρα.

Η “διπλή” ζημιά για τη χώρα, την οικονομία και τους Έλληνες φορολογούμενους:

Τέλος, θα πρέπει να επισημανθεί ότι, η ζημιά για τη χώρα (και τους Έλληνες φορολογούμενους) από την ακατανόητη πράξη των τραπεζών να αυξήσουν τις θέσεις τους σε Ελληνικά ομόλογα κατά την περίοδο 2009-2011, κατά περίπου 27 δισεκατομμύρια ευρώ, ήταν διπλή.

Η αύξηση των θέσεων των Ελληνικών τραπεζών σε Ελληνικά ομόλογα κατά 27 δισεκατομμύρια ευρώ (31,9 ή 32,9 αν ληφθούν υπ’ όψη και οι λήξεις ομολόγων στη διετία 2010-2011, με τα χρήματα των οποίων αγοράστηκαν εκ νέου ομόλογα), αυτόματα σημαίνει ότι μειώθηκαν αντίστοιχα οι θέσεις των τραπεζών του εξωτερικού.

Σε πρακτικό επίπεδο, αυτό σημαίνει ότι, στο PSI που ακολούθησε, “κουρεύτηκαν” παραπάνω ομόλογα € 27 δισεκατομμυρίων από τις ελληνικές τράπεζες και αντίστοιχα ποσό λιγότερο από τις ξένες τράπεζες.

Σε όρους PSI (Μαρτίου 2012) αυτό σήμαινε παραπάνω ζημιές ύψους € 14,7 δισεκατομμυρίων κατ’ ελάχιστο για τις ελληνικές τράπεζες (υπολογισμός με βάση τα 27 δισεκατομμύρια ομολόγων που επιβεβαιωμένα αγοράστηκαν από τις “αγορές”). Επιπλέον, στο δεύτερο PSI του Δεκεμβρίου 2012, από το παραπάνω ποσό των € 27 δισεκατομμυρίων, υπήρξε ένα επιπλέον “κούρεμα” της τάξης των € 5,46 δισεκατομμυρίων κατ’ ελάχιστο. Δηλαδή, από τα € 27 δισεκατομμύρια που οι ελληνικές τράπεζες αύξησαν τις θέσεις τους κατά την περίοδο 2009-2011, λόγω των δύο “κουρεμάτων” του 2012, υπήρξε μια άμεση και καθαρή ζημιά ύψους € 20,2 δισεκατομμυρίων ευρώ κατ’ ελάχιστο, χωρίς να λαμβάνονται υπόψη οι διάφορες πολλαπλασιαστικές επιδράσεις στο σύνολο της ελληνικής οικονομίας, ή και η καταστροφή που υπέστησαν οι ιδιώτες μικρομέτοχοι, η οποία επίσης αποτιμάται σε μερικά δεκάδες δισεκατομμύρια ευρώ. Για να καταλάβουμε το μέγεθος του ποσού αυτού, αλλά και το τί σημαίνει για την Ελληνική οικονομία και την κοινωνία, αξίζει να αναφέρουμε πως, το συνολικό ποσό που εξοικονομήθηκε για το Ελληνικό Δημόσιο, κατά την περίοδο 2010- 2013, από τις κάθε είδους περικοπές και την πολιτική λιτότητας που εφαρμόστηκαν στη χώρα κατά την περίοδο αυτή, φτάνουν στο ποσό των € 30 δισεκατομμυρίων περίπου.

Όμως, όπως προαναφέρθηκε, καθώς τα χρήματα αυτά εξανεμίστηκαν από τα κεφάλαια των ελληνικών τραπεζών, η χώρα δανείστηκε και πάλι για να τα αντικαταστήσει! Έτσι, ουσιαστικά, από την αύξηση των ελληνικών ομολόγων στα τραπεζικά χαρτοφυλάκια κατά τη διετία 2010-2011, πέραν της ζημιάς που έπαθε το τραπεζικό σύστημα, η χώρα αναγκάστηκε –λόγω της αύξησης των ομολόγων των τραπεζών- να δανειστεί, για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, επιπλέον ποσά (τα οποία κυμαίνονται ανάμεσα στα € 15 έως € 20 δισεκατομμύρια), σε σχέση με αυτά που θα χρειάζονταν εάν δεν είχαν αυξηθεί οι θέσεις των Ελληνικών τραπεζών σε Ελληνικά ομόλογα.

Επαγωγικά, θα μπορούσαμε να ισχυριστούμε ότι, οι ζημιές τόσο για τις τράπεζες, όσο και για τη χώρα, ήταν πολύ μεγαλύτερες, αφού, η χρηματοδότηση της αγοράς ομολόγων από τις τράπεζες, σημαίνει τη μείωση των πόρων για τη χρηματοδότηση της οικονομίας, σε μια από τις κρισιμότερες χρονικές περιόδους στην οικονομική ιστορία της χώρας. Είναι σαφές ότι, εάν τα χρήματα αυτά μπορούσαν να κυκλοφορήσουν στην ελληνική οικονομία, αντί να οδεύσουν είτε στα ταμεία του Κράτους, είτε στα ταμεία των ξένων τραπεζών, η ύφεση της περιόδου 2010-2012 θα ήταν ηπιότερη.

Από την άλλη πλευρά, η αποδυνάμωση των χαρτοφυλακίων των τραπεζών, προκάλεσε ανησυχίες στους καταθέτες και ήταν ένας από τους λόγους για τη φυγή κεφαλαίων προς το εξωτερικό, με όλα τα αρνητικά αποτελέσματα που είχε η εξέλιξη αυτή, τόσο για τις ίδιες τις τράπεζες, όσο και για την εθνική οικονομία. Βεβαίως, τα κέρδη για το τραπεζικό σύστημα, το δημόσιο χρέος, αλλά και την εθνική οικονομία, θα ήταν πολύ μεγαλύτερα εάν οι Τράπεζες, αντί να αγοράζουν ομόλογα από τις διεθνείς αγορές, ρευστοποιούσαν τα χαρτοφυλάκια ομολόγων, ή έστω είχαν την πρόνοια να τα ασφαλίσουν μέσω του “μηχανισμού” των CDS.

Δε μπορούμε να βρούμε καμία δικαιολογία για την πράξη αυτή. Κανείς δε μπορεί να ισχυρισθεί ότι δε γνώριζε το τί θα μπορούσε να συμβεί. Αυτό αποδεικνύεται από πλήθος στοιχείων:

α) Αναφορές και προειδοποιήσεις από τα ΜΜΕ:

Κατά την περίοδο μεταξύ του 2009 και του των αρχών του 2012, τόσο στον ελληνικό, όσο κυρίως στον διεθνή Τύπο δημοσιεύθηκαν χιλιάδες (στην κυριολεξία χιλιάδες) άρθρα τα οποία περιέγραφαν το πώς, οι διάφορες ευρωπαϊκές -κυρίως- τράπεζες ρευστοποιούσαν με σπουδή τα ομόλογα του Ελληνικού Δημοσίου που διατηρούσαν έως τότε στα χαρτοφυλάκιά τους, υπό το φόβο της πλήρους κατάρρευσης της τιμής τους που προκαλούνταν από τη δυσμενή οικονομική κατάσταση της λλάδας, αλλά και το ισχυρό ενδεχόμενο μίας αναδιάρθρωσης του Ελληνικού Δημοσίου Χρέους.

Σταχυολογούμε μερικά μόνον από τα άρθρα αυτά. 1) Άρθρο της έγκυρης βρετανικής εφημερίδας “The Telegraph”, της 17/5/2010 αναφέρει: Τίτλος: Οι τράπεζες ξεφορτώνονται τα ελληνικά ομόλογα και τα πουλούν προς την ΕΚΤ καθώς η Ευρωζώνη εκπέμπει σήματα πιστωτικού κινδύνου. Υπότιτλος: Οι ξένοι κάτοχοι ελληνικών και πορτογαλικών ομολόγων εκμεταλλεύονται την “παρέμβαση κινδύνου” της ΕΚΤ και μειώνουν τις θέσεις τους”. Το σύνολο του άρθρου αναφέρεται στο ζήτημα αυτό. (Συνημμένο 12) 2) Άρθρο του γερμανικού “Spiegel”, της 31/5/2010 αναφέρει: Τίτλος: Οι Γερμανοί τραπεζίτες υποψιάζονται γαλλική “μηχανορραφία”. Στο άρθρο αναφέρεται ότι, οι γαλλικές τράπεζες πουλούν τεράστιες ποσότητες ελληνικών ομολόγων προς την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Μάλιστα, το άρθρο αναφέρει ότι, καθημερινά, η ΕΚΤ αγοράζει (από ξένες τράπεζες) ομόλογα αξίας 3 δισεκατομμυρίων ευρώ, το μεγαλύτερο μέρος των οποίων αφορά σε ομόλογα του Ελληνικού Δημοσίου. (Συνημμένο 13) Άρθρα που περιγράφουν τις πωλήσεις ομολόγων Ελληνικού Δημοσίου από ξένες (κυρίως γαλλικές και γερμανικές) τράπεζες, από έγκυρα ΜΜΕ του εξωτερικού, την περίοδο αυτή (Μάιος – Ιούνιος – Ιούλιος 2010) υπάρχουν -στην κυριολεξία- χιλιάδες.

β) Προειδοποιήσεις από την Τράπεζα της Ελλάδος:

Όμως, δεν ήταν μόνον τα αναφερόμενα στα ελληνικά ή διεθνή ΜΜΕ, που περιέγραφαν τις δυσμενείς εξελίξεις και προοπτικές της Ελληνικής οικονομίας και συνεπώς και τους εξαιρετικά μεγάλους κινδύνους που συνεπάγονταν η διακράτηση των Ελληνικών ομολόγων. Προειδοποιήσεις για τους κινδύνους που ελόχευαν από την υπερβολική ανάληψη ρίσκου από την πλευρά των Τραπεζών, αναφέρονταν σε κάθε έκθεση (Ετήσιες Εκθέσεις Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος, Εκθέσεις Χρηματοοικονομικής Σταθερότητας κλπ) που εξέδιδε η Τράπεζα της Ελλάδος.

γ) Από τα τέλη του 2009 και -κυρίως- κατά τη διάρκεια του 2010, η διαφορά των επιτοκίων των ελληνικών ομολόγων, σε σχέση με τα γερμανικά (τα λεγόμενα “spreads”), αυξήθηκε σημαντικά, ως αποτέλεσμα της μεγάλης πτώσης της τιμής των ελληνικών ομολόγων. Βεβαίως, ακόμη και οι φοιτητές των οικονομικών σχολών γνωρίζουν ότι, η πτώση της τιμής ενός ομολόγου κατά κύριο λόγο οφείλεται στην αύξηση των πιθανοτήτων αθέτησης της αποπληρωμής τους από τον εκδότη. Η πορεία των spreads κατά το 2010, όπως αναφέρονται από την Τράπεζα της Ελλάδος (Έκδοση “Το χρονικό της μεγάλης κρίσης”, σελ. 90), είχε ως εξής (τα spreads εκφράζονται σε “μονάδες βάσης”, όπου 100 μονάδες βάσης ισούνται με 1%): (Συνημμένο 11α)

31.12.2009: 229
29.1.2010: 377
26.2.2010: 351
31.3.2010: 331
27.4.2010: 654
31.5.2010: 508
30.6.2010: 789
30.7.2010: 756
31.8.2010: 937
30.9.2010: 824
29.10.2010: 820
30.11.2010: 930
31.12.2010: 960

γ) Υποβαθμίσεις από τους οίκους αξιολόγησης – Αναφορές Διεθνών Οργανισμών: Καθ’ όλο το διάστημα από τις αρχές του 2009 έως και τα τέλη του 2011, οι διεθνείς οργανισμοί εξέδιδαν προειδοποιητικές εκθέσεις για την προβληματική κατάσταση της ελληνικής οικονομίας και την αρνητική της πορεία. Παράλληλα, οι κυριότεροι διεθνείς οίκοι αξιολόγησης υποβάθμιζαν διαρκώς την ελληνική οικονομία και αξιολογούσαν αρνητικά τα ομόλογα του Ελληνικού Δημοσίου, ενώ αξιολογούσαν τις προοπτικές της ως αρνητικές. Οι εξελίξεις αυτές περιγράφονται στην Έκθεση Χρηματοοικονομικής Σταθερότητας του έτους 2010, που εξέδωσε η Τράπεζα της Ελλάδας τον Ιούλιο του 2010, σημειώνονται τα γεγονότα που επέδρασαν στην πτωτική πορεία των τιμών των Ομολόγων του Ελληνικού Δημοσίου. Πιο συγκεκριμένα, στις σελίδες 52 έως 55 αναφέρονται τα παρακάτω: (Συνημμένο 14)

Η ανοδική πορεία των αποδόσεων των ομολόγων του Ελληνικού Δημοσίου (Σημείωση Μηνυτή: Δηλαδή, η πτωτική πορεία των τιμών) είχε ήδη ξεκινήσει από τις αρχές Σεπτεμβρίου 2009. Ακολούθως, καθοριστικό ρόλο στην περαιτέρω σημαντική άνοδο των αποδόσεων διαδραμάτισαν κυρίως οι παρακάτω εξελίξεις (βλ. διάγραμμα): • Στις 22 Οκτωβρίου 2009 η Eurostat ανακοίνωσε τις εκτιμήσεις της για τα δημόσια οικονομικά της Ευρώπης, σύμφωνα με τις οποίες το έλλειμμα της Ελλάδος για το 2008 (7,7% του ΑΕΠ) ήταν το υψηλότερο μεταξύ των 27 κρατών-μελών της ΕΕ και το χρέος της το δεύτερο υψηλότερο. Παράλληλα, η Eurostat εξέφρασε πολλές επιφυλάξεις για την αξιοπιστία των δημοσιονομικών στοιχείων που υπέβαλε η Ελλάδα στην ΕΕ, με βάση τα οποία το έλλειμμα του 2009 εκτιμήθηκε σε 12,5% του ΑΕΠ (από περίπου 6% σύμφωνα με την αρχική εκτίμηση) και το χρέος σε 113,4% του ΑΕΠ.

Την ίδια ημέρα, ο οίκος Fitch υποβάθμισε την πιστοληπτική αξιολόγηση της χώρας, ενώ στη συνέχεια αρνητική ήταν και η συμβολή της σημαντικής προς τα κάτω αναθεώρησης των στοιχείων του ΑΕΠ για το γ’ τρίμηνο του 2009 που υποδήλωναν νέα συρρίκνωση της ελληνικής οικονομίας.

Στις 3 Νοεμβρίου 2009 δημοσιεύθηκε η έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής με τίτλο “Η οικονομική ύφεση αποτελεί πρόκληση για τα δημόσια οικονομικά”, η οποία προέβλεπε μηδενική ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας για το 2010 και έδινε ιδιαίτερη έμφαση στην ανάγκη διόρθωσης των δημοσιονομικών ανισορροπιών της ελληνικής οικονομίας.

Την έκθεση αυτή ακολούθησε πληθώρα οικονομικών αναλύσεων με οξύτατα αρνητικά σχόλια για τη δημοσιονομική κατάσταση της Ελλάδος, ενώ πύκνωσε ο αριθμός των δημοσιευμάτων στο διεθνή τύπο με θέμα την πιθανή πτώχευση της χώρας λόγω αδυναμίας διόρθωσης των δημοσιονομικών ανισορροπιών. Παράλληλα, άλλα ανυπόστατα δημοσιεύματα άρχισαν να κάνουν λόγο για αναδιάρθρωση του χρέους ή ακόμη και για έξοδο της Ελλάδος από τη ζώνη του ευρώ.

Το Νοέμβριο του 2009 η κρατικών συμφερόντων εταιρία επενδύσεων του εμιράτου του Ντουμπάι, Dubai World, πρότεινε το εξάμηνο πάγωμα των οφειλών της λόγω αδυναμίας αποπληρωμής τους και τα διεθνή μέσα οικονομικής ενημέρωσης συσχέτισαν το γεγονός με τις εξελίξεις στην ελληνική αγορά ομολόγων. • Μετά από σχετική προειδοποίηση στις 7 Δεκεμβρίου 2009 και στη συνέχεια υποβάθμιση από τον οίκο Standard & Poor’s, την οποία ακολούθησε σχεδόν αμέσως η υποβάθμιση και από τον οίκο Fitch, το επίπεδο των ελληνικών πιστωτικών περιθωρίων (spread) υπερέβη τις 200 μονάδες βάσης. Το φαινόμενο αυτό μεταδόθηκε και στα ομόλογα άλλων χωρών (π.χ. της Πορτογαλίας και της Ισπανίας), οι οποίες επίσης αντιμετωπίζουν δημοσιονομικές προκλήσεις, υποβαθμίσεις της πιστοληπτικής τους ικανότητας από τους οίκους αξιολόγησης και αρνητικά σχόλια του διεθνούς τύπου. • Στις 14 Ιανουαρίου 2010 η ελληνική κυβέρνηση ανακοίνωσε το Επικαιροποιημένο Πρόγραμμα Σταθερότητας και Ανάπτυξης (ΕΠΣΑ) 2010-2013, εξέλιξη που μόνο προσωρινά ανέκοψε την ανοδική τάση των αποδόσεων των ομολόγων. • Το δίμηνο Φεβρουαρίου-Μαρτίου 2010 παρατηρήθηκε μικρής έκτασης αποκλιμάκωση των αποδόσεων, καθώς στις 2 Φεβρουαρίου η ελληνική κυβέρνηση ανακοίνωσε νέα μέτρα για τον περιορισμό των δημόσιων δαπανών, με έμφαση στην περικοπή του κόστους μισθοδοσίας στο δημόσιο τομέα, ενώ στις 5 Μαρτίου η ελληνική κυβέρνηση εξήγγειλε νέα μέτρα για τον περιορισμό των δαπανών, καθώς και αύξηση της φορολογίας με στόχο την τόνωση των εσόδων. • Στις 25 Μαρτίου στη σύνοδο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου συμφωνήθηκε και ανακοινώθηκε η δημιουργία μηχανισμού στήριξης της ελληνικής οικονομίας με τη συμμετοχή της ΕΕ, της ΕΚΤ και του ΔΝΤ, χωρίς όμως η ανακοίνωση αυτή να συνοδεύεται από λεπτομέρειες για τον τρόπο υλοποίησής του. Παράλληλα, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα ανακοίνωσε χαλάρωση των κριτηρίων για την αποδοχή εξασφαλίσεων από τις τράπεζες με σκοπό την παροχή ρευστότητας προς αυτές, αλλά οι ασάφειες όσον αφορά τους όρους λειτουργίας και ενεργοποίησης του μηχανισμού στήριξης και τα αλλεπάλληλα αρνητικά δημοσιεύματα στο διεθνή τύπο για το ενδεχόμενο πτώχευσης της χώρας ή αναδιάρθρωσης του χρέους της συνέβαλαν στην περαιτέρω άνοδο των αποδόσεων. • Στις 22 Απριλίου 2010 ο Πρωθυπουργός της Ελλάδος ανακοίνωσε την προσφυγή της χώρας στο μηχανισμό χρηματοδοτικής στήριξης, ενώ την προηγούμενη ημέρα η Eurostat αναθεώρησε προς τα άνω το δημοσιονομικό έλλειμμα της χώρας. • Στις 27 Απριλίου 2010 ο οίκος Standard & Poor’s ήταν ο πρώτος ο οποίος υποβάθμισε τη χώρα σε επίπεδο κάτω από εκείνο της “επενδυτικής βαθμίδας” (investment grade).(Σημείωση μηνυτή: δηλαδή στην κατηγορία “σκουπίδια”)

Ακολούθησε πληθώρα δημοσιευμάτων στο διεθνή τύπο για την πιθανότητα αναδιάρθρωσης του χρέους της Ελλάδος, ενώ πλέον στα ίδια δημοσιεύματα συμπεριλαμβάνονταν και άλλες χώρες που αντιμετωπίζουν δημοσιονομικές ανισορροπίες, εξέλιξη που εκτόξευσε εκ νέου τις αποδόσεις των ελληνικών ομολόγων και προκάλεσε άνοδο των αποδόσεων των ομολόγων και σε άλλες χώρες. • Στις 3 Μαΐου 2010 η ΕΚΤ ανέστειλε την εφαρμογή του ελάχιστου ορίου πιστοληπτικής διαβάθμισης για τα ομόλογα του Ελληνικού Δημοσίου και τα ομόλογα με την εγγύηση του Ελληνικού Δημοσίου που αποδέχεται ως εξασφαλίσεις στο πλαίσιο της παροχής ρευστότητας από το Ευρωσύστημα. • Στις 10 Μαΐου 2010 ανακοινώθηκε από την ΕΕ, την ΕΚΤ και το ΔΝΤ μηχανισμός βοήθειας ύψους 750 δισεκ. ευρώ με στόχο τη διασφάλιση της σταθερότητας της ζώνης του ευρώ. Παράλληλα, η ΕΚΤ ανακοίνωσε την έναρξη προγράμματος αγοράς κρατικών και εταιρικών ομολόγων της ζώνης του ευρώ για την αποκατάσταση της ρευστότητάς τους. Οι εξελίξεις αυτές συνέτειναν στην αποκλιμάκωση των αποδόσεων και των ελληνικών ομολόγων. • Στις 14 Ιουνίου 2010 ο οίκος Moody’s υποβάθμισε την πιστοληπτική αξιολόγηση της Ελλάδος σε επίπεδο κάτω από εκείνο της “επενδυτικής βαθμίδας” (σημείωση μηνυτή: δηλαδή στην κατηγορία “σκουπίδια”), με συνέπεια τα ελληνικά κρατικά ομόλογα να αφαιρεθούν από διεθνείς δείκτες ομολόγων και τα επενδυτικά κεφάλαια που ακολουθούν την απόδοση ενός δείκτη (index tracking funds) να υποχρεωθούν σε ρευστοποίηση των ελληνικών τίτλων”. Επίσης, στη σελίδα 53 της έκθεσης παρατίθεται διάγραμμα της πορείας των αποδόσεων των Ομολόγων του Ελληνικού Δημοσίου, όπου εμφανίζεται η επίδραση των παραπάνω περιγραφόμενων γεγονότων και εξελίξεων.

Παράλληλα, καθ’ όλο το διάστημα από το 2009 έως και το 2012, οι διεθνείς οίκοι αξιολόγησης υποβάθμιζαν διαρκώς τις αξιολογήσεις τους επί των Ελληνικών Τραπεζών, ενώ οι μεγάλοι επενδυτικοί οίκοι του εξωτερικού, σε μελέτες που εξέδιδαν (και οι οποίες κυκλοφορούσαν στα επενδυτικά γραφεία και σε επενδυτές, ενώ δημοσιεύονταν στα διεθνή και τα ελληνικά ΜΜΕ).

Σημειώνεται ότι, στις 5 Ιουλίου 2012, η Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς της Κύπρου, ξεκίνησε έρευνα κατά της “Τράπεζας Κύπρου Δημόσιας Εταιρείας Λτδ” για να εξακριβώσει εάν τα αρμόδια στελέχη της Τράπεζας υπέπεσαν σε διάφορες παραβάσεις, αναφορικά με τη διακράτηση στα χαρτοφυλάκιά τους μεγάλων ποσοτήτων Ομολόγων του Ελληνικού Δημοσίου (ΟΕΔ), η κατάρρευση της τιμής των οποίων και το “κούρεμα” που ακολούθησε προκάλεσε τεράστιες κεφαλαιακές ζημιές στην Τράπεζα. (Σημείωση Μηνυτή: Το γεγονός αυτό είχε συνέβαλε στη μετά από μερικούς μήνες κατάρρευση του τραπεζικού τομέα της Κύπρου και οδήγησε στα γεγονότα του Μαρτίου 2013 και την οιονεί χρεοκοπία της Δημοκρατίας της Κύπρου). Όμως, ένα από τα κυριότερα στοιχεία στα οποία βασίστηκε για να καταδικάσει τις πράξεις της Τράπεζας Κύπρου ήταν το γεγονός ότι, η Τράπεζα συνέχιζε να αγοράζει ή και να τηρεί στα χαρτοφυλάκιά της Ομόλογα του Ελληνικού Δημοσίου, παρά το ότι γνώριζε τους κινδύνους που συνεπάγονταν η κατοχή τους. Ένα από τα πιο ισχυρά στοιχεία που χρησιμοποιεί συχνά στο σκεπτικό της είναι ότι “τα ΟΕΔ, από τις 9/4/2010 αξιολογούνταν από τον οίκο αξιολόγησης Fitch σε ΒΒΒ- (τελευταία βαθμίδα πριν τη μη επενδυτική βαθμίδα – “σκουπίδια”) με αρνητικό ορίζονται και από τις 27/4/2010 αξιολογούνταν από τον οίκο αξιολόγησης Standard & Poor’s σε ΒΒ+ (δηλαδή σε μη επενδυτική βαθμίδα – “σκουπίδια”). Η πιο πάνω πληροφόρηση παρέχει σαφή συσχετισμό του ύψους των ΟΕΔ με τα ίδια κεφάλαια της Εταιρίας προς ανάδειξη του υψηλού κινδύνου συγκέντρωσης σε συνάρτηση με τον υψηλό πιστωτικό κίνδυνο που αναδεικνύεται μέσα από τις δύο αξιολογήσεις των οίκων (Fitch και Standard & Poor’s)”. (Απόφαση Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς Κύπρου Αναφορικά με την Επένδυση της Εταρείας ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ LTD ΣΕ ΟΜΟΛΟΓΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ – 28 Απριλίου 2014, σελ. 12) (Συνημμένο 15).

δ) Μελέτες και Αναλύσεις Ελληνικών Τραπεζών:

Καθ’ όλη τη διάρκεια της περιόδου 2009 – 2011, οι Διευθύνσεις Μελετών πολλών τραπεζών εξέδιδαν πολλές και ποικίλες μελέτες και αναλύσεις, τις οποίες διένειμαν σε πελάτες τους, σε αναλυτές, σε επενδυτές και στον Τύπο. Στις αναλύσεις αυτές, προβάλλονται απερίφραστα οι κίνδυνοι που αντιμετώπιζε η χώρα, οι ζοφερές προοπτικές της Ελληνικής οικονομίας, αλλά και η επιδεινούμενη πορεία της. Οι εκδόσεις αυτές είναι εκατοντάδες.

Ενδεικτικά αναφέρουμε την έκδοση του “Οικονομικού Δελτίου” της Alpha Bank (Νο 112), η οποία επί χρόνια αποτελεί ένα από τα πιο αξιόλογα και έγκυρα έντυπα οικονομικής ενημέρωσης από τα οικονομικών μελετών των Ελληνικών τραπεζών. Στο τεύχος αυτό, σε πολυσέλιδη μελέτη (σελ. 9 έως 31) με τίτλο “Δημοσιονομική προσαρμογή: Δυνατότητες εξόδου από την κρίση και αναπτυξιακές προοπτικές” (Συνημμένο 16) αναφέρεται ότι: (σελ. 9): Τον Νοέμβριο του 2009 η Ελλάδα εισήλθε σε βαθειά δημοσιονομική κρίση, η οποία εξελίχθηκε σε κρίση στην αγορά των ελληνικών κρατικών ομολόγων (ΕΚΟ) και συνεχίζεται έως τον Ιούνιο του 2010, (σελ. 9): η Ελλάδα εξακολουθεί να θεωρείται από τους διεθνείς αναλυτές και επενδυτές ως χώρα η οποία δύσκολα θα αποφύγει την χρεοκοπία ή την αναδιάρθρωση του χρέους της με σημαντικές απώλειες για τους δανειστές της (σελ 10): Η πιθανότητα χρεοκοπίας του Ελληνικού Δημοσίου (σύμφωνα με τη γνώμη των διεθνών αναλυτών) αυξήθηκε σημαντικά (εκτιμήθηκε έως και 22%) στις αρχές του 2010, (σελ. 15): Το spread βέβαια διευρύνθηκε σημαντικά στο υπόλοιπο του Μαρτίου 2010 και στις αρχές Απριλίου 2010, σηματοδοτώντας την ύπαρξη σημαντικών κεφαλαιακών ζημιών στους επενδυτές που τοποθέτησαν τα χρήματά τους στα ανωτέρω ομόλογα. (σελ. 15): Επιπλέον των ανωτέρω, οι αρνητικές εξελίξεις στην αγορά των ΕΚΟ ενισχύθηκαν ουσιαστικά όταν από τα τέλη Μαρτίου 2010 άρχισαν να δημοσιεύονται στο διεθνή Τύπο αναλύσεις με εξαιρετικά αρνητικά συμπεράσματα όσον αφορά α) τη δυναμική του δημοσίου χρέους στην Ελλάδα, με εκτιμήσεις ότι το ΧτΓΚ μπορεί να ανέλθει ακόμη και άνω του 150% του ΑΕΠ το 2014 (σημείωση μηνυτή: κατά το 2014, το χρέος έφθασε στο 176% του ΑΕΠ). (σελ. 16): Με αυτή ακριβώς την αφορμή, η S&P’s (που πριν από ένα μήνα είχε αποσύρει το χρέος του Ελληνικού Δημοσίου από την κατάσταση «πιστωτικής επιτηρήσεως για υποβάθμιση») προχώρησε (λόγω των αυξημένων spreads), δύο ημέρες πριν την ανακοίνωση της ΣΔΠ&Μ σε δραματική υποβάθμιση του μακροχρόνιου χρέους του Ελληνικού Δημοσίου κατά τρεις βαθμίδες, στο BB+ (από ΒΒΒ+) και μάλιστα με προοπτική αρνητική. Η εξέλιξη αυτή δημιούργησε ανεξέλεγκτες συνθήκες στην αγορά των ΕΚΟ, όπου με ελάχιστες συναλλαγές και με την πρακτική του short selling, τα spread και τα CDSs διαμορφώνονταν σε αστρονομικά επίπεδα, (σελ 19): τομέα. Οι προβλέψεις για την επερχόμενη χρεοκοπία της Ελλάδος ή για την αναδιάρθρωση του χρέους (με σημαντικές ζημίες για τους κατόχους του ελληνικού δημοσίου χρέους) και για την έξοδό της από τη ΖτΕ αυξήθηκαν, αντί να μειωθούν, (σελ 19): Αυτή η ενεργός προαγωγή της ελληνικής χρεοκοπίας ή της αναδιαπραγματεύσεως του ελληνικού χρέους, ή οι συχνές παραινέσεις ή απειλές για έξοδο της Ελλάδος από τη ΖτΕ (π.χ. από πολλούς Γερμανούς πολιτικούς και αναλυτές), έχουν οδηγήσει αναπόφευκτα στον εκ βάθρων συγκλονισμό όχι μόνο της αγοράς των ΕΚΟ αλλά και των αγορών ομολόγων όλων των χωρών της ΝΑ Ευρώπης και της Ιρλανδίας, με τεράστια αύξηση των spreads και των CDS και αυτών των χωρών. Όπως αναφέρθηκε, τέτοια δημοσιεύματα από τμήματα μελετών τραπεζών (ή από άλλους φορείς) υπάρχουν εκατοντάδες. Δηλαδή, ενώ τα τμήματα μελετών των τραπεζών αναφέρουν για τους κινδύνους χρεοκοπίας του Κράτους, για τον “κλονισμό” στην αγορά ομολόγων και για όλους τους κινδύνους που αυτές οι εξελίξεις συνεπάγονταν, οι ίδιες οι Τράπεζες συνέχιζαν να αυξάνουν τις θέσεις τους σε Ομόλογα του Ελληνικού Δημοσίου και μάλιστα σε ύψος που έφθανε (κατά μέσο όρο) 2,2 φορές τα ίδια τους κεφάλαια!!! (Από το βιβλίο του μηνυτή με τίτλο “Οι ζημιές μας, κέρδη τους – Η λεηλασία της Ελλάδος”, σελ. 164) (Συνημμένο 17)

Ενδείξεις από την πορεία του Χρηματιστηρίου:

Ενδείξεις για την τραγική πορεία της Ελληνικής οικονομίας, αλλά και την πολύ δύσκολη θέση στην οποία βρέθηκε ο τραπεζικός κλάδος έδινε καθημερινά και η εξέλιξη των τιμών των μετοχών στο Χρηματιστήριο της Αθήνας, αλλά και των τραπεζικών μετοχών ειδικότερα.

Αν λάβουμε σαν ημερομηνία έναρξης της “Ελληνικής κρίσης” την 20 Οκτωβρίου 2009 (ημέρα κατά την οποία ο τότε Υπουργός των Οικονομικών, κ. Γιώργος Παπακωνσταντίνου, ανακοίνωσε στο ECOFIN ότι το δημοσιονομικό έλλειμμα του 2009 θα κυμαινόταν στο 12,5% του ΑΕΠ, αντί του 6% που το υπολόγιζε η προηγούμενη Κυβέρνηση), τότε, μέχρι και την εφαρμογή του PSI (9/3/2012), ο Γενικός Δείκτης τιμών του Χρηματιστηρίου της Αθήνας είχε σημειώσει απώλειες κατά 74,0%. Ο τραπεζικός δείκτης (δηλαδή ο δείκτης που συντίθεται από τις τραπεζικές μετοχές) είχε απολέσει το 89,6% της αξίας του, ενώ η επίδοση των βασικών τραπεζικών μετοχών είχε ως εξής: Εθνική Τράπεζα: -89,1%, Eurobank: -95,9%, Alpha Bank: -88,0%, Τράπεζα Πειραιώς: – 93,6%. Σημειώνεται ότι, κατάρρευση σημείωσαν και οι τιμές των μετοχών της Αγροτικής Τράπεζας και του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου, οι οποίες σήμερα δεν διαπραγματεύονται πλέον στο Χρηματιστήριο της Αθήνας. Ενδεικτικά όμως αναφέρεται ότι, μεταξύ του διαστήματος 31/10/2009 έως 28/2/2012, η τιμή της μετοχής της Αγροτικής Τράπεζας υποχώρησε κατά 92% και του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου κατά 88%.

Τα παραπάνω εξαιρετικά αρνητικά αποτελέσματα επιβεβαιώνονται και από μελέτη της Ένωσης Ελληνικών Τραπεζών (“Το Ελληνικό Τραπεζικό Σύστημα το 2011 και το 2012”, σελ. 79): Ποιες ήταν οι επιπτώσεις της δημοσιονομικής κρίσης της χώρας μας για τους μετόχους των ελληνικών τραπεζών; Την τελευταία πενταετία, οι μέτοχοι των ελληνικών τραπεζών – μεταξύ των οποίων εκατοντάδες χιλιάδες ιδιώτες επενδυτές, περιλαμβανομένων κυρίως των μικρο- επενδυτών, και ασφαλιστικά ταμεία – απώλεσαν άνω του 96% της αξίας των επενδύσεών τους. Συγκεκριμένα, ενώ στο τέλος του 2007 η χρηματιστηριακή αξία του τραπεζικού κλάδου ανερχόταν στα € 80 δισ. περίπου, σήμερα, ως αποτέλεσμα της τρέχουσας δημοσιονομικής κρίσης, είναι μικρότερη από € 3 δισ. Επισημαίνεται δε ότι, από τη χρήση του 2008, μέχρι και σήμερα, οι μέτοχοι των ελληνικών τραπεζών δεν εισέπραξαν μέρισμα σε μετρητά, ενώ συμμετείχαν σε αυξήσεις μετοχικού κεφαλαίου συνολικού ύψους € 13,7 δισ., στηρίζοντας έμπρακτα το τραπεζικό σύστημα της χώρας μας. (Συνημμένο 8α)

Ο ρόλος της Εταιρικής Διακυβέρνησης των Τραπεζών:

Η Εταιρική Διακυβέρνηση είναι ένα σύστημα αρχών και πρακτικών επί τη βάσει του οποίου οργανώνεται, λειτουργεί και διοικείται μία ανώνυμη εταιρία, ώστε να διαφυλάσσονται και ικανοποιούνται τα έννομα συμφέροντα όλων όσων συνδέονται με την εταιρία. Όλες οι Ελληνικές Τράπεζες (όπως και όλες οι εταιρίες που έχουν τις μετοχές τους εισηγμένες στο Χρηματιστήριο της Αθήνας) έχουν δημιουργήσει έναν “Κώδικα Εταιρικής Διακυβέρνησης” τον οποίον -όπως ισχυρίζονται- τηρούν κατά τη λειτουργία τους.

Συνήθως, ένας “Κώδικας Εταιρικής Διακυβέρνησης” προβλέπει μία σειρά εταιρικών οργάνων και διαδικασιών που διασφαλίζουν την ομαλή και σύννομη λειτουργία της Τράπεζας.

Οι διαδικασίες λειτουργίας προβλέπονται από:

– Tον Εσωτερικό Κανονισμό Εταιρικής Διακυβέρνησης και Λειτουργίας, με τον οποίο διασφαλίζεται η διαφάνεια και η σύμμετρη πληροφόρηση και καλύπτονται θέματα, τα οποία δεν προβλέπονται από το καταστατικό της Τράπεζας, αλλά είναι απαραίτητα για την εύρυθμη λειτουργία της.

– Τον Κώδικα Δεοντολογίας που διέπει τις υποχρεώσεις του προσωπικού της Τράπεζας. – Την Επιτροπή Ελέγχου (παρακολουθεί και αξιολογεί σε ετήσια βάση την επάρκεια και την αποτελεσματικότητα του Συστήματος Εσωτερικού Ελέγχου σε επίπεδο Τράπεζας και Ομίλου, με βάση τα σχετικά στοιχεία και πληροφορίες της Μονάδας Εσωτερικής Επιθεώρησης, τις διαπιστώσεις και παρατηρήσεις των εξωτερικών ελεγκτών, καθώς και των εποπτικών αρχών).

Τα όργανα τα οποία συνήθως είναι αρμόδια και υπεύθυνα για την ομαλή και σύννομη λειτουργία της Τράπεζας, είναι: – Η Επιτροπή Διαχείρισης Κινδύνων, με σκοπό να καλύπτονται αποτελεσματικά όλες οι μορφές κινδύνων, περιλαμβανομένου του λειτουργικού και να διασφαλίζεται ο ενοποιημένος έλεγχός τους, η εξειδικευμένη αντιμετώπισή τους και ο απαιτούμενος συντονισμός σε ατομική και ενοποιημένη βάση. – Η Γενική Διεύθυνση Εσωτερικού Ελέγχου (Μονάδα Εσωτερικής Επιθεώρησης κατά την Πράξη 2577/2006 του Διοικητή της Τράπεζας Ελλάδος), η οποία είναι ανεξάρτητη, αναφέρεται στο Διοικητικό Συμβούλιο μέσω της Επιτροπής Ελέγχου και στον Πρόεδρο του Διοικητικού Συμβουλίου της Τράπεζας και έχει την ευθύνη του εσωτερικού ελέγχου σε επίπεδο Ομίλου.

– Η Διεύθυνση Κανονιστικής Συμμόρφωσης, η οποία θεσπίζει και εφαρμόζει διαδικασίες και εκπονεί ετήσιο πρόγραμμα κανονιστικής συμμόρφωσης, με στόχο να επιτυγχάνεται η έγκαιρη και διαρκής συμμόρφωση του Ομίλου προς το ισχύον ρυθμιστικό πλαίσιο, εξασφαλίζοντας τη συμμόρφωση με το κανονιστικό πλαίσιο για την πρόληψη της νομιμοποίησης εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες μέσω της τραπεζικής λειτουργίας, αλλά και για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας.

Πέραν των παραπάνω οργάνων, οι Τράπεζες διαθέτουν και μία σειρά Διευθύνσεων και Τμημάτων, ο ρόλος των οποίων είναι να αναλύουν και να διαχειρίζονται τους κινδύνους που αντιμετωπίζει ή αναλαμβάνει η Τράπεζα.

Λειτούργησαν άραγε τα (εκ του νόμου υποχρεωτικά) όργανα των Τραπεζών; Αντελήφθησαν -ως όφειλαν- τον κίνδυνο που δημιουργούνταν για τις Τράπεζες, τους μετόχους τους, αλλά και την Εθνική Οικονομία; Προέβησαν στις απαραίτητες ενέργειες; Έκαναν τους απαραίτητους ελέγχους; Προχώρησαν σε ενστάσεις και σε καταγγελίες;

Ο εποπτικός και ελεγκτικός ρόλος της Τράπεζας της Ελλάδος:

Η Τράπεζα της Ελλάδος είναι επιφορτισμένη με την προληπτική εποπτεία του ελληνικού τραπεζικού συστήματος, την οποία ασκεί η Διεύθυνση Εποπτείας Πιστωτικού Συστήματος (ΔΕΠΣ). Η εποπτεία αυτή, όπως προσδιορίζεται από σειρά νομοθετημάτων, στοχεύει στη διασφάλιση της σταθερότητας και της εύρυθμης λειτουργίας του εγχώριου χρηματοπιστωτικού συστήματος. Όπως η ίδια η Τράπεζα της Ελλάδος περιγράφει, η έννοια της “εποπτείας” έγκειται “στην εδραίωση της εμπιστοσύνης των καταθετών, με τη διασφάλιση της οικονομικής ευρωστίας των πιστωτικών ιδρυμάτων και την ενίσχυση της ικανότητάς τους να αντιμετωπίζουν τις επιπτώσεις από τυχόν εξωγενείς διαταραχές, συμβάλλοντας στη σταθερότητα του ευρύτερου χρηματοπιστωτικού συστήματος της χώρας”.

Ο ρόλος αυτός περιγράφεται τόσο στο Καταστατικό της, όσο και σε σειρά νομοθετημάτων και κανονιστικών διατάξεων.

Παράλληλα, στις σελίδες 161-162 της έκδοσης “Το Χρονικό της μεγάλης κρίσης” της Τράπεζας της Ελλάδος (Συνημμένο 11β) αναφέρονται οι τρόποι που -λόγω της κρίσης- η Τράπεζα της Ελλάδος ενίσχυσε και διεύρυνε τις εποπτικές της αρμοδιότητες. Πιο συγκεκριμένα αναφέρεται:

Ενίσχυση και διεύρυνση των εποπτικών αρμοδιοτήτων της ΤτΕ Λόγω της έντασης, της διάρκειας και της πολυπλοκότητας της κρίσης, η Τράπεζα της Ελλάδος εντατικοποίησε την ασκούμενη εποπτεία, αυξάνοντας το εύρος των στοιχείων που ζητούσε από τα πιστωτικά ιδρύματα και τη συχνότητα υποβολής τους και διενεργώντας περισσότερους και πιο στοχευμένους επιτόπιους ελέγχους. Ειδικότερα, ξεκίνησε η συλλογή στοιχείων για τη ρευστότητα των πιστωτικών ιδρυμάτων σε ημερήσια βάση και στοιχείων για την ποιότητα του χαρτοφυλακίου και την κεφαλαιακή επάρκεια σε μηνιαία βάση. Επίσης, ζητήθηκε η υποβολή πλειάδας καινούργιων στοιχείων και εποπτικών αναφορών, καθώς και η συνεργασία των πιστωτικών ιδρυμάτων στη διενέργεια των διαγνωστικών μελετών για το δανειακό χαρτοφυλάκιο και της άσκησης ανακεφαλαιοποίησης. Παράλληλα, τα πιστωτικά ιδρύματα συνέταξαν σχέδια για τις μεσοπρόθεσμες χρηματοδοτικές τους ανάγκες, επιχειρηματικά σχέδια, σχέδια ανακεφαλαιοποίησης κ.λπ.”

Χρηματοπιστωτική Σταθερότητα: Όπως περιγράφεται και σε κείμενα της ιδίας, η Τράπεζα της Ελλάδος είναι αρμόδια για την παρακολούθηση της χρηματοπιστωτικής σταθερότητας, η οποία αποβλέπει στον εντοπισμό των παραγόντων που θα μπορούσαν να προκαλέσουν αστάθεια του χρηματοπιστωτικού συστήματος της χώρας και αξιολογεί το βαθμό ανθεκτικότητάς του. Για το σκοπό αυτό έχει συσταθεί η Διεύθυνση Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας παρακολουθεί τη σταθερότητα του χρηματοπιστωτικού τομέα στην Ελλάδα, εντός του πλαισίου που διαμορφώνεται στην Ευρωπαϊκή Ένωση αλλά και διεθνώς. Στη Διεύθυνση υπάγονται οι παρακάτω Υπηρεσιακές Μονάδες:

– Τμήμα Επίβλεψης Συστημάτων Πληρωμών – Τμήμα Μακροπροληπτικής Πολιτικής – Τμήμα Παρακολούθησης Χρηματοοικονομικών Κινδύνων – Τμήμα Χρηματοοικονομικών Ιδρυμάτων Αγορών και Υποδομών

Η εποπτεία του τραπεζικού συστήματος από την Τράπεζα της Ελλάδος:

H Τράπεζα της Ελλάδος, με βάση το θεσμικό πλαίσιο (περιγράφεται αναλυτικά στον ιστότοπο της Τράπεζας στη διεύθυνση http://www.bankofgreece.gr/Pages/ el/Bank/responsibilities.aspx (Συνημμένο 18) είναι αρμόδια για την εποπτεία των πιστωτικών ιδρυμάτων και την εποπτεία και τον έλεγχο των ασφαλιστικών και αντασφαλιστικών επιχειρήσεων καθώς και των διαμεσολαβητών στις ασφαλίσεις. Για την εποπτεία του Πιστωτικού Συστήματος, έχει συσταθεί η Διεύθυνση Εποπτείας Πιστωτικού Συστήματος, η οποία προΐσταται ενός αριθμού Υπηρεσιακών Μονάδων.

Διεύθυνση Εποπτείας Πιστωτικού Συστήματος: Η Διεύθυνση Εποπτείας Πιστωτικού Συστήματος είναι επιφορτισμένη με την εποπτεία και τον έλεγχο των πιστωτικών ιδρυμάτων, των εταιριών χρηματοδοτικής μίσθωσης, των εταιριών πρακτορείας επιχειρηματικών απαιτήσεων, των ανταλλακτηρίων συναλλάγματος, των εταιριών διαμεσολάβησης στη μεταφορά κεφαλαίων και εν γένει των κατηγοριών επιχειρήσεων που περιέρχονται στην εποπτεία της Τράπεζας της Ελλάδος με βάση την ισχύουσα νομοθεσία. Η άσκηση της εποπτείας αφορά: α) στην εξέταση συμμόρφωσης των εποπτευόμενων προσώπων, σε ατομική και ενοποιημένη βάση, προς το πλαίσιο που διέπει τη λειτουργία τους και, ιδίως, β) στην αξιολόγηση αιτημάτων και την εξέταση της τήρησης των όρων και προϋποθέσεων για τη χορήγηση αδειών λειτουργίας, γ) στη διαρκή παρακολούθηση της εφαρμογής του νέου πλαισίου εποπτείας της κεφαλαιακής επάρκειας (Βασιλεία ΙΙ), των κανόνων ρευστότητας και της συγκέντρωσης κινδύνων, δ) στην αξιολόγηση των συστημάτων εσωτερικού ελέγχου περιλαμβανομένης της διαχείρισης κινδύνων, της κανονιστικής συμμόρφωσης και ιδίως της επάρκειας των διαδικασιών για την αποφυγή της χρησιμοποίησης του χρηματοπιστωτικού συστήματος για τη νομιμοποίηση εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες και τη χρηματοδότηση της τρομοκρατίας, όπως επίσης και ε) στα θέματα διαφάνειας των διαδικασιών και των όρων των συναλλαγών, χωρίς να υπεισέρχεται όμως σε θέματα καταχρηστικότητας, για τα οποία η Τράπεζα της Ελλάδος δεν έχει αρμοδιότητα, σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία.

Κύρια μέσα άσκησης της εποπτείας είναι η παρακολούθηση των οικονομικών καταστάσεων και λοιπών στοιχείων που υποβάλλουν περιοδικά τα εποπτευόμενα πρόσωπα, η εκτίμηση των εκθέσεων των διεθνών οργανισμών, συμπεριλαμβανομένου του Ευρωσυστήματος για θέματα χρηματοπιστωτικής σταθερότητας και οι επιτόπιοι έλεγχοι.

Για την άσκηση του έργου αυτού, στη Διεύθυνση υπάγονται 25 Υπηρεσιακές Μονάδες (Τμήματα) στα οποία απασχολούνται πολλές δεκάδες υπαλλήλων και επιστημόνων.

Συστήματα πληρωμών και διακανονισμού χρεογράφων: Η Τράπεζα της Ελλάδος έχει: (α) την ευθύνη για τη διαχείριση και τη λειτουργία του Συστήματος Παρακολούθησης Συναλλαγών επί Τίτλων με Λογιστική Μορφή (Άυλοι Τίτλοι). Πρόκειται ουσιαστικά για το Σύστημα στο οποίο διακανονίζονται όλες οι συναλλαγές που αφορούν ομόλογα του Ελληνικού Δημοσίου τόσο στην πρωτογενή όσο και στη δευτερογενή αγορά. (β) την ευθύνη της λειτουργίας της Ηλεκτρονικής Δευτερογενούς Αγοράς Τίτλων (ΗΔΑΤ). Πρόκειται για την οργανωμένη δευτερογενή αγορά για τους τίτλους του Ελληνικού Δημοσίου. Ιδρύθηκε με στόχο τη δημιουργία μιας συγκροτημένης και αποτελεσματικής αγοράς η οποία είναι σε θέση να διασφαλίσει διαφάνεια στη διαμόρφωση των τιμών και μεγαλύτερη ρευστότητα.

Ο ρόλος της Τράπεζας της Ελλάδος στα εξεταζόμενα γεγονότα:

Καθ’ ολη τη διάρκεια της περιόδου από 20/10/2009 έως και 12 Μαρτίου 2012, υπήρξαν διαρκείς διαβεβαιώσεις του Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδας για παρακολούθηση του τραπεζικού συστήματος. Οι διαβεβαιώσεις αυτές συνήθως ανέφεραν ότι: “Η Τράπεζα της Ελλάδος συνεχίζει να παρακολουθεί στενά τις εξελίξεις στο τραπεζικό σύστημα και ενεργεί για τη διασφάλιση της χρηματοπιστωτικής σταθερότητας στη χώρα”. (Έκθεση για τη Χρηματοπιστωτική Σταθερότητα, Ιούλιος 2010, σελίδα 7, Πρόλογος του Διοικητή κ. Γεωργίου Προβόπουλου). (Συνημμένο 14α)

Στα πλαίσια της έρευνας διεξήγαγε ο μηνυτής για τη συγγραφή του βιβλίου “Οι ζημιές μας, κέρδη τους – Η λεηλασία της Ελλάδος”, (Εκδόσεις EuroCapital, Αθήνα, 2013) (Συνημμένο 17), θέλοντας να βρει απαντήσεις σε βασικά ερωτήματα, απέστειλε επιστολή προς τον κ. Γεώργιο Προβόπουλο, Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος (Η επιστολή κατατέθηκε στην Υπηρεσία Πρωτοκόλλου του Διοικητή της ΤτΕ στις 17 Ιουλίου 2013), από τον οποίον ζητούνταν απαντήσεις στα παρακάτω ερωτήματα: (Συνημμένο 19)

1) Με βάση τους τακτικούς ή και -ενδεχομένως- έκτακτους ελέγχους που, ως εποπτεύουσα αρχή, πραγματοποιούσε επί των χαρτοφυλακίων των ελληνικών τραπεζών την περίοδο μεταξύ του Δεκεμβρίου του 2009 και του Δεκεμβρίου του 2011, αντελήφθη η Τράπεζα της Ελλάδος, τους εξαιρετικούς κινδύνους που συνεπάγονταν η διακράτηση τόσο μεγάλων ποσοτήτων ομολόγων του Ελληνικού Δημοσίου, τα οποία σε αξία ξεπερνούσαν ακόμη και το 200% των ιδίων κεφαλαίων των ελληνικών τραπεζών;

Τηρήθηκαν οι διαδικασίες εσωτερικού ελέγχου που προβλέπουν οι εσωτερικοί κανονισμοί λειτουργίας των τραπεζών;

Εξέδωσε η Τράπεζα της Ελλάδος κάποια οδηγία προς τις τράπεζες για τους κινδύνους που διέβλεπε; Προκάλεσε κάποια συνάντηση με τις διοικήσεις των τραπεζών; Ή, σε ποιες άλλες ενέργειες προέβη η Τράπεζα της Ελλάδας για την αντιμετώπιση αυτής της κατάστασης;

2) Πραγματοποίησε, η Τράπεζα της Ελλάδος, κάποια έρευνα για να διαπιστωθούν τα αίτια της συσσώρευσης τόσο μεγάλων ποσοτήτων ομολόγων του Ελληνικού Δημοσίου στα χαρτοφυλάκια των τραπεζών που εποπτεύει, καθώς επίσης και τα αίτια για τη θεαματική αύξηση στις θέσεις τους επί των ελληνικών ομολόγων κατά την περίοδο μεταξύ του Οκτωβρίου 2009 και Φεβρουαρίου 2012. Ή, εάν η Τράπεζα της Ελλάδος, ανέθεσε την πραγματοποίηση μιας τέτοιας έρευνας σε ελεγκτικό ή άλλο οίκο του εσωτερικού ή του εξωτερικού. Εάν ναι, ποιο είναι το πόρισμα της έρευνας αυτής;

Μέχρι και σήμερα, ούτε ο κύριος Γεώργιος Προβόπουλος, ούτε ο νέος (από 27/6/2014) Διοικητής κ. Γιάννης Στουρνάρας, αλλά ούτε κάποια υπηρεσία της Τράπεζας της Ελλάδος, έχουν απαντήσει στα ερωτήματα που τέθηκαν.

Σημειωτέον ότι για το αντίστοιχο θέμα στην Κύπρο (δηλαδή, στην έρευνα για τους λόγους για τους οποίους η Τράπεζα Κύπρου είχε αγοράσει μεγάλες ποσότητες ελληνικών ομολόγων), η Κεντρική Τράπεζα Κύπρου είχε απευθύνει προειδοποίηση προς τις Κυπριακές Τράπεζες, δηλαδή για την μεγάλη έκθεσή τους σε ομόλογα του ελληνικού δημοσίου και η Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς Κύπρου επέβαλε πρόστιμα στην Τράπεζα Κύπρου για παράλειψη ενημέρωσης των επενδυτών. (Συνημμένο 15 )

Κύριε Εισαγγελέα,

Επειδή όπως είναι φυσικό, τα παραπάνω αναπάντητα ερωτήματα ρίχνουν βαριά σκιά στο τραπεζικό σύστημα της χώρας καθώς δημιουργούν σοβαρές υπόνοιες για το ρόλο που έπαιξαν οι διοικήσεις των τραπεζών και ενδεχομένως και άλλοι -θεσμικοί ή μη θεσμικοί φορείς- στην εμφάνιση εξαιρετικά υψηλών ζημιών στους ισολογισμούς τους, τον -σχεδόν- εκμηδενισμό των ιδίων κεφαλαίων τους, και την καταστροφή εκατοντάδων χιλιάδων ιδιωτών μικροεπενδυτών λόγω της σχεδόν πλήρους απαξίωσης των μετοχών τους.

Επειδή λόγω των ζημιών που υπέστησαν οι τράπεζες, το Κράτος αναγκάστηκε να μεριμνήσει για την ανακεφαλαιοποίησή τους, με χρήματα που αναγκάστηκε να δανειστεί από τους ευρωπαίους δανειστές και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, με αποτέλεσμα την επιβάρυνση του Δημοσίου Χρέους για περισσότερα από 30 δισεκατομμύρια ευρώ, με όλες τις αρνητικές επιδράσεις που αυτή η πράξη προκάλεσε και που εξακολουθεί να προκαλεί στην οικονομία μας.

Επειδή υπάρχουν αμφιβολίες για το εάν λειτούργησαν τα αρμόδια όργανα των τραπεζών (επιτροπές διαχείρισης κινδύνων, εσωτερικός έλεγχος κλπ), αλλά και για το εάν η Τράπεζα της Ελλάδος ανταποκρίθηκε με επάρκεια στην εκ του Καταστατικού της και του νόμου αποστολή της και εάν όντως πέτυχε την εύρυθμη και ασφαλή λειτουργία του τραπεζικού συστήματος και τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα.

Επειδή είμαι Έλληνας φορολογούμενος και έχω υποστεί (και συνεχίζω να υφίσταμαι) βλάβη από την ενδεχόμενη παράνομη συμπεριφορά των προσώπων στα οποία αναφέρομαι με την παρούσα, αλλά και όσων θα αποκαλυφθούν από την προανάκριση.

Επειδή το Ελληνικό Δημόσιο υπέστη σοβαρότατη βλάβη. Επειδή προσκομίζω και επικαλούμαι προς απόδειξη της βασιμότητας της

αναφοράς μου, τα παραπάνω αναφερόμενα σχετικά μου υπ’ αριθμό 1 έως 19.

Για τους λόγους αυτούς

Ζητώ την ποινική δίωξη παντός υπευθύνου και την παραδειγματική τιμωρία του.

Αντίκλητό μου ορίζω τον δικηγόρο Αθηνών κ. Ιωάννη Κυριακόπουλο (ΑΜ ΔΣΑ 17254)

Συνημμένα Έγγραφα

1) Δελτίο Δημοσίου Χρέους Νο 56 (31/12/2009).

2) Δήλωση Επιτρόπου Όλι Ρεν, σε απάντηση του Ευρωβουλευτή (Σύριζα) Νίκου Χουντή στο Ευρωκοινοβούλιο – Ιανουάριος 2014.

3) Προκόπης Παυλόπουλος – την υπ’ αριθμόν 42/6-8-2012 Αίτηση Κατάθεσης Εγγράφων προς τον κ. Υπουργό των Οικονομικών.  3α) Πίνακας κατόχων Ομολόγων Ελληνικού Δημοσίου – Από ΤτΕ προς τον κ. Προκόπη Παυλόπουλο.

4) 12/12.12.2011 – Επερώτηση κ. Προκόπη Παυλόπουλο προς τον Υπουργό των Οικονομικών.

5) ΑΠ 2/60213/0023/7-9-2012 – Απάντηση κ. Χ. Σταϊκούρα στην από 12/12.12.2011 Επερώτηση προς Υπουργό Οικονομικών.

6) 34/9.12.2012 – Αίτηση Κατάθεσης Εγγράφων κ. Προκόπη Παυλόπουλου προς τον Υπουργό των Οικονομικών.

7) Δελτίο Δημοσίου Χρέους Νο 64, 31/12/2011.

8) Ένωση Ελληνικών Τραπεζών, “Το Ελληνικό Τραπεζικό Σύστημα το 2011 και το 2012”, σελ. 49. 8α) Ένωση Ελληνικών Τραπεζών, “Το Ελληνικό Τραπεζικό Σύστημα το 2011 και το 2012”, σελ. 79

9) Τράπεζα της Ελλάδος – “Έκθεση για την Ανακεφαλαιοποίηση και Αναδιάταξη του Ελληνικού Τραπεζικού Τομέα”, σελ. 6.

10) Ένωσης Ελληνικών Τραπεζών (“Το Ελληνικό Τραπεζικό Σύστημα το 2011 και το 2012”, σελ. 82.

11) Τράπεζα της Ελλάδος, “Το Χρονικό της μεγάλης κρίσης”, σελ. 53. 11α) Τράπεζα της Ελλάδος, “Το χρονικό της μεγάλης κρίσης”, σελ. 90. 11β) Τράπεζα της Ελλάδος, “Το χρονικό της μεγάλης κρίσης”, σελ. 161-162.

12) Άρθρο της βρετανικής εφημερίδας “The Telegraph”, της 17/5/2010.

13) Άρθρο του γερμανικού “Spiegel”, της 31/5/2010.

14) Έκθεση Χρηματοοικονομικής Σταθερότητας του έτους 2010 – Τράπεζα της Ελλάδας, Ιούλιος 2010, σελ. 52-54.14α) Έκθεση Χρηματοοικονομικής Σταθερότητας του έτους 2010 – Τράπεζα της Ελλάδας, Ιούλιος 2010, σελ. 7.

15) Απόφαση Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς Κύπρου Αναφορικά με την Επένδυση της Εταρείας ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ LTD ΣΕ ΟΜΟΛΟΓΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ – 28 Απριλίου 2014.

16) “Οικονομικού Δελτίου” της Alpha Bank (Νο 112) – Ιούνιος 2010, σελ. 9 έως 31.

17) Γιάννης Σιάτρας, “Οι ζημιές μας, κέρδη τους – Η λεηλασία της Ελλάδας”, σελ. 164

18) Η εποπτεία του τραπεζικού συστήματος από την Τράπεζα της Ελλάδος (ιστοσελίδα)

19) Επιστολή του Γιάννη Σιάτρα προς τον Διοικητή της ΤτΕ κ. Γ. Προβόπουλο (13/7/2013).

(Το σύνολο των συνημμένων εγγράφων -πλην του Νο 17 το οποίο παραδίδεται σε φυσική μορφή- σας παραδίδεται και σε CD).

Aθήνα, 13 Μαΐου 2015

Ο μηνυτής

Ιωάννης Σιάτρας

 

 

ΣΧΕΤΙΚΑ

 

– Ομόλογα των Τραπεζών: Γι’ αυτό το έγκλημα κατά της χώρας, θα τιμωρηθεί κάποιος;

– Ομαδική Αγωγή κατά των Τραπεζών 

– Zήτησαν δάνειο 240 δις για να χαρίσουν στις τράπεζες 340 δις και αυτές κατέρρευσαν

– PSI

– Τράπεζες

 

 

 

13 comments on “Γιάννης Σιάτρας – Μηνυτήρια Αναφορά κατά Τραπεζών

  1. Έως πότε θα ανεχόμαστε τη λεηλασία στην οποία επιδίδονται οι τράπεζες;

    Σχεδόν 4,5 δις ευρώ αυξήθηκαν οι υποχρεώσεις του εγχώριου τραπεζικού συστήματος προς το ευρωσύστημα το μήνα Απρίλιο. Το συνολικό χρέος των εγχώριων τραπεζών προς το ευρωσύστημα έφτασε σχεδόν τα 115 δις ευρώ συνολικά τον ίδιο μήνα. Ενώ η ποσότητα του ευρωχαρτονομίσματος σε κυκλοφορία αυξήθηκε κατά 271 εκατ. τον ίδιο μήνα σε σχέση με τον Μάρτιο.

    Σημειώνουμε ότι οι εγχώριες τράπεζες βρέθηκαν στην ανάγκη ανακεφαλαιοποίησης με χρέος φορτωμένο στον έλληνα φορολογούμενο, όταν το 2011 το χρέος προς το ευρωσύστημα έφτασε τα 123,2 δις ευρώ, ενώ το 2012 κατέβηκε στα 112,8 δις ευρώ. Με καταθετική βάση ύψους 232,3 δις ευρώ το Δεκέμβριο του 2011, ενώ το Δεκέμβριο του 2012 η καταθετική βάση ανερχόταν στα 218,9 δις ευρώ. Τον Μάρτιο του 2015 που είναι τα πιο πρόσφατα δημοσιευμένα στοιχεία η καταθετική βάση βρίσκεται στα 181,3 δις ευρώ.

    Τα δεδομένα δείχνουν ότι οι τράπεζες έχουν ανάγκη τάχιστα μιας νέας ανακεφαλαιοποίησης. Εν τω μεταξύ η κυβέρνηση υπογράφει αβέρτα κουβέρτα εγγυήσεις προς τις συστημικές τράπεζες προκειμένου αυτές να εκδίδουν δικά τους ομολογιακά δάνεια. Ο πίνακας είναι χαρακτηριστικός

    ΟΜΟΛΟΓΙΑΚΑ ΔΑΝΕΙΑ ΕΘΝΙΚΗ ALPHΑ EUROBANK ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΣΥΝΟΛΟ
    ΦΕΚ  27/Β’/14.1.15 4.100.000 810.000 2.377.000 0 7.287.000
    ΦΕΚ  59/Β’/18.1.15 0 1.500.000 1.500.000 0 3.000.000
    ΦΕΚ  376/Β’/18.3.15 1.900.000 0 2.735.500 0 4.635.500
    ΦΕΚ  472/Β/27.3.15 0 0 0 3.100.000 3.100.000
    ΦΕΚ  616/Β/15.4.15 0 3.609.600 4.280.000 0 7.889.600
    ΦΕΚ  689/Β/21.4.15 0 950.000 0 0 950.000
    ΦΕΚ  472/Β/29.4.15 4.100.000 0 1.500.000 4.500.000 10.100.000
    ΦΕΚ  472/Β/29.4.15 0 0 0 1.750.000 1.750.000
    ΦΕΚ  807/Β/6.5.15 5.112.500 5.112.500

    ΜΕΡΙΚΟ ΣΥΝΟΛΟ 2015 10.100.000 6.869.600 12.392.500 14.462.500 43.824.600

    Μόνο το πρώτο τετράμηνο οι εγχώριες συστημικές τράπεζες εξέδωσαν – πάντα με την εγγύηση του ελληνικού δημοσίου, δηλαδή του έλληνα φορολογούμενου – πάνω από 43,8 δις ευρώ σε ομολογιακά δάνεια. Αν συνυπολογίσουμε και τις υποχρεώσεις τους προς το ευρωσύστημα, τότε το χρέος των εγχώριων τραπεζών ξεπερνά 158,8 δις ευρώ. Δηλαδή αισίως σχεδόν το 90% του ΑΕΠ.

    Φυσικά όλο αυτό το χρέος το εγγυόμαστε εμείς, οι έλληνες πολίτες και εμείς θα κλειθούμε να το καλύψουμε είτε απευθείας διαμέσου της μετατροπής του τραπεζικού χρέους σε δημόσιο, όπως έγινε με την προηγούμενη ανακεφαλαιοποίηση. Είτε διαμέσου bail in όπου οι καταθέτες και οι κάτοχοι τραπεζικών ομολόγων θα “κουρευτούν” προς όφελος των τραπεζών.

    Είναι νομίζετε άσχετο το γεγονός ότι η νέα κυβέρνηση Τσίπρα δεν τολμά ούτε καν να ανανεώσει την προστασία της πρώτης κατοικίας από την απειλή του πλειστηριασμού από τις τράπεζες; Δεν είναι μόνο ένδειξη της πλήρους υποταγής της νέας κυβέρνησης στο τραπεζικό καρτέλ, αλλά και δείγμα του τι πρόκειται να επακολουθήσει προκειμένου οι χρεοκοπημένες τράπεζες, αυτές οι καταβόθρες του δημόσιου χρήματος, αλλά και πλυντήρια μαύρου πολιτικού, επιχειρηματικού και εγκληματικού χρήματος να διασωθούν σε βάρος των ελλήνων πολιτών.

    Έως πότε θα τους επιτρέπουμε να θέτουν τη διάσωση των τραπεζών και τραπεζιτών, πάνω από τη ζωή των πολιτών; Έως πότε θα ανεχόμαστε κυβερνήσεις υποχείρια του πιο σαράφικου και τοκογλυφικού τραπεζικού καρτέλ τουλάχιστον στην Ευρώπη;

    http://dimitriskazakis.blogspot.gr/2015/05/blog-post_97.html#more

  2. Iceland President Olafur Ragnar Grimsson ‘Let banks go bankrupt’

    by AussieNews1
    January 25, 2013
    from YouTube Website

    Iceland President Olafur Ragnar Grimsson tells Al Jazeera’s Stephen Cole that Europe should let banks that are ran “irresponsibly” go bankrupt.

    Speaking at the annual World Economic Forum in Davos, Grimsson also held his country as a model of economic recovery after its near-collapse four years ago.
    “We didn’t follow the traditional prevailing orthodoxies. And the end result four years later is that Iceland is enjoying progress and recovery.”

    “Why do we consider banks to be like holy churches?”,
    … is the rhetorical question that Iceland’s President asks (and answers) in this truly epic three minutes of truthiness from the farce that is the World Economic Forum in Davos.

    Amid a week of back-slapping and self-congratulatory party-outdoing, as John Aziz notes, the Icelandic President explains why his nation is growing strongly, why unemployment is negligible, and how they moved from the world’s poster-child for banking crisis 5 years ago to a thriving nation once again.

    Simply put, he says,
    “we didn’t follow the prevailing orthodoxies of the last 30 years in the Western world.”
    There are lessons here for everyone – as Grimson explains the process of creative destruction that remains much needed in Western economies – though we suspect his holographic pass for next year’s Swiss fun will be reneged…

    http://www.bibliotecapleyades.net/sociopolitica/sociopol_bigcrash171.htm

  3. Τράπεζες μετέφεραν στα νησιά Κέυμαν 25 δισ. ευρώ της ανακεφαλαιοποίησης!

    30 Μαρτίου 2014

    Από το βήμα της Βουλής η Ραχήλ Μακρή εξαπέλυσε φοβερές καταγγελίες για ελληνικές τράπεζες που μετέφεραν στα νησιά Κέυμαν 25 δισ. ευρώ από την ανακεφαλαιοποίησή τους.

    Διαβάστε τι ακριβώς είπε, όπως το ανάρτησε η ίδια στο facebook:

    «Η ληστεία του Ελληνικού Λαού κορυφώνεται με τις διατάξεις για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών.

    Αφού ληστέψατε τους μικρομολογιούχους με το PSI και δώσατε τα λεφτά του Ελληνικού λαού στους τραπεζίτες, χωρίς να πάρετε τον έλεγχο τους, όπως συνέβη στην Αμερική.

    Οι Έλληνες τραπεζίτες αποζημιώθηκαν στο ακέραιο, όχι μόνο για τις ζημιές που υπέστησαν από το κούρεμα ύψους 55% στα ομόλογα αξίας 56 δισ. ευρώ, που κατείχαν, αλλά και για τις ζημιές που υπέστησαν λόγω της ύφεσης. Αποκορύφωμα δε ήταν ότι 8,5 δισ. που περίσσεψαν από τα 50 δισ έμειναν παρακαταθήκη και τους περιμένουν μέχρι να αποσαφηνιστούν οι ανάγκες μιας νέας ανακεφαλαιοποίησης.

    Βέβαια εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι ανακαλύπτουμε οι τράπεζες αυτές να έχουν μεταφέρει κάτω από την μύτη των ελεγκτικών μηχανισμών, που εσείς ιδρύσατε, το χαρτοφυλάκιο χορηγήσεων τους, ύψους 25 δισ., στα νησιά Κέυμαν.

    Όπως αποδεικνύεται με έγγραφο, το οποίο σας καταθέτω και αφορά μόνο μια τράπεζα. Γιατί κύριε Υπουργέ Οικονομικών μετέφεραν το χαρτοφυλάκιο τους στα νησιά Κέυμαν;

    Μήπως για να μην φορολογούνται τα κέρδη.

    Ακόμη η ίδια τράπεζα είχε συνάψει ομολογιακό δάνειο ύψους 20 δισ. ευρώ με εγγύηση του ελληνικού δημοσίου γεγονός που σημαίνει ότι αν δεν το πληρώσει, θα το πληρώσει ο Ελληνικός Λαός.

    Για τον έλεγχο των τραπεζών ιδρύσατε το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας και διορίσατε σε αυτό κομματικούς εκλεκτούς με υπέρογκους μισθούς.

    Όπως αποδεικνύεται από τα ανωτέρω έγγραφα το Ταμείο αυτό αποδείχθηκε τελείως ανίκανο να επιβλέψει την τραπεζική αγορά, αφού επέτρεψε να φύγουν τα λεφτά της ανακεφαλαιοποίησης των Ελλήνων Πολιτών σε θυγατρικές υπεράκτιες εταιρίες.

    Καταθέτω στα πρακτικά και τα υπόλοιπα 20 δισ. ευρώ της συγκεκριμένης Τράπεζας».

    http://www.tribune.gr/politics/news/article/18881/rachil-makri-trapezes-meteferan-sta-nisia-keiman-25-dis-evro-tis-anakefaleopiisis.html

    http://www.eleysis-ellinwn.gr/el/articles/epikairotita/politiki/deite_ta_eggrafa_a_fotia_tis_raxil_makri_gia_tin_eurobank_pou_metefere_25_dis_sta_nisia_keuman.html

    • πρόσθετο έγγραφο απο ΕΛΛΗΝΩΝ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ Φίλοι Ζωής Γεωργαντά

      ΣΤΑ ΝΗΣΙΑ ΚΕΥΜΑΝ ΕΣΤΕΙΛΑΝ ΤΑ 89 ΔΙΣ ΠΟΥ ΠΗΡΑΝ ΟΙ ΤΡΑΠΕΖΕΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕLΑ ΛΕΦΤΑ ΠΟΥ ΗΤΑΝ ΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΣΤΗΝ Ε.Κ.Τ ΚΑΙ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΣΤΙΓΜΗ ΠΟΥΛΑΝΕ ΤΡΕΛΑ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΕΝΩ Η ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΠΟ ΤΟ 2010 ΑΡΝΕΙΤΑΙ ΝΑ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙ ΣΤΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΕΑΝ ΕΣΤΕΙΛΕ ΛΕΦΤΑ ΕΞΩ….ΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΜΕΙΛΙΚΤΟ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΗΡΑΜΕ 40 ΔΙΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ ΤΙ ΕΓΙΝΑΝ ΤΑ ΥΠΟΛΟΙΠΑ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΤΡΑΠΕΖΕΣ ΕΙΝΑΙ ΚΛΕΙΣΤΕΣ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΚΥΝΗΓΑ ΝΟΜΙΚΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΕΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΙΣ ΟΠΟΙΕΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΙΑΦΥΛΑΞΕΙ…

  4. To μυστικό των τραπεζών πίσω από την ελληνική τραγωδία

    29 Ιουνίου της  Maria Lucia Fattorelli

    Η Ελλάδα αντιμετωπίζει ένα τεράστιο πρόβλημα χρέους και μια ανθρωπιστική κρίση. Η σημερινή κατάσταση είναι πολλάκις χειρότερη από ό,τι ήταν το 2010, όταν η Τρόικα –το ΔΝΤ, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και η ΕΚΤ– επέβαλλαν το λεγόμενο «σχέδιο διάσωσης», με δικαιολογία την ανάγκη στήριξης της Ελλάδας. Στην πραγματικότητα, το σχέδιο αυτό  υπήρξε απόλυτα καταστροφικό για την Ελλάδα, η οποία δεν είχε κανένα όφελος από τις περίεργες ειδικές συμφωνίες χρέους που τέθηκαν έκτοτε σε εφαρμογή.

    Εκείνο για το οποίο σχεδόν κανείς δεν μιλάει είναι ότι ένα άλλο επιτυχημένο σχέδιο διάσωσης είχε όντως πραγματοποιηθεί εκείνο ακριβώς το διάστημα, το 2010, όχι όμως προς όφελος της Ελλάδας αλλά των ιδιωτικών τραπεζών. Πίσω από την ελληνική κρίση υπάρχει ένα τεράστιο παράνομο σχέδιο διάσωσης για τις ιδιωτικές τράπεζες. Και ο τρόπος που εφαρμόζεται αυτό αντιπροσωπεύει έναν τεράστιο κίνδυνο για την Ευρώπη.
    Μετά από πέντε χρόνια, οι τράπεζες έχουν πάρει όλα όσα ήθελαν. H Ελλάδα αντίθετα, έχει εισχωρήσει σε μια πραγματική τραγωδία: το πρόβλημα του χρέους έχει γίνει βαθύτερο, η χώρα έχασε κρατικά περιουσιακά στοιχεία μιας και η διαδικασία ιδιωτικοποίησης επιταχύνθηκε, ενώ η οικονομία της συρρικνώθηκε σημαντικά. Πάνω απ’όλα, υπήρξε ένα ανυπολόγιστo κοινωνικό κόστος που αντιπροσωπεύεται από τις ζωές χιλιάδων απελπισμένων ανθρώπων που είδαν τα προς το ζην και τα όνειρά τους να χτυπιούνται από τα αυστηρά μέτρα λιτότητας που επιβάλλονται από το 2010. Yγεία, εκπαίδευση, εργασία, πρόνοια, συντάξεις, μισθοί και όλες οι υπόλοιπες κοινωνικές υπηρεσίες έχουν δεχθεί καταστροφικές συνέπειες.

    Η ανακατανομή του Ελληνικού κρατικού προϋπολογισμού δείχνει ότι τα έξοδα του χρέους υπερισχύουν όλων των άλλων κρατικών εξόδων. Στην πραγματικότητα, τα δάνεια, οι λοιπές υποχρεώσεις του χρέους, οι τόκοι και τα λοιπά έξοδα καλύπτουν το 56% του προϋπολογισμού:



    Τον Μάιο του 2010, την ίδια στιγμή που η προσοχή όλων ήταν στραμμένη στις άφθονες ανακοινώσεις σχετικά με την παρέμβαση της Τρόικας στην Ελλάδα, με το ιδιότυπο σχέδιο «διάσωσής»  της, ένα άλλο αποτελεσματικό σχέδιο διάσωσης και μια σειρά παράνομων μέτρων για τη διάσωση των ιδιωτικών τραπεζών βρισκόταν επίσης υπό διαδικασία έγκρισης, στην οποία όμως δεν δόθηκε καμία δημοσιότητα.

    Με μια κίνηση, υπό τη δικαιολογία της ανάγκης «να διατηρηθεί η χρηματοοικονομική σταθερότητα στην Ευρώπη», ελήφθησαν παράνομα μέτρα τον Μάιο του 2010, προκειμένου να δημιουργηθούν τα εργαλεία που θα επέτρεπαν στις ιδιωτικές τράπεζες να απαλλαγούν από την επικίνδυνη «φούσκα», δηλαδή, τη μεγάλη ποσότητα τοξικών περιουσιακών στοιχείων –κυρίως άυλα και μη εμπορεύσιμα περιουσιακά στοιχεία– με τα οποία ήταν φορτωμένα οι εκτός ισολογισμού λογαριασμοί τους. Ο κύριος στόχος ήταν να βοηθηθούν οι ιδιωτικές τράπεζες να μεταφέρουν αυτά τα προβληματικά περιουσιακά στοιχεία στις Ευρωπαϊκές χώρες.

    Ένα από τα μέτρα που υιοθετήθηκαν για την επιτάχυνση της ανταλλαγής περιουσιακών στοιχείων από ιδιωτικές τράπεζες και τον διακανονισμό της τραπεζικής κρίσης ήταν το πρόγραμμα SMP, το οποίο επέτρεψε στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) να κάνει απευθείας αγορές  δημόσιων και ιδιωτικών χρεογράφων στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια αγορά. Η επιχείρηση, που αφορά τίτλους δημοσίου χρέους, είναι παράνομη βάσει του άρθρου 123 της Συνθήκης της ΕΕ. Το πρόγραμμα αυτό είναι ένα από αρκετά «μη συμβατικά μέτρα», που ελήφθησαν τότε από την ΕΚΤ.

    Η δημιουργία της εταιρείας «Ειδικού Σκοπού» με έδρα το Λουξεμβούργο ήταν ένα άλλο πολύ σημαντικό μέτρο για τη διευκόλυνση της μεταφοράς άυλων τοξικών περιουσιακών στοιχείων από τις ιδιωτικές τράπεζες στο δημόσιο τομέα. Είναι σχεδόν απίστευτο το ότι οι ευρωπαϊκές χώρες έγιναν «συνεργάτες» αυτής της ιδιωτικής εταιρείας, μιας «ανώνυμης εταιρείας» ονόματι Ευρωπαϊκό Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (EFSF). Οι χώρες δεσμεύτηκαν με εγγυήσεις δισεκατομμυριούχων, οι οποίες είχαν αρχικά οριστεί στο ποσό των 440.00 δισεκατομμυρίων ευρώ και στη συνέχεια, το 2011, αυξήθηκαν σε 779.78 δις ευρώ. Ο πραγματικός σκοπός της εν λόγω εταιρείας έχει επισκιαστεί από τις ανακοινώσεις ότι θα παρείχε «δάνεια» σε χώρες, με βάση «χρηματοδοτικά μέσα» αντί για αληθινά χρήματα. Εν τέλει, η δημιουργία του EFSF επεβλήθη από το ΔΝΤ, το οποίο το ενίσχυσε με 250 δις ευρώ.

    Μαζί, το SMP και το EFSF αντιπροσωπεύουν ένα σημαντικό συμπληρωματικό πρόγραμμα αρωγής, το οποίο οι ιδιωτικές τράπεζες χρειαζόντουσαν για την ολοκλήρωση της δημόσιας στήριξης που είχε ξεκινήσει στις αρχές της τραπεζικής κρίσης στις Ηνωμένες Πολιτείες το 2008, αλλά και στην Ευρώπη. Από τις αρχές του 2009 είχαν υποβάλλει αιτήσεις για μεγαλύτερη δημόσια υποστήριξη ώστε να ξεφορτωθούν το υπερβολικό ποσό των τοξικών περιουσιακών στοιχείων που βάραιναν τα εκτός ισολογισμού στοιχεία τους. Οι λύσεις θα μπορούσαν να είναι είτε απευθείας αγορές από το κράτος ή μια μεταβίβαση των περιουσιακών στοιχείων σε ανεξάρτητες εταιρείες διαχείρισης περιουσιακών στοιχείων. Και τα δύο εργαλεία παρέχονταν από το SMP και το EFSF, ενώ οι απώλειες που σχετίζονταν με τα τοξικά περιουσιακά στοιχεία μοιραζόταν μεταξύ των ευρωπαίων πολιτών.

    Η ανταλλαγή των τοξικών περιουσιακών στοιχείων από ιδιωτικές τράπεζες σε μια εταιρεία μέσω μιας απλής μεταφοράς, χωρίς πληρωμή και την ορθή λειτουργία αγοράς/πώλησης θα ήταν παράνομη σύμφωνα με τους κανόνες λογοδοσίας. Η EUROSTAT άλλαξε αυτούς τους κανόνες και επέτρεψε «πράξεις παροχής ρευστότητας που διεξάγονται μέσω της ανταλλαγής περιουσιακών στοιχείων», δικαιολογώντας την απόφαση με τις «ειδικές συνθήκες της χρηματοπιστωτικής αναταραχής».

    Ο κύριος λόγος που το EFSF είχε βάση το Λουξεμβούργο ήταν η αποφυγή υποβολής του στη διεθνή νομοθεσία. Εκτός αυτού, το EFSF χρηματοδοτείται από το ΔΝΤ, η συνεργασία του οποίου θα ήταν παράνομη σύμφωνα με το ίδιο το καταστατικό του παρά το γεγονός ότι, το ΔΝΤ άλλαξε επίσης τους κανόνες του προκειμένου να παράσχει τη συνεργασία 250 δις ευρώ στο ΕFSF.

    Σύμφωνα με τον Νόμο που εξουσιοδότησε την ίδρυσή της, η εταιρεία του EFSF στο Λουξεμβούργο θα μπορούσε να αναθέσει τη διαχείριση όλων των δραστηριοτήτων χρηματοδότησης, το διοικητικό της συμβούλιο θα μπορούσε να αναθέσει τα καθήκοντά του, ενώ οι συνεργάτες κράτη-μέλη τη λήψη αποφάσεων που σχετίζονταν με εγγυητές στην Ομάδα Εργασίας του Eurogroup (EWG). Εκείνη την εποχή, το EWG δεν είχε καν προέδρο πλήρους απασχόλησης. Το Γραφείο Διαχείρισης Γερμανικού Χρέους είναι αυτό που διαχειρίζεται πραγματικά το EFSF ενώ παρέχει υποστήριξη προς την επιχειρησιακή λειτουργία του EFSF, από κοινού με την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων. Η έλλειψη νομιμότητάς του είναι προφανής, μιας και στην πραγματικότητα το διαχειρίζεται ένα ποικίλο σώμα. Το EFSF είναι αυτή τη στιγμή ο μεγαλύτερος πιστωτής της Ελλάδας.

    Τα μέσα χρηματοδότησης που διαχειρίζεται το EFSF είναι τα πιο επικίνδυνα και περιορισμένα ενώ είναι άυλα και μη εμπορεύσιμα, όπως τα οµόλογα κυµαινόµενου επιτοκίου που διευθετήθηκαν ως ρυθμίσεις «Pass-trough,» νομίσματος και αντιστάθμισης, και άλλες δραστηριότητες συγχρηματοδότησης που αφορούν την βρετανική διαχειριστική εταιρεία Wilmington Limited του Λονδίνου ως σύμβουλο για την έκδοση περιορισμένου τύπου μη πιστοποιημένων ομολόγων, τα οποία δεν μπορούν να κυκλοφορήσουν στο εμπόριο σε καμία νόμιμη χρηματιστηριακή αγορά, επειδή δεν υπακούουν στους κανόνες για τα ομόλογα του δημοσίου χρέους. Αυτό το σύνολο των τοξικών χρηματοδοτικών μέσων συνιστούν κίνδυνο για τα κράτη μέλη των οποίων οι εγγυήσεις μπορεί να κληθούν να πληρώσουν όλα τα χρηματοοικονομικά προϊόντα της εταιρείας του Λουξεμβούργου.

    Ένα σκάνδαλο μεγάλων διαστάσεων θα είχε λάβει χώρα το 2010, αν είχε αποκαλυφθεί αυτό το παράνομο καθεστώς και θα αφορούσε την παραβίαση της Συνθήκης της ΕΕ, τις αυθαίρετες αλλαγές στους διαδικαστικούς κανόνες από την ΕΚΤ, την Eurostat και το ΔΝΤ, καθώς και τη σύνδεση των κρατών μελών με την ιδιωτική εταιρεία ειδικού σκοπού του Λουξεμβούργου. Κι όλα αυτά, μόνο και μόνο για να διασωθούν ιδιωτικές τράπεζες σε βάρος ενός συστημικού κινδύνου για το σύνολο της Ευρώπης, λόγω της δέσμευσης των Κρατών με εγγυήσεις δισεκατομμυριούχων, που θα κάλυπταν προβληματικά, μη εμπορεύσιμα, άυλα τοξικά περιουσιακά στοιχεία.

    Αυτό το σκάνδαλο όμως δεν έγινε ποτέ, γιατί στην ίδια την Έκτακτη Γενική Συνέλευση Οικονομικών και Κοινωνικών Υποθέσεων της ΕΕ όπου συζητήθηκε η δημιουργία της «Ειδικού Σκοπού» εταιρείας του EFSF το Μάιο του 2010 δόθηκε ιδιαίτερη σημασία στο «πακέτο στήριξης για την Ελλάδα», κάνοντας τη δημιουργία αυτού του καθεστώτος να φάινεται ότι έγινε για την Ελλάδα και ότι με αυτόν τον τρόπο, θα μπορούσε να διασφαλιστεί η δημοσιονομική σταθερότητα στην περιοχή. Από τότε, η Ελλάδα υπήρξε το κέντρο της προσοχής όλων, καταλαμβάνοντας συνεχώς τα πρωτοσέλιδα των κύριων μέσων μαζικής ενημέρωσης σε όλο τον κόσμο, ενώ το παράνομο καθεστώς που έχει προωθηθεί αποτελεσματικά και έχει ουσιαστικά επωφελήσει τις ιδιωτικές τράπεζες παραμένει στη σκιά και σχεδόν κανείς δεν μιλάει γι’αυτό .

    Η ετήσια έκθεση της Τράπεζας της Ελλάδας δείχνει μια τεράστια αύξηση των «εκτός ισολογισμού» λογαριασμών που σχετίζονται με τίτλους του 2009 και του 2010, σε ποσά πολύ μεγαλύτερα από το σύνολο του ενεργητικού της Τράπεζας και αυτό το μοτίβο συνεχίζεται για τα επόμενα χρόνια. Για παράδειγμα, στον Ισολογισμό της Τράπεζας της Ελλάδας το 2010, το σύνολο των περιουσιακών στοιχείων στις 31/12/2010 ήταν 138.64 δις ευρώ. Οι λογαριασμοί εκτός ισολογισμού για το εν λόγω έτος ανήλθαν σε 204.88 δις. Στις 31/12/2011, ενώ το σύνολο του ενεργητικού συνοψίζονταν στα 168.44 δις, οι λογαριασμοί εκτός ισολογισμού χτύπησαν τα 279.58 δις ευρώ.

    Έτσι, η μεταφορά των τοξικών περιουσιακών στοιχείων από τις ιδιωτικές τράπεζες στο δημόσιο τομέα υπήρξε μια μεγάλη επιτυχία για τη μια πλευρά: αυτή των ιδιωτικών τραπεζών. Το σύστημα του χρέους είναι το εργαλείο μέσω του οποίου αυτό το γεγονός αποκρύβεται.

    Η Ελλάδα οδηγήθηκε σε αυτό το σενάριο, μετά από αρκετούς μήνες επίμονων πιέσεων από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή με ισχυρισμούς περί ανακολουθιών στα στατιστικά της δεδομένα και την ύπαρξη ενός υπερβολικού ελλείμματος. Βήμα με βήμα αυτά τα θέματα απέκτησαν μεγάλες διαστάσεις, μέχρι που τον Μάιο του 2010, το Συμβούλιο Οικονομικών και Δημοσιονομικών Υποθέσεων δήλωσε: «στον απόηχο της κρίσης στην Ελλάδα, η κατάσταση στις χρηματοπιστωτικές αγορές είναι εύθραυστη και υπήρχε κίνδυνος μετάδοσης». Και έτσι η Ελλάδα υποβλήθηκε στο πακέτο που περιλάμβανε την παρέμβαση της Τρόικας με αυστηρά μέτρα στα πλαίσια ετήσιων σχεδίων προσαρμογής, μια περίεργη διμερή συμφωνία που ακολουθήθηκε από «δάνεια» του EFSF που υποστηρίζονταν από επικίνδυνα χρηματοδοτικά μέσα.

    Έλληνες οικονομολόγοι, πολιτικοί ηγέτες, ακόμη και ορισμένες αρχές του ΔΝΤ είχαν προτείνει αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους που θα προσέφερε πολύ καλύτερα αποτελέσματα από αυτό το πακέτο. Αυτές οι παρεμβάσεις αγνοήθηκαν.

    Κριτικές καταγγελίες για την υπερεκτίμηση του ελληνικού ελλείμματος –που αποτέλεσε τη δικαιολογία με την οποία δημιουργήθηκε ο ντόρος γύρω από την Ελλάδα και επιβλήθηκε το πακέτο του 2010– αγνοήθηκαν με τον ίδιο τρόπο.
    Οι σοβαρές καταγγελίες από Έλληνες ειδικούς για την παραποίηση των στατιστικών επίσης δεν λήφθηκαν υπόψιν. Οι μελέτες αυτές έδειξαν ότι το ποσό των 27.99 δις ευρώ βάρυνε τις στατιστικές του δημόσιου χρέους το 2009, λόγω της ψευδεπίγραφης αύξησης σε ορισμένες κατηγορίες (όπως οι ΔΕΚΟ, οι οφειλές νοσοκομείων και τα SWAP της Goldman Sachs). Στατιστικές προηγούμενων ετών είχαν επίσης επηρεαστεί από 21 δισεκατομμύρια ευρώ εκ των swaps της Goldman Sacks που διανέμονταν ad hoc το 2006, το 2007, το 2008 και το 2009.
    Παρ’όλα αυτά, κάτω από μια ατμόσφαιρα επείγοντος και την απειλή της «μετάδοσης», εφαρμόστηκαν από το 2010 στην Ελλάδα περίεργες συμφωνίες, όχι ως μια ελληνική πρωτοβουλία αλλά σύμφωνα με τις αρχές της ΕΕ και του ΔΝΤ, οι οποίες συνδέονται με την ολοκλήρωση ενός συνόλου επιζήμιων οικονομικά, κοινωνικά και πολιτικά μέτρων που επιβάλλονται από τα μνημόνια.
    Η ανάλυση των μηχανισμών που έχουν εισαχθεί σε αυτές τις συμφωνίες δείχνουν ότι η Ελλάδα δεν αποκόμισε κανένα απολύτως όφελος, αλλά αντίθετα εξυπηρέτησε τα συμφέροντα των ιδιωτικών τραπεζών, σε πλήρη συμφωνία με το σύνολο των παράνομων μέτρων διάσωσης που εγκρίθηκαν τον Μάιο του 2010.
    Κατ’αρχήν, το διμερές δάνειο χρησιμοποίησε ειδικό λογαριασμό στην ΕΚΤ με τον οποίο τα δάνεια που εκταμιεύθηκαν από τις χώρες, την KfW και τους δανειστές, θα πήγαινε κατευθείαν σε ιδιωτικές τράπεζες, που κρατούσαν υφιστάμενα χρεόγραφα κάτω από την ονομαστική τους αξία. Έτσι, η ιδιόμορφη διμερής συμφωνία είχε κανονιστεί για να καταστεί δυνατή η πλήρης πληρωμή για τους εν λόγω ομολογιούχους, ενώ η Ελλάδα δεν είχε κανένα όφελος. Αντ’αυτού, οι Έλληνες θα πρέπει να εξοφλήσουν το κεφάλαιο, τα υψηλά επιτόκια και όλα τα έξοδα.

    Δεύτερον, τα «δάνεια» του EFSF είχαν ως αποτέλεσμα την ανακεφαλαιοποίηση των ελληνικών ιδιωτικών τραπεζών και την ανταλλαγή και ανακύκλωση των χρεογράφων. Η Ελλάδα δεν έχει λάβει κανένα πραγματικό δάνειο ή υποστήριξη από το EFSF. Μέσω των μηχανισμών που εισάγονται για τις συμφωνίες του EFSF, δεν έφτασαν ποτέ πραγματικά χρήματα στην Ελλάδα, παρά μόνο τοξικά άυλα περιουσιακά στοιχεία που γεμίζουν το εκτός ισολογισμού κομμάτι του ισολογισμού της Τράπεζας της Ελλάδας. Εκτός αυτού, η χώρα αναγκάστηκε να περικόψει βασικές κοινωνικές δαπάνες για να εξοφλήσει, σε μετρητά, τα υψηλά επιτόκια και κάθε καταχρηστικό κόστος ενώ θα πρέπει να αποπληρώσει το κεφάλαιο που δεν έχει λάβει ποτέ.

    Θα πρέπει να αναζητήσουμε τα αίτια που η Ελλάδα επέλεξε να είναι στο μάτι του κυκλώνα και να υποβληθεί σε παράνομες και αθέμιτες συμφωνίες και μνημόνια, που χρησιμεύουν ως το σκηνικό για να καλυφθεί το σκάνδαλο της παράνομης διάσωσης των ιδιωτικών τραπεζών από το 2010.

    Ίσως αυτή η ταπείνωση σχετίζεται με το γεγονός ότι η Ελλάδα υπήρξε ιστορικά το παγκόσμιο σημείο αναφοράς για την ανθρωπότητα, μιας και είναι το λίκνο της δημοκρατίας, το σύμβολο της ηθικής και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Το σύστημα του χρέους δεν μπορεί να δεχτεί αυτές τις αξίες, μιας και δεν έχει ενδοιασμούς να βλάψει χώρες και λαούς για να σφετεριστεί τα κέρδη τους.
    Η Βουλή των Ελλήνων έχει ήδη εγκαταστήσει την Επιτροπή Αλήθειας για το Δημόσιο Χρέος και μας έδωσε την ευκαιρία να αποκαλύψουμε αυτά τα γεγονότα, που είναι απαραίτητα για να αποκηρυχθεί το σύστημα του χρέους που υποδουλώνει όχι μόνο την Ελλάδα αλλά και πολλές άλλες χώρες που βρίσκονται υπό εκμετάλλευση από τον ιδιωτικό χρηματοπιστωτικό τομέα. Μόνο μέσω της διαφάνειας, οι χώρες θα νικήσουν εκείνους που θέλουν να τις γονατίσουν.
    Ήρθε η ώρα να επικρατήσει η αλήθεια, η ώρα να τεθούν τα ανθρώπινα δικαιώματα, η δημοκρατία και η ηθική πάνω από κάθε υποδεέστερο συμφέρον. Αυτό το έργο μπορεί να το αναλάβει η Ελλάδα άμεσα.

    Μaria Lucia Fatorelli. Εθνική Συντονίστρια του Λογιστικού Ελέγχου των Πολιτών της Βραζιλίας (www.auditoriacidada.org.br) προσκλήθηκε από την Πρόεδρο της Βουλής των Ελλήνων βουλευτή Ζωή Κωνσταντοπούλου να συνεργαστεί με την Επιτροπή Αλήθειας για το Δημόσιο Χρέος που δημιουργήθηκε στις 4 Απριλίου, 2015.
    (Μετάφραση από την Ζωή Μαυρουδή)

    http://greekdebttruthcommission.org/wp_GR/?tag=maria-lucia-fattorelli

  5. ΣΚΑΝΔΑΛΟ ΜΕΓΑΤΟΝΩΝ… ΡΙΦΙΦΙ ΣΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ…

    «ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ KONTRANEWS» Σάββατο 19 Σεπτεμβρίου 2015

    Σύμφωνα με την εφημερίδα, “σε φάση δικαστικής διερεύνησης βρίσκεται το γιγαντιαίο σκάνδαλο με την εκποίηση των ακινήτων της Εθνικής Τράπεζας σε ένα περίεργο επενδυτικό σχήμα που έκανε βρόμικες δουλειές στην Γουινέα λαδώνοντας το πολιτικό σύστημα”.

  6. Τι είναι ο προϋπολογισμός,τι σημαίνει “ανακεφαλαιοποίηση” των Τραπεζών, ποιος την πληρώνει;;;

    ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ

    Η τρίτη μεγαλειώδης αντίφαση αφορά στίς Τράπεζες.

    Οι Ελληνικές Τράπεζες είχαν στην κατοχή τους Ελληνικά ομόλογα τα οποία έπρεπε να εξοφλούνται σε τακτά χρονικά διαστήματα, κατά την ημερομηνία λήξεώς των.

    Το Ελληνικό δημόσιο παρέχει και παρείχε εγγυήσεις στις Ελληνικές Τράπεζες για να δανείζονται με χαμηλό επιτόκιο χρήματα από την ΕΚΤ, και προσφάτως κατά το παρελθόν, τα τελευταία έξι (6) χρόνια, κατεύθυνε και οδήγησε μεγάλα ποσά προς τις Τράπεζες, με το επιχείρημα της “ανακεφαλαιοποίησής” τους, της στήριξης του Ελληνικού Τραπεζικού συστήματος.

    Τι σημαίνει όμως “ανακεφαλαιοποίηση” των Τραπεζών, επί της ουσίας σημαίνει ενίσχυση με κεφάλαια τις Τράπεζες για να “πληρούν”, να ικανοποιούν, τους όρους και τις προϋποθέσεις τις οποίες ορίζει η διεθνής και η Ευρωπαϊκή νομοθεσία, ούτως ώστε να είναι βιώσιμες ως χρηματοπιστωτικά ιδρύματα-επιχειρήσεις.

    Από πού αντλούν τα κεφάλαια αυτά για την ανακεφαλαιοποίησή τους οι Τράπεζες ;;;

    Λογικά σκεπτόμενος ο κάθε αναγνώστης μας, θα σκεφτεί, ότι θα έπρεπε να αυτοχρηματοδοτούνται από την δραστηριότητά τους ως επιχειρήσεις αγοράς-πώλησης χρήματος, και στις πελατειακές καταθέσεις, ούτως ώστε να είναι βιώσιμες και υγιείς επιχειρήσεις.

    Και εδώ εμφανίζεται η “μεγαλειώδης αντίφαση” και το αίσχος αυτού του πολιτικού συστήματος και της συγκεκριμένης ληστρικής πρακτικής.

    Το Ελληνικό κράτος λοιπόν δανείζεται χρήματα από τους διεθνείς τοκογλύφους-πιστωτές μας (ΕΚΤ-ΔΝΤ-ΕΕ κτλ) έντοκα, και τα “δίνει” στις Ελληνικές Τράπεζες υπό μορφή προγραμμάτων στήριξης, για να αυξήσουν την κεφαλαιακή τους επάρκεια, αντί να τα διοχετεύσει στην πραγματική οικονομία της χώρας. Αυτά τα κεφάλαια όμως, των “ανακεφαλαιοποιήσεων”, τα χρεώνεται ο Έλληνας πολίτης ως Δημόσιο χρέος της χώρας, και μέχρι σήμερα τουλάχιστον ούτε “ευρώ” δεν επεστράφη από τις Τράπεζες. Ούτε “τόλμησε” κανείς πολιτικός να θέσει ή να συζητήσει τους “όρους” κάτω από τούς οποίους γίνεται αυτός ο άτυπος “δανεισμός” και με ποιο τρόπο και επιτόκιο θα επιστρέψουν (αν επιστρέψουν) οι Τράπεζες τα χρήματα τα οποία λαμβάνουν ή έλαβαν ως δάνειο από το Ελληνικό Κράτος.

    Θα χαιρόμουν ιδιαιτέρως εάν οι κύριοι Αλογοσκούφης, Παπαθανασίου, Παπακωνσταντίνου και Βενιζέλος, ή εις έκαστος εξ αυτών, ως απολύτως υπεύθυνοι και ειδήμονες περί του θέματος, ως διατελέσαντες Υπουργοί της Οικονομίας της χώρας, απαντούσαν και δημοσιοποιούσαν την όποια συμφωνία επιστροφής αυτών των χρημάτων και τούς όρους αυτής της συμφωνίας με τις Τράπεζες (εάν υπάρχει τέτοια συγκεκριμένη συμφωνία ή παρόμοια συμφωνία, δηλ. με προσδιορισμένα χαρακτηριστικά, όπως ο χρόνος επιστροφής, το επιτόκιο, οι ρήτρες, κτλ).

    Το μεγάλο ερώτημα περί της συμφωνίας επιστροφής των χρημάτων και των όρων υπό τούς οποίους θα γίνει αυτή η επιστροφή των 220 δισ, από τις Τράπεζες στο Ελληνικό κράτος, είναι, εάν “πέρασε” από την Βουλή των Ελλήνων.

    Εάν αυτή η συμφωνία, εγκρίθηκε, ψηφίστηκε, από τούς Βο(υ)λευτές, πότε και με ποιο τρόπο ;;;

    Από την άλλη πλευρά αποκρατικοποιούν, δηλ ξεπουλάν τα “φιλέτα”, την περιουσία του Έλληνα πολίτη για να εξοφλήσουν το “Δημόσιο χρέος”.

    Μέχρι σήμερα τα κεφάλαια των πακέτων στήριξης προς τις Ελληνικές Τράπεζες είναι περί τα 220 δισ Ευρώ.
    Κατ` αναλογίαν και υποθετικά, αν η συγκεκριμένη “στήριξη”, παρεχόταν από τις ΗΠΑ προς τις Αμερικανικές Τράπεζες, το αμερικανικό κράτος θα έπρεπε να έχει εγγυηθεί και δανείσει στις αμερικανικές τράπεζες περισσότερα από 14 τρις δολάρια.
    Επισημαίνω επίσης, πως στην Ισπανία, όπου κατά κοινή παραδοχή η κρίση είναι “τραπεζική”, δηλ. “έπεσαν έξω” οι Τράπεζές της, το πακέτο στήριξης, το οποίο εγκρίθηκε πρόσφατα, ανέρχεται στα 100 δις ευρώ.

    Στην Ελλάδα δυστυχώς, κάποιοι, ευτυχώς ελάχιστοι, ακόμη εξακολουθούν να πιστεύουν ότι η κρίση δεν ήταν μία έντεχνη μεταφορά της χρεοκοπίας μερικών Τραπεζιτών στο Ελληνικό κράτος, στον Έλληνα πολίτη.

    Η κρίση χρέους στην χώρα μας είναι “κρίση επιβίωσης” μερικών Τραπεζιτών, μερικές Τράπεζες ήταν έτοιμες να “κλείσουν” πριν την “κρίση”, και σήμερα κάνουν και “εξαγορές”, τις οποίες δυστυχώς καλούμεθα να πληρώσουμε εμείς οι Έλληνες πολίτες, τα συνήθη υποζύγια.

    Πώς είναι δυνατόν η “ελληνική κρίση χρέους” να μη θεωρείται πρωτίστως κρίση χρέους ορισμένων Τραπεζιτών, όταν προκειμένου να στηριχτούν μερικές από τις τράπεζες της χώρας χρειάστηκε, μέχρι στιγμής, τόσο εντυπωσιακά μεγάλη στήριξη από το κράτος (κεφάλαια ίσα περίπου με το 100 % του ΑΕΠ της χώρας οδηγήθηκαν στίς Τράπεζες υπό μορφή πακέτων στήριξης) ;;;

    Στο χωριό μου λένε “και βρεγμένος και δαρμένος”.

    Έτσι νοιώθει η πλειοψηφία των Ελλήνων πολιτών.

    Μόνον που ο “βρεγμένος” και ο “δαρμένος”, δεν έχουν πλέον να χάσουν “τίποτα”, είναι πλήρεις οργής και θυμού.

    Έχουν χάσει ακόμη και την τελευταία εναπομένουσα αξιοπρέπειά τους.

    Η συνέχεια εδώ

    https://justiceforgreece.wordpress.com/2012/12/10/τι-είναι-ο-προϋπολογισμόςτι-σημαίνει/

  7. ΒΟΜΒΑ ΜΕΓΑΤΟΝΩΝ !!! Ο ΠΡΟΒΟΠΟΥΛΟΣ ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΣΤΗ EUROBANK !!!

    ΑΠΟ ΔΙΟΙΚΗΤΗΣ ΣΤΗΝ ΕΜΠΟΡΙΚΗ, ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΠΤΩΧΕΥΣΕ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟΝ ΓΙΑΝΝΗ ΣΤΟΥΡΝΑΡΑ, ΣΤΗΝ ΠΕΙΡΑΙΩΣ, ΜΕΤΑ ΔΙΟΙΚΗΤΗΣ ΣΤΗ ΤτΕ ΤΗΣ ΧΡΕΟΚΟΠΙΑΣ ΤΩΝ ΣΥΣΤΗΜΙΚΩΝ ΤΡΑΠΕΖΩΝ, ΤΩΝ ΜΝΗΜΟΝΙΩΝ, ΤΗΣ ΑΝΑΚΕΦΑΛΑΙΟΠΟΙΗΣΗΣ & ΤΟΥ PSI+ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΣΤΗ EUROBANK

    Αυτό είναι το θαύμα του ελληνικού επιχειρείν !!!
    Ο αποτυχημένος παντού, πλην όμως καλός υπαλληλάλος της Τρόικας εσωτερικού και εξωτερικού, που διαβεβαίωνε τους Έλληνες ότι η ανάπτυξη θα έρθει από το 2011 και ότι οι ελληνικές τράπεζες είναι δήθεν ισχυρές, ανταμείβεται ξανά !!!

    Αποκλειστικό: Ο Προβόπουλος στην Eurobank

    Σύμβουλος διοίκησης στην Eurobank αναλαμβάνει σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες του ereportaz ο πρώην διοικητής της ΤτΕ, Γιωργος Προβοπουλος.

    Ο πρώην κεντρικός τραπεζίτης αναμένεται το προσεχές διάστημα να αναλάβει καθήκοντα συμβούλου διοίκησης και να συνδράμει ποικιλοτρόπως.

    Ο πρώην διοικητής της ΤτΕ είναι ένα πρόσωπο το οποίο έχει σχολιαστεί ποικιλοτρόπως για τη θητεία του στο ανώτερο εποπτικό τραπεζικό όργανο.
    Είναι ενδεικτικό οτι αρκετά από τα πορίσματα της ΤτΕ επί θητείας του ηταν αντιφατικά καθώς άλλα δάνεια χαρακτηρίστηκαν από τους ελεγκτές ως «θαλασσοδάνεια» και άλλα ως μη επισφαλή.

    ΠΗΓΗ
    http://www.ereportaz.gr/apoklistiko-o-provopoulos-stin-eurobank/

    http://kinima-ypervasi.blogspot.gr/2015/10/eurobank_8.html

  8. ΑΛΛΕΣ ΜΗΝΥΣΕΙΣ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΤΡΑΠΕΖΩΝ Ή ΕΞΑΙΤΙΑΣ ΤΩΝ ΤΡΑΠΕΖΩΝ:

    09.02.2012 Καταγγελία Θεοδορηδη, Σαρρή και Αρβανίτιδη  στον Άρειο Πάγο για τα 203 δισ τα οποία  πήραν οι τράπεζες

    17/05/2012  Μήνυση κατά ΑΤΕ για τα δάνεια των κομματων Ο σύλλογος “Ελληνες Φορολογούμενοι” κατέθεσε στην Εισαγγελία Αθηνών, μηνυτήρια αναφορά (Γ2012/1722) κατά παντός υπευθύνου στελέχους της διοίκησης της Αγροτικής Τράπεζας της Ελλάδος , με την οποία καλεί τον Εισαγγελέα να ερευνήσει την ύπαρξη ευθυνών στελεχών της Τράπεζας, σχετικά με την υπόθεση δανεισμού πολιτικών κομμάτων. (Δείτε τη μηνυτήρια αναφορά σε μορφή pdf – Δείτε το κείμενο της μηνυτήριας αναφοράς, μαζί με τους σχετικούς συνδεσμους)

    06/06/2012 Μήνυση κατά τραπεζών, αρχηγών κομμάτων, πολιτικής και πολιτειακής ηγεσίας κλπ –> ΕΧΩ ΕΞΑΠΑΤΗΣΕΙ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΤΟΥΣ ΖΗΤΩ ΝΑ ΛΟΓΟΔΟΤΗΣΩ ΜΑ ΔΕΝ ΜΕ ΚΑΛΟΥΝ !!!

    28/06/2013 Μηνυτήρια αναφορά του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος για τα «θαλασσοδάνεια» των κομμάτων για την τέλεση του αδικήματος της απιστίας εις βάρος του Δημοσίου κατά άρθρον 390 του Ποινικού Κώδικα.

    20/07/2012 ΜΗΝΥΣΗ ΤΟΥ Ε.Ι.Χ.Ε. ΚΑΤΑ ΤΗΣ “ΜΑRFIN ΕΓΝΑΤΙΑ TΡΑΠΕΖΑ” για σύσταση και λειτουργία εγκληματικής οργάνωσης

    09/10/2012 Μαρία Εξαρχουλάκου – Οδυσσέας Τηλιγάδας,  Μηνυτήρια αναφορά εναντίον όσων ενέχονται στο ξεπούλημα της Αγροτικής 

    05/04/2013 ΓΙΟΡΓΟΣ ΣΑΡΡΗΣ κατά MARFIN και παντός πολιτικού και υπηρεσιακού υπευθύνου για πράξεις που είχαν καταλυτικό ρόλο στην καταστροφή της Ελληνικής Οικονομίας

    24/09/2013 Μήνυση του Δημ. ΑΝΤΩΝΙΟΥ κατά  Των Τραπεζών: 1) «ΕΘΝΙΚΗΣ», 2) Alpha Bank, 3) Εurobank,  και 4) Πειραιώς,  Για Απάτη (ΠΚ 386), Εκβίαση (ΠΚ 385), Απειλή (ΠΚ 333), Νομιμοποίηση Εσόδων από Εγκληματικές Δραστηριότητες σε βαθμό ΚΑΚΟΥΡΓΗΜΑΤΟΣ (ν. 3932/2011 και ν.3691/2008) και Σύσταση Εγκληματικής Οργάνωσης (ΠΚ 187) ΚΑΙ ΚΑΤΑ α) Γεωργίου  Προβόπουλου, για συνέργεια στα παραπάνω κακουργήματα των τραπεζών, δια της πλημμελούς άσκησης των εποπτικών του καθηκόντων (παράβαση των άρ. 2δ, 55A του Καταστατικού της ΤτΕ) και δεν επέβαλλε υπέρ του Δημοσίου τις κατά των τραπεζών προβλεπόμενες ποινές (αρ. 55 του καταστατικού της ΤτΕ) (Απιστία περί την Υπηρεσία, ΠΚ 256). β) Της Δ/ντριας Β. Ζάκκα και Υπ/ντριας Κυριακής Φλεσιοπούλου της Δ/νση Εποπτείας Πιστωτικού Συστήματος της Τράπεζας της Ελλάδος για συνέργεια στα κακουργήματα των τραπεζών δια της πλημμελούς εποπτείας των τραπεζών. γ) Και κατά παντός υπευθύνου για τα παραπάνω εγκλήματα ως φυσικών και ηθικών αυτουργών. (  η μήνυση και εδώ )

    20/11/2013 ΑΝ.ΕΛ: Μηνυτήρια αναφορά για παράνομη χρηματοδότηση κομμάτων 

    21/01/2014 Μήνυση Αντωνίου για την εξαγορά της ΑΤΕ από την Πειραιώς

    27/10/2014 Μηνυτήρια αναφορά Βαξεβάνη για Προβόπουλο, Βγενόπουλο και εισαγγελέα της έρευνας υπόθεση της Marfin

    ΜΗΝΥΣΕΙΣ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΚΟΥΡΕΜΑ

    11/06/2012 ΕΒΕΑ και ΕΕΑ κατά της Τράπεζας της Ελλάδας για το κούρεμα …  (αποθεματικά των ταμείων ) Είχαν προηγηθεί: το Δικηγορικό Σύλλογο Αθηνών, η Ελληνική Οδοντιατρική Ομοσπονδία, το Πανελλήνιο Ιατρικό Σύλλογο, το Συμβολαιογραφικό Σύλλογο Εφετείων Αθηνών-Πειραιώς-Αιγαίου και Δωδεκανήσου, το Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδος, η Ομοσπονδία Δικαστικών Επιμελητών Ελλάδος, το Φαρμακευτικό Σύλλογο Αττικής, οι Νοσοκομειακοί Γιατροί , το ΕΕΘ κλπ
    28/06/2012 Μήνυση από αξιωματικό για τις επιπτώσεις του PSI στο Μετοχικό Ταμείο Ναυτικού

    20/07/2012 Μήνυση κατά της Τράπεζας της Ελλάδος από το ΤΕΙ Θεσσαλονίκης διότι οι υπεύθυνοι της Τράπεζας ρευστοποίησαν διαθέσιμο ποσό – ύψους 2,3 εκατομμυρίων ευρώ – που είχε κατατεθειμένο το ΤΕΙ, κατά παράβαση διάταξης του άρθρου 326, παράγραφος 5, του νόμου 4072/2012.

  9. Ο ΣΤΟΥΡΝΑΡΑΣ ΞΕΠΛΥΝΕ ΤΙΣ ΖΗΜΙΕΣ ΧΑΑ ΤΗΣ ΕΜΠΟΡΙΚΗΣ ΣΤΗ ΣΙΒΗΡΙΑ !!!
    Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΣΤΟΥΡΝΑΡΑΣ ΧΡΕΟΚΟΠΗΣΕ ΤΗΝ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ, ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΩΣ ΥΠΟΙΚ ΚΑΙ, ΓΙΑ ΝΑ ΤΟΝ ΑΝΤΑΜΕΙΨΟΥΝ, ΤΟΝ ΕΚΑΝΑΝ ΔΙΟΙΚΗΤΗ ΤΗΣ ΤτΕ
    Ξέπλυνε τις ζημίες της Εμπορικής Τράπεζας στο Χρηματιστήριο, αγοράζοντας, με τα χρήματα των καταθετών, υπερτιμολογημένα χωράφια στη Σιβηρία !!!
    Και μετά ήρθαν τα μνημόνια …….
    Το αδίκημα δεν έχει ακόμη παραγραφεί !!!
    Έντιμοι ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΙΣ υπάρχουν ;;;

    http://kinima-ypervasi.blogspot.gr/2016/05/blog-post_363.html

    10/07/2005
    ΔΙΚΑΣΤΙΚΗ ΔΙΕΡΕΥΝΗΣΗ ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΙΣ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣ ΤΟΥ «Π» ΘΑ ΖΗΤΗΣΟΥΝ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΕΣΣτον Εισαγγελέα τα σκάνδαλα Στουρνάρα στην Εμπορική

    Στον Εισαγγελέα, σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες του «Π», πρόκειται να καταφύγουν τις επόμενες ημέρες συνδικαλιστές της ΕΜΠΟΡΙΚΗΣ, καταγγέλλοντας την προηγούμενη διοίκηση και ζητώντας να διερευνηθούν τυχόν ποινικές της ευθύνες, με βάση δημοσιεύματα της εφημερίδας μας σχετικά με:

    • Τη διαχείριση των περίπου 270 δισ. δραχμών από την πώληση της ΙΟΝΙΚΗΣ.

    • Την αγορά μεγάλων εκτάσεων στις… στέπες της Σιβηρίας από την ΕΜΠΟΡΙΚΗ.

    Γεγονός είναι πως οι αποκαλύψεις της εφημερίδας μας έχουν προξενήσει μεγάλη αίσθηση, αναταραχή και… ανησυχία στους εμπλεκόμενους, οι οποίοι επιχειρούν με δικολαβίστικα τερτίπια να ξεφύγουν από τον κλοιό των μεγάλων ευθυνών τους (είναι χαρακτηριστικό πως η αποκάλυψή μας για το παιχνίδι στο χρηματιστήριο με τα δισ. από την πώληση της ΙΟΝΙΚΗΣ έγινε αντικείμενο πολιτικής αντιπαράθεσης και στη Βουλή). Ο πρώην πρόεδρος της ΕΜΠΟΡΙΚΗΣ καθηγητής Γ. Στουρνάρας με επιστολή που έστειλε στο «ΠΑΡΟΝ» επιχειρεί να διαψεύσει τις αποκαλύψεις μας. Αφενός ισχυρίζεται ότι είναι «ανακριβές και ανυπόστατο» πως αγοράστηκαν επί των ημερών του εκτάσεις γης στη Σιβηρία (τηλεφωνικά μας είπε ότι η αγορά πρέπει να έγινε επί Γλυνιαδάκη ή επί Πουλή, αλλά ο ίδιος δεν διερωτήθηκε τι έγινε και τι απέγιναν οι… στέπες), και αφετέρου, σχετικά με τη διαχείριση των χρημάτων από την πώληση της ΙΟΝΙΚΗΣ, επαναλαμβάνει τα γνωστά… μπερδεμένα, αμφιλεγόμενα και βεβαίως αμφισβητούμενα «επιχειρήματα», «ξεχνώντας» ορισμένα γεγονότα, παραλείποντας άλλα και διαστρεβλώνοντας.

    Ολόκληρη η επιστολή του κ. Στουρνάρα έχει ως εξής:

    «Κύριε Διευθυντά,

    α) Σχετικά με το πρωτοσέλιδο δημοσίευμα της εφημερίδας σας την Κυριακή 3 Ιουλίου με τίτλο “Στη Σιβηρία αγόρασε εκτάσεις γης για την Εμπορική Τράπεζα ο Στουρνάρας!” θέλω να σας πληροφορήσω ότι αυτό είναι ανακριβές και ανυπόστατο, αφού ουδέποτε, κατά τη διάρκεια της δικής μου διοίκησης, συνέβη κάτι τέτοιο.

    β) Σχετικά με το δημοσίευμα της σελ. 12 για τη διαχείριση των εσόδων από την πώληση της Ιονικής Τράπεζας έχω να κάνω τα εξής σχόλια: Πρώτον, η Ιονική Τράπεζα πουλήθηκε τον Μάρτιο του 1999, ενώ εγώ ανέλαβα πρόεδρος της Εμπορικής Τράπεζας στις 18 Ιουλίου του 2000, δηλαδή περίπου 1,5 χρόνο μετά. Μία απλή διαχρονική επισκόπηση των στοιχείων του ενεργητικού της τράπεζας αρκεί για να αποδειχθεί ότι φράσεις όπως “η διοίκηση Στουρνάρα επένδυσε στο χρηματιστήριο τα έσοδα της Ιονικής” ή παρεμφερείς είναι ανακριβείς. Δεύτερον, η προκάτοχός μου διοίκηση θεωρώ ότι ακολούθησε μία επενδυτική στρατηγική που διακρίθηκε από πνεύμα σύνεσης, αφού, παρά την εκρηκτική άνοδο του χρηματιστηρίου εκείνη την περίοδο, μόνο το 10% της μεταβολής του παθητικού της τράπεζας επενδύθηκε σε μετοχές εκείνα τα χρόνια. Το υπόλοιπο επενδύθηκε σε δάνεια, σε ομόλογα, στη διατραπεζική αγορά και στην ανάπτυξη και τον εκσυγχρονισμό της τράπεζας. Δεν είναι τυχαίο ότι η Εμπορική κέρδισε σημαντικό μερίδιο στη λιανική τραπεζική τα επόμενα χρόνια. Η αρνητική πορεία των αγορών την περίοδο 2000-2002, σε συνδυασμό με την απόφασή μας να αποτιμήσουμε όλα τα χαρτοφυλάκια της τράπεζας (μετοχών, συμμετοχών, ομολόγων κ.λπ.) σε τρέχουσες τιμές αγοράς (mark to market) προκειμένου να είμαστε έτοιμοι για τα Διεθνή Λογιστικά Πρότυπα, οδήγησε στην εγγραφή σημαντικών λογιστικών υποαξιών στο τέλος του 2002. Η υπερεπάρκεια κεφαλαίων της τράπεζας επέτρεψε να προβούμε στην εξυγιαντική, σύμφωνα με τη διεθνή πρακτική, αυτή πράξη. Στο τέλος του 2003, με την ανάκαμψη των αγορών, οι υποαξίες αυτές μειώθηκαν, σύμφωνα με τη λογική των Διεθνών Λογιστικών Προτύπων. Παρόμοια ήταν η εμπειρία και των λοιπών τραπεζών.

    Με εκτίμηση,
    Γιάννης Στουρνάρας
    Καθηγητής Οικονομικών του Πανεπιστημίου Αθηνών, πρώην πρόεδρος της Εμπορικής Τράπεζας»

    Η απάντηση του «Π»

    Μάλλον… σκόπιμα θολή και αόριστη μας προκύπτει η επιστολή-απάντηση Στουρνάρα. Και μάλλον ως προσπάθεια απόσεισης ευθυνών μάς φαίνεται.

    Σχετικά με τη διαχείριση των περίπου 270 δισ. από την πώληση της ΙΟΝΙΚΗΣ ο κ. Στουρνάρας:

    • Αποφεύγει επιμελώς να απαντήσει ντόμπρα και σταράτα, δίχως υπεκφυγές και οικονομίστικους όρους: Τι ακριβώς και συγκεκριμένα απέγινε το αντίτιμο της πώλησης της ΙΟΝΙΚΗΣ;

    • Αρχικά γράφει ότι ανέλαβε διοικητής ενάμιση χρόνο μετά την πώληση, ενώ στη συνέχεια αναλύει πώς διαχειρίστηκε το αντίτιμο της πώλησης.

    • Στις 15/3/03 σε συνέντευξη στην «ΙΣΟΤΙΜΙΑ» έλεγε ότι αγόρασαν μετοχές, «έπαιξαν» στο χρηματιστήριο και στην επιστολή ότι αγόρασαν μετοχές 10%.

    Πότε έλεγε αλήθεια;

    • Γιατί δεν αναφέρεται το ποσόν της «υποαξίας» και από ποιο κονδύλι του ισολογισμού αφαιρέθηκε;

    ΔΗΣΚ: Να απολογηθεί ο Στουρνάρας!

    Σχετικά με αυτό το θέμα η συνδικαλιστική παράταξη ΔΗΣΚ (Δημοκρατική Συνδικαλιστική Κίνηση) τραπεζοϋπαλλήλων με ανακοίνωσή της υπογραμμίζει:

    «Η ιστορική και περιουσιακή αξία της Ιονικής Τράπεζας ήταν ανεκτίμητη και δεν μπορεί να αποτυπωθεί με τους ψυχρούς αριθμούς ενός ισολογισμού.

    » Η αξία του συνόλου της περιουσίας της, η ιστορική ονομασία της, οι θυγατρικές της, το άριστο προσωπικό της, καθώς και ο ρόλος που διαδραμάτισε στην ανάπτυξη του ελληνικού πιστωτικού συστήματος και τη στήριξη της εθνικής οικονομίας στα 165 χρόνια λειτουργίας της, δεν αποτέλεσαν πότε “υποαξίες”, αλλά στοιχεία τεράστιας οικονομικής σημασίας, που “εκποιήθηκαν” σε “τιμή ευκαιρίας” από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ.

    » Τα ιστορικά αυτά στοιχεία με κανέναν τρόπο δεν θα μπορούσαν να αποτιμηθούν στα πλαίσια της “δημιουργικής λογιστικής” – μαγειρέματα (με το πρόσχημα της εφαρμογής των ΔΛΠ) σε κανέναν ισολογισμό.

    » Σ’ αυτό το οικονομικό “έγκλημα” συνέβαλαν μια σειρά στελεχών που είχε διορίσει η προηγούμενη κυβέρνηση, μεταξύ των οποίων και ο κ. Στουρνάρας από τη θέση του οικονομικού συμβούλου του υπουργού Εθνικής Οικονομίας Ι. Παπαντωνίου την εποχή της πώλησης.

    » Γι’ αυτές του τις ευθύνες πρέπει να απολογηθεί ο κ. Στουρνάρας!!!».

    Τι γύρευε η ΕΜΠΟΡΙΚΗ στη… Σιβηρία;

    Σχετικά τώρα με την υπόθεση της Σιβηρίας και την… κατηγορηματική διάψευση Στουρνάρα.

    Αγαπητέ κύριε καθηγητά, πολύ… καθυστερημένη δεν είναι η κατηγορηματική σας διάψευση;

    Γιατί το λέμε αυτό;

    Επειδή από τις 17 Μαρτίου 2005 η ΔΑΚΕ ΕΜΠΟΡΙΚΗΣ έκανε την ίδια αποκάλυψη-καταγγελία.

    Συγκεκριμένα, κατήγγειλε:

    «Επενδύσεις στη Σιβηρία!
    Πού ήσασταν, κύριοι της ΔΗΣΥΕ και της ΕΑΣ, όταν ο κ. Στουρνάρας αγόραζε τα δεκάδες χιλιάδες στρέμματα δάσους στις στέπες της Σιβηρίας, πληρώνοντας μερικά δισ. δραχμές από τα κεφάλαια της τράπεζας;».

    Τότε ο κ. Στουρνάρας εποίησε την νήσσαν. Κοινώς ουδέν είπε. Τίποτα. Καμία διαμαρτυρία ή διάψευση. Τώρα που, μετά το δημοσίευμά μας, το θέμα πήρε διαστάσεις, τώρα… διαψεύδει.

    Εμείς λέμε:

    • Η αγορά δασικών εκτάσεων στη Σιβηρία από την ΕΜΠΟΡΙΚΗ είναι γεγονός. Απλώς η μεν ΠΑΣΚΕ ισχυρίζεται ότι έγιναν το 1995 (επί διοίκησης Πουλή), η δε ΔΑΚΕ επί προεδρίας Στουρνάρα.

    Ακόμα όμως και αν έγιναν το ’95, τι έκανε ο κ. Στουρνάρας, όταν ανέλαβε τη διοίκηση;

    Διερεύνησε το θέμα;

    Έψαξε τη σκοπιμότητα της αγοράς;

    Ζήτησε να μάθει πώς, γιατί και με ποια κονδύλια έγινε η αγορά;

    Επιπροσθέτως -και μη μας πει ο κ. καθηγητής ότι είναι άσχετα, επειδή τα πάντα δείχνουν μια αντίληψη, μια νοοτροπία, μια φιλοσοφία διοίκησης και διαχείρισης-θέλουμε να ρωτήσουμε:

    • Τι έκανε ο κ. Στουρναρας για το σκάνδαλο των 10 δισ. της κυρίας Αυγερινοπούλου, για το οποίο πολλά, πάρα πολλά, λέγονται;

    • Ωσαύτως τι έκανε ο κ. καθηγητής για τα πάνω από 50 δισ. θαλασσοδάνεια σε… εφοπλιστές;

    Απιστία;

    Πάλι για το θέμα του παιχνιδιού με τα χρήματα από την πώληση της ΙΟΝΙΚΗΣ ο πρόεδρος του Συλλόγου Επιστημονικού Προσωπικού της ΕΜΠΟΡΙΚΗΣ Παν. Σαλεμής στην ομιλία του στη γ.σ. της τράπεζας στις 25 Μαΐου 2005 ήταν «καταπέλτης» για τον κ. Στουρνάρα, ζητώντας να διερευνηθεί το αδίκημα της απιστίας!

    Μεταξύ άλλων τόνισε:

    «Πιστεύουμε ότι η σημερινή διοίκηση θα πρέπει να δώσει τις απαντήσεις, όχι για κανέναν άλλον λόγο, αλλά γιατί νομίζουμε ότι με αυτόν τον τρόπο θα ενισχυθεί η αρχή της διαφάνειας, η οποία πρέπει να πρυτανεύει στη λειτουργία της τράπεζας. Με δηλώσεις του ο πρώην πρόεδρος της Εμπορικής Τράπεζας κ. Ιω. Στουρνάρας, στην εβδομαδιαία εφημερίδα “Ισοτιμία” στις 15 Μαρτίου 2003, είχε δηλώσει μεταξύ άλλων ότι:

    “Εμείς ως Εμπορική, αντί να διαθέσουμε τα κεφάλαια από την πώληση της Ιονικής σε απλές τοποθετήσεις στη διατραπεζική αγορά, αγοράσαμε μετοχές με συνέπεια τεράστιες υποαξίες στα χαρτοφυλάκια”.

    Με δύο λόγια, ο πρώην πρόεδρος της Εμπορικής ομολόγησε ότι στην ουσία η Εμπορική -επί των ημερών του- διασπάθισε 270 δισ. δρχ., τα οποία απέφερε στην Εμπορική η πώληση της Ιονικής Τράπεζας! Διότι όταν ο κ. Στουρνάρας δήλωνε ότι τα κεφάλαια από την πώληση της Ιονικής “δεν τα τοποθετήσαμε στη διατραπεζική αγορά”, όπου βεβαίως η απόδοση για την τράπεζα θα ήταν δεδομένη και σίγουρη, αλλά ότι “αγοράσαμε μετοχές με συνέπεια τεράστιες υποαξίες στα χαρτοφυλάκια”, στην ουσία ομολόγησε ότι η τότε διοίκηση της Εμπορικής έπαιξε και έχασε μία τράπεζα στο στημένο εκείνη την εποχή παιχνίδι της Σοφοκλέους!

    » Πιστεύουμε ότι έστω και για ιστορικούς λόγους η σημερινή διοίκηση της Εμπορικής έχει την υποχρέωση να ενημερώσει τους μετόχους για το πώς και γιατί χάθηκαν και σε ποιο ποσοστό τα χρήματα από την πώληση της Ιονικής Τράπεζας και κυρίως αν η επιλογή αυτή μπορεί να στοιχειοθετεί το αδίκημα της απιστίας για τα μέλη του προηγούμενου ΔΣ».

    http://www.paron.gr/v3/new.php?id=4157&colid=&catid=27&dt=2005-07-10%200:0:0

  10. 06/06/2016 – Λαφαζάνης, Χουντής και άλλοι: Μήνυση για τις ανακεφαλαιοποίησεις των τραπεζών κατά ΤΧΣ, Τραπεζών, Επιτροπής Κεφαλαιοαγοράς και παντός υπευθύνου

    Ο νυν ευρωβουλευτής Νικόλαος Χουντής, οι τέως βουλευτές Α’ΠΕΙΡΑΙΩΣ, Β’ ΠΕΙΡΑΙΩΣ και Β’ ΑΘΗΝΩΝ, Ευστάθιος (Στάθης) Λεουτσάκος, Παναγιώτης Λαφαζάνης και Δημητρίος Στρατούλης, ο πρώην Γενικός Γραμματέας Βιομηχανίας του Υπουργείου Παραγωγικής Ανασυγκρότησης, Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Ιωάννης Τόλιος και άλλοι, κατήγγειλαν ενοποιών του εισαγγελέα την διαδικασία ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών (κυρίως της τρίτης) και κατάθεσαν μηνυτήρια αναφορά κατά των διοικήσεων του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (ΤΧΣ), της διοίκησης της Τράπεζας της Ελλάδας, τις διοικήσεις των Τραπεζών ΠΕΙΡΑΙΩΣ, ALPHA BANK, ΕΘΝΙΚΗ, EUROBANK, της διοίκησης της Επιτροπής Κεφαλαιοαγοράς και κατά παντός άλλου υπευθύνου που θα αναδείξει η ανάκριση. Σύμφωνα με τους μηνυτές μόνο από την τρίτη ανακεφαλαιοποίηση, το ελληνικό δημόσιο απώλεσε περίπου 40 δισεκατομμύρια ευρώ, τα ασφαλιστικά ταμεία χάσανε περίπου 2 δισεκατομμύρια ενώ οι μικροεπενδυτές έχασαν και αυτοί πολλά δισεκατομμύρια.

    Η ΜΗΝΥΣΗ ΕΔΩ :
    https://justiceforgreece.wordpress.com/μηνύσεις-2/λαφαζάνης-χουντής-και-άλλοι-μήνυση-γι/

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s